နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ ကျောက်စိမ်းဦးချို နဂါးကို ခေါင်းဖြတ်ခြင်း

ရှဲရှဲ

ရုတ်တရက် ပုံရိပ်အချို့ပေါ်လာပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်အပြင်ဘက်ရှိ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွန်စွာတိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

လျိုရှီချန်း နှင့် အကြီးအကဲ ချီယန်တို့သည် သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားရင်း တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာမူ ဗီဇအရကျုံ့သွားကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နက်မှောင်သောရွှေရောင်ချည်မျှင်ဝတ်ရုံများခြုံလွှမ်းထားသော ဖြစ်တည်မှုများကို အကဲမခတ်နိုင်ကြပေ။ သူတို့ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ နယ်ပယ်အဆင့်များက မည်မျှနက်ရှိုင်းသည်ကို အဆုံးအဖြတ် မပေးနိုင်ကြချေ။

သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းနှင့်ပင်၊ သူတို့ကသာ နဂါးနန်းတော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"အကြီးအကဲ လျို၊ ဒီလူတွေက တကယ်တော့ ဘယ်သူတွေလဲ" အကြီးအကဲ ချီယန်သည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာမျိုချလိုက်ပြီး တာအိုချပ်ပြားမှတစ်ဆင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

လျိုရှီချန်း သည် မျက်လုံးများကိုဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီး "ငါလည်း မသိဘူး" ဟု ဝန်ခံလိုက်၏။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်၊ သူသည် ချီယန်ထက်စာလျှင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ တစ်ခုထဲသို့ ပိုမိုနီးကပ်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်မှလွဲ၍ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သိရှိမှုမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းမှာ သူတို့ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သော အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်၏ ကနဦးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်းက သူ့ကို ဤနေရာသို့ လာရန် စိတ်ချလက်ချပြောဆိုခဲ့သည်ဖြစ်ရာ၊ သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန်တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"..."

နဂါးနန်းတော်မှ ရေနတ်ဆိုးအများအပြားမှာ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေကြသည်။

စတုတ္ထမင်းသား၏ ကင်းလှည့်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါရာတွင်၊ မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား၊ တစ်ဖက်လူက အစွမ်းထက်သော မသေမျိုးဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ၊ သူတို့ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနှင့် ဖားကြသူများသာ ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ၊ သူတို့သည် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသော၊ ဆူးရှိသော အရာတစ်ခုနှင့် တိုးနေပုံရ၏။

ချီကျောက်ဖျင်၏ အနီးရှိ မဟာနတ်ဆိုးနှစ်ဦးမှာလည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ထူးဆန်းလာကြ၏။ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ သူတို့၏ ယခင်တစ်ခေါက် လာရောက်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေနှင့် ဆင်တူနေသည်ဟု ပို၍ပင် ခံစားလာရသည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း တီးတိုးရေရွတ်နေမိကြသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကြမ်းပြင်ကျောက်ပြားများ ပြုပြင်ပေးခဲ့ရပြီးနောက်၊ ယနေ့တွင်လည်း မပြန်မီ ဂိုဏ်းအကာအကွယ် အစီအရင်ကို ပြင်ပေးရဦးမည်လော။

အစပိုင်းတွင် ၎င်းမှာ ညှီးတွားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့ ကြားလိုက်ရသောစကားများကြောင့် ထိုမဟာနတ်ဆိုး နှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာများမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားရလေသည်။

"ကျုပ်တို့ စကားပြောကြရအောင်။" ချီကျောက်ယန်သည် စောစောက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ ဝမ်ရှန်းစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့်အကြောင်းကို လုံးဝ မဟတော့ချေ။

အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ အစွမ်းထက်သော မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်း ရှိသူအနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ကိစ္စရပ် ၉၉%ကို အလွယ်တကူ စီမံနိုင်သော်လည်း၊ အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အင်အားစုတစ်ခု... သို့မဟုတ် နှစ်ခုနှင့်တော့ ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုပေ။

"ဗျာ" ချီကျောက်ဖျင် သည်လည်း ခယ်ရှစ်စန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်သွားတော့သည်။

သူ ထွက်လာစဉ်က ဤလူများကို သင်ခန်းစာပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် တကယ်တမ်းက စကားပြောရုံလော။

သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ညှိုးကို ပြန်ရုပ်ကာ မချိတင်ကဲဖြင့် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အောက်သို့ ချလိုက်၏။

စတုတ္ထအစ်ကို ပင်လျှင် ဤပြဿနာကို ခက်ခဲသည်ဟု ထင်မြင်နေပါက၊ ချီကျောက်ဖျင်မှာလည်း အပိုမပြောဝံ့တော့ချေ။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ အင်အားမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေနိုင်ပေသည်။

"ဟူး..." အကြီးအကဲ ချီယန် သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက်၊ သိချင်စိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။

တစ်နည်းနည်းဖြင့်၊ သူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ မတ်မတ်ရပ်နိုင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နဂါးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၊ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ မင်းသားတစ်ပါးကို ဒူးထောက်အရှုံးပေးအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခြင်းမှာ၊ သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို မျက်မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ၊ အကယ်၍ ထိုမသေမျိုးနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စသာ မရှိခဲ့ပါက၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးမှာလည်း တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ကို ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်နိုင်လောက်ပေသည်။

ဤကိစ္စပြီးဆုံးပါက အကြီးအကဲ လျိုကို တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ လိုက်ခဲ့ရန် ဖျောင်းဖျမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေမှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဤယုတ်မာသော နဂါးများနှင့် ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ယနေ့တွင် ဤမျှလောက် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရသဖြင့်၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ကရန်ငြိုးမထားဟု မည်သူမျှ အာမမခံနိုင်ချေ။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ အကြီးအကဲ ချီယန်သည် လျိုရှီချန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခန်းမက ဒီကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့၊ ကျုပ်တို့ရဲ့ အနောက်ပိုင်း နန်းတော်က ခင်ဗျားတို့ကို ကြိုဆိုတဲ့စားသောက်ပွဲ မလုပ်ပေးရသေးဘူး။ ခန်းမသခင်တွေ အားလပ်တဲ့ အချိန်ကျရင်၊ ကျုပ်သေချာပေါက် စားသောက်ပွဲပြင်ဆင်ထားပါ့မယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ရဲ့အထက်လူကြီးတွေ လာချင်တယ်ဆိုရင်တောင်၊ ကျုပ်ရဲ့ ခမည်းတော် ဘုရင်မင်းမြတ်ကိုပါ စားသောက်ပွဲကို ဖိတ်ကြားပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့အားလုံး ထိုင်ပြီးအနောက်ပိုင်းဟုန်ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးနိုင်တာပေါ့" ဟု ချီကျောက်ယန်က တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှမတွေ့ရချေ။

အိမ်ရှေ့စံနေရာလုပွဲများမှ ရုန်းထွက်နိုင်ပြီး မင်းသားခန်းမတွင် အေးအေးချမ်းချမ်းထိုင်နိုင်သူဖြစ်ရာ၊ သူသည် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု မကင်းမဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။

နောက်ဆုံးတော့၊ ပြုံးနေသည့် မျက်နှာကို ရိုက်ဖို့ ခက်ခဲသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြရာ၊ အသက်ကို တန်ဖိုးထားကြပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရမည့် ပွဲများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားကြချေ။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမတွင် အမှန်တကယ် ယုံကြည်ချက် အလုံအလောက် ရှိပါက၊ အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ပြီး စကားမပြောဝံ့ရမည်နည်း။ ၎င်းမှာ နယ်မြေနှင့် အရင်းအမြစ် ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးကို ညှိနှိုင်း၍ ရနိုင်ပေသည်။

အချင်းချင်း မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

"စကားပြောမယ် ဟုတ်လား" ဝူကျွင်း သည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ လက်သည်းများကို ကစားနေရင်း၊ ရုတ်တရက် နက်မှောင်သောရွှေရောင်ချည်မျှင်ဝတ်ရုံအောက်မှ သရော်ဟန်ပါသောရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟက်။"

သူသည် မရှိသော ရွှံ့နွံများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးခါထုတ်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းမော့ကာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ အဘိုးကြီး ခမည်းတော်က ငါ့သခင်နဲ့ စားပွဲတစ်ခုတည်းမှာ အတူထိုင်ပြီး ထိုင်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ရေတွေပဲ ပြည့်နေတာလား"

ထိုအသံ၏ ပဲ့တင်သံ မဆုံးမီမှာပင်၊ ရှိသမျှ နတ်ဆိုးအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မျက်နှာများဖြူလျော်သွားကာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ချေ။

အနောက်ပိုင်းဟုန်၏ ရေပြင်နှင့် ကုန်းမြေများတွင် နဂါးဘုရင် အိုကြီးအကြောင်းကို ဤမျှရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုဝံ့သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားကြချေ။

တစ်ဖက်လူ ပြောဆိုနေသော ထို သခင်၏ အထောက်အထားမှာ မည်သူနည်း။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမကို ကြီးမြတ်သော ဟုန်ကျယ်၏ မသေမျိုးက ပျိုးထောင်ထားခြင်းများလော။ မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှအထိ နားလည်ရခက်စွာ ရိုင်းစိုင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

အကြီးအကဲ ချီယန်သည်လည်း လျိုရှီချန်း အဘယ်ကြောင့် တုန်ယင်နေရသည်ကို နားလည်သွား၏။ ၎င်းမှာ သူသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေသောကြောင့်ပင်။

"..."

ချီကျောက်ယန်သည် ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ တွန့်ရှုံ့သွား၏။

သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရပင်၊ ဤမျှဗြောင်ကျကျ အထင်အမြင်သေးခံရမှုကြောင့် သူ ဒေါသထွက်လာရသည်။

သို့သော် သူ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။

ပြည့်ဖြိုးသောပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက်ရထားလုံးပေါ်သို့ နင်းချလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲအက်သွားပြီး ချီကျောက်ပင်းကို မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေခဲ့၏။

သူသည် နဂါး၏ ဇက်ကြိုးကိုသာ အချိန်မီ ဆွဲကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

"ဝေါင်း"

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားအောက်တွင်၊ ဧရာမ ကျောနက်ရေနဂါးကြီးမှာ အောက်သို့ ဖိခံလိုက်ရသဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ စုတ်ပြဲသွားလေတော့သည်။