အခန်း (၁၆၇-၁၆၈)

အခန်း ၁၆၇: ချင်းကျိုးမြို့မှ ထွက်ခွာခြင်း

လုချန်ယန် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကူမော့သည် နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်ခဲ့ပေ၏။ ရုတ်တရက် အားနည်းမှုတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာပြီး အနားယူရန် ကျိုးနေသော အုတ်ခဲတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး အများအပြားသည်လည်း ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာသည့်အလား သက်သာရာရသွားကြပေ၏။

"အစ်ကို..."

ကူချူတုန်းက ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး ကူမော့၏ လက်ကို ကိုင်ကာ သူ့ကို စစ်ဆေးရန် အတွင်းအား အနည်းငယ် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ကူမော့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရထားကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... လုချန်ယန် သေသွားပြီ မဟုတ်လား..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"သူသာ မသေဘူးဆိုရင်တော့ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့က လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မြေကြီးတွင် စိုက်နေသော ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို သူ့ဆီသို့ ဆွဲယူလိုက်၏။

ဓားကို ကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓား သည် ယခင်ကနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကွာခြားနေကြောင်း ကူမော့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းအတွင်းတွင် ပါဝင်နေသော အထူး စွမ်းအင်များကို သူ ခံစားနိုင်သေးသော်လည်း လူတစ်ဦး၏ စိတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားကိုမူ သူ မခံစားနိုင်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း...

ကောချန်မိစ္ဆာဓား က သူ့ကို အနည်းငယ် တွန်းကန်နေသကဲ့သို့ သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ "နတ်လက်နက်က သူ့သခင်ကို ရွေးချယ်ခြင်း" သို့မဟုတ် လက်နက်သွန်းလုပ်သူများ ခေါ်ဆိုသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကူမော့ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျိုးချင်းဖုန်းသည်လည်း ပြေးလာပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည် "ညီအစ်ကိုကူ... အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ..."

မေးနေစဉ် သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါက အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ အထူးထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ကျားလက်ဝါး ဝက်ဝံသည်းခြေ ဆေးလုံး ပဲ..."

ကူမော့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"အစ်ကိုကျိုး... ကျွန်တော် ဒဏ်ရာမရပါဘူး... နည်းနည်း ပင်ပန်းသွားလို့ပါ... စွမ်းအားတွေ ပြန်ပြည့်လာအောင် ခဏလောက် နားလိုက်ပါမယ်..."

"တကယ် အဆင်ပြေရဲ့လား... အရမ်း အတင်းမလုပ်နဲ့နော်..." ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည် "ဟိုမှာ ချီမြောင်ရွှမ် က လူတွေကို ကယ်နေတယ်... နေလို့မကောင်းဘူးဆိုရင် သူ့ကို လာကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်..."

"တကယ် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး မေးသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကျိုး... လုချန်ယန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ကို သုံးဖို့ ဘယ်လိုများ စဉ်းစားမိသွားတာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်။

"သခင်မလေး ချူတုန်း က ငါ့ကို အလင်းပြလိုက်တာပါ... လုချန်ယန်က ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို သုံးပြီး တင်းချန် ဆရာတော် ကို တွမ့်ဟွမ်ချောက်ကမ်းပါး ဆီ မျှားခေါ်သွားတာလို့ ငါ သူ့ကို ပြောပြလိုက်တယ်လေ... ပြီးတော့ သခင်မလေး ချူတုန်း က တင်းချန် ဆရာတော် ကို သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားနဲ့ သတ်ပြီး လက်စားချေနိုင်ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ လုချန်ယန်က တခြားသူတစ်ယောက်ကို အသုံးချဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်ဘူးလို့ ပြောတယ်...

အရင်ကတော့ ဒါကို ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး ချူတုန်း ပြောတာကို ကြားပြီးတော့ ငါလည်း ချက်ချင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားတယ်... အဲဒါနဲ့ ချီမြောင်ရွှမ်ကို သွားမေးကြည့်တော့ အဲဒီတုန်းက လုချန်ယန်နဲ့ တင်းချန် ဆရာတော် တို့ကြားမှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်..."

"အားလုံးက ယန်ရှန်းမေ ကို သဘောကျခဲ့ကြပေမဲ့ ယန်ရှန်းမေ က တင်းချန် ဆရာတော် ကိုပဲ ချစ်ခဲ့တယ်လေ... နောက်ပိုင်းမှာ အလွန်တရာ ပါရမီပါတဲ့ တင်းချန် ဆရာတော် က သိုင်းပညာမှာ လုချန်ယန်ကို တဖြည်းဖြည်း ကျော်တက်သွားပြီး ယန်ရှန်းမေ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ကြရာမှာ တင်းချန် ဆရာတော် က လုချန်ယန်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီဖြစ်ရပ်က လုချန်ယန်ကို ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို သွန်းလုပ်ဖို့ အဆက်မပြတ် လိုက်စားလာစေတဲ့ တိုက်ရိုက် အကြောင်းရင်းပဲ... သူ ဒေါသထွက်သွားတာကိုး...

လုချန်ယန်ရဲ့ စရိုက်ကို ငါတို့ ခုနကပဲ မြင်ခဲ့ရပြီလေ... ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး သည်းခံနိုင်တာက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာ ကောင်းပေမဲ့ အောင်မြင်ပြီးသွားတဲ့အခါ သူရဲ့ မာနကြီးမှုက တကယ်ကို အကန့်အသတ်မရှိဘဲ ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်... ဒီလို စရိုက်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကသာ တင်းချန် ဆရာတော် ကို မကြောက်ဘူးဆိုရင် တင်းချန် ဆရာတော် ကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ကိုယ်တိုင် သတ်မယ့်အစား သူများလက်နဲ့ သတ်ဖို့ ကြံစည်တဲ့ လမ်းကို ဘာလို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှာလဲ...

သေချာ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ကို သုံးဖို့ ငါ အကြံရသွားတာ... ဒါက အလွန် သန့်စင်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ သဘာဝ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာတွေ၊ သရဲတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တွေကို တားဆီးနိုင်တဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အစွမ်းသတ္တိ ရှိတယ်လေ... ပြီးတော့ ချီမြောင်ရွှမ်ကို ငါ ဆက်မေးကြည့်တော့ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီလာ ရဟန်းကြီး တစ်ပါး ပျံလွန်တော်မူချိန်မှာ ချန်ရစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ

မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် ရဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓ ဗောဓိပင် က ဗောဓိသီး တစ်လုံး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်... အဲဒါကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီးသား ရဟန်းတစ်ပါးက အသန့်စင်ဆုံး ဗုဒ္ဓဘာသာ အတွင်းအားတွေနဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ရဟန်းကြီး မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ... ဒါဇင်ပေါင်းများစွာရဲ့ ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်တယ်... အဲ့ဒီအရာရဲ့ အစစ်အမှန် အနှစ်သာရက အမွေအနှစ် ထဲက ဗုဒ္ဓသဘာဝပဲ...

အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာ လုချန်ယန်က တင်းချန် ဆရာတော် ကို ဘာလို့ ကြောက်နေသေးလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းက တင်းချန် ဆရာတော် မှာ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ရှိနေလို့ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ ကြောက်တာက အဲဒီ အမွေအနှစ် ကိုပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းလိုက်တာ..."

"အစ်ကို မှားသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီနေ့ အခြေအနေအရ ငါတို့ စွန့်စားရမှာပဲလေ... ဒါ့အပြင် ညီအစ်ကိုကူ လည်း ရှိနေတာပဲ... သူက ငါ့ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပါ..."

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ယုံတာထက်တောင် ပိုပြီး ကျွန်တော့်ကို ယုံနေသေးတယ်..."

"ဟီးဟီး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းက ပိုသန်မာတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ တွေ့ရင် ပိုပြီး အားကောင်းလာတတ်တဲ့ လူမျိုးဆိုတာကို ငါ သတိထားမိတယ်... ဒီနေ့ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် မပါရင်တောင်မှ မင်းက လုချန်ယန်ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားမိတယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

ကျိုးချင်းဖုန်းက လုချန်ယန်၏ ချီလင်မြင့်မြတ်သွေး ကို ဖိနှိပ်ရန် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ကို အသုံးမပြုပါက သူ အနိုင်ရနိုင်မရနိုင် ဆိုသည်ကို သူ မသေချာခဲ့ချေ။

သူသည် သူ၏ နေမင်းအစစ်အမှန်ချီ သို့မဟုတ် ယီ ဓားသိုင်း ကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ မြင့်တင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးသကဲ့သို့ လုချန်ယန်ကလည်း သူ၏ ချီလင်မြင့်မြတ်သွေး ၏ အစွမ်းအပြည့်ကို ထုတ်မသုံးရသေးကြောင်းကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုကျိုး... ဒီလောကမှာ ချီလင် တကယ် ရှိလို့လား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည် ။။

"ငါ မသိဘူး... တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေထဲမှာ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဖူးဘူး..."

"လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းပြီး အံ့သြစရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာလေ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှဲ့မင်ကျုံး၊ ရဲ့ကျင်းလန်နှင့် ချူထျန်းချင်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ယာယီ တည်ငြိမ်အောင် ကုသပေးပြီးနောက် ချီမြောင်ရွှမ်က ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောသည်။

"ငါတော့ ချီလင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးဘူး... တွမ့်ဟွမ်ချောက်ကမ်းပါး မှာ ချင်းကျိုး သူရဲကောင်းကိုးဖော် သတ်ခဲ့တဲ့ ချီလင် ဆိုတာကလည်း ဒီနေ့ လုချန်ယန်လိုပဲ အကြေးခွံတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မိစ္ဆာဝင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ... အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ချီလင်လို့ အထင်လွဲသွားတာပေါ့...

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက လုချန်ယန်ရဲ့ စွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်နှစ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် မရှိပါဘူး... ပြီးတော့ သူက နောက်ဆုံးအချိန်ရောက်မှ သတိပြန်ရလာတာ... လုချန်ယန်ကတော့ တောက်လျှောက် သတိအပြည့်ရှိနေခဲ့တယ်လေ...

ဒါပေမဲ့ သူတို့က လူတွေဖြစ်နေပေမဲ့ ချီလင် အကြေးခွံနဲ့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး တွေကတော့ အစစ်တွေပဲ... ဒီအရာတွေက ဘယ်ကများ ရောက်လာတာလဲ..."

"လောကမှာ ချီလင်ဆိုတာ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီအရာနှစ်ခုကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ... ကျွန်မတို့ မသိဘူး... မမြင်ဖူးဘူး... ကျွန်မတို့ အခွင့်အရေး မရသေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ချီလင်လို ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်သာ တကယ် ရှိတယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုက သေချာပေါက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူးလေ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"သခင်မလေး ကူ... လောကကြီးက ကျယ်ဝန်းလှပါတယ်... ကန် တိုင်းပြည် တစ်ခုတည်းမှာတင် ပြည်နယ် ရှစ်ခု ရှိတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီအပြင်ဘက်မှာ တခြား နိုင်ငံပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ရှိသေးတယ်... ကန် တိုင်းပြည် ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီး ရှိပြီး အဲဒီ သမုဒ္ဒရာရဲ့ အဆုံးမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး... လိုလန် ရဲ့ တောင်ဘက်မှာ သဲကန္တာရတစ်ခု ရှိပြီး အဲဒီ သဲကန္တာရက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး... မြောက်ဘက် အစွန်အဖျားမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ရေခဲတောင်တွေ ရှိပြီး အဲဒီ ရေခဲတောင်တွေထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ..."

"အဲဒါတွေကို ခဏထားလိုက်ပါဦး... ငါတို့ ကန် တိုင်းပြည် ရဲ့ မြောင် ဒေသကိုပဲ ကြည့်လိုက်... တောင်တန်းတွေ ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်များ ရှိလို့လဲ... ပြီးတော့ အဲဒီကနေ ထွက်လာတဲ့သူတွေကရော နယ်မြေဘယ်လောက်ကို တကယ် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြတာလဲ... ဒါကြောင့် လောကကြီးက အရမ်း ကျယ်ဝန်းလှတဲ့အတွက် ငါတို့ မသိတဲ့ အရာတွေက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

"ချီလင်သွေး တစ်စက်တည်းကတင် လုချန်ယန်ကို လုံးဝနီးပါး အနိုင်ယူလို့မရအောင် ဖြစ်သွားစေပြီး ချီလင် အကြေးခွံ တစ်ခုတည်းက ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ကောချန်ဓား ကို သွန်းလုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင်... အကယ်၍ ချီလင်သာ တကယ် ရှိခဲ့ရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ကို စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး... မြို့တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး နိုင်ငံတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ချီလင်က ဘာလို့များ သွေးထွက်ပြီး အကြေးခွံတွေ ကျွတ်ရတာလဲ..."

"ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ လုချန်ယန် ပြောင်းလဲသွားသော ပြာပုံကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု... အင်း... သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ ဒီစကားလုံး နှစ်လုံးရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လို့လဲ... အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက တစ်သက်လုံး ခေါင်းမာခဲ့တယ်... ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး သည်းခံခဲ့တယ်... အဆုံးမှာတော့ အားလုံးက အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး...

ပြာပုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားခဲ့၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက တိုးညင်းစွာ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"စီနီယာ ချီ... စီနီယာတို့ မိစ္ဆာဝင်နေတဲ့ အဲဒီလူကို ဝိုင်းတိုက်တုန်းက သွေးတစ်စက်နဲ့ အကြေးခွံ တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်လေ... ဘာလို့ လုချန်ယန်က ဘာမှမချန်ဘဲ ထွက်သွားရတာလဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မတူဘူးလေ... အဲဒီတုန်းက အဲဒီလူက ချီလင် အကြေးခွံနဲ့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကို ရခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ ဆိုတာ နည်းလမ်း မရှာတွေ့ခဲ့ဘူး... အချိန်ကြာလာတော့ သူက ချီလင် အကြေးခွံနဲ့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်ခံရပြီး မိစ္ဆာဝင်သွားခဲ့တာ...

လုချန်ယန်ကတော့ မတူဘူး... သူက ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကို အသုံးပြုမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... အဲဒါကို သုံးပိုင်း ခွဲလိုက်ပြီး သုံးပိုင်းစလုံးကို အောင်မြင်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့တယ်..." သူက ချီလင်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူပြီးတော့ အဲဒါကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာ... ဒီလို ပေါင်းစပ်လိုက်တယ် ဆိုတာက တကယ်တော့ ချီလင်ရဲ့ မြင့်မြတ်သွေးကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးကြောထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်တာပါပဲ... သူ့ရဲ့ သွေးကို ချီလင်သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာ...

"အကယ်၍ အဲဒီလူကသာ ဒီနေ့ လုချန်ယန်လောက် အစွမ်းထက်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့က သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ချင်းကျိုး သူရဲကောင်းကိုးဖော် က ကိုယ့်စွမ်းရည်ကို ကိုယ်အထင်ကြီးပြီး ချီလင်ရဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့အတွက် လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့..."

ကူမော့သည် ချီမြောင်ရွှမ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့၏။ လုချန်ယန်သည် ချီလင်၏ မြင့်မြတ်သွေးကို အားပျော့သွားစေပြီး ၎င်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သွေးကြောထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် ချီလင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူက မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို... အကယ်၍ လုချန်ယန်ကသာ ဆက်ပြီး ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီလင်သွေးရဲ့ သန့်စင်မှုကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်ဖို့ ကြိုးစားနေမယ်ဆိုရင် သူ ပိုပိုပြီး အစွမ်းထက်လာနိုင်တာပေါ့..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"ဆရာကြီးကူ... ပြောတာက ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ့ အမြင်အရဆိုရင် ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရဲ့ စွမ်းအားက အသေဖြစ်နေဖို့ များတယ်... အသုံးပြုတဲ့သူက ဘယ်လောက်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ဘယ်လောက်အသုံးချနိုင်လဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... အဲဒီတုန်းက လုချန်ယန်က ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး တစ်စက်ရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် သူက အဲဒါကို သုံးပိုင်း ခွဲလိုက်ရပြီး ကျန်တဲ့ နှစ်ပိုင်းကို ရဲ့ကျင်းလန်နဲ့ ချူထျန်းချင်းတို့ရဲ့ အနှစ်သာရထဲကို ထိုးသွင်းပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ..."

...

နတ်လက်နက်စံအိမ် မှ ဆူညံသံများမှာ အတော်လေး သိသာထင်ရှားလှသဖြင့် မြို့တွင်းမှ သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တွမ့်ဟွမ်ချောက်ကမ်းပါး မှ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမှာ မနေ့ကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင် အများအပြားမှာ ထွက်မသွားကြသေးချေ။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် တံခါးခြောက်ချပ် က ထိုနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် မည်သည့် ပြဿနာမှ မဖြစ်ပွားခဲ့ချေ။

ကူမော့နှင့် သူ၏ အုပ်စုသည် တံခါးခြောက်ချပ် ၏ စီစဉ်မှုအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး နတ်လက်နက်စံအိမ် ကို သဘာဝကျကျ တံခါးခြောက်ချပ် က တာဝန်ယူလိုက်ပေသည်။

ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် ချီမြောင်ရွှမ်တို့သည် အနားယူရန် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြ၏။ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် ၏ အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်သော်လည်း တံခါးခြောက်ချပ် သည် ထိုညက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး လူအင်အား နည်းပါးနေသောကြောင့် သူ သဘာဝကျကျ ဆက်နေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

နောက်နေ့ မနက်တွင်...

ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်းထံသို့ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်ပြီးနောက် ကူချူတုန်း၊ ချီမြောင်ရွှမ်တို့နှင့်အတူ မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

မနေ့ညက ဖြစ်ရပ်များမှာ ကြီးမားလှပေသည်။ တံခါးခြောက်ချပ် သည် မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ချူထျန်းချင်းနှင့် ရဲ့ကျင်းလန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြ၏။ ဤကဲ့သို့သော အဓိက ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ နှစ်ရက်အတွင်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လူသိများသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကူမော့သည် ဗဟိုပုဂ္ဂိုလ်အနေဖြင့် သေချာပေါက် အာရုံစိုက်မှုများစွာကို ရရှိမည်ဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက လာရောက်တွေ့ဆုံကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် အလျင်စလို ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို စောင့်ရန် ချင်းကျိုးမြို့တွင် နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကောချန်မိစ္ဆာဓား သွန်းလုပ်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဆက်နေရန် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် ချင်းပြည်နယ်မှ မထွက်ခွာမီ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် သို့ သွားရောက်ရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ တင်းချန် ဆရာတော် ၏ ရုပ်အလောင်းကို မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးရန် ချီမြောင်ရွှမ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အချိန်လည်း သက်သာမည် ဖြစ်၏။

မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် သို့ ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချီမြောင်ရွှမ်က သူ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စတင် ကုသပေးနိုင်ပေမည်။

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ကူမော့၏ အစီအစဉ်များကို သဘာဝကျကျ ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ အတော်လေး ဝမ်းသာနေခဲ့၏။ ကူမော့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးနှင့်အတူ ခရီးသွားရခြင်းဖြင့် သူ၏ လုံခြုံရေးမှာ ကောင်းစွာ အာမခံချက် ရှိပေသည်။ ထို့ပြင် နောက်ပိုင်းတွင် ချင်းကျိုးမြို့သို့ အထူးတလည် သွားရောက်ရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

နောက်နေ့ မနက်စောစောတွင် သူတို့သုံးဦးသည် ချင်းကျိုးမြို့မှ မြင်းစီးကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် သူတို့သည် ရွှမ်နွီနန်းတော်၏ ခရီးသွားအဖွဲ့ကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

အခန်း ၁၆၇: မျက်လုံးအတွက် ကုသမှု

ချင်းကျိုးမြို့မှ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော်သို့ ခရီးစဉ်မှာ ခြောက်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ကူမော့သည် မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော်တွင် သုံးရက်ကြာ တည်းခိုခဲ့ပြီး တင်းချန် ဆရာတော်၏ ဈာပနပြီးမှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ တည်းခိုနေစဉ်အတွင်း...

သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ လာရောက် ဂါရဝပြုကြပြီး ကူမော့က အကြိမ်အတော်များများ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်ခဲ့၏။ သူ စကားများများစားစား မပြောခဲ့ဘဲ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူ တစ်ဦးအနေဖြင့်သာ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် အား သိုင်းလောက၏ အနှောင့်အယှက်များမှ ကာကွယ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် သည် ချူပြည်နယ်၏ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် ကြီးနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရမှာ ကွာခြားပေ၏။ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် ကြီးမှာ ကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည့်အပြင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မူလနေရာလည်း ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကအတွက် မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကာ

ဒီမဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် မှာမူ ချင်းပြည်နယ်ရှိ နာမည်ကြီး ကျောင်းတော်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် နှင့် သာမန် ကျောင်းတော်များကြား ကွာခြားချက်မှာ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် တွင် တစ်ချိန်က ချင်းပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်း တွင် ပထမနေရာ၌ ရပ်တည်ခဲ့သော ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီး တစ်ပါး ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သိုင်းလောကတွင် ကူမော့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျယ်ပြန့်လှသည်။ သူသည် တရားမျှတမှုနှင့် မကောင်းမှုကို မုန်းတီးခြင်းတို့ကြောင့် လူသိများပေ၏။ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် တွင် သူ၏ လူသိရှင်ကြား ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် တင်းချန် ဆရာတော် ၏ ဈာပနကို တက်ရောက်ရန် ချင်းကျိုးမြို့မှ လာရောက်သည့် ခရီးစဉ်တို့ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့် ဆေးသူတော်စင် ချီမြောင်ရွှမ်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် အား ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေစေရန် သေချာစေခဲ့ပေ၏။

အနာဂတ်တွင် ဘာဖြစ်လာမည် ဆိုသည်ကိုတော့ ကူမော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုချေ။

မဟာအလင်းရောင်ကျောင်းတော် မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် ချီမြောင်ရွှမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ ချင်းပြည်နယ် ပင်ယန် ခရိုင်ရှိ နွေဦးနတ်ဘုရား ချိုင့်ဝှမ်း ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြ၏။ ဤသည်မှာ ထင်ပေါ်မှုမရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဆေးသူတော်စင် ချီမြောင်ရွှမ်၏ ပုန်းအောင်းရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း လူအနည်းငယ်သာ သိရှိကြပေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင် အရိပ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ဆိတ်ငြိမ်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။ ချိုင့်ဝှမ်းမှာ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်များက တောင်ဘက်လေကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။ မြေအောက်မြစ်များနှင့် စမ်းချောင်းများကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း အေးမြသော လေထုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခွင့် မပေးဘဲ လန်းဆန်းသော အေးမြမှုကို ဖန်တီးပေးထားပေ၏။

တောင်နံရံ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တင်းကြပ်စွာ ဖိကပ်ထားပြီး မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင် ဝါးပင် အနည်းငယ်က တောင်နံရံများတစ်လျှောက် သဘာဝ မျက်နှာပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ စမ်းချောင်းတစ်ခုဘေးတွင် အိမ် ဒါဇင်ကျော်ခန့် ရှိပြီး တစ်လုံးစီမှာ အမျိုးမျိုးသော အဖိုးတန် ပန်းများနှင့် ရှားပါး ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပေ၏။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် အစေခံ ဒါဇင်ကျော်ခန့် ရှိပြီး သူတို့အားလုံးမှာ သိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြကာ အချို့မှာ သိုင်းလောကရှိ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ သူတို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်များ အသီးသီး ရှိကြပြီး အချို့က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးနေကာ အချို့က ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ စုဆောင်းနေပြီး အချို့က ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နေကြသည် စသဖြင့် ဖြစ်ပေ၏။

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ပြောသည် ။

"ဒီလူတွေ အားလုံးက သိုင်းလောကရဲ့ ပဋိပက္ခတွေကို ငြီးငွေ့နေကြတဲ့သူတွေချည်းပဲ... တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်လမ်းတွေ ရှိကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးမှာ တူညီတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါက ငါ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူတို့က ငါနဲ့အတူ ဒီမှာ သီးခြား နေထိုင်ဖို့ ဆန္ဒအလျောက် ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာ... ဆေးဝါးဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒ လေ့လာမှုတွေမှာ အကူအညီ လိုအပ်နေတော့ သူတို့က လာချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကူညီမယ့်သူ ရတဲ့အတွက် ငါ ပျော်ပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါက တကယ်ကို သီးသန့် နေထိုင်ဖို့ အရမ်းကောင်းတဲ့ နေရာလေးပဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သခင်မလေး ချူတုန်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် ဒီမှာ အိမ်တစ်လုံး ဆောက်ပေးဖို့ ငါ့လူတွေကို ခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်နော်..."

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ကူချူတုန်းက ပြုံးလျက် ပြောသည် ။

"ကျွန်မက ငယ်ပါသေးတယ်... အစ်ကိုနဲ့အတူ မွေးရပ်မြေကို ပြန်ပြီး စီးပွားရေး အသေးစားလေး လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားပေမဲ့ လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး သီးသန့် နေထိုင်ဖို့တော့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည် ။

"မင်းတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်က သိုင်းလောကကနေ အနားယူချင်နေကြတာလား... မဖြစ်နိုင်တာ... အခုခေတ်မှာ သိုင်းလောကက လူတိုင်းက ဆရာကြီးကူ ဟာ အကြီးမြတ်ဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမည်အတွက် ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက်ဆိုတာ သိကြတယ်လေ... ပြီးတော့ သခင်မလေး ချူတုန်း ကလည်း ထွန်းတောက်လာတဲ့ ကြယ်ပွင့် တစ်ပွင့်ပဲ... မင်းတို့က ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိုင်းလောကကနေ တကယ် အနားယူတော့မလို့လား..."

ကူချူတုန်းက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်မကတော့ အစ်ကိုနဲ့ပဲ လိုက်မှာ..."

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်တော်က သိုင်းလောကကနေ အနားယူဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး... စာရေးဆရာ အဖြစ် လုပ်ရတာကို ကျွန်တော် အရမ်း သဘောကျတယ်..."

ကူချူတုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်မက အစ်ကိုနဲ့ လိုက်မှာ... သူ ဘယ်သွားသွား ကျွန်မ လိုက်မှာပဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြောသည်။

"ဒါ ကောင်းတာပေါ့... ဆရာကြီးကူ လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာမယ့် အချိန်ကို ငါ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေတာ..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ချီ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မြှောက်လွန်းနေပြီ..."

"မင်းကို မြှောက်နေတာလို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြောနိုင်မှာလဲ... ချင်းကျိုးမြို့မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေက ပျံ့နှံ့သွားပြီလေ... တံခါးခြောက်ချပ် က ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကိစ္စကို တမင်သက်သက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့ အနှစ်လေးဆယ်လောက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့တဲ့ လုချန်ယန် သိုင်းလောကထဲ ပြန်ပေါ်လာတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို သစ်သားအိမ်ငယ်လေး တစ်လုံးထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဆက်ပြောသည်

"ရဲ့ကျင်းလန်နဲ့ ချူထျန်းချင်းတို့က ချင်းကျိုးမြို့မှာ အနားယူနေကြတုန်းပဲ... သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာက မင်းထက် နိမ့်ကျတယ်ဆိုတာကို လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့ပြီး မင်းကို အရှုံးပေးခဲ့ကြတယ်လေ... တွမ့်ဟွမ်ချောက်ကမ်းပါး တိုက်ပွဲ ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆရာကြီးကူ... အခု မင်းက ကန် တိုင်းပြည်ရဲ့ ကောင်းကင်စာရင်း မှာ နံပါတ်ဆယ် နေရာကို ရောက်နေပြီ... ရဲ့ကျင်းလန်က စာရင်းထဲ ဝင်လာပြီးတော့မှ ပြန်ထွက်သွားတာ...

မူလက ကန် တိုင်းပြည် ရဲ့ နံပါတ်ဆယ်... မဟာသိုင်းဆရာကြီး ရဲ့ကျင်းလန်က စာရင်းထဲမှာ အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး မင်းက သူ့ထက် အသက်ဆယ်နှစ်ကျော် ပိုငယ်တယ်လေ... ကန် တိုင်းပြည် တည်ထောင်ပြီးကတည်းက အနှစ်သုံးရာကျော် အတွင်းမှာ မင်းလို ငယ်ရွယ်တဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး... အခု ငါက မင်းကို လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာတင် မဟုတ်ဘူး... ကန် တိုင်းပြည် ရဲ့ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကပါ မင်းကို ကန် တိုင်းပြည် ရဲ့ နံပါတ်တစ် မဟုတ်ဘဲ လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်နေကြပြီ..."

ကူမော့သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ကာပြကာ ပြောသည်။

"စီနီယာ ချီ... မဟာသိုင်းဆရာကြီး ပဲဖြစ်ဖြစ်... လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒါက သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး... အခု လောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးက ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အရင် ကုသပေးဖို့ပါပဲ..."

"ဟုတ်တယ် စီနီယာ ချီ..."

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ စာအုပ်သေတ္တာကြီးကို ချွတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ကာ ၎င်းထဲမှ ငွေစက္ကူ တစ်ထပ်နှင့် ကြေးဝါအိုး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"စီနီယာ ချီ... ဒါက ငွေစက္ကူ တစ်သောင်းပါ..."

ကူချူတုန်းက ကြေးဝါအိုးကို လက်ညိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအထဲမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း ပါပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်ဆေးကြည့်ပါဦး..."

"စစ်ဆေးစရာ မလိုပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြောသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ ပန်း ရဲ့ အနံ့ကို အဝေးကြီးကနေ ငါ ရနေပါတယ်... မှားစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး... ငွေတစ်သောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ကုသစရိတ်ကို နည်းနည်းလေးတောင် လျှော့ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံပါဘူး..."

ချက်ချင်းပင် ချီမြောင်ရွှမ်က လက်ဟန်ပြလိုက်ရာ အစေခံ တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ကြေးဝါအိုးနှင့် ငွေစက္ကူတို့ကို ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

ကူမော့က မေးလိုက်သည် ။

"စီနီယာ ချီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဘယ်လို ကုသမလဲ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ဖြေသည်။

"ဒီချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ခဏလောက် နေလိုက်ပါဦး... မင်းရဲ့ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တွေက သေနေပြီဆိုတော့ ငါ ဆေးနည်းနည်း ဖော်စပ်ရဦးမယ်... ပြီးရင် အဲဒါတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင် အထူး အပ်စိုက်ကုသနည်း တစ်ခုကို သုံးရမယ်... ဒီအဆင့်က အခက်ဆုံးပဲ... ဒီအဆင့် အောင်မြင်သွားရင် ငါ့ရဲ့တပည့် ဝူအန် တောင်မှ အဲဒါကို ကုသနိုင်တယ်..."

ကူချူတုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို အစ်ကိုက မကြာခင် ပြန်မြင်ရတော့မှာလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"အဲဒီလောက်တော့ မမြန်ဘူး... ငါက မင်းအစ်ကိုရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင်ပဲ ကူညီပေးနိုင်တာ... မင်းအစ်ကို ပြန်မြင်ရဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ဆိုတာကတော့ သူ့မျက်လုံးတွေ ဘယ်လောက်မြန်မြန် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမလဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... ငါ မင်းကို ဆေးစာ တစ်စောင် ပေးလိုက်မယ်... ညွှန်ကြားထားတဲ့အတိုင်း ဆေးသောက်ပြီး လိုအပ်သလို အပြင်ဘက်ကနေ လိမ်းပေးရမယ်... ရှစ်နှစ်ကနေ ဆယ်နှစ်အထိ ကြာနိုင်သလို နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်လည်း တိုတောင်းနိုင်တယ်..."

"ဟင်..."

ကူချူတုန်းက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ပြောသည် ။

"အဲဒီလောက် ကြာမှာလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလို တွေးကြည့်လို့ ရပါတယ်... မျက်လုံးတွေမှာလည်း သွေးကြောတွေ ရှိတယ်လေ... ပြီးတော့ မင်းအစ်ကိုရဲ့ မျက်လုံး သွေးကြောတွေ အားလုံးက သေနေပြီလေ... အခု ငါက အဲဒါတွေကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင် နည်းလမ်းတစ်ခု သုံးနေတာ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ရက် နှစ်ရက်နဲ့ ရမယ့် ကိစ္စဖြစ်မှာလဲ..."

ကူမော့က လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကုလို့ရသရွေ့ အချိန်က အရေးမကြီးပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကူ... မင်းရဲ့ အတွင်းအားက အရမ်း နက်နဲတယ်... နတ်ဘုရား ဒါမှမဟုတ် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးလိုပဲ... ပြီးတော့ မင်းက သာမန်လူတွေနဲ့ မတူဘူးလေ... အဲဒါကို သာမန် အသိနဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး... ဒါကြောင့် ပြန်ကောင်းလာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာကို ငါ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သုံးနှစ်ထက်တော့ သေချာပေါက် ပိုမကြာနိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မယားယံစေဖို့ ဒါမှမဟုတ် အလင်းရောင် ပြင်းပြင်းနဲ့ မထိတွေ့မိစေဖို့ သတိထားရမယ်နော်..."

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် သတိထားပါမယ်... စီနီယာကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ..."

"မနက်ဖြန် စကြတာပေါ့..."

...

ကူမော့သည် နွေဦးနတ်ဘုရား ချိုင့်ဝှမ်း တွင် တစ်လကျော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့၏။

သူ၏ မျက်လုံးများအတွက် ကုသမှုမှာ ထိုမျှလောက် အချိန်မယူခဲ့ချေ။ ပြီးစီးရန် လဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့၏ မျက်လုံးများမှာ ဆေးကို ရေရှည် အသုံးပြုရန်နှင့် အထူး လိမ်းဆေးများကို ပုံမှန် လိမ်းရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ကုသမှုကို ဆက်လက် ခံယူရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့နောက် ချီမြောင်ရွှမ်က ကူချူတုန်းအား ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဆေးရည်များ ပြုလုပ်ခြင်း နည်းလမ်းများကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ကူချူတုန်း ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ယူဆရသည်အထိ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ရဲ့ကျင်းလန်သည် ချီမြောင်ရွှမ်ထံမှ ကုသမှုခံယူရန် နွေဦးနတ်ဘုရား ချိုင့်ဝှမ်း သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ချူထျန်းချင်းတော့ မလာခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း နှင့် ကျိုကျန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ တို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဟု အမည်ပြောင်းကာ ရဲ့ကျင်းလန်က ချူထျန်းချင်းအား မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချူထျန်းချင်းသည် လောလောဆယ်တွင် ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်သော်လည်း ရဲ့ကျင်းလန်မှာ အခြား ကိစ္စများမှ လွတ်ကင်းနေသဖြင့် သူ၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် ချီမြောင်ရွှမ်ထံသို့ ကုသမှုခံယူရန် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ရောက်ရှိပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းလန်က ကူမော့ကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်ကာ သိုင်းပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ရဲ့ကျင်းလန်၏ ကုသမှု ခံယူရန်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်မှာ ဟန်ပြသက်သက်သာဖြစ်ပြီး သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိုင်းပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် ဖြစ်သည်ဟု ကူမော့ အလေးအနက် သံသယဝင်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ကူမော့မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။ ရဲ့ကျင်းလန်သည် လောကတွင် ရှားပါးသော သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူနှင့် သိုင်းပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းမှ အမြဲတမ်း ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့ပေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းက သတင်းပေးပို့ရန် လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်ချိန်တွင်မှသာ ကူမော့သည် ကူချူတုန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။

ချီမြောင်ရွှမ်နှင့် ရဲ့ကျင်းလန်တို့သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ကြသည်။

ကူချူတုန်းသည် စာအုပ်သေတ္တာကြီးကို လွယ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းထဲတွင် ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ နှင့် ကောချန်မိစ္ဆာဓား တို့အပြင် ဆေးဝါးများစွာ ပါဝင်နေခဲ့၏။

ကူမော့သည် သူ ပထမဆုံး မျက်စိကွယ်သွားစဉ်ကကဲ့သို့ပင် သူ၏ မျက်လုံးများအပေါ်တွင် အနက်ရောင် ပတ်တီးတစ်ခုကို ပြန်လည် စည်းနှောင်ထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင် ပြင်းပြင်းနှင့် မထိတွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

ချီမြောင်ရွှမ်သည် ကူမော့နှင့် ချူတုန်းတို့ မြင်းပေါ်တက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူတို့ကို မှာကြားလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်းကြီး ကူ... ခုနစ်ရက်ကို ဆေးတစ်လုံး သောက်ဖို့နဲ့ သုံးရက်တစ်ခါ ဆေးရည် လိမ်းဖို့ မှတ်ထားရမယ်နော်... မှတ်ထား... အလင်းရောင် ပြင်းပြင်းနဲ့ လုံးဝမထိတွေ့စေနဲ့... မှတ်ထား... မှတ်ထားနော်..."

ကူမော့က လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"စီနီယာ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် မှတ်ထားပါမယ်..."

ကူချူတုန်းကလည်း ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"စီနီယာ ချီ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ... ကျွန်မ သေချာပေါက် မမေ့ပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းတို့ မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်ပြီ... ထောင်စုမှူး ကျိုးက မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုနေတုန်းပဲဆိုတော့ ငါ ဆက်ပြီး ဆွဲမထားတော့ဘူး..."

ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"စကားစပ်မိလို့... စီနီယာ ချီ... အရင်က စီနီယာ ပြောခဲ့တယ်လေ... စီနီယာ ပုန်းနေတဲ့ နေရာက အရမ်း လျှို့ဝှက်ပြီး သိုင်းလောကမှာ လူနည်းနည်းပဲ သိတယ်ဆို... ဒါပေမဲ့ ရဲ့ကျင်းလန်လည်း သိတယ်... တံခါးခြောက်ချပ် လည်း သိတယ်လေ... ဘာမှကို မလျှို့ဝှက်ပါဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက သီးသန့် နေထိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ လောကရေးရာတွေကို မသိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နဲ့ ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် ကိုသာ ငါ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းနေမှာပေါ့..."

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..."

ကူချူတုန်းက ပြုံးလျက် လက်စုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်မ သွားတော့မယ် စီနီယာ ချီ... အချိန်ရရင် စီနီယာ့ဆီ လာလည်ပါဦးမယ်..."

"စီနီယာ ချီ... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ကူမော့က ချီမြောင်ရွှမ်ကို လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းလန်ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည် ။

"အစ်ကိုရဲ့... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

ရဲ့ကျင်းလန်က လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည်။

"ညီအစ်ကိုကူ... ချင်းကျိုးကို ရောက်တဲ့အခါတိုင်း ငါ့ဆီ မဖြစ်မနေ လာလည်ရမယ်နော်..."

"သေချာတာပေါ့..."

ထို့နောက် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ မြင်းစီးကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း...

ရဲ့ကျင်းလန်က ရုတ်တရက် ချီမြောင်ရွှမ်အား မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ ချီ... ကူမော့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကုသပေးတုန်းက စီနီယာက လျှို့ဝှက် အကြံအစည် တစ်ခုခုများ ချန်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငါ့မှာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိသလို အဲဒီလောက် သတ္တိလည်း မရှိပါဘူး..."

ရဲ့ကျင်းလန်က ရယ်မောလိုက်၏။

"စီနီယာ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းပါတယ်... လုချန်ယန်က အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာတောင် စီနီယာက သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သေးတာပဲ မဟုတ်လား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက အခွင့်အရေး တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ... မင်း ငါ့ကို ဖမ်းမိပြီး မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရဲ့ သဲလွန်စတွေကို ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူးဆိုရင် လုချန်ယန် အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတာကို ငါ သိနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စကားပြောနေစဉ် ချီမြောင်ရွှမ်သည် ရဲ့ကျင်းလန်ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"တွေ့လား... အဲဒီတုန်းက ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ မင်းကို ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို မယုံဘဲ လုချန်ယန် လက်ချက်နဲ့ အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အခုတော့ မင်း ငါ့ကို ယုံပြီ မဟုတ်လား..." "အခုတော့ မင်းမှာ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရှိတယ်ဆိုတာ မင်း ယုံပြီ မဟုတ်လား..."

ရဲ့ကျင်းလန်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် အပြစ်မတင်ပါနဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်ကတည်းက သေသွားခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ လုချန်ယန်က အသက်ရှင်နေသေးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကို သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်လို့ စီနီယာ ပြောတာကို ကြားရတဲ့အခါ... ပြီးတော့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး အကြောင်း စီနီယာ ပြောတုန်းက... ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ်ပုံပြင် တစ်ခုသက်သက်ပဲ... ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျ ကျွန်တော် မယုံနိုင်ခဲ့ဘူးလေ... စီနီယာ ချီ... စဉ်းစားကြည့်ပါဦး..တကယ်လို့ စီနီယာသာ ကျွန်တော့်နေရာမှာဆိုရင် စီနီယာ ယုံမှာလား..."

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... အဲဒီနေ့က နတ်လက်နက်စံအိမ် မှာ လုချန်ယန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကို အသက်သွင်းလိုက်တာကို ကိုယ်တိုင် မမြင်ခဲ့ရဘူးဆိုရင်... လုချန်ယန်က ကျွန်တော့်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင်မှ အဲဒီလို အရာမျိုး တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အတိတ်က အကြောင်းတွေ မပြောကြတော့ပါဘူး... လုချန်ယန် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကို မင်း ရပြီလား..."

"သေချာတာပေါ့... ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဒီကို လာမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ရဲ့ကျင်းလန်က ပြောသည်။

"စီနီယာ ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပဲ... ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး က တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်... သူ့မှာ အသိစိတ် ရှိနေပုံရပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားပြီး ကံကောင်းမှုကို ရှာဖွေတတ်ပုံရတယ်... အဲဒါက နတ်လက်နက်စံအိမ် ရဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့ ဖိုထဲမှာ ပုန်းနေတာ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြောသည်။

"မြင့်မြတ်သွေး မှာ ဝိညာဉ် ရှိတယ်... အဲဒါက မသေနိုင်သလို ဖျက်ဆီးလို့လည်း မရဘူး... အရင်က ကူမော့က အရမ်း အစွမ်းထက်နေတော့ မြင့်မြတ်သွေး က အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားမိပြီး အလိုအလျောက် ပုန်းအောင်းသွားတာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မီးစွမ်းအင် လိုအပ်တယ်လေ... ပြီးတော့ နတ်လက်နက်စံအိမ် ဧရိယာထဲမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့ ဖို ကလွဲလို့ တခြား နေရာမှ မရှိတာ..."

ရဲ့ကျင်းလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး နဲ့ တကယ် ပေါင်းစပ်လို့ ရနိုင်လား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြောဆိုသည်။

"မင်း ဖမ်းဆီးခံရပြီး ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ကို အခေါ်ခံရတုန်းက မင်းအတွက် ဆေးလုံး တစ်လုံး ငါ ဖော်စပ်ပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား... လုချန်ယန်က မင်းရဲ့ မြင့်မြတ်သွေး အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူသွားတဲ့အခါ အဲဒီ ဆေးလုံးက မင်းမှာ မြင့်မြတ်သွေး အနှစ်သာရ အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေစေဖို့ အာမခံပေးနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် မင်းမှာ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး နဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိနေသေးတာပေါ့... အခု... ဒီ ပြည့်စုံတဲ့ မြင့်မြတ်သွေး တစ်စက်နဲ့ မင်း ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရေမြောင်းထဲကို ရေစီးဝင်သွားသလိုပဲ သဘာဝကျကျ ဖြစ်သွားမှာပါ..."

"ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နိုးထစေသော ဆေးလုံး နဲ့ဆိုရင် ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရဲ့ အနှစ်သာရကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် ငါ ကူညီလှုံ့ဆော်ပေးမယ်... တကယ်တော့ အရင်က ကူမော့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်တယ်... ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားရင် ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရဲ့ သန့်စင်မှုကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်လို့ ရတယ်... ဝိညာဉ်နိုးထစေသော ဆေးလုံး က ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေစေကာ မင်းရဲ့ လူသားသွေးတွေကို ဝါးမျိုဖို့ ချီလင်သွေး အသစ်တွေကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့သွေးတွေ အားလုံး ချီလင်သွေးအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ မင်းက နတ်ဘုရား တစ်ပါး... မသေနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ရဲ့ကျင်းလန်၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး ချီမြောင်ရွှမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အသံနှိမ့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာ... ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်း အနည်းငယ် ရှိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အလင်းပြပါဦး..."

"မေးလေ..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြော၏။

ရဲ့ကျင်းလန်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အတိအကျ ဘာလဲ... ကျွန်တော့်အထဲမှာ ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး ရှိနေတာကို စီနီယာ ခံစားမိလို့ လုချန်ယန် မသေသေးဘူးဆိုတာကို တကယ်ပဲ သိခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ် အစကတည်းက လုချန်ယန် မသေသေးဘူးဆိုတာကို စီနီယာ သိနေခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ်ရင် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် က လုချန်ယန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသုံးဝင်နိုင်တယ်လို့ ကျိုးချင်းဖုန်း က ခန့်မှန်းမိသွားတာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုက်ဆိုင်လွန်းနေရတာလဲ... သူ့ကို စီနီယာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ မြင့်မြတ်သွေး ကို လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ ချီမြှင့်တင်ရေး ဆေးလုံး နဲ့ မြင့်မြတ်သွေး က ဓားဖိုထဲမှာ ပုန်းနေမယ် ဆိုတဲ့ အချက်တွေကရော... စီနီယာ... စီနီယာက ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး အကြောင်း အရမ်း အများကြီး သိမနေဘူးလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းမှာ သံသယတွေ အများကြီး ရှိနေရင်တောင် ချီလင် မြင့်မြတ်သွေး နဲ့ ပေါင်းစပ်ချင်သေးတာလား..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ရဲ့ကျင်းလန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။

ချီမြောင်ရွှမ်က ပြောသည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ သံသယ အများကြီးကို စုံစမ်းဖို့ ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ... မြင့်မြတ်သွေး နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အစစ်အမှန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာအောင်ပဲ လုပ်လိုက်ပါ... အဲဒီ သံသယတွေကို မြှုပ်နှံထားလိုက်ပါ..."

ရဲ့ကျင်းလန်က မျက်လုံးအနည်းငယ် မှေးလိုက်ပြီး အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော် အကြမ်းဖက်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ချီမြောင်ရွှမ်က ရဲ့ကျင်းလန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို ပြောစမ်းပါဦး... အကယ်၍ အဲဒီနေ့က ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓအမွေအနှစ် ကသာ လုချန်ယန်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... ပြီးတော့ ကူမော့ကလည်း လုချန်ယန်ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... ဘယ်သူက လုချန်ယန်ကို သတ်ရမှာလဲ..."