အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း ၁၆၉:မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ၏ တံခါးခြောက်ချပ်

နွေဦးနတ်ဘုရား ချိုင့်ဝှမ်း မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည် သူတို့ကို ပေးထားသော မြေပုံအတိုင်း လိုက်ကာ ချန်လင်ခရိုင် ဟုခေါ်သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။

ဝန်ကျဉ်းကျဉ်းဖြင့် ခရီးသွားကြပြီး သိုင်းပညာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသဖြင့် မောင်နှမ နှစ်ယောက်မှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားကြပြီး ငါးရက်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ချန်လင်ခရိုင် သည် ချင်းပြည်နယ်၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိပြီး ယွင်ပြည်နယ်၏ ကျင်းလန် စီရင်စုနှင့် ဟုန်ပြည်နယ်၏ လျှို ခရိုင်တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပေသည်။ ၎င်းသည် စီရင်စုသုံးခု၏ လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကုန်သွယ်ရေး ဗဟိုချက်အဖြစ် ၎င်း၏ တည်နေရာမှ အကျိုးအမြတ် မရရှိခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းမှာ အလွန်တရာ လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့၏။

၎င်း၏ ညံ့ဖျင်းသော ပထဝီဝင် တည်နေရာကြောင့် ရေ အလွန် ရှားပါးပြီး နှစ်ရှည်လများ မိုးခေါင်ရေရှားမှုဒဏ်ကို ခံစားနေရကာ ကျယ်ပြန့်သော သဲကန္တာရ ဒေသများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သဲမုန်တိုင်းများက တစ်နှစ်ပတ်လုံး တိုက်ခတ်နေသဖြင့် အလွန်တရာ မြေဆီလွှာ ခေါင်းပါးနေပေ၏။ ဤဒေသကို မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဟု လူသိများပေသည်။

ကူမော့သည် နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အလိုရှိနေသည့် ရာဇဝတ်ကောင် ပျံသန်းသော နဂါး မှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖျက်ဆီးနေခဲ့သော မိစ္ဆာ သိုင်းသမား တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

မြုံနေသော တောင်တန်းများမှာ အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်နေသော သံကြိုးများကဲ့သို့ အနောက်မြောက်လေထဲတွင် ဤရှေးဟောင်းမြို့ကို တင်းကြပ်စွာ ပိတ်လှောင်ထားပေသည်။ မြောက်လေ တိုက်ခတ်လာတိုင်း သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် မြို့မှာ မှိုင်းညို့ပြီး အဝါရောင်သန်းနေသော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။

"အစ်ကို... ကျွန်မတို့ ရောက်ပြီ..."

ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကူချူတုန်းက အသံကုန် ဟစ်အော်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အူဝဲနေသော သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် ချက်ချင်း မျိုချခံလိုက်ရပေသည်။ သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် ပျက်စီးနေသော မြို့တစ်မြို့ မှေးမှိန်စွာ ပေါ်လာသည့် နေရာကို သူမ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာကို ပတ်တီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို မမြင်ရချေ။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည် မြင်းများကို ဒေါက်ခတ်လိုက်ရာ မြင်းများက ဟီသံပြုကာ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားပြီး မြို့ဆီသို့ ပြေးသွားကြရာ သူတို့၏ အနောက်တွင် အဝါရောင် သဲများ လွင့်စင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

သူတို့ မြို့တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ သပ်ရပ်စွာ တန်းစီနေသော တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ သဲမုန်တိုင်းကြောင့် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ဖြစ်ပေ၏။

သူ့တွင် ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် တောက်ပသော မျက်လုံးများ၊ အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာ ရှိပြီး သူ၏ တံခါးခြောက်ချပ် ရုံးသုံးဝတ်ရုံများမှာ လေနှင့် သဲများထဲတွင် တလူလူ လွင့်နေခဲ့သည်။ ကူမော့နှင့် သူမ၏ အစ်ကိုတို့ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် မြင်းပေါ်မှ ချက်ချင်း ဆင်းကာ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့၏။

ကူမော့ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးချင်းဖုန်းက သူ့ဆီ ပြေးလာပြီး ဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖက်လိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကူ... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့... မင်းကို စောင့်နေတာ အရမ်း ကြာနေပြီ..."

ကူမော့က ပြန်ပြောသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုကျိုး... ခင်ဗျားကို စောင့်ခိုင်းထားမိလို့... ညီမလေးနဲ့ ကျွန်တော်က ချင်းပြည်နယ် အကြောင်း သိပ်မသိတော့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လမ်းတွေ အများကြီး မှားခဲ့တယ်... မဟုတ်ရင် မနေ့ကတည်းက ရောက်နေလောက်ပြီ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"ဟီးဟီး... ရောက်လာတာပဲ ကောင်းပါတယ်... လာ... လာ... မြို့ထဲမှာ မင်းအတွက် ကြိုဆိုပွဲလေး လုပ်ထားတယ်... ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်က မင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတာ..."

"အစ်ကိုကျိုး..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ... အစ်ကိုကျိုး ရဲ့ စာက သိပ်မရှင်းဘူးလေ... အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် အနည်းငယ်ကို ဖမ်းဖို့ အကူအညီ လိုတယ်လို့ပဲ ပြောထားတာ... ဘယ်လို ရာဇဝတ်ကောင်မျိုးတွေက အစ်ကိုကျိုး ကို ဒီလောက် ဒုက္ခပေးနေပြီး အစ်ကိုကျိုး ရဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် ထိခိုက်စေနိုင်တာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်။

"ညီမလေး ချူတုန်း... ဒါက အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... အုပ်စုလိုက်ကြီး... ငါက မင်းအစ်ကိုရဲ့ လောကမှာ နံပါတ်တစ် ဓားဖမ်းသမား ဆိုတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးချပြီး ငါ့ရဲ့ ရာထူးတက်ဖို့အတွက် ကူညီပေးစေချင်တာ..."

ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကများ လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားဖမ်းသမား ဖြစ်သွားတာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီဘွဲ့နာမည်က ဘာမှားနေလို့လဲ... မင်းက ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး... ကန် တိုင်းပြည်ရဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်... သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဓားဖမ်းသမား တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေတယ်လေ... ယနေ့ခေတ် လောကမှာရှိတဲ့ ဓားဖမ်းသမား အားလုံးထဲမှာ ဘယ်သူက မင်းထက် ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေလို့လဲ... မင်းက လောကရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားဖမ်းသမား မဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်မှာလဲ..."

ကူမော့ "..."

လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် မရှိဘူးဟူသော ကောလာဟလများမှာ ပိုမို၍ ကျော်ကြားလာခဲ့ပေသည်။

ကူချူတုန်းက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည် ။

"အစ်ကို... အစ်ကိုကျိုး ပြောတာ တော်တော်လေး ဟုတ်ပုံရတယ်... ဓားဖမ်းသမား အဖြစ် လုပ်တဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တွေ ရှိပေမဲ့ နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ထဲမှာတော့ ဓားဖမ်းသမား တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလေ..."

ကူမော့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒါကို ခဏထားလိုက်ပါ... အစ်ကိုကျိုး ရဲ့ အခြေအနေ အကြောင်း ပြောပြပါဦး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်။

"ငါ ချင်းပြည်နယ်ကို တာဝန်တစ်ခုနဲ့ လာခဲ့တာလို့ ပြောခဲ့တာကို မှတ်မိလား..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သိပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက ခင်ဗျားကို ဒီမှာ အတွေ့အကြုံယူဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တာလေ... ခင်ဗျား ပြန်သွားရင် တပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးပေးမယ်လို့..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"တကယ်တော့... အဲဒါက နာမည်ကောင်းရဖို့အတွက်ချည်း သက်သက် မဟုတ်ဘူး... ငါ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးလိုက်တာပါ... ငါ့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်က အရမ်း ခက်ခဲပေမဲ့ ရလဒ်တွေကလည်း အရမ်း ကြီးမားတယ်လေ... ငါသာ အောင်မြင်ရင် တပ်မှူးအဖြစ် မြန်မြန် ရာထူးတိုးရုံသာမက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု တစ်ခုလည်း ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ အနာဂတ် ရာထူးတိုးမှုတွေအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ... မြို့တော်က ဘုရင်ခံရုံး ကတောင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် မှတ်ပုံတင်ထားနိုင်တယ်..."

ကူမော့သည် အစိုးရ ဘယ်လို အလုပ်လုပ်သလဲ ဆိုတာကို သေချာ နားမလည်သော်လည်း ဤတာဝန်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်းအတွက် အလွန် အရေးကြီးကြောင်းနှင့် ၎င်းမှာ သူ ရာထူးတက်ရန်နှင့် တောက်ပသော အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ရန် အရေးပါသော အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူ သိနိုင်ပေ၏။

"မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းသည် နောက်ကျောတွင် လက်ထားကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ခါးရှိ သူ၏ ဓားရှည်ကို စည်းနှောင်ထားသော ကြိုးကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်နေခဲ့၏။ သူက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က ဟုန်၊ ချင်း နဲ့ ယွင် စီရင်စုတွေရဲ့ လမ်းဆုံမှာ တည်ရှိပြီး သူ့ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်က ခြေသုံးချောင်းထောက် ခွက်ကြီးတစ်ခုနဲ့ တူတယ်... ဒါပေမဲ့ ရင်ဆန်း တောင်တန်းတွေနဲ့ ကျွီယန်း ရေကန်တွေကြောင့် သဘာဝအလျောက် ကွဲကွာသွားပြီး ထူးခြားတဲ့ တြိဂံပုံစံ ကြားခံနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်... ဧကရာဇ် ရှစ်ကျူ ရဲ့ အစောပိုင်း နှစ်တွေမှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ စီရင်စုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နယ်မြေကို စီရင်စု သုံးခုရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ကို ခွဲဝေပေးလိုက်ကတည်းက လျှို့ဝှက် အန္တရာယ်တွေ စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာပဲ... ခရိုင် ခုနစ်ခုနဲ့ မြို့ငယ် သုံးဆယ့်ရှစ်မြို့ က ဂိုဘီ သဲကန္တာရ တစ်ခွင် စစ်တုရင်ရုပ်တွေလို ပြန့်ကျဲနေပြီး စီရင်စု သုံးခုရဲ့ အစိုးရတွေက သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ရှောင်လွှဲဖို့ 'ငြိမ်းချမ်းရေး မူဝါဒ' ကိုပဲ သုံးခဲ့ကြတယ်..."

လေနှင့် သဲများက မြို့ရိုးတစ်လျှောက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ကျိုးချင်းဖုန်း၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ညစ်ပေသော အမှတ်အသားများကို ချန်ရစ်ခဲ့ပေ၏။

"ဒီ ဂိုဘီ သဲကန္တာရ နဲ့ ဆားပေါက်မြေကို ကြည့်လိုက်... အိုအေစစ် တွေက ကြယ်တွေလို ပြန့်ကျဲနေပြီး မြို့တွေက တစ်ခါတလေ မိုင်ရာနဲ့ချီ ဝေးကွာနေတယ်... ဒေသခံ သြဇာကြီးတဲ့ မိသားစုတွေက ကိုယ်ပိုင် စစ်တပ်တွေ ထားရှိကြပြီး ဓားပြစခန်းတွေက ကြယ်တွေလို ပြန့်ကျဲနေတယ်... ပြီးတော့... မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်း အနောက်ဘက် ဒေသတွေက လာတဲ့ ဂိုဏ်းခွဲ တစ်ခုကတောင် ဒီမှာ အခြေချနေကြပြီ... ဟုန်ပြည်နယ် ရဲ့ အရင် ဘုရင်ခံ တစ်ယောက်က 'မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ခက်ခဲတာက ငါတို့ မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး... မလုပ်နိုင်လို့ပါ' လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်... အဲဒါ တော်တော်လေး မှန်တယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးကတော့ ဒီဥပဒေမဲ့ နေရာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကို သူတို့ရဲ့ ကစားကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းသမားတွေပဲ... ရွာတွေနဲ့ လူမျိုးစုတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရတာ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိတယ်... သာမန် ပြည်သူတွေကို မပြောနဲ့... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က အရာရှိတွေတောင် အကြောက်တရားနဲ့ နေနေရတာ... ချန်လင်ခရိုင် တစ်ခုတည်းမှာတင် ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး နှစ်ယောက် လုပ်ကြံခံခဲ့ရတယ်..."

ကူမော့က တစ်ခုခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါဆို... ခင်ဗျားရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် တာဝန်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ တံခါးခြောက်ချပ် ကို တည်ထောင်ဖို့လား..."

"တည်ထောင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက

"တံခါးခြောက်ချပ် ကို ပေါင်းစည်းဖို့ပါ... တကယ်တော့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ ခရိုင် အသီးသီးမှာ တံခါးခြောက်ချပ် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီဒေသရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘောသဘာဝကြောင့် တံခါးခြောက်ချပ် က နာမည်ခံသက်သက်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ... သူတို့က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ မိစ္ဆာ အင်အားစုတွေနဲ့ သိုင်းသမားတွေကို မနှိမ်နင်းနိုင်ဘူး... ဒေသခံ သြဇာကြီးတဲ့ မိသားစုတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပြီး တံခါးခြောက်ချပ် ဌာနချုပ်ကလည်း အလေးအနက် မထားဘူး... ဒါကြောင့် သူတို့က အမြဲတမ်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့တာ..."

ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ တာဝန်က ပြီးမြောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ထင်တယ်... နိုင်ငံတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့တဲ့ သမိုင်းဝင် ပြဿနာတစ်ခုလေ... ဘယ်သူမှ ဖြေရှင်းဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာက ဒီပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက

"သေချာတာပေါ့ ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်တာပေါ့... ဒေသခံ သြဇာကြီးတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ သိုင်းဂိုဏ်းတွေ အားလုံးမှာ တရားဝင် နောက်ခံတွေ ရှိတယ်... ဒါကြောင့် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် အင်အားသုံးလို့ မရဘူး... အင်အားသုံးရင်လည်း နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒေသခံ စခန်း အများအပြားက တရားဝင် ကိုယ်ပိုင် စစ်တပ်တွေ ထားရှိကြတယ်ဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... အဲဒါကို ဧကရာဇ်နန်းတော်က ခွင့်ပြုထားတာလေ... စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု မလွှတ်ဘူးဆိုရင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာမှာ သူတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အခက်ဆုံး အပိုင်း မဟုတ်သေးဘူး... အခက်ဆုံး ပြဿနာက စီရင်စု သုံးခုရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေက အရမ်း ဝေဝါးနေပြီး ငါတို့က နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် ပြဿနာတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြစ်စေနိုင်တယ်... အဲဒီတော့ ကိစ္စတွေကို လုပ်လို့မရအောင် ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်... နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအပေါ် အစိုးရရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို မင်း သိပါတယ်..."

ကူမော့သည် ဤအချက်ကို သဘာဝကျကျ သိပေ၏။ စီရင်စု နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ခြင်းကို မဆိုထားနှင့်... ယခင်က ကြောင်မိစ္ဆာ အမှုတွင်ပင် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် သူ့အတွက် ခရိုင်ဖြတ်ကျော် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးရန် ကြိုးစားရင်း ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဆရာက ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရပေသည်။

ထိုအတွက်ကြောင့် ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ သူ၏ ဆရာ၏ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေ၏။

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဘာလုပ်မှာလဲ..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး... အစ်ကိုကျိုး ရဲ့ ဆရာက အစ်ကိုကျိုး ကို ဒီမှာ အတွေ့အကြုံယူဖို့ လွှတ်လိုက်တာလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... ဒါက အစ်ကိုကျိုး အတွက် ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့ ပြဿနာကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်နော်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ဒါက အတွေ့အကြုံယူရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ ငါ ပြောခဲ့တာပေါ့... ငါသာ အောင်မြင်ရင် တပ်မှူးအဖြစ် ရိုးရိုးလေး ရာထူးတိုးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို သိသိသာသာ အောင်မြင်ကျော်ကြားလာမှာလေ...

ဒါ့အပြင် အကယ်၍ ကိစ္စတွေက တကယ်ပဲ လွယ်ကူပြီး အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ မင်းတို့ ထင်ထားတဲ့ အတွေ့အကြုံယူရုံသက်သက် ဆိုရင် အဲဒါက သိပ်တန်ဖိုးရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့ဆရာက ငါ့ကို ဆွဲခေါ်သွားရုံ သက်သက် ဖြစ်နေမှာပေါ့... ပြီးတော့ ငါ့ဆရာက..." ငါ့ထက် ပိုသန်မာပြီး ပိုတော်တဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲ... ဘာလို့ ငါ့ကို ဆွဲတင်ဖို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေရမှာလဲ... ငါ့ဘက်ကလည်း အရည်အချင်း နည်းနည်းတော့ ပြရမယ် မဟုတ်လား..."

ကူချူတုန်းက ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... မရှိတာကနေ အရှိ ဖန်တီးလို့ မရဘူးလေ... ပြီးတော့ နံရံပေါ်မှာ ရပ်ခိုင်းလို့ရတဲ့သူကလည်း မရှိတာကနေ ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကျိုး ရဲ့ ဆရာက အစ်ကိုကျိုး ကို အကူအညီ နည်းနည်းတော့ ပေးရမှာပေါ့... ဒါက နှစ်ရာနဲ့ချီပြီး မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုလေ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"ဒါပေမဲ့ နှစ်ရာနဲ့ချီတယ် ဆိုတာကတော့ နည်းနည်း ပိုလွန်းပါတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ် အတွင်းမှာမှ ပြဿနာ ဖြစ်လာတာပါ... အရင်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က ဒီလောက် ကမောက်ကမ မဖြစ်ခဲ့ဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ် အတွင်းမှာ ဧကရာဇ်နန်းတော်က မကြာခဏ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေခဲ့တော့ ဘဏ္ဍာတိုက်က ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ဒေသခံ အစိုးရတွေလည်း ရုန်းကန်နေရတယ်လေ... ဒီဖြစ်စဉ်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကို ပိုပိုပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်လာစေတာပဲ...

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ငါ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လာတုန်းက ငါ့ဆရာက အကြီးမားဆုံး ပြဿနာဖြစ်တဲ့ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် အမှုစစ်ဆေးခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့တယ်... ငါ့ဆရာက နယ်နိမိတ်တွေကို မပြောင်းလဲဘဲ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က တံခါးခြောက်ချပ် ကို လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်ခွင့်ပေးမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့တယ်...

ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ မူလ အစိုးရ ရုံးတွေ ရှိနေတုန်းပဲ... ခရိုင်ပဲဖြစ်ဖြစ် စီရင်စုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ မပြောင်းလဲဘူး... တံခါးခြောက်ချပ် က လွတ်လပ်သွားပြီး ဒေသခံ စီရင်စုတွေနဲ့ ခရိုင်တွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်တာပဲ ကွာသွားတာ... စီရင်စု သုံးခုရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ဌာနချုပ်ကနေ အထက်တန်း စစ်သားတွေကို တိုက်ရိုက် စေလွှတ်ပြီး တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ အာဏာကို လွှဲပြောင်းယူမယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ တံခါးခြောက်ချပ် စီရင်စုအဆင့် အစိုးရရုံး တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး စီရင်စု သုံးခုရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ဌာနချုပ်ကို တိုက်ရိုက် တာဝန်ခံရမယ်... ပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ အာဏာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးမယ်ပေါ့...

ငါ့ဆရာက သူ့ရဲ့ အဆက်အသွယ် အားလုံးကို အကုန်အစင် သုံးခဲ့ရတယ်... အဲဒါကြောင့် ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်အတွင်း ချင်းကျိုး နဲ့ ဟုန်ပြည်နယ် ကြားမှာ ဒီကိစ္စ အဆင်ပြေအောင် ခရီးသွားနေခဲ့ရတာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဆရာရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလေ... ချင်းကျိုး နဲ့ ဟုန်ပြည်နယ် နှစ်ခုစလုံးက တံခါးခြောက်ချပ် အထက်လူကြီးတွေရဲ့ သဘောတူညီချက်ကိုလည်း ငါ လိုအပ်တယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အခုတော့ ပြီးသွားပြီ ထင်တယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ပြီးသွားပါပြီ... အခု ငါက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမှူး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတယ်... ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် နဲ့ ဟုန်ပြည်နယ် က လူနှစ်ယောက်စီ ခန့်အပ်ထားတယ်... တစ်ယောက်က တပ်မှူး... နောက်တစ်ယောက်က ဒုတပ်မှူး ပေါ့... စီရင်စု သုံးခုက တံခါးခြောက်ချပ် ကနေ ဒီ တံခါးခြောက်ချပ် ကို ဖွဲ့စည်းဖို့ အထက်တန်း စစ်သားတွေကို စုဆောင်းပေးထားတယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီကို ခေါ်တာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြေသည်။

"ငါတို့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် က အဲဒီမှာ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှု သုံးခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်... ပထမတစ်ခုက ဒေသခံ သြဇာကြီးတဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ သိုင်းဂိုဏ်းတွေ... ဒုတိယတစ်ခုက ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဧရိယာဖြစ်နေလို့ စီမံခန့်ခွဲရ ခက်ခဲတာ... တတိယတစ်ခုက သောင်းကျန်းပြီး ရက်စက်တဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းသမားတွေ အရမ်း များနေတာ...

ပထမ ပြဿနာ နှစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ တတိယ ပြဿနာက ငါတို့ရဲ့ လူအင်အားအပေါ် အရမ်း ဖိအားပေးနေတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာတွေရဲ့ မာနကြီးမှုကို ငါတို့ မနှိမ်နင်းဘူးဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် က သူ့ရဲ့ အာဏာကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ တစ်ခုတည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေမယ်ဆိုရင် လူအင်အား အကြီးအကျယ် ပြတ်လပ်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်..."

"ဒါက ခြေလှမ်းနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ... ဒါကြောင့် ငါတို့က မြန်ဆန်၊ တိကျပြီး ရက်စက်ရမယ်... မိစ္ဆာ အင်အားစုတွေရဲ့ မာနကြီးမှုကို နှိမ်နင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ အတိုဆုံး အချိန်အတွင်းမှာ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ရမယ်...

ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ ဒီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ... ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ အကူအညီကို တောင်းဖို့ပေါ့... ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ အကျော်ကြားဆုံး မိစ္ဆာ သိုင်းသမားကို အပြည့်အဝ ဖမ်းဆီးဖို့ ကြေညာမယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရေးယူပြီးတာနဲ့ သေချာပေါက် အောင်မြင်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို မတည်ဆောက်နိုင်ခင်မှာတင် ငါတို့က လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... တံခါးခြောက်ချပ် ကို ဖုံးကွယ်ပေးဖို့ မင်းကို ငါ ဒီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ..."

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက တံခါးခြောက်ချပ် က အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်ကို ဖမ်းဖို့ လူအင်အား၊ သယံဇာတတွေနဲ့ ရန်ပုံငွေတွေ အပါအဝင် အချက်အလက် မျိုးစုံကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းနေတာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး... ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော် ကူညီပေးပါ..."

အခန်း ၁၇၀:ကြယ်သုံးပွင့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် တာဝန်

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကျိုး... ခင်ဗျားရဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် က နာမည်ကြီးချင်တယ်ဆိုရင် ရွေးချယ်မယ့် ပစ်မှတ်တွေက သေချာပေါက် အကောင်သေးသေးလေးတွေ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ အားလုံးကို ကျွန်တော် ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူးနော်..."

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"မဖမ်းနိုင်ဘူး ဟုတ်လား... နောက်နေတာလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့အခါ ညီအစ်ကိုကူ အကြောင်း သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ... အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ မင်းက မျက်စိကျသွားပြီဆိုတာနဲ့ သူတို့ လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူးလေ... မင်းက အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေရဲ့ ရန်သူပဲ... အဲဒါကို သိုင်းလောကမှာ လူသိများတယ်... မကြာသေးခင်က ချင်းကျိုး နဲ့ ဟုန်ပြည်နယ် က တံခါးခြောက်ချပ် အထက်လူကြီးတွေနဲ့ ငါ ဆွေးနွေးခဲ့တုန်းက လူအများကြီးက ဒီအကြောင်းကို ပြောနေကြတာ... တချို့ ထောက်လှမ်းရေးမှူးတွေဆိုရင် အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို သွားမဖမ်းခင် မင်းဆီမှာ ဆုတောင်းသင့်မသင့်တောင် စဉ်းစားနေကြတယ်..."

ကူမော့ "..."

လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် မရှိဘူးဟူသော ကောလာဟလများမှာ ပိုမို၍ ကျော်ကြားလာခဲ့ပေသည်။

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကျိုး... ကျွန်မ အစ်ကိုက ဝင်ပါမယ်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သူက လုယူသွားသလို ဖြစ်မသွားဘူးလား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ကာပြကာ ပြောသည်

"အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုတောင် ကြီးမားသွားစေဦးမှာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းက မင်းအစ်ကိုဆီက အကူအညီ ရနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ... ဒါ့အပြင် တံခါးခြောက်ချပ် က နာမည်ကျော်ကြားမှု မလိုပါဘူး... ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် ညီအစ်ကိုကူ ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူက အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်လာဖြစ်လာ... ငါတို့ လိုအပ်တာက မိစ္ဆာ အင်အားစုတွေရဲ့ မာနကြီးမှုကို နှိမ်နင်းဖို့ပဲ..."

"အော်... နားလည်ပြီ... ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မ စိတ်အေးသွားပြီ..." ကူချူတုန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို... ဆုကြေးငွေ ကိုတော့ ပေးဦးမှာ မဟုတ်လား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သေချာတာပေါ့... ဒါ့အပြင် အပြင်ဘက်က ပုဂ္ဂလိက ဆုကြေးငွေတွေကို ကောက်ခံဖို့ မင်းတို့ကို လေဖမ်းခန်းမဆောင် က ကူညီပေးအောင် ငါ စီစဉ်ပေးမယ်..."

ဒီနေရာမှာ ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ညီအစ်ကိုကူ... ငါ အရင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ... ဆုကြေးငွေ က ဆုကြေးငွေ ကိစ္စသက်သက်ပါပဲ... ငါက မင်းရဲ့ အကူအညီကို တောင်းနေတာဖြစ်ပေမဲ့ မင်းကို ကိုယ်ပိုင် ဆုကြေးငွေတော့ ဘာမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်..."

"အနည်းဆုံးတော့ စားစရာတော့ ပေးရမှာပေါ့..."

"အဲဒါက ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

"ဒါဆို ဆုကြေးငွေ ရမှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား..."

"ဟားဟား..."

...

မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ် ၏ ဌာနချုပ်မှာ ချန်လင်ခရိုင် တွင် တည်ရှိပေ၏။

ချန်လင်ခရိုင် သည် ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင် ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ တည်နေရာမှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဒေသတစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အတော်လေး အလယ်ဗဟိုကျသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် ခရိုင်များနှင့် ဆက်သွယ်ရေးနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေးအတွက် အလွန် အဆင်ပြေစေပေသည်။

ကူမော့သည် တံခါးခြောက်ချပ် သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အစိုးရအဖွဲ့မှ ရာထူးကြီး အရာရှိများ လာရောက် တွေ့ဆုံကာ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုမှုကို ရရှိခဲ့ပေ၏။

ကူမော့သည် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ် ၏ ဒုတိယနှင့် တတိယ အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကိုလည်း သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့သည်။ ထောင်စုမှူး ကျုံးလျန်ဆန်းသည် ထိပ်တန်း လေးသည်တော် တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အမာရွတ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြောက်စရာကောင်းပုံ ရသော်လည်း သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော သဲလွန်စများကို သူ၏ မျက်လုံးများက အမြဲတမ်း ဖမ်းဆုပ်နိုင်သဖြင့် သိုင်းလောကတွင် သူ့ကို "မျက်လုံးလေးလုံး" ဟု ခေါ်ဆိုကြပေသည်။

ဒုတိယ ထောင်စုမှူး ချန်ယင် သည် ခြေလှမ်းသိုင်းပညာရပ်များတွင် အလွန် မြင့်မားပြီး ခြေရာခံရာတွင် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ကိုယ်ဖျောက် သိုင်းပညာများတွင်လည်း အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး ရာဇဝတ်ကောင်များကို အရိုးစွဲနေသော ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ ရူးသွပ်သွားအောင် မောင်းနှင်နိုင်စွမ်း ရှိပေ၏။ သူ့ကို သိုင်းလောကတွင် ဇီးကွက် ဟု လူသိများပေသည်။

ဤနေရာတွင် ကူမော့သည် မထင်မှတ်ထားသော လူတစ်ယောက်ကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရ၏။ ...ထိုသူက ထျဲ့ထိုပင် ဖြစ်သည်။

ချင်းကျိုးမြို့ နတ်လက်နက်စံအိမ် ရှိ ကမောက်ကမ တိုက်ပွဲအတွင်း ထျဲ့ထိုသည် လုချန်ယန်၏ လက်သီး သုံးချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့ပေသည်။

အဲဒီနေ့က မဟာသိုင်းဆရာကြီး ငါးယောက်ကလွဲရင် တံခါးခြောက်ချပ် က ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အများအပြားထဲက ဘယ်သူမှ လုချန်ယန်ရဲ့ လက်သီး တစ်ချက်တည်းကိုတောင် ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာကို နားလည်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ထျဲ့ထို က လက်သီး သုံးချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာက ကျိုးချင်းဖုန်းကို ထျဲ့ထို ရဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်သွားစေခဲ့တယ်...

ထို့နောက် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ထျဲ့ထို ကို ကုသရန် တံခါးခြောက်ချပ် သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ ထျဲ့ထို မှာ စစ်သူတော်စင် ထျဲ့ကျူ ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူ့ကို လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖျောင်းဖျတောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထျဲ့ထို ၏ အားကောင်းသော နောက်ခံကို အသုံးချကာ သူ့အတွက် အဆင့်ရှစ် အရာရှိရာထူးကို ရယူပေးခဲ့ပြီး ယခုအခါ တံခါးခြောက်ချပ် ၏ လက်နက်ပြုပြင်ရေးကို အထူး တာဝန်ယူရပေသည်။

ချန်လင်ခရိုင် သို့ ရောက်ရှိပြီး နောက်နေ့ မနက်စောစောတွင်...

ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ စားသောက်နေစဉ် ကျိုးချင်းဖုန်း ရောက်လာပြီး သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ခဲ့၏။ စားသောက်နေစဉ် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကူ... ဒီနေ့ စပြီး လှုပ်ရှားကြရင် ဘယ်လိုလဲ..."

"ရပါတယ်..."

ကူမော့ကကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ပြောပါ... ဘယ်နေရာကို သွားရမလဲ... ဘယ်သူ့ကို ဖမ်းရမလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရွှမ် စက္ကူ အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ကူချူတုန်းအား ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည် ။

"ငါတို့မှာ အဓိက ပစ်မှတ် လေးငါးယောက် ရှိတယ်... အားလုံးက အခုလောလောဆယ် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းသမားတွေချည်းပဲ... အခုချိန်ထိ တည်နေရာ အတည်ပြုနိုင်တာကတော့ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ဆန်းကူးဟုန် ပဲ... ဒီလူက တကယ်ကို ယုတ်မာတယ်... ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ယုတ်မာတာ..."

"ဘယ်လို ယုတ်မာတာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ဆန်းကူးဟုန် က ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လေလွင့်နေတဲ့ မိဘမဲ့ ကလေး တစ်ယောက်ပါ... ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်မှာ သူက သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ဆီကနေ ခိုးဖို့ ကြိုးစားရင်း လက်ပူးလက်ကြပ် မိသွားခဲ့တယ်... အဲဒီ သိုင်းဆရာကြီးက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပရဟိတသမား တစ်ယောက်လေ... ဆန်းကူးဟုန် ရဲ့ အတိတ်ကို သိသွားတဲ့အခါ သူက သနားသွားပြီး သားတစ်ယောက်လို သဘောထားကာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တယ်...

ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဆန်းကူးဟုန် က သူ့ဆရာ့ကတော်ကို သဘောကျနေလို့ သူ့ဆရာကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... သူ့ဆရာကို သတ်ပြီးနောက်မှာ သူ့ဆရာ့ကတော်နဲ့ ဆရာ့သမီးကို သူ့မိန်းမအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ လအနည်းငယ် ကြာတော့ သူ ငြီးငွေ့လာပြီး ဆရာ့ကတော်နဲ့ သူမရဲ့ ညီမလေးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်...

နောက်ပိုင်း သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်သွားလာရင်းနဲ့ သူ ချစ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်... သူ သွားပြီး လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတော့ အဲဒီမိန်းမရဲ့ အဖေက သူ မိဘမဲ့ ဆိုတာကို မေ့ပြီး သူ့ရဲ့ မိသားစု နောက်ခံကို မေးမြန်းခဲ့တယ်... အဲဒါကို သူက တမင်သက်သက် စော်ကားတာလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်... ဒါကြောင့် အဲဒီမိန်းမရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သူ သတ်ပစ်လိုက်တယ်...

အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူက လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည်သွားလာတော့တာပဲ..." သူက ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တယ်... တခြား မိစ္ဆာ သိုင်းသမားတွေကတော့ သတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု အမြဲတမ်း ရှိကြတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို စော်ကားမိလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်... သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့ကျင့်ချင်လို့ပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒါမှမဟုတ် နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေ ကတော့ မတူဘူး... သူက သတ်ရတာကို နှစ်သက်လို့ သက်သက် သတ်ဖြတ်တာ... ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး... သူ လမ်းလျှောက်နေရင်းနဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ခိုက်ချင် တိုက်ခိုက်မှာပဲ...

လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက်က အမြဲမရှိသော တစ္ဆေ ရဲ့ ရန်သူ အများအပြားက သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေဖို့ စုရုံးခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အဲဒီ ပျောက်ဆုံးမှုက အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက အမြဲမရှိသော တစ္ဆေ ရဲ့ ရန်သူ အများအပြားဟာ အခုဆိုရင် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တစ်ခွင်မှာ နာမည်ကြီး သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ... အကယ်၍ ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် ကသာ ဒီ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေ ကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့ရင် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ တံခါးခြောက်ချပ် ကို တည်ထောင်ရာမှာ ဆန့်ကျင်မှုတွေ အများကြီး လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်...

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...

ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိပါသည်]

[အလိုရှိနေသော ပစ်မှတ်—အမြဲမရှိသော တစ္ဆေ]

[တာဝန် အဆင့်—ကြယ်သုံးပွင့်]

[တာဝန် ဆုကြေး—အမြင့်ဆုံးအဆင့် လင်းပေါ်ခြေလှမ်းများ]

...

ကူမော့သည် ဤတစ်ကြိမ် စနစ်၏ ဆုကြေးအတွက် အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

လင်းပေါ်ခြေလှမ်းများ သည် အဆင့်မြင့် ခြေလှမ်းသိုင်းပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကူမော့အတွက်မူ ၎င်းက သူ၏ လက်ရှိ အားနည်းချက်များကို များစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပေ၏။ ကူမော့၏ အဓိက ခြေလှမ်းသိုင်းပညာရပ်မှာ တိမ်လှေကားပျံသန်းခြင်း ဖြစ်ပြီး တောင်များ၊ ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် အခြား ကြမ်းတမ်းသော မြေပြင်များတွင် တောင်တက်ခြင်း၊ မြို့ပြ ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားခြင်းတို့တွင် အထူး ကောင်းမွန်ပေသည်။ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲများ သို့မဟုတ် အသေးစား တိုက်ပွဲများတွင် ၎င်းက အသုံးပြုသူအား လျင်မြန်စွာ နေရာယူစေပြီး အသာစီးရစေရန် ကူညီပေးပေ၏။

သို့သော်လည်း အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်မှုများတွင် တိမ်လှေကားပျံသန်းခြင်း ၏ အားနည်းချက်များမှာ သိသာထင်ရှားပေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ လင်းပေါ်ခြေလှမ်းများ သည် ခြေလှမ်းသိုင်းပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်သည့်အပြင် ရွေ့လျားမှု နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး စွယ်စုံရ ခြေလှမ်းများ ပါဝင်ပေ၏။ ရှုပ်ထွေးသော မြေပြင်များနှင့် လူအများပါဝင်သော တိုက်ပွဲများတွင် ၎င်းသည် ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းတို့တွင် ၎င်း၏ အားသာချက်များကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ခရီးဝေး တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုများအတွက်လည်း သင့်လျော်ပေသည်။

ထို့ပြင် လင်းပေါ်ခြေလှမ်းများ တွင် ထူးခြားသော အချက်တစ်ခု ရှိပေ၏။ ၎င်းကို အသုံးပြုသည့်အခါ အတွင်းအားကို တိုးပွားစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

"အခု ဒီလူအတွက် သေချာတဲ့ တည်နေရာ ရပြီလား..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

"ရပြီ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည် ။

"ဒီကိစ္စက နည်းနည်းတော့ တိုက်ဆိုင်နေတယ်... ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် က တစ်ယောက်တည်း ခရီးသွားနိုင်ချေရှိတဲ့ လူအုပ်စု တစ်စုကို အာရုံစိုက်နေခဲ့တာ... အဲဒီထဲက တစ်ယောက်က ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ နာမည်ကြီးလာတဲ့ ဓားပျံ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပဲ...

ဒီ ဓားပျံ သိုင်းသမား က ညီအစ်ကိုကူ နဲ့ အရမ်း တူတယ်... သူက ဓားရူးသွပ်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တစ်ခွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှည့်လည်သွားလာကာ နေရာအနှံ့က သိုင်းဆရာကြီးတွေကို စိန်ခေါ်လေ့ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူက ဓားပြတွေနဲ့ တခြား မိစ္ဆာ သိုင်းဆရာကြီးတွေကိုပဲ ရှာဖွေစိန်ခေါ်လေ့ရှိတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းကိုပါ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ယုံကြည်လို့ပဲ... သူက သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ နှလုံးသားရှိတဲ့ ဓားရူးသွပ်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ သိုင်းဆရာကြီးတွေကို ဘယ်တော့မှ မစိန်ခေါ်ဘူး...

လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ဒီ ဓားပျံ သိုင်းသမား က ရွာငယ်လေး တစ်ရွာကို ရောက်သွားခဲ့တယ်... အဲဒီရလဒ်အနေနဲ့ အဲဒီရွာက အဘိုးအို တစ်ယောက်က တခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ပျောက်ဆုံးနေတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ဆန်းကူးဟုန် ဆိုတာကို သူ မတော်တဆ သိသွားခဲ့တယ်...

အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး က ကံဆိုးသွားတာပါ..." သူက အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့တော့ ဓားပျံ သိုင်းသမား လို လူငယ်လေးတွေတင် မကဘူး... သိုင်းလောကက အသက်ကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားတောင် သူ့ကို မေ့နေကြပြီလေ... ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ အလိုအရ ဓားပျံ သိုင်းသမား ရဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်နေခဲ့တယ်... သူက အခွင့်အရေး ရရင် သူ့အတွက် လက်စားချေပေးဖို့ ဓားပျံ သိုင်းသမား ကို အပ်နှံထားခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ဓားပျံ သိုင်းသမား က အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို အရမ်း ရင်းနှီးနေခဲ့တာ...

အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး က ရွာထဲက ကလေးတွေနဲ့ ကစားနေရင်း သူ့ရဲ့ ကျာပွတ် သိုင်းကွက်တွေကို ပြသလိုက်တဲ့အခါ အားနည်းချက်ကို နည်းနည်းလေး ဖော်ပြမိသွားတယ်... အဲဒီ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းကတင် ဓားပျံ သိုင်းသမား သူ့ကို မှတ်မိဖို့ လုံလောက်သွားခဲ့တယ်... သူ ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့တယ်... အခုတော့ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး က သရဲငို တောင်ကြော ဒေသဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားပြီ... "

"ဓားပျံ သိုင်းသမား..."

ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုတောင် တိုက်ဆိုင်တာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်း သူ့ကို သိလို့လား..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"သူ့ကို လူချင်းတော့ မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့အကြောင်းတော့ သိတယ်... ကျွန်မ အစ်ကို ဓားဖမ်းသမား စဖြစ်တုန်းက သူ လက်ခံခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ဆုကြေးငွေ က မြင်းပျံဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ပျံသန်းသော နဂါး အတွက်လေ... ပျံသန်းသော နဂါး က ဓားပျံ သိုင်းသမား ရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကို ခံရလို့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကနေ လင်းကျန်း ခရိုင် ကို ထွက်ပြေးခဲ့ရတာလေ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒါက တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အရင်က အစ်မ ရန် ပြောပြတာ ကြားဖူးတယ်... သူက မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဓားသမား တစ်ယောက်တဲ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ရန်စန်းနျန် အကြောင်း ပြောရရင် သူ့အကြောင်း သတင်း နည်းနည်း ရထားတယ်..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ဘာသတင်းလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလက ကွမ်ယန် မြို့စားကြီး ပိုင်ချောင်ရှန်း သေဆုံးသွားတယ်... ပြီးတော့ ဧကရာဇ်နန်းတော်က ပိုင်ချောင်ရှန်း ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ပိုင်ကျင်းရွေ့ ကို မြို့စားဘွဲ့ ဆက်ခံခွင့် ပြုလိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ ပိုင်ကျင်းရွေ့ က မာနကြီးပြီး အာဏာရှင်ဆန်တဲ့သူ ဖြစ်နေခဲ့တယ်... သူ အာဏာရလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အရမ်းကို မာနကြီးလာခဲ့တယ်... သူက ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည် မိသားစု တစ်စုက လူသုံးဆယ်ကျော်ကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး စကားများကြတာလေးနဲ့ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ပစ်ခဲ့တယ်..."

ဒီကိစ္စက ကြီးကျယ်သွားပြီး ယွင်ပြည်နယ် အထွေထွေ အစိုးရအဖွဲ့က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့တယ်... အဲဒီ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပိုင်ချောင်ရှန်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမှုဟောင်း အတော်များများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ အမှုတစ်ခု ပါဝင်တယ်... ပိုင်ချောင်ရှန်း က အစိုးရ စစ်ဘက် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေကို တိတ်တဆိတ် ရောင်းချပြီး နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး စစ်စရိတ်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့တာ... ငွေ သုံးသိန်းကျော်တောင် စုဆောင်းထားခဲ့တာ...

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ပိုင် မိသားစု ဘာဖြစ်သွားလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်

"လူလေးဆယ်ကျော်ရှိတဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး အဖမ်းခံရတယ်... သူတို့ရဲ့ အထူး အဆင့်အတန်းကြောင့် မြို့တော်က တရားလွှတ်တော်ချုပ်ကို ပို့ဆောင်ခံရပြီး ဘွဲ့တွေ ရုပ်သိမ်းခံရကာ သေဒဏ်ချမှတ်ခံရတယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်

"ပိုင်ချောင်ရှန်း က ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုပဲ... ကျွန် တစ်ယောက်ကနေ နာမည်ကျော် ကွမ်ယန် မြို့စားကြီး ဖြစ်လာခဲ့တာလေ... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေနဲ့ ကျွန်တွေက တစ်ချိန်တုန်းက သူ့ကို စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လေးစားအားကျခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ သူက အဆုံးမှာတော့ သူ ငယ်ငယ်တုန်းက အမုန်းဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လူစားမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

ကူမော့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ ကူချူတုန်းက သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပိုင် မိသားစု၏ အတွင်းရေး ဇာတ်လမ်းကို သိကြပေ၏။ သူတို့ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ပိုင် မိသားစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရမည့် သတင်းကို ကြားရသောအခါ ပိုင်ချောင်ရှန်း အတွက် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင် မိသားစု ကျဆင်းသွားမည်ကို သူတို့ သိသော်လည်း ဧကရာဇ်မင်းက ပိုင်ချောင်ရှန်း ၏ အောင်မြင်မှု အားလုံးကို ရုပ်သိမ်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ပိုင်ကျင်းရွေ့ က မိသားစု တစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ပြီး ပိုင် မိသားစုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ဖြစ်စေခဲ့သည် ဆိုသော ဇာတ်လမ်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့က သဘာဝကျကျ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ ပိုင် မိသားစုကို အရေးယူရန် အကြောင်းပြချက် သက်သက်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါဆို... အစ်မ ရန် ကရော ဘယ်လိုလဲ... အစ်မ ရန် သတင်း ရတယ်ဆို..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည် ။

"ပိုင် မိသားစု ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရချိန်မှာ ပိုင်ချောင်ရှန်း မှာ တရားမဝင် သမီး တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာကို နန်းတော်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ပြောခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ တရားလွှတ်တော်ချုပ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ရန်စန်းနျန် က ပိုင် မိသားစု ဆွေစဉ်မျိုးဆက် စာရင်းမှာတောင် မပါဝင်ဘူးဆိုတာရယ်... ပြီးတော့ ပိုင်ချောင်ရှန်း အပေါ် ရန်ငြိုးရှိနေတယ် ဆိုတာကို တွေ့ရှိသွားတော့ ဧကရာဇ်နန်းတော်က အဲဒီကိစ္စကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူး... ဒါကြောင့် ရန်စန်းနျန် အတွက် မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး... ပိုင် မိသားစု ကြောင့် ဘယ်သူမှ သူ့ကို လာနှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်သလို ပိုင် မိသားစုကလည်း သူ့ကို ဆက်ပြီး အနိုင်ကျင့်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒါကို ခဏထားလိုက်ပါ... အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ကို ဖမ်းဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပြောပြပါဦး..."

"ငါတို့က ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် နေမယ်... ပြီးတော့ မင်းတို့ မောင်နှမက လျှို့ဝှက်နေမယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ငါ မင်းတို့အတွက် လမ်းပြ တစ်ယောက် စီစဉ်ပေးမယ်... မင်းတို့က သရဲငို တောင်ကြော ကို လျှို့ဝှက် သွားရမယ်... ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် က လူတွေကတော့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သွားမယ်... တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူး... အကယ်၍ သူရဲကောင်း ကူ ကိုယ်တိုင် သွားတယ်ဆိုတာ သူသာ သိရင် အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရမှာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမှာ သေချာတယ်..."

"စကားစပ်မိလို့ ညီအစ်ကိုကူ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြောသည်

"ငါ မင်းကို ပြောစရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

"ဘာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်။

"အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ကို အရှင် ဖမ်းနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ... ငါ ဆိုလိုတာကို မင်း နားလည်တယ် မဟုတ်လား... အရှင်ဖမ်းမိထားတဲ့ အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး ကို လူသိရှင်ကြား စစ်ဆေးပြီး ကွပ်မျက်တာက အာဏာစက် ထူထောင်ရာမှာ အများကြီး ပိုကောင်းတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်လေ... ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အရေးကြီးနေတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ပြောခဲ့တာကို ဂရုမစိုက်နဲ့... မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးက ပိုအရေးကြီးတယ်... ပြီးတော့ အဲဒါကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"နားလည်ပါပြီ..."

ဒါက အလွန် ပုံမှန် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။ တကယ်တော့ သိုင်းလောကရှိ အလိုရှိ ကြေညာစာ အများအပြားတွင် ဤတောင်းဆိုချက် ပါဝင်ပြီး ရာဇဝတ်ကောင်ကို အရှင်ဖမ်းဆီးပေးမည့်သူ လိုအပ်ပေသည်။ ကူမော့က ဤကဲ့သို့သော ဆုကြေးငွေ လုပ်ငန်းမျိုးကို အရင်က မလုပ်ခဲ့ဖူးခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

သင့်တော်သော အမှုတစ်ခုကို မရှာတွေ့သေးခြင်းအပြင် အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ၎င်းက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ စနစ်၏ အမှုဖြေရှင်းမှု အခြေအနေအရ တာဝန် ပြီးမြောက်ရန် အလိုရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး အစိုးရထံမှ တရားဝင် စာတစ်စောင် ရယူရန် လိုအပ်ပေ၏။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရာဇဝတ်ကောင်ကို စောင့်ကြပ်ခေါ်ဆောင်သွားရန် လိုအပ်နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံထက် အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေးပေသည်။