အခန်း (၂၄၁-၂၄၂)

အခန်း ၂၄၁ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ဖြစ်ရမယ့်ကိစ္စကို ဒီအစေခံမလေးက အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်...

"ယုန်လေး... ငါတောင်းပန်ပါတယ်။"

ဝမ်ရှင်းက ယုန်လေး၏ နူးညံ့သော ကျောပြင်လေးကို လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အမွေးတွေကို ငါ မရိတ်ပစ်ခဲ့သင့်ဘူး... တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ မကြာခင် ပြန်ပေါက်လာမှာပါ။"

"နောက်ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူ့လက်ကမှ ထပ်ပြီး အဖမ်းမခံရစေနဲ့နော်။"

"သွားတော့နော် ယုန်လေး။"

တောအုပ်ထဲတွင် ဝမ်ရှင်းက ယုန်မလေး၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထွက်သွားရန် အချက်ပြသည့်အနေဖြင့် ယုန်လေး၏ ဖင်ကို ဖွဖွလေး တွန်းပေးလိုက်သည်။

ယုန်မလေးက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ခုန်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်ကာ တောနက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

"သွားကြစို့။"

သူမ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်သို့ အပြေးကလေး လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ကာ မျက်လုံးများတွင် တွေဝေမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် "ရှောင်မို... ငါ တကယ်ပဲ လေ့ကျင့်ဖို့ မလိုတော့ဘူးလား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဗုဒ္ဓဘာသာတပည့်လေ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူမှ မဟုတ်တာ။"

ရှောင်မိုက အေးတိအေးစက် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ရှေ့သို့သာ တည့်မတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

"ပြီးတော့ ငါသတ်ချင်တဲ့လူတွေကို အမြဲတမ်း ငါ့ဘာသာငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ သတ်တယ်။ မင်းရဲ့ အကူအညီ မလိုပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့... နင့်ရဲ့ သွေးချီတွေက..." ဝမ်ရှင်းက တွေဝေသွားပြီး သူမ၏ အသံလေးက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားကာ "တစ်နေ့ကျရင် နင် ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုနေ့မျိုး ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်မိုက သူမ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက ပြတ်သားနေခဲ့သည်။ "သွေးမိစ္ဆာတောင်မှ အခုထက်ထိ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ ငါက သူမထက်တော့ ပိုဆိုးမသွားနိုင်ပါဘူး။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုမဟုတ်ဘဲ မင်းကသာ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာချီတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ထပ်ပြီး ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းကို ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ဆီ ငါ သေချာပေါက် ပြန်ပို့ပစ်မယ်။ နားလည်လား။"

ဝမ်ရှင်းက ဆူပူခံရသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့သွားပြီး "နားလည်ပါပြီ..." ဟု တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နားလည်ရင် ပြီးတာပါပဲ။"

ရှောင်မိုက သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ ဘေးတိုက် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မို၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများက သူမထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားပုံရသော်လည်း သူမက သူ၏ ရင်တွင်းခံစားချက်ကိုမူ မဖတ်တတ်ခဲ့ပေ။

လေးရက်ကြာပြီးနောက်။

ရှောင်မိုက နဂါးနက်ဂိုဏ်းနှင့် လဝက်ခန့် ခရီးအကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာရင်း ရှောင်မို၏ ကျောပြင်ကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

"ရှောင်မို" ဝမ်ရှင်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်း၏ စကားသံ အဆုံးတွင်ပင် ရှောင်မိုက လှည့်ကာ ဝမ်ရှင်းကို ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး နလင်ဓားက ချက်ချင်းပင် အိမ်ထဲမှ ကျွတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ကြက်သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုက ပေါက်ကွဲကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကျောက်တုံးကြီး၏ အနောက်ဘက်မှ ပါးလွှာသော ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျက်သရေရှိစွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တကယ်ပါပဲ သခင်လေးရှောင်ရယ်။ ဒီအစေခံမလေးကို သေမတတ် လန့်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။"

အမျိုးသမီးက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော သူမ၏ ရင်အုပ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

သူမတွင် ဘဲဥပုံ မျက်နှာပေါက်ရှိပြီး သူမ၏ အသားအရေက အသစ်မှည့်ခါစ မက်မွန်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ညီညာသန့်စင်ကာ ပါးလွှာသော အမွေးနုလေးများဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် ကြည်လင်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများက ရှည်လျားသွယ်လျပြီး တမင်တကာ ပြုပြင်ထားခြင်း မရှိဘဲ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အဝေးမှ တောင်တန်းများကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ ကွေးညွတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များက အပေါ်သို့ သဘာဝအတိုင်း အနည်းငယ် ကော့တက်နေပြီး သူမ၏ နှာတံက ဖြောင့်စင်းကာ အောက်ဘက်သို့ နူးညံ့စွာ ဆင်းသက်သွားပြီး ပြည့်စုံသော နှုတ်ခမ်းအစုံနှင့် ဆက်စပ်သွားသည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက ဖူးကြွကာ သဘာဝအတိုင်း နီရဲနေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အမြဲတမ်း အနည်းငယ် ကော့တက်နေသဖြင့် နှုတ်ခမ်းနီ မဆိုးထားလျှင်တောင်မှ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက အမျိုးသမီးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက တကယ်ကို လှပသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမ၏ ပေါ်လွင်နေသော လည်တိုင်နှင့် သွယ်လျသော လက်ကောက်ဝတ်များရှိ အသားအရေက သေသေချာချာ သွေးထားသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး အောက်ဘက်ရှိ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးကြောပြာများကိုပင် မြင်နိုင်လောက်အောင် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။

"ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က စစ်လီ သခင်လေးရှောင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ရှောင်မို၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း စစ်လီက လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေပုံမရဘဲ ကျက်သရေရှိစွာနှင့် ပွင့်လင်းစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သေချင်လို့ လာတာလား။"

ဤအလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်တောင်မှ ရှောင်မို၏ မျက်နှာအမူအရာက ပုံမှန်အတိုင်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်က နောက်တစ်ချက်တွင် သူမအပေါ်သို့ ခုတ်ချတော့မည့်အလား တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူမကို အနည်းငယ် သိထားခဲ့သည်။

ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်က အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ယောက်ကို လက်ခံထားသည်ကို ရှောင်မို မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသမီးတပည့်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရိုးခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်ခြင်းပညာရပ်များနှင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သော မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် သူမ ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်က ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ရှိ အခြားသူများနှင့် ကွာခြားနေခဲ့သည်။

စစ်လီ ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ဖြစ်သည့် နေနှင့်လ နှလုံးသားပညာရပ်မှာ အလွန် ခက်ခဲပြီး ထူးဆန်းသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နေနှင့်လ နှလုံးသားပညာရပ် က ထူးဆန်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းက နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း မရှိဘဲ မသေမျိုးအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကျင့်ကြံလိုလျှင် သို့မဟုတ် မသေမျိုးအဆင့်မှ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ချင်မှသာ အခြားသူများနှင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် နေနှင့်လ နှလုံးသားပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့် သူမ၏ ကံတရားအကျိုးဆက်က ထိုအမျိုးသားနှင့် ဆက်နွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤဘဝတွင် တစ်ဘဝအတွက် စုံတွဲတစ်တွဲ သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး သူမအား အခြားအမျိုးသားများက အထိအတွေ့ခံ၍ မရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် အဆုံးမဲ့ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကြောင့် ဤအမျိုးသမီးက အခြားမည်သည့် အမျိုးသားအပေါ်တွင်မှ ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နေနှင့်လ နှလုံးသားပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံသော အမျိုးသမီးက မည်သည့်အမျိုးသားကိုမဆို ရွေးချယ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာလည်း မမှန်ပေ။

အမျိုးသား၏ပါရမီ ပိုမြင့်မားလေလေ အမျိုးသမီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ပိုမို အကျိုးရှိလေလေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီက မမြင့်မားပါက ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

"သခင်လေးရှောင်က ဒီအစေခံမလေး သေချင်လို့ လာတာပဲလို့ ပြောရက်တယ်နော်။"

စစ်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး သူမ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ အကြည့်များက ဝမ်ရှင်းထံသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စစ်လီက သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို အမြဲတမ်း အလွန် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သော်လည်း ဤဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် သိမ်ငယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီအစေခံမလေးက ပုန်းနေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး" စစ်လီက ရယ်မောလိုက်သည်။ "သခင်လေးရှောင်က ညီမလေးဝမ်ရှင်းနဲ့ အတူတူ လမ်းလျှောက်နေတာကို မြင်လိုက်ရလို့ နှောင့်ယှက်သလို ဖြစ်သွားမှာစိုးလို့ ခဏလေး ပုန်းနေခဲ့တာပါ။"

"လိုရင်းကို ပြောစမ်း။"

ဤသဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်တောင်မှ ရှောင်မိုက အလွန်တရာ စိတ်မရှည်သည့်ပုံ ပေါက်နေဆဲပင်။

စစ်လီ၏ အလှတရားက အမျိုးသမီးအများစုကြားတွင် အလွန် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်ပေါင်းများစွာကို ဖမ်းစားထားနိုင်သော်လည်း ရှောင်မိုက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"အို... သခင်လေးရှောင်က စိတ်မရှည်တုန်းပဲကိုး။" စစ်လီက ဒေါသမထွက်ဘဲ သူမ၏ အပြုံးက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် ရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ကိစ္စ ဆွေးနွေးချင်လို့ သီးသန့် လာရှာတာပါ။"

"ပူးပေါင်းမယ်" ရှောင်မိုက စိတ်ဝင်စားသွားပုံရကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ငါ့ကြားမှာ ဘာတွေ ပူးပေါင်းစရာရှိလို့လဲ။ ပြီးတော့ ဘာကိစ္စအတွက် ပူးပေါင်းမှာလဲ။"

"ရိုးရှင်းပါတယ်။"

စစ်လီက ရှောင်မိုထံသို့ ညင်သာစွာ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

လေပြေလေးတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ ပါးလွှာသော ပိုးသားဝတ်စုံက လှုပ်ခတ်သွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်တွယ်သွားပြီး သူမ၏ ကျက်သရေရှိသော ကောက်ကြောင်းများနှင့် ပြည့်ဖြိုးမှုများကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်။

"သခင်လေးက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်ရာထူးကို ရည်မှန်းထားပြီး အဲဒီအတွက် အင်အားလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ဆိုတာ အင်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ သခင်လေး နားလည်သင့်တယ်။"

သူမ၏ အသံက နူးညံ့ပြီး ညို့ငင်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း စကားလုံးတိုင်းက ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခဲ့သည်။

"သခင်လေးအတွက် အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးမယ့်... လူတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။"

"စကားကို လှည့်ပတ်မပြောနဲ့။" ရှောင်မို၏ လေသံက အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ" စစ်လီက သူ၏ မကျေနပ်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ဆွဲဆောင်မှုများက အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားခဲ့ပေ။

"ဒီအစေခံမလေးက သူတော်စင်ရာထူးကို စိတ်မဝင်စားသလို အနာဂတ်မှာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာဖို့ကိုလည်း စိတ်မဝင်စားပါဘူး။"

သူမက အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်တောင်လေးများကို ညင်သာစွာ ပင့်မလိုက်ကာ သူမ၏ အကြည့်များက ပိုးသားကဲ့သို့ အထက်သို့ ရစ်ပတ်တက်သွားရင်း "ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ဖြစ်ရမယ့်ကိစ္စကိုတော့ ဒီအစေခံမလေးက အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်..."

အခန်း ၂၄၂ ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကို တကယ် သဘောကျတာပါ

စစ်လီ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် ရှောင်မိုက ခဏတာ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦးဖြစ်သော စစ်လီက သူ့ကို ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောလာလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ထိုစဉ် ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားစောင့်ကြည့်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ စစ်လီက ကျက်သရေရှိစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံက အလွန်တရာ ရိုးသားနေခဲ့သည်။

"အကယ်၍ သခင်လေးရှောင်သာ ဒီအစေခံမလေးနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ အလုပ်အကျွေးပြုမှာ ဖြစ်တဲ့အပြင် တစ်ခုလုံးဖြစ်တဲ့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ကလည်း သခင်လေးရဲ့ ဦးဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်ပါလိမ့်မယ်။"

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" ရှောင်မိုက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလေ။"

စစ်လီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ဤမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ငြင်းဆန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

စစ်လီက ရှောင်မိုကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။ "သခင်လေး... တကယ်ပဲ ထည့်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား။ သခင်လေးသာ ဒီအစေခံမလေးကို အလုပ်အကျွေးပြုခွင့်ပြုဖို့ သဘောတူလိုက်မယ်ဆိုရင် ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ် တစ်ခုလုံးက သခင်လေးရဲ့ အမိန့်တွေကို နာခံမှာပါ။"

"ပြီးတော့ ဒီအစေခံမလေး ကျင့်ကြံနေတဲ့ နေနဲ့လ နှလုံးသား လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို သခင်လေး သိထားတယ်မလား။"

"ဒါက မသေမျိုးတာအိုဆီကို ဦးတည်သွားနိုင်တဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း ကျင့်စဉ်ပညာရပ်တစ်ခုပါ။"

"အကယ်၍ သခင်လေးနဲ့ ဒီအစေခံမလေးသာ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံကြမယ်ဆိုရင် သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ပိုမို တိုးတက်လာမယ့်အပြင် နေ့ရောညပါ အတိုင်းမသိ ကြည်နူးသာယာမှုကိုလည်း ခံစားရမှာပါ။"

"ထပ်ပြောရရင် ဒီကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကြောင့် ဒီအစေခံမလေးက ဒီဘဝမှာ သခင်လေးကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်သလို သခင်လေးအပေါ် ဘယ်လို မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်မှလည်း ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါ့အပြင် သခင်လေးနဲ့ ဒီအစေခံမလေးသာ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံကြမယ်ဆိုရင် သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အုတ်မြစ်က ပိုပြီး ခိုင်မာလာမှာဖြစ်သလို အဆင့်တက်တဲ့ နှုန်းကလည်း ပိုပိုပြီး မြန်ဆန်လာမှာပါ။"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် သခင်လေးနဲ့ ဒီအစေခံမလေး အတူတူ မဟာတာအိုဆီကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင် အရမ်း အံ့သြဖို့ မကောင်းဘူးလား။"

"သူမပြောတာတွေက အမှန်လား အမှားလား" စစ်လီ စကားပြောအပြီးတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ဘေးရှိ ဝမ်ရှင်းကို မေးလိုက်သည်။

"သူမပြောတာတွေ အားလုံးက အမှန်တွေချည်းပါပဲ။ နင့်ကို မလိမ်ပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ။"

ရှောင်မိုက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စစ်လီကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ရဲ့ အထောက်အပံ့ မပါရင်လည်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်သခင် နေရာကို ငါ ရယူနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။"

"မင်းရဲ့ နေနှဲ့လ နှလုံးသား လျှို့ဝှက်ပညာရပ် မပါရင်လည်း ငါက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ဆီ ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်။"

"အကယ်၍ မင်းတို့ရဲ့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ကသာ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိရဲမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ သူတိုင်းကို မြေမြှုပ်စရာ နေရာတောင် မရှိအောင် ငါ လုပ်ပစ်နိုင်တယ်။"

ရှောင်မို၏ စကားများကို ကြားသောအခါ စစ်လီက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်မိုက ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ရှောင်မို ပြသခဲ့သော အင်အားများအရ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်ရာထူးက သူ၏အတွက် တကယ်ကို ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို သတိပေးလိုက်တာတော့ မှန်တယ်။" ရှောင်မိုက စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အာဏာရလာတဲ့အခါ ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လူတွေ တကယ် လိုအပ်လာလိမ့်မယ်။ ယွင်ဝေ့ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အားကိုးနေလို့ကတော့ သူမ အားလုံးကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

စစ်လီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လဲ့သွားခဲ့သည်။ "သခင်လေး ဆိုလိုချင်တာက..."

"အချိန်ကျလာတဲ့အခါ မင်းက ငါ့အတွက် ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်ပေးသရွေ့ မင်းတို့ရဲ့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ကို ငါ မျက်နှာငယ်အောင် ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။" စကားပြောအပြီးတွင် ရှောင်မိုက လှည့်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "ဝမ်ရှင်း... သွားကြစို့။"

"အို... အင်း... လာပြီ။"

ဝမ်ရှင်းက စစ်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မို၏ နောက်သို့ ချက်ချင်းပင် ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်ခဏအကြာတွင် စစ်လီက ရှောင်မို၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်များကို ရှေ့တွင် ယှက်ကာ အရှုံးမပေးသေးသည့်ဟန်ဖြင့် ရှောင်မိုကို ပြုံး၍ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်း ပြောစရာ ကျန်သေးလို့လား။" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း နဂါးနက်ဂိုဏ်းဆီကို သွားနေတာလား။" စစ်လီက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။"

"အကယ်၍ သခင်လေးသာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးနဲ့ အတူတူ ခရီးသွားလို့ ရပါတယ်။ နဂါးနက်ဂိုဏ်းကို ရောက်တဲ့အခါ သခင်လေးကို အံ့သြစရာတစ်ခု ပေးပါ့မယ်။ ဒါကို ဒီအစေခံမလေးရဲ့ သစ္စာခံမှုအဖြစ် မှတ်ယူပေးပါ။" စစ်လီ၏ လေသံက ပေါင်းအိုးထဲမှ အသစ်ထွက်လာသော တိမ်တိုက်မုန့်လေးကဲ့သို့ နူးညံ့ကာ အလွန်တရာ ညို့ငင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ဘာအံ့သြစရာတွေ ပေးချင်နေတာလဲ။" ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းကို ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူမ တွေးနေတာက နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက မကောင်းဘူးတဲ့။ ကောလာဟလတွေအရ အဲဒီနေရာမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲကြီး ဟွန်တွန်း ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ပြီးတော့ လက်ရှိ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက အဲဒီ ရှေးဟောင်း ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးကို ရယူဖို့ ကြံစည်နေကြတယ်လေ။"

"ဒါပေမဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကလည်း ထင်သလောက် မသေးတဲ့အတွက် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲဘူး။ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်လအကြာမှာ စေ့စပ်ဆွေးနွေးမှုတွေ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားကြတယ်။"

"အကယ်၍ ဆွေးနွေးမှုတွေသာ အဆင်မပြေခဲ့ရင် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက နဂါးနက်ဂိုဏ်းအပေါ် စစ်ပွဲ စတင်ဆင်နွှဲလိမ့်မယ်။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ဒီကိစ္စက စစ်လီနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

"ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်က ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုကို စူးစမ်းလေ့လာရင်းနဲ့ တစ်ခါက ဟွန်တွန်းပုလဲ တစ်လုံး ရခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါက ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးကို မျှားခေါ်နိုင်ကောင်း မျှားခေါ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

ဝမ်ရှင်းက စစ်လီကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ဟွန်တွန်းပုလဲက အရမ်း ရှားပါးတယ်။ သူက လောကကြီးထဲမှာ ကျန်ရစ်နေတဲ့ ကနဦးဟင်းလင်းပြင်ချီတွေ စုစည်းထားတဲ့အရာဖြစ်ပြီး ဟွန်တွန်းသားရဲကြီး အကြိုက်ဆုံး အစာလည်း ဖြစ်တယ်။"

"ဟွန်တွန်းပုလဲကို ရတနာသေတ္တာတစ်ခုထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး စစ်လီ တစ်ယောက်တည်းသာ ဖွင့်နိုင်တယ်။"

"စစ်လီက သူမအနေနဲ့ ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးအတွက် ဝင်မလုနိုင်ဘူးဆိုတာကို သိတယ်။ အကယ်၍ သူမ ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးကို ရခဲ့ရင်တောင်မှ သူမ ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူမက ဒါကို နင့်အတွက် လက်ဆောင်အနေနဲ့ ပေးချင်နေတာ။"

"ထပ်ပြောရရင် သူမက ဒါကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုပြီး နင့်အနားကို ချဉ်းကပ်ချင်နေတာ။ နင်နဲ့ အတူတူ အချိန်ဖြုန်းမယ်... နင့်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရယူမယ်... ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ နင်နဲ့..."

စကားပြောနေရင်း ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ထက်တွင် ရှက်သွေးဖြာမှုများ ပျံ့နှံ့လာကာ စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ စကားကို အဆုံးတိုင်အောင် မပြောခဲ့သော်လည်း စစ်လီ ဘာတွေးနေသည်ကို ရှောင်မို အတိအကျ သိလိုက်သည်။

"အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား ပိုင်ရှင်ပီသပါပေတယ်။ လောကကြီးထဲမှာ တကယ် တည်ရှိနေပြီး တခြားလူတွေရဲ့ ရင်ထဲက အတွေးတွေကို ဖတ်နိုင်တာပဲ။"

စစ်လီက ပွင့်လင်းစွာနှင့် ရဲရဲဝင့်ဝင့် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ ညီမလေးဝမ်ရှင်း ပြောသလိုပါပဲ။ သခင်လေး... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့နော်။ ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကို တကယ် သဘောကျတာပါ။ အကယ်၍ သခင်လေးကသာ ဒီအစေခံမလေးကို အလိုရှိမယ်ဆိုရင်..."

စစ်လီက သူမ၏ ပါးလွှာသော ပိုးသားဝတ်စုံကို အနည်းငယ် လျှောချလိုက်ရာ သူမ၏ ပခုံးထက်ရှိ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်။

"သခင်လေး အလိုရှိသမျှကို ဒီအစေခံမလေးက ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်နော်။"

"မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို လက်ဖျားလေးနဲ့ ထိရဲထိကြည့် မင်းကို အရင်ဆုံး ပိုင်းချပစ်မယ်။"

ရှောင်မိုက သူမကို နောက်ထပ် မကြည့်တော့ဘဲ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်တင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"သခင်လေးက အရမ်း ကပ်စေးနှဲတာပဲ။ ဒီအစေခံမလေးကို စောင့်ပါဦး။"

စစ်လီက ခါးကို ညွှတ်ကာ အပြေးကလေး လိုက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှောင်မိုနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့သည် နဂါးနက်ဂိုဏ်းဆီသို့ အတူတကွ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

စစ်လီက ဤရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင်တပည့်ကို တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက စစ်လီသည် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်မများနှင့် ညီမများထံမှ ရှောင်မို၏ နာမည်ကို ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြားခဲ့ဖူးသည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်မများနှင့် ညီမများ မည်မျှများများက ရှောင်မိုကို ချက်ချင်းလက်ငင်း ပိုင်ဆိုင်ချင်နေကြသလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ရှောင်မိုကို မရနိုင်သည့်တိုင် သူမတို့၏ အခန်းထဲရှိ သူ၏ ပုံတူပန်းချီကားကို ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် ကိစ္စများ လုပ်ဆောင်တတ်သည့် ဂိုဏ်းတူညီမတချို့ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက မည်သည့် သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကိုမဆို တကယ်ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် အမျိုးသမီးကမှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအနားသို့ အခြားအမျိုးသမီးများ ချဉ်းကပ်လာမည်ကို သူခိုးဖမ်းသလို နေ့တိုင်း စောင့်ကြပ်လျက် အနောက်မှ တစ်ကောက်ကောက် လိုက်နေတတ်သော ရှောင်မို၏ ဂိုဏ်းတူညီမအကြောင်းကိုတော့ ပြောဖို့ပင် မလိုတော့ပေ။

ယခုတော့...

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်သော ဤတပည့်ကို ကြည့်ရင်း စစ်လီ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ကျေနပ်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

သူမက သူ၏အနားသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့သော အမျိုးသမီး အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေခဲ့သည်။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် စစ်လီက ရှောင်မို၏ အင်အားကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ရှောင်မိုနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့သည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော် တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများက ရှောင်မို၏ ခုတ်ချက်တစ်ချက်ကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ရှောင်မိုကို ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကြံရန် လာရောက်ခဲ့သော ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးပင်လျှင် ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျက်စီးသွားသည်အထိ သူ၏ ခုတ်ပိုင်းချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

စစ်လီက ရှောင်မို တိုက်ခိုက်သည်ကို ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက သူမက ရှောင်မိုကို အမြဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန် မည်မျှများများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီနည်း။ ရှောင်မို၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အင်အားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားနိုင်ရတာလဲ။

ရှောင်မိုက နောက်တစ်ရက်တွင် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဆိုခြင်းကို စစ်လီက အနည်းငယ်မျှပင် သံသယ မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ အဲဒါက တကယ်သာ ဖြစ်လာခဲ့ရင်...

အသက် နှစ်ဆယ်အောက် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်...

ဒါက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်မိုနောက်သို့ လိုက်ပါလာသော စစ်လီက သူ့ကို ထိတွေ့ရန် မကြိုးစားခဲ့ဘဲ အလွန် လိမ္မာရေးခြားရှိပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စစ်လီက အကွက်ငယ်လေးများ စတင်ရွှေ့လာခဲ့သည်။