အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း ၂၄၃ ဒါတွေအားလုံးက အတုအယောင်တွေဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်

ရှောင်မိုနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စစ်လီက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲဖြစ်စေ သူမ၏ လည်ပင်းကော်လာကို ရှောင်မိုရှေ့တွင် မကြာခဏ ဆွဲချတတ်သည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ကလေးများက လည်ဟိုက်နေသော ရင်ဘတ်ထဲသို့ လေယပ်ပေးလိုက်ချိန်တွင် ချောမွေ့ပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော အသားအရေကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ထို့အပြင် ညနေခင်းများတွင်လည်း စစ်လီက သူမ၏ စကတ်ကို မ,တင်ကာ ချောမွေ့နူးညံ့သော ခြေတံရှည်များကို ဖော်ပြတတ်ပြီးနောက် ခြေချောင်းလေးများကို ကွေးကာ သူမ၏ အသားအရေကို ပိုမို ချောမွေ့စေသည့် ကျောက်စိမ်းဖြူ ဆေးရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်လိမ်းတတ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အိပ်ပျော်နေစဉ်ပင်လျှင် စစ်လီက တိုးညှင်းသော ညည်းသံလေးများကို မကြာခဏ ပြုလုပ်တတ်ရာ သူမ မည်သည့် အိပ်မက်များ မက်နေသနည်းဟု တွေးတောမိစေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့ အချိန်များတွင် ရှောင်မိုက ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ စစ်လီထံသို့ ပစ်ပေါက်တတ်ပြီး သူမ၏ နောက်စေ့ကို တည့်တည့်ထိမှသာ သူမက ငြိမ်ကျသွားတတ်သည်။

တစ်နေ့တွင် သူတို့သုံးယောက် လွင်ပြင်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာစဉ် သာယာနေသော ရာသီဥတုက ရုတ်တရက် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုနှင့် ဝမ်ရှင်းတို့နှစ်ဦးစလုံးက လေနှင့် မိုးကို ကာကွယ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း စစ်လီ တစ်ယောက်တည်းကသာ တမင်တကာ မိုးရေစိုခံခဲ့သည်။

သူမ၏ ဆံပင်များက စိုရွှဲကာ နဖူးတွင် ကပ်နေပြီး လင်းလက်နေသော မိုးရေစက်များက စစ်လီ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော ပါးပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးကျလာကာ သွေးရောင်ကင်းမဲ့နေသော မေးစေ့၊ သွယ်လျသော လည်တိုင်နှင့် နူးညံ့သော ညှပ်ရိုးများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ရင်အုံနှစ်မြွှာကြားရှိ လျှိုမြောင်ထဲသို့ စုဆောင်းသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ဝတ်စုံက အနိမ့်အမြင့်ရှိသော ကျက်သရေရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ပတ်ရစ်နေပြီး ပါးလွှာသော ပိုးသားဝတ်စုံအောက်ရှိ အတွင်းခံကိုလည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ မြင်နိုင်ပေသည်။

အတွင်းခံအောက်ရှိ အရာကိုပင် အနည်းငယ် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ အရှေ့တွင် အလျင်အမြန် ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ကွယ်ထားလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ" ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။

"မရဘူး။ နင် ကြည့်ခွင့်မရှိဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ပါးပြင်လေး ရဲတွတ်နေလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ် ညီမလေးဝမ်ရှင်းရယ်။ ဒီအစေခံမလေးက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သခင်လေးရှောင်က ကြည့်ချင်သလို ကြည့်လို့ရပါတယ်။" စစ်လီက ဘေးမှနေ၍ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကဲပါ... နောက်မနေနဲ့တော့။"

ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်း၏ လက်သေးသေးလေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး စစ်လီ၏ အဝတ်အစားများကို ခြောက်သွေ့သွားစေရန် မှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်း၏ ခေါင်းလေးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကာ သူ၏ အသံက စစ်လီ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို ဆက်ပြီး သွေးဆောင်ဖြားယောင်းဖို့ ကြိုးစားနေမယ်ဆိုရင် ထွက်သွားလို့ရတယ်။"

"သခင်လေး... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ ဒီအစေခံမလေး မှားသွားပါတယ်။ ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကိုပဲ ကြည့်ခိုင်းတာပါ။ တခြား ဘယ်သူမှ ကြည့်ခွင့်မရှိပါဘူး။"

စစ်လီက နောက်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် သူ၏နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားခဲ့သော်လည်း ရှောင်မို၏ ဓားအလင်းတန်းက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ခြေဖဝါးနားရှိ မြေကြီးကို ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။

မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားသော ဓားရာကို ကြည့်ရင်း စစ်လီ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ သူ့ကို ဆက်လက် သွေးဆောင်နေမည်ဆိုလျှင် သူက သူမကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် တကယ် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ပို၍ ခံစားလိုက်ရသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင်...

စစ်လီက ရှောင်မို၏နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသည့် အံ့ဖွယ်ကြာပန်း သူတော်စင်မလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းအပေါ် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းက သူမအပေါ်ထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားနေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်း ဘယ်လို အမှားမျိုးပဲလုပ်လုပ် ရှောင်မိုက သူမကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရုံသာရှိပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် အကြံအစည်မျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ပုံပေါ်သည်။

ပြီးတော့ ဒီရက်ပိုင်း အတူတကွ နေထိုင်ပြီးနောက်...

စစ်လီက နောက်တစ်ခုကိုလည်း သတိထားမိခဲ့သည်။

ဤဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှောင်မို တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပုံရသည်။

ရှောင်မိုက သူမ၏ အရာအားလုံး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

စစ်လီက ပြုံးလိုက်သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေးက အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာသားတော်နှင့် အတူရှိနေသည်ကို လောကရှိ လူတိုင်း သိသွားခဲ့လျှင် သူတို့ ဘာတွေ တွေးကြမည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ညနေခင်းတွင် ရှောင်မိုက စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခုဘေး၌ မီးဖိုလိုက်သည်။

ဤနေရာက နဂါးနက်ဂိုဏ်းနှင့် လီနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ဝေးကွာတော့သည်။

မနက်ဖြန်မနက်တွင် ရှောင်မိုက နဂါးနက်ဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။ ယနေ့ညသည် သူ၏ နောက်ဆုံး ငါးမျှားမည့် အကြိမ်ဖြစ်ပြီး အသက်ကို တန်ဖိုးမထားဘဲ သေချင်နေသည့် အခြား ကျင့်ကြံသူများ လာရောက်ဦးမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက စမ်းချောင်းထဲမှ ငါးအနည်းငယ်ကို ဖမ်းယူကာ မီးဖိုပေါ်တွင် ကင်လိုက်သည်။

စစ်လီက အမျိုးမျိုးသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ဖြူးနေသည့် ရှောင်မို၏ လေးနက်သော အမူအရာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဤရက်ပိုင်း အတူတကွ နေထိုင်ပြီးနောက် သူမက ရှောင်မို၏ စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သူ့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူသတ်သမားဟု ပြောရမည်ဆိုလျှင်လည်း တချို့ကျေးရွာများကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် သူက အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို လှည်းတွန်းပေးခဲ့သည်။

သူမအပေါ် အေးစက်စက်နိုင်သည်ဟု ပြောရမည်ဆိုလျှင်လည်း သူ တစ်ခုခုကို ကင်စားတိုင်း သူမအတွက် အမြဲတမ်း တစ်ဝေ ပါနေတတ်သည်။

သူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီနှင့် အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားသော်လည်း သူ၏ လုပ်ရပ်တချို့က ဖြောင့်မတ်သော ပညာရှင်မွန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ စာပေပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူနေပြန်သည်။

ထိုသို့သော အမျိုးသားက တကယ်ကို ထူးဆန်းလှသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရန် တရားထိုင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက စမ်းချောင်းဘေးရှိ မြက်ခင်းပြင်တွင် ထိုင်ကာ ငါးအရိုးများကို မြေကြီးထဲ မြှုပ်နှံပေးနေပြီး သူတို့ လွတ်မြောက်မှု ရရှိစေရန် ဆုတောင်းပေးသည့်အနေဖြင့် ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေခဲ့သည်။

"သခင်မလေးဝမ်ရှင်းက ငါးတွေအတွက် အမျှဝေပေးနေတုန်းပဲလား။"

စစ်လီက ဝမ်ရှင်း၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း။" ဝမ်ရှင်းက မြေကြီးများကို ဖုံးအုပ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "နောက်ဘဝမှာ သူတို့ ရှောင်မိုနဲ့ မတွေ့ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းပေးနေတာ။ မဟုတ်ရင် ထပ်ပြီး အစားခံရဦးမယ်လေ။"

စစ်လီက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စမ်းချောင်းဘေးတွင် ထိုင်ကာ ဖိနပ်နှင့် ခြေအိတ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်လေးများကို စမ်းချောင်းထဲသို့ နှစ်ကာ ဖြူဖွေးနုနယ်သော ခြေကျင်းဝတ်များကို ရေဆေးကြောလိုက်သည်။

"ညီမလေးဝမ်ရှင်း... ညီမလေးနဲ့ ရှောင်မိုက ဘာပတ်သက်မှု ရှိတာလဲ" စစ်လီက ဝမ်ရှင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ပတ်သက်မှုလား" ဝမ်ရှင်းက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေလေ" ဟု သဘာဝကျကျ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်းသက်သက်ပဲလား။" စစ်လီက ဝမ်ရှင်းကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

"အင်း... ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်..." စစ်လီက သူမ၏ ခြေထောက်လေးများကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ ရေပြင်တွင် ဂယက်လေးများ ထသွားခဲ့သည်။ "ဒီလိုလေ... ဥပမာ- တစ်နေ့ကျရင် ရှောင်မိုက ငါ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုပါစို့။ ပြီးတော့ သူက ငါနဲ့ တစ်သက်လုံး အတူတူ နေသွားချင်တယ်လို့ ညီမလေးကို ပြောလာခဲ့ရင် ညီမလေး ပျော်မှာလား။ သူ အဲဒီလို လုပ်တာကို ညီမလေး သဘောတူမှာလား။"

ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏတာ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြကာ "မပျော်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့..." ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ လှပသော ခေါင်းလေးကို မော့ကာ စစ်လီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အကယ်၍ ရှောင်မိုကသာ နင်နဲ့ တကယ် အတူတူနေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ သဘောတူပေးမှာပါ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" စစ်လီက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရှောင်မို ဘာပဲလုပ်ချင်လုပ်ချင် ငါက သဘောတူမှာမို့လို့ပဲ" ဝမ်ရှင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ကူတောင် ကူညီပေးဦးမှာ။"

စစ်လီ၏ လည်စေ့က လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူမ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ဘယ်လိုပြောရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

"ညီမလေးဝမ်ရှင်းရယ်..." စစ်လီက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် အဲဒါက သူငယ်ချင်းသက်သက် မဟုတ်တော့ဘူးလေ။"

"ဘာလို့ သူငယ်ချင်း မဟုတ်ရမှာလဲ" ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ တွေဝေမှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ "ငါ နားမလည်ဘူး။"

"နားမလည်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့" စစ်လီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပေ။ "တစ်ခါတလေကျရင် ကိစ္စတွေကို နားလည်သွားတာက ကိုယ့်အတွက် ပြဿနာတွေ ပိုများလာစေတတ်တယ်။"

"ဒါဆို နင်ကကော စစ်လီ... နင် တကယ်ပဲ ရှောင်မိုနဲ့ အတူတူ နေချင်တာလား။" ဝမ်ရှင်းက မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် စစ်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်လီက ခဏတာ အေးခဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့ကြားတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စစ်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားပြီး "တကယ်ပါပဲ။ ညီမလေးဝမ်ရှင်းကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါလား။ ဒီ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ နှလုံးသားက တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းတာပဲ" ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ နင့်ရဲ့ အတွေးတွေကို ငါ တမင်တကာ နားထောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရှောင်မိုကို မပြောခဲ့ပါဘူး။"

"ငါ သိပါတယ်။ အကယ်၍ ညီမလေးဝမ်ရှင်းကသာ ရှောင်မိုကို ပြောချင်တယ်ဆိုရင် ပြောပြီးလောက်ပြီပေါ့။"

စစ်လီက သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်၍ အကြောဆန့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မြင့်မားကာ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသော ဖြူဖွေးသည့် ရင်အုပ်က ကြည်လင်သော လရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"အမှန်တော့ ငါ ရှောင်မိုနဲ့ အတူတူ မနေချင်ပါဘူး။"

"တခြား ဘယ်ယောကျ်ားနဲ့မှလည်း အတူတူ မနေချင်ဘူး။"

"ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ငါ့အမေကို ငါ့အဖေက ရိုက်သတ်တာကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ နောက်နေ့ကျတော့ ငါ့အဖေက ငါ့ကို ခေါ်သွားပြီး ရောင်းစားပစ်ခဲ့တယ်။"

"ကံကောင်းထောက်မလို့ ဆရာနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဆရာက ငါ့ကို အနန္တတာအိုဂိုဏ်းဆီ ခေါ်လာခဲ့တယ်။"

"ဆရာက ပြောတယ်။ ငါ့မှာ သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိပြီး နေနဲ့လ နှလုံးသားပညာရပ် လို့ ခေါ်တဲ့ မှော်ပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်တဲ့။"

"ဆရာက ငါ့ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာပေါင်းစုံ ပေးခဲ့ပြီး သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ငါကလည်း သူမကို ငါ့အမေလိုပဲ သဘောထားခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ သိလိုက်ရတယ်။"

"အဲဒါက... ဒါတွေအားလုံးက အတုအယောင်တွေဆိုတာပဲ။"

အခန်း ၂၄၄ ယောကျ်ားတွေကို ယုံတဲ့သူဟာ အရူးပဲ

စစ်လီက ညကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ညကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်တရာများ ချိတ်ဆွဲထားပြီး တောက်ပသော ကြယ်စုတန်းများကို ဖန်တီးထားသည်။

ပစ်ချထားသော ငွေစွေပြားလေးများကဲ့သို့ ညကောင်းကင်ယံကို တိတ်ဆိတ်စွာ အလှဆင်နေကြသည်။

နဂါးငွေ့တန်းက မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေပြီး အရှေ့မြောက်မှ အနောက်တောင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းနေကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြယ်ပျံတစ်ခုက ဖြတ်သန်းသွားပြီး အလွန်တရာ မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ အဝေးမှ တောင်တန်းများနောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းသွားတတ်သည်။

စစ်လီ၏ မျက်လုံးများက ကြယ်ရောင်စုံ ကောင်းကင်ပြင်ရှိ အရာအားလုံးကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်နေသည့်အလား ပို၍ တူနေခဲ့သည်။ "ဆရာက ငါ့ကို သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတယ်လို့ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ဆရာက ငါ့ကို ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးချခဲ့တာပဲ။"

စစ်လီက ခေါင်းလှည့်ကာ ဝမ်ရှင်းကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါက သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့ ငါ တခြားသူတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ဆရာက သိတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ့ဆရာက တခြား သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေကိုသာမက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တချို့ကိုပါ ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။

ငါ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းစားဖို့ သူမက စီစဉ်နေတာ။

ဆရာက ငါ့ကောင်းကျိုးအတွက်လို့ အကြောင်းပြခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တော့ သူမက ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရဖို့အတွက် ငါ့ကို အသုံးချချင်ရုံ သက်သက်ပဲ။

ရောင်းတန်းဝင် ပစ္စည်းတစ်ခုလို အဆက်ဆံခံရမယ့်အစား၊

ငါ့ဘာသာငါ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး တာအိုလက်တွဲဖော် အဖြစ် ဘာလို့ မနေရမှာလဲ။"

စကားပြောနေရင်း စစ်လီက ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ ယစ်မူးဖွယ် အပြုံးက သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမက ခေါင်းလှည့်ကာ အဝေးတွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားထိုင်နေသော ရှောင်မိုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမပြောသည်များကို ရှောင်မို ကြား၊ မကြား စစ်လီ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှောင်မို ကြားသွားလျှင်တောင်မှ စစ်လီအတွက် ကိစ္စမရှိပေ။

စစ်လီက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် သခင်လေးရှောင်က ရုပ်ရည်ချောမောတယ်၊ အားကောင်းတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝနေပြီး ပါရမီကလည်း ထူးကဲတယ်။ အကယ်၍ ငါသာ သခင်လေးရှောင်နဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံဖြစ်ခဲ့ရင် သူက ငါ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေမယ့်အပြင် ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေပါ ယူဆောင်လာပေးမှာ။

အထူးသဖြင့် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သခင်လေးရှောင်က တခြားယောကျ်ားတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ငါ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်။ သူ့ဆီမှာ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေတောင် ရှိနေသေးတယ်။ ငါ သူ့ကို တကယ် သဘောကျတယ်။

သခင်လေးရှောင်နဲ့ ပိုပြီး ထိတွေ့ဆက်ဆံရလေလေ၊ သူ့ကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုယုယချင်လေလေပဲ"

...

ဝမ်ရှင်းက စစ်လီကို အကြောင်းမပြန်ခဲ့သော်လည်း စစ်လီကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်နေခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ညီမလေးဝမ်ရှင်း။" စစ်လီက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ အမှန်တွေကို ပြောနေတာ မဟုတ်လို့လား။"

"အမှန်တွေပါ။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တွေဝေမှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ "နည်းနည်းလေး ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလို့ပါ။"

"ဘယ်လို ထူးဆန်းနေတာလဲ။" စစ်လီက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူးလေ။"

ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့သည်။

"နင့်မှာ ရှောင်မိုအပေါ် ဆန့်ကျင်ချင်တဲ့ စိတ်တချို့ ရှိနေတယ်။

နင် ရှောင်မိုကို မုန်းတာ မဟုတ်ပေမဲ့ လောကကြီးထဲက ယောကျ်ားအားလုံးကို မုန်းနေပုံရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိုက လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့ကို ပေးအပ်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲ ယုံကြည်အောင် ကြိုးစားနေတယ်။"

"မှန်ပါတယ်။"

စစ်လီက ပြုံးလိုက်သည်။

"အရင်က ငါပြောခဲ့သလိုပဲ ငါက ယောကျ်ားတွေအပေါ် ဘယ်တုန်းကမှ အမြင်မကြည်ခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အဖေအရင်းကတောင် ငါ့ကို ရောင်းစားချင်ခဲ့တာ။

ငါ ရှောင်မိုကို ကောင်းကောင်း မသိတဲ့အတွက် သဘာဝကျကျပဲ သူ့ကို သတိထားနေရတာပေါ့။

ရှောင်မိုရှေ့မှာ ငါ့အဝတ်အစားတွေကို အမြဲတမ်း ချွတ်ပြီး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြကာ သူ့ကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာကလည်း ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ။

ငါ့အမြင်မှာတော့ သူ့ကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ပေးအပ်ပြီး သူနဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံကာ ငါတို့ရဲ့ မဟာတာအိုတွေကို ဆက်သွယ်လိုက်မှသာ ငါ့ရင်ထဲကနေ သူ့ကို တကယ် ယုံကြည်လာမှာ။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကြောင့် အကယ်၍ ငါသာ သူနဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံလိုက်ရင် သူက ငါ့အပေါ် မုန်းတီးမှု ခံစားနေရလား၊ ဒါမှမဟုတ် ချစ်ခင်မှု ခံစားနေရလား ဆိုတာကို ငါ အာရုံခံနိုင်လို့ပဲ။"

"အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဘာကို လုပ်စရာမလိုတာလဲ။" စစ်လီက ပြုံးနေဆဲပင်။

"နင် ရှောင်မိုနဲ့ နှစ်ကိုယ်တူမကျင့်ကြံရင်တောင်မှ နင်က ရှောင်မိုကို ဒုက္ခမပေးသရွေ့ ရှောင်မိုကလည်း နင့်ကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဝမ်ရှင်းက စစ်လီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများကို ရိုးသားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်မိုက ဒေါသကြီးပေမဲ့ သူပြောတဲ့အတိုင်း သူ တကယ်လုပ်တယ်။ အနာဂတ်မှာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ နင့်ကို ကူညီခွင့်ပေးမယ်လို့ သူပြောခဲ့တဲ့အတွက် သူ နင့်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ နင့်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ညီမလေးဝမ်ရှင်းက သခင်လေးရှောင်ကို တကယ် ယုံကြည်တာပဲ။" စစ်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများက ကွေးတက်သွားသော်လည်း သူမ၏ လေသံက အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်နေပုံရသည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ညီမလေးဝမ်ရှင်းက သူတစ်ပါးရဲ့ ရင်တွင်းခံစားချက်တွေကို မြင်နိုင်လို့လေ။ ပြီးတော့ ညီမလေးဝမ်ရှင်း... လူတွေရဲ့ စိတ်က ပြောင်းလဲတတ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ယောကျ်ားတွေရဲ့ စိတ်ကပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့... ငါ ရှောင်မိုရဲ့ ရင်တွင်းခံစားချက်ကို မမြင်ရဘူးလေ။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မမြင်ရဘူး။" စစ်လီ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အင်း... ကျန်တဲ့လူတိုင်း ရင်ထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို ငါ မြင်ရပေမဲ့ သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ငါ မမြင်ရတာ။" ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို ပွတ်နယ်နေခဲ့သည်။ "တစ်ခါတလေကျရင် ရှောင်မို ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကိုသာ ငါ မြင်နိုင်ရင် သူ့ကို ဒေါသမထွက်စေမိလောက်ဘူးလို့ တွေးမိတယ်။"

ဤဖြူစင်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှင်း သူမကို လိမ်နေသည်ဟု စစ်လီ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ "ညီမလေးဝမ်ရှင်းက သူ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို မမြင်ရတာတောင်မှ သူ့အနားမှာ ဆက်နေနေသေးတာလား။

ညီမလေးဝမ်ရှင်း... ညီမလေးမှာ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား ရှိတာတောင်မှ သူက ညီမလေးအပေါ် အကြံအစည်တွေ ရှိလာမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ သူ ညီမလေးကို ဒုက္ခပေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

"ဟင့်အင်း... မကြောက်ပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရှောင်မိုက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ အဲဒီလိုနေ့မျိုး တကယ် ရောက်လာရင်တောင်မှ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ငါ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်မှာမို့လို့ပဲ။"

...

သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေသော စစ်လီ၏ အကြည့်များက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာတွေများ အတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။

ဒီဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေးက ရှောင်မိုအပေါ် ဒီလောက်တောင် မြှုပ်နှံထားရတာလား။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်လီက သူမ၏ ရင်တွင်းခံစားချက်များကို ဖွင့်ဟပြောဆိုပြီးနောက် များစွာ ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤအရာများအကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမနှင့် လဝက်တောင် မပြည့်သေးဘဲ သိကျွမ်းခဲ့သော ဗုဒ္ဓဘာသာ တပည့်တစ်ဦးကို ပြောပြခဲ့ခြင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို စစ်လီ မသိခဲ့ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဝမ်ရှင်း၏ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသား ကြောင့် ဖြစ်မည်။ သူမက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထား၍မရနိုင်သဖြင့် ရိုးရှင်းစွာပင် မဖုံးကွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် သူမ၏ မျက်လုံးများကြောင့်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အသစ်ပျော်ကျနေသော နှင်းများကဲ့သို့ ကြည်လင်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမကို မည်သည့်အရာမဆို ပြောပြနိုင်ပြီး သူမက မည်သူ့ကိုမျှ ပြန်ပြောမည်မဟုတ်သလို ကိုယ့်ကိုလည်း ဒုက္ခပေးမည်မဟုတ်ဟု ခံစားရစေသည်။

"အကယ်၍ ငါသာ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင် နင့်ကို တကယ် ချစ်မိသွားမှာ သေချာတယ်။" စစ်လီက ဝမ်ရှင်းကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အို။" ဝမ်ရှင်းက အကြောင်းပြန်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ငါးလေးများ၏ မြေပုံရှေ့တွင် ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ဆက်လက် ချထားလိုက်သည်။ "ငါ နားတော့မယ်။ နင်လည်း သေချာ အနားယူတော့နော်။"

"ကောင်းသောညပါ"

စစ်လီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်း ထွက်သွားပြီးနောက် သူမက မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ထိုင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေဆဲပင်။

ယနေ့ည၏ ညကောင်းကင်ယံက သူမ အရင်က မြင်ဖူးခဲ့သမျှထက် များစွာ ပိုမို လှပနေပုံရသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စစ်လီက ကောင်းကင်ယံမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုက အိပ်ပျော်နေသည့်အလား မျက်လုံးမှိတ်ကာ တရားထိုင်နေဆဲပင်။

ဝမ်ရှင်းက ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ယူကာ ရှောင်မို၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံပေးလိုက်ပြီး ပိုမို နွေးထွေးလာစေရန် သူ၏အရှေ့ရှိ မီးပုံကို မွှေပေးလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူ့ကို ဘယ်လောက်ကြည့်ကြည့် မဝနိုင်သည့်အလား မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"သူ့ကို ယုံကြည်တယ်ပေါ့လေ။"

စစ်လီက ရှောင်မိုကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ညီမလေးဝမ်ရှင်းက တကယ်ကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတာပဲ။

ယောကျ်ားဆိုတဲ့ အမျိုးတွေကလေ...

အရူးပဲ သူတို့ကို ယုံကြည်လိမ့်မယ်။"