တိမ်တိုက်တောင်ပေါ်တွင် ခေတ္တနေထိုင်ခြင်း

ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်ဘဝထဲတွင် လူတစ်ယောက်မှာ ရုတ်တရက် အဖိုးတန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ အနာဂတ်လမ်းပွင့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားနိုင်သည်။

အချို့ကမူ ထိုသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ အဆုံးမရှိသော ငရဲဘုံသို့ ကျဆင်းသွားတတ်သည်။

လျိုကွမ်းက အမှန်စင်စစ် ကြီးမားသောအမှားမျိုး ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ကံကြမ္မာမှာမူ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုး မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်မလာစေရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော လမ်းသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ... အမြင့်ဆုံးသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင်တက်လှမ်းပြီး မိမိ၏ကံကြမ္မာကို မိမိလက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပင်မတောင်ထိပ်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက တိမ်တိုက်တောင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက ကျိကျွင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိလာပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့ကံကြမ္မာကို မိမိစိတ်ကြိုက် စီမံနိုင်ရန်မှာမူ လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းခရီး အဝေးကြီး ကျန်နေသေးကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ဤကမ္ဘာသို့ မည်သို့ရောက်လာသလဲ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စနစ်နှစ်ခုမှာ မည်သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးလဲ ဆိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အလောတကြီး လုပ်၍ရသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သူ့ကိုယ်သူ ပိုမိုသန်မာလာအောင် ဆက်လက် ကြိုးစားသွားမှသာ ဤမေးခွန်းများ၏ နောက်ဆုံးအဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤမေးခွန်းများက ဤကမ္ဘာကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ စနစ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်သည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် တည်ရှိနေသလဲ၊ ၎င်းတို့၏ လည်ပတ်ပုံမှာ မည်သို့လဲ ဆိုသည်ကိုမူ သူ ရှာမတွေ့သေးပေ။

အကန့်အသတ်မရှိ လဲလှယ်နိုင်မှု၊ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုထက် ကျော်လွန်သော တုံ့ပြန်မှု... မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုးက ဤမျှ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည့် အရာမျိုးကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်သနည်း

သူ ဘာမှ မတွေးတတ်သေးပေ။

လောလောဆယ်တွင်မူ သူ့ကိုယ်သူ အလျင်အမြန် သန်မာလာအောင် လုပ်ပြီး ဝူရှန့်ကျိကျွင်း (အထွတ်အထိပ်) အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် လာပြီးနောက် မြောင်ယွမ်ဘက်တွင်လည်း ဟေးယာမြို့ အနီးအနားရှိ မြို့ကြီးအချို့သို့ စတင်ခြေဆန့်နေပြီဖြစ်ရာ သူ့အတွက် သုံးစွဲမှုအမှတ် အတော်အတန် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်ဝူဟွေ့၏ အကူအညီဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှုန်း မှာ သေချာပေါက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တာအိုအသီး သုံးထောင် ကို မွေး ဖွားစေရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်အားလုံးကို စုဆောင်းမိရန် အချိန်အများကြီး မလိုတော့ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် ဤကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ့ကို လက်တွေ့ကျကျ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မဟာကောင်းကင်အရှင် ခွန်အားအပြည့် ပြန်ကောင်းမွန်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ကမ္ဘာ့အရှင် အောင်မြင်စွာ ပြန်လာသည်ဖြစ်စေ သူ့တွင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း အလုံအလောက် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း လင်းယွင် တောင်တန်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသော သဲလွန်စတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သေချာပေါက် သွားရောက် စုံစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ ကမ္ဘာ့အရှင်နှင့် သဘာဝမိခင်တို့၏ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်များနှင့် အလွန်အမင်း ဆက်နွှယ်နေသည်။

အကယ်၍ သူတို့၏ အစီအစဉ်ပါ အကြောင်းအရာများကို သိနိုင်ပါက သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာရသည့် သဲလွန်စကို ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

လင်းယွင် တောင်တန်းက အဓိက သော့ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လေးလ မပြည့်တော့သည့် အချိန်ကာလအတွင်း မေးခွန်းအချို့၏ အဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

မဟာကောင်းကင်အရှင်၊ ကမ္ဘာ့အရှင်၊ သဘာဝမိခင်၊ နေနတ်ဘုရား၊ လနတ်သမီး၊ ကြယ်တာရာဘိုးဘေး...

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးလွန်းလှပြီး အောက်ခြေမမြင်ရသည့် ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးနှင့် တူနေသည်။

ကျိကျွင်းတစ်ဦးပင်လျှင် ခြေလှမ်းတိုင်းကို သတိထား လှမ်းနေရပြီးမှသာ ရွှံ့နွံထဲ မတော်တဆ နစ်မသွားအောင် ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်သွားတာပေါ့၊ အားလုံးကို တစ်နေ့တော့ သိလာမှာပါ"

ထန်ထျန်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ထန်ထျန်းက တိမ်တိုက်တောင်ပေါ်၌ပင် အမြဲနေခဲ့သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကိုမူ ချန်ဝူဟွေ့က ဖုံးကွယ်ထားပေးသဖြင့် ထိုနေ့က သူတို့ ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြသလဲ ဆိုသည်ကို လူများ မသိကြပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ လူတိုင်း စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပို၍ ထူးခြားနေကြောင်းမှာ သိသာလှသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံပြီးနောက် မြင့်မားသော အဆင့်များတွင် ချန်ဝူဟွေ့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ထိန်းသိမ်းလုပ်ဆောင်သည့် ပုံစံ ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အာဏာအတော်များများကို သူ၏လက်ထဲသို့ စတင် သိမ်းကျုံးယူငင်လာခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ယခင်က ချန်ဝူဟွေ့နှင့် သိပ်မတည့်သည့် ဒေသခံ တာအိုအရှင်များသည်ပင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားလုံးက နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် ဖယ်ပေးခဲ့ကြခြင်းပင်။

ချန်ဝူဟွေ့ လိုချင်သမျှကို ပေးကြသလို၊ သူ လုပ်ချင်သမျှကိုလည်း ခွင့်ပြုပေးကြသည်။

ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အထက်ပိုင်း အသိုင်းအဝိုင်း တွင် အလွန် ထူးခြားသော အချက်ပြမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လူများက လုံကျိုကျိုး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ထိုအခြေအနေအောက်တွင် ထျန်းဖူနန်းတော်ကိုးခု ၏ မျိုးဆက် အင်အားစုများက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေထဲတွင် လျစ်လျူရှု၍မရသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်လည်း တိမ်တိုက်နန်းတော် မျိုးဆက် များမှာ ရုတ်တရက် အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ယခင်က သူတို့ ကြုံတွေ့နေရသည့် နှစ်ရှည်လများ ပြဿနာများမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ပြေလည်သွားကြသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်ကိုးခုမှ အခြားသော အထက်ပိုင်း ပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း ယခင်က သဘောထားများကို ပြောင်းလဲကာ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကူညီထောက်ပံ့ပေးလာကြသဖြင့် တိမ်တိုက်ထျန်းဖူမျိုးဆက် များ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဒေသခံ အင်အားစုအချို့ကပင် တိမ်တိုက်မျိုးဆက် များအပေါ် အလွန်ပျူငှာသော သဘောထားများ ပြသလာကြရာ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်း တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသည့် ကိစ္စပင်။

အစပိုင်းတွင် လူများက ဤသည်မှာ ထန်ထျန်းကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူက ချန်ဝူဟွေ့ ကိုယ်တိုင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဤအခြေအနေက ပိုမို ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ဤမျှလောက်နှင့် ဤသို့သော အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လူများ သတိပြုမိလာကြသည်။

ဤနောက်ကွယ်တွင် မသိရသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေရမည်။

ထို့ကြောင့် လူအများအပြားက ထန်ထျန်းနှင့် ချန်ဝူဟွေ့တို့၏ စကားဝိုင်းအကြောင်းကို စုံစမ်းလာကြသည်။

သို့သော် ထိုစကားဝိုင်းတွင် ထန်ထျန်းနှင့် ချန်ဝူဟွေ့ နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ချန်ဝူဟွေ့ထံမှ သတင်းရရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် လူများက ထန်ထျန်းအပေါ် အာရုံစိုက်လာကြသည်။

သူတို့က တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရရှိရန် ထန်ထျန်းနှင့် နီးစပ်အောင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် ကံဆိုးသည်မှာ ထန်ထျန်းက တိမ်တိုက်တောင်သို့ ပြန်ရောက်ကတည်းက တံခါးပိတ် နေထိုင်နေပြီး တိမ်တိုက်တောင်မှ လူများနှင့်ပင် တွေ့ဆုံခြင်း မရှိရာ ပြင်ပလူများမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

သူနှင့် အတွေ့ရဆုံးသူမှာ ကျန်းဖုန်း နှင့် တိမ်တိုက်တောင် တောင်သခင် လျိုထျန်းဟုန် တို့သာ ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ယောက်မှာလည်း အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်သဖြင့် သတင်းပေါက်ကြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ကြောင့် ပြင်ပကမ္ဘာမှ လူများမှာ အလွန် သိချင်နေကြသော်လည်း လက်လျှော့လိုက်ကြရပြီး ဤကိစ္စနောက်ကွယ်တွင် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေမလဲ ဆိုသည်ကိုသာ ခန့်မှန်းနေကြတော့သည်။

ဤလှိုင်းလုံးကြီးများကို စတင်ခဲ့သူ ထန်ထျန်းမှာမူ တိမ်တိုက်တောင်ထိပ်ရှိ လှပသော ပန်းခြံလေးထဲတွင် နေ့စဉ် အချိန်ဖြုန်းနေတတ်သည်။ နေပူစာလှုံလိုက်၊ ငါးမျှားလိုက် သို့မဟုတ် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်လည်လိုက်နှင့် ပျင်းရိစရာတော့ မကောင်းလှပေ။

ပင်မတောင်ထိပ်မှ ပြန်လာပြီးနောက် သူက ကုရှောင်းရွှယ်နှင့် ဝမ်ကျိယွီတို့ကိုပါ အပြင်သို့ ထုတ်ပေးထားလိုက်သည်။

ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာမှာ အခုမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်ကာစ ဖြစ်သဖြင့် ကြာကြာနေလျှင် ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းသည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှာ ဝမ်ကျိယွီ ကြီးပြင်းခဲ့သည့် နေရာ မဟုတ်ပါလား။

ဝမ်ကျိယွီနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စကို ထန်ထျန်းက လုံကျိုကျိုးနှင့် ဆွေးနွေးပြီးဖြစ်သည်။

ချန်ဝူဟွေ့မှာ ဝမ်ကျိယွီ၏ ဆရာပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဝူဟွေ့၏ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဝမ်ကျိယွီကို ဖုံးကွယ်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို သိခွင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လင်းယွင် တောင်တန်းသို့ သွားခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များသဖြင့် ထိုအချိန်ကျလျှင် ဝမ်ကျိယွီကို ချန်ဝူဟွေ့ထံ၌ ထားခဲ့ရန် သူ စဉ်းစားထားသည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ သူ အလိုရှိသလောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေအနေကို ရေပန်းစားအောင် လုပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီ တစ်လခန့် အချိန်ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင် ထန်ထျန်းက ရေကန်နားတွင် အေးအေးလူလူ ငါးမျှားနေစဉ် ကျန်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အဝေးမှ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထန်ထျန်း ဤနေရာတွင် နေကတည်းက ကျန်းဖုန်းမှာ အလာဆုံးလူ ဖြစ်သည်။ သူက ရောက်လာတိုင်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းအရာများကို ထန်ထျန်းအား ပြောပြလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ အခြေအနေမှာ မဟန်လှပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားလေသည်။