လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအရှင်၏ သရုပ်မှန်
Vol. 61 Ch. 639
ခေတ္တကြာပြီးနောက် ကျန်းဖုန်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပန်းချီကားပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ထိုပုံရိပ်က သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် လွင့်မျောနေသည်။
“ဒါပဲ၊ ဒီပန်းချီကားပဲ”
“ဒါက ဟုန်းယွင်တောင်ရဲ့ မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်ဆီကနေ ဆင်းသက်လာတာလို့ ကြားတယ်”
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ကောင်ရဲ့ ပန်းချီကားက ဆွဲ ထားတာ သိပ်မကောင်းဘူး၊ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့တော့ ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိပါတယ်”
ကျန်းဖုန်းက ပြောသည်။
ထန်ထျန်းက ထိုပန်းချီကားပုံစံကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အကြောင်းမှာ ထိုပန်းချီကား၏ အစစ်အမှန်မှာ သူ၏ နေရာလွတ် ထဲတွင် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော ထောင့်တစ်နေရာ၌ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
‘ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တာအိုအရှင်က ဒီဟုန်းယွင်တာအိုအရှင် ဆိုတဲ့သူလား’
ထိုစဉ်က ထန်ထျန်းက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်မှ ကျိကျွင်းတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းလာကာစ ဖြစ်သည်။ မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ထိုတာအိုအရှင်ကို တစ်ခါတည်း အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် မမေးမြန်းခဲ့ပေ။
နောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း ဤကိစ္စကို တဖြည်းဖြည်း မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
တာအိုအရှင်တစ်ဦးမှာ သူ့အတွက် အန္တရာယ်မရှိတော့သလို သေဆုံးသွားသော တာအိုအရှင်တစ်ဦးမှာမူ ပို၍ပင် အရေးမပါတော့ပေ။
သို့သော် ယခုတွင်မူ ထိုတာအိုအရှင်အကြောင်းကို ပြန်လည်စုံစမ်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ထန်ထျန်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ကြောင်လေး၏ တည်ရှိမှုကို အင်အားကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ သိကြသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း လုံကျိုကျိုးနှင့် စကားပြောပြီးမှသာ ကြောင်လေးမှာ သူ့အနီးတွင် ရှိနေသည်ကို လုံကျိုကျိုး၊ နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီး သုံးဦးတည်းသာ သိကြောင်း သူ နားလည်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ကြောင်လေးနှင့် ပတ်သက်နေသော ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကြောင်လေး၏ တည်နေရာကို အခြားသူများ သိသွားပါက မပြီးဆုံးနိုင်သော ပြဿနာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာပေလိမ့်မည်။
သို့ဆိုလျှင် ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်က ဤသတင်းအချက်အလက်ကို အခြားသူများကို ပြောပြခဲ့လေမလား။
ယုတ္တိ အရဆိုလျှင် ထိုသို့ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကြောင်လေးမှာ တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသဖြင့် မည်သူမဆို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြမည်ဖြစ်ရာ မတတ်သာသည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ အခြားသူများကို ဝေမျှပေးမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်... အကယ်၍ ဖြစ်ခဲ့လျှင်ကော။
ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအရှင်ကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်ရာ သွားရောက်စုံစမ်းကြည့်ခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပေလိမ့်မည်။
ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘဲ တစ်လလုံး ငါးမျှားနေရသည်မှာလည်း ပျင်းစရာကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင်လုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။
“ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်က... အခုတလော အပြင်မှာ ပေါ်မလာဘူးလား”
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်းမှာ အံ့ဩသွားပြီး ထန်ထျန်းက ဤမေးခွန်းကို ရုတ်တရက် မေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပုံရသည်။
“ဒါတော့ ငါလည်း သိပ်မသေချာဘူး”
ကျန်းဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။ “ငါက ကျိ တာအိုအဆင့်လေးပဲဆိုတော့ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနဲ့ မထိတွေ့နိုင်ဘူးလေ”
“ဒါပေမဲ့ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်က လူအေးကြီးဖြစ်ပြီး အပြင်ကို ထွက်ခဲတယ်လို့တော့ ကြားဖူးတယ်"
"ပြီးတော့ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲမှာ သက်တမ်းအရင့်ဆုံး တာအိုအရှင်တွေထဲက တစ်ဦးပဲ၊ ဝူရှန့်ကျိကျွင်းအရှင် မတိုင်ခင်ကတည်းက သူက တာအိုအရှင် ဖြစ်နေတာတဲ့”
ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ယခင်က ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအရှင်ကို တွေ့စဉ်ကပင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းသက်တမ်းရင့် အော်ရာ များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ထို့ပြင် ဤကဲ့သို့သော ဝါရင့်တာအိုအရှင်များသာ ကြောင်လေးအကြောင်းကို ဤမျှအထိ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်မှာ သူ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ “မနက်ဖြန် ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်”
“ဒီဟုန်းယွင်တောင် ဆိုတာကို သွားတွေ့ရတာပေါ့”
ကျန်းဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားသည်။
“အာ"
" မင်း တကယ်သွားမှာလား”
သူက အတန်ကြာ မှင်သက်နေပြီးမှ ပြုံးစစဖြင့် ပြော၏။ “နေပါစေကွာ"
" အဲ့ကောင်တွေက အဆင့်မရှိတဲ့ကောင်တွေ၊ ဆဲဆိုကြမ်းတမ်းပြီး အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းကြဘူး၊ မင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာ စိုးလို့ပါ"
" ငါတို့ပဲ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်”
ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “ဘာလဲ၊ မင်းတို့က ငါ့ကို ဒီမှာ အကျယ်ချုပ် ချထားချင်တာလား”
ကျန်းဖုန်းက လန့်သွားပြီး လက်ခါပြကာ “ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
“ငါက မင်းရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်လို့ပါ၊ အခု အပြင်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်လေ”
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဘာမှ စိုးရိမ်မနေနဲ့၊ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး"
" မင်းတို့ တိုက်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့လည်း ပင်ပန်းနေရောပေါ့၊ မနက်ဖြန် ငါသွားပြီး ဒီကိစ္စကို အပြတ် ဖြေရှင်းပေးမယ်”
ကျန်းဖုန်းမှာ မတတ်သာတော့ပေ။ သူက ထန်ထျန်းကို အတင်းအကျပ် တားဆီးထား၍ မရသလို ထိုသို့လုပ်ခြင်းကလည်း တကယ်ပင် အကျယ်ချုပ် ချထားသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် သူက ပြတ်ပြတ်သားသားပင်။“ဒါဆိုလည်း ပြီးရော"
"ငါ စီနီယာအစ်ကိုလျိုဆီ သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ မူလ တာအိုလက်နက်ကို သွားတောင်းလိုက်မယ်"
" မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့ကို ပွဲကြီးပွဲကောင်း တစ်ခု ပြရတာပေါ့”
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ဒီလောက် အကြီးအကျယ် လုပ်နေမှာလဲ"
" ငါတို့က လူယဉ်ကျေး တွေပဲ၊ အကျင့်သီလနဲ့ပဲ လူတွေကို သိမ်းသွင်းရမှာပေါ့”
“ဘာမှ ပြင်ဆင်စရာ မလိုဘူး၊ မနက်ဖြန် အချိန်တန်ရင် ငါ့ကို လာခေါ်လိုက်”
ပြောပြီးနောက် သူက ငါးမျှားတံကို သိမ်းကာ သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ငါးမျှားနေရသည်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိတော့ပေ။ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ကာ ဂိမ်းကစားခြင်းက ပို၍ ကောင်းဦးမည်။ ကျန့်ဟွမ်တောင် အုပ်စုက ယနေ့ တခြားအုပ်စုတစ်ခုနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်နေသဖြင့် သူလည်း သွားပြီး ဝင်ရှုပ်ရမည်။
ထန်ထျန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖုန်းမှာ အတန်ကြာ ကြောင်နေမိသည်။
“ယဉ်ကျေးတယ် လား"
" ငါတို့က ဘယ်တုန်းက လူယဉ်ကျေး တွေ ဖြစ်သွားတာလဲ”
သူက ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ရင်း ထန်ထျန်း ဘာတွေ ကြံစည်နေမှန်း မသိတော့ပေ။
သို့သော် သူကတော့ ဘာမှ မပြင်ဆင်ဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။
ထန်ထျန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ကြီးမားနေသဖြင့် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများစွာက မှောင်ရိပ်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဤကိစ္စကို လျိုထျန်းဟုန်အား သေချာပေါက် ပြောပြရမည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ကျန်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ပန်းခြံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
.......
အင်မော်တယ် ရှာဖွေခြင်း ဂိမ်းထဲတွင်
ကျိုးပျက်နေသော ကမ္ဘာ့မဏ္ဍိုင်ကြီး၏ အထက်၌
သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော တိမ်များက ကောင်းကင်ယံတွင် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလောင်းများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။
ထိုက်ယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၊ ယောင်ယွီအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များမှာ ယခုအချိန်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖေးမလျက် အတူတကွ ရပ်နေကြသည်။
သူတို့၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး အားအင်များလည်း ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ စိတ်မကောင်းစရာ အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသူမှာ အင်မော်တယ် ရှာဖွေခြင်း ဂိမ်းထဲတွင် ပထမဆုံးသော အုပ်စုဖြစ်သည့် ကျန့်ဟွမ်းတောင် အုပ်စုပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့မှာ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် ဦးဆောင်ကာ ကျန့်ဟွမ်းတောင် မှ စစ်ပြန်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
ကျန့်ဟွမ်းတောင် အုပ်စုမှာလည်း အထိနာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့ပင် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်မှိုက်နေပြီး လေပြင်းများ တဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူတို့မှာ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးနိုင်သော စူပါဗီလိန်ကြီးများနှင့်ပင် တူနေသည်။
“ကျန့်ဟွမ်းတောင် က မသေဆုံးဘူးကွ”
စစ်ပြန်ဟောင်းများမှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် ဟစ်ကြွေးနေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် က နောက်ဆုံးတိုက်စစ်ကို ဆင်နွှဲကာ ကျန်ရှိနေသော ထိုက်ယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများကို အကုန်လုံး သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။
အင်မော်တယ် ရှာဖွေခြင်း ဂိမ်းစဖွင့်ကတည်းက အကြီးမားဆုံးသော ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ဟွမ်းတောင် ၏ ခက်ခဲသော အောင်ပွဲဖြင့် နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့သည်။
ထိုက်ယန်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်၏ "လူအိုကြီးအုပ်စု" မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ကျန့်ဟွမ်းတောင် ကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။
လူအိုကြီးအုပ်စု...
သူတို့ မည်သို့သော စိတ်အခြေအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော နာမည်မျိုး ပေးခဲ့ကြသည်ကို ထန်ထျန်းလည်း မသိပေ။
အင်မော်တယ် ရှာဖွေခြင်း သမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ကျန်ရစ်မည့် ဤစစ်ပွဲကို ထန်ထျန်းက အစအဆုံး ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလှပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက နည်းမျိုးစုံ ထုတ်သုံးခဲ့ကြသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကို အထိမိဆုံးအချက်မှာ လက်တွေ့ဘဝတွင် "သေဆုံး" သွားခဲ့ကြသော ကျန့်ဟွမ်းတောင် မှ စစ်ပြန်ဟောင်းများမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် အသက်စွမ်းအားများ ပြန်လည်ပွင့်လန်းလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
စစ်ပြန်ဟောင်းတွေက ဘယ်တော့မှ မသေဆုံးဘူး။
စစ်ပွဲကို ကြည့်ပြီးမှ ထန်ထျန်းက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှ ထွက်ကာ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
စစ်ပွဲမှာ တစ်နေ့နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သဖြင့် သူ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် နောက်တစ်နေ့ မနက်ပင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ကျန်းဖုန်းမှာ ပန်းခြံထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။