အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့
Vol. 61 Ch. 641
“ဒီကောင့်ပါးစပ်ကတော့ တကယ် မဆိုးဘူးပဲ”
စင်မြင့်ပေါ်ကနေ သူ့ကို တရစပ် ပုတ်ခတ်ပြောဆိုနေသည့် ဝူချန်းကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို အလိုလို ပွတ်လိုက်သည်။
တကယ်တော့ ဝူချန်း၏ ခွန်အားမှာ ကျန်းဖုန်းထက် မသာလွန်ပေ။ မနေ့က အနိုင်ရရှိသွားခြင်းမှာလည်း မမျှော်လင့်ထားသည့် အချိန်တွင် မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ကို အသုံးပြုပြီး ကျန်းဖုန်းကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူက စကားကြွယ် ခြင်း ကို အသုံးချကာ အဓိကအချက်ကို ရှောင်လွှဲပြီး ရှေ့နောက်မပါသည့် စကားလုံးများဖြင့် “မင်းက ငါ့ထက် စီနီယာကျပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲမှာ အရှက်ရရုံ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်” ဆိုသည့် အထင်အမြင်မှားစရာ ရလဒ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက တကယ့်ကို ပရိယာယ်များလှပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက ပစ်မှတ်ကို ထန်ထျန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြန်သည်။
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာကာစသာ ဖြစ်ရာ ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဝူချန်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဝူချန်းက သူ့ကိုယ်သူ ထန်ထျန်းနှင့် တန်းညှိလိုက်ခြင်းက တိုက်စစ်အတွက်ရော ခံစစ်အတွက်ပါ အဆင်ပြေစေပြီး အရှုံးမရှိသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်းပင်။
ထို့ပြင် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ အမြဲတမ်း တံခါးပိတ်နေတတ်သည့် ထန်ထျန်းကို အပြင်ထွက်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသည့် ဝမ်းသာစရာ ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဝူချန်းက ထန်ထျန်းကို တရစပ် လှောင်ပြောင်နေသည်ကို ကြားသောအခါ လျိုထျန်းဟုန်က ထန်ထျန်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပြော၏။ “သိပ်ပြီး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့၊ အဲ့ကောင်က အမြဲတမ်း အဲ့လိုပါပဲ”
“သူက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပါးစပ်က အဲ့ဒီလောက် အဆိပ်ပြင်းတာ”
ထန်ထျန်းက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ပြောသည်။ “ငါကတော့ တော်တော်လေး သဘောကျတယ်”
“လူတွေရဲ့ အပြောအဆိုက ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ တစ်ခါတလေ ခွန်အားအပြင် စကားကြွယ် တာ ကလည်း တော်တော်လေး ထိရောက်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်တာပဲ”
“ငါတို့က ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကိုယ် ဘောင်မခတ်ထားသင့်ဘူး၊ အဆင့်အတန်းဆိုတဲ့ အဝတ်အစားတွေက ငါတို့အတွက် အဟန့်အတား မဖြစ်စေသင့်ဘူးလေ”
လျိုထျန်းဟုန်မှာ ကြောင်အသွားရသည်။ ထန်ထျန်း စိတ်ဆိုးနေသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူက ပြုံးပြီး ပြော၏။ “အဲ့ဒီလောက်ထိတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး”
“ဒီနေ့တော့ ဝူချန်းက နိုင်သွားလို့သာပေါ့”
“ငါတို့ထဲက တချို့ဆိုရင် တိုက်ပွဲမှာ နိုင်ပြီးသွားရင် သူ့ထက်တောင် ပြောတာဆိုတာ ရိုင်းသေးတယ်”
“တစ်ဖက်လူတွေက ငါ့ဆီကို အကြိမ်ကြိမ် လာတိုင်ကြလို့ နည်းနည်းလောက် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း လုပ်ဖို့ ပြောရတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ လူကြီးတွေတောင် မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပါတော့မယ်ဆိုပြီးတော့လေ”
ပြောရင်းနှင့် လျိုထျန်းဟုန်က ဘေးနားရှိ ကျန်းဖုန်းကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။
ကျန်းဖုန်း၏ ကိုယ်ဟန်က တောင့်တင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေတော့သည်။ လျိုထျန်းဟုန် ပြောနေသည့်လူမှာ သူနှင့် လုံးဝမဆိုင်သလိုပင်။
ထန်ထျန်းကတော့ ပြုံး လိုက်၏။
ဤသို့ဖြစ်ခြင်းက ကောင်းပါသည်။
ခွန်အားပိုင်းမှာလည်း ငါတို့ဘက်က အရှုံးမခံနိုင်သလို၊ အပြောအဆိုပိုင်းမှာလည်း ငါတို့ဘက်က အရှုံးမခံနိုင်ပေ။
စကားစ ပြတ်ပြီးနောက် လျိုထျန်းဟုန်ကလည်း ဆက်မစောင့်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။
“ဝူချန်း... တော်လောက်ပြီ”
တည်ငြိမ်လေးနက်သော အသံမှာ တာအိုကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
လူအများမှာ ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လာကြ၏။
ထိုနေရာတွင် လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ အားလုံး မှင်သက်သွားကြတော့သည်။
“ဟာ... တောင်ထိပ်သခင်လျို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ”
“တခြားလူတွေလည်း ပါသေးတယ်၊ အကုန်လုံးက တိမ်တိုက်တောင်ရဲ့ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူတွေချည်းပဲ”
“ဒီလောက် လူအင်အားအများကြီးနဲ့ဆိုတော့ ဟုန်းယွင်တောင်က လူတွေကို ဒီမှာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်တော့မလို့လား မသိဘူး”
လူအများမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဝူချန်းမှာလည်း ကြောင်အသွားရ၏။
သူတို့ ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ၇ ရက်၊ ၈ ရက် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဖုန်းတို့ကဲ့သို့ လူငယ်မျိုးဆက်ချင်းသာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်သူများမှာ တစ်ခါမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။
ယနေ့တွင် အခြေအနေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။
သူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ မောက်မာမှုအချို့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ပြော၏။ “ဂျူနီယာ ဝူချန်း၊ တောင်ထိပ်သခင်လျိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ထိပ်တန်း တာအိုအရှင် တစ်ဦး၏ မျက်နှာကိုတော့ သူ သေချာပေါက် ထောက်ထားရပေလိမ့်မည်။
လျိုထျန်းဟုန်က လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။
ဟုန်းယွင်တောင်မှ အခြားသူများလည်း စုရုံးလိုက်ကြ၏။
သူတို့ထဲတွင်လည်း ဝူချန်းကို စောင့်ရှောက်ပေးသည့် တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိသူများ ပါဝင်နေသည်။
ဟုန်းယွင်တောင်မှ လူအုပ်ကို ကြည့်ပြီး လျိုထျန်းဟုန်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်သူက အားနည်းတယ်၊ ဘယ်သူက အားသာတယ်ဆိုတာ တကယ့် ခွန်အားနဲ့ တိုက်ယူရတာပဲ၊ ပါးစပ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ပြောနေရတာ မဟုတ်ဘူး”
“ထျန်းဖူမျိုးဆက်ရဲ့ ရွယ်တူတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း လေနဲ့တိုက်ပြီး ရလာတာမဟုတ်ဘူး”
“မင်းလည်း တော်သင့်ပြီ”
လျိုထျန်းဟုန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ဝူချန်းက အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြော၏။ “တောင်ထိပ်သခင် ပြောတာ အမှန်ပါပဲ”
“ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်က ရွယ်တူ ပါရမီရှင်တွေကို စိန်ခေါ်ပြီး တာအိုချင်း ဖလှယ်နေတာပါ”
“အကယ်လို့ စကား အမှားပါသွားရင်လည်း တောင်ထိပ်သခင်က သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
သူ၏ စကားက လျိုထျန်းဟုန်ကို အကျပ်ရိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဓိပ္ပာယ်မှာ ၎င်းမှာ ရွယ်တူချင်းကြားမှ တိုက်ပွဲဖြစ်သဖြင့် မင်းတို့ကဲ့သို့သော လူကြီးပိုင်း အစွမ်းထက်သူများက ဝင်မရှုပ်သင့်ကြောင်း၊ မဟုတ်လျှင် လူပြောစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
လျိုထျန်းဟုန်ကလည်း သူ၏စကားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဖြင့် ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။ “မင်းရဲ့ ဒီပါးစပ်ကိုသာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အသုံးချမယ်ဆိုရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ သေချာပေါက် နာမည်စာရင်း ပါလိမ့်မယ်”
“စိတ်ချပါ၊ ငါတို့ တိမ်တိုက်တောင်က စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဝူချန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွား၏။
“ဒါဆိုရင်တော့ ဂျူနီယာ စိတ်အေးရပါပြီ”
“ဒါပေမဲ့လည်း...”
“ဒီရက်ပိုင်း တိုက်ပွဲတွေမှာ ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့သူတွေက ကျွန်တော့်ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေချည်းပဲ”
“ကျွန်တော်က အဲ့ဒီကိစ္စကို သိပ်စိတ်ထဲမထားပေမဲ့ ဒါက စည်းမျဉ်းနဲ့တော့ သိပ်မညီလှဘူးပေါ့”
သူက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။
လျိုထျန်းဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ဝူချန်း၏ ဤကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်သည့် စကားလုံးများမှာ အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းလှသည်။
တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ သခင်အနေဖြင့် သူက တိမ်တိုက်တောင် တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုရာ ၎င်းကို စော်ကားခွင့် မပြုနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် လျိုထျန်းဟုန်က သူ့ကို အနည်းငယ် ဆုံးမရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ဤကဲ့သို့သော စကားလုံး စစ်ပွဲကို ဆက်လက် မကြည့်ချင်တော့သဖြင့် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းထွက်လိုက်သည်။
“ငါလာရင်တော့ စည်းမျဉ်းနဲ့ ညီလောက်ပြီ မဟုတ်လား”
သူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
အစောပိုင်းက လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ လျိုထျန်းဟုန်ထံ၌သာ ရှိနေသဖြင့် ဘေးနားရှိ ထန်ထျန်းကို သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။
ယခု ထန်ထျန်းက ကိုယ်တိုင် စကားပြောလာသောအခါမှသာ လူတိုင်းက သူ့ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။
ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ သရုပ်မှန်ကို မှတ်မိသွား၏။
“သူက ထန်ထျန်းပဲ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းက သူ့ထံသို့ စုပြုံကြည့်လိုက်ကြ၏။
“ထန်ထျန်းလား မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးနေတဲ့ကောင်လား”
“အင်း... ချောတာကလွဲရင် ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး”
“တကယ်ကြီး ရောက်လာတာပဲ၊ သူ မြင့်မြတ်နယ်မြေထဲ ရောက်တာဆိုရင် တစ်လလောက်ပဲ ရှိဦးမှာ၊ ဝူချန်းကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလကစပြီး တွက်ရင်တောင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှိရှိ ကျန့်တာအို အဆင့်လောက်ပဲ ရှိဦးမှာ၊ ဝူချန်းက ကျိ တာအို အဆင့်ရှိတဲ့ ကျန်းဖုန်းကိုတောင် အနိုင်ယူထားတာလေ”
လူအများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောနေကြသည်။
ဒါ့အပြင် စူးစမ်းလိုသော၊ အကဲခတ်လိုသော အကြည့်များစွာလည်း ရှိနေသည်။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ထန်ထျန်း လူအများရှေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရာ ဝူဟွေ့တာအိုအရှင်၏ အလေးပေးမှုကို ရရှိရန်အတွက် သူက မည်သို့သော စွမ်းဆောင်ရည် ရှိသနည်းဆိုသည်ကို လူတိုင်းက စိတ်ဝင်စားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဝူချန်းမှာ ထန်ထျန်းကို မြင်သောအခါ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အကြံအစည် အောင်မြင်သွားသည့်အတွက် ဝမ်းသာသွားသည်။
သူက ရင်ထဲမှ ဝမ်းသာမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လျက် ပြော၏။ “မင်းက ထန်ထျန်းလား”
“ဒီလောက်ရက်တွေမှာ လိပ်လို ပုန်းနေပြီးတော့ ဒီနေ့မှ ထွက်လာရဲတာပဲ”
“မဆိုးပါဘူး၊ သတ္တိရှိသားပဲ”
“မင်းရဲ့ နာမည်က အခုတလော တော်တော်ကြီးနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခွန်အားကကော အဲ့ဒီနာမည်နဲ့ တန်ရဲ့လားဆိုတာ မသိဘူးနော်”
သူက သူ၏ စကားကြွယ်ခြင်း ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ သူ့ကို အပိုတွေ ပြောမနေချင်တော့ပေ။
သူက ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝူချန်း၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
“ငါ့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ အများကြီး လုပ်မနေနဲ့တော့”
“တိုက်ရိုက်ပဲ တိုက်ကြရအောင်”
“အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့”
ထန်ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။