ရိုးရှင်းသော ပါးရိုက်ပွဲ
Vol. 61 Ch. 642
“မဟုတ်သေးဘူး၊ သူ တကယ်ကြီး တက်သွားတာလား”
ထန်ထျန်း ရုတ်တရက် စင်မြင့် ပေါ်တက်သွားခြင်းက လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေသည်။
အားလုံး၏ အမြင်တွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးသော ထန်ထျန်းက ဝူချန်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှင်ဖြစ်ဖြစ် လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်ကနေ ကျိ တာအို အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလား။
အောက်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များ၏ ယခင်စွမ်းဆောင်ရည်များအရ သူတို့က မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤနေရာ၏ ကမ္ဘာ့နိယာမများကို အသားကျရန်အတွက် လအနည်းငယ် သို့မဟုတ် နှစ်နှင့်ချီ၍ပင် အချိန်ယူရလေ့ရှိသည်။
အသားကျသွားပြီးနောက်မှသာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်မှ တာအိုအဆင့်သို့ တရားဝင် ခြေလှမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန့်တာအို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှာမူ သန့်စင်သော နားလည်မှုနှင့် စုဆောင်းမှုများ လိုအပ်ရာ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်များပင်လျှင် နှစ်အနည်းငယ်စီ အချိန်ပေးကြရသည်။
အစွမ်းထက်လှသော ဝူဟွေ့တာအိုအရှင်ပင်လျှင် ထိုစဉ်က မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ စရောက်ရှိချိန်မှ ကျိ တာအို အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ငါးနှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
ထန်ထျန်းကော ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်ဦးမလို့လား။
“ကြည့်ရတာ ဝူချန်းရဲ့ ဒေါသဆွတဲ့ နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ”
တစ်စုံတစ်ယောက်က သုံးသပ်ပြသည်။
“ဟူး... အောက်ကမ္ဘာက ပါရမီရှင်တွေရဲ့ အားနည်းချက်က ဒါပဲ၊ စကား နဲ့ ဆွဲဆောင်ရတာ သိပ်လွယ်တာပဲ၊ ဒါက အမြဲတမ်း မြင်နေရတဲ့ ကိစ္စပဲလေ”
“သူတို့က အောက်ကမ္ဘာမှာတော့ တစ်ခေတ်တစ်ခါက အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်တွေဆိုတော့ လောကမှာ သူတို့ပဲ အတော်ဆုံးဆိုတဲ့ အထင်မှားမျိုး ရှိတတ်ကြတယ်၊ ဒါကြောင့် မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာတွေမှာ ပါရမီရှင်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်က ကွာခြားသွားတယ်ဆိုတာကို လျစ်လျူရှုမိသွားကြတာ”
“ဟုတ်ပ၊ အောက်ကမ္ဘာက ပါရမီရှင်တိုင်းလိုလို ဒီလိုပဲ ကြုံရတာပဲ၊ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ တက်လာကြပေမဲ့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ဘဝမှာ အဆိုးရွားဆုံး ရှုံးနိမ့်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတာပဲ”
“နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအတွင်းမှာ အတော်ဆုံးလို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ထန်ထျန်းလည်း ဒီကံကြမ္မာကနေ လွတ်ပုံမရဘူး”
လူအများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောနေကြသည်။
သို့သော် လူအချို့ကတော့ အော်ဟစ်အားပေးနေကြ၏။
သူတို့က ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားအစစ်အမှန်ကို မြင်ချင်နေကြသဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို အစောကတည်းက စောင့်မျှော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လျိုထျန်းဟုန်တို့ဘက်တွင်မူ ထန်ထျန်း စင်မြင့် ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် တက်သွားခြင်းကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။
သူတို့က ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ထားပြီး မူလ တာအိုလက်နက်ကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း အသုံးချရန် အချိန်မရလိုက်တော့ပေ။
စည်းမျဉ်းအရ စင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်သွားပြီဆိုလျှင် အနိုင်အရှုံး မပေါ်မချင်း မည်သည့်ဘက်ကမျှ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။
လျိုထျန်းဟုန်နှင့် တိမ်တိုက်တောင်မှ အခြားအစွမ်းထက်သူများမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။
ထန်ထျန်းမှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကို သူတို့ သိကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ကျိ တာအို အဆင့်ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင်လည်း မျိုးဆက် တာအိုလက်နက် ရှိနေသေးရာ ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ ရေရေရာရာ မပြောနိုင်ပေ။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဝူချန်းပင်လျှင် ထန်ထျန်း တကယ်ကြီး တက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ၊ ထို့ပြင် ထန်ထျန်းက အလွန်ပင် မောက်မာနေသေးသည်။
သူက ရှေ့မှ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ပြီး ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
တိုက်ရိုက် တိုက်မယ် ဟုတ်လား
တစ်ဖက်လူက တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ခေါင်းမာပြီး မစဉ်းစားမဆင်ခြင် တက်လာခြင်းပင်။
“ဂျူနီယာညီလေးထန်၊ မင်းက တကယ့်ကို နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ၊ ဒီလောက် ပြတ်သားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး!”
“ဝူဟွေ့အရှင်က မင်းကို အလေးပေးတာ မဆန်းပါဘူး”
သူက ဤအခွင့်အရေးကို သုံးကာ တိမ်တိုက်မျိုးဆက်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ချန်ဝူဟွေ့ကိုပါ ကောက်ကျစ်စွာ ဆွဲထည့်ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ ဤကဲ့သို့သော စကားနာထိုးမှုများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်၏။ “မနေ့က မင်း မျိုးဆက် တာအိုလက်နက် တစ်ခုကို သုံးပြီး ကျန်းဖုန်းကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်”
“ဟုတ်တယ်မလား”
ဝူချန်းမှာ ကြောင်အသွားပြီးမှ ခေါင်းခါလျက် ရယ်မောကာ ပြောသည်။ “ဒါ ကျန်းဖုန်း မင်းကို ပြောတာလား”
“ငါ့ဘဝမှာ အထင်အမြင်အသေးဆုံး လူနှစ်မျိုးရှိတယ်၊ ပထမတစ်မျိုးက လိပ်လို ပုန်းနေတဲ့သူ၊ ဒုတိယတစ်မျိုးကတော့ ရှုံးသွားတာကို ပါးစပ်က လက်မခံဘဲ ငြင်းနေတဲ့သူပဲ”
“ငါက သူ့ကို တရားဝင် အနိုင်ယူခဲ့တာပါ၊ ဒါကို ငါက ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်းသုံးတယ်၊ ပြင်ပပစ္စည်းကို အားကိုးတယ်ဆိုပြီး ပြောနေတာပဲ”
“ကိုယ့်ရဲ့ ခွန်အားက တခြားသူကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို ဝန်ခံဖို့က တချို့လူတွေအတွက် ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေတာလား”
ပြောရင်းနှင့် သူက အောက်တွင် ရပ်နေသော ကျန်းဖုန်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကျန်းဖုန်းမှာ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ရှေ့သို့တိုးပြီး ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လျိုထျန်းဟုန်က တားဆီးထားသည်။
လျိုထျန်းဟုန်က တွေးတောလိုက်၏။ ဝူချန်းက ဝန်မခံခြင်းကလည်း ကောင်းပါသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူက ယနေ့ မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ကို စိတ်ကြိုက် ထုတ်သုံးရဲတော့မည် မဟုတ်ရာ ထန်ထျန်းအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု လျော့နည်းသွားခြင်းပင်။
သို့သော် သူ မသိသည်မှာ ထန်ထျန်းက ဝူချန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဝန်မခံဘူးလား
ကိစ္စမရှိပေ၊ ဝူချန်း၏ ဝန်ခံမှုကို သူ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။
စင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်လာရခြင်းမှာ သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ မျက်စိစပါးမွှေး စူး နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
“ကဲ... လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ လုပ်မနေနဲ့တော့”
“ငါက စည်းမျဉ်းတွေကို သိပ်နားမလည်ဘူး၊ ဒီတိုက်ပွဲက ဘယ်လို စတင်တာလဲ”
ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
ဝူချန်းက မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြော၏။ “မင်း စင်မြင့် ပေါ်ကို တက်လာကတည်းက တိုက်ပွဲက စတင်နေပြီပဲ”
“မင်း ငါ့ကို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်လို့ ရတယ်”
“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်အထိ နှိမ့်ပေးဖို့ လိုမလား”
သူက ထန်ထျန်း၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ဆက်လက် စုံစမ်းချင်နေသေးသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ သူ့ကို ဆက်ပြီး ကစားမပေးချင်တော့ပေ။
“ဒါဆိုရင်တော့ စကြတာပေါ့”
ပြောပြီးနောက် သူက ဝူချန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဝူချန်းက တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထန်ထျန်း ပထမဆုံး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်မှောင်များ ရုတ်တရက် ကြုတ်သွားခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အော်ရာမှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ လျှောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် လုံးဝ မမှန်ကန်သော အခြေအနေပင်။
သို့သော် သူ အများကြီး မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ထန်ထျန်းက သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။
အေးစက်စက် အကြည့်အောက်တွင် လက်ဝါးတစ်ဖက်က သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဝှေ့ယမ်းလာခဲ့သည်။
သိပ်မမြန်လှသော ထိုလက်ဝါးကို ကြည့်ပြီး ဝူချန်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ တစ်ဖက်လူ ဘာတွေ ကြံစည်နေပါစေ၊ အရင်ဆုံး အရိုက်ခံရမှ သိပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် သူက သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ကာ ထန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
မည်သည့် အဟန့်အတားမှ မရှိဘဲ ထန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အားပါသော လက်သီးချက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
စွမ်းအားကြီးသော အော်ရာ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ဝူချန်းက သူ၏ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ထားသည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန် ကျန့်တာအို အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး တားဆီးနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။
ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုလျှင် ထန်ထျန်းက ဤလက်သီးချက်ကြောင့် အတော်လေး ဒဏ်ရာရသွားပေလိမ့်မည်။
စင်အောက်ရှိ လူများမှာလည်း အနည်းငယ် ကြောင်အသွားကြသည်။ သူတို့ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ကလေးတွေ ရန်ဖြစ်နေတာလား
ထို့ပြင် ထန်ထျန်းက ရှောင်တိမ်းရန် အရိပ်အယောင်ပင် မပြပေ။
သူတို့က ထန်ထျန်းတစ်ယောက် ဝူချန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားမည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူတိုင်း မထင်ထားသည့်အချက်မှာ ဝူချန်း၏ လက်သီးက ထန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြဲမြံစွာ ရပ်မြဲအတိုင်း ရှိနေခြင်းပင်။
ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အားကြီးသော စွမ်းအားများမှာ ထန်ထျန်း၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် မလှုပ်ခါနိုင်ခဲ့ပေ
ဝူချန်း: ???
စင်အောက်ရှိ လူအုပ်ကြီး: ???
သူတို့ မှင်သက်နေစဉ်မှာပင် ထန်ထျန်း၏ လက်ဝါးက ဝှေ့ယမ်းချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူချန်းမှာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူက ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော စွမ်းအားတစ်ခုက နေရာတွင်ပင် ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် လှုပ်ရှား၍ပင် မရတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဖြန်း”
ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ထန်ထျန်း၏ လက်ဝါးက ဝူချန်း၏ ပါးပေါ်သို့ အားပါပါ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ဤပါးရိုက်ချက်မှာ အားသိပ်မပါလှသဖြင့် ဝူချန်းကို နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ဆုတ်သွားစေသော်လည်း သူ၏ ပါးမှာမူ ပူထူသွားပြီး နီရဲနေသော လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာတော့သည်။
ဝူချန်းမှာ ကြောင်အသွားပြီး ထန်ထျန်းကို မှင်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်...”
အစောက အခြေအနေကို သူ မည်သို့ လုပ်ခဲ့သနည်းဟု မေးချင်သော်လည်း ထန်ထျန်းက သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ဆက် လျှောက်လာခဲ့သည်။
လက်ဝါးက မြင့်မားစွာ မြောက်တက်လာ၏။
“ဖြန်း”
နောက်ထပ် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ လမ်းလျှောက်နေသလိုပင်၊ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပေတော့သည်။