ဟုန်းယွင်တောင်ပေါ် သို့ တက်ခြင်း

ထန်ထျန်းက စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တက်လှမ်းပြီး ဝူချန်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ချိန်တွင် လူအများမှာ အလွန်အံ့ဩသွားကြပြီး ထန်ထျန်းကို မစဉ်းစားမဆင်ခြင်တတ်သည့် လူငယ်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရဆိုလျှင် သူက ဝူချန်း၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လူတိုင်းနီးပါးက ၎င်းမှာ ဝူချန်း၏ တဖက်သတ် အနိုင်ယူမှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ဝူချန်းကို ပါးတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ရိုက်နှက်ကာ အရုပ်တစ်ရုပ်လို ကစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

အောက်ကမ္ဘာမှ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးသည့် လူငယ်တပည့်တစ်ဦးက ကျိ တာအို အဆင့်ရှိသည့် ဝူချန်းကို ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိတော့အောင် ရိုက်နှက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ခဲ့မိပေ။

ဝူချန်းက မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ကို ထုတ်သုံးသော်လည်း ထန်ထျန်းက ၎င်းကို လက်ဗလာဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ချိန်တွင်မူ လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

မဟုတ်ဘူး... တစ်ခုခု မှားနေပြီ

ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားက သေချာပေါက် ပြဿနာရှိနေပြီ

မဟုတ်လျှင် သူက စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သည့် အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက လူတွေ မမြင်နိုင်၊ မသိနိုင်သည့် အစွမ်းထက်သော တာအိုလက်နက်တစ်ခုခု သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူ့ရှေ့တွင် မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်မှာ စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ နုနယ်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလှပေသည်။

သို့သော် မည်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေပင်ဖြစ်စေ၊ ထန်ထျန်းက မည်သူမဆို စိတ်ကြိုက် စော်ကား နိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်သည်မှာတော့ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဝူချန်းသည်လည်း ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို သဘာဝကျကျပင် သိသွားခဲ့သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူခဲ့ရသော၊ အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်မှာ သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ထန်ထျန်း၏ လက်ဗလာဖြင့် ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ့အတွက် ထိခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းက သူ့ထံသို့ ဆက်လက် လျှောက်လာချိန်တွင် ဝူချန်းမှာ လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလိုလို တုန်ယင်လာတော့သည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ယခုအချိန်၌ ထန်ထျန်းမှာ ခုခံ၍မရသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။

“မင်း... မင်း အနားမလာနဲ့”

ဝူချန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း တုန်ယင်နေသော အသံထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ သိသိသာသာ ပါဝင်နေသည်။

အော်ဟစ်ရင်း သူက နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ အမိန့်မနာခံတော့ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ရွှေ့နိုင်တော့သည်။

ထန်ထျန်းက ပို၍ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ လုံးဝ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

“မင်း အနားမလာနဲ့လို့”

“ထန်ထျန်း၊ မင်း ငါ့ကို ထိလို့မရဘူး၊ ငါ့အစ်ကိုက ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပဲ၊ မင်းသာ ငါ့ကို တစ်ခုခုလုပ်ရဲရင် သူ မင်းကို သေချာပေါက် အလွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝူချန်းက သူ၏အစ်ကိုကိုပင် အကာအကွယ်ယူကာ ထန်ထျန်းကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ အတော်ပဲပေါ့”

“ငါတို့ အခုပဲ မင်းအစ်ကိုဆီ သွားရှာကြတာပေါ့”

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ဝူချန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ သူ့ကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်လို ဆွဲမလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ဝူချန်းဆိုသည့် ကြက်ပေါက်ကလေးကို ဝါးမြိုတော့မည့် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ လျိုထျန်းဟုန်က နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူလည်း စည်းမျဉ်းတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ စင်မြင့် ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်လာကာ ထန်ထျန်း၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ညီလေးထန်... တော်လောက်ပြီ”

လျိုထျန်းဟုန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဖျောင်းဖျ၏။ “ဝူချန်းရဲ့အစ်ကို ဝူဟန်က ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင် အနှစ်သက်ဆုံး တိုက်ရိုက်တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါ့ထက်တောင် သာနိုင်သေးတယ်၊ တာအိုအရှင် တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်”

“ငါတို့နဲ့ ဟုန်းယွင်တောင်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အစကတည်းက သိပ်မကောင်းတာ၊ အခု ဝူဟန်ဆီကို တိုက်ရိုက်သွားရှာမယ်ဆိုရင် ပဋိပက္ခက ပိုပြီး ကြီးသွားလိမ့်မယ်”

“ဝူချန်းလို လူမျိုးအတွက်နဲ့ ဒီကိစ္စကို အကြီးကြီး မလုပ်တာ ပိုကောင်းပါတယ်”

သို့သော် လျိုထျန်းဟုန်၏ ဖျောင်းဖျမှုကို ထန်ထျန်းက အေးစက်စက် တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါက ဝူချန်းအတွက် သွားတာလို့ ဘယ်သူပြောလဲ”

လျိုထျန်းဟုန် မှင်သက်သွားရသည်။

အကြောင်းမှာ ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အော်ရာမှာ အစောပိုင်းကနှင့် မတူဘဲ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရင်က ထန်ထျန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတိအကျကို မသိရသော်လည်း သူက အမြဲတမ်း ဖော်ရွေပြီး ပါရမီမြင့်မားကာ စိတ်ထားကောင်းသည့် ဂျူနီယာညီလေး တစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထူးကဲသည့် အော်ရာ တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဖိအားမျိုးကို ချန်ဝူဟွေ့ အော်ရာမှာပင် သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

နူးညံ့သော လေသံဖြစ်သော်လည်း သူ့အား ပြန်လည်ချေပရန် စိတ်ကူးပင် မရှိအောင် လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။

ထန်ထျန်းက ပြောပြီးနောက် ဝူချန်းကို ဆွဲယူကာ ဟုန်းယွင်တောင်သို့ တိုက်ရိုက် သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်းယွင်တောင်မှ လူများလည်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူချန်း၏ စောင့်ရှောက်သူနှင့် သူတို့၏ အခြားအစွမ်းထက်သူများမှာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

“ထန်ထျန်း၊ ဝူချန်းကို လွှတ်လိုက်”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ တာအိုအရှင် တစ်ဦးက အေးစက်စက် ပြော၏။ “ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့ တိမ်တိုက်တောင် နိုင်တယ်လို့ ငါ သတ်မှတ်ပေးမယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အကန့်အသတ်ကို မကျော်နဲ့”

“ဒါက မြင့်မြတ်နယ်မြေပဲ၊ မင်းမှာ အရည်အချင်းလေး နည်းနည်းရှိတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း လို့ မထင်လိုက်နဲ့”

သူက ထန်ထျန်းကို ရှိန်သွားစေရန် သူ၏ တာအိုအရှင် အော်ရာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ထန်ထျန်းက သူတို့နှင့် ဆက်ကစားရန် စိတ်မပါတော့ပေ။

“ဆူညံလိုက်တာ”

အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူက ရှေ့ရှိ လူအုပ်ကြီးထံသို့ လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ထိုးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့နှံ့သွားသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခုမှာ ဟုန်းယွင်တောင်မှ လူများရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ဟုန်းယွင်တောင်မှ တာအိုအရှင်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ ထန်ထျန်း၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် တကယ့်ကို ထိတွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ ထိုစွမ်းအားမှာ သူတို့ ခုခံနိုင်သော အဆင့်မဟုတ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ဘုန်း”

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဟုန်းယွင်တောင်မှ လူများမှာ ထန်ထျန်း၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။ ၎င်းမှာ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ပင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး သေလား ရှင်လားပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

ထန်ထျန်းကတော့ သေချာပေါက် ညှာတာခဲ့ပါသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှရိုးရှင်းသည့် လူအုပ်မှာ သူ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားပေလိမ့်မည်။

ရှေ့မှ အဟန့်အတားများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လှည့်ကြည့်ကာ လျိုထျန်းဟုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုထျန်းဟုန်မှာ လုံးဝကို ဆွံ့အ မှင်သက်နေလေပြီ။

“ငါတို့နဲ့ ဟုန်းယွင်တောင်ကြားမှာ ပဋိပက္ခက ဒီလောက်ကြီးနေမှတော့ ဒီပြဿနာကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်တာပေါ့”

“အတူတူ သွားကြမယ်၊ မင်း ဟုန်းယွင်တောင် ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သေချာပေါက် သိမှာပါ”

ထန်ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

လျိုထျန်းဟုန်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် အစောက ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှ သတိပြန်မဝင်နိုင်သေးပေ။

တာအိုအရှင် အများအပြားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ခြင်းက မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းထက် ပို၍ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ထန်ထျန်း ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူက ရင်ထဲမှ အံ့ဩမှုကို အတင်းထိန်းချုပ်ကာ အသံကို နှိမ့်၍ မေးလိုက်၏။ “မင်း ဆိုလိုတာက...”

“ဟုန်းယွင်တောင်ကို သွားတိုက်ခိုက်မလို့လား”

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဉာဏ်ရည်က မဆိုးဘူးပဲ”

“သွားကြစို့၊ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့”

“အရာအားလုံး ငါ့တာဝန်ထားလိုက်”

လျိုထျန်းဟုန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲမှ အံ့ဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သေးပေ။

သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားက ၎င်းမှာ သေကြောင်းကြံစည်သည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း အတင်းသတိပေးနေသည်။

ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်က ချန်ဝူဟွေ့နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရာ သူတို့သာ ဟုန်းယွင်တောင်ကို သွားတိုက်ရဲလျှင် ချန်ဝူဟွေ့ပင် သူတို့ကို ကယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ “အရာအားလုံး ငါ့တာဝန်ထားလိုက်” ဆိုသည့် စကားကို ကြားရချိန်တွင် သူက ထူးဆန်းစွာပင် အလွန် စိတ်အေးသွားရသည်။

၎င်းမှာ လက်တွေ့မကျသော်လည်း လျိုထျန်းဟုန်ကတော့ ထန်ထျန်း လိမ်မပြောနေသည်ကို သေချာပေါက် သိနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို လမ်းပြမယ်”

ခေတ္တမျှကြာသော် ထန်ထျန်းက ဝူချန်းကို ဆွဲယူကာ လျိုထျန်းဟုန်တို့ တိမ်တိုက်တောင်မှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ တာအိုကွင်းပြင်မှ ထွက်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတော်ကြာမှသာ စင်မြင့်ဝန်းကျင်တွင် အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဘုရားရေ ငါ ခုနက ဘာတွေ မြင်လိုက်တာလဲ”

“ဒီထန်ထျန်းက မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်ကို လက်ဗလာနဲ့ ဆွဲဖြဲတယ်၊ တာအိုအရှင် အများအပြားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ လွင့်သွားအောင် လုပ်တယ်၊ အခုတော့ ဟုန်းယွင်တောင်ကိုပါ သွားတိုက်တော့မလို့လား”

“မိုက်လှချည်လား၊ သူက အရင်က ချန်ဝူဟွေ့ထက်တောင် ပိုပြီး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်တာပဲ၊ ရောက်ရောက်ချင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သိမ်းကျုံးအနိုင်ယူ တော့မယ့် ပုံပဲ”

“ကမ္ဘာကြီး ပျက်တော့မှာလား မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်တော့မယ်”

“ဒီနေ့ တိုက်ပွဲကတော့ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သမိုင်းမှတ်တမ်းမှာ သေချာပေါက် ရေးထိုးရတော့မှာပဲ”

....

လူများမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဆူညံ နေကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် သရဲမြင်လိုက်ရသလိုမျိုး အမူအရာများ ဖြစ်နေကြတော့သည်။