လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထပ်လွင့်ထွက်သွားခြင်း
Vol. 61 Ch. 646
ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းက လျိုထျန်းဟုန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်သွားစေပြန်သည်။
တစ်ဖက်လူက တာအိုအရှင် တစ်ပိုင်း အဆင့်ဟု ကျော်ကြားသော ဝူဟန်ဖြစ်သည်လေ
သူက ဝူချန်း ကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာသေးသည့် ပါရမီရှင်မျိုး မဟုတ်ပေ။
ဟုန်းယွင်တောင်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ဝူဟန်က တောင်ထွတ်သခင် ဆက်ခံသူအဖြစ် အမြဲတမ်း ပျိုးထောင်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ချန်ဝူဟွေ့ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာလျှင်ပင် သူ့ကို မျက်နှာသာ အနည်းငယ် ပေးရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ မည်သို့မျှ မစဉ်းစားဘဲ တိုက်ရိုက် လက်ပါလိုက်ခြင်းပင်။
ဝူဟန်၏ နောက်ကွယ်မှ ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲများမှာလည်း ဤအခြေအနေကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။
အကြောင်းမှာ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း သူတို့၏ ဟုန်းယွင်တောင် တံခါးဝရှေ့မှာတင် ဝူဟန်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မတွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ကြောင်အသွားသည့် ခဏအတွင်းမှာပင် ဝူဟန်မှာ ထန်ထျန်း၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူဟန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားသော အအေးဓာတ်တစ်ခု စီးဆင်းသွား၏။
အောက်ကမ္ဘာမှ တက်လာကာစ ဤထန်ထျန်း၏ လက်ထဲတွင် သူက အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်မခုခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်သော်လည်း ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင် ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ပေးထားသော မျိုးဆက် တာအိုလက်နက်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း ထန်ထျန်းကို မြူတစ်မှုန်စာမျှပင် လှုပ်ခတ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် အပြင်လူများ၏ အမြင်တွင် သူက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲတွင် အသာလေး အဖမ်းခံလိုက်ရသလို ဖြစ်နေသည်။ အစောပိုင်းက ဝူချန်းကဲ့သို့ပင်။
“မင်းဆရာရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး”
ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းက သူတို့နှင့် ဆက်ကစားရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် ဝူဟန်၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဖိအားပေးလိုက်သည်။
ဤခဏတွင် ဝူဟန်အတွက်မူ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင်
တာအိုအရှင် အဆင့်နှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သော သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ထန်ထျန်း၏ ဖိအားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီး ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် ဝူဟန်၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး ထန်ထျန်း ပေးထားသည့် အမိန့်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ရုတ်တရက်ပင် အသက်မဲ့သွားကာ လမ်းလျှောက်နေသည့် လူသေကောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။
“ကောင်းပါပြီ...”
“ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်...”
ဝူဟန်က မျက်လုံးအစုံ အသက်မဲ့စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟုန်းယွင်တောင်မှ အကြီးအကဲများလည်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူဟန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပြဿနာရှိနေပြီး ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲတွင် ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ အဖမ်းခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။
“ဝူဟန်ကို လွှတ်လိုက်”
တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိသော အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။
“ဟေ့ကောင်... မင်း ဝူဟန်ကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ထားလဲ ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူ့ကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်”
“ဝူဟန်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် မင်း သေရင်တောင် ဒီအပြစ်ကနေ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မင်းတို့ရဲ့ တိမ်တိုက်တောင် တစ်ခုလုံးလည်း ဟုန်းယွင်တောင်ရဲ့ ဒေါသအောက်မှာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်၊ ချန်ဝူဟွေ့လည်း မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲက အားကုန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သည်လည်း သူတို့၏ အော်ရာ များကို အသီးသီး ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြရာ တာအိုအရှင် အစွမ်းထက်သူ အများအပြား စုစည်းလိုက်သောကြောင့် ကောင်းကင်တစ်ဝက်မှာ မီးတောက်နေသကဲ့သို့ပင်။
တာအိုအရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသည့် လျိုထျန်းဟုန်ပင်လျှင် ဤမျှကြီးမားသော ဒေါသလှိုင်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်လာရသည်။ ဤအကြီးအကဲများ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းအများစုကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
အပြင်ပန်း အကူအညီသာ မရှိလျှင် တိမ်တိုက်တောင်မှာလည်း သူတို့ကို သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေပြီး ဤတာအိုအရှင် အစွမ်းထက်သူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင်။
အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲများ၏ အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းမှုကို ထန်ထျန်းက လျစ်လျူရှုထားပြီး အစောပိုင်းက တိမ်တိုက်တောင် ကွင်းပြင်မှာကဲ့သို့ပင် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သည်။
အစောက လက်သီးတစ်ချက်မှာ ဟုန်းယွင်တောင်မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို လွင့်ထွက်သွားစေကာ သေလားရှင်လားပင် မသိရပေ။
ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ အစွမ်းထက်သော တာအိုအရှင် အကြီးအကဲ အများအပြား ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်ခုခု ထူးခြားသွားနိုင်မလား
သဘာဝကျကျပင် မထူးခြားပေ။
လျိုထျန်းဟုန်၏ အံ့ဩလွန်း၍ ဖော်ပြမရနိုင်သော အကြည့်များအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော ကောင်းကင်မြစ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ ဒေါသလှိုင်းများကို ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲများမှာ ဤယှဉ်ပြိုင်၍မရသော စွမ်းအားအောက်တွင် အစောပိုင်းက တိမ်တိုက်တောင် ကွင်းပြင်မှာကဲ့သို့ပင် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။
အလားတူပင် သေလားရှင်လားပင် မသိနိုင်တော့ပေ
ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် လမ်းကြောင်းမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။
ဤအရာများကို လုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ မှင်သက်နေသော လျိုထျန်းဟုန်တို့ကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ အကြာကြီး နေမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး မင်းတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရန်သူကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပေးခဲ့မယ်၊ တခြားရန်သူတွေလည်း တိမ်တိုက်တောင်ကို နောက်နောင် မစော်ကားရဲအောင်ပေါ့”
“မင်းတို့က ပါရမီရှင်တွေပဲ၊ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေမှာ မဖြုန်းတီးသင့်ဘူး”
လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကျော်အတွင်း လေ့လာစုံစမ်းခဲ့မှုအရ အောက်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်နိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ ပါရမီကြောင့် မဟုတ်သည်ကို ထန်ထျန်း တွေ့ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှ တိုက်ခိုက်ပြီး တက်လာရသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြရာ သူတို့၏ ပါရမီက မည်သို့ ပြဿနာရှိနိုင်ပါ့မည်နည်း
သူတို့ကို တကယ် ဟန့်တားနေသောအရာမှာ ဟုန်းယွင်တောင်ကဲ့သို့ ဒေသခံ အင်အားစုများ ဖြစ်သည်။ သူတို့က တိမ်တိုက်တောင် မျိုးဆက် များကို အမြဲတမ်း ဖိအားပေးနေသဖြင့် လူအများမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံမစိုက်နိုင်ဘဲ နေ့စဉ် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စများကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာခြင်းပင်။
ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ၊ အခက်အခဲတွေကြားက ရုန်းထွက်နိုင်မှသာ တကယ့် သန်မာလာမှာ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းကတော့ ဒီလိုမျိုးကို မနှစ်သက်ပေ။
သူက တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ကဲ့သို့ လူအများစုမှာ သူတို့၏ ပါရမီကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် ပုံစံမျိုးကို ပိုနှစ်သက်သည်။
သူ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ တိမ်တိုက်တောင် မျိုးဆက် များ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးကာ တိမ်တိုက်ထျန်းဖူနန်းတော် ပုံစံမျိုးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေပြီး ဤအောက်ကမ္ဘာမှ ပါရမီရှင်များ စိတ်ကြိုက် စွမ်းရည်ပြနိုင်မည့် အကျယ်ပြန့်ဆုံး စင်မြင့်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်သည်။
“သွားကြစို့၊ ဟုန်းယွင်တောင်ထဲ ဝင်မယ်”
“ဘာမှ တွေးမနေနဲ့၊ ဘာမှလည်း လုပ်စရာ မလိုဘူး၊ ကြည့်နေရုံပဲ”
ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ပျောက်ဆုံးနေသော ဝူဟန်ကို ဆွဲယူကာ ဟုန်းယွင်တောင်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
လျိုထျန်းဟုန်မှာ ခေတ္တ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
အစောပိုင်းက လက်သီးတစ်ချက်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားအစစ်အမှန်ကို ခန့်မှန်းရန်ပင် စိတ်မကူးတော့ပေ။
အကြောင်းမှာ ၎င်းက သူ လုံးဝ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်သည်ကို သူ နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း ပြောသကဲ့သို့ပင်။
ဘာမှ တွေးမနေဘဲ လိုက်သွားရုံသာ။
“သွားမယ်”
လျိုထျန်းဟုန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ချလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်တောင်မှ လူများကို အမိန့်ပေးကာ ထန်ထျန်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး ဟုန်းယွင်တောင်သို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟုန်းယွင်တောင်၏ အပြင်ဘက်တွင်လည်း ဝေးကွာသော နေရာများမှ ပုန်းကွယ်ကာ ဤပဋိပက္ခကို ကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီး ရှိနေသည်။
မူလက သူတို့သည် မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးလာသော ထန်ထျန်းသည် မည်သို့သော ပုံစံမျိုးလဲဆိုသည်ကို သိချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
သူက ဝူချန်းကို ဟုန်းယွင်တောင်အထိ ဖမ်းလာပြီး ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ အစွမ်းထက်ပြီး မောက်မာလှသော ဝူဟန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။
ဤရင်ဆိုင်မှုကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် အဓိက အချက်အလက်များစွာကို သူတို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သို့ ထင်ထားပါ့မည်နည်း။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟုန်းယွင်တောင်၏ အနာဂတ် တောင်ထိပ်သခင်ဟု တင်စားခံရသော ဝူဟန်ကို လက်ထဲတွင် ဖမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် အစွမ်းထက်သော ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲ အများအပြားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးရာသို့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
အောက်ကမ္ဘာကနေ အခုမှ တက်လာတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က လုပ်နိုင်တဲ့ အရာလို့ မင်းတို့ ငါ့ကို လာပြောနေတာလား
လူတိုင်းမှာ မှင်သက်ကုန်ကြပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများမှ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ပါဝင်သည်။
ထန်ထျန်းက ဟုန်းယွင်တောင်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ဒီကောင်... သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ
သူ တကယ်ပဲ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်နဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်နေတာလား