ဘော့စ်ချီ ရေးတဲ့ ပုံပြင်ကို ဘယ်သူယုံသွားတာလဲ ၃

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ဤမျှလောက် သတိကြီးစွာထားနေသည့် အမူအရာမျိုးကို သူမ သိပ်ပြီးမမြင်ခဲ့ထူးပေ။

သို့သော် ရှန်းယီတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမအပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေပါသည်။

အစောပိုင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အစိမ်းရောင် ဖီးနစ်ငှက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင်ပင် သူမကိုယ်တိုင်သာ သတ်ဖြတ်သင့်သည်ဟု သူမ ယူဆမိသည်။ ဤမျှလောက်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဤဂိုဏ်းချုပ်ငယ်လေးအတွက် မည်သို့လျှင် စိတ်မပူဘဲနေနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဂိုဏ်းကိုပဲ ပြန်ကြရအောင်။" ရှန်းယီက ထိုအကြောင်းအရာကို အလျင်အမြန်ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်၏ အတွေးများမှာ အခြားသူများထက် ပိုမိုထက်မြက်နေကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်ရာ၊ စကားများများ ပြောမိပါက တစ်စုံတစ်ခုကို လွယ်ကူစွာ ဖော်ပြမိသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမကို မယုံကြည်၍ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမသည် အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် အလွန် နီးစပ်လွန်းလှသည်။ ထို့ပြင် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၏ ကိစ္စရပ်များကိုလည်း မဟာမိတ်ဂိုဏ်းများ ကို အသိပေးရန် အမှန်တကယ်ပင် မလိုအပ်ချေ။

"အင်း။" ကျိကျင့်ရှီးသည်လည်း သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း မူလကတည်းက စကားနည်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရေအောက်မှ အနှောင့်အယှက်များကို ခံစားသိရှိနိုင်ရန်မျက်လုံးများကို ခေတ္တမှိတ်ထားစဉ် သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်ကြုတ်သွားသည်။ "သူတို့ ဒီကိုတောင် သူလျှိုတွေ လွှတ်ထားတာပဲ၊ အတော်လေးကို စိုးရိမ်နေကြပုံရတယ်။"

သူမသည် ထိုမျဉ်းကိုဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ခရုခွံမှတစ်ဆင့် သတင်းပို့လိုက်ရာ၊ ထိုသတင်းစကားမှာ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ညီအစ်ကိုချီ... အခု သူတို့အားလုံးပြန်ရောက်လာကြပြီ၊ ခင်ဗျားရဲ့လူတွေကကော ဘယ်မှာလဲ။"သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသောဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နဂါးနတ်ဆိုးသည် အခြားတစ်ဖက်လူကို လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ကိုယ်တိုင်ငှဲ့ပေးနေသော်လည်း၊ ခွက်ကို အနည်းငယ်ဖိပေးလိုက်ပုံမှာ မကျေနပ်မှု အနည်းငယ် ရှိနေကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြနေသည်။

သူအလေးအနက်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာမွေးမြူလာခဲ့သော ယုံကြည်ရသူများမှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိကြပြီး အချိန်မရွေး အသက်စွန့်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ကျယ် သားတော်ခုနစ်ပါးကို ကိုင်တွယ်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း၏ အင်အားစုများကို နှောင့်ယှက်ရန်မှာ သေချာပေါက်ပြဿနာမရှိဘဲ သားတော်ခုနစ်ပါးအတွက် ကြီးမားသော ဒုက္ခများ ပေးနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်မှ ဝက်ဝံနတ်ဆိုးဖြစ်စေ၊ လင်းနို့နတ်ဆိုးဖြစ်စေ တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ရသေးပေ။

ထို့အတူ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ နှင်းကျားများ၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှ ဖီးနစ်များ အကြောင်းကိုလည်းပြောခဲ့၏။ ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ သူတို့ပေးထားသော ကတိများကို စားရုံနှင့်ပင် ဗိုက်ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

စားပွဲဝိုင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်။

"ဟူး။" တူညီသော အသက်အရွယ်ရှိ ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေရောင်နဂါးသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာပင့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ဝိုင်ခွက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ လျှပ်ခနဲပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က သူသည် ပျင်းရိညည်းငွေ့နေပုံ ပေါ်သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ မည်သူမျှသူ့အပေါ် မရိုမသေ မပြုရဲကြပေ။

အကြောင်းမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းနေသောကြောင့်ပင်။ အင်အားကင်းမဲ့ပြီး အားနည်းပုံရသော ဤသတ္တဝါသည် လက်တွေ့တွင် အခြားသူများ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ စိတ်ကြီးသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ ဒေါသထွက်နေသည့်အမူအရာထုတ်ဖော်ထားသော်လည်း ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အချည်းနှီးကြွားဝါနေသော အားနည်းသူတစ်ဦးလား၊ သို့မဟုတ် အနောက်ပိုင်းနန်းတော်၏ စကားနည်းသော အနာဂတ်အိမ်ရှေ့မင်းသားလား ဆိုသည့်အချက်မှာ အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

လူတစ်ယောက်ကိုပင် မခေါ်ယူနိုင်သော သည်းခံတတ်သူ တစ်ဦးလော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

ချီကျောက်ယီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပုံရသည်။

သူ အမှန်တကယ်ပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ၊ သူ အယုံကြည်ရဆုံးသော ညီအစ်ကိုဖြစ်သူက ဤမျှလောက်ကိစ္စများကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်လိမ့်မည်ဟု။

သူ၏ အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းကာ အနောက်ပိုင်းဟုန်ဘက်သို့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ ထက်မြက်သော နဂါးလက်သည်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝိုင်ခွက်ကို မလိုက်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။

သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ချပြီးနောက် မျက်လုံးများကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသည်။ "ကျုပ်လူတွေအတွက် ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ သူတို့ ကိုင်တွယ်ရမယ့်အချိန်ရောက်လာရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့။"ကလောက် ခနဲအသံနှင့်အတူ ချီကျောက်ယီ၏ လက်ထဲရှိ ဝိုင်ခွက်မှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး "ကျုပ်တို့ အခုချက်ချင်း တိုက်လို့ရတယ်"

"..."

ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် သူ၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ်လွှဲလိုက်ပြီး အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ညီအစ်ကိုချီရယ်၊ အခုလေးတင် အဆင့်တက်သွားတဲ့ ကျွန်တော့်ညီ အပါအဝင်ဆိုရင် သုံးယောက်နဲ့ သုံးယောက်ပဲ၊ အသာစီးရမှာကတော့ ကျွန်တော်တို့ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ပဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူအရေအတွက်ချင်း တူညီနေသော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်မှာ ဤရေပြင်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အစီအရင်များစွာကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နဂါးနန်းတော်သည် ထိုမသေမျိုးဂိုဏ်းများနှင့် သူတို့၏ လက်အောက်ခံများကို ရက်ရက်စက်စက်သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့လည်း၊ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှာပြီးတော့ နည်းနည်းလောက်ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။"

"ဟင်၊ ခင်ဗျားအဖေကို ဘာလို့ ထည့်မတွက်တာလဲ။ ကျုပ်မှတ်မိသလောက်တော့ တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်အပြင်ကို ထွက်သွားတာ မကြာသေးဘူး မဟုတ်လား။" ချီကျောက်ယီသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာပြုံးလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။

"အော်... အဲဒီလိုကိုး။" ချီကျောက်ယီသည် သူ၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာမှီလိုက်ပြီး ခပ်သဲ့သဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါကတော့ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရာထူးကို ဘယ်လိုရအောင်ယူရမလဲလို့ တွေးနေတာ၊ ခင်ဗျားကတော့ ခင်ဗျားအဖေဆီကနေ နဂါးသိုက်ကို လွှဲပြောင်းရယူနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ဘယ်လို သက်သေပြရမလဲဆိုတာကိုတောင် စဉ်းစားနေပြီပဲ။ ဒါက တော်တော်လေးကြာအောင် စောင့်ခဲ့ရတာပဲ၊ ခင်ဗျား တော်တော်လေး စိုးရိမ်နေပုံရတယ်။"

စကားအဆုံးတွင် သူက သမ်းဝေလိုက်ရင်း "ဆက်ပြောပါဦး၊ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် နောက်ထပ် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ငှဲ့လိုက်ရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်၏။"ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်က ဟို သားတော်ခုနစ်ပါးထဲက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကိုလည်း စားပွဲတော်ဖိတ်ထားသေးတယ် မဟုတ်လား၊ သူလည်း အခု ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ တခြားရက်ကို ရွေးနေမယ့်အစား အဲဒီနေ့ကိုပဲ ရက်သတ်မှတ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။"