← Chapters

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ ကျောက်စိမ်းဦးချိုနဂါးကို ခေါင်းဖြတ်ခြင်း ၂

Vol. 79 Ch. 782

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမမှ ကျောက်စိမ်းဦးချိုနဂါးကို ခေါင်းဖြတ်ခြင်း ၂

Vol. 79 Ch. 782

နဂါးလက်သည်းနှင့် ငှက်လက်သည်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်မိကြပြီး၊ သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဆင့်ရှိသူများရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာမှ ကျန်ရစ်သော စွမ်းအားလှိုင်းဂယက်များပင်။

ဦးခေါင်းကို အလွယ်တကူအဖမ်းခံလိုက်ရသော ချီကျောက်ဖျင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ အစ်ကိုဖြစ်သူ ချီကျောက်ယန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ငှက်လက်သည်းကို အစွမ်းကုန်ခုခံကာကွယ်နေနိုင်သဖြင့် သိသာစွာပင် ပိုမိုသာလွန်နေခဲ့လေသည်။

ရိုက်ခတ်လာသော နှလုံးသားမီးတောက်သည် နဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမျိုသွားသော်လည်း၊ သူ၏ဦးခေါင်းထက်ရှိ ကျောက်စိမ်းဦးချိုမှာ တောက်ပသောအလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေပြီး၊ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသော ချီလင်ချပ်ဝတ်မှ ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

"ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေလိုက်စမ်း" ကျောက်စိမ်းဦးချို ငွေရောင်နဂါး သည် ငှက်လက်သည်းကိုပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ယွီလန်ကို ရက်စက်စွာ ဖိချလိုက်လေ၏။

ထိုစဉ် ဖီးနစ်အော်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းတောက်နေသောတောင်ပံများနှင့် ရွှေရောင်လက်သည်းများရှိသော သူမ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံဖြစ်သည့် ကိုက်ရာပေါင်းများစွာကျယ်ပြန့်သောတောင်ပံများရှိသည့် ဧရာမ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ထို ကြမ်းတမ်းလှသော သားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြလေ၏။

အောက်သို့ ကျဆင်းနေသော ၎င်းတို့၏ အရိပ်များသည် ဝမ်ရှန်း စံအိမ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ အလင်းနှင့် အမှောင်ကြားတွင် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေကာ၊ မိုးနှင့် မြေအမျက်ထွက်နေသည့်အလား၊ ကမ္ဘာပျက်မည့် နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြသနေပေသည်။

"သွားကြစို့။" ဝူကျွင်းသည် လှည့်လိုက်ပြီး လျိုရှစ်ချန်း၏ ပခုံးကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ဝမ်ရှန်းစံအိမ် အတွင်းသို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "တောင်ပိုင်းဟုန်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ၊ ဘာမှ မမြင်ခဲ့၊ မကြားခဲ့ရသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်။ စိတ်ချ၊ ခင်ဗျားပိုင်တဲ့အရာကို ဘယ်သူမှ လုယူသွားလို့ မရပါဘူး။"

ဤစကားများသည် လျိုရှစ်ချန်းကို သတိပေးနေပုံရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် အနီးရှိ ချီယန် ကို သတိပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲနှစ်ဦးစလုံးသည် စက်ရုပ်များအလား လှုပ်ရှားသွားကြပြီး၊ ဤကိစ္စကို ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်သာ မြှုပ်နှံထားလိုက်ကြလေ၏။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ ဤ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေရောင်နဂါးသည် သေလူတစ်ယောက်နှင့် မခြားတော့ချေ။

သူသည် လောလောဆယ်တွင် အသာစီးရနေပုံပေါက်သော်လည်း၊ မမေ့သင့်သည်မှာ... ထို သေးသွယ်သော ပုံရိပ်လေးက လှုပ်ရှားမှုမလုပ်ရသေးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၌ တူညီသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလားတူ နယ်ပယ်အဆင့် စွမ်းအားများရှိပုံရသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အသက်ရှင်ရာလမ်းကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြပ်နေကြလေ၏။

အကယ်၍ ခန်းမသခင်များ အားလုံးသည် တူညီသောအဆင့်ရှိသည့် သက်ရှိများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ဘေးရှိ တစ်ဦးကိုပါထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင်၊ စုစုပေါင်း ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အစွမ်းထက်သူ ငါးဦး ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက်ကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် လျိုရှစ်ချန်းနှင့် ချီယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်သွားကြလေ၏။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန် ခိုင်မာမှုမရှိချေ။ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ အဆက်အသွယ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ဤနတ်ဆိုးကြီးများနှင့် မည်သို့သော သဘောတူညီချက်မျိုး ပြုလုပ်ထားကြောင်း၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးက မည်မျှကြာရှည်မည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤ ခန်းမသခင်များကို အမှန်တကယ် စော်ကားမိပါက၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဘေးဒုက္ခသည် အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်ကို စော်ကားမိခြင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု လျိုရှစ်ချန်းက အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားလေသည်။

သတိထားပြီး ချင့်ချိန်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မမှားယွင်းနိုင်ချေ။

သူတို့သုံးဦး အကာအကွယ်အစီအရင် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အနောက်ဘက်မှ သနားစရာကောင်းသော နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဝေါင်း"

ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ယံအထက်တွင်၊ သေးသွယ်သော ပုံရိပ်လေးသည် အမြင့်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး၊ အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ၊ သူမ၏ ဒူးဖြင့် ကျောက်စိမ်းဦးချိုငွေရောင်နဂါး၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းကို ပြင်းထန်စွာဆောင့်တိုက်လိုက်လေသည်။

၎င်းတို့၏ အရွယ်အစား ကွာခြားချက် ကြီးမားမှုသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ဧရာမ ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မတင်ရန် ကြိုးစားနေသည်နှင့် တူနေပေသည်။

ဝုန်း

သို့သော် ထိုပြတ်သားလှသော ဒူးဖြင့်တိုက်ချက်အောက်တွင်၊ နဂါး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အတင်းအကျပ်မြှောက်တင်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ပြုတ်ကျသွားခဲ့လေ၏။

ထိုအခွင့်အရေးကို ယူကာ ဖီးနစ်နတ်ဆိုးကြီးသည် ငွေရောင်နဂါး၏ ဝမ်းဗိုက်အပေါ်ပိုင်းကို လက်သည်းဖြင့်ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ လောင်ကျွမ်းခြင်းနှလုံးသားမီးတောက်များကို ၎င်းအတွင်းသို့ သွန်းလောင်းထည့်လိုက်လေသည်။

ချီကျောက်ယန်သည် အော်ဟစ်ကာ ရုန်းကန်နေပြီး၊ သူ၏ နဂါးအမြီးမှာ ကြာပွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာရိုက်ခတ်နေကာ၊ ရိုက်ချက်တိုင်းသည် တောင်တစ်လုံးကိုပြိုကျပျက်စီးစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပေသည်။

အန်းယီ သည် နဂါးမုတ်ဆိတ်မွေးတစ်ဆုပ်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူမသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံခြေလှမ်းလိုက်ပြီး၊ ပေသုံးထောင်နီးပါးရှည်လျားသော နဂါးကြီးကို စုတ်ပြဲနေသောအိတ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ၊ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မိုးကြိုးအလား ပြင်းထန်စွာနင်းချလိုက်ပြီးနောက်၊ ဝါးခွဲသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောအင်အားဖြင့် လက်သီးချက်များကို ဆက်တိုက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ၊ ကျောက်စိမ်းဦးချို နှစ်ခုစလုံးမှာ ကျိုးပြတ်ထွက်သွားလေသည်။

ချီကျောက်ယန်၏ နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်နေစဉ်တွင်၊ သူမသည် နဂါးဦးချိုနှစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ရန် သူမ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး၊ တစ်ခုကို ငွေရောင်နဂါး၏ကျောထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်ကာ၊ အခြားတစ်ခုကို ပိုက်ပွေ့ထားရင်း ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းနိုင်သော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်အလား၊ နဂါး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။

ချီကျောက်ယန်၏ အသားများကို တိုက်ရိုက် ခွဲခြမ်းလိုက်ရာ၊ အသားပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပွင့်အာသွားပြီး၊ ဖြူလွနေသော နဂါးအရိုးများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ငါ စောစောက ပြောခဲ့တဲ့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းတယ်" ခယ်ရှစ်စန်း သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသောမျက်နှာဖြင့် သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြည်ချလိုက်ပြီးနောက်၊ အန်းယီသည် နဂါးအရိုးပေါ်သို့ အားပါပါဖြင့်ဆင်းသက်လာကာ သူမ၏ လက်သီးများကို မြှောက်တင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

သူမသည် အောက်သို့ လျှောဆင်းသွားပြီး၊ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေပေါက်များအလားလက်သီးချက်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာလေသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

သူမ၏ လက်သီးချက် အသံများသည် မိုးကြိုးများအလား ဟိန်းဟောက်နေပြီး၊ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ လွဲချော်ခြင်းမဖြစ်ခဲ့ချေ။

ရိုက်ချက်တိုင်းသည် အရိုးတစ်ဆစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြေမွသွားစေလေသည်။

သူမ နဂါး၏ အမြီးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်၊ ကျောက်စိမ်းဦးချို ငွေရောင်နဂါးကြီး တစ်ကောင်လုံးမှာ အသက်ရှူရပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ရေပြင်ဆီသို့ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။

All Chapters