မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားခြင်း (၂)

ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက တိကျသေချာတယ်ဆိုတာသာ မသိရင် ချင်ကျန့်ထျန်းတစ်ယောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သတင်းမှားတွေ ပေးနေတယ်လို့တောင် သံသယဝင်မိပါလိမ့်မည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ချင်မိသားစုရဲ့ ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“သူက တကယ်ပဲ အသက်တစ်ရာပဲ ရှိသေးတာလား”

“ဟုတ်တယ်” ချင်ကျန့်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အစကတော့ ငါလည်း သံသယရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူ့ကိုတွေ့ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အရိုးသက်တမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တယ်၊ သူဟာ အသက်တစ်ရာထက် မပိုပါဘူး”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ခန်းမထဲမှာရှိတဲ့ ချင်မိသားစု အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေဟာ ခေတ္တမျှ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားကြသည်။

အသက်တစ်ရာ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း။

ဒါတင်ဆိုရင်တော့ သူတို့အတွက် လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါသေးသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တကယ့် ‘နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်’ ပိုင်ရှင် ပါရမီရှင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ရှိပြီး ကံကောင်းထောက်မမှုတွေ ရရှိထားတဲ့သူတွေဟာ ဒီလိုအဆင့်မျိုး ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလို့ပဲဖြစ်သည်။

ချင်းရော့ဖုန်းကိုပဲ ကြည့်ပါ။ သူဟာ အခုမှ အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးပြီး ကျင့်ကြံမှုက တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အကယ်၍ ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုကသာ သူ့အတွက် အရင်းအမြစ်တွေ ပိုပြီး ပုံအောပေးမယ်ဆိုရင် အသက်တစ်ရာမပြည့်ခင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပေ။

တခြားသူတွေအတွက် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ပါရမီရော အခွင့်အလမ်းရော လိုအပ်ပေမဲ့ ရှေးဟောင်းလောကရဲ့ မွန်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်မဟုတ်ပေ။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတွေမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ နက်ရှိုင်းလွန်းတာကြောင့် ဘယ်လိုအရင်းအမြစ်မျိုးကိုမဆို သုံးပြီး သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် လုပ်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ ဖြစ်လာတဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတွေဟာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အကန့်အသတ်ရှိပြီး နယ်ပယ်တူချင်းမှာတောင် အောက်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိနေတတ်သည်။ သူတော်စင်ဘုရင်နဲ့ ယှဉ်ဖို့ဆိုတာ ဝေးစွ၊ သူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့ ရှေ့မှာတောင် ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလို ဖြစ်နေမှာဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုကို တကယ်တုန်လှုပ်စေတာက ကုချင်းဖန်ဟာ အသက်တစ်ရာအရွယ် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘဲ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်နဲ့တင် ‘သူတော်စင်ဘုရင်’ နယ်ပယ်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိနေတာကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်ထျန်းက လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်- “ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ရှေးခေတ်ဧကရာဇ်အချို့ဟာ အရင်ဘဝက အားနည်းချက်တွေကို ပြန်ဖြည့်ဆည်းဖို့နဲ့ ဒုတိယဘဝမှာ ‘ငှက်တောင်ပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ဝင်စားခြင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်းတွေကို တတ်မြောက်ကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။”

“အဲဒီလို မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားသူတွေဟာ မွေးရာပါ အနိုင်မရနိုင်တဲ့သူတွေဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်။ သူ့ရဲ့ ထူးခြားလွန်းတဲ့ ခွန်အားတွေကို ကြည့်ရင် သူဟာ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ဝင်စားခြင်းဖြစ်မယ်လို့ ငါ သံသယရှိမိတယ်”

မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားခြင်း။

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာတွေ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ယောက်ကတော့ အံ့ဩတကြီးနဲ့ “တကယ်ပဲ မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားတာမျိုး ရှိနိုင်လို့လား” လို့ မေး၏။

“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့” ချင်ကျန့်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်းလောကရဲ့ မဟာဧကရာဇ်တွေထဲမှာ ဒုတိယဘဝကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းပြီး မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ကို ပြန်ရောက်သွားတဲ့ မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားသူတွေ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်က ‘နက်နဲသောဧကရာဇ်’ ဟာလည်း မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားသူလို့ ဆိုကြတယ်၊ သူဟာ ဒုတိယဘဝမှာ မဟာဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရုံတင်မကဘဲ အရင်ကမရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုပါ ရောက်သွားခဲ့တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ ‘ထာဝရတံခါး’ ပွင့်လာတဲ့အခါ နက်နဲသောဧကရာဇ်ဟာ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပြီး ရှေးခေတ်ကာလအတွင်း မသေမျိုးလောက ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်”

“ဒီလောကမှာ ထာဝရရှင်သန်တဲ့ မသေမျိုးတွေတကယ်ပဲ ရှိနိုင်တာလား”

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အံ့ဩမှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ ‘မသေမျိုး’ ဆိုတဲ့ အယူအဆက အရမ်းကို ဝေးကွာလွန်းလှသည်။ ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုရဲ့ သမိုင်းမှာ နတ်ဘုရားတွေအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိနေပေမဲ့လည်း ဒါဟာ လူတိုင်းအတွက် ဝေခွဲမရနိုင်တဲ့ ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး - “မသေမျိုးတွေ တကယ်ရှိမရှိဆိုတာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရ နက်နဲသောဧကရာဇ်ဟာ ထာဝရတံခါးထဲကို ဝင်သွားပြီး အထက်လောကကို တက်လှမ်းသွားတာကတော့ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ အဲဒီမှတ်တမ်းရဲ့ မှန်ကန်မှုနဲ့ အထက်လောကဆိုတာ တကယ်ပဲ ကောလာဟလတွေထဲက မသေမျိုးလောကလား ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။”

ဒီနေရာမှာ ချင်ကျန့်ထျန်းလည်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသည်။ မသေမျိုးတွေ တည်ရှိမှုဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ အလှမ်းဝေးလွန်းနေသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်က မဟာဧကရာဇ်တွေတောင် အားလုံး အထက်လောကကို မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ချင်မိသားစုရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ တကယ်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ ရပေမဲ့ တက်လှမ်းသွားနိုင်တဲ့ မဟာဧကရာဇ်တိုင်းဟာ သူတို့ခေတ်မှာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်သူတွေ ဖြစ်ကြပြီး မဟာဧကရာဇ်တွေထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းအဆင့်တွေ ဖြစ်ကြသည်။

“တကယ်လို့ ကုချင်းဖန်ကသာ မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားသူ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သူဟာ တစ်နေ့မှာ နောက်ထပ် ‘နက်နဲသောဧကရာဇ်’ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ငါတို့ ကုမိသားစုအနေနဲ့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံထားမယ်ဆိုရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေက အဆမတန် များပြားလိမ့်မယ်”

ချင်ကျန့်ထျန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ တောက်ပတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ ကုချင်းဖန်အပေါ် ဒီလောက် တက်ကြွနေတာဟာ သူဟာ မဟာဧကရာဇ်ဝင်စားသူ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သံသယရှိနေလို့ပဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကုချင်းဖန်က ဝင်စားသူ မဟုတ်ခဲ့ရင်တောင် သူ့ရဲ့ ပါရမီအရ တစ်နေ့မှာ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲပေ။ အနာဂတ်မှာ မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့်သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ထားတာဟာ ချင်မိသားစုအတွက် အကျိုးရှိဖို့ပဲ ရှိသည်။

ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ်တွေက ကြီးမားတယ်ဆိုပေမဲ့ ရှေးခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်ကစပြီး မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးမှ ထွက်မပေါ်ခဲ့ချေ။ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ်က ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားပါစေ တစ်နေ့မှာ ကုန်ဆုံးသွားမှာပါပဲဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုကြီးတွေ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ ကြာရှည်တည်တံ့နေသလဲဆိုတဲ့ အခြေခံအကြောင်းရင်းက သူတို့မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အခြေခံတွေ ရှိနေရုံတင်မကဘဲ အခြေအနေကို သုံးသပ်ပြီး ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေအပေါ် ဘယ်လို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမလဲဆိုတာ နားလည်ကြလို့ပဲဖြစ်သည်။ အဲဒီပါရမီရှင်တွေ ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ သူတို့ကို သေချာပေါက် ပြန်ပြီး အထောက်အပံ့ ပေးကြမှာဖြစ်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ချင်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ပြောလိုက်ပါတယ် - “သတင်းတွေအရ ကုမိသားစုအရှင်မှာ တရားဝင် ဇနီးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူအတွက် မယားငယ် သုံးလေးယောက် ရှိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ မိသားစုထဲက ထူးချွန်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရွေးပြီး ကုမိသားစုအရှင်ကို လက်ဆက်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ တကယ်လို့ အဆင်ပြေသွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ရှေးဟောင်းချင်မိသားစုနဲ့ ကုမိသားစုဟာ ခိုင်မာတဲ့ မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်သွားမှာပါ”

ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ တခြားသူတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာသည်။

“အကြီးအကဲ ပြောတာ တကယ်မှန်တယ်”

“ကျွန်တော့်မှာ မြေးမလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်၊ အသက်က အခုမှ နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ရုပ်ရည်က ပန်းလို လှရုံတင်မကဘဲ ပါရမီလည်း အတော်ကောင်းတယ်၊ သူမကို လက်ထပ်ပေးဖို့ ရွေးချယ်သင့်တယ်”

“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ မင်းမြေးမလေးရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့သာဆိုရင် ကုမိသားစုအရှင်က ငါတို့ ချင်မိသားစုက သူ့ကို စော်ကားတယ်လို့ ထင်သွားဦးမယ်၊ အဲဒါဆို ဒုက္ခ”

“မင်း ဘာစကားပြောတာလဲ”

“ငါပြောတာ မင်း မသိဘူးလား”

“မင်း အရိုက်ခံချင်နေပြီထင်တယ်၊ ကဲ... အပြင်ထွက်ပြီး စမ်းကြည့်မလား”

ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ဆူညံသွားပြီး ဝါရင့်အချို့ဟာ မျက်နှာတွေ နီရဲကာ အချင်းချင်း ငြင်းခုန်နေကြတာဟာ မကျေနပ်ရင် အခုပဲ ထချတော့မယ့် အတိုင်းပါပဲ။ ချင်းရော့ဖုန်းကတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘာမှမမြင်သလို ဟန်ဆောင်နေကာ ဝင်မပါရဲချေ။ သူက ချင်မိသားစုမှာ မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်ပဲ ရှိပါသေးသည်။ ဒီမှာ ထိုင်နေတဲ့သူတွေ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေပဲ မဟုတ်လား။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေက ဆင်တူနေပေမဲ့ ချင်းရော့ဖုန်းအနေနဲ့ အဆင့်ကျော်ပြီး ဝင်မပြောဝံ့ပေ။

“တော်ကြစမ်း” ချင်ကျန့်ထျန်းရဲ့ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ဆူညံနေတဲ့ မြင်ကွင်းဟာ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။

“ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိတယ်၊ မင်းတို့တွေ ထပ်ပြီး ငြင်းမနေကြနဲ့တော့”

သူ ပြောပြီးသွားတဲ့အခါ တစ်ယောက်ကတော့ မကျေမနပ်နဲ့ ညည်းတွားလိုက်သည် “ကြည့်ရတာ မိသားစုအရှင်က တစ်ယောက်တည်း စားချင်နေပုံပဲ”

ချင်ကျန့်ထျန်း ဒါကို ကြားတဲ့အခါ မျက်လုံးတွေ အေးစက်သွားပြီး မျက်နှာမှာ အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည် - “ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲရဲ့ စကားအရဆိုရင် ငါနဲ့ တကယ်ပဲ စမ်းကြည့်ချင်နေတာလား”

“နောက်တာပါ... နောက်တာပါ...” ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပြုံးပြလိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေပေမဲ့ ချင်ကျန့်ထျန်း ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ မဟုတ်ရင် ချင်ကျန့်ထျန်းက ချင်မိသားစုအရှင် နေရာမှာ ထိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ချင်ဧကရာဇ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ ချင်ကျန့်ထျန်းကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ဒီမိသားစုအရှင်ရဲ့ ခွန်အားဟာ သူတော်စင်တစ်ပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် သိပ်ပြီး အားနည်းမှာ မဟုတ်ပေ။

ချင်မိသားစုတွေ ငြင်းခုံနေကြတာကို ကုချင်းဖန် မသိပေမဲ့ နောက်တစ်နေ့မှာ ချင်ကျန့်ထျန်းဟာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး သူ့ဆီ ရောက်လာသည်။

ချင်ကျန့်ထျန်းရဲ့ ပြောကြားချက်အရ အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ ချင်မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး နာမည်က ‘ချင်ချင်းရန့်’ လို့ ခေါ်သညိ။ သူမဟာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးပြီး ကျင့်ကြံမှုက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ပါရမီကလည်း တကယ်ကို ထူးချွန်သည်။

“ကုမိသားစုအရှင် ဒီကို အသစ်ရောက်တာဆိုတော့ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် အဆင်မပြေတာတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်၊ ချင်းရန့်က ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပါ၊ ပါရမီလည်း မဆိုးတာမို့ ကုမိသားစုအရှင်ရဲ့ ဘေးမှာနေပြီး အနည်းငယ် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ သင့်တော်ပါတယ်”

“ချင်မိသားစုအရှင်က အရမ်းအားနာစရာ ကောင်းနေပါပြီ၊ ကျွန်တော်က တစ်ယောက်တည်း နေရတာ ကျင့်သားရနေပါပြီ၊ အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ မလိုပါဘူး”

ကုချင်းဖန်က ချင်ချင်းရန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ငြင်းလို့မရတာကတော့ ချင်ချင်းရန့်ဟာ တကယ်ကို လှပသည်။ သွယ်လျလှပတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖက်လူကို အေးစက်စက်နဲ့ မကပ်ရဲအောင် တားမြစ်ထားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုမျိုးလည်း ရှိနေလေ၏။ အရင်က ရွှီယူလန်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သူမက နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရှိနေတာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ ကုချင်းဖန်အတွက်တော့ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ခတ်မှု မရှိပေ။ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် အလှအပကို ကြည့်တာဟာ အရိုးစုတွေကို ကြည့်ရသလိုပါပဲ၊ လှပရုံလေးနဲ့တော့ သူ စိတ်လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ပေ။