အခန်း (၄၃၇)

အခန်း။ ၄၃၇

ဝုန်း... ဝုန်း...

ရာနှင့်ချီသော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများသည် သူတို့၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော သာမန်ဇွန်ဘီများကို တိုက်ဖယ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်မူ သံချပ်ကာအမျိုးအစား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် ၎င်းတို့၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးများကို အားကိုး၍ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်လာနေကြသည်။

မြေပြင်ကြီးမှာလည်း မပြတ်တမ်း တုန်ခါနေပြီး ဟိန်းဟောက်သံများမှာလည်း ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း...

ထိုခဏ၌ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါ အစုအဝေးမှာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ သာမန်ဇွန်ဘီများကို ပိုင်းဖြတ်ကာ ရှေ့ဆုံးမှ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သံချပ်ကာဇွန်ဘီများသည် တံခါးချပ်ကြီးများပမာရှိသော ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းကြီးများကို မြှောက်ကာ ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း နားမခံသာသော အက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ထိုသံချပ်ကာဇွန်ဘီများ၏ လက်မောင်းများသည် အပြာရောင်ဓားအရှိန်အဝါအောက်၌ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

ဝုန်း...

ဓားအရှိန်အဝါမှာ အရှိန်မသေဘဲ သံချပ်ကာဇွန်ဘီများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ ဧရာမကိုယ်ထည်ကြီးများမှာ ခါးလယ်မှနေ၍ ကျောရိုးတိုင်အထိ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ထိုအဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီကြီးများသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးထဲမှ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မီတာအတော်ဝေးဝေးသို့ လွင့်စင်ကျသွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်သော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီ အမြောက်အမြားမှာ လဲကျလာသော သံချပ်ကာဇွန်ဘီကြီးများ၏အောက်၌ ဖိမိကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသည်။ ထိုဧရာမကိုယ်ထည်ကြီးများအောက်၌ ပိတ်မိနေရင်း သူတို့မှာ အားနည်းစွာ ရုန်းကန်နေကြရပြီး တရှူးရှူးနှင့် ညည်းတွားနေကြတော့သည်။

သံချပ်ကာဇွန်ဘီများ၏ အခြေအနေမှာလည်း မသက်သာလှပေ။ ကျောက်လင်း၏ ဓားအရှိန်အဝါသည် ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းများကိုသာ ဖြတ်တောက်သွားသည်မဟုတ်ဘဲ ကျောရိုးတိုင်များကိုပါ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ အသက်ရှင်နေဦးမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤသံချပ်ကာဇွန်ဘီကြီးများ ပြန်လည်ထိုင်ထနိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီအချို့ ကျောက်လင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားနေရစဉ်မှာပင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများသည် သူမထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေတော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသည်မှာ ထက်ရှလှသော သံမဏိလက်သည်းများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လေထုကို ခွင်းလျက် နားကွဲလုမတတ် အသံများနှင့်အတူ ဝှေ့ယမ်းကာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အကယ်၍ ထိမှန်သွားပါက အဆင့် ၅ ရှိသော ကျောက်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်ပင် ဟောင်းလောင်းပေါက် သွေးကျင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်သွားနိုင်သည်။

"ဟင်း..."

သံမဏိလက်သည်းပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာသည်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်စွာ လက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စစ်ဓားမှာ လေထဲ၌ ကခုန်နေပြီး ၎င်းမှထွက်ပေါ်လာသော ဓားအလင်းတန်းများမှာ ပိုးစုန်းကြူးများအလား တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်နေခဲ့သည်။

ဒင်... ဒင်... ဒင်...

ကျောက်လင်း၏ မဖောက်ထွင်းနိုင်သော ဓားကွက်ခံစစ်အောက်၌ ထိုသံမဏိလက်သည်းများအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ ခံစစ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခါနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ထို့နောက်တွင်မှ မီးလုံးကြီးများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်လျက် အရပ်နှစ်မျက်နှာမှ ကျောက်လင်းထံသို့ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီး အတွင်း၌ အဆင့် ၄ မှော်ဆရာအမျိုးအစားဆင့်ကဲဇွန်ဘီ လေးကောင် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများနှင့် ပြေးဝင်လာသော မီးလုံးများကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူမသည် အဆင့် ၅ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆင့် ၄ မီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို အပြည့်အဝ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ ထိုမီးလုံးများသာ ထိမှန်သွားပါက သူမ ချက်ချင်း အလုပ်မလုပ်နိုင်ဘဲ ပြင်းထန်သော မီးလောင်ဒဏ်ရာများကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သုတ်သင်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်ရာ မီးလုံးများသာ ထိမှန်သွားခဲ့ပါက သူမ၏ အစီအစဉ်များအားလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ချီချီလေး သင်ကြားပေးထားသော ကိုယ်ခံပညာရပ်များကြောင့် သူမသည် အစွမ်းထက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရုံသာမက တူညီသောအဆင့်ရှိ သားရဲများထက်ပင် မနိမ့်ကျသော အလျင်နှုန်း၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျောက်လင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုမီးလုံးကြီးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဟုန်ခနဲ တိုးဝှေ့ကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ ခွဲခြားမရနိုင်သော အရိပ်ယောင်ကိုယ်ပွား ကိုးခုကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ဝုန်း...

နောက်တစ်ခဏ၌ ကျောက်လင်း ခုနက ရှိနေခဲ့သော နေရာတွင် မီးလုံးများမှာ ကျရောက်ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ မီးလျှံများမှာ အမြင့်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး သမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ အနီးနားရှိ သာမန်ဇွန်ဘီများကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောပိုင်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသော ဇွန်ဘီဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ နီမှိုင်းမှိုင်းမျက်လုံးများမှာ ဒေါသနှင့် မလိုမုန်းထားစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက ဇွန်ဘီဘုရင်၏ စိတ်ထဲတွင် မွေးရာပါကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"သေစမ်း"

မီးလုံးများကို ရှောင်တိမ်းရန် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် မီးလျှံဇွန်ဘီများ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်က လျှပ်ခနဲ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အဆင့် ၄ မီးလျှံဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းများ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဝေဝါးသွားပြန်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော မီးလျှံဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်ကိုလည်း ထပ်မံ၍ ခေါင်းဖြတ်ကာ သုတ်သင်လိုက်ပြန်သည်။

"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

အခြေအနေများ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နောက်တန်းရှိ သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်နေသော ဇွန်ဘီဘုရင်သည် အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများကို ကျောက်လင်းထံသို့ အကြောက်အလန့်မရှိ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျောက်လင်းသည် ပြေးဝင်လာသော အဆင့်မြင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကြားသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ အနီးနားရှိ သာမန်ဇွန်ဘီ အမြောက်အမြားမှာလည်း ကြားညှပ်၍ သေကြေပျက်စီးခဲ့ရသည်။

ခဏအကြာတွင်

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

အလောင်းပုံကြီးများကြားတွင် ရပ်နေသော ကျောက်လင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး ပါးစပ်မှလည်း သွေးများ အန်ထွက်နေခဲ့သည်။

သူမ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော စစ်ဓား၏ ထိပ်ဖျားမှာ ကျိုးပဲ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တင်းမာနေသော သူမ၏ လက်မောင်းထံမှ သွေးစက်များ တဖျောက်ဖျောက် ကျနေပြီး ထိုလက်မောင်းပေါ်တွင်လည်း ဇွန်ဘီလက်သည်းရာများမှာ အသားထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ကျောဘက်တွင်လည်း ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိထားသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော သံမဏိလက်သည်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ ပခုံးနောက်ဘက်တွင် စိုက်ဝင်နေပြီး ၎င်းတစ်လျှောက် သွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်း၏ ရန်သူများမှာမူ အလောင်းပုံကြီးများအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အဆင့် ၃ ဖြစ်စေ၊ အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီဖြစ်စေ... အားလုံးမှာ သူမ၏ ဓားချက်အောက်၌ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ကျောက်လင်း ဒဏ်ရာရရှိမှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း သူမအား ဝန်းရံထားသော အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီအားလုံးကိုမူ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဝေးတွင်ရှိနေသည့် ဇွန်ဘီဘုရင်မှာ အသည်းခိုက်မတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးထဲသို့ လှည့်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

၎င်းသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို အကာအကွယ်ယူကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြံစည်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

သို့သော်လည်း ဇွန်ဘီဘုရင်ကို တစ်ချက်ကလေးမျှ အလွတ်မပေးဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ကျောက်လင်းသည် ဤမိစ္ဆာကောင်ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

"ဒီအမှိုက်တွေကို ရှင်းပြီးပြီဆိုတော့... နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ"

ပါးစပ်ထဲမှ သွေးပုပ်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ရင်း ကျောက်လင်း၏ အေးစက်လှသော အကြည့်မှာ ရှေ့မှ ထွက်ပြေးနေသည့် ဇွန်ဘီဘုရင်ထံ၌ စွဲမြဲနေခဲ့သည်။ သူမ၏ စစ်ဓားမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ဝုန်း...

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်းသည် ရှေ့သို့ ဒုံးကျည်တစ်စင်းအလား ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ဓား၏ အလင်းတန်းမှာ စူးရှတောက်ပသော လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား လေထုကို ခွင်းလျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် ထွက်ပြေးနေသော ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး ထိပ်ဆုံးမှ အောက်ခြေအထိ သွေးကြောင်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်တောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး အတွင်းကလီစာများမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ထွက်ကျလာခဲ့တော့သည်။

"ဟူး..."

ဇွန်ဘီဘုရင်ကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်လင်းမှာ ခပ်ပြင်းပြင်း အသက်ရှူနေခဲ့သည်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ထိုအလောင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာလား... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။

ဇွန်ဘီဘုရင် သေဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အခြေစိုက်စခန်းကို ဝိုင်းရံထားသော ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားကြသော ဇွန်ဘီများသည် ဦးတည်ချက်မဲ့စွာ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် မြို့တံတိုင်းကို ဆက်လက်မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲထွက်ပြေးသွားကြသဖြင့် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

"ဇွန်ဘီတွေ ဆုတ်ခွာကုန်ပြီဟေ့"

"ငါတို့ နိုင်ပြီ"

ဤသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြို့တံတိုင်းပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ဦးစွာ မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများနှင့် အောင်ပွဲခံသံများမှာ ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဟားဟား... ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘောပေါက်သွားကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျောက်က တကယ်ကို အနှိုင်းမဲ့ပဲ စစ်နတ်ဘုရားမတစ်ပါးလိုပဲ"

"ဟားဟား ငါ သိသားပဲ... ခေါင်းဆောင်က သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ။ စစ်နတ်ဘုရားမဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"

"စစ်နတ်ဘုရားမ"

"စစ်နတ်ဘုရားမ"