အခန်း (၄၂၆)

ဆေးနန်းဆောင်အတွင်း၌ ယွန့်ရှန်းသည် ယန်ချန်းရွှယ်ထံမှ သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲ ရေမွှာအဆိပ် ကြွင်းကျန်ရစ်သည်များကို စစ်ဆေးရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တူကူးရှို့၏ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဆိုမှုသည် သူမ၏ စိတ်အာရုံကို အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်စေခြင်း မရှိသည့်အလား သူမသည် အစစအရာရာကိုသာ အလေးအနက် စဉ်းစားနေပုံရ၏။

ခြေသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ယွန့်ရှန်းမှာ ခေါင်းမော့ကြည့်ခြင်း မပြုပေ။ ယီပိုင်မင်း၏ လျှောက်လှမ်းပုံ အရှိန်အဟုန်ကို သူမ အလွန်အကျွမ်းတဝင်ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ အသက်ရှူသံကို ကြားရရုံဖြင့်ပင် သူဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

“တူကူးရှို့က ယန်စံအိမ်တော်မှာ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့တာလား”

မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော ယီပိုင်မင်း၏ စိတ်အစဉ်သည် ယွန့်ရှန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တည်ငြိမ်သွားသည်။ စိတ်ပါဝင်စားစွာ အာရုံစူးစိုက်နေသော ယွန့်ရှန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်တရာ ကျော့ရှင်းတင့်တယ်လှ၏။ သူမသည် နံ့သာနှင့် မျက်နှာချေတို့ကို လိမ်းခြယ်တတ်သည့် သာမန်မိန်းမပျိုတို့နှင့် မတူပေ။ သူမ၏ လည်တိုင်မှာ သွယ်လျနေပြီး ဆံနွယ်စအချို့မှာ ပါးပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အင်္ကျီအတွင်းသို့ ဝဲကျနေသည်။ သူမ၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းလေးများကမူ ဆေးကျမ်းကို တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် လှန်လှောလျက်ရှိသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ယူယွန့်ရှန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“အင်း...”

“မင်း သူ့ကို ငြင်းလိုက်တယ်ပေါ့”

ယီပိုင်မင်းသည် သူမအနီးသို့ မသိမသာ တိုးကပ်သွားမိသည်။ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးခြားသည့် ရနံ့က သူ့နှာခေါင်းကို မခံမရပ်နိုင်အောင် ဆွဲဆောင်နေ၏။

“အင်း...”

ယူယွန့်ရှန်းမှာ ယီပိုင်မင်း၏ စကားကို အာရုံမရနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ သူမသည် ဆေးကျမ်းအတော်များများကို ဖတ်ရှုပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ အချက်အလက်အားလုံး၏ ညွှန်ပြချက်အရ ဤမိစ္ဆာအဆိပ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေဖျက်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ နတ်သမီးတို့၏ ရတနာဖြစ်သော သက်စောင့်ရေစင်ကို ရှာဖွေရန်သာ ရှိတော့သည်။

“တကယ်လို့ ငါကသာ မင်းကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရင်ရော... မင်း သဘောတူမှာလား”

ယီပိုင်မင်းသည် ယူယွန့်ရှန်း၏ နံဘေးတွင် မသိမသာ ရပ်နေမိ၏။

“အင်း...”

ယူယွန့်ရှန်းက အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်းပင် ပြန်လည်ထူးလိုက်မိသည်။

သူမ ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို သတိထားမိချိန်တွင်မူ ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာထက်၌ ကျေနပ်အားရသော အပြုံးများ လွှမ်းခြုံနေ၏။

နေပါဦး... ငါ အခုလေးတင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။

ငါ မြေခွေးယီရဲ့ စကားကို သဘောတူလိုက်မိတာလား။

“ဒါဆိုရင်တော့ အတည်ပဲနော်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး ခမည်းတော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီကနေ လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်တော် တောင်းခံလိုက်မယ်”

ယီပိုင်မင်းက အလွန်တရာ တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ယူယွန့်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားရ၏။

“မြေခွေးယီ ရှင် ကျွန်မကို လှည့်စားတာပဲ”

စောစောက သူပြောသည့် စကားကို သူမ သေသေချာချာ မကြားလိုက်မိသည်မှာ အမှန်ပင်။

အမှန်တကယ်တော့ ယူယွန့်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ယီပိုင်မင်းသည် အမှောင်အိမ်ရှေ့စံနှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှ ပို၍သာသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေခံအားဖြင့်မူ သူတို့က အတူတူပင်။ ချန်လျန်လျန်၏ ယီပိုင်မင်းအပေါ် ရူးသွပ်နေသည့် အကြည့်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်များဖြစ်ကြပြီး အနာဂတ်တွင် မိဖုရားနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များစွာ ရှိလာဦးမည်သာ။ အမှောင်အိမ်ရှေ့စံ၏ အဆောင်ဆောင်တွင် ယီပိုင်မင်းထက် ကိုယ်လုပ်တော် အနည်းငယ်မျှ ပိုများနိုင်သည်မှလွဲ၍ အခြေခံအားဖြင့် ဘာမျှမခြားနားလှပေ။

“တောကြောင်လေး... ငါ့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် တူကူးရှို့ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ မင်း ရွေးချယ်ရမယ်”

ယီပိုင်မင်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယွန့်ရှန်းကို အသာအယာ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ၏ နှာခေါင်းဖျားကို သူမ၏ လည်တိုင်ဆီသို့ တိုးကပ်ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

ယွန့်ရှန်းသည် သူမ၏ လည်တိုင်ထက်၌ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်၏။ သူမက တစ်ဖက်လူကို ရိုက်နှက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယီပိုင်မင်းက ပို၍ လျင်မြန်စွာဖြင့် သူမ၏ လက်ကို သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းကာ ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ စကားလုံးများကြောင့် ယွန့်ရှန်းမှာ သူဆိုလိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည်။

သူနဲ့ တူကူးရှို့က ဘယ်လိုမျိုး ပတ်သက်နေတာလဲ။

ထိုအတောအတွင်း ယီပိုင်မင်းသည် ယွင်ရှန်း၏ သေးသွယ်သော ကိုယ်လုံးလေးကို ရင်ခွင်အတွင်းသို့ သိမ်းကျုံးပွေ့ဖက်ထားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် ဖျောင်းဖျပြောဆိုနေသည်။

“တူကူးရှို့က ဒီအတိုင်း အလျှော့ပေးသွားမယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ သူက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။ သူက ဟောက်ချင်ပြည်ထောင်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံပဲအမြဲတမ်း မာန်မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားတတ်တဲ့သူမျိုး။ သူ့ရဲ့ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခံလိုက်ရတာနဲ့တင် သူက လက်လျှော့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အထင်မမှားရင် သူ မနက်ဖြန် နန်းတော်ထဲကိုသွားပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီမှာ ထပ်ပြီး လက်ထပ်ခွင့်တောင်းလိမ့်မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် တူကူးရှို့၏ လက်ထပ်ခွင့်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချက်က တူကူးရှို့ကို လက်လျှော့သွားစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျိုးပြည်ထောင်ကြီးတွင် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု အများစုမှာ လမ်းကြောင်းအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိကြသည်။ သာမန်အရပ်သားများမှာ မိဘသဘောနှင့် အောင်သွယ်စကားအရ လက်ထပ်ကြသော်လည်း မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ သားသမီးများအတွက်မူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်တော်သည်သာ အတည်ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းက တူကူးရှို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော အယူအဆများမှာ သူမ၏ ခေတ်သစ်အတွေးအခေါ်များသာ ဖြစ်၏။ ဝူကျီတိုက်ကြီးရှိ လူအများစုအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးအခေါ်များက အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။

“ဆိုလိုတာက... တကယ်လို့ ကျိုးဧကရာဇ်ကသာ လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်လိုက်ရင် ကျွန်မက မဖြစ်မနေ လက်ထပ်ရမယ်ပေါ့လေ”

ယွင်ရှန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာသည်။

“ဧကရာဇ်က အသေခံခိုင်းရင် လက်အောက်ခံက အသေခံရစမြဲပဲ။ အဲ့ဒီလိုပါပဲ... ဧကရာဇ်က လက်ထပ်ခိုင်းရင်လည်း မိန်းမပျိုတစ်ယောက်က ငြင်းပယ်လို့မရဘူး။ မင်းကို မင်းရဲ့မျိုးနွယ်စုက တရားဝင်အသိအမှတ်မပြုသေးဘူးဆိုရင်တောင် မင်းဟာ ယန်စံအိမ်တော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ မင်းက လက်ထပ်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ရင် အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်မှုဆိုတဲ့ ပြစ်ချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျိုးဧကရာဇ်က ယန်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်လို့ရတယ်”

ယီပိုင်မင်းက ဆက်လက်၍ ရှင်းပြသည်။

“တူကူးရှို့က ဇွဲကြီးတဲ့သူ။ သူက နှစ်နိုင်ငံ ချစ်ကြည်ရေးကို အကြောင်းပြပြီး လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်တော်ကို မရရအောင် တောင်းလိမ့်မယ်။ ယီချန်းထျန်းရဲ့ စရိုက်အရလည်း သူ ဒါကို ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်း သဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ မင်း လက်ထပ်ရလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ယွင်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသော ခံစားချက်တစ်ခု အမြစ်တွယ်သွားတော့သည်။ ဤနေရာသည် ဥပဒေစိုးမိုးရေးကို အခြေခံသော ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ မဟုတ်သည်ကို သူမ မေ့လျော့နေခဲ့မိသည်။ ဝူကျီတိုက်ကြီးတွင် အင်အားကြီးမားမှုများသာမက ဧကရာဇ်၏ အမိန့်အာဏာသည်လည်း အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။

ယခုအခါ သူမသည် တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်ဘဝမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။ သူမ၏ ပခုံးထက်တွင် ယန်စံအိမ်တော်၏ သွေးသားရင်းမြစ်များ၊ ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့အပေါ် တာဝန်ရှိမှုများနှင့် စီအန်းခန်းမ၏ စေတနာမေတ္တာများ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤပတ်သက်မှုအားလုံးသည် ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားရာ အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် တစ်အိမ်လုံးကို သက်ရောက်စေမည်ပင်။

ယွင်ရှန်း၏ နဖူးထက်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီပိုင်မင်းသည် ရင်ထဲ၌ တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားရပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် သူမ၏ နဖူးပြင်ကို အသာအယာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ အေးစိမ့်သော အထိအတွေ့ကြောင့် ယွင်ရှန်းက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ယီပိုင်မင်း၏ မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံမိသွားတော့သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားရပြီး ယီပိုင်မင်း စောစောက လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

တူကူးရှို့၏ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဆိုမှုကို တားဆီးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သူထက်ဦးအောင် လက်ထပ်ရန် ကတိကဝတ်ပြုထားခြင်းသာ ရှိပေတော့သည်။ သူမသာ စေ့စပ်ထားပြီးသားဖြစ်နေပါက တူကူးရှို့ကဲ့သို့ အာဏာရှိသူပင် ဘာမျှလုပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ လက်တွဲဖော်မှာလည်း မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သည့် ယီပိုင်မင်းပင်။ ယီပိုင်မင်းသည် မျက်နှာသာပေးမခံရသော မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေပါစေဦးတော့ သူသည် ကျိုးပြည်ထောင်၏ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ ကြင်ယာလောင်းအပေါ် တူကူးရှို့အနေဖြင့် စွက်ဖက်ပိုင်ခွင့် မရှိပေ။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေမှုများ ပြေလျော့သွားပြီး မျက်ဝန်းများ ကြည်လင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမကဲ့သို့ ထက်မြက်သူတစ်ဦးသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယီပိုင်မင်း သိလိုက်ရသည်။

“အဟမ်း... ယီပိုင်မင်း ရှင်က ကျွန်မကို တကယ်ပဲ ကူညီချင်တာလား”

ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်း၏ မီးခိုးရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရေလှိုင်းလေးများသဖွယ် တုန်ခါသွားရကာ သိမ်မွေ့သော ခံစားချက်တစ်ခုသည်လည်း တိတ်တဆိတ် အမြစ်တွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤကိစ္စသည် သာမန်အကူအညီမျိုး မဟုတ်ဘဲ ယီပိုင်မင်း၏ တစ်သက်တာလုံးကို သက်ရောက်စေမည့် ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

“ဒါပေါ့... ငါ တကယ် ကူညီချင်တာပါ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက မင်းရဲ့ အစေခံပဲလေ”

ယီပိုင်မင်းက ယွင်ရှန်းကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သူမကို တစ်ဘဝလုံးစာ အတူလက်တွဲမည့် ဇနီးအဖြစ် ပေါင်းသင်းရန် တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုနေမိ၏။

“ဒါဆိုရင်တော့ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ အခုချက်ချင်းပဲ နန်းတော်ကိုသွားပြီး လက်ထပ်ခွင့် တောင်းလိုက်တော့”

ယွင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ နှုတ်ဖျားမှ “အခုလား” ဟု ပြန်လည်မေးလိုက်သည့် အံ့အားသင့်သံကို သူမ သတိမထားမိလိုက်ပေ။

“ဟုတ်တယ် အခုချက်ချင်းပဲ။ တူကူးရှို့ ငါတို့ထက် အရင်ဦးမသွားအောင် လုပ်ရမယ်။ သူ့ထက်စာရင် ရှင့်ကိုပဲ စေ့စပ်ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ မြန်မြန်လုပ်လေ ပိုကောင်းလေပဲ”

စိတ်မမှန်သည့်လူ တူကူးရှို့က နောက်ထပ် ဘယ်လိုရူးနှံ့မှုမျိုးတွေကို ထပ်လုပ်ဦးမလဲဆိုတာ ယွင်ရှန်း မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြဿနာများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမသည် ယီပိုင်မင်းကို နန်းတော်သို့သွား၍ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေတော့သည်။ သူမက အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သောအခါ ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးခြားသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ထို့နောက် ယီပိုင်မင်းသည် အစီအစဉ်တစ်ခု အောင်မြင်သွားသည့် သူတစ်ဦးကဲ့သို့ အောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်တော့သည်။