အခန်း (၄၂၂)

ယွင်ရှန်းသည် ခေတ္တမျှ စကားထစ်သွားရသည်။ အခြားသူများမှာလည်း ယီပိုင်မင်းကဲ့သို့ပင် သံသယဝင်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဒါက ကျွန်မအမေရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အပ်စိုက်အတတ်ပါ"

ယွင်ရှန်းက အမြန်ပင် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်သုံးကာ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ ဟူကျိုရှန်းကို အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဟူကျိုရှန်းသည် ဆေးပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ယန်မိသားစုတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဆေးစာအုပ်များအရ လူသိများသည့် အချက်ပင်။

ယီပိုင်မင်းသည် ယုံ တစ်ဝက် သံသယတစ်ဝက်ဖြစ်နေသော်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။ ယွင်ရှန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိခင်မဲ့ခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် မိခင်၏ မျက်နှာကိုပင် မြင်ဖူးခဲ့သူ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ ထိုကဲ့သို့ ပွင့်လင်းရိုးသားသော အမူအရာမျိုး သူမထံမှ မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။

ယီပိုင်မင်း၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပြီး သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ယွင်ရှန်း၏ နူးညံ့လှသော ဆံနွယ်များကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက နောက်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် "တောကြောင်မလေး... နောင်ကျရင် အရမ်းခေါင်းမမာပါနဲ့။ ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ငါ ရှိနေတာပဲဥစ္စာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ ဆံပင်များမှာ သူ၏ ပွတ်သပ်မှုကြောင့် ငှက်သိုက်သဖွယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူမသည် အမွှေးပွနေသော တောကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယီပိုင်မင်း၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ရှင်ရှိနေတာနဲ့ပဲ ဘာလို့ လူတစ်ယောက်က အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဒဏ်ရာရရမှာလဲ။ ပြီးတော့ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားက စစ်သူကြီးယန်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်ရှိစဉ်က သူမသည် စစ်သူကြီးယန်ကို ကုသရန်အတွက်သာ အလောတကြီး ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် ပြိုင်ပွဲတွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မမေးမြန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ယန်ပါးဟို၏ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးစဉ်ကပင် ၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာမျိုးဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိပြုမိခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် နက်ရှိုင်းသော အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိပြီး မနေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့သော သွေးစွန်းသည့် ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သည်။

ထျန်းချွဲကျီပျောက်ဆုံးသွားမှုကြောင့် ဆယ်နှစ်အတွင်း တစ်ကြိမ်သာ ကျင်းပလေ့ရှိသော သိုင်းသူတော်စင်ပြိုင်ပွဲမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ဤကိစ္စအတွက် အလွန်ပင် နောင်တရနေသော်လည်း သဘောတူညီချက်အရ ထျန်းချွဲကျီပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ခရမ်းရောင်ရွှေကြောကိစ္စကို ဆက်လက်ငြင်းခုံ၍ မရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် နန်းတော်သို့ လာရောက်ကာ တာဝန်ကျေပွန်ကြောင်း ပြသခဲ့ခြင်းပင်။

"သုံးကွက်ပဲလား..."

ယွင်ရှန်းမှာ ပို၍ပင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားရသည်။ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ကို သုံးကွက်တည်းနှင့် အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့်အထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းမှာ သာမန်အားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီပိုင်မင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ထိုစဉ်က မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သုံးကွက်ပဲ။ ပထမနှစ်ကွက်မှာ တူကူးရှို့က ဘာမှထူးခြားတာ မရှိခဲ့ဘူး။ စစ်သူကြီးယန်ကလည်း လူငယ်တစ်ယောက်မို့လို့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို ထိန်းထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တတိယမြောက်အကွက်မှာတော့..."

ယီပိုင်မင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လေးနက်သွားသည်။

"တူကူးရှို့ရဲ့ လက်သီးက ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားတယ်။ အဲဒီလက်သီးက သာမန်သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘဲ နက်မှောင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး စစ်သူကြီးယန်ရဲ့ ခုခံမှုကို ဝါဂွမ်းတစ်ခုလို ထိုးဖောက်သွားတာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ စစ်သူကြီးက ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဆိပ်ကြောင့် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တစ်စက္ကန့်လောက် နှေးသွားခဲ့ပုံပဲ"

ယီပိုင်မင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်လည်း အတော်လေး အခက်တွေ့သွားရတယ်။ ဟောက်

ချင်းရဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ စစ်သူကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာဆိုပေမဲ့ ဒါက နှစ်ဦးသဘောတူ စိန်ခေါ်ပွဲဖြစ်နေလို့ ဘာမှ အပြစ်တင်လို့ မရဘူးဖြစ်နေတယ်"

ယွင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

"တူကူးရှို့... သူက တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ကျိုးပြည်ထောင်စုရဲ့ စစ်အင်အားကို ချိုးနှိမ်ဖို့အတွက် စစ်သူကြီးယန်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာ"

ယီပိုင်မင်းက သူမ၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရင်း "အခုတော့ အဲဒီကိစ္စတွေကို ခဏမေ့ထားလိုက်ပါဦး။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း အနားယူဖို့ လိုသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းအတွက်မူ ဤတိုက်ပွဲမှာ ယခုမှသာ အစပြုခြင်းပင်။ သူမ၏ အဖိုးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သည့် တူကူးရှို့အပေါ် မည်သို့ လက်တုံ့ပြန်ရမည်ကို သူမ စတင်ကြံစည်နေတော့သည်။

"နတ်ဘုရားသားရဲ"

ယွင်ရှန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ တူကူးရှို့၏ သားရဲသွေးဖြင့် ရူးသွပ်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ အချိန်တိုအတွင်း အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားနိုင်ဘဲ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် နဂါးအကြေးခွံကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပေါင်ချိန်ပေါင်း သောင်းချီသော အားအင်များ ပါဝင်သည့် လက်သီးချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ယန်ပါးဟိုသည် မမျှော်လင့်ဘဲ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် အထိုးခံလိုက်ရခြင်းပင်။

၎င်းနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲ ရေမြွာရည်အဆိပ်ကလည်း ရုတ်တရက် ကြွတက်လာကာ သွေးများ တားမရဆီးမရ ထွက်လာပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

နတ်ဘုရားသားရဲများအကြောင်း ပြောလျှင် ယွင်ရှန်း ပထမဆုံး သတိရမိသည်မှာ ဆွမ်းနီပင်။ သူမသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ချော်ရည်ဂူအတွင်း၌ ထိုနတ်ဘုရားသားရဲနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သားရဲများ၏ အဆင့်အတန်းအရ ပထမအဆင့်မှ ကိုးခုမြောက်အဆင့်အထိ ရှိပြီး အရှင်သခင်အဆင့်ကို သန့်ရှင်းသော သားရဲဟု ခေါ်ဆိုကာ ၎င်းထက် မြင့်မားသောအဆင့်ကိုမှ နတ်ဘုရားသားရဲဟု သတ်မှတ်ခြင်းပင်။ နတ်ဘုရားသားရဲတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအသီးသီး ရှိကြသည်။ ၎င်းထက်ပို၍ မြင့်မားသော အဆင့်မှာမူ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားသားရဲများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သက်ရှိများသာ ဖြစ်ကြသည်။