အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)

အခန်း ၁၀၉ - အခွင့်အရေး

ထိုက်အာသည် ထိုလေးဦးရှေ့မှ လေဟာနယ် ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အိုးယန်လည်း အနောက်မှ လိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက အိုးယန်ကို ပြုံးပြကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော် အရင် သွားပါရစေ... တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိရင်တောင်မှ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်အရာဖြစ်စေ အရေးမကြီးချေ။

ချန်ချန်ရှန်း လေဟာနယ် ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ယွီနှင့် လန်ချင်းဆုန်းတို့သည်လည်း အိုးယန်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။

သူတို့၏ စီနီယာအစ်ကို ၏ နယ်ပယ် မှာ အလွန် နိမ့်ကျကြောင်းကို သူတို့ သိရှိထားသဖြင့် မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ကာ ရှေ့မှ သွားကြသော သူ၏ စကားနားမထောင်သည့် ညီငယ်သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

ထိုသုံးဦးစလုံး လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်း ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ အိုးယန်သည် ခြေလှမ်းကို မြှောက်ကာ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် မတော်တဆမှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားခဲ့လေ၏။

အိုးယန်၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် သူသည် လေထဲတွင် ရှိနေကာ အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ရေကန်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ ကျဆင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း..." အိုးယန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကြားထဲမှ "ဒြပ်စင်ငါးပါး ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် အခြေခံမန္တန်ကျမ်းစာ" ကို အရူးအမူး ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်လေ၏။

စာအုပ်ကို လှန်လှောရှာဖွေနေသော အရှိန်သည် ကျဆင်းနေသော အရှိန်ကို မမီနိုင်ခဲ့ချေ။

အိုးယန်သည် ရေကန်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ပေသည်။ မဟုတ်လျှင် ထိုမျှမြင့်သော နေရာမှ ပြုတ်ကျပါက ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကိုး ရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်လျှင်တောင်မှ မသေလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားမည် ဖြစ်လေ၏။

အိုးယန်သည် ရေကန်ထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီးနောက် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ထိုက်အာ က လေဟာနယ် ကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သူတို့ကို ဓားဂိုဏ်း ဆီသို့ တယ်လီပို့ လုပ်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤ သရဲတစ္ဆေ နေရာကို ရောက်လာရသနည်း။

မဟုတ်ချေ... တစ်ခုခု မှားနေပေပြီ...

အိုးယန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော လှိုင်းဂယက်များမှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေ၏။

သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဤ သရဲတစ္ဆေ နေရာသို့ တယ်လီပို့ လုပ်ခံလိုက်ရခြင်းလော။

အိုးယန်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ကိုယ်သူ ကမ်းစပ်ဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်လေ၏။

ကမ်းစပ်နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာလေလေ အိုးယန်၏ နှလုံးသားမှာ ပိုမို လေးလံလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ကမ်းစပ်ရှိ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်များကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသော်လည်း သူ မည်မျှ မြန်မြန် သို့မဟုတ် မည်မျှ ကြာကြာ ရေကူးစေကာမူ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲရှိ ကမ်းစပ်မှာ ထိုမျှလောက်ပင် ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ဤ သရဲတစ္ဆေ နေရာက အတိအကျ မည်သည့်နေရာနည်း။

အိုးယန်မှာ ပို၍ပို၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်လာလေ၏။ သူသည် သူ၏ "ဒြပ်စင်ငါးပါး ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် အခြေခံမန္တန်ကျမ်းစာ" ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မန္တန် အတွက် စစ်မှန်သောချီ လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေလိုက်ကာ စာအုပ်ကို ရင်ဘတ်ကြား ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ မှတ်မိနေချိန်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"မြေကမ္ဘာဆူးချွန်မှော်မန္တန်..."

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ဧရာမ ရေကန်ကြီးထဲမှ ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရေကန်အောက်ခြေမှ ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာကာ ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုက အိုးယန်ကို ရေထဲမှ တိုက်ရိုက် မြှောက်တင်ပေးလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ရေကန်ကို စိုက်ကြည့်နေပေသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ကတည်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခုကို သူ ခံစားနေခဲ့ရလေ၏။

ကျောက်တိုင် သည် အံ့မခန်း မြင့်မားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူ၏ အရှေ့ရှိ ရှုခင်းများကို လုံးဝ မြင်တွေ့လာရပေသည်။

ဤသည်မှာ ဧရာမ မီးတောင်ဝ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ငြိမ်းသက်နေသော မီးတောင် တစ်ခုအတွင်း နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော ဧရာမ ရေကန်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

နီလာ ရောင် ရေကန်ကို စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေပုံ ရပေသည်။

သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မည်သည့်နေရာမှ လာသနည်း ဆိုသည်ကို အိုးယန် နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ဤနေရာသည် တိတ်ဆိတ်လွန်းလှပေသည်။ အင်းဆက်များ သို့မဟုတ် ငှက်များ၏ အသံပင် မရှိသည့်အပြင် ကျောက်တိုင် က ရေကို ထိုးဖောက်ထွက်လာစဉ် ဖန်တီးခဲ့သော လှိုင်းလုံးများပင်လျှင် အသံမထွက်ခဲ့ချေ။

ဤနေရာတွင် ကြီးမားသော မှားယွင်းမှု တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ထို့ပြင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသနည်း။

ဓားဂိုဏ်း က ထို အဘိုးကြီး က သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

အိုးယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ ရေကန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ကြား ထဲမှ "ဒြပ်စင်ငါးပါး ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် အခြေခံမန္တန်ကျမ်းစာ" ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။ သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်သဖြင့် ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပေသည်။

အကယ်၍ ဆရာ တစ်ဦးသည် မီးလုံးများ ပစ်ပေါက်ခြင်းဖြင့် ပြဿနာများကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက သူ့ကို ဆရာ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သေးပါမည်လော။

အိုးယန်သည် "ဒြပ်စင်ငါးပါး ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် အခြေခံမန္တန်ကျမ်းစာ" ၏ ပထမဆုံး စာမျက်နှာရှိ ပထမဆုံး မန္တန် ဖြစ်သော "မီးလုံး" ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

မည်သို့သော မိစ္ဆာများ၊ သရဲများ သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသော နေရာများပင် ဖြစ်စေကာမူ ဧရာမ မီးလုံး တစ်လုံးဖြင့် ဤ တာအိုဆရာ က ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်သည် ဤသရဲတစ္ဆေ နေရာကို မီးတောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တည်ကြည်သော အသံတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပေသည်။

"နှစ်သောင်းချီကြာအောင် ငါ စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ သူက မင်းလား..."

"သရဲ လို ဟန်ဆောင်ရတာ ကြိုက်တယ်ပေါ့..." အိုးယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ နောက်ပြောင်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စာအုပ်ကို ပိတ်ကာ ညာလက်ကို မြှောက်၍ တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"မီးလုံး..."

"ဝုန်း..."

နေမင်း တစ်စင်းကဲ့သို့သော ဧရာမ မီးလုံးကြီး တစ်ခုသည် အိုးယန်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ အိုးယန်၏ စစ်မှန်သောချီ များ လောင်းထည့်လိုက်သည်နှင့်အမျှ မီးလုံး ၏ အရွယ်အစားမှာ အလျင်အမြန် ကြီးမားလာခဲ့လေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအရာသည် ရေကန်၏ အရွယ်အစားကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပေသည်။ ဤမီးလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့် ထိုအရာမှာ ငြိမ်းသက်နေသော မီးတောင် တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အိုးယန်က ထိုအရာကို ပေါက်ကွဲစေနိုင်လေ၏။

"နေ... နေပါဦး... အရမ်း ဒေါသမကြီးပါနဲ့... မင်း ဘယ်လိုလုပ် အထဲကို ဝင်လာနိုင်လဲဆိုတာ ငါ သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."

မူလက တည်ကြည်နေသော အသံမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပုံ ရလေ၏။

အိုးယန်က အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဤမျှ ကြီးမားသော မီးလုံးကြီး ကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာရတော့လေ၏။

မီးလုံး ကို ကိုင်ထားသော အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအရာကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ အချိန်အကြာကြီး ငြိမ်သက်နေခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များသည် စတင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

အညိုရောင် အမွေးတိုများ၊ ဝက်အူချောင်း ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ခန္ဓာကိုယ်၊ တိုတောင်းသော ခြေလက်များနှင့် ကြီးမားသော နားရွက်များ။

ဤသည်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဝက်အူချောင်းခွေး တစ်ကောင် မဟုတ်ပါလော။

"မင်းက ဘာကောင်လဲ..."

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ရင်း အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါက ခွေးတစ်ကောင်ပါ..." ဝက်အူချောင်းခွေး က ရိုးသားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲ..." ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရင်း အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒီနေရာက အင်မော်တယ် ရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါက သူ့ရဲ့ အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ကံကြမ္မာ ပါတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေတာပါ..." ဝက်အူချောင်းခွေး က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဤသည်မှာ သူ၏ အခွင့်အရေး လော။

သူ၏ အခွင့်အရေး သည် ဤမျှ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာခြင်းလော။

အင်မော်တယ် ၏ ကမ္ဘာငယ်လေး လော။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ အမွေအနှစ် ကို ရမည့်သူ ဖြစ်လာတော့မည်လော။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီလော။

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မြန်မြန်... ငါက အဲဒီလူပဲ... ကောင်းတဲ့ အရာတွေ အကုန်လုံး ထုတ်ပေးစမ်း..."

ဝက်အူချောင်းခွေး က ခေါင်းကို စောင်းကာ အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လွန်စွာ ငြင်းပယ်ချင်နေသော်လည်း အိုးယန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဧရာမ မီးလုံးကြီး ကို ခြိမ်းခြောက်သည့်အနေဖြင့် မြှောက်ပြလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ သူသည် နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးမှ ဤကဲ့သို့သော ဓားပြ တစ်ယောက်နှင့် မည်သို့ ကြုံတွေ့ရသနည်း။

သို့တိုင် သူသည် မချိတင်ကဲဖြင့် အိုးယန်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေ၏။ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်၏ ခြေရင်းတွင် လှဲအိပ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"လုပ်ပါ... ငါက အဲဒီလူပဲ... မင်းမှာ ရှိသမျှ နည်းလမ်းတွေနဲ့ လှည့်ကွက်တွေ အကုန်လုံးကို ငါ့အပေါ် သုံးလိုက်ပါ..."

အိုးယန်က ညာလက်ကို ဆုပ်လိုက်ရာ မီးလုံး မှာ သူ၏ လက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သူက ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်ကြား ထဲမှ "ဒြပ်စင်ငါးပါး အခြေခံမန္တန်ကျမ်းစာ" ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပိုမို ရက်စက်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်က အင်မော်တယ် တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာ အစစ်ပါ... သခင်လေး က ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မယုံတာလဲ... ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့... ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါဦး... ကျွန်တော့်ကို သုံးပါ... ကျွန်တော်က တာအို ရတနာ တစ်ခုပါ..." ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာပြီး ထိုအရာ၏ လက်ဖဝါးများက အိုးယန်၏ ဘောင်းဘီစကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ အလောတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တာအို ရတနာ..." အိုးယန်က အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဝက်အူချောင်းခွေး က သူ့ကို ဖားယားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပေသည်။

ခွေး ပုံစံ တာအို ရတနာ တစ်ခုလော။

တာအို ရတနာ များအတွက် အောက်ခြေ ကန့်သတ်ချက်က မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဤမျှ နိမ့်ကျသွားရသနည်း။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ရှိ တာအို ရတနာ များသည် ထိုအရာနှင့် ပတ်သက်ရသည်ကို ရှက်ရွံ့နေကြလိမ့်မည်။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်၏ မယုံကြည်မှုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းကိုယ်၎င်း ပြသရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တကယ်ပါ သခင်လေး... ကျွန်တော်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လက်နက် တစ်ခုပါ... သခင်လေး မှာ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ လုံလောက်သရွေ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကိုတောင် သခင်လေး မြင်အောင် ကျွန်တော် သတ်ပေးနိုင်တယ်... ကျွန်တော်က အိမ်သုံးအတွက်၊ လူသတ်ပြီး ဓားပြတိုက်ဖို့အတွက် တကယ်ကို မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ ရှားပါးပြီး ကြီးမြတ်တဲ့ ရတနာ တစ်ခုပါ..."

ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ အားတက်သရော မိမိကိုယ်ကိုယ် အရောင်းမြှင့်တင်မှုက အိုးယန်ကို သူ၏ ယခင်ဘဝက အရောင်းဝန်ထမ်း အဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့စဉ်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေ၏။

သနားစိတ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်... အိုးယန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အားကောင်းသော ခုတ်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေ၏။

ချွင်...

ဓားရှည်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ထိမှန်သွားပြီး သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားရှည်မှာ ချက်ချင်း ကျိုးသွားလေတော့၏။

သောက်ကျိုးနည်း... တကယ်ကို တစ်ခုခုတော့ ရှိနေခြင်းပင်... ဤဓားရှည်သည် မှော်ရတနာ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ဖြစ်လေ၏။ ဤဓားရှည်၏ ဝင်္ကပါ ကို သူ အသက်မသွင်းနိုင်သော်လည်း ထိုဓား၏ မာကျောမှုမှာ သာမန် ဓားရှည်များထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

ဤ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ထိမှန်ချိန်တွင် ဓားသည် နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အင်မော်တယ် တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သော ရတနာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

အခန်း ၁၁၀ - လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် - ကောင်းကင်ခွေးပျံ အလင်းတန်း

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကောက်ကိုင်လိုက်လေ၏။ ထိုအရာမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် လေးလံနေပြီး ထိုအရာ၏ အမွေးများနှင့် အရေပြားမှာ အစစ်အမှန် ခွေးတစ်ကောင်နှင့် ကွာခြားမှု မရှိပုံရသော်လည်း ထိုအရာ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မာကျောသော အသားအရေကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သူ၏ စနစ် စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား သည် ကျင့်ကြံနေသော သက်ရှိများ ကိုသာ ခွဲခြားသိရှိနိုင်ပြီး မှော်ရတနာ များအတွက်မူ အသုံးမဝင်ချေ။ ဝက်အူချောင်းခွေး အတွက် မည်သည့် စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား မျှ ပေါ်မလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အရှေ့ရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း အိုးယန် သေချာသွားလေ၏။

"မင်းက ခွေးအစစ် မဟုတ်ဘူးလား..." အိုးယန်က အံ့သြစွာဖြင့် သူ မြှောက်ကိုင်ထားသော ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က တာအို ရတနာ တစ်ခုပါ... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံး မှော်ရတနာ ပါ..." ဝက်အူချောင်းခွေး က အလေးအနက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

တောက်... ဤ အင်မော်တယ် ကမ္ဘာငယ်လေး ၏ ပိုင်ရှင်မှာ တကယ်ကို ထူးဆန်းလှပေသည်။ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော မှော်ရတနာ ဟုတ်လော။

ဘာလဲ... တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေစဉ် ခွေးတစ်ကောင်ကို လွှတ်ပေးမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခြင်းလော။

"ဒီ အင်မော်တယ် ကမ္ဘာငယ်လေး က ဘယ် အင်မော်တယ် ပိုင်တာလဲ..." ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး ၏ အင်မော်တယ် နှင့် ပတ်သက်၍ အိုးယန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် တစ်ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပုံရပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အချိန်အကြာကြီး ရှိသွားပြီ ဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီအရာတွေကို ကျွန်တော့် စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေပြီး ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ ဆက်ခံသူ ပေါ်လာဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေတာပါ..."

"ငါက အဲဒီ ဆက်ခံသူ လား..." အိုးယန်က သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

ဝက်အူချောင်းခွေး က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်အကြာကြီး အတွင်းမှာ ဒီကို ရောက်လာတဲ့သူက သခင်လေး တစ်ယောက်တည်း ဆိုတော့ သခင်လေး ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်..."

ထိုမျှလောက်ပင် ပေါ့ပျက်ပျက် နိုင်ပါသလော။

အစောပိုင်းက ဆက်ခံသူ ကို ရွေးချယ်သည့် မြင်ကွင်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံး သိရှိခဲ့ကြသော်လည်း သူ့အတွက်မူ စူပါမားကတ်တွင် လျှော့ဈေးဖြင့် ရောင်းချနေသော ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ကောက်ယူရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

အိုးယန်က အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟေ့... ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် ရဲ့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က တစ်ကမ္ဘာလုံး သိအောင် ကြီးမားတဲ့ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကြီး ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကတော့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး... အဲဒါက နည်းနည်း သနားစရာ ကောင်းမနေဘူးလား..."

ဝက်အူချောင်းခွေး က ဗလုံးဗထွေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ်... အဲဒီနာမည်ကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ... ရင်းနှီးနေသလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့ဘူး..."

ကောင်းပြီလေ... ခွေး တစ်ကောင် ဖြစ်နေသော တာအို ရတနာ... ထို့ပြင် ထိုအရာသည် အတိတ်မေ့ရောဂါ တောင် ရှိနေသေးလေသည်။

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ဟိုဘက်ဒီဘက် လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဤ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အထီးလည်း မဟုတ် အမလည်း မဟုတ်ကြောင်း အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... အထီးအမ မဟုတ်သော ခွေးလေး။

တာအို ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ထိုအရာ၏ ခွေးခြေထောက်များဖြင့် ကိုင်တွယ်ခံရပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စစ်ဆေးခံရသဖြင့် ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အလိုအလျောက် ရှက်ရွံ့သွားပြီး အိုးယန်ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။

"ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ..."

အိုးယန်က ခွေး၏ ခြေထောက်ကို အောက်ချလိုက်ပြီး ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်းက အထီးလည်း မဟုတ် အမလည်း မဟုတ်ဘူးလား..."

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ချက်ချင်း စော်ကားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်က တာအို ရတနာ တစ်ခုပါ... အထီးအမ ခွဲခြားတဲ့ မှော်ရတနာ ကို သခင်လေး မြင်ဖူးလို့လား..."

ထိုအရာက အဓိပ္ပာယ် ရှိပုံရလေသည်။ အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို သနားစိတ် အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေ၏။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"အဲဒါက ဘယ်လို အကြည့်မျိုးလဲ..."

"ငါ မင်းကို သနားနေရုံ သက်သက်ပါ... မင်းက အထီး ခွေးလေး တစ်ကောင် ဖြစ်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘယ်တော့မှ ခံစားရမှာ မဟုတ်သလို အမ ခွေးလေး တစ်ကောင်ရဲ့ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုကိုလည်း ဘယ်တော့မှ တွေ့ကြုံခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး..." အိုးယန်က သူ၏ အရှေ့ရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အတွေးနက်သွားလေ၏။ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသော ဤ ဆက်ခံသူ သည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်ပြေပါ့မလား။

သူက အဆင့်မြင့်သောသူ တစ်ယောက်ဟု မခံစားရချေ။

အိုးယန်သည် ကျောက်တိုင် ပေါ်တွင် လှဲအိပ်ကာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်လေ၏။ "ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လို အပြင်ထွက်ကြမလဲ..."

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ကျွန်တော်သာ သိခဲ့ရင် ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိတ်မိနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ၏ အသံတွင် အထီးကျန်မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေလေ၏။ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်သော အချိန်များအတွင်း သူသည် မပြောင်းလဲသော ရှုခင်းများကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့ပြီး တာအို ရတနာ တစ်ခုအနေဖြင့်ပင် သူသည် အထီးကျန်နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ..." အိုးယန်က ခေါင်းလှည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ဝက်အူချောင်းခွေး ကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"နာမည်..." ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ဝေခွဲမရစွာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော့် နာမည် ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေ့နေပြီ..."

နာမည်ပေးရာတွင် ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်သော အိုးယန်သည် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားလေ၏။ သူက မတ်တတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒါဆို မင်းကို ငါ နာမည် တစ်ခု ပေးမယ်... စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်..."

အိုးယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဟူထူ သည် ထို လေးထောင့် တိဗက်မြေခွေး ကို "လူချော" ဟု နာမည်ပေးခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားလေ၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို အဘယ်ကြောင့် "လျန်ကျိုက် (ခပ်မိုက်မိုက်ကောင်လေး)" ဟု မခေါ်နိုင်ရမည်နည်း။

"လျန်ကျိုက်..." လျှပ်တစ်ပြက် အကြံဉာဏ်တစ်ခုနှင့်အတူ အိုးယန်သည် သူ၏ ညာလက်သီးကို ဘယ်ဘက် လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ထုချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူက ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ကောက်ကိုင်ကာ သူ၏ အရှေ့တွင် ကိုင်ထားပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်... "အခုကစပြီး မင်းကို လျန်ကျိုက် လို့ ခေါ်မယ်..."

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး အဆင့်ကျော်ဖြတ် နိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ နှာခေါင်းမှာ ကျင်သွားကာ အဘယ်ကြောင့် မျက်ရည်များ ကျလာမှန်း သူ မသိတော့ချေ။

မျက်ရည်များသည် ရေပေါက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ မျက်လုံးများမှ စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကာ တောက်ပသော ကျောက်မျက်ရတနာ များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီနာမည်က မကောင်းလို့လား..." ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် စတင် ငိုကြွေးနေသော ဝက်အူချောင်းခွေး ကို အိုးယန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကောင်းပါတယ်... ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး... ရုတ်တရက် လေက နည်းနည်း ပြင်းနေသလို ခံစားရလို့ပါ..." ဝက်အူချောင်းခွေး က မျက်တောင်ခတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အလွန် ထူးဆန်းလှပေသည်။

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ မျက်ရည်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျောက်မျက်ရတနာ ကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။ မှော်ရတနာ များသည်လည်း ငိုကြွေးနိုင်သလော။

ဝက်အူချောင်းခွေး မဟုတ်တော့ချေ... ယခုမှစ၍ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် လျန်ကျိုက် တစ်ယောက် ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

လျန်ကျိုက် သည် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပေ၏။ ဤနှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်သော အချိန်များအတွင်း သူသည် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထပ်မံ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ကာ သူ၏ ပုံရိပ်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီသော နာမည်တစ်ခုကိုပင် ရရှိခဲ့လေပြီ။

"လျန်ကျိုက်... မင်းက ဒီ အင်မော်တယ် ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ တာအို ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေမှတော့ မင်းက ဘာအတွက် အသုံးဝင်တာလဲ..." အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ဝက်အူချောင်းခွေး က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။ "ကျွန်တော် စကားပြောနိုင်တယ်၊ ခုန်နိုင်တယ်၊ လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်၊ အိပ်နိုင်တယ်..."

မင်း ဘာအတွက် အသုံးဝင်သနည်း ဟု မေးခြင်း ဖြစ်သည်... မင်း အသုံးမကျဘူးဆိုသည့် အထောက်အထား ကို မေးခြင်း မဟုတ်ချေ...

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ ဗိုက်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပင့်ကိုင်လိုက်ပြီး ထိုအရာ၏ နောက်ခြေနှစ်ချောင်းကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်ကာ စနိုက်ပါ သေနတ်ပစ်သည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ယူလိုက်ပြီး "ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..." ဟု အသံပြုလိုက်လေ၏။

သေနတ် တစ်လက်ကဲ့သို့ အသုံးပြုခံနေရသော ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်ကို သူ့အား သေနတ်တစ်လက်ကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းခွင့် ပြုထားပြီး အသက်မဲ့နေပုံ ရလေ၏။ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ခံသူ ကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်ပြေပါ့မလား။

အိုးယန်သည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရလာပြီး သူ၏ နောက်ခြေများမှတစ်ဆင့် လျန်ကျိုက် ထဲသို့ စစ်မှန်သောချီ တစ်စီးကြောင်း ထည့်သွင်းပေးလိုက်လေ၏။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ခုခု ဝင်ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပို၍ ပူလာခဲ့ပေသည်။ သူ၏ ခွေးဗိုက်မှသည် သူ၏ လည်ချောင်းအထိ စွမ်းအားလှိုင်းလုံး တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာခဲ့လေ၏။

"အွတ်..."

ခွေးလေး အန်ချလိုက်ပေသည်။

လျန်ကျိုက် သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ အန်ချလိုက်သော်လည်း ထွက်လာသောအရာမှာ အန်ဖတ်များ မဟုတ်ဘဲ အလွန် မြန်ဆန်သော စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းလုံး တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ဤ စစ်မှန်သောချီ သည် လျန်ကျိုက် ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

အဝေးမှ မီးတောင်သည် တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွားပြီး လျန်ကျိုက် ၏ အန်ဖတ်များကြောင့် ကျောက်တုံးများ အောက်သို့ လိမ့်ကျလာခဲ့ပေသည်။

ထို့ပြင် ကျောက်တုံးများ လိမ့်ကျလာသော နေရာတွင် လေဟာနယ် အက်ကွဲသွားသည့် သဲလွန်စ အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့ရလေ၏။

အိုးယန်သည် အဝေးမှ အက်ကွဲနေသော လေဟာနယ် ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လျန်ကျိုက် ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုရမည့် နည်းလမ်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လျန်ကျိုက် ကို အနီးကပ် တိုက်ပွဲတွင် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ကိုင်ဆောင်နိုင်ရုံသာမက သူ့ကို အခြားသူများထံ ပြေးဝင်ကာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခွင့် ပြုနိုင်လေသည်။

သူသည် တာဝေးပစ် သေနတ် တစ်လက်အဖြစ်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အခြားသူများကို အဝေးမှနေ၍ စနိုက်ပါ ပစ်ခတ်နိုင်သည်လော။

စွမ်းအားကို ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောချီ ၏ စွမ်းအားကို အဆတစ်ရာအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပုံ ရလေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... နတ်ဘုရား ခွေးလေးပင်။

အကယ်၍ သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သောချီ အားလုံးကို လျန်ကျိုက် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပါက ၎င်းသည် နျူကလီးယား ဗုံးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေါက်နေခြင်းနှင့် တူညီနေမည် မဟုတ်ပါလော။

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက် ၏ ခွေးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လျန်ကျိုက်... မင်းရဲ့ ပမာဏ ကို တိုးချဲ့ဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်..."

ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ထကြွလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"မလုပ်နဲ့... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ကွဲထွက်တော့မယ်... မလုပ်နဲ့... အပြင်ထွက်လာတော့မယ်..." လျန်ကျိုက် သည် ဝမ်းနည်းဖွယ် ခွေးအော်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

လျန်ကျိုက် က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အလင်းလှိုင်း တစ်ခုက သူ၏ ခွေးပါးစပ်မှ တိုက်ရိုက် ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

အိုးယန်သည် အလင်းလှိုင်း ကြောင့် တိုက်ရိုက် ပွင့်ထွက်သွားသော လေဟာနယ် ကို ကြည့်ကာ အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်..ကောင်းကင်ခွေးပျံ အလင်းတန်း..."

Book 11 end.