အခန်း (၁၀၁-၁၀၂)

အခန်း ၁၀၁ - နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ

ထိုအသံသည် ညင်သာသော်လည်း အလွန် အစွမ်းထက်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ထိတ်လန့်နေသော ကျိုးရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ညင်သာသော အပြုံးမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိချေ။

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ အထင်သေးခံရခြင်းမျိုးကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

သူသည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး တွင် ဝက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ကျားကို စားရန် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ဝက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ကျားကို စားရန် အချိန်အကြာကြီး ကြိုးစားနေပါက သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်လော။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာမှသာ ရတော့မည်။

သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူကို တူးဖော်ခံလိုက်ရချိန်မှစ၍ ပိုင်ယွီသည် စစ်မှန်သောချီ များကို မျိုသိပ်ထားခဲ့ရပြီး မနေ့ညက လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ့ကို အထင်သေးခဲ့သဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ သရေကျသွားခဲ့လေ၏။ ယနေ့တွင် သူသည် သေချာပေါက် ဒေါသအချို့ကို ထုတ်လွှတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားပြီး သူ၏ အပြုံးမှာ ညင်သာကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း နူးညံ့နေသော်လည်း လူတိုင်းသည် အရိုးထိတိုင် အေးစိမ့်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရပေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒ မျှ မရှိဘဲ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံသာ ဖြစ်ကာ သူ၏ စစ်မှန်သောချီ ကိုပင် မဖော်ထုတ်ခဲ့ချေ။

သို့ရာတွင် သူသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များ အားလုံးကို ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်စေပြီး သူတို့၏ သခင်များကို ချိန်ရွယ်စေနိုင်ခဲ့ရာ ထိုနေရာရှိ လူများကြားတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ကျိုးရှန်း က ရွေးပြီးရင်း ရွေးနေတာ... အစွမ်းအထက်ဆုံး လူကိုများ ရွေးလိုက်တာလား..."

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... တောင်ထိပ်ငယ်လေး ကနေ ဘယ်လို မွန်းစတားတွေ ထွက်လာနေတာလဲ..."

"ဒီ စီနီယာအစ်ကို က အရမ်း ချောတာပဲ... ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်တောင်ထိပ် ကို မကြာခဏ လာမလည်ရတာလဲ..."

"ငါတော့ ကြွေသွားပြီ... ဒီ စီနီယာအစ်ကို ရဲ့ စရိုက်လေးကို အရမ်း သဘောကျတာပဲ..."

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် သူ၏ စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြားပေါ်တွင် ဆွဲဆောင်မှု တန်ဖိုး ၁၁ ရှိနေပြီး ဤကိန်းဂဏန်းမှာ သူ၏ ရုပ်ရည်သည် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။

ဓားများ အားလုံး မြောက်တက်လာသော ဤဓားပညာ ပြသမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ...

သူသည် လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းမငယ်လေးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူ တစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ယွီ၏ အချက်အလက်များသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ အတွင်းစည်းတပည့် များကြားတွင် သူတို့၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးများမှတစ်ဆင့် အရူးအမူး စတင် ပြန့်နှံ့သွားလေတော့၏။

ထိုစဉ် ကြည့်ရှုရေး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုက်အာသည် ပိုင်ယွီကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တုန်းရွှီကျစ် ကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ဓားဂိုဏ်း လား... ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း လား... ဘာလို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင် တွေ အကုန်လုံးက ခင်ဗျား ဘက်ကိုချည်း ရောက်နေရတာလဲ..."

အောက်ဘက်ရှိ တပည့်များသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိကြသော်လည်း ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူ များထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုက်အာသည် ယခုလေးတင် ပိုင်ယွီ အသုံးပြုခဲ့သောအရာမှာ စစ်မှန်သောချီ၊ တာအိုစည်းချက် နှင့် အခြားအရာများကို ကျော်လွန်သွားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်ပေ၏။

ထိုအရာသည် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ဥပဒေသ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအရာမှာ သဲလွန်စ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သော ထိုက်အာ ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သောအရာကို ယခင်က ဘယ်သောအခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူငယ်သည် မွန်းစတားတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်လော။

တုန်းရွှီကျစ်၏ မျက်နှာသည် တားဆီး၍မရသော အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆက်ခံသူ တစ်ဦးကို ရှာတွေ့သွားသော လူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများဖြင့် ပိုင်ယွီကို ကြည့်နေလေ၏။ အထူးသဖြင့် သူ၏ အကြီးဆုံး တပည့် လင်းဖုန်း မှာ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးအတွက် မသင့်တော်ဘဲ သူ၏ ဒုတိယ တပည့်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန် တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တုန်းရွှီကျစ်သည် ပါရမီရှင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော တောင်ထိပ်ငယ်လေး ဆီသို့သာ သူ၏ အကြည့်များကို လှည့်နိုင်တော့သည်။

စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်သော အိုးယန်သည် တုန်းရွှီကျစ်၏ စဉ်းစားမှုထဲတွင် မပါဝင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်သည် အလွန် ထူးဆန်းလွန်းပြီး သူ၏ နယ်ပယ် မှာလည်း နိမ့်ကျလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏ စစ်မှန်သောချီ သည် အံ့မခန်း များပြားလှပြီး သူသည် သက်မဲ့အရာများကိုပင် အသိဉာဏ် ဖွင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့ရာတွင် အိုးယန်၏ သက်တမ်း သည် ကြီးမားသော အားနည်းချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် မတည်ငြိမ်သော ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းအတွင်း ဆူပူအုံကြွမှုများကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လန်ချင်းဆုန်း ဟူသော ဤဓားမှာလည်း အလွန် ထက်မြက်လွန်းပြီး သန့်စင်လွန်းကာ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးအတွက် အလားတူပင် မသင့်တော်ချေ။ သူ၏ စရိုက်သည် ဂိုဏ်းကို အစွန်းရောက်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် တုန်းရွှီကျစ်၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရသူ နှစ်ဦးမှာ ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့မခန်း ပါရမီ နှင့် ခိုင်မာသော တာအို နှလုံးသား တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ဂိုဏ်းချုပ် အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ အတွင်းတွင် တုန်းရွှီကျစ်သည် ချန်ချန်ရှန်းကို ချင်းယွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ၏ သူတော်စင် အဖြစ် ချက်ချင်း သတ်မှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေ၏။ တစ်ဖက်တွင် ထိုအရာမှာ လောကကြီးအား ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပေးရန် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် ချန်ချန်ရှန်းအပေါ် အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ စရိုက်တွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိနေလေ၏။ ဤကလေးသည် အလွန် သတိကြီးလွန်းပေသည်။ မတော်တဆမှုများ မရှိစေရန် သူသည် ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ သို့ သွားရောက် တွေးတောဆင်ခြင်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ရန် ကိုယ်ပွား တစ်ခုကိုပင် အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် သည် တည်ငြိမ်သော စရိုက်ကို လိုအပ်ရုံသာမက ထက်မြက်မှုကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပေ၏။

ထိုသို့မှသာလျှင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သည် ထာဝရ ကြီးပွားတိုးတက်နေမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ ပိုင်ယွီသည် ဤအရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားလေ၏။ တည်ငြိမ်သော စရိုက်ရှိသော်လည်း ထက်မြက်မှု မလျော့နည်းဘဲ အံ့မခန်း ပါရမီ ရှိကာ မာနမကြီးသလို စိတ်လိုက်မာန်ပါလည်း မလုပ်တတ်ချေ။

တုန်းရွှီကျစ်သည် ပိုင်ယွီကို မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ် အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဆက်ခံသူ ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့် မဟုတ်သည်ကသာ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေ၏။ ဟူယန် တွင် တကယ်ကို ကောင်းမွန်သော ကံကြမ္မာ ရှိလေသည်။ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ပါရမီ ရှိသည့် တပည့်များကို သူ မည်သည့်နေရာမှ ရှာတွေ့ခဲ့သနည်း။

သူနှင့် ထိုက်အာ တို့သည်လည်း ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ဆွေးနွေးထားခဲ့ကြပေသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များထဲမှ ရှာဖွေမတွေ့ရှိသေးသော ကျောက်စိမ်းရိုင်း များကို ရှာဖွေပြီး သူတို့ကို တပည့်များ အဖြစ် လက်ခံခြင်းသည်လည်း ပျော်ရွှင်ဖွယ် အံ့သြစရာ တစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်လေ၏။

တုန်းရွှီကျစ်၏ အကြည့်များမှာ ပိုင်ယွီ၏ အနောက်ရှိ အိုးယန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။ ဤလူငယ်သည် သူ့ကို သေချာပေါက် အံ့သြစရာတစ်ခု ပေးစွမ်းလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ သူ တပည့်ကောင်း တစ်ယောက် ရမရ ဆိုသည်မှာ ဤလူငယ်အပေါ်တွင် လုံးဝ မူတည်နေပေသည်။

အိုးယန်သည် ကျိုးရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျိုးရှန်းအတွက် သနားစိတ် အချို့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလေ၏။ ရှောင်ပိုင် သည် အမြဲတမ်း သဘောကောင်းလေ့ ရှိသော်လည်း သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူကို တူးဖော်ခံရပြီးကတည်းက သူသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လွယ်နေခဲ့ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ရှောင်ပိုင် ၏ သေနတ်ပြောင်းဝသို့ အမှန်တကယ် ပြေးဝင်လာသည်လော။ ဤသည်မှာ သူ့ကို ဆုံးမပေးရန် တောင်းဆိုနေခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပါလော။

ကျိုးရှန်းသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သော ဓားရှည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဓားသွားမှာ သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ချိန်ရွယ်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော ချွေးသီးချွေးပေါက်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

မည်သို့ဖြစ်သွားသနည်း။

သူ၏ ဓားရှည်သည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ့ကို ပြန်ချိန်ရွယ်နေရသနည်း။

ထိုအရာမှာ သူနှင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတူတူ ရှိနေခဲ့သော ဓားရှည်ပင် ဖြစ်ပေသည်... သူ၏ ယုံကြည်ရဆုံး အဖော်ပင် ဖြစ်၏...

တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားဖြင့် ပြန်လည် ချိန်ရွယ်ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဓားသည် အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ထိတွေ့၍ မရနိုင်ဆုံး အရာဖြစ်လေ၏။

ကျိုးရှန်း၏ အနောက်ရှိ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည်လည်း သူတို့၏ ဓားများက တစ်နေ့နေ့တွင် သူတို့ကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု လက်ခံရန် ခက်ခဲနေကြပေသည်။

"တည်ငြိမ်အောင် ထားကြစမ်း..."

တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူတို့ကို ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာစေခဲ့လေ၏။ အရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ချွန်းယန်ကျီးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရပေသည်။

"မင်း ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါး မှော်ပညာ မျိုးကို သုံးလိုက်တာလဲ... မင်းရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငါနဲ့ တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်စမ်း..."

သူ၏ ဆရာ ၏ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာသော ကျိုးရှန်းသည် အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ သူက သူ၏ အရှေ့ရှိ ဓားပျံ ၏ ဓားရိုးကို နောက်ပြန် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ပိုင်ယွီကို ဓားဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်ပေသည်။

ရွှီး...

ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည်လည်း သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ဓားများကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကြပြီး ပိုင်ယွီကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြလေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် သူ၏ ဓားကို လုယူခံရခြင်းသည် သူတို့ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး အရှက်ကွဲမှု ပင် ဖြစ်လေသည်။

လက်တစ်ဖက်ကို ဓားရိုးပေါ်တွင် တင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေ၏။

"ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ဝင်ကြစမ်း..."

မူလက ပိုင်ယွီကို ချိန်ရွယ်ထားခဲ့ကြသော ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များသည် သူတို့၏ သခင်များ၏ လက်ထဲမှ တစ်ဖန် ရုန်းထွက်သွားကြပြီး ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကြလေ၏။

ပိုင်ယွီသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကျိုးရှန်း၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသော ကျိုးရှန်းကို ကြည့်ကာ ညင်သာသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ရမယ် ဟုတ်လား... မင်းက ငါ ဓားဆွဲထုတ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး..."

"အာ... အာ... အာ..."

အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်ခံခဲ့ရသော ကျိုးရှန်းသည် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ချေ။ သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သောချီ ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ပိုင်ယွီထံသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပေသည်။ သူက ဝှေ့ယမ်းလာသော ဓားရှည်ကို ရှောင်တိမ်းရန် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ဓားအိမ်ကို မြှောက်ကာ ကျိုးရှန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျှပ်တစ်ပြက် မြန်ဆန်စွာ ခေါက်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူက ဓားအိမ်ကို အထက်သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး ကျိုးရှန်း၏ ဒန်တျန် ကို ခေါက်လိုက်ပေသည်။

ကျိုးရှန်း၏ စစ်မှန်သောချီ မှာ တန့်သွားပြီး သူ၏ သွေးကြောများထဲရှိ စစ်မှန်သောချီ များသည် ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေ၏။ သူ၏ ချီ နှင့် သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး သူသည် တိုက်ရိုက် သတိလစ်သွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်း အနိုင်ယူမှု့။

စတုတ္ထ အလွှာ တွင် ရှိသော အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ဤကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်း အနိုင်ယူခံလိုက်ရလေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ကျိုးရှန်း လဲကျသွားရန် နေရာဖယ်ပေးရန်အတွက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"နောက်ထပ် ဘယ်သူ့အလှည့်လဲ..."

အခန်း ၁၀၂ - လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်တော့မည်

ပိုင်ယွီ၏ ညင်သာသော အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရာပေါင်းများစွာသော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် သူတို့၏ ဓားများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး ထပ်မံ ဆွဲထုတ်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြလေ၏။

လေထုသည် အကျပ်အတည်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်...

မျက်လုံးမှိတ်ကာ ထိုင်နေခဲ့သော ချွန်းယန်ကျီးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မြင့်မားသော စင်မြင့်ဆီသို့ ဦးညွတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... သူတော်စင် အဆိုပြုထားတဲ့ စာရင်းအပေါ် ကျွန်တော်တို့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် က ဘာကန့်ကွက်စရာမှ မရှိပါဘူး..."

ဆီးနှင်းရိုက်ခံရသော ခရမ်းသီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် သတိလစ်နေသော ကျိုးရှန်းကို သယ်ဆောင်ကာ ချွန်းယန်ကျီး၏ ဘေးသို့ ပြန်သွားကြလေ၏။ သူတို့သည် တူညီသော တောင်ထိပ်တစ်ခုတည်းမှ မတူညီသော ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ တစ်ဦးချင်း စိန်ခေါ်မှုကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားကျင့်ကြံသူ များ စုဝေးရာ နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်သေးသလော။

ချွန်းယန်ကျီးသည် မျက်နှာများ ပြာနှမ်းနေသော သူ၏ တပည့်များကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာ ဆူပူလိုက်လေ၏။

"မင်းတို့ ဓားကို စတင် ကျင့်ကြံကတည်းက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ ဘယ်လောက်များပြီး ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာကို မင်းတို့ သိထားသင့်တယ်... ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် က ဓားကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်နေရုံနဲ့ မာနကြီးလို့ ရပြီလို့ မထင်နဲ့... အပြင်မှာ အမြဲတမ်း ပိုတော်တဲ့သူ ရှိတယ်... ဒီ အရှုံးကိုတောင် ဝန်မခံနိုင်ဘူး ဆိုရင် မင်းတို့က ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်သေးရဲ့လား... မင်းတို့ လက်ထဲက ဓားရှည်တွေနဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လား..."

သူတို့၏ ဆရာ ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားကြပြီး ချွန်းယန်ကျီးကို ဦးညွတ်ကာ သူ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုများကို လက်ခံလိုက်ကြလေ၏။

"သွား... အဲဒီ စီနီယာအစ်ကို ကို သွားဦးညွတ်လိုက်... ဒီသင်ခန်းစာကို သူက မင်းတို့ကို ပေးခဲ့တာ... ပြီးတော့ သူက အမြဲတမ်း မာနကြီးနေတတ်တဲ့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း တစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ..." ချွန်းယန်ကျီးက ထပ်မံ ဆူပူလိုက်ပေသည်။

ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် တပည့်များသည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံတုမှုများ ရှိနေသော်လည်း သူတို့ ဆရာ ၏ အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲကြချေ။ သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် လှည့်၍ ပိုင်ယွီကို ဦးညွတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။

"လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို..."

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုင်ယွီသည် ချွန်းယန်ကျီးကို အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးမှု အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ဤတောင်ထိပ်သခင် သည် ဆရာကောင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ တပည့်များ၏ ပုံမှန် မာနကြီးမှုကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရုံသာမက သူ့ကို သူတို့၏ ပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံရန်လည်း အားပေးအားမြှောက် ပြုခဲ့လေ၏။

ပိုင်ယွီသည် ချွန်းယန်ကျီးကို အနည်းငယ် ဦးညွတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။ "ဒီ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှု ကနေ ကျွန်တော် ပိုင်ယွီ လည်း အများကြီး သင်ယူခဲ့ရပါတယ်..."

ချွန်းယန်ကျီးသည် နှိမ့်ချပြီး ယဉ်ကျေးသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ ဤမျှ အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့် မဟုတ်သည်ကသာ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ချွန်းယန်ကျီးသည် ပိုင်ယွီကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ နှမြောတသစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"နောင်ကျရင် ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ကို မကြာခဏ လာလည်ပါဦး..."

ပိုင်ယွီက သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

တုန်းရွှီကျစ်သည် စင်မြင့်အောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်နေပြီး ပိုင်ယွီအပေါ် သူ၏ အထင်ကြီးမှုမှာ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့လေ၏။ ဤကောင်လေးသည် တကယ်ကို သူ၏ သဘောကျမှုနှင့် ပိုမို ကိုက်ညီလာနေပေသည်။

တုန်းရွှီကျစ်က ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဲဒီလို ဆိုမှတော့ တခြား တောင်ထိပ်တွေမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလား..."

ပြဇာတ်ကို စိတ်တိုင်းကျ ကြည့်ရှုခဲ့ရသော အခြား ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာမူ အခြား မည်သည့် အတွေးမျှ မရှိကြတော့ချေ။

ဓားကျင့်ကြံသူ များ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်သော ဓားမေးမြန်းခြင်းတောင်ထိပ် ကပင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါက သူတို့တွင် မည်သို့သော ကန့်ကွက်စရာ ရှိနိုင်မည်နည်း။

သို့ရာတွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပိုင်ယွီ ပေါ်လာခြင်းက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို တောင်ထိပ်ငယ်လေး ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်ငယ်လေးသည် မွန်းစတားများကို မွေးထုတ်ပေးနေပေသည်။

ဤစကားရပ်သည် ယခုအခါ အတည်ပြုခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရလဒ်မှာ လူတိုင်းအတွက် ပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ လူစုဆောင်းရေး လှုပ်ရှားမှုသည် ဤသို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး အဖွဲ့မှလွဲ၍ အခြား အတွင်းစည်းတပည့် များသည် နှစ်ယောက်တစ်စု သုံးယောက်တစ်စုဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားကြပေသည်။ ယနေ့၏ အတင်းအဖျင်းများသည် အခြား တောင်ထိပ်များအတွက် ရက်အတော်ကြာ ပြောဆိုရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။

မလာခဲ့ရသူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် နစ်နာသွားခဲ့ပေသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ပြန်သွားပြီး အခြားသူများ အားလုံးကို ပြောပြရမည် ဖြစ်၏။

လူတိုင်း ရင်ပြင်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် တုန်းရွှီကျစ်နှင့် ထိုက်အာတို့သည် အိုးယန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ရှေ့သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာကြလေသည်။

ထိုက်အာသည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေကာ ပိုင်ယွီကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"လူငယ်လေး... မင်း ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ကို ဝင်ချင်လား... မင်းရဲ့ ဆရာ အဖြစ် ငါ တာဝန်ယူပြီး မင်းကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံနိုင်တယ်... အခုကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ တပည့် ဖြစ်သွားမယ်... မင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တာနဲ့ ငါ တန်ဖိုးထားတဲ့ အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ကို မင်းကို ပေးနိုင်တယ်..."

ထိုက်အာ က အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ဟုခေါ်သောအရာကို ထပ်မံ ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ အလိုအလျောက် မည်းမှောင်သွားပေ၏။ ဤလူအိုကြီး ကို အနာဂတ်တွင် သူ သေချာပေါက် ကောင်းကင်မီးအိမ် လို မီးရှို့ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

အိုးယန်က တုန်းရွှီကျစ်ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဘိုးကြီး... ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ပါဝင်ဖို့ ဘာလို့ ခွင့်ပြုလိုက်တာလဲ... ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ဂျူနီယာညီလေး က ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာ ရှင်းနေတာပဲကို..."

တုန်းရွှီကျစ်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်ကြီးကို ပွတ်သပ်ကာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနဲ့အတူ တပည့် အဖြစ် လက်ခံဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ ပါရမီရှင် တွေများ ရှိမလား ဆိုတာကို ထိုက်အာ နဲ့ ငါ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာလေ..."

"မည်သို့ဖြစ်ရသနည်း... ဤအဘိုးကြီးသည် သူ၏ တပည့်များ မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်ကို မသိပါသလော... မိစ္ဆာ သူတော်စင် တစ်ယောက်နှင့် နောက်ခံ အတိအကျ မသိရသေးသော တစ်ယောက်ပင် ရှိနေသည်... သူက တပည့်များ ထပ်မံ လိုချင်နေသေးသည်လော... အပြင်စည်းတပည့်များ ဤမျှ များပြားစွာ ရှိနေပါလျက် အဘယ်ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများထံမှ လူခိုးရန် ကြိုးစားနေရသေးသနည်း..." အိုးယန်က မျက်လုံးလှန်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

ပိုင်ယွီကို သူ၏ ဂိုဏ်းမှ သစ္စာဖောက်ရန် သူ အမှန်တကယ် ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်တော့ချိန်တွင် ထိုက်အာသည် သက်ပြင်းချကာ အိုးယန်ကို ကြည့်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကောင်လေး... မင်း ဘာသိလို့လဲ... ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ဘာတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

အိုးယန်က ပိုင်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဘာတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ... ဓားအင်မော်တယ် ရဲ့ ခေါင်းတလားဖုံးပေါ်မှာ ကနေတဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်က အစ်မကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေမှာလား..."

ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး ထိုက်အာက အိုးယန်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး က ဖွင့်လှစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟာ ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေး ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် အတွက် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ရှာဖွေဖို့ပဲ..."

"ဝိုး... ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ဂျူနီယာညီလေး က ရှောင်ပိုင် ရဲ့ ယခင်ဘဝက အမွေအနှစ် ကို ဆက်ခံတော့မှာလား..."

ထိုက်အာ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် သူ၏ ဆရာ ချမှတ်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်ကို တွေးတောမိသွားလေ၏။ အားလုံးက ဤအရာအတွက်ပင်လော။

ထိုက်အာသည် တိတ်ဆိတ်နေသော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု က လူတွေ မပါဝင်နိုင်အောင် သူတို့ရဲ့ တံခါးဝတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ လူတွေကို ငါ ဘာလို့ စေလွှတ်ခဲ့လဲ သိလား... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဓားအင်မော်တယ် ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ဘယ်သူပဲ ရရ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာရမှာမို့လို့ပဲ..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ သဘောမတူဘူး..." အိုးယန်က ချက်ချင်း ကန့်ကွက်လိုက်လေ၏။

ထိုက်အာသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ပေသည်။ အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ သဘာဝကျကျပင် ထက်မြက်လှလေ၏။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော အိုးယန်သည် အဖွဲ့ထဲတွင် အဓိက စကားပြောသူ ဖြစ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်နည်း…

ဤကောင်လေးသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကိုး တွင်သာ ရှိပုံရသော်လည်း သူ၏ အနောက်ရှိ ဤလူအနည်းငယ်ကို သူ အဘယ်ကြောင့် လုံးဝ ယုံကြည်လက်ခံအောင် ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။

တုန်းရွှီကျစ်က ချောင်းဟန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ချင်းယွင်ဂိုဏ်း က တပည့်တစ်ယောက် ဖွင့်လှစ်ခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဓားဂိုဏ်းချုပ် က ချွင်းချက်အနေနဲ့ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို နေရာတစ်ခု ထပ်ပေးခဲ့တာပါ... ဒါဆို လေးယောက်ပေါ့... မင်းတို့က ဓားအင်မော်တယ် ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို တကယ် ရခဲ့ရင်တောင်မှ ဓားဂိုဏ်း နဲ့ အမည်ခံ အနေနဲ့ပဲ ပတ်သက်တာပါ... ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာစရာ မလိုပါဘူး..."

ထိုအခါမှသာ အိုးယန် စိတ်အေးသွားလေ၏။ သူက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒါဆို... ဂိုဏ်းချုပ် ကို မေးပါရစေ... ကောင်းကင်ယံက ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က အတိအကျ ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာမှာ ဖွင့်မှာလဲ..."

ထိုက်အာက နှာမှုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဘယ်မှာ ဖွင့်မှာလဲ ဟုတ်လား... သေချာပေါက် မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့... သူက ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တာဆိုတော့ သဘာဝကျကျ သူကပဲ ဖွင့်လှစ်ရမှာလေ... ဘယ်အချိန်လဲ ဆိုတာကတော့ ဒီ အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ကို သူ ဘယ်အချိန် နားလည်သဘောပေါက်မလဲ ဆိုတာအပေါ်မှာ မူတည်တယ်..."

ထိုက်အာသည် သူ၏ အသက်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားသော အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ကြားမှ ထပ်မံ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လန်ချင်းဆုန်းထံသို့ တွန့်ဆုတ်စွာ ကမ်းပေးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်လေး... သေချာ ဖတ်နော်... တစ်ခုခု မှားသွားရင် မင်းကို ငါ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မယ်..."

လန်ချင်းဆုန်းက စက္ကူကို လေးနက်စွာ ယူလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် ထိုက်အာကို ဦးညွတ်လိုက်ပေသည်။

ထိုက်အာက အဖွဲ့ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"မနက်ဖြန် ငါ မင်းတို့ကို တောင်အောက် ခေါ်သွားမယ်... အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်တာက ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ပထဝီဝင် နယ်နိမိတ် အတွင်းမှာရှိတဲ့ ကျူးကျန့် မြို့ မှာ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း က ကြေညာပြီးသွားပြီ... အဲဒီမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ငါတို့ ဖွင့်ကြမယ်..."

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ကာ ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ဆွေးနွေးရန် လူတိုင်းကို ခေါ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တုန်းရွှီကျစ်၏ လက်က အိုးယန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပေသည်။

တုန်းရွှီကျစ်၏ ခနဲ့တဲ့တဲ့ လေသံက အိုးယန်၏ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"မသွားကြနဲ့ဦး... မနေ့က တစ်ယောက်ယောက် ငါ့နာမည် သုံးပြီး အကြွေးစာချုပ် တစ်ခု ရေးသွားတယ်လို့ ကြားတယ်... မင်း အဲဒီအကြောင်း ဘာသိလဲ..."

ထိပ်သီး