အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း ၁၀၃ - လန်ချင်းဆုန်း၏ ယခင်ဘဝနှင့် ပတ်သက်သော ချန်ချန်ရှန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များ

အိုးယန်သည် လုံးဝ အရှုံးပေးလိုက်ရသော အမူအရာဖြင့် လူတိုင်းကို တောင်ထိပ်ငယ်လေး သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့လေ၏။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူတိုင်း စုဝေးကြပြီး ဟူထူကို ရေချိုးရန် သံအိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ကြကာ ရှောင်ဖုန်းက မီးကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ထိုလေးဦးမှာမူ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ သူတို့၏ ခရီးစဉ်အကြောင်း ဆွေးနွေးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

မီးထိုးပေးနေသော ရှောင်ဖုန်းသည် သစ်ပင်အောက်ရှိ ကျောက်စားပွဲတွင် ဆွေးနွေးနေကြသော သူ၏ စီနီယာအစ်ကို များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပေ၏။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို များနှင့်အတူ ထိုင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်မည့် စွမ်းအားမျိုးကို သူ မည်သည့်အချိန်တွင် ရရှိမည်နည်း။

သို့ရာတွင် သူ့တွင် ကောင်းမွန်သော အကောင်းဆုံး လက်နက် တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများသည် အလကား မဖြစ်ခဲ့ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ သူ့တွင် အုတ်မြစ် တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ဖုန်းသည် ထင်းတုံးတစ်တုံးကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မူလက သွယ်လျနေသော သူ၏ လက်ကျောဘက်တွင် အကြေးခွံများ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ထို့နောက် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားပြီး မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပေသည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး... အရမ်းပူတယ်... နင် ငါ့ကို ပြုတ်တော့မလို့လား..."

ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ဟူထူသည် အိုးစွန်းတွင် အားနည်းစွာ မှီလျက် ရှောင်ဖုန်းကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဖုန်း ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ထူထူ ကို အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်ကာ သူ၏ မီးကို လေးနက်စွာ ဆက်လက် မွှေးနေလိုက်ပေ၏။ ဂျူနီယာညီမလေး ရေချိုးပြီးသွားလျှင် ထိုရေကို သူ သောက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရောဂါသည် တစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ ဤအရာကို သောက်ရသည်ကို သူ မကြိုက်ချေ။ ထိုအရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်ကာ တတိယအစ်ကို က သူ့ကို သောက်ခိုင်းထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မီးတောက်များကြောင့် ရှောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ အဆက်မပြတ် ဖြေတွေးနေလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် စားပွဲပေါ်တွင် လက်ထောက်ကာ စကားနားမထောင်သော ညီငယ် သုံးဦးကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်များကို ပိုင်ယွီအပေါ်သို့ ရပ်တန့်လိုက်ကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ရှောင်ပိုင်... မင်း တောင်ပေါ်ကို မတက်လာခင်တုန်းက ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်း မင်းကို ပြောပြခဲ့တဲ့ သူတောင်းစားအိုကြီး တစ်ယောက်နဲ့များ ကြုံခဲ့ဖူးလား..."

ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရှေးဟောင်း ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ မဟာကျင့်ကြံသူ များ မည်သို့ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်ကို ရှင်းပြရန် သူတောင်းစားအိုကြီး တစ်ဦး၏ သရုပ်မှန်ကို သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

အရာအားလုံးကို သိရှိပြီး ကျားကို စားရန် ဝက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသော သူတောင်းစား တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရလောက်အောင် မည်သူကများ ထိုမျှ ကံကောင်းမည်နည်း။

ထို့ပြင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းဂူနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင်ပင် မသိချေ။ သူ၏ ယခင်ဘဝက သူသည် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ရရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းဂူကို တည်ဆောက်ရန် မည်သို့ အချိန်ရနိုင်မည်နည်း။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူကို မည်သူ တည်ဆောက်ခဲ့သည်ကိုပင် မသိချေ။

ခေါင်းခါပြနေသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် နှမြောတသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။ မူလက ရှောင်ပိုင် သည် သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ သိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်ပိုင် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းဂူထဲတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကိုပင် မသိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် တာဝန်ယူမှု ကင်းမဲ့လွန်းလှပေသည်။

"အဟမ်း... အဲဒါလေ စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော် တောင်ပေါ်ကို မတက်လာခင်တုန်းက သူတောင်းစားအိုကြီး တစ်ယောက်နဲ့ ကြုံခဲ့ရပြီး အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်း တချို့ကို ကြားခဲ့ရတယ်..." ချန်ချန်ရှန်းက လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ချန်ချန်ရှန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပေ၏။ ဤ သူတောင်းစားအိုကြီး နှင့် ကြုံတွေ့ရလောက်အောင် တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ အမှန်တကယ် ရှိနေသည်လော။

လန်ချင်းဆုန်း မှာလည်း အံ့သြသွားလေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဖုန်းရွက် မြို့တွင် သူတောင်းစား တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသနည်း။

ထိုအခါမှသာ သူ၏ တတိယညီငယ် သည် အနာဂတ်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်ကြောင်း အိုးယန် သတိရသွားပေ၏။ ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်းကို သူ မည်သို့လုပ်၍ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ အိုးယန်သည် သူ၏ တတိယညီငယ် ဖန်တီးထားသော အချိုးမကျသည့် ဆင်ခြေကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ တိုက်တွန်းလိုက်ပေသည်။

"တတိယညီငယ်... မြန်မြန် ပြောပြပါ... ငါတို့ နားထောင်နေတယ်..."

ချန်ချန်ရှန်းက ချောင်းဟန့်ကာ အတိတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေဟန် ပြုလိုက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူ၏ သရုပ်မှန်ကို မဖော်ထုတ်ဘဲ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အခြေအနေကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို သူ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်လာတာကို ကျင့်ကြံခြင်း လောကရဲ့ ဘယ်နေရာကနေမဆို မြင်နိုင်ပါတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ... အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုတာ ရှေးဟောင်းခေတ်က မဟာဆရာကြီး တစ်ဦး ဖွင့်လှစ်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ..." ချန်ချန်ရှန်းက အတိတ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ပိုင်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ချန်ချန်ရှန်း ပြောသည်မှာ လုံးဝ တိကျမှန်ကန်ပေသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရလျှင် အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဤအဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်လေ၏။ တတိယအစ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော သူတောင်းစားအိုကြီး သည် အမှန်တကယ်ပင် ဗဟုသုတ အချို့ ရှိပုံ ရပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက ဆက်ပြောလေသည်။

"အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ရှေးဟောင်း မဟာဆရာကြီးတွေ ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများ၊ အမွေအနှစ်တွေ၊ မှော်ရတနာများ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာတွေ လိုမျိုး အမျိုးမျိုးသော ရတနာတွေ ပါဝင်ပါတယ်... တကယ်တော့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုင်းဟာ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ထင်တာကတော့... ဓားဂိုဏ်းချုပ် ထိုက်အာ ပြောသလိုပဲ အကယ်၍ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုက ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ဆိုရင် အဲဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ဘာတွေ ရှိနေမယ်လို့ ခန့်မှန်းရမလဲ..." ချန်ချန်ရှန်းက သူတို့ကို တမင်တကာ စိတ်ဝင်စားအောင် ဖန်တီးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အိုးယန်က အရူးတစ်ယောက်လို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"ဘာတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ... သေချာပေါက် အမွေအနှစ် ပေါ့..."

"......"

ချန်ချန်ရှန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေ၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရူးဟန်ဆောင်နေတတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမှန်တကယ်ပင် အရူး ဖြစ်နေတတ်ပေသည်။

အိုးယန်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည့် သူ၏ စကားနားမထောင်သော ညီငယ် သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် အမှောင်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်လေ၏။ သူက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း ပြောနေတဲ့ အကြောင်းအရာကို အဆုံးသတ်လို့ ရမလား ကောင်လေး..."

ချန်ချန်ရှန်း မှာ ဆက်ပြောရန်မှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"တကယ်တော့ ခန့်မှန်းရတာ မခက်ပါဘူး... ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ဆိုရင် ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ သေချာပေါက် ပါဝင်ရပါမယ်... အဲဒီ ဓားအင်မော်တယ် က ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ဖို့ အမျိုးမျိုးသော စမ်းသပ်မှုတွေကို သေချာပေါက် သတ်မှတ်ထားပါလိမ့်မယ်..."

လန်ချင်းဆုန်းသည် အတွေးနက်သွားလေ၏။ ချန်ချန်ရှန်း စောစောက မေးမြန်းခဲ့စဉ်က သူတို့သည် ဤအချက်ကိုလည်း တွေးမိခဲ့ကြသော်လည်း ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးက မည်သို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုး ချန်ရစ်ခဲ့မည်နည်း။

ပိုင်ယွီသည်လည်း သူ၏ ယခင်ကိုယ် က မည်သို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုး ချန်ရစ်ခဲ့မည်ကို အပြင်းအထန် တွေးတောနေခဲ့ပေသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ ယခင်ကိုယ် သည် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။

အိုးယန်က ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ဘာ စမ်းသပ်မှုတွေလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို ဖြန့်ကားကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော်က အထဲကို ဝင်ဖူးတာမှ မဟုတ်တာ... ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ..."

အိုးယန်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ချန်ရှန်း သည်ပင်လျှင် ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အမှန်တကယ် မသိကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အရှုံးပေးလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ချန်ချန်ရှန်း၏ အကြည့်များမှာ လန်ချင်းဆုန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။ အနာဂတ်တွင် မူလက ဓားဂိုဏ်း ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော လန်ချင်းဆုန်း သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အလယ်တွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်လေ၏။

ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်မှာ ဆယ်နှစ်နီးပါး စောနေလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ဖွင့်လှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ယခု ဖွင့်လှစ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် ဓားဂိုဏ်း သို့ မဝင်ရောက်ဘဲ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် အချိန်ဇယား ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း မတိုင်မီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဓိက အဖြစ်အပျက်များသည် သူ့အတွက် ပို၍ပို၍ အဆင်မပြေ ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းတွင် အတိအကျ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှ လန်ချင်းဆုန်း တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ဓားကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးသည် အတွင်းတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြလေ၏။

ထိုအချိန်က ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် ဓားဂိုဏ်း ကို ဆန့်ကျင်သည့် အုံကြွမှု လှိုင်းတံပိုး တစ်ခုကိုပင် စတင်ခဲ့ကြပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် ဓားဂိုဏ်း ၏ အမွေအနှစ် အတွက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် အတွင်းတွင် အတိအကျ မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို ချန်ချန်ရှန်း မသိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်က သူသည် တာအို ကို စတင် ကျင့်ကြံခါစ သာမန် လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို လုံးဝ မသိရှိနိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ ဤသို့ ဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများကိုသာ သူ ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လန်ချင်းဆုန်း သည် ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ၏ အမွေအနှစ် ကြောင့် အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံးသော အင်မော်တယ် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

သို့ရာတွင် အင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက် လန်ချင်းဆုန်း သည် လူသားမျိုးနွယ် နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် တို့အကြား ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုတော့ချေ။ အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် လန်ချင်းဆုန်း သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဘယ်သောအခါမျှ ထပ်မံ မပေါ်လာခဲ့တော့ချေ။

ဤဘဝတွင် သူ၏ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို သည် ဒဏ္ဍာရီများထဲမှ အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော လူနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။ သူသည် ဓားဂိုဏ်း သို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ဘဲ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲကအတိုင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းဦးမည်လား ဆိုသည်ကိုသာ သူ မသိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုလူမှာ အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

အခန်း ၁၀၄ - လင်းဖုန်း

လူလေးဦး၏ ဆွေးနွေးမှုများ အလယ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် တုန်းရွှီကျစ် ၏ စက္ကူကြိုးကြာရုပ် သည် တောင်ထိပ်ငယ်လေး သို့ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး သုံးရက်အတွင်း ထိုက်အာ သည် သူတို့ကို ဓားဂိုဏ်း ၏ ကျူးကျန့် မြို့ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း အိုးယန်နှင့် အခြားသူများအား အသိပေးလိုက်လေ၏။

စက္ကူကြိုးကြာရုပ် သည် ကျောက်စားပွဲပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်လာပြီး လူလေးဦးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တစ်ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေကြပြီးနောက် အိုးယန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ စကားနားမထောင်သော ညီငယ် သုံးဦးကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စများကို သွားလုပ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပေသည်။

လန်ချင်းဆုန်း သည် ရှုပ်ယှက်ခတ် ရေးခြစ်ထားသော စက္ကူကို ယူကာ ရတနာတစ်ခု ရှာတွေ့သွားသည့်အလား သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားလေ၏။ လန်ချင်းဆုန်း ၏ အတွင်းစိတ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွင် ဤစက္ကူသည် သူ၏ အနာဂတ် တာအို အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရပေသည်။

ပိုင်ယွီ၏ ခေါင်မိုးမှာ မပြီးသေးသဖြင့် သံမှိုတစ်ချောင်းကို ပါးစပ်တွင် ကိုက်လျက် အမိုးပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း ထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အိုးယန်က ချန်ချန်ရှန်း၏ ပခုံးကို ဖိကာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ချန်ရှန်း... မင်း ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို တွေးတောဆင်ခြင်နေတာ အချိန်တချို့ ကြာနေပြီ မဟုတ်လား... ဘယ်တော့လောက် ထွက်လာမလဲ... ဘာတွေများ ရခဲ့လဲ..."

ချန်ချန်ရှန်းမှာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်လောက်ပါတယ်... တကယ်တော့ ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အုတ်မြစ် ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရုံ သက်သက်ပါပဲ... ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ က ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်ပါဘူး..."

အိုးယန်က နားလည်ကြောင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချန်ချန်ရှန်းကို ထမင်းသွားချက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပေသည်။ သူက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ စက္ကူကြိုးကြာရုပ် ကို ကောက်ယူကာ ၎င်းအတွင်းသို့ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ တစ်စီးကြောင်းကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်လေ၏။

မူလက တောင့်တင်းနေသော စက္ကူကြိုးကြာရုပ် သည် ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာပြီး အိုးယန်ကို တစ်ပတ် ပတ်ပြေးကာ ချင်းယွင်တောင်ထိပ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

ညရောက်လာချိန်တွင် များသောအားဖြင့် စောစော အိပ်လေ့ရှိသော အိုးယန်သည် သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် မတ်မတ် ထိုင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံ ရပေသည်။

ရုတ်တရက် အိုးယန်၏ အရှေ့တွင် သားမြီးယပ် တစ်ချောင်း တိုက်ရိုက် ပေါ်လာပြီး တုန်းရွှီကျစ်၏ အသံက သားမြီးယပ် ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ဖမ်းဆွဲထား..."

အိုးယန်က လက်လှမ်းကာ သားမြီးယပ် ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံများ လည်ထွက်သွားပေသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ ပင်မခန်းမ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

တုန်းရွှီကျစ် သည် အိုးယန်ကို ကျောခိုင်းလျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် စက္ကူကြိုးကြာရုပ် ကို ကိုင်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ပင်မခန်းမရှိ ပူဇော်ရေး စားပွဲ အထက်မှ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး" ဟူသော စာလုံးများအပေါ် စူးစိုက်ထားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

အိုးယန်က ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး တုန်းရွှီကျစ်၏ မေးခွန်းကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ပေ၏။

"မင်း သေချာလား... သူ့နာမည်က တကယ်ပဲ လင်းဖုန်း လား..."

စက္ကူကြိုးကြာရုပ် ကို ကိုင်ထားသော တုန်းရွှီကျစ် က တိုးညှင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

အိုးယန်က ပျင်းရိစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေ၏။

"မမှားပါဘူး... ပြီးတော့ သူက ခင်ဗျားရဲ့ မိစ္ဆာ သူတော်စင် နဲ့ အတိအကျ တူတယ်..."

တုန်းရွှီကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရလေသည်။ သူက လှည့်လာပြီး အိုးယန်ကို အနည်းငယ် သက်သာရာရသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကောင်လေး... ဒီကိစ္စအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြတဲ့အတွက် ငါ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ်..."

အိုးယန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း က တပည့်တစ်ယောက်ပါ... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း အတွက် အရမ်း အရေးကြီးလွန်းလို့ ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ကြားချင်လို့ပါ..."

"ဘာလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အမှိုက် တစ်ကောင်အတွက် တာအိုဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ငါက အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ လိုသေးလို့လား..."

တုန်းရွှီကျစ်က အိုးယန်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

အိုးယန် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် တုန်းရွှီကျစ်က တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။

"ထွက်လာစမ်း..."

အိုးယန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ထိုင်ခုံ အထက်တွင် အာကာသ က စတင် ပုံပျက်လာခဲ့ပေသည်။ တားမြစ်နယ်မြေ တွင် ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေသော လင်းဖုန်း သည် အာကာသ ကို အကြမ်းဖက် ဆုတ်ဖြဲခဲ့သော တုန်းရွှီကျစ် ကြောင့် တိုက်ရိုက် တယ်လီပို့ လုပ်ခံလိုက်ရလေ၏။

လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော လင်းဖုန်း မှာ အနည်းငယ် လန့်ဖြန့်သွားပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ပေသည်။ သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ့ကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်နေသော အိုးယန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

"အို လင်း... မအိပ်သေးဘူးလား..."

"အိုးယန်... စီနီယာအစ်ကို... ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ..."

လင်းဖုန်း က အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

အနောက်ဘက်မှ တုန်းရွှီကျစ်၏ အေးစက်သော နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

"မိုက်မဲတဲ့ သား... ဘာလို့ ဒူးမထောက်သေးတာလဲ..."

လင်းဖုန်း သည် ကမန်းကတန်း ခေါင်းလှည့်ကာ တုန်းရွှီကျစ်၏ အရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ အိုးယန်သည် လင်းဖုန်း ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ပြောပြခဲ့မည်မှာ သေချာကြောင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နားလည်ပြီး ဖြစ်လေ၏။

ယခုအခါ သူ စဉ်းစားသင့်သောအရာမှာ ဤစစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို မည်သို့ ဖြတ်ကျော်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်ပေသည်။

အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တစ်ခုထဲတွင် နှစ်သောင်းချီကြာအောင် လွင့်မျောနေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နေရောင်ခြည်ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့လေပြီ။

သူ၏ တာအို နှလုံးသား နှင့် သူ၏ ဗျူဟာမြောက် နက်ရှိုင်းမှု နှစ်ခုစလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်သော လင်းဖုန်း နှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် သာလွန်နေပေသည်။

တုန်းရွှီကျစ်သည် သူ ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော တပည့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပသွားသော်လည်း သူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ဆဲ ဖြစ်လေ၏။

"ငါ မင်းကို မေးမယ်... အိုးယန် တောင်အောက်ကို ဆင်းတုန်းက ကြုံခဲ့ရတဲ့ လင်းဖုန်း ဆိုတဲ့ လင်းဖုန်း ဟာ မင်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား..."

တုန်းရွှီကျစ် က လင်းဖုန်း ၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အနောက်ရှိ အိုးယန်သည် အခြားသူများ၏ သရုပ်မှန်ကို စုံစမ်းနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းကို လင်းဖုန်း နားလည်သွားခဲ့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းဖုန်း ဟူသော နာမည်ကို သူနှင့် သူ၏ လက်ရှိ ကိုယ်ပွား သာလျှင် သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ဤအရာက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားထားရာ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လင်းဖုန်း ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် အင်မော်တယ် တစ်ပါးပင်လျှင် သူ့ထံတွင် မည်သည့် အမှားအယွင်းကိုမျှ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ထိုအဆုံးအစမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ ထဲတွင် သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဆရာ လိုက်နာသော တာအို ကို သူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ သရုပ်မှန် ပေါ်သွားမည်ကို လင်းဖုန်း အနည်းငယ်မျှပင် မစိုးရိမ်တော့ချေ။

လင်းဖုန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူက ခေါင်းကို ရိုသေလေးစားစွာ ငုံ့ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါက ကျွန်တော်နဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ်"

အိုးယန်သည် ဒူးထောက်နေသော လင်းဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ လင်းဖုန်း မည်သို့ ခုခံချေပမည်ကို သူ တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း လင်းဖုန်း က ဤမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဆက်မကစားတော့ဘူးလော... ဝံပုလွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးတော့မည်လော...

ဝုန်း...

တုန်းရွှီကျစ် ထံမှ ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။ တုန်းရွှီကျစ်သည် သူ၏ အရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော တပည့်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"မင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ် နဲ့တောင် ပူးပေါင်းကြံစည်သေးတယ်... မင်းရဲ့ ပြစ်မှုက သေဒဏ် ထိုက်တန်တယ် ဆိုတာကို မင်း သိရဲ့လား..."

လင်းဖုန်း သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး တုန်းရွှီကျစ် ကို ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဆရာ... လင်းဖုန်း က ကျွန်တော်နဲ့ ပတ်သက်နေတာ မှန်ပေမယ့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် နဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ လုံးဝ မရှိပါဘူး!"

"ပြောစမ်း..."

တုန်းရွှီကျစ်သည် သူ၏ တပည့်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ အစွမ်းထက်သော ဖိအားပေးမှုက အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်ထားသော လင်းဖုန်း ကို သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ မသက်မသာ ခံစားရစေလေသည်။

သူ၏ အနောက်ရှိ အိုးယန်သည် သူ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားကာ သူ၏ အရှေ့ရှိ လင်းဖုန်း ကို ကြည့်နေပေ၏။ လင်းဖုန်း မည်သို့ ငြင်းခုံရန် ကြိုးစားမည်ကို အိုးယန်လည်း ကြည့်ချင်နေလေသည်။

"ဆရာ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒီတပည့် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ခုရဲ့ အနှောင့်အယှက်ကို အဆက်မပြတ် ခံနေရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ပါဘူး... ဂျူနီယာညီလေး... ပိုမှန်အောင် ပြောရရင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန် ကျူးယွမ် သေဆုံးသွားမှသာ ဒီတပည့်က နှလုံးသားနတ်ဆိုး ကို အမှန်တကယ် ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအို နှလုံးသား က ရှင်းလင်းလာခဲ့တာပါ... အဲဒီအချိန်ကျမှ ကျွန်တော်က စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် ကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာ... အဲဒီ လင်းဖုန်း ဆိုတာ ဒီတပည့် ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ နှလုံးသားနတ်ဆိုး ရဲ့ သရုပ်ဖော်မှုပါပဲ" ဟု လင်းဖုန်း က ခေါင်းငုံ့ကာ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

နှလုံးသားနတ်ဆိုး... တုန်းရွှီကျစ် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပေသည်။ ဤတပည့်တွင် နက်ရှိုင်းသော နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ၏ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းဖုန်း ၏ ပါရမီသည် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း အိုးယန်က လန်ချင်းဆုန်း ကို ဂိုဏ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် သူ၏ တောက်ပမှု အားလုံးကို လန်ချင်းဆုန်း က ခိုးယူသွားခဲ့ပြီး ထိုအခါမှသာ သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် စတင် မှေးမှိန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ပိုင်းမှ ရောက်လာသော ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ အကြောင်းကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ ချန်ချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံခဲ့ရသော လင်းဖုန်း အတွက် ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး သည်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချန်ချန်ရှန်း ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလေ၏။

ဤကဲ့သို့သော အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်ချက်များ အောက်တွင် လင်းဖုန်း သည် သူ၏ နှလုံးသားနတ်ဆိုး ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ဆဲလော။

ထို့ပြင် သူသည် သူ့ကို နှလုံးသားနတ်ဆိုး ဖြတ်တောက်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို သင်ပေးရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ချေ။ သူ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။

သို့ရာတွင် လင်းဖုန်း သည် ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေ၏။

"နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ခုလို့ ပြောတာထက် နောက်ထပ် ငါ တစ်ယောက်ကို ငါ ဖြတ်တောက်လိုက်တာပါ... အားနည်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချတဲ့ ငါ... တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်တွေကို ဂရုစိုက်ပြီး တခြားသူတွေရဲ့ တောက်ပမှု အရိပ်အောက်မှာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့ရတဲ့ ငါ ပေါ့... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ထဲကနေ သူ့ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ တာအို နဲ့ ငါ ဘာကို လိုက်စားသင့်တယ် ဆိုတာကို ငါ နားလည်သွားခဲ့တယ်"

လင်းဖုန်း ၏ အသံမှာ ခိုင်မာပြီး ဟိန်းထွက်နေကာ ပင်မခန်းမ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရှိသော လူသားလောကရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည့် တုန်းရွှီကျစ်၏ စစ်ဆေးမှုအောက်တွင် လင်းဖုန်း ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သည် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မပြသခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုအရာမှာ ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်နေပေသည်။

အသိစိတ်ရှိသော နှလုံးသားနတ်ဆိုး တစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ရန် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

ဖြစ်နိုင်ပေသည် အနည်းဆုံးတော့ တုန်းရွှီကျစ် သည် ဤ တာအို ကို မည်သို့ ကျင့်ကြံရမည်ကို သိရှိထားလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။