အခန်း (၁၀၇-၁၀၈)

အခန်း ၁၀၇ - ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာပါ

တစ်ယောက်ကို တစ်ရွက်စီ ဟုတ်လော။

အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု များသည် ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ ပေါများနေသည်ဟု သူ ထင်နေသလော။

ဓားဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ထံတွင် တန်ဖိုးထားရသော ပိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ထိုအရာများကို သူသည် တန်ဖိုးကြီးသော စုဆောင်းမှုများကဲ့သို့ နေ့စဉ် စောင့်ကြပ်ကာ မည်သူမျှ မရှိချိန်တွင်သာ တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုခံစားရဲလေ၏။

ဤ လူငယ်များ သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ရွက်စီဟု ပြောနေသည်လော။

အကယ်၍ သူ့ထံတွင် ထိုမျှ များပြားစွာ ရှိနေပါက သူသည် အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်မှာ ကြာလှပြီ မဟုတ်ပါလော။

သို့ရာတွင် အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘိုးကြီး ၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများကို နားမထောင်ဘဲ သူ့ကို ချက်ချင်း စတင် ရှာဖွေတော့၏။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် တွင် ကိုယ်ပိုင် သိမ်းဆည်းထားသောအရာများ မည်သို့ မရှိဘဲ နေမည်နည်း။ သရဲများပင်လျှင် ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ယမန်နေ့ညက လန်ချင်းဆုန်း သည် ဤစက္ကူက သူ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးကြောင်း မပြောခဲ့ပါက အိုးယန်သည် ဤ အဘိုးကြီး ကို ဖမ်းဆီးရန် ဤမျှအထိ အပင်ပန်းခံမည် မဟုတ်ချေ။

အိုးယန်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မွှေနှောက် ရှာဖွေနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုက်အာသည် သူ လာရောက်ချိန်တွင် ဤ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကောင်လေး ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံရန် တုန်းရွှီကျစ် က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် အထူးတလည် မှာကြားလိုက်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ဤ ကောင်လေးသည် ထူးဆန်းပြီး မည်မျှပင် ရဲတင်းသနည်း။ သူသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကို အမှန်တကယ်ပင် ပြန်ပေးဆွဲရဲလေသည်။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုကြားတွင် ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သူ မကြောက်ဘူးလော။

"ကောင်လေး... မင်းက သေချင်နေတာလား... ငါ ဒေါသ မထွက်ခင် ငါ့ကို မြန်မြန် လွှတ်ပေးစမ်း..." ထိုက်အာက အိုးယန်ကို အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုက်အာ၏ ကိုယ်ပိုင် အိတ်ကပ်ထဲမှ သူ ရှာတွေ့ခဲ့သော ယမန်နေ့က ရုပ်ပြစာအုပ်မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။

ဤရုပ်ပြစာအုပ်သည် သူ ပစ်ပေါက်လိုက်စဉ်က အသစ်စက်စက် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ညအကြာတွင် ထိုစာအုပ်၏ အစွန်းများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဤ အဘိုးကြီး သည် အတော်လေး ဆင်းရဲဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ ဒေါသမှာ ကြီးမားလှပေသည်။

အိုးယန်သည် ရုပ်ပြစာအုပ်ကို ထိုက်အာ၏ ရင်ဘတ်ကြား သို့ အထင်သေးစွာဖြင့် ပြန်ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့် ထိုက်အာကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်နေသော အပြုံးဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း၏ ရုပ်သေးရုပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး တစ်ခုစီတိုင်း၏ လက်ထဲတွင် မှတ်တမ်းကျောက်တုံး တစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြပေသည်။

သူတို့သည် သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ထိုက်အာကို ဒီဂရီ ၃၆၀၊ နေရာလပ်မကျန် ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ရိုက်ကူးနေကြလေ၏။

"ဒီ မှတ်တမ်းကျောက်တုံး တွေကနေ ရိုက်ကူးထားတဲ့ မြင်ကွင်းတိုင်းကို တခြားနေရာမှာ ဒုတိယ အရန် အနေနဲ့ သိမ်းဆည်းထားတယ် ဓားဂိုဏ်းချုပ်..."

အိုးယန်သည် သူ၏ အနောက်ရှိ ရုပ်သေးရုပ် များ၏ လက်ထဲမှ မှတ်တမ်းကျောက်တုံး များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ထိုက်အာကို တိုးညှင်းပြီး ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဓားဂိုဏ်းချုပ် က သူ သစ်ပင်မှာ အချည်ခံထားရတဲ့ ပုံစံကို ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံးမှာ ပြန့်နှံ့သွားတာကို မလိုချင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား..." အိုးယန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဤ ကောင်လေး သည် ဟူယန် ထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်လှပေသည်။

ထိုက်အာ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသမှသည် တုန်လှုပ်မှုအဖြစ်သို့ ထို့နောက် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူသည် အိုးယန်ကို ဖားယားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောကြရအောင် သခင်လေး... မင်း ဘာပဲလိုလို ငါ လုပ်နိုင်သမျှ သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

"ပြောရမယ်ဆိုရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံမှု ကို တခြားသူတွေဆီ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ် တစ်ခု မရှိဘူးလား... ဒါဆို ဘာကြောင့် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အားလုံးကို ငါ့ဆီ မလွှဲပေးတာလဲ..." အိုးယန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ထိုက်အာက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါဆို ငါ သေသွားမှာပေါ့..."

"အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

"တခြားတစ်ခု ပြောင်း..."

"မင်းဆီမှာ အင်မော်တယ် ဒိုင်ယာရီ ဘယ်လောက် ရှိလဲ..."

"အဲဒါတွေကို ဂေါ်ဖီထုပ်တွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား... ငါ့ဆီမှာ စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ... ဒီတစ်ခေါက် ငါ တစ်ရွက်ပဲ ယူလာခဲ့တာ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါလည်း မဖြစ်ဘူး ဟိုဟာလည်း မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းကို အလကား ကြိုးတုပ်ထားသလို ဖြစ်မနေဘူးလား..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့ကို ကြိုးတုပ်ဖို့ ငါ မင်းကို ခိုင်းခဲ့လို့လား..."

"မရဘူး... ဘာမှမရဘဲနဲ့တော့ မင်းကို ငါ အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး..."

ထိုက်အာသည် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ကာ အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါ မင်းကို အကြွေးစာချုပ် တစ်ခု ပေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... ဓားဂိုဏ်း ကို ပြန်ရောက်မှပဲ ငါ အဲဒါကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်လေ..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အိုးယန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... အရာဝတ္ထုများကို အခမဲ့ ရရှိရန် သူ တစ်ဦးတည်းသာ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အကြွေးစာချုပ် များစွာကို ရေးသားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အချိန်က ပြန်ဆပ်ခဲ့ဖူးသနည်း။

ဤ အဘိုးကြီး သည် သူ့ထံမှ အရာဝတ္ထုများကို အခမဲ့ ရရှိရန် ဤနည်းလမ်းကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုချင်နေသည်လော။

ရုတ်တရက် အိုးယန်သည် ထိုက်အာ၏ ခါးရှိ ဓားရှည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

အစိမ်းရောင်သန်းကာ အပြာရောင် ဓားအိမ်နှင့် အပြာနုရောင် တိမ်တိုက်များ စီးဆင်းနေသော ဓားရိုးတို့မှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးပုံ ရပေသည်။

အိုးယန်သည် ထိုက်အာ၏ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ လန်ချင်းဆုန်းထံသို့ ပစ်ပေးကာ ထိုက်အာကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင် ဒီဓားကို အခကြေးငွေ အနေနဲ့ သုံးကြရအောင်..."

ထိုက်အာသည် အိုးယန်က သူ၏ ဓားရှည်ကို ဖြုတ်ယူသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လှောင်ပြောင်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... ဒီဓားကို ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း က အစဉ်အဆက် ဂိုဏ်းချုပ် တွေပဲ ဆွဲထုတ်နိုင်တာ..."

ချွင်...

လန်ချင်းဆုန်းက ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲမှ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

ကြည်လင်ပြီး အေးစက်သော ဓားအလင်းရောင် တစ်ခုက ဓားရှည်ပေါ်တွင် စီးဆင်းသွားပြီး ဓားတစ်လက်လုံးကို အနုပညာလက်ရာ တစ်ခုကဲ့သို့ လှပသွားစေပေသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဤသည်မှာ ဓားဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးတည်းသာ ဆွဲထုတ်နိုင်သော ဓားဖြစ်ပြီး ထိုအရာသည် ဓားဂိုဏ်းချုပ် ၏ အာဏာ အမှတ်အသား လည်း ဖြစ်ကာ အဆင့်မြင့် တာအို လက်နက် တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ခြင်း မဟုတ်ပါက ၎င်းကို ဆွဲထုတ်သော အခြား မည်သူမဆိုသည် ဓားရှည် အတွင်းရှိ အဆုံးအစမရှိသော စုပ်ယူမှု ကြောင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ များ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံရပြီး ခန်းခြောက်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် လန်ချင်းဆုန်း က ထိုဓားကို ဆွဲထုတ်ခဲ့ပြီး သူသည် အကောင်းပကတိ ဖြစ်နေလေ၏။

သောက်ကျိုးနည်း... သူ မသေသေးဘဲ ဤဓားက လန်ချင်းဆုန်း ကို သခင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုနေပြီလော။

သို့ရာတွင် ဒုတိယ အနေဖြင့် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် လန်ချင်းဆုန်း သည် သူ၏ ဓားဂိုဏ်း ၏ အမွေအနှစ် တာအို နှင့် အလွန် သင့်တော်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။ သူသည် ဓားဂိုဏ်း အတွက် မွေးဖွားလာသူ သက်သက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါ ပြောသားပဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း နဲ့ ရေစက် ပါတယ် လို့...ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ကို လာခဲ့ပါ... မင်း ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်..." ထိုက်အာသည် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့သော လန်ချင်းဆုန်း ကို ဝမ်းသာအံ့သြသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော်လည်း သူသည် လူခိုးရန် မမေ့ခဲ့ချေ။

လန်ချင်းဆုန်းက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ထိုက်အာ၏ စည်းရုံးမှုကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း ပြသကာ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ထည့်ပြီး ပိုင်ယွီထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သော ပိုင်ယွီက ဓားကို ဖမ်းလိုက်လေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ဓားကောင်းတစ်လက်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် သခင်လေး တစ်ဦး ပြည့်တန်ဆာအိမ် သို့ သွားရောက်ပြီး ပြည့်တန်ဆာ တစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် တူလေ၏... နှစ်ဦးစလုံးသည် စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိကြပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ချင်ကြပေသည်။ (ဓားကို ဆိုလိုတာနော်...)

"ချွင်..."

ပိုင်ယွီသည်လည်း မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မရှိဘဲ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

ထိုက်အာ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့သြမှုကြောင့် ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပေသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် မည်သူကမျှ ဤဓားကို မဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယနေ့တွင် သူ နှစ်ယောက်တောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ပိုင်ယွီက ထိုဓားကို ခဏမျှ ကစားလိုက်၏။ ထိုအရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဓားကောင်းတစ်လက် ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ယွီသည်လည်း ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ချန်ချန်ရှန်းထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းက ဓားရှည်ကို ဖမ်းလိုက်ပေသည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကို နှင့် ဂျူနီယာညီလေး တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဓားကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူလည်း စမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

သူသည် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မဟုတ်သလို ဤဓားကိုလည်း စိတ်မဝင်စားသဖြင့် ဆွဲထုတ်ရန် မလိုအပ်ချေ။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ဓားကို အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ အနောက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ထိုဓားမှာ ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ကျသွားလေ၏။

သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ထိုက်အာသည်လည်း သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပေသည်။

အကယ်၍ ချန်ချန်ရှန်းသာ ဤဓားကို ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ ဓားဂိုဏ်း ၏ အာဏာ အမှတ်အသား မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန် ဖြစ်သွားတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုက်အာသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း မှာ ဝမ်ကျန့် ရေကန် တစ်ခု ရှိတယ်...

အတွင်းစည်းတပည့် တွေသာ အဲဒီကို ဝင်ရောက်ပြီး ကြင့်ကြံခွင့် ရှိတယ်...

မင်းရဲ့ ဒီ ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက် ဝမ်ကျန့် ရေကန် ကို သွားလည်လို့ ရမယ်လို့ ငါ ကတိပေးနိုင်တယ်...

သူတို့ ရရှိတဲ့ အခွင့်အရေး ဒါမှမဟုတ် အကျိုးကျေးဇူး မှန်သမျှက သူတို့ပိုင်တာပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ သဘောကျသလို ယူသွားလို့ ရတယ်... ငါ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ တားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုက်အာ ဤမျှ လေးနက်စွာ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အိုးယန်သည် တစ်ဝက်သာ ယုံကြည်ကာ စက္ကူနှင့် ကလောင်ကို ထုတ်ယူပြီး အကြွေးစာချုပ် တစ်ခု ရေးသားလိုက်ကာ ကလောင်ကို ထိုက်အာ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်လေ၏။

ထိုက်အာသည် သူ၏ နာမည်ကို အကြွေးစာချုပ် ပေါ်တွင် သူ၏ ပါးစပ်ဖြင့် ရှက်ဖွယ်ကောင်းစွာ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ရပေသည်။

အိုးယန်သည် အကြွေးစာချုပ် ကို ကျေနပ်စွာ ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထိုအရာကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်လေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ စာလုံးများ အားလုံးသည် ဤမျှ ရုပ်ဆိုးနေသလော။ ဤစာလုံးများသည် ခွေး၏ ခြေရာများလောက်ပင် မကောင်းချေ။

ကျေနပ်သွားသဖြင့် သူသည် အကြွေးစာချုပ် ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ကြား သို့ ထိုးထည့်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ထိုက်အာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အို... ဘယ်လေတိုက်လို့ ခင်ဗျားက ဒီလွှင့်လာတာလဲ ဂိုဏ်းချုပ် ထိုက်အာ...သစ်ပင်ပေါ်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ထိုက်အာသည် အံကြိတ်ကာ အိုးယန်ကို ပြုံးပြပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာပါ..."

အခန်း ၁၀၈ - လွတ်မြောက်သွားသော တစ်ခု

"ဟေ့ ကောင်လေး... မင်း အကြွေးစာချုပ် လည်း ရေးပြီးပြီပဲ... ဘာလို့ ငါ့ကို အောက်မချပေးသေးတာလဲ..." ထိုက်အာသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ကောင်လေးကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

တကယ်ကို... သူသာ ဓားဂိုဏ်း တွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ခံရရန် အကြောင်း ပြောစရာမလိုဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ရဲပါက ထို ဂိုဏ်း သစ္စာဖောက် ကို ဝမ်ကျန့် ရေကန် ထဲသို့ သူ ပစ်ချရဲပေသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံး တမ်းတကြသော ဓားဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုက်အာသည် ဤမျှ မွန်းကျပ်မှုကို ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ဖျောက်တီးလိုက်ရာ ထိုက်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြိုးများသည် အလိုအလျောက် ကျွတ်ကျသွားလေ၏။

ကြိုးများ ထိုက်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုက်အာသည် သူ၏ မူလ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ် ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် ထိုက်အာသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အိုးယန်၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထိုက်အာ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အိုးယန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စစ်မှန်သောချီ များကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်ပေ၏။

"ဝုန်း..."

ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စစ်မှန်သောချီ သည် ထိုက်အာကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းလုံးကြီးထဲတွင် ထိုက်အာ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး ဓားသွား၏ အရှေ့ရှိ အာကာသ မှာ ချက်ချင်း ပုံပျက်သွားပေသည်။

ဓားချီ တစ်ခုက အိုးယန်၏ ပါးပြင်ဆီသို့ လွင့်ပျံလာခဲ့လေ၏။ အိုးယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဆံပင်တစ်မျှင်မှာ ဓားချီ ကြောင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်လေး... ဒါက မင်းအတွက်ပဲ..."

ထိုက်အာက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော ဆံပင်ကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်နေကြသော သူ၏ အနောက်ရှိ လူသုံးဦးကို တားဆီးလိုက်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကူအညီမဲ့မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏ စစ်မှန်သောချီ သည် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော်လည်း သူ၏ အားနည်းချက်များမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး အဆင့်နိမ့် မန္တန် အချို့ကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် များပြားလှသော စစ်မှန်သောချီ များဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ ချီ များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် ဤနည်းလမ်း နှစ်ခု၏ အားနည်းချက်များမှာလည်း တူညီစွာပင် သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

စွမ်းအား နိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံသူ များအပေါ်တွင်မူ သူသည် တိုက်ရိုက် သောင်းကျန်းနိုင်ပြီး ခုနစ်ကြိမ် ဝင်၍ ခုနစ်ကြိမ် ထွက်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

သို့ရာတွင် အမှန်တကယ် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဤနည်းလမ်း နှစ်ခုမှာ နှေးကွေးလွန်းလှပေသည်။

အာကာသကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ထိုက်အာ၏ နည်းလမ်းကဲ့သို့ ထိုအရာမှာ ခေတ်သစ် သိပ္ပံပညာနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီဘဲ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူ လုံးဝ အစွမ်းအစ မရှိခဲ့ချေ။

ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ များနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် အထက် ကျင့်ကြံသူ များ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းသည် ယခုအခါ သူ အရေးတကြီး အလိုအပ်ဆုံး အရာများ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုက်အာ လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ လူသုံးဦးသည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း အိုးယန်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ် အနေဖြင့် သူတို့၏ ဤကဲ့သို့ ကစားခြင်းကို ခံရသည်မှာ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်၍ မရနိုင်သောအရာ ဖြစ်ပြီး ပြစ်ဒဏ် အချို့ကို ခံယူသင့်ပေသည်။

သို့ရာတွင် သူသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် သူတို့က သူ ရေးခဲ့သော အကြွေးစာချုပ် ကို အသိအမှတ် မပြုချင်လျှင်တောင်မှ သူတို့သည် မကျေမနပ်ဖြင့် လက်ခံကြရမည် ဖြစ်လေ၏။

ထို့ကြောင့် ထိုက်အာ အနေဖြင့် သူ့ကို သင်ခန်းစာ တစ်ခု ပေးခြင်းက မှန်ကန်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတစ်ယောက်က အမြဲတမ်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဘယ်တော့မှ အရှုံးမခံဘဲ နေ၍မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"အခု ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရပြီလား..."

ထိုက်အာက ထိုလေးဦးကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အိုးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ချန်ရှန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ယမန်နေ့ညက အိုးယန်သည် လင်းဖုန်း ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ရန် သူ့ကို အထူးတလည် စီစဉ်ထားခဲ့ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ရှိတွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တားမြစ်နယ်မြေ ၏ တစ်နေရာတွင် ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို လေ့လာနေကြပြီး စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း ထံတွင် မည်သည့် အမှားအယွင်းကိုမျှ ချန်ချန်ရှန်း မတွေ့ရှိရသေးချေ။

အိုးယန်သည် ထို တောက်ပနေသော စက်လုံးကြီးကို မြင်ဖူးလေ၏။ သူက လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ အချိန်အကြာကြီး ကြည့်ခဲ့သော်လည်း ထို မီးသီးကြီး က ဘာအတွက် အသုံးဝင်သည်ကို မသိနိုင်ခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သူ အရှုံးပေးလိုက်ရပေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်က တုန်းရွှီကျစ် သည် သူ့ကို ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေ ထဲတွင် ထို မီးသီးကြီး အတိအကျ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို အိုးယန် မသိခဲ့ချေ။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက် အခန်းတစ်ခုတွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေသော ချန်ချန်ရှန်းသည် လင်းဖုန်း နှင့် ဆင်တူသော မျက်နှာအသွင်အပြင် ရှိသည့် စက္ကူလူရုပ် တစ်ခုကို ကိုင်ထားလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ဖို့ စီနီယာအစ်ကို က ငါ့ကို သီးသန့် ညွှန်ကြားထားတယ် ဆိုတာက ဤတစ်ကြိမ် လူ့လောကမှာ စီနီယာအစ်ကို ကြုံခဲ့ရတဲ့ ကိစ္စက စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲလား... ကြည့်ရတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုလုံးအတွက် ငါ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်..." ချန်ချန်ရှန်းသည် စက္ကူလူရုပ် ကို ကိုင်ထားပြီး သေချာစွာ စဉ်းစားလိုက်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က သူ၏ တာအို ကို တွေးတောဆင်ခြင်နေစဉ် လင်းဖုန်း သည် အာကာသ ပုံပျက်မှုကြောင့် ရုတ်တရက် တယ်လီပို့ လုပ်ခံခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်လေ၏။ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့သော်လည်း လင်းဖုန်း ၏ အငွေ့အသက် သည် အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြောင်းကို ချန်ချန်ရှန်း က ထက်မြက်စွာ သတိပြုမိခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်၏ ပါးရိုက်မှုက သူ့ကို နိုးကြားစေခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက သူ၏ တွေးတောစဉ်းစားမှုများကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

ခြိမ်းခြောက်မှု အားလုံးကို အစကတည်းက နှိမ်နင်းပစ်ခြင်းသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ ဘဝ မူဝါဒ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ချန်ရှန်း၏ လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်းဖုန်း နှင့် ဆင်တူသော မျက်နှာအသွင်အပြင် ရှိသည့် စက္ကူလူရုပ် သည် အထက်သို့ လွင့်တက်သွားကာ ချန်ချန်ရှန်း၏ အရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တွင် ရပ်တည်နေလေ၏။

သူက လက်သင်္ကေတ တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး စက္ကူလူရုပ် ကို ညွှန်ပြကာ တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"ထွက်ပေါ်လာစမ်း..."

စက္ကူလူရုပ် ၏ ခေါင်းနှင့် ခြေထောက်များတွင် မီးပွားနှစ်ခု တောက်ပလာခဲ့လေ၏။

နက်နဲသော မန္တန်တစ်ခုကို ချန်ချန်ရှန်း၏ ပါးစပ်မှ ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး စက္ကူလူရုပ် သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်လာခဲ့ပေသည်။ မူလက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖြစ်နေသော စက္ကူလူရုပ် သည် လင်းဖုန်း ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တစ်နေ့ သုံးကြိမ် ဦးညွတ်မယ်... ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး... နှစ်ဆယ့်တစ်ရက် ကန့်သတ်ထားတယ်... နေ့လယ်မှာ အဆုံးသတ်မယ်... ရပ်စမ်း..."

အမည်းရောင် အစင်းကြောင်း အနည်းငယ်သည် စက္ကူလူရုပ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သံကြိုးများကဲ့သို့ ထိုအရာကို ချည်နှောင်ထားလိုက်လေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းသည် စက္ကူလူရုပ် ကို သုံးကြိမ် ဦးညွတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စက္ကူလူရုပ် သည် လျှို့ဝှက် အခန်းထဲရှိ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်သွားလေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို လင်းဖုန်း... အစ်ကို့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ ပိုကောင်းမယ်... မဟုတ်ရင် အစ်ကို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် လွင့်စင်ပြီး စိတ်ဆန္ဒ ပျံ့လွင့်အောင် ငါ မလုပ်နိုင်ရင်တောင်မှ အစ်ကို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် ငါ လုပ်နိုင်တယ်..." ချန်ချန်ရှန်းက ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ စက္ကူလူရုပ် ကို ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

ဤ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် သည် ချန်ချန်ရှန်း သူ၏ ယခင်ဘဝက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုမှ သင်ယူခဲ့သော ရှေးဟောင်း ကျိန်စာ နတ်ဘုရားပညာရပ် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

"သံမှိုခေါင်း၏မြှားခုနစ်စင်းကျမ်းစာ"

ဤ ကျိန်စာ နတ်ဘုရားပညာရပ် သည် အစအန မကျန်အောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအပေါ် အဓိကထားလေ၏။ ထိုအရာသည် စက္ကူလူရုပ် တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြိုင်ဘက်၏ ဆံပင်၊ အရေပြား သို့မဟုတ် သွေးတို့ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီးနောက် နေ့လယ်အချိန်အထိ နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်တိုင်တိုင် တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ဦးညွတ်ခြင်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ဝိညာဉ် လွင့်စင်ပြီး စိတ်ဆန္ဒ ပျံ့လွင့်စေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ကျိန်စာတိုက်ခံရသူသည် သူတို့ ကျိန်စာတိုက်ခံရကြောင်းကိုပင် သိမည် မဟုတ်ဘဲ သေဆုံးချိန်အထိ သူတို့ မည်သို့ သေဆုံးသွားကြောင်းကို သိရှိမည် မဟုတ်ချေ။ အခြားသူများကလည်း မည်သည့် ပြဿနာကိုမျှ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို နတ်ဘုရားကျိန်စာ သည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အင်မော်တယ် တစ်ပါးကိုပင် သေသည်အထိ ကျိန်စာတိုက်နိုင်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုလေ၏။

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးပြီးမှသာ ချန်ချန်ရှန်းသည် တရားထိုင်ရန် ခြေချိတ် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်သည် ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို တွေးတောဆင်ခြင်နေဆဲဖြစ်သော ရုပ်သေးရုပ် နှင့် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်သွားလေ၏။ လင်းဖုန်း ၏ အငွေ့အသက် သည် တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ပုံမှန်မဟုတ်မှုမျှ မရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ စိတ်အေးသွားပြီး ချင်းယွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ ကို သူ၏ တွေးတောဆင်ခြင်မှုကို ပြန်လည် စတင်လိုက်လေသည်။

အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်းကို လင်းဖုန်း အား မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ရန်သာ ညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း ချန်ချန်ရှန်းသည် လင်းဖုန်း အပေါ် ကျိန်စာ ကို တိုက်ရိုက် ချလိုက်လေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အထုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ၏ သတိကြီးသော သဘာဝသည် အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ထိုအကျင့်ကို ပြောင်းလဲရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒုက္ခများလှပေသည်။

....

ထိုက်အာသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အရှေ့တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ သူက ထိုလေးဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်းတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီဆိုတော့ ငါနဲ့အတူ ကျူးကျန့် မြို့ ကို လိုက်ခဲ့ကြတော့... မှတ်ထား... အခုကစပြီး မင်းတို့ဟာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း က တပည့်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ ကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှာ ခရီးသွားနေတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေပဲ..."

အိုးယန်က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ငါတို့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ လိုတာလဲ..."

ထိုက်အာက အထင်သေးစွာဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျင့်ကြံသူ တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ပြီးတော့ သူတို့ထဲက အများစုဟာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု က အတွင်းစည်းတပည့် တွေထက် ပါရမီ မညံ့ကြဘူး... ဒါပေမဲ့ ပိုများတာကတော့ မိုက်မဲတဲ့ သာမန်လူတွေပဲ... အကယ်၍ မင်းတို့က မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ပစ်မှတ်တွေ မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင် တစ်ခါလောက် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရတာ ဘာမှားနေလို့လဲ..."

"ဒါဆို မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု က မပါဝင်ဘဲ သူတို့က ဘာလို့ ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ပါဝင်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတာလဲ..." အိုးယန်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု အတူတကွ ပူးပေါင်းပါက ထို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် မည်မျှအထိ ပြဿနာ ဖြစ်စေနိုင်မည်နည်း။

"စီနီယာအစ်ကို... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု က ပူးပေါင်းရင်တောင် ကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို သူတို့ တားဆီးနိုင်ပါ့မလား..." ချန်ချန်ရှန်းက အိုးယန်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ ဘေးမှ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု တည်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် ပို၍ပင် များပြားလှပေသည်။

ထိုက်အာက အဖြေမပေးဘဲ အက်ကွဲကြောင်း ထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တာအို က ငါးဆယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ ရဲ့ အလိုဆန္ဒ က လေးဆယ့်ကိုး... တစ်ခုကတော့ လွတ်မြောက်သွားတယ်..."

ဤ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု အတွက်မူ စားရမှာလည်း သဲတရှပ်ရှပ်၊ လွှင့်ပစ်ရမှာလည်း အဆီတဝင်းဝင်း ဖြစ်နေသော်လည်း လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များအတွက်မူ ထိုအရာသည် လွတ်မြောက်သွားသော တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။