အခန်း (၆၂၉-၆၃၁)

အခန်း ၆၂၉ - တောရိုင်းမြေမှအသံ

ကျန်းရှောင်ယု ဦးဆောင်သော ကောင်းကင်မြေခွေးအဖွဲ့ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ ၏ နက်ရှိုင်းသော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်လာခဲ့သည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မိစ္ဆာရုပ်တုတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ရုပ်သွင်ကို အရိပ်များက ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင်မူ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ နီရဲသော အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သွေးလမင်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပြန်လည်ဝင်စားသူ လည်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သွေးလမင်း၏ အာဏာအားလုံးကို သူကပင် ချုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် တွေ စတင်လှုပ်ရှားလာပြီ... " ဟု ထိုအမျိုးသားက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့သည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့မထားသော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပါက အစီရင်များက ချက်ချင်း အချက်ပေးမည်ဖြစ်သဖြင့် မဟာမိတ်က ချက်ချင်း သိရှိနိုင်သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ နောက်ကွယ်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာကာ မျက်ခုံးများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် ၏ သခင်လေးလေးပါးတွင် အဆင့် ၁ ဖြစ်သော သခင်လေး ကျူးလုံ ဖြစ်သည်။

"သိပါပြီ" ဟု ကျူးလုံက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။

သွေးလမင်း၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်ရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း ကျူးလုံသည် မည်သည့် ရိုသေပျပ်ဝပ်မှုကိုမျှ ပြစရာ မလိုပေ။ သွေးလမင်းအတွင်း ကျူးလုံ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ သူသည် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့သူဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့ကာ မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ကိုပင် အုပ်ချုပ်ခဲ့ဖူးသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ကျူးလုံသည် မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်ဝင်စားထားသောကြောင့်သာ အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်တန်လျှင် သူသည် မီးလျှံအမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ် ပြန်ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးခြင်း မရှိပေ။

"သူတို့က မီးကို တိုးတဲ့ ပိုးဖလံတွေလိုပါပဲ" ကျူးလုံက အရေးမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်တွေဟာ ပါရမီရှင် လူငယ်တွေကို နှစ်အတော်ကြာ မွေးမြူထားတယ်လို့ ကြားပေမဲ့၊ ငါ့အမြင်မှာတော့ သူတို့ဟာ ယင်ဝိညာဉ်တွေအတွက် အစာဖြစ်ဖို့ပဲ ရှိတာပါ။ အဲဒီ တောရိုင်းဘုရင်မ အသစ်ကပဲ ငါ့ကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းစေတယ်"

ကျူးလုံက ကျန်းရှောင်ယုကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပျက်စီးခြင်းသားရဲဘုရင်မ အသစ်ကို သွေးဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်နိုင်လျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် သေချာပေါက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ နှစ်ပေါင်း သန်းနဲ့ချီတဲ့ ဒီရန်ကြွေးကို ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်နဲ့ အဆုံးသတ်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ မင်းတို့ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်လည်း ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ပေတော့" ဟု မီးလျှံအမာရွတ်နှင့် အမျိုးသားက ဆိုသည်။

ကျူးလုံသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ကို အမှုမထားပေ။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်သည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ တည်နေရာကို သိနေသော်လည်း ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်သည် သားရဲများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းရှိ အရိုးသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်မှာ လူသားများသာမက သားရဲများအပေါ်တွင်လည်း သက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ပါရမီရှင် လူငယ်များသာ ဝင်နိုင်သဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ မဟာမိတ်အတွက် ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။

ထို့ပြင် သွေးလမင်းသည် သူတို့၏ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို ထုတ်သုံးထားသည်။ နှစ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော အမွေအနှစ်များ ရှိနေသဖြင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်မှာ ကျရှုံးရန်သာ ရှိတော့သည်။

နက်မှောင်သော ညဉ့်ဦးယံ၊ အတိုင်းအဆမဲ့သော တောရိုင်းကန္တာရ ၏ တစ်နေရာ။

ထိုနေရာသည် နှစ်ပေါင်း သန်းချီအောင် လူသူမနီးဘဲ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသည်။ နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ မရှိသဖြင့် သေမင်းတမန် နယ်မြေတစ်ခုနှင့်လည်း တူနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်သော ရေကန်တစ်ခုပေါ်၌ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ ရေပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်နေသော်လည်း စိုစွတ်ခြင်း မရှိပေ။

လေအဝှေ့တွင် သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များ လွင့်ပျံနေပြီး တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်သည့် နတ်သမီးလေးတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။

သူမမှာ လင်ရှင်းထုံ ပင် ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရီနယ်မြေမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမသည် ယီယွင် နှင့် ခွဲခွာကာ တောရိုင်းကန္တာရအတွင်း၌ တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ ခြောက်လခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း လင်ရှင်းထုံ၏ "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း"မှာ အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကျမ်းစာထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ကျောက်စိမ်းရည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုပင် အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း မှာ လင်ရှင်းထုံအတွက် အထူးသီးသန့် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သန့်စင်ယင်ခန္ဓာကိုယ် နှင့် သဘာဝယင်သွေးကြောများ ရှိနေသဖြင့် လင်ရှင်းထုံ၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ ယီယွင်ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။

လပြည့်ဝန်းအောက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင် အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး သူမ၏ ဆံနွယ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်နေသည်။ သေချာကြည့်လျှင် ထိုအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံရှိ လမင်းနှင့် ကြယ်တာရာများဆီမှ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် နေရောင်ခြည် လုံးဝမရဘဲ လနှင့် ကြယ်အလင်းသာ ရသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ ယင်အရှိန်အဝါမှာ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသော်လည်း အလွန်ပင် သန့်စင်လှသည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းရှိ ယင်အရှိန်အဝါမှာ မိစ္ဆာဆန်ပြီး ဖုတ်ကောင်နှင့် ဝိညာဉ်ဆိုးများကို အားဖြည့်ပေးကာ လူသားတို့၏ အသက်ဓာတ်ကို ဝါးမျိုတတ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာရှိ ယင်အရှိန်အဝါမှာမူ စမ်းရေကဲ့သို့ အေးမြနူးညံ့ပြီး ယင်စွမ်းအင် ကျောက်ခဲများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သန့်စင်သော ယင်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါက ဤယင်အရှိန်အဝါကို မည်သူမျှ မခံနိုင်ပေ။ အစွမ်းထက်သော တောရိုင်းသားရဲများပင်လျှင် မနေနိုင်ကြပေ။ သို့သော် လင်ရှင်းထုံမှာ မွေးရာပါ ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြောများ ရှိသဖြင့် ဤနေရာမှာ သူမအတွက် ကျင့်ကြံရန် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်နေသည်။

လင်ရှင်းထုံ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် လင်းလက်တောက်ပနေသော ဖန်အကြည်ရောင် ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင် သူမထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။ လင်ရှင်းထုံ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ထိုငှက်ကလေးမှာ သူမ၏ လက်ချောင်းပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ငှက်ကလေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်ရှင်းထုံ၏ နှုတ်ခမ်းဖျား၌ အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ယီယွင်... "

ထိုငှက်ကလေးမှာ ယီယွင် ပေးပို့လိုက်သော အသံလှိုင်း ကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်သည်။ မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ ဝေးကွာနေသော်လည်း ရှေးဟောင်း မဟာဧကရီ ဖန်တီးထားသော အရာဖြစ်သဖြင့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတင်းစကား ပေးနိုင်သည်။ အသံလှိုင်းမှာလည်း အလွန် သိမ်မွေ့သဖြင့် မည်သူမျှ သတိမပြုမိနိုင်ပေ။

"မြောက်ဘက်စွန်းက ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းလား"

ယီယွင် ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားတွင် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ တည်နေရာနှင့် ဝင်ပေါက်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချက်အလက်များကို ယီယွင်က မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ရှင်းထုံသည် မြောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အသာအယာ ကြွတက်လိုက်ပြီး လွင့်မျောပျံသန်းသွားတော့သည်။ ရေကန်ပေါ်တွင်မူ သူမ ထွက်ခွာသွားကြောင်း ပြသနေသော ရေလှိုင်းဝိုင်းလေးများသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျယ်ပြန့်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၆၃၀ - ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

မြောက်ဘက်စွန်းဒေသတွင် ယင်လေပြင်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တိုက်ခတ်နေသည်။

နက်ရှိုင်းသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ယွမ်ချီလှိုင်းများ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အေးစက်ခြောက်သွေ့သော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ လူငယ်တစ်စု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်များမှာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်သမဂ္ဂ ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဓားတောင်တန်းမှတစ်ဆင့် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ကျောက်နက်စမ်းသပ်ပွဲ ကို စတင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြောက်သွေ့သော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ ရှိနေပြီး လေထုထဲတွင် ယင်အရှိန်အဝါ များ ပျံ့လွင့်နေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်လဲ... ဒါ သေမင်းတမန် နယ်မြေပဲ..."

"ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ သူတို့ ဘယ်နေရာရောက်နေသည်ကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားကြသည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်မှာ သွေးလမင်းအဖွဲ့ဝင်များ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း သို့ သွားလာရန် အဆင်ပြေအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတောင်တန်းဒေသမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာလျှင်ပင် အနက်ရောင် ကျောက်ဆောင်များကြားရှိ အစီရင်၏ အကြွင်းအကျန်များကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါ မြောက်ဘက်စွန်းဒေသပဲ"

သခင်လေး ဖုန်းမင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မထွက်ခွာမီက သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို လုံးဝ မသိခဲ့ကြပေ။ မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ က ဤစမ်းသပ်ပွဲကို အထူးလျှို့ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ မြောက်ဘက်စွန်းဒေသ ဟုတ်လား ငါတို့ ဒီလောက်အဝေးကြီးကို ရောက်လာတာလား"

လူငယ်အများအပြားမှာ သူတို့ ထွက်လာခဲ့သည့် အစီရင်ကို မယုံနိုင်သလို ပြန်ကြည့်နေကြသည်။

မြောက်ဘက်စွန်းဒေသသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်၊ ဤကမ္ဘာကြီး၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီသော ခရီးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ လူအများအပြားကို တစ်ပြိုင်တည်းနှင့် အဝေးကြီးသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပါရမီရှင်များမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ မိခင်ဂိုဏ်းများတွင် အကောင်းဆုံးဆိုသော အစီရင်များပင်လျှင် ယခုအရာ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် အစွမ်းမရှိကြောင်း သိကြသည်။

မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့တွင် ကြာကြာနေလေလေ၊ မဟာမိတ်၏ နက်ရှိုင်းသော အမွေအနှစ်များကို ပို၍ သိရှိလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့၏ စမ်းသပ်ပွဲအပေါ် မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမိုမြင့်တက်စေပြီး သူတို့၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးအတွက် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။ မဟာမိတ်နောက်သို့သာ လိုက်ပါသွားပါက သူတို့ ဝေးဝေးရောက်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

"မြောက်ဘက်စွန်းဒေသဆိုတာ ဒီကမ္ဘာရဲ့ အရိုးသင်္ချိုင်းလို့ နာမည်ကြီးတာ။ အလွန်အေးပြီး ခြောက်သွေ့လွန်းတယ်"

ဤဒေသမှာ ယွမ်ချီ အလွန်နည်းသဖြင့် လူသူမနီးပေ။ တောရိုင်းသားရဲများပင် အလွန်နည်းပါးသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယင်ဝိညာဉ် များစွာ ပေါက်ဖွားရာ နေရာဖြစ်သည်။ ထိုဝိညာဉ်များသည် လူသားတို့၏ အသားစိမ်းကို စားသုံးရန် နှစ်သက်ကြသဖြင့် အလွန် အန္တရာယ်များသည်။

သို့သော် ယခုရောက်ရှိနေသော ပါရမီရှင်များမှာ ထိုအန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မြင့်မားပြီး ခွန်အားအပြည့် ရှိနေသူများ မဟုတ်ပါလား။

"ဒီစမ်းသပ်ပွဲ ကျင်းပမယ့်နေရာက ငါတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန် နယ်မြေတစ်ခုပဲ" ဟု သခင်လေး ဖုန်းမင်က ဆိုသည်။

မြောက်ဘက်စွန်းဒေသရှိ ရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အန္တရာယ်များမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် စွန့်စားမှုရှိမှ ရရှိမှု ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နေရာမျိုး မဟုတ်ပါက မည်သို့ ကြီးကျယ်သော ဆုလာဘ်များ ပေးနိုင်မည်နည်း။

သခင်လေး ဖုန်းမင်သည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ထားသော အစီရင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ယီယွင်သည် ပြန်လည်ဝင်စားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ခြောက်ယောက် ရှိနေသော်လည်း သခင်လေး လေးပါးထဲမှ သခင်လေး ဖုန်းမင် တစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ သခင်လေး ကျူးလုံ၊ နတ်သမီး ရှဲ့ကျိ နှင့် သခင်လေး ချုန်းချီ တို့ကိုမူ မတွေ့ရပေ။

'အင်း... ကျန်တဲ့လူတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ'

ယီယွင် စဉ်းစားနေမိသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော တာဝန်အတွက် ထိုလူများ ပျက်ကွက်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အစီရင်မှာ အပြည့်အဝ ပွင့်သွားပြီး ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက် ပေါ်လာသည်။ ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ဝင်ပေါက်ကြီးမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် လူငယ်များမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လူအားလုံး ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ စနစ်တကျ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ယီယွင်သည်လည်း လူအုပ်ကြားတွင် ရောနှောပါဝင်သွားသည်။

လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတွင် ယီယွင်သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကို သူ၏နောက်မှ လိုက်လာရန် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်သမဂ္ဂ၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်သဖြင့် ဤစမ်းသပ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် လိုအပ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ယင်ဝိညာဉ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အရိုးသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်မှာ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

ထို့ပြင် သူ အသုံးပြုထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သဖြင့် ကန့်သတ်ချက်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။

ယီယွင်တို့ ခုနစ်ယောက်မှာ လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူမှာ ချူချင်အာနှင့် ချူခယ်အာ ညီအစ်မနှစ်ယောက်၏ နောက်တွင် လျှောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုညီအစ်မ နှစ်ယောက်မှာ သူတို့၏နောက်တွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင် လိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်ရီနေပြီး နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်ရဲကြပေ။

ယခုအခါ ယီယွင်သည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သွေးရောင် အလင်းလွှာတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သွေးအလွှာတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်စေးကပ်လှသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူမှာ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ အိပ်မောကျနေခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအကြောင်း အချက်အလက်များစွာ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်လာသောအခါတွင်မူ အနည်းငယ် မိန်းမောသွားမိသည်။

ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ မှောင်အတိ ကျနေသည်။ ရှေ့တွင် မီးတိုင်တစ်ခု ရှိသော်လည်း မီးအလင်းရောင်မှာ မီးခိုးရောင် မြူထုကြီးအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသည်။ ဤမြူထုမှာ ယင်အရှိန်အဝါနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ အလွန်အမင်း စုပုံလာရာမှ အရည်ပျော်ကာ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြူများ ဖြစ်သည်။

မြူထုမှာ ထူထပ်သော်လည်း စစ်သည်တော်များမှာ သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုကို အသုံးပြုကာ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ အထင်ရှားဆုံး အမှတ်အသားမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော လမင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလမင်းမှာ အဝါရောင် မဟုတ်ဘဲ နက်မှောင်သော သွေးရောင် ဖြစ်သည်။ လမင်းမှာ ကြီးမားပြီး ဝိုင်းစက်နေကာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာရှိ လထက်ပင် ပိုကြီးနေပုံရသည်။ ထိုသွေးလမင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

သွေးလမင်း အဖွဲ့၏ အမည်မှာ ဤဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းရှိ သွေးလမင်းကို အစွဲပြု၍ ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။

ဤသီးခြား ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ သွေးလမင်းကြီး ရှိနေခြင်းကို လူတိုင်းက စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုစဉ်....

"အား"

နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်၏ ရှေ့တွင် ယင်ဝိညာဉ် နှစ်ခု ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာသော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထိုအဖွဲ့ဝင်များမှာ သူတို့၏မျိုးဆက်တွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။ ဓားအလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပါရမီရှင် လေးဦး ပူးပေါင်းကာ ယင်ဝိညာဉ် နှစ်ခုကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ မီးခိုးရောင် မြူထုများ လွင့်စင်သွားပြီး ယင်ဝိညာဉ် နှစ်ခုမှာ ပြာအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အစွမ်းထက်လိုက်တာ" ဟု အနောက်မှ လူအချို့က ချီးကျူးကြသည်။

"ဟဟ... ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ထိုလူများက နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သခင်လေး ဖုန်းမင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး "ဒီစမ်းသပ်ပွဲမှာ မင်းတို့ သတ်နိုင်တဲ့ ယင်ဝိညာဉ်နဲ့ ဖုတ်ကောင် အရေအတွက်က မင်းတို့ရဲ့ ရလဒ်ပဲ။ အဲဒါက မင်းတို့ ရမယ့် ဆုလာဘ်တွေကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာမို့လို့ ကြိုးစားကြပါ" ဟု ဆိုသည်။

သခင်လေး ဖုန်းမင်၏ စကားက လူငယ်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးများ ရရှိရန် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ လာခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ချက်ချင်းပင် ပါရမီရှင်များစွာမှာ ယင်ဝိညာဉ်များကို ပိုမို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားကြသည်။

"မင်းတို့ကတော့ အနောက်မှာပဲ နေခဲ့ကြ" ဟု လူတစ်ယောက်က ယီယွင်တို့ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်း..." ဝေချီဝေက စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သတ်ဖြတ်နိုင်သော အရေအတွက်ပေါ် မူတည်၍ အမှတ်ပေးမည် ဖြစ်သဖြင့် လူအုပ်ကြီး၏ နောက်တွင် ပုန်းနေပါက သူတို့အတွက် ဘာမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟဟ... မင်းတို့အုပ်စုအတွက် အနောက်မှာ နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲဒီမှာက ဘေးကင်းတယ်လေ" ဟု တစ်ယောက်က ယီယွင်တို့အဖွဲ့ကို လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

ထိုလူများ ပြောဆိုပြီးနောက် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းပိုင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်သွားကြရာ ဝေချီဝေနှင့် ကတုံးလူငယ်တို့မှာ အရှက်ရစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ပွဲပင် မစတင်ရသေးမီ သူတို့မှာ အရှုံးသမားများအဖြစ် အသတ်မှတ်ခံလိုက်ရပြီး အဓိက အဖွဲ့အစည်းမှ ဖယ်ကြဉ်ခံလိုက်ရသည်။

"ကျန်းစီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ဝေချီဝေက ယီယွင်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သိုင်းလောကတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ခွန်အားဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အားနည်းလွန်းသဖြင့် ပြန်လည် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ယီယွင်သည် သူတို့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်ပဋိညာဉ် ထိုးခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ရှေ့တွင် ပြန်လည်ဝင်စားသူများ ဦးဆောင်နေသည့် ပါရမီရှင်များ ရှိနေသည်။ သူတို့လောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်သဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ခံစားနေကြရသည်။

"မင်းတို့ သူတို့နောက်ကပဲ လိုက်သွားကြ။ သိပ်ပြီး စိတ်မပူနဲ့... ငါ အခုပဲ ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ပြောကာ ယီယွင်သည် လှည့်ထွက်သွားပြီး အခြား အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ လမ်းများမှာ ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ လမ်းမပျောက်စေရန် လူအုပ်ကြီးနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် နေရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယီယွင်ကမူ အခြားလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဝေချီဝေတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ "အစ်ကိုကျန်း... အစ်ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

သူတို့ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ယီယွင်၏ ပုံရိပ်မှာ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ လျှပ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူတို့ သူ့ကို တားချင်သော်လည်း ယီယွင်က အလွန်မြန်လှသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကလည်း ဘာမှ ဝင်မပြောဘဲ ယီယွင် ထွက်သွားသည်ကို ခွင့်ပြုထားပုံရသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်ကာ ဝေချီဝေတို့မှာ ခေါင်းငုံ့ထားကြရပြီး တစ်ခွန်းမှ မဟရဲကြပေ။

"ငါတို့လည်း သွားရအောင်။ အစ်ကိုကျန်း ငါတို့ဆီ ပြန်ရောက်လာပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ"

သူတို့ ခုနစ်ယောက်မှာ အားကိုးရာမဲ့နေသဖြင့် အဓိက အဖွဲ့ကြီး၏ နောက်မှသာ လိုက်ပါသွားကြရတော့သည်။

အမှောင်ထုအတွင်း၌ ယီယွင်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် သွားလာနေသည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းတွင် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများနှင့် လမ်းခွဲများစွာ ရှိသည်။

ဖုတ်ကောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပုပ်စပ်စပ်အနံ့များ နံစော်နေသော နေရာများ၊ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လမ်းပျောက်သွားနိုင်သော ဝင်္ကပါ အစီရင်များ ရှိနေသည်။

သို့သော် ယီယွင်သည် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ကျွမ်းကျင်စွာ သွားလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အရိုးစုများ ပြန့်ကျဲနေသော နေရာအချို့ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ အလွန် မျှော်လင့်နေခဲ့သော ရင်းနှီးသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အခန်း ၆၃၁ - ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းမှ လှပသောပုံရိပ်

ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းပြီး မှောင်အတိကျနေသော ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ မီးခိုးရောင်မြူထုများ ရစ်သိုင်းနေသည်။ ချွန်ထက်သော ကျောက်ဆောင်ကြီးများ နေရာအနှံ့ရှိနေပြီး ကျောက်ဆောင်များပေါ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရိုးစုများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။ မီးခိုးရောင်မြူထုများသည် သူမ၏အနားသို့ရောက်လျှင် သဘာဝအလျောက် ဖယ်ခွာသွားကြပြီး သူမကို အနည်းငယ်မျှပင် မညစ်ညမ်းစေနိုင်ပေ။ သူမ၏ ဝတ်စုံမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေပြီး ဤမီးခိုးရောင်ကမ္ဘာတွင် သိသာထင်ရှားသော ခြားနားချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် မှောင်မိုက်သော ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ယီယွင် အလာကို စောင့်ကြိုနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် သာယာသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ရှင်းထုံ..."

လင်ရှင်းထုံ နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရချိန်တွင် ယီယွင်သည် ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည်ဆုံစည်းမည့်နေရာသည် ယင်အရှိန်အဝါ များ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အသံလှိုင်းပေးပို့ခြင်း ကျောက်စိမ်းပြားများ ရှိနေသဖြင့် ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော ဤနေရာ၌ပင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ခွဲခွာခဲ့ရသော်လည်း လင်ရှင်းထုံ၏ ရုပ်သွင်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာသာ ပို၍ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ပြီး ပြည့်စုံလာသည်။ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မြင့်မြတ်သည့် အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်နေသော်လည်း ဖုန်မှုန့်နှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ သူမ၏ သန့်စင်မှုကို မထိပါးနိုင်ကြပေ။

လင်ရှင်းထုံ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်တိုးတက်လာကြောင်း ယီယွင် ခံစားမိသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မပြောင်းလဲသော်လည်း ကောင်းကင်လမ်းစဉ် နှင့် "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ထူးခြားသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ရှင်းထုံ... မင်းရဲ့ မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း က ပိုပြီးတိုးတက်လာပြန်ပြီပဲ။ မဟာဧကရီနယ်မြေတုန်းက ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက မင်းကို မမီခဲ့ဘူး၊ အခုဆိုရင် ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က ပိုတောင်ကြီးသွားပြီထင်တယ်"

လင်ရှင်းထုံက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး " မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ကိုက သဘာဝယင်သွေးကြောပါတဲ့ ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီက ဖန်တီးခဲ့တာလေ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သူမနဲ့တူနေတော့ ဒါကိုကျင့်ကြံရာမှာ အားသာချက်ရှိတာပေါ့။ မင်းကျတော့လည်း ဒီခြောက်လအတွင်းမှာ နားလည်မှုပိုင်းက သိပ်မတိုးတက်ပေမဲ့ ခွန်အားပိုင်းကတော့ အတော်လေး တိုးလာတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့သို့ ရောက်ကတည်းက ယီယွင်သည် ကိုးခေါင်းမြွေနဂါး သားရဲကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကိုလည်း တစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း တာအိုမျိုးစေ့အဆင့် ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ခွန်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြီးမားလာသည်။

ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ့ခွန်အား ဘယ်လောက်တိုးလာလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်မသိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းခရီးစဉ်မှာ အဲဒါကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေး အမြန်ရလာမှာပါ"

ယခုအကြိမ် သွေးလမင်းအဖွဲ့ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းသို့ ဝင်လာရာတွင် ပြန်လည်ဝင်စားသူများက ဦးဆောင်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် သခင်လေးလေးပါးလည်း ပါဝင်သည်။

သူတို့သည် ယခင်ဘဝများက ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ယီယွင်သည် ထိုသခင်လေးလေးပါး၏ ယခင်ဘဝ အမည်များကိုပင် သိရှိထားသည်။

ယီယွင်သည် ထိုလေးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေသည်။

လင်ရှင်းထုံနှင့် ယီယွင်တို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့နေချိန်၊ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း မိုင် ၅၀၀ ခန့်အကွာတွင် ယီယွင်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။

သူမမှာ ကျန်းရှောင်ယု ပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့် မိုင် ၅၀၀ ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ဝင်္ကပါကဲ့သို့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ထူထပ်သော ယင်အရှိန်အဝါများကြောင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ထို့ကြောင့် မိုင်အနည်းငယ်မျှကပင် ပြင်ပသတင်းအချက်အလက်များကို အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် များမှာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်သမဂ္ဂထက် နှစ်ရက်စော၍ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ဖုတ်ကောင်ဘုရင်များ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အိပ်မောကျနေကြသဖြင့် ကျန်ရှိသော ယင်ဝိညာဉ်ငယ်လေးများမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ပေ။

"ဆက်ခံသူ... ကျွန်တော်တို့ လျှောက်လာတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ။ ဗဟိုဧရိယာကို ရှာတွေ့သင့်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ ယင်ဝိညာဉ်တွေ အောင်းနေတဲ့နေရာကို အခုထိ ရှာမတွေ့သေးပါဘူး" ဟု ဆံပင်နီနှင့်လူငယ်တစ်ဦးက ကျန်းရှောင်ယုကို ဦးညွှတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤလူငယ်မှာ ချန်ဖေး ဖြစ်ပြီး ကျန်းရှောင်ယု၏ သက်တော်စောင့်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကာ သူမအပေါ် အလွန်သစ္စာရှိသူဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လမ်းမှားမသွားစေရန် အမှတ်အသားများ ပြုလုပ်ရန် တာဝန်ယူထားသူလည်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လမ်းကြောင်းကို လော့ခ်ချရန် အစီရင်အပြား ကို အသုံးပြုထားသည်။ နှစ်ရက်အတွင်း မိုင် ၅၀၀ ကျော် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဗဟိုချက်သို့ ရောက်ရှိသင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့သေးပေ။

ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သွေးလမင်းသည် သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ထားမည်ကို သူမ သိထားပြီး ခါးသီးသောတိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း တွေးထားပြီးသားဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်ထိ သူတို့အောင်းနေသည့်နေရာကိုပင် ရှာမတွေ့သေးခြင်းမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ထူးဆန်းနေသည်။

"ငါတို့ လမ်းကြောင်းဟောင်းတွေကိုပဲ ပြန်ပတ်နေသလိုပဲ..." ဟု ကျန်းရှောင်ယုက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဖေးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ... ကျွန်တော် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ အမှတ်အသားတွေ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အမှတ်အသားလုပ်ထားတဲ့ လမ်းတွေကို တစ်ခါမှ ပြန်မရောက်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်ပြီး ဒီအစီရင်အပြားကလည်း လမ်းကြောင်းမှန်ကိုပဲ အမြဲညွှန်ပြနေတာပါ..."

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် အသုံးပြုသော သံလိုက်အိမ်မြှောင်အစီရင်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း များသောအားဖြင့် အကောင်းဆုံးပစ္စည်းဆိုသည်မှာ အသုံးပြုသူအပေါ်တွင်လည်း မူတည်နေတတ်သည်။

ချန်ဖေး၏ ခွန်အားမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း မဟာမိတ်၏ ပြန်လည်ဝင်စားသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး အားနည်းနေသေးသည်။

"အဲဒီအစီရင်အပြားကို ငါ့ကိုပေး" ကျန်းရှောင်ယုက ချန်ဖေး၏လက်ထဲမှ အပြားကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ ယွမ်ချီသွင်းလိုက်သောအခါ ၎င်းက ညွှန်ပြနေသည့် အရပ်မျက်နှာမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ဘာပြဿနာမှ မရှိဟု ထင်ရသော်လည်း ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် ကြာပွတ်ရှည်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖောင်း"

လေထုကြီးမှာ ကြာပွတ်ဒဏ်ကြောင့် ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လေဟာနယ်အတွင်းမှ အပြာရောင် မီးလျှံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျန်းရှောင်ယု၏ လက်ချောင်းများက လျင်မြန်လှသည်။ ကြာပွတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သောအခါ အရာတစ်ခု ပါလာသည်။

၎င်းမှာ အစီရင်အလံ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက..."

ချန်ဖေးနှင့် အခြား ကောင်းကင်မြေခွေး အဖွဲ့ဝင်များမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ အစီရင်အလံကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဟောင်းမှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး မီးခိုးရောင်မြူထုများ ပျောက်ကွယ်ကာ ကြီးမားသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကြီးမားလှသည့် အဖြူရောင်အရိုးစုကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမမြွေကြီးတစ်ကောင်၏ အရိုးစုနှင့်တူပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် လူငယ်အားလုံးကို ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထိုမြွေအရိုးစု၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင်မူ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပစိုပြေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး သူမ၏ ရင်သားကိုသာ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဝတ်စတိုလေးတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ ချက်တွင် အပြာရောင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခု တောက်ပနေပြီး မျက်နှာကို ခရမ်းရောင် မျက်နှာဖုံးစဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် မျက်ဝန်းတစ်စုံကိုသာ မြင်ရသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများမှာ ကန်ရေပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများစွာ ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဧရာမမြွေအရိုးခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဖျောင်း ဖျောင်း ဖျောင်း"

ထိုမိန်းကလေးက လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ "အထင်ကြီးစရာပဲ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်မအသစ်က ကျင့်ကြံသက် ၁၀ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလို့ ကြားထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစီရင်အလံကို ရှာတွေ့ပြီး ဆွဲနှုတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိတာပဲ။ ဟား ဟား ဟား ဟား"

သူမ၏ စကားမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသလို လှောင်ပြောင်သံလည်း ပါဝင်နေသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ" ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

"ဟီးဟီး... ငါက အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့တာလေ။ တစ်ခါဝင်စားတိုင်း နာမည်တစ်ခု ပြောင်းတတ်တော့ အဲဒီနာမည်တွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲတဲ့ ဘွဲ့တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ လူတွေက ငါ့ကို နတ်သမီး ရှဲ့ကျိ လို့ ခေါ်ကြတယ်"

"ရှဲ့ကျိ... ဒါဆို မင်းက ရှဲ့ကျိပေါ့။ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မဆိုးဘူးပဲ၊ စုန်းမလေး။ မင်းရဲ့ အစီရင်က ငါတို့ကို နှစ်ရက်တောင် ပိတ်မိထားခဲ့တာပဲ"

ကျန်းရှောင်ယုသည် သူမ ကြာပွတ်ဖြင့် ဆွဲယူထားသော အလံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ မပျော်နိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူတို့သည် ရှဲ့ကျိ သတ်မှတ်ပေးထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပတ်ချာလည် လျှောက်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကျန်းရှောင်ယု၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သွေးလမင်း၏ ပြန်လည်ဝင်စားသူများမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နေပုံရသည်။

"ငါက စုန်းမလား အဟင်း" ရှဲ့ကျိက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ လူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ငါက နတ်သမီးပါ။ မင်းကသာ စုန်းမ ဖြစ်မှာပါ။

ဟား ဟား ဟား ဟား"