အခန်း (၆၃၅-၆၃၇)

အခန်း ၆၃၅ - အနီရောင် ဆီးနှင်းပွင့်

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် အားလုံးသည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားကြပြီးဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ခြေချခဲ့သူတိုင်းသည် ကျန်းရှောင်ယု အပါအဝင် သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှောင်ယု သိထားသည်မှာ ယီယွင် သည် လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်က မဟာဧကရီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားကတည်းက ပြန်ထွက်မလာသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေပေလိမ့်မည်။ သွေးလမင်း အဖွဲ့ကမူ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားသော ဆုငွေများ ထုတ်ပြန်ထားသည်။

ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံပြီးနောက် ယီယွင်သည် သွေးလမင်း၏ သတ်ဖြတ်ရမည့်စာရင်းတွင် ထိပ်ဆုံး၌ ရှိနေသည်။

ကျန်းရှောင်ယု ဆုတောင်းနေမိသည်မှာ ယီယွင်အနေဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် အောင်းနေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနှိုင်းမဲ့ ခွန်အားကို ရရှိမှသာ ပြင်ပသို့ ထွက်လာစေလိုသည်။ ထိုအခါမှသာ ယီယွင်သည် ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုနှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်း ကျန်းရှောင်ယုသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်နှင့်အတူ အသေခံတိုက်ပွဲဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သို့သော် ကျန်းရှောင်ယုသည် သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လောကကြီးကို ကယ်တင်ရန်ဟူသော မြင့်မြတ်သည့် ရည်မှန်းချက်များကြောင့် ဤသို့လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူမသည် သူမ ချစ်ခင်ရသူများအတွက်သာ တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ဘဝတွင် ဆွေမျိုးအရင်းအချာ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်တစ်ဦးမှာ ယီယွင် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ဝင်စားသူ နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှဲ့ကျိ နှင့် ချုန်းချီ တို့ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ခါးသီးသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ပြင် ပြန်လည်ဝင်စားသူများထဲတွင် နက်နဲလှသော ကျူးလုံ လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျူးလုံသည် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် မီးတောက် ငါးခု ဝန်းရံနေပြီး သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပုံမရပေ။ ထိုမီးတောက်များမှာ တာယန်အစီရင်ကြောင့် သေဆုံးသွားသော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင် ငါးဦး၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်သည်။

သေခြင်းတရား ဥပဒေသများကြောင့် ထိုဝိညာဉ်များမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ လူသားတိုင်း သေရမည်ကို ကြောက်သော်လည်း ယခုအခါ အားကိုးရာတစ်ခု ရလာသဖြင့် သူတို့သည် ပို၍ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ သူတို့သာ အသက်စွန့်ခဲ့လျှင်ပင် ပြန်လည်ဝင်စားသူများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ကျန်းရှောင်ယုသည် ထိုလောင်ကျွမ်းနေသော ဝိညာဉ်ငါးခုထံမှ လှောင်ပြောင်မှုကိုပင် ခံစားနေရသည်။ ထိုငါးဦးမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ချင်နေကြပြီး ကျန်းရှောင်ယုကို ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်ကို စောင့်ကြည့်ချင်နေကြသည်။

ကျန်းရှောင်ယုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ လက်ထဲမှ ကြာပွတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ မြင့်မားလာပြီး မော်ကြည့်ရန်ပင် ခဲယဉ်းသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်နှာထက်တွင် နတ်ဘုရားပုံစံ စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်၏ စာလုံးများ ဖြစ်သည်။

"ဆက်ခံသူ..."

ချန်ဖေး သည် ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်နှာထက်မှ ထိုစာလုံးများကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲ နာကျင်သွားသည်။ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်တော်၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားသော်လည်း ၎င်းကို အလွယ်တကူ အသုံးမပြုသင့်ပေ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းရှောင်ယုမှာ ကျင့်ကြံသက် နုနယ်သေးသဖြင့် ဤစွမ်းအားကို အသုံးပြုတိုင်း သူမ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင် များမှာ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ သက်တမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် သွားကို တင်းတင်းစိကာ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "သတ်ကြ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြစမ်း"

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်တို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် အာကာသ တံခါးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော လူသားပါရမီရှင် အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်ဦးရေမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများသည်။

တိုးတက်မှု မြန်ဆန်သူများက အရှေ့ဆုံးမှ သွားကြပြီး ယင်ဝိညာဉ်များကို သတ်ဖြတ်ကာ ဆုလာဘ်ကောင်းကောင်း ရယူကြသည်။ အပယ်ခံထားရသော အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ အနောက်မှသာ လိုက်ကြရသည်။ အဆိုးဆုံးအဖွဲ့မှာ ဝေချီဝေ နှင့် ချူညီအစ်မတို့ အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့တွင် ၇ ဦးသာ ရှိသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျန်းယိတောင် မှာ မရှိပေ။ ကျန်ရှိသော ၆ ဦးမှာလည်း ခွန်အား နည်းပါးကြသဖြင့် အရှေ့မှလူများ စားကြွင်းစားကျန်ကိုပင် မရကြပေ။

သူတို့သည် ပထမအုပ်စု၏ အနောက် ၅ ကီလိုမီတာခန့်တွင် ရှိနေသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ သူတို့၏ အနောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်ဆိုးတစ်ပွင့် လိုက်ပါနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူမှာ သူတို့၏ အနောက်တွင် တောက်လျှောက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ထို ၆ ဦးအတွက်မူ ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်လူမှာ သရဲသဘက်များထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေသည်။

အထူးသဖြင့် ချူချင်အာ နှင့် ချူခယ်အာ တို့မှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ သူတို့အနားသို့ နီးကပ်လာတိုင်း ကျောချမ်းသွားကာ အသက်ရှူပင် မှားတတ်ကြသည်။

"ဒီကြယ်ဆိုးက ဘာလို့ ငါတို့နောက်ကိုပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေတာလဲ"

"ငါတို့လည်း ဝိညာဉ်ကတိကဝတ် လက်မှတ်ထိုးထားပြီးသားပဲ၊ မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ကို သစ္စာမဖောက်ပါဘူး။ ဘာလို့ ငါတို့နောက် လိုက်နေရတာလဲ လိုက်ချင်ရင် ကုန်းစွန်းဟုန်တို့နောက် သွားလိုက်ပါလား"

ဝေချီဝေတို့ တစ်သိုက် ရင်ထဲတွင် ညည်းညူနေကြသော်လည်း လှည့်၍ မမေးရဲကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် အာကာသ တံခါးတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ရှေ့မှလူများ အားလုံး ဤတံခါးကို ဖြတ်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ထို ၆ ဦးမှာ ဝင်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသော်လည်း အနောက်မှ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကြောင့် မတတ်သာဘဲ ဝင်လိုက်ကြရသည်။

သူတို့ တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းတစ်ခုက သူတို့ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ချူချင်အာနှင့် ချူခယ်အာတို့မှာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူတို့ ၆ ဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယင်ဝိညာဉ်အချို့နှင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော်လည်း ယခု တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်နေပုံရသည်။ သူတို့ ခြေကုတ်မြဲအောင် ပြန်ကြိုးစားပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြသည်။

တိုက်ပွဲမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်။ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များသည် အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အသေအပျောက်များစွာ ရှိနေသည်။

သူတို့၏ အာရုံကို အဖမ်းစားဆုံးမှာ တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုပင် ဖြစ်သည်။ ဧရာမ မြွေအရိုးစုကြီးပေါ်တွင် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူမသည် ကြာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ဝင်စားသူများနှင့် လူသားပါရမီရှင် ရာပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆံနွယ်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။ သူမသည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော "အနီရောင် ဆီးနှင်းပွင့်" တစ်ပွင့်နှင့် တူလှသည်။

"သူမက ဘယ်သူလဲ" ဝေချီဝေတို့ ချက်ချင်း အမည်မဖော်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် သူတို့၏ နောက်တွင် အမြဲတမ်း မျက်နှာသေနှင့် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ မှာမူ ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မှင်တက်သွားတော့သည်။ အေးစက်သော မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ထိုအမျိုးသမီးထံတွင်သာ ရပ်တန့်နေသည်။ ထိုခဏ၌ အချိန်များပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

'အစ်မ... ကျန်းရှောင်ယု...'

အခန်း ၆၃၆ - ကျူးလုံ လှုပ်ရှားပြီ

ယီယွင်သည် ကျန်းရှောင်ယုကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင် ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ချူပြည်နယ်မြို့တော်၌ အသက်လုခဲ့ရသော အခြေအနေတွင် ကျန်းရှောင်ယုနှင့် ခွဲခွာခဲ့ရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တာကာလကို ပြန်တွေးမိလျှင် ယီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးနေသည်။ ယနေ့ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ သူ၏အစ်မနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းရှောင်ယုသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ထံသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူမဦးဆောင်လာသည့် လူများမှာလည်း ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ဖြစ်ရပေမည်။ သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း သွေးလမင်းကို တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရသည်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

သို့သော် ကျန်းရှောင်ယု၏ ပြိုင်ဘက်များမှာ...

ပြန်လည်ဝင်စားသူ လေးဦး၊ အထူးသဖြင့် ကျူးလုံ မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားရှိသည်။

ကျန်းရှောင်ယုတစ်ယောက်တည်းက ထိုလေးဦးကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယီယွင် မထင်ပေ။

"ယီယွင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယီယွင်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ရှင်းထုံ က မေးလိုက်သည်။ သူတို့ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းထဲတွင် ပြန်ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း သွေးလမင်းကို ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ မစီစဉ်ထားခဲ့ပေ။

ယင်ဝိညာဉ်များ အိပ်မောကျနေသည့် နေရာသို့ သွေးလမင်းအဖွဲ့ ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းရန် သူတို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

"လမ်းမှာပြောမယ်"

ယီယွင်သည် လင်ရှင်းထုံ၏ နူးညံ့သောလက်ကို ဆွဲကာ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး ဝင်္ကပါတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ယင်အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သဘာဝအစီရင်များလည်း ရှိနေသည်။ ယီယွင်သည် လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သွားလာသကဲ့သို့ မမြန်ဆန်နိုင်ပေ။

"နင်တို့ သစ္စာဖောက်ခြောက်ယောက်လည်း ရောက်လာတာလား"

ဝေချီဝေနှင့် အဖွဲ့သားများ တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက အပြစ်တင်သလို ပြောလိုက်သည်။

"ရှေ့တက်စမ်း"

ထိုအဖွဲ့ဝင်များသည် ဝေချီဝေတို့အဖွဲ့၏ ပတ်လည်တွင် စွမ်းအင်အတားအဆီး တစ်ခုကို ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူတို့ ခြေကုတ်မြဲရန်ပင် ခဲယဉ်းနေသည်။

ခေါင်းပြောင်လူငယ်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားသဖြင့် ဤရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကြားတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း ချူညီအစ်မနှစ်ဦးမှာမူ အရွယ်ငယ်လွန်းလှသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံသက်မှာ မရှည်သေးသဖြင့် ရွယ်တူများကြားတွင် တော်သည်ဆိုသော်လည်း ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်၏ စီနီယာများရှေ့တွင်မူ အလွန်အားနည်းနေသည်။

ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းကြောင့် လွင့်ပါသွားမတတ် ဖြစ်နေသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များသည်လည်း အဓိကတိုက်စစ်ကို စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေကြသဖြင့် မည်သူက မည်သူဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အငြိုးတကြီး ပစ်လွှတ်နေကြသည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် ပါရမီရှင်များသည် အသေခံတိုက်ပွဲဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ တာယန်အစီရင်၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့သည် လူအင်အားများပြားလှသော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်ကို တုန့်ပြန်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"ဝေါင်း.........."

သွေးလမင်းအောက်တွင် ဧရာမ ကောင်းကင်မြေခွေး ပုံရိပ်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မြေခွေးကြီးက ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံတွင်းကြီးကို ဖွင့်ကာ လူသားပါရမီရှင်များကို ကိုက်ခဲရန် ပြင်လိုက်သည်။

လေပြင်းများက ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး အာကာသကိုပင် ထိုးဖောက်သွားသည့် ဆွဲအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခုခံရန် ကြိုးစားနေသည့် ချူညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ ဤပြင်းထန်လှသော တောရိုင်းစွမ်းအားများ ရှေ့တွင် လုံးဝ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးများမှာ မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် လွင့်ပါသွားတော့သည်။

"ဒုက္ခပဲ"

ဝေချီဝေသည် ၎င်းတို့ကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချူခယ်အာ ၏ အင်္ကျီလက်စကိုသာ ဖမ်းမိလိုက်သည်။

အင်္ကျီလက်စမှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး ချူခယ်အာ၏ လှပသော လက်မောင်းလေး ပေါ်လာသည်။ နတ်သားပိုး နှင့် လုပ်ထားသော အဝတ်အစားပင်လျှင် ဤစွမ်းအားကို မခံနိုင်ပေ။

ဝေချီဝေသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် မနည်းထိန်းနေရသဖြင့် ညီအစ်မနှစ်ဦးကို ကယ်ရန် မစွမ်းသာတော့ပေ။

မြေခွေးကြီး၏ ခံတွင်းထဲသို့ သူတို့ လွင့်ပါသွားသည်ကို ကြည့်ရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုချစ်စဖွယ် မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းထဲတွင် ယင်ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကိုပင် မသတ်ရသေးဘဲ ဤမျှ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သေဆုံးရတော့မည်ကို တွေးကာ ဝေချီဝေ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။

မုန်တိုင်းကြားတွင် ချူညီအစ်မနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်နေသည်။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ တစ်ဦး၏လက်ကို တစ်ဦး တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

သူတို့၏ လက်ကလေးများမှာ အေးစက်နေပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

သို့သော်... သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ပြီးဆုံးပြီဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် အလွန်အေးစက်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူတို့ကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့ ချမ်းတုန်သွားကြသည်။

သို့သော် ထိုစွမ်းအင်က ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပြင်းထန်နေသော တောရိုင်းစွမ်းအားများမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ရေတစ်ပုံးလောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မုန်တိုင်းမှာ အားနည်းသွားသဖြင့် ညီအစ်မနှစ်ဦး မှင်တက်သွားကြသည်။ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိသော်လည်း ရလာသည့် အခွင့်အရေးကို သူတို့ အဆုံးရှုံးမခံဘဲ အင်အားရှိသမျှ သုံးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ အသက်ရှင်သွားပြီ။

ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်မှုမှ မလွတ်မြောက်သေးပေ။ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်သော ထိုအေးစက်လှသည့် စွမ်းအင်က မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

"တော်သေးတာပေါ့"

ဝေချီဝေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ ငါတို့ကို ကယ်တာလဲ"

ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် သူတို့ကို ကယ်တင်သူကို လိုက်ရှာကြသည်။ ထိုဝိညာဉ်ကိုပင် ခဲသွားစေနိုင်သည့် အေးစက်သော စွမ်းအင်မှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

သို့သော် သူတို့၏ အနောက်တွင် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်သမဂ္ဂ အဖွဲ့ဝင်များသာ ရှိနေပြီး ထိုသူများမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် မနည်းကာကွယ်နေရသူများ ဖြစ်သည်။

တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ သာဖြစ်သည်။

ထိုအေးစက်သော စွမ်းအင်ကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ အငွေ့အသက်နှင့် ဆင်တူလှသည်။ သို့သော် ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပယ်ဖျက်လိုက်ကြသည်။

ဤ ကြယ်ဆိုး ၏ အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့်ပင် သူတို့ ခြေမခိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သူက သူတို့ကို မသတ်လျှင်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်ရာ မည်သို့ ကယ်တင်ပါမည်နည်း။

တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မြေခွေးကြီး၏ ခံတွင်းမှာ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်၏ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ နီးကပ်လာသည်။ လူသားစစ်သည်များမှာ သွေးအန်နေကြရပြီး သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး အစီရင်မှာလည်း ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ စုစည်းမှုမှာ လူသားများထက် ပိုမိုခိုင်မာလှသည်။ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ယုံကြည်ချက်ကြောင့် သူတို့သည် အသေခံတိုက်ခိုက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့် လူအင်အား ၆၀ ခန့်က လူပေါင်း ရာကျော်ကို ဖိအားပေးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားပါရမီရှင်များမှာမူ ဆုလာဘ်များကိုသာ အဓိကထားကြသည်။ သူတို့အတွက် ကိုယ့်ဘေးကင်းရေးမှာ ပထမဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ့်အားကို ချွေတာပြီးမှ ဆုလာဘ်ရရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့အတွက် ဘေးကလူများ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ပြိုင်ဘက် လျော့သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကိုလည်း သူတို့ မစိုးရိမ်ကြပေ။ ပြန်လည်ဝင်စားသူ ၇ ဦးအပြင် သခင်လေး ကျူးလုံနှင့် ဖုန်းမင်တို့ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ယခုထက်ထိ လက်မလှုပ်ရသေးပေ။

မြေခွေးကြီး၏ ခံတွင်းမှာ လူသားပါရမီရှင် ၁၀ ဦးကျော်ပါဝင်သော အဖွဲ့ငယ်လေးဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ စွမ်းအင်အတားအဆီးမှာ ကျိုးပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သခင်လေး ကျူးလုံသည် သူ၏လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးမှ ပြန်ချလိုက်သည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရတော့သည်။

အခန်း ၆၃၇ - တာယန်အစီရင်ကို ချေဖျက်ခြင်း

သခင်လေး ကျူးလုံ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ထွက်သွားသည်။

ရှူး...

ထိုအလင်းတန်းသည် လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ၎င်းက မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရပေ။ မြန်လွန်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ဤအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်မြေခွေး ထံသို့ ဦးတည်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြေခွေး၏ ကျောဘက်ရှိ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှီး...........

စူးရှသော လေတိုးသံနှင့်အတူ လေဟာနယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဂယက်ထလာသည်။ ထိုဂယက်များသည် ချက်ချင်းပင် ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် ကွဲအက်သွားပြီး စွမ်းအင်ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးကို ပေါက်ကွဲသွားစေတော့သည်။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများကြားမှ ညည်းတွားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ဦးမှာ မြင့်မားသောနေရာမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာသည်။

ဝုန်း...

ထိုသူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ လုံးဝလဲကျမသွားစေရန် လက်နှင့် ဒူးကို အားပြုထားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပုံရသည်။ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များမှာ ဖြူနေပြီး သွားကိုလည်း ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်ထားသည်။

"ချန်ဖေး"

"စီနီယာအစ်ကို ချန်ဖေး"

ထိမှန်သွားသောသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အစီရင်ထဲမှ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များအားလုံး ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

အနက်ရောင်အလင်းတန်း ထိမှန်သွားသူမှာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ချန်ဖေးပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မြေခွေး အဖွဲ့ဝင် ၆၀ ကျော် ရှိသည့်အနက် တာယန်အစီရင်အတွက် ၄၉ ဦး လိုအပ်ပြီး ကျန်ရှိသူများမှာ အရန်လူများဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ဖေး၏ နေရာကို အစားထိုးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ချန်ဖေးသည် တာယန်အစီရင်၏ ဗဟိုချက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူဖြစ်ပြီး ၄၉ ဦးအနက် အရေးကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများက သူ၏နေရာကို အစားထိုးနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ခွန်အားမှာ ချန်ဖေးထက် များစွာအားနည်းသည်။

အကယ်၍ သူတို့ အစားထိုးလျှင် အစီရင်၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များကို ဆက်လက်ဖိအားပေးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အကြောက်ရဆုံးအချက်မှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ ကျူးလုံ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ တိုက်ပွဲစကတည်းက လက်ကိုနောက်ပစ်ကာ ရပ်နေခဲ့ပြီး ယခုမှ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုတစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုသည် တာယန်အစီရင်၏ အားနည်းချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တာယန်အစီရင်၏ ဟာကွက်ကို အစကတည်းက မြင်နေခဲ့ပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ ကျူးလုံအနေဖြင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ တာယန်အစီရင် လေးကြိမ်ခန့် တိုက်ခိုက်သည်ကို ကြည့်ရုံနှင့် အားနည်းချက်ကို မြင်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်များ သုံးနိုင်သည့် အစွမ်းထက်ဆုံး အစီရင်ဖြစ်သော်လည်း ကျူးလုံ၏ အစွမ်းနှင့် ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုရှေ့တွင် အစီရင်မှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရသည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လူသားစစ်သည်များမှာမူ ၎င်းကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်များ အလွန်မြင့်တက်လာကြသည်။

"တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ သခင်လေး ကျူးလုံဆိုတာ ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ"

"ညီအစ်ကိုတို့... အချိန်တန်ပြီ။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အစီရင် ပျက်သွားပြီ။ အဲဒီအမှိုက်ကောင်တွေကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့၊ အကုန်သတ်ပစ်ကြ"

တိုက်ပွဲစကတည်းက ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် လူသားစစ်သည်များမှာ ဒေါသထွက်နေကြရာ ယခုအခါတွင်မူ ထိုဒေါသများကို စိတ်ကြိုက် ပေါက်ကွဲခွင့် ရသွားကြပြီဖြစ်သည်။

သတ်ကြ .......

သတ်ကြ ......

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ရဲရဲနီနေကြပြီး ဓားအလင်းတန်းများ၊ လှံအရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကာ အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် ပါရမီရှင်များမှာမူ ချန်ဖေး ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် အားနည်းသွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ဖေး၏နေရာကို အမြန်အစားထိုးလိုက်သော်လည်း တာယန်အစီရင်၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

"ပူး..."

ချန်ဖေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ငွေရောင်သွေးများကို တစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအား၊ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို အနက်ရောင်အလင်းတန်းက ဝါးမျိုနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ ဤသို့သာ ဆက်သွားပါက သူ သေရပေလိမ့်မည်။

သူ သေဆုံးသွားပါက တာယန်အစီရင် ပြိုလဲရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်။ ကောင်းကင်မြေခွေး အဖွဲ့သားများ အားလုံး သေဆုံးသွားပါက သူတို့၏ ဘုရင်မမှာလည်း...

ချန်ဖေးသည် သူ၏အမြင်အာရုံကို အစွမ်းကုန်စုစည်းကာ ကျန်းရှောင်ယုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာထက်မှ နတ်ဘုရားစာလုံးများမှာ သွေးရောင် လွှမ်းနေသည်။

သူမသည် ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသည်မှာ သူမ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ ပတ်လည်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားသူ ၅ ဦးက ဝိုင်းရံထားသည်။ ထိုအထဲတွင် သခင်လေး လေးပါးအနက်မှ ရှဲ့ကျိ နှင့် ချုန်းချီ တို့ ပါဝင်သည်။ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားသူ အများအပြား ရှိသည့်အနက် အစွမ်းထက်ဆုံး ၉ ဦး ရှိပြီး သခင်လေး လေးပါးမှာ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ကျန်ရှိသော ပြန်လည်ဝင်စားသူများကိုလည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။

အထူးသဖြင့် ရှဲ့ကျိနှင့် ချုန်းချီတို့သည် အခြားသုံးဦးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ တစ်လှည့်စီ တိုက်ခိုက်လိုက်၊ ခုခံလိုက် လုပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အဖွဲ့အစည်းကျကျ တိုက်ခိုက်ကာ ကျန်းရှောင်ယု၏ ခံနိုင်ရည်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားနေကြသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ ကျန်းရှောင်ယု၏ အားနည်းချက်များကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းရှောင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားမှာပင် ပြန်လည်ဝင်စားသူ ၅ ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် မလုံလောက်တော့ပေ။

"ဒီကောင်မလေးက တကယ့်ကို ခေါင်းမာတာပဲ။ ခုခံနိုင်စွမ်းကလည်း မဆိုးဘူး။ သူမကို ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်ပစ်ရမှာ နှမြောစရာပဲ။ အဲဒီအစား ငါ့ရဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာပဲ အသုံးချရရင် ပိုကောင်းမလား၊ ဟားဟားဟား" ချုန်းချီက ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးမှ မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦးကလည်း လိုက်၍ ရယ်မောသည်။ သူတို့သည် ကျန်းရှောင်ယု၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အလွယ်တကူ ပယ်ဖျက်နိုင်သဖြင့် အောင်ပွဲမှာ သူတို့လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေသည်။

ကျန်းရှောင်ယုသည် ချုန်းချီ၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။ ချန်ဖေး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် သူမကိုယ်တိုင် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေသို့ ရောက်နေသော်လည်း ကျန်းရှောင်ယုမှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် သူမ၏ ကြာပွတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင် စွမ်းအင်များက ဧရာမ ရှေးဟောင်းတောရိုင်းသားရဲကြီး လေးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပေ ၁၀၀ ခန့် ရှည်လျားသော ဖီးနစ်ငှက်က တောင်ကြားထဲတွင် ပျံသန်းကာ မီးတောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်နှင့်အတူ ကျားဖြူ က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ နဂါးပြာ က လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ လိပ်နက် က မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤသားရဲများမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သားရဲလေးပါး ၏ ပုံရိပ်လွှာများပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားသားရဲများ မဟုတ်သော်လည်း အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။

ဖီးနစ်ငှက်နှင့် နဂါးပြာ၊ ကျားဖြူတို့က ချုန်းချီနှင့် ရှဲ့ကျိထံသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံး လိပ်နက်မှာမူ ဘေးဘက်ရှိ ကျန်ရှိသော ပြန်လည်ဝင်စားသူ သုံးဦးကို ဖိနှိပ်ထားရန် သွားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတို့ ၅ ယောက် ပေါင်းပြီး ခုခံရင် ဘာခက်ခဲမှာလဲ"

ချုန်းချီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သူနှင့် ရှဲ့ကျိတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အတတ်ပညာများကို သုံးကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ အခြားသုံးဦးမှာလည်း သူတို့၏ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ရှေ့သို့ သားရဲလေးကောင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထိုသားရဲများမှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှနေ၍ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

"ဘာ..."

ပြန်လည်ဝင်စားသူ ၅ ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ ပေါင်းစည်းသွားသော သားရဲလေးကောင်မှာ ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လိမ့်ဆင်းလာသည်။

၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ချုန်းချီ ပင် ဖြစ်သည်။ လူအများအပြားကို ခွဲပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် လူတစ်ယောက်တည်းကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းက ပို၍ ထိရောက်သည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းရှောင်ယုသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားကာ ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ ကြာပွတ်၏ အရိပ်များက နံရံတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး ချုန်းချီကို အခြားသူများနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်အောင် ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

"သေချင်နေတာပဲ"

ချုန်းချီက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ လက်ထဲမှ သံကြိုးကို လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ သားရဲပုံရိပ်များထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း......

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ချောက်ကမ်းပါးများမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးများ ပြိုကျလာသည်။

ချုန်းချီမှာ စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဘေးရှိ ရှဲ့ကျိမှာလည်း အချိန်မီ မကူညီနိုင်သဖြင့် အတော်လေး အခြေအနေ ဆိုးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်ယုသည် ငါးယောက်တစ်ယောက် အခြေအနေတွင်ပင် ချုန်းချီကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျူးလုံ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တကယ့် အမှိုက်တွေပဲ"

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲရလဒ်မှာ သူ့ကို စိတ်ပျက်စေသည်။