အခန်း (၆၄၄-၆၄၆)
Vol. 44 Ch. 644-646
အခန်း ၆၄၄ - ယီယွင်နှင့် ကျူးလုံတို့၏ တိုက်ပွဲ
"စီနီယာအစ်ကို ကျန်းက... တတိယစစ်ဆေးရေးမှူး ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတုန်းကတင် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ငါတို့က စီနီယာအစ်ကို ကျန်း ရှုံးသွားပြီလို့ ထင်နေတာ... တကယ်တော့ တတိယစစ်ဆေးရေးမှူးကမှ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အရုပ်ဖြစ်သွားတာပဲ"
ဝေချီဝေသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ သူတို့နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးစဉ်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ ထိုစဉ်က မျက်နှာဖုံးစွပ်လူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အတုအယောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယီယွင်အနေဖြင့် ထိုသို့ ဟန်ဆောင်နေရန်လည်း အကြောင်းမရှိပေ။
နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် အစီရင်အတွင်း ပိတ်မိနေသဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိခဲ့ကြချေ။ သူတို့ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် ယီယွင်မှာ ဝိညာဉ်စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရပြီး သူတို့ကိုပါ လက်မှတ်ထိုးရန် ယီယွင်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ ယီယွင်သည် အစီရင်အပြင်ဘက်တွင် ထိုမျက်နှာဖုံးစွပ်လူကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကျန်းယိတောင်သည် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးကို မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။
"စီနီယာအစ်ကို ကျန်းက မျက်နှာဖုံးစွပ်လူကို အကြာကြီးကတည်းက ထိန်းချုပ်ထားတာဆိုတော့ သူက ဝိညာဉ်စာချုပ်ကို တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ထားမှာပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူက ကတိကဝတ်ကို အခုလို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်တာပေါ့။ ငါတို့ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ ကတိကဝတ်ကလည်း အတုပဲ ဖြစ်ရမယ်"
ဝေချီဝေနှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။ ဝိညာဉ်စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးပြီးလျှင် မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ကို ကယ်ခဲ့တဲ့လူက စီနီယာအစ်ကို ကျန်း ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးများလား..."
ချူညီအစ်မများမှာ အနက်ရောင်သွေးများဖြင့် စွန်းထင်ကာ ပျက်စီးနေသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ်က သူတို့ခံစားခဲ့ရသော မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါမှာ ယခု မျက်နှာဖုံးစွပ်လူနှင့် လုံးဝ တူညီနေပေသည်။
တတိယစစ်ဆေးရေးမှူးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းက ကျူးလုံသည် နတ်ဘုရားသွေးကို စုပ်ယူပြီးနောက် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်လာသည်ကို သက်သေပြနေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျူးလုံမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေသည်။
သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ဖောင်းကားလာပြီး အရိုးအဆစ်များမှာလည်း ပေါက်ကွဲသံများကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် မြည်ဟီးနေသည်။ ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာရာ ယီယွင်ထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာမျှ ပို၍ မြင့်သွားသည်။
သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှနေ၍ အနီရင့်ရောင် သွေးကြောမျှင်များမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပိုက်ကွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်သွားသည်။
သူသည် မော်ကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲသော မြင့်မားသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
"မင်းရဲ့ နယ်ရုပ်လေးကို ငါ ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မင်းပဲ"
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျူးလုံသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ ဟုန်းဟုန်းမြည်ကာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
"ရှူး"
ကျူးလုံသည် ပေတစ်ထောင် အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်ကာ ယီယွင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ပထမဆုံး စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ကျူးလုံသာ ကျန်းယိတောင်ကို အနိုင်ယူလိုက်လျှင် ကျန်ရှိနေသော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို ရှင်းပစ်ရန်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်လွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်သည်။
ထိုလက်သီးချက်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် ယီယွင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ကျုံ့သွားပြီး သူ့ကို ထွက်ပြေး၍မရအောင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဟင်းလင်းပြင်လှောင်ချိုင့် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျူးလုံ၏ ခွန်အားမှာ ယီယွင် ယခင်က တွေ့ဖူးသမျှ ပြိုင်ဘက်အားလုံးထက် သာလွန်နေသည်။ ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားသွေးမှ ရရှိသည့် စွမ်းအားလော...
"ဝုန်း........"
ယီယွင်က သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ယီယွင်၏ အနောက်တွင် ခေါင်းကိုးလုံးနဂါး ပုံရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
မဟာဧကရီနှလုံးသားကျင့်စဉ် ကို အခြေခံကာ သန့်စင် ယန်စွမ်းအင်များဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ခေါင်းကိုးလုံးနဂါး ဝိညာဉ်သည်သဲမုန်တိုင်းဓား၏ အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ယီယွင်၏ ဓားချက်နှင့်အတူ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။
"ဝူး..."
ခေါင်းကိုးလုံးနဂါးမှာ ကျူးလုံ၏ လက်သီးနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားသည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း သဲမုန်တိုင်းဓားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
ကျူးလုံ၏ အဆမတန်သော ခွန်အားဒဏ်ကို ထိုဓားမှာ မခံနိုင်တော့သည့် အမူအရာ ရှိနေသည်။ ဤဓားမှာ ထိပ်တန်းလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကျူးလုံ၏ အနက်ရောင်လက်အိတ်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည့်အခါ လက်သည်းငါးချောင်းက ဓားဖျားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှပ်ထားလိုက်သည်။
"ကလောက်... ကလောက်..."
သဲမုန်တိုင်းဓားဆီမှ သတ္တုများ တွန့်လိမ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျူးလုံက ထိုဓားကို အတင်းအကျပ် ချိုးပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေသည်။ ဤခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
"ဒါ မင်းရဲ့ ခွန်အားလား"
ကျူးလုံက ရိုင်းစိုင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးကြောမျှင်များကြောင့် သူ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်ပုံရသည်။
"ကျိုးသွားစမ်း"
ကျူးလုံက သူ၏လက်ကို တင်းလိုက်သော်လည်း ထိုခဏ၌ပင် ယီယွင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ဓားအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ဓားမှာ နတ်ဘုရားသတ္တုကဲ့သို့ မာကျောသွားသည်။
"ရွှီ........"
ယီယွင်သည် သဲမုန်တိုင်းဓားကို ကျူးလုံ၏ လက်ထဲမှ အတင်းဆွဲထုတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်လက်အိတ်နှင့် ပွတ်တိုက်မိပြီး နားကွဲလုမတတ် စူးရှသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီယွင်သည် သူ၏ ဓားဆန္ဒ ကို သုံး၍ ဓားမကျိုးသွားအောင် အားစိုက်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။
ဓားဖျားမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးလုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ယီယွင်၏ ဓားဆန္ဒ အားနည်းသွားသည်နှင့် ထိုဓားမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။
"သေစမ်း"
ကျူးလုံက ဟိန်းဟောက်ကာ ယီယွင်ထံသို့ ထပ်မံ တိုးဝင်လာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနောက်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံများ ပါလာသည်။ ကျူးလုံ၏ ဒုတိယမြောက် လက်သီးချက်မှာ ပထမတစ်ခုထက် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။
ယီယွင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လှောင်ချိုင့်ဖြင့် ထပ်မံ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ယီယွင်သည် ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် သူ၏ အာရုံကို စုစည်းကာ ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
"ခုတ်ပိုင်းစမ်း"
ဟင်းလင်းပြင်လှောင်ချိုင့်မှာ ယီယွင်၏ ဓားချက်ကြောင့် အတင်းအကျပ် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ယီယွင်မှာ ဓားနှင့်အတူ ပျံထွက်သွားချိန်တွင် ကျူးလုံ၏ လက်သီးချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။
"ဘုန်း"
ဥက္ကာခဲတစ်ခု မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ပေတစ်ရာခန့်အကွာရှိ တောင်ကြီးတစ်လုံးမှာ ကျူးလုံ၏ လက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော ထိုတောင်ကြီးမှာ အလယ်မှနေ၍ ချိုင့်ဝင်သွားကာ လက်သီးရာကြီး ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် တောင်ကြီးမှာ ဝုန်းကနဲ ပြိုကျလာပြီး ဖုန်မှုန့်များ ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားတော့သည်။
ဝေးလံသောနေရာမှ ကြည့်နေကြသော စစ်သည်များမှာ မှင်တက်နေကြသည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ကျောက်တုံးများမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ယင်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူထားသဖြင့် အပြင်ဘက်ထက် များစွာ မာကျောလှသည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်တောင်ကြီးမှာ ကျူးလုံ၏ လက်သီးနှင့် တိုက်ရိုက် မထိဘဲ ပေတစ်ရာအကွာမှ လေလှိုင်းဒဏ်ဖြင့်တင် ပြိုကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထိုလက်သီးချက်ကို လူတစ်ယောက်က တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရလျှင် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။
"အစွမ်းထက်လွန်းတယ်"
"ကျန်းယိတောင်သာ အဲဒီလက်သီးနဲ့ အမိခံလိုက်ရရင်တော့ အဖြေက ရှင်းနေတာပဲ"
ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရင်ခုန်နေကြသည်။ မည်သူက ဤမျှ ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို တောင့်ခံနိုင်မည်နည်း ကျန်းယိတောင်မှာ မည်မျှပင် ပါရမီရှိပါစေ၊ ဘဝပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာသော ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦးကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
အကယ်၍ သူတို့သာ ကျူးလုံ၏ ခွန်အား ၅ ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် လောကကြီးတွင် အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နေလောက်ပြီဟု သူတို့ တွေးတောနေကြတော့သည်။
အခန်း ၆၄၅ - မီးနဂါးနှင့် ရွှေကျီးကန်းတို့၏ အားပြိုင်ပွဲ
"ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လှောင်ချိုင့်ကို မင်း ခွဲပစ်နိုင်တယ်ပေါ့" ကျူးလုံက ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ယီယွင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဒုတိယမြောက် လက်သီးချက်ကို ယီယွင် ရှောင်တိမ်းနိုင်သွားသည့်အပေါ် သူ ဂရုမစိုက်ပေ။
"မင်း တော်တော်မြန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲမှာတော့ အမြန်နှုန်းဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ မင်း ငါ့ကို အနိုင်ယူချင်ရင် ဒီနယ်ပယ်ရဲ့ ဖိအားကို တောင့်ခံပြီး ငါနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်မှ ရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာပဲ"
ကျူးလုံ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းများစွာ စီးဆင်းနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသော အစီရင် အကာအကွယ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာပြီး ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။
ယီယွင်သည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ စေးပျစ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဒြပ်ထုတစ်ခုရှိလာသကဲ့သို့ လေးလံလာပြီး အလင်းတန်းများပင် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသည့်အခါ ယိုင်နဲ့သွားကြသည်။
"အို... ဒါက..."
ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကြည့်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှမရှိပေ။
"အံ့သြသွားတာလား"
ကျူးလုံက လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ထိုစေးပျစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သူကိုယ်တိုင်မှာ အရှင်သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ အရာရာကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။
"ဘာမှမရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုတာ တကယ်တော့ အရာဝတ္ထုတွေ ကင်းမဲ့နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုတာကိုယ်တိုင်က စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ။ အဲဒါက သက်ရှိတွေကို ဖန်တီးနိုင်သလို ဖျက်ဆီးလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။
အစွန်းရောက်အောင် ဖိသိပ်လိုက်ရင်တော့ အဲဒါက ယိုင်နဲ့သွားပြီး ဆွဲငင်အားလိုမျိုး အထဲမှာရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ထွက်ပြေးလို့မရအောင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်တယ်။ ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ဥပဒေသတွေရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ..."
ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ စစ်သည်များအတွက် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဆိုင်ရာ ဥပဒေသများမှာ အလွန်ပင် နက်နဲဆန်းကြယ်လှသည်။ ကျူးလုံ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာကြသည်။
ကျူးလုံသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်းလက်နက်များကိုပင် လက်ဗလာဖြင့် ချိုးဖျက်နိုင်သော ခွန်အားရှိရုံသာမက ဟင်းလင်းပြင် ဥပဒေသများကိုပါ ကျွမ်းကျင်နေခြင်းက သူသည် အနှိုင်းမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
ယီယွင်သည်ပင်လျှင် ဤစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ယူဆမိသည်။
"ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီဆိုတော့... ဒီတစ်ခါ မင်း ဘယ်လိုရှောင်မလဲ"
ကျူးလုံ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ စွမ်းအင်များမှာ မီးတောက်များအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးခိုးရောင် မီးတောက်များမှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် စုစည်းသွားပြီး အနက်ရောင် မီးနဂါး အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ ထိုနဂါးကြီးမှာ သူ၏ ရှုထောင့်ပုံရိပ် ပင် ဖြစ်သည်။
ရှုထောင့်ပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးလုံ၏ ခွန်အားမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားတော့သည်။
"ကောင်းကင်လောင်မြိုက် နဂါးငရဲမီး"
ကျူးလုံက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ မီးနဂါးပုံရိပ်ကြီးမှာ သူ၏ လက်သီးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ မီးခိုးရောင် မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လောင်ကျွမ်းတော့မည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
ယီယွင်သည် ထိုလက်သီးချက်ကို ခုခံရန် အာရုံကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ စေးပျစ်ယိုင်နဲ့နေသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
ယီယွင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုးလုံးနဂါး ရှုထောင့်ပုံရိပ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ခွန်အားများ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာသည်။
"ဓားနှင့် တစ်သားတည်း"
"ရှူး"
ဓားချက်မှာ ယိုင်နဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို အတင်းအကျပ် ခွဲဖျက်လိုက်ပြီး ပေတစ်ရာကျော် ကျယ်ပြန့်သော ရွှေရောင်ရေတံခွန်ကြီးကဲ့သို့ ကျူးလုံ၏ လက်သီးထံသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
"ကလောက်...အုန်း..........ဝုန်............"
ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှုကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှာ ကျုံ့ဝင်နေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပို၍ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး အကန့်အသတ်သို့ ရောက်သောအခါ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
"ဘုန်း"
ယီယွင်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ရင်ဘတ်ကို တိုက်မိလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ စူးရှစွာ နာကျင်သွားရသည်။
"ဒင်.........ချလွမ်......."
စူးရှသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ယီယွင်၏ လက်ထဲရှိ ဓားပေါ်တွင် ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အပြာရောင် အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီးနောက်... အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ယီယွင်သည် ဓားဆန္ဒဖြင့် သဲမုန်တိုင်းဓားကို မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ ထိုဓားမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။
"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ ဓားကို ဖျက်ဆီးမယ်... ပြီးရင်တော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ယူမယ်"
ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ကျူးလုံက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏နောက်ကွယ်မှ မီးနဂါး ပုံရိပ်ကြီးမှာ ယီယွင်ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။
ယီယွင်မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်နေစဉ် စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီး သူ၏ ဓားမှာလည်း ကြေမွသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင်လည်း ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲနေသဖြင့် ဆုတ်လမ်းမရှိတော့ပေ။
"သေစမ်း"
မီးနဂါးကြီးက ယီယွင်ကို ဝါးမြိုရန် ပါးစပ်ကြီး ဟလိုက်သည့်အခါ ယီယွင်သည် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။
ဤပုံစံမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေနေခြင်းနှင့် မခြားပေ။
သူ အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား.........
လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ပေါ်လာစဉ်မှာပင် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယီယွင်၏ ရင်ဘတ်ထဲမှနေ၍ ရွှေနီရောင် မီးငှက်ကြီးတစ်ကောင် ပျံထွက်လာပြီး မီးနဂါးနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ထိုငှက်ကြီးမှာ အတောင်ပံ ပေတစ်ရာကျော် ကျယ်ပြန့်ပြီး ခြေထောက်သုံးချောင်း ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်းပင် ဖြစ်သည်။
မဟာဧကရီနှလုံးသားကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ယီယွင်၏ စစ်မှန်သော ယန်ဥပဒေသများမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသဖြင့် သူ၏ ရှုထောင့်ပုံရိပ်မှာလည်း အရင်ကထက် များစွာ အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။
မီးနဂါးနှင့် ရွှေကျီးကန်း။
အစွမ်းထက်လှသော ရှုထောင့်ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ကခုန်ရင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွတ်တိုက်မိကြတော့သည်။
"ဘုန်း"
ထိုထိတွေ့မှုက ယခင်က ပေါက်ကွဲမှုအားလုံးထက် သာလွန်လှသည်။ ကျူးလုံ ဖန်တီးထားသော အစီရင် အကာအကွယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအင်အချို့မှာ အစီရင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ဓားသွားများကဲ့သို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။
"သတိထား"
တစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် လူသားစစ်သည်တစ်ဦးမှာ ရှောင်တိမ်းချိန်မရဘဲ ထိမှန်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများထွက်ဖို့ပင် အချိန်မရဘဲ ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ တောင်တန်းများကိုပင် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်သွားစေသည်။
အဝေးမှ ကြည့်နေကြသူများမှာ မျက်နှာဖြူလျော်သွားကြသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ သူတို့ တော်လို့ မဟုတ်ဘဲ ကံကောင်းလို့သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများသာ သူတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့လျှင် မည်သူမျှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အစီရင်အတွင်း၌မူ နတ်ဘုရားများကိုပင် သတ်နိုင်သော ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။
"တိုက်ပွဲက ဘယ်လိုလဲ"
"ကျန်းယိတောင် သေသွားပြီလား"
လူတိုင်း အစီရင်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စွမ်းအင်များ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါ ကျူးလုံ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ကြွင်းကျန်နေသော သန့်စင် ယန်မီးတောက်များကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။
ရုတ်တရက် သူက ရယ်မောလိုက်သည်။
"ရွှေကျီးကန်း ရှုထောင့်ပုံရိပ်... ငါ ဒီအကြောင်းကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ..."
အခန်း ၆၄၆ - ဖုံးကွယ်မထားတော့ခြင်း
ရှုထောင့်ပုံရိပ် ဆိုသည်မှာ စစ်သည်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်တူညီခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ တူညီခြင်းနှင့် သားရဲတံဆိပ် တူညီခြင်းမျိုး မရှိပါက ရှုထောင့်ပုံရိပ်ချင်း တူညီရန်မှာ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။
ယီယွင်၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာသော ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း မှာ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတွင် အလွန်ရှားပါးလှပြီး ၎င်းမှာ ယီယွင်၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ ယနေ့ ယီယွင်က ရွှေကျီးကန်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းက ကျူးလုံကို တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားစေသည်။
အစီရင် အကာအကွယ်အတွင်းရှိ ဖုန်မှုန့်များနှင့် စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ယီယွင်၏ ပုံရိပ်မှာ လူအများ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူသည် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေဆဲဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားများ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲသွားသည်မှအပ အခြားထူးခြားမှု မရှိပေ။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်က သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။
ကျူးလုံက ယီယွင်ကို အကဲခတ်သည့်အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရွှေကျီးကန်း ရှုထောင့်ပုံရိပ် တစ်ခုတည်းနှင့် ကျန်းယိတောင်မှာ ယီယွင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်မပြုနိုင်သော်လည်း၊ ကျန်းယိတောင်၏ အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်သည့်အခါ သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။
ယီယွင်နှင့်အတူပါလာသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာလည်း လင်ရှင်းထုံ ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပင်။
"ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက်ကိုး... ယီယွင်... လင်ရှင်းထုံ... မင်းတို့က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်က နတ်ဆိုးတွေကို ကယ်တင်နေတာလား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ..."
ကျူးလုံ၏ စကားကြောင့် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
ကျန်းယိတောင်က ယီယွင် ဟုတ်လား.........
အမှန်စင်စစ် သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ရွှေကျီးကန်းကို မြင်ကတည်းက ရိပ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျူးလုံ၏ စကားက သူတို့၏ အတွေးကို အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင်။
"တကယ်ကြီး ယီယွင်ပဲ"
မဟာဧကရီ နက်နဲသောနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံနေသည်ဟု ယူဆရသော ယီယွင်မှာ ဤမျှမြန်မြန် ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ကျန်းယိတောင်က ယီယွင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ ကျန်းယိတောင်ရဲ့ အရိုးသက်တမ်းက ၂၆ နှစ်လို့ ပြနေပေမဲ့ ယီယွင်က တကယ်တော့ ၂၂ နှစ်ဝန်းကျင်ပဲ ရှိဦးမှာ။ သူက ကျန်းယိတောင်ထက်တောင် ငယ်သေးတယ်"
အသက် ၂၂ နှစ်နှင့် ဤမျှ ခွန်အားရှိနေခြင်းက ရွယ်တူချင်းများကို အားငယ်သွားစေသည်။ ယီယွင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူတို့သည် သိုင်းလမ်းစဉ်ပေါ် ဆက်လျှောက်ရန် ယုံကြည်မှုများ ပျောက်ဆုံးကုန်ကြတော့သည်။
"သူ အစွမ်းထက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ သည်းခံပြီး ပုန်းမနေတတ်ရင်လည်း သေရမှာပဲ။ သူသာ မဟာဧကရီ နက်နဲသောနယ်မြေထဲမှာ ပုန်းနေရင် ဘယ်သူမှ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလို ထွက်လာမှတော့ မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့က သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ့မလား"
"သူက ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းထဲမှာ ရွှေကျီးကန်းကို သုံးလိုက်ရလို့ သူ့အစစ်အမှန် ပေါ်သွားပြီ။ သူသာ သခင်လေး ကျူးလုံရဲ့ လက်ထဲကနေ လွတ်သွားရင်တောင် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းကနေ ထွက်တဲ့အခါ ဒီသတင်း ပျံ့သွားရင် သူ သေတွင်းထဲ ရောက်မှာပဲ"
ယီယွင်ကို သေစေချင်ကြသူများလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ယီယွင် ရှေးဟောင်းမဟာဧကရီ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသည့်အပေါ် မနာလိုဖြစ်နေကြခြင်းပင်။ ထို့ပြင် ယီယွင်သည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီဟု သူတို့က ယူဆနေကြသည်။
"သစ္စာဖောက်ကောင်ပဲ ဘာလို့ လူသားတစ်ယောက်က ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် နတ်ဆိုးတွေကို ကယ်နေတာလဲလို့ ငါ တွေးနေတာ။ ဒီလိုလူမျိုးကို မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီး၊ ပြီးရင် နှလုံးသားကို ထုတ်ပြီး သတ်ပစ်သင့်တာ။ သူ့အလောင်းကိုလည်း မဟာမိတ်ရင်ပြင်မှာ လူမြင်ကွင်းမှာ ချိတ်ဆွဲထားရမယ်"
ယီယွင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များက သူ့ကို သေစေချင်နေကြသော်လည်း၊ တိုက်ပွဲ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျန်းရှောင်ယုမှာ မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်။
"ယွင်အာ... တကယ်ကြီး မင်းပါလား..."
ကျန်းရှောင်ယု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ ခွဲခွာခဲ့ရပြီးနောက် မှောင်မိုက်နေသော ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော်လည်း ကြည်နူးစရာပင်။
ကျန်းရှောင်ယု၏ မျက်ရည်များကို မြင်သောအခါ လင်ရှင်းထုံလည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသည်။ သူမသည် တိမ်ရိုင်းဒေသတွင် ယီယွင်နှင့် စတွေ့စဉ်က သူတို့ မောင်နှမနှစ်ဦး၏ ရင်းနှီးမှုကို ကောင်းစွာ သိထားခဲ့သည်။
"မမရှောင်ယု... အစ်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေသေးတယ်။ တရားထိုင်ပြီး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ပဲ ကြိုးစားပါ။ ယီယွင်အတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမလေးရှင်းထုံ"
ကျန်းရှောင်ယုနှင့် လင်ရှင်းထုံတို့မှာ တစ်ဦးအကြောင်းတစ်ဦး ကြားဖူးသော်လည်း ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ယီယွင်နှင့် နီးစပ်သူများဖြစ်ကြပြီး အနှိုင်းမဲ့ အလှပိုင်ရှင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။
မိမိ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားခြင်းမှာ ယီယွင် မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း ပုန်းကွယ်နေရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။
သူသည် ဆက်၍ ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ ကြယ်တာရာပြောင်းလဲခြင်း ကောင်းကင်အသွင်လဲခြင်းကျမ်း အစွမ်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ မြင့်တက်လာပြီး မျက်နှာကြွက်သားများမှာလည်း မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယီယွင်သည် သူ၏ မူလရုပ်သွင်ဖြစ်သော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"သူက ယီယွင်ပဲ။ ဝရမ်းထုတ်ထားတဲ့ ပုံတူနဲ့ တူပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ကွဲပြားနေသလိုပဲ..."
ဝရမ်းစာတွင် ပါရှိသော ယီယွင်၏ ပုံမှာ လူဆိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးအောင် ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသော ယီယွင်မှာမူ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထည်ဝါခန့်ညားပြီး သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။
ယီယွင်၏ ရန်သူများပင်လျှင် သူသည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာ၏ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
"တကယ်ကြီး မင်းပဲကိုး။ ဟုတ်တယ်... မင်းကလွဲရင် ဒီလိုလူမျိုး မရှိနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါ အစကတည်းက ရိပ်မိသင့်တာ" ကျူးလုံက ယီယွင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောမျှင်များမှာ ပို၍ တောက်ပလာသည်။
"မင်းကို လိုက်ရှာနေရတာ အပင်ပန်းခံစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။ မင်းသာ မဟာဧကရီ နက်နဲသောနယ်မြေထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး ကျင့်ကြံနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ခွန်အားမပြည့်စုံဘဲ ထွက်လာမှတော့ ငါ့လက်ထဲမှာ သေရမှာပဲ"
"မင်း ထွက်လာမှတော့ ငါကလည်း လက်ဆောင်ကောင်းကောင်း ပေးရမှာပေါ့။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ မင်းရထားတဲ့ အမွေအနှစ်တွေအားလုံး ငါ့အပိုင် ဖြစ်ရမယ်"
ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း ထပ်မံ၍ ယိုင်နဲ့ကျုံ့ဝင်လာပြန်သည်။
အစီရင် အကာအကွယ်မှာလည်း အပေါက်များ ပြန်ပိတ်သွားပြီး ပို၍ ခိုင်မာလာသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ဧရာမ အနက်ရောင် ဥခွံကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။
"ကလောက်"
ကျူးလုံက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။
"ငါ့လက်သီးက မင်းရဲ့ ဓားကို ချိုးပစ်လိုက်ပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ မင်းရဲ့ ကျောရိုးကို ချိုးပစ်ဖို့ပဲ"
ယီယွင်က ကျူးလုံ၏ လက်သီးကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သံချေးတက်နေသော ဓားကျိုး တစ်လက် သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
"စကားတွေ အများကြီး မပြောပါနဲ့တော့... လှုပ်ရှားလိုက်စမ်း။"