အခန်း (၆၄၇-၆၄၉)
Vol. 44 Ch. 647-649
အခန်း ၆၄၇ - ယီယွင်၏ ဓား
"ဓားလား"
ယီယွင်၏လက်ထဲရှိ သံချေးတက်နေသော ဓားကျိုးကို မြင်သောအခါ ကျူးလုံက ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။ ယီယွင်သည် ဓားရော၊ လှံရော နှစ်မျိုးစလုံး ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ပြီး လေးအတတ်တွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
သူသည် ယီယွင်တွင် အသုံးမကျသော ဓားကျိုးတစ်လက် ရှိနေသည်ကိုပင် သိထားသေးသည်။ မဟာဧကရီ နက်နဲသောနယ်မြေ၏ စမ်းသပ်မှုများအတွင်း၌ ယီယွင်သည် ထိုဓားကျိုးကို သုံး၍ ရှန်းထူနန်ထျန်းကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။
ဤအချက်များကို နက်နဲသောနယ်မြေမှ ပြန်ထွက်လာကြသည့် လူငယ်ပါရမီရှင်များက အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလူငယ်များအတွက် ယီယွင်၏ ခွန်အားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျူးလုံကဲ့သို့သော ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသည်ဟု မထင်ပေ။ ပြန်လည်ဝင်စားသူများသည် ဘဝပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများဖြစ်၍ သူတို့၏ မာန်မာနမှာ အလွန်မြင့်မားလှရာ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ဦးကို ကြောက်ရွံ့ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
"မင်းရဲ့ ဓားရှည် က မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ကနေ လဲလှယ်ထားတာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ကျိုးသွားပြီ။ အခု ဒီဓားစုတ် ကရော... ဒါက မင်းရဲ့ ဓားအစစ်လား"
ကျူးလုံက ယီယွင်၏လက်ထဲမှ ဓားကျိုးကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ယီယွင် ထုတ်ယူလာသော လက်နက်ကို အထင်မသေးခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ထိုဓားမှာ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသည့်အပြင် သံချေးပင် တက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျူးလုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်၍ ဗဟုသုတနှင့် အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝလှသည်။ သူသည် ရတနာတစ်ခုမှာ မည်မျှပင် ဟောင်းနွမ်းနေပါစေ၊ ထူးခြားမှု ရှိမရှိကို ခွဲခြားနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီယွင်၏ ဓားကိုမူ သူ အထင်မကြီးပေ။
အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုမှာ အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့သွားနိုင်သော်လည်း သံချေးတက်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် ၎င်းကို ပြုလုပ်ထားသော သတ္တုမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော သတ္တုများသည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာသော်လည်း တောက်ပနေရမည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ကြည့်မကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ဥပမာအားဖြင့် ကျူးလုံ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ဟု ခေါ်သော အနက်ရောင်လက်အိတ်သည် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာနှင့် မတူညီသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ သွေးလမင်း၏ သမိုင်းကြောင်းထက်ပင် ပို၍ ရှေးကျသော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ယီယွင်၏ ဓားကျိုးမှာမူ ထိုအဆင့်အတန်းနှင့် လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဤမျှ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေခြင်းမှာ ထိုဓားသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် သတ္တုသားများ ပျက်စီးသွားပြီး အချိန်ကာလ၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သံချေးတက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။
ရှေးဟောင်းရတနာတစ်ခုမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ခဲ့ပါစေ၊ ၎င်း၏ သတ္တုသား ပျက်စီးသွားပြီဆိုလျှင် သံတိုသံစနှင့် မခြားတော့ပေ။
မဟာဧကရီ နက်နဲသောနယ်မြေမှ ကောက်ရခဲ့သည့် အမှိုက်ပုံထဲက ရတနာတစ်ခုမှာ ရှန်းထူနန်ထျန်းကဲ့သို့ အဆင့်မရှိသူများကို သတ်ရန် အသုံးဝင်ကောင်း ဝင်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ရှေ့တွင်မူ တစ်ချက်တည်းနှင့် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။
ထိုကဲ့သို့သော လက်နက်ဖြင့် သူ့ကို လာတိုက်ခြင်းမှာ သေတွင်းထဲ တိုးဝင်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ဓားကိုရော၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ငါ ချိုးဖျက်ပစ်မယ်"
"စွမ်းအင်တိုက်ပွဲဝင် ခန္ဓာကိုယ်"
ကျူးလုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယိုင်နဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွှာတစ်ခုအဖြစ် ထပ်မံ၍ ဖိသိပ်သွားသည်။ ဆွဲငင်အား၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကျူးလုံ၏ ကိုယ်ကို ကပ်တွယ်ထားသော စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"အို... ဒါက..."
ယီယွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျူးလုံ အသုံးပြုနေသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ ၎င်းမှာ ယီယွင် ကျင့်ကြံထားသော နယ်ပယ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်တွင် "မဟာလမ်းစဉ် ၃၀၀၀" ရှိရာ ဥပဒေသများကြားတွင် ကွဲပြားမှုများစွာ ရှိနေခြင်းပင်။
ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စွမ်းအင်နယ်ပယ်မှာ တုန်ခါလာပြီး မီးခိုးရောင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဝါမှာလည်း ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ မြင့်တက်လာသည်။
၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာနှင့် ဥပဒေသများကို ပေါင်းစပ်ကာ ခွန်အားမြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိလိုက်သည်။
သွေးလမင်းသည် ရှေးဟောင်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အမာခံ ပထမမျိုးဆက်ဝင်မှာ သုံးဦးသာ ရှိသည်။ သူတို့သည် သွေးလမင်း၏ အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်သူများဖြစ်ပြီး ကျူးလုံမှာ တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။
နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်များနှင့် အမွေအနှစ်များကို ထိုသုံးဦးသာ အသုံးပြုခွင့် ရှိကြသည်။
ကျူးလုံ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အခြားသော ပြန်လည်ဝင်စားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခြင်းမှာ သူသည် ယခင်က နယ်မြေကျောက်တုံး တစ်ခုကို ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နယ်မြေကျောက်တုံးဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ကျောက်တုံးပင် ဖြစ်သည်။ ကျူးလုံသည် ထိုကျောက်တုံးကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသ နားလည်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"နဂါးဘုရင် သွေးသောက်လက်သီး"
ကျူးလုံက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ယီယွင်သည်လည်း လျော့တိလျော့ရဲ မနေဘဲ အလေးအနက်ထားကာ တုန့်ပြန်လိုက်သည်။
ဓားကျိုးကို ကိုင်ထားစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သန့်စင်ယန်ဓားနန်းတော် ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားရာကြီးကို ပြန်လည်အာရုံပြုလိုက်သည်။
"သေစမ်း"
ယီယွင်က ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ရွှေကျီးကန်းနှင့် ခေါင်းကိုးလုံးနဂါးတို့မှာ ဓားအလင်းတန်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ဓားအလင်းတန်းများမှာ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် စီးကျလာပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့သည်။ ယီယွင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စေးပျစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဓားကျိုး၏ ဖောက်ထွင်းမှုကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ကျူးလုံ၏ လက်သီးထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။
ကျူးလုံက သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ် လက်အိတ်ဖြင့် ဓားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။
ထိုလက်အိတ်ဝတ်ထားသော လက်သီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်အားလုံးကို ဝါးမြိုနေသော "တွင်းနက်" တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ ယီယွင်၏ ဓားကျိုးမှာမူ မှောင်မိုက်နေပြီး အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသည်။
"မင်းရဲ့ ဓားနဲ့ မင်းရဲ့လက်မောင်းကို ငါ ချိုးပစ်မယ်"
ကျူးလုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးမှာ ဓားကျိုးနှင့် ထိတွေ့သွားတော့သည်။
"ဘုန်း"
ယိုင်နဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ လှိုင်းများထသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး စွမ်းအင်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်များ ထိမှန်သည့်နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်၌ ချောက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တောင်တန်းများမှာလည်း ပြတ်တောက်သွားရသည်။
ကျူးလုံသည် သူ၏ လက်သီးချက်က ယီယွင်နှင့် ဓားကို တစ်ပါတည်း ဖောက်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ထိတွေ့မိသည့်အခါ သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု စီးဝင်လာသည်။
ထိုဓားကျိုးမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် မာကျောလှသည်။
"ကလောက်..ဂျွတ်..."
စူးရှသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျူးလုံ၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူ၏ လက်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိတွေ့မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ညာဘက် လက်ချောင်းအရိုးများမှာ ကျိုးအက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ....
စစ်သည်တစ်ဦးအတွက် လက်ချောင်းရိုးကျိုးခြင်းမှာ သာမန်ဒဏ်ရာဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ ဒဏ်ရာကုသရန် အချိန်မရှိပေ။ ကျူးလုံ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ယီယွင်၏လက်ထဲရှိ သံချေးတက်နေသော ဓားကျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက် ဖြစ်နေသည်လား။
ထိုခဏ၌ ကျူးလုံမှာ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရပေ။ ယီယွင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားကျိုးဖြင့် ကျူးလုံ၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုဓားချက်၏နောက်တွင် အဆုံးမရှိသော စစ်မှန်သော ယန်မီးတောက်များ ပါရှိနေသည်။
"သေချင်နေတာပဲ"
ကျူးလုံက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရင်း သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ယီယွင်၏ ဓားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ် လက်အိတ်ကို ဝတ်ထားသဖြင့် ဓားသွားကို လှမ်းဖမ်းရန်မှာ ခက်ခဲသောအရာ မဟုတ်သော်လည်း၊ ကျူးလုံက ယီယွင်၏ ဓားကို ဖမ်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ လက်ဝါးတွင် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုဓားမှာ သူ၏ လက်ဝါးကို ပိုင်းဖြတ်တော့မည့်အလား ခံစားနေရတော့သည်။
အခန်း ၆၄၈ - အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်း
"ဒါက ဘယ်လိုဓားမျိုးလဲ..."
ကျူးလုံသည် ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ်လက်အိတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ထိုဓား၏ ထက်ရှမှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ဓားတစ်လက်၏ ထက်ရှမှုဆိုသည်မှာ ၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထက်မြက်မှုသာမက ဓားအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ဓားဆန္ဒပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။
ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားဓားအချို့၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဓားအိမ်ထဲ ထည့်ထားမှသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ဓားကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဓားသွားနှင့် မထိတွေ့ရဘဲ ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ ဤအမည်မသိ ရှေးဟောင်းဓားမှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဓားလောက၏ ဘုရင်တစ်ဆူကဲ့သို့ စိုးမိုးနေသော ဓားသွားကို လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းခြင်းမှာ ထိုရှေးဟောင်းဓားကို စော်ကားခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယီယွင်က သူ၏ စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပေးရန်ပင် မလိုဘဲ ဓားကျိုးမှာ အလိုအလျောက် တုန်ခါလာပြီး ၎င်းအတွင်း စုစည်းနေသော ဓားဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
လက်အိတ်ဖြင့် ခြားထားသော်လည်း ကျူးလုံ၏ လက်ဝါးမှာ ဓားဆန္ဒ၏ အဖြတ်တောက်ကို ခံလိုက်ရပြီး သွေးများချင်းချင်းနီသွားတော့သည်။
"ဘာ..."
ကျူးလုံ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ ပူလောင်သော အရာတစ်ခုကို ကိုင်မိသည့် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ အလိုအလျောက် ဓားကို လွှတ်လိုက်မိသည်။ ထိုခဏ၌ပင် ယီယွင်က သူ၏လက်ကို ဆောင့်ဆွဲကာ ဓားကျိုးကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်။
ဓားသွားမှာ ကျူးလုံ၏ လက်ဝါးပေါ်မှ လျှောတိုက်ထွက်သွားပြီး ဓားဆန္ဒများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် လက်အိတ်၏ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများမှာလည်း မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။
ကျူးလုံ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ တုန်ယင်နေပြီး လက်အိတ်အောက်ရှိ အကြောများနှင့် အရိုးများမှာ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ယီယွင်က ဓားကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။ ရှေးဟောင်းဓားကျိုးပေါ်ရှိ သံချေးအစက်အပြောက်လေးများမှာ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုသံချေးများမှာ တကယ်တော့ ရှေးဟောင်းကြေးနီနတ်ဘုရား၏ သွေးများ ဓားပေါ်တွင် စွန်းထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသွေးများမှာ ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အချိန်ကာလကြာမြင့်လာသည့်အခါ ယခုကဲ့သို့ သံချေးတက်နေသည့် ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာခြင်းပင်။
သံချေးမှာ သတ္တုသား ပျက်စီးခြင်း၏ အမှတ်အသား မဟုတ်ဘဲ သွေးအတွင်းရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအားနှင့် ဥပဒေသများကို သိုလှောင်ထားသော အရာသာ ဖြစ်သည်။
ယီယွင်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းမှာ ထိုဥပဒေသများကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးသော်လည်း ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတွင် စိုးမိုးရန်အတွက်မူ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများမှာ ယိုင်နဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကျူးလုံထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
ကျူးလုံသည် ထိုဓားသွားကို ထပ်မံ၍ လက်ဖြင့် မခုခံရဲတော့ပေ။ သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ယွမ်ချီတိုက်ပွဲဝင် ခန္ဓာကိုယ် ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်ရာ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် အလင်းကာရံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"အုန်း......"
ဓားကျိုးသည် ကျူးလုံ၏ အနက်ရောင် အလင်းကာရံကို ထိမှန်ကာ ချက်ချင်းပင် ခွဲဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ဓားချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းများက ကျူးလုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ရင်ဘတ်ချပ်ဝတ်ကိုပါ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။
ကျူးလုံမှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ယီယွင်က သူ့ကို အနားယူခွင့် မပေးပေ။ ဓားကျိုးကို ကိုင်ကာ ကျူးလုံနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ဓားအလင်းတန်းများက ယီယွင်၏ အရှိန်ကို ဟန့်တားနေသော ယိုင်နဲ့သည့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အမြဲတမ်း ဖြတ်တောက်ပေးနေသည်။
ကျူးလုံသည် နောက်သို့ ဆုတ်ရင်း နာကျင်မှုကို အောင့်ကာ လက်သီးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
"မီးနဂါး သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုးပါး လက်သီး"
ကျူးလုံက ကိုးကြိမ်ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း ထိုထူးဆန်းသော ဓားကျိုးနှင့်မူ တိုက်ရိုက် မထိတွေ့ရဲတော့ပေ။ ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲတော့သည့်အပြင် လက်တွင်လည်း ဒဏ်ရာရထားသော ကျူးလုံမှာ ယီယွင်၏ တိုက်စစ်အောက်တွင် အထိနာနေတော့သည်။
"ဘုန်း"
နောက်သို့ ဆုတ်နေစဉ် ကျူးလုံသည် သူ၏အနောက်ရှိ တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တိုက်မိသွားရာ ပေတစ်ထောင်မြင့်သော တောင်ကြီးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားရသည်။
ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်နေသည့်ကြားမှ ကျူးလုံသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့်အတူ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယီယွင်က သူ့နောက်သို့ တိုးဝင်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ စွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲမှာ ငါသာ မင်းနဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့ရင် ငါ ရှုံးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား အခု ငါက မင်းနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေတာတောင် မင်းက တောက်လျှောက် ထွက်ပြေးနေတာပဲ။ တော်တော် ပျင်းဖို့ကောင်းတာပဲ"
ယီယွင်သည် ကျူးလုံ၏ စကားများကိုပင် ပြန်သုံး၍ သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူသည် ကျူးလုံကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လာအောင် တွန်းအားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ဓားကျိုးဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲနိုင်သော်လည်း ကျူးလုံ၏ စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကြောင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အနည်းငယ် နှေးနေဆဲဖြစ်ရာ ကျူးလုံကို အပြတ်ရှင်းရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယီယွင်၏ လှောင်ပြောင်မှုကြောင့် ကျူးလုံ၏ နဖူးတွင် အကြောများ ထောင်ထွက်လာသော်လည်း သူသည် စိတ်မလွတ်သွားပေ။ သူသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုဓားကျိုးမှာ ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။
အကယ်၍ သူသာ လက်နက်ရှည်တစ်ခု သုံးနိုင်လျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် ကဲ့သို့သော လက်သီးသုံး လက်နက်မှာ ယီယွင်၏ ဓားရှေ့တွင် အလွန် အားနည်းလွန်းနေသည်။
ကျူးလုံသည် မိမိ၏ အရှက်ရမှုကို ဖိနှိပ်ကာ ယီယွင်၏ ဓားချက်များကို ဆက်လက် ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ၏ အမြင်တွင်မူ ကျူးလုံသည် ယီယွင်၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံနေရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကျူးလုံမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ယီယွင်ကဲ့သို့သော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အဆိုးရွားဆုံး ခံနေရခြင်းပင်။
သူတို့သည် ယီယွင်ကို မနာလိုဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး သူ့ကို သေစေချင်နေကြသည်။ အကယ်၍ ကျူးလုံသာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူတို့အားလုံးမှာလည်း ယီယွင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေကြရမည်မှာ အသေအချာပင်။
ကျူးလုံသည် နောက်သို့ ထပ်ဆုတ်၍ မရတော့သည့်အခါ သူ သတ်မှတ်ထားသော အစီရင် အကာအကွယ်ကို ချိုးဖောက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။
အနက်ရောင် အလင်းလွှာမှာ ကြေမွသွားသည်။ အစီရင် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် ယိုင်နဲ့နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ယီယွင်အတွက် အဟန့်အတား မဖြစ်တော့ပေ။ ယီယွင်၏ အရှိန်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။
"အဆုံးသတ်လိုက်စမ်း"
ကျူးလုံသည် သူ့ကို အထင်သေးခဲ့မိ၍သာ လက်တွင် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် ကောင်းကောင်း သိသည်။ လက်သီးကို အားကိုးသူတစ်ဦးအတွက် လက်ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း များစွာ လျော့ကျသွားခြင်းပင်။
ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချရန် ယီယွင်က ပြင်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး နှစ်ပေခန့်ရှိသော ဓားကျိုးမှာ ကျူးလုံ၏ နှလုံးသားထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားတော့သည်။
ထိုခဏ၌ပင်... ရှေ့သို့ ပျံထွက်နေသော ယီယွင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် လေးလံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြန်လည် အေးခဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ဆွဲယူထားသဖြင့် အရှိန်မှာ နှေးသွားရသည်။
ဟင်... ဘာဖြစ်တာလဲ
ယီယွင်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနီရောင် သွေးကြောမျှင်များမှာ ထပ်မံ၍ လောင်ကျွမ်းလာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ကျူးလုံ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတစ်ခုကို သုံးလိုက်ပုံရသည်။
"မင်း ငါ့ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်ရရင်တောင် မင်းကို ငါ အပြတ်ရှင်းမယ်။ ငါ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသရဲ့ အမြင့်ဆုံး အစွမ်းကို မင်းကို ပြရတာပေါ့"
"အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်း "
ကျူးလုံသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ယီယွင်၏ အနောက်တွင် မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ ထိုတံခါးကြီး ပွင့်လာသည့်အခါ အတွင်း၌ ဘာမှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုကို မြင်ရသည်။
ထိုတံခါးကြီးအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီယွင်ကို အထဲသို့ ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။
အခန်း ၆၄၉ - ဝါးမြိုခြင်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်
ဤစကြဝဠာအတွင်း၌ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် များစွာ တည်ရှိနေသည်။
အချို့သော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်များသည် ကမ္ဘာကြီးများအဖြစ် ဖြစ်တည်လာနိုင်ပြီး သက်ရှိပေါင်းစုံကို ရှင်သန်ကြီးထွားခွင့် ပေးထားသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ ဘာမှမရှိဘဲ ခြောက်ကပ်နေသော နယ်မြေများသာ ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာမျိုးတွင် ဖုန်မှုန့်နှင့် ကျောက်တုံးများသာ ရှိပြီး သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတတ်သည်။
ကျူးလုံ၏ အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်းဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော သေဆုံးနေသည့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ၎င်း၏ တည်နေရာကို သူ၏ နတ်အမြုတေ အတွင်း၌ မှတ်သားထားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသများကို အသုံးပြုကာ ထိုကမ္ဘာဆီသို့ လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို ထိုအထဲသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်ပါက ရန်သူသည် အပြင်သို့ မထွက်နိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးသည်အထိ ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ထာဝရ မျောပါနေရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျူးလုံအတွက် ဤဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည့် လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာကို သုံးမှသာ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
ယီယွင်၏ အနောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကြီးမှာ ပို၍ ကြီးမားလာသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်က ယီယွင်ကို ဝါးမြိုရန် ပါးစပ်ကြီး ဟထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
ယီယွင်သည် မမြင်ရသော စွမ်းအင်လက်တံများစွာက သူ့ကို ဆွဲယူနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ရုန်းထွက်ရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။
"ဒီလှုပ်ရှားမှုက..."
ယီယွင်သည် မဟာဧကရီနှလုံးသားကျင့်စဉ် ကို သုံးကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။
"ရှူး"
သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မီးကြိုးတစ်ချောင်းမှာ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သွားပြီး အနီးရှိ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ သို့သော် အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်း၏ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားကြောင့် ထိုမီးကြိုးမှာ တောင်ကြီးကိုပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားစေတော့သည်။
"ရှူး... ရှူး... ရှူး"
ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးကြိုးပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချို့မှာ တောင်များကို ရစ်ပတ်ကာ၊ အချို့မှာ မြေပြင်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ ထိုမီးကြိုးများကို အားပြုကာ ယီယွင်သည် အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်း၏ ဆွဲငင်အားကို အတင်းအကျပ် အားပြိုင်နေတော့သည်။
သူသည် ထိုစွမ်းအားကို မနည်းတောင့်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျူးလုံ၏ ဤတိုက်ကွက်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် ယီယွင်လည်း တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်မိသည်။
အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်းသည် ယီယွင်ကို အပြည့်အဝ ဝါးမြိုနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ကျူးလုံသည်လည်း ဤစွမ်းအားကို ကြာရှည်စွာ မထိန်းထားနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သူသာ ဆက်မထိန်းထားနိုင်တော့လျှင် သူသည်လည်း လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။
နှစ်ဖက်စလုံး အားပြိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကျူးလုံ ရှုံးသွားမည်ကို ကြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းရှောင်ယုမှာ ယီယွင်အတွက် ရင်တုန်နေပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေတော့သည်။
ထိုခဏ၌ ဝေးလံသော တောင်ထိပ်တစ်ခုမှနေ၍ လင်ရှင်းထုံ ပျံတက်လာသည်။ ယီယွင်သည် ကျူးလုံထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သော်လည်း၊ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမည်ကို သူမ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။
အကယ်၍ ယီယွင်သာ အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရပါက သူ ပြန်ထွက်လာနိုင်မည်ဟု သူမ မအာမခံနိုင်ချေ။
လင်ရှင်းထုံက သူမ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် စွမ်းအင်များမှာ မြူခိုးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ လေထဲရှိ ရေငွေ့များမှာ အေးခဲသွားပြီး အပြာရောင် ဖဲကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူမသည် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ လင်ရှင်းထုံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်သွားကြသည်။ ယီယွင်မှာ အဖော်တစ်ယောက် ရှိနေသေးသည်ကို သူတို့ မေ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျူးလုံသည် ယီယွင်တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် အားပြိုင်နေရရာ လင်ရှင်းထုံပါ ပါဝင်လာပါက သူ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
သို့သော်လည်း မည်သူမျှ လင်ရှင်းထုံကို တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြချေ။
လင်ရှင်းထုံသည် လမင်းဆီသို့ ပျံတက်သွားသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ကျူးလုံထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကျူးလုံ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ ပေါက်သွားတော့သည်။
"ဒီလောက်နဲ့ ငါ့ကို အဆုံးသတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အိမ်မက်မက်မနေနဲ့"
ကျူးလုံသည် သူ၏ လျှာကို ကိုက်လိုက်ပြီး သွေးအနှစ်တစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှနေ၍ နီရဲသော မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျူးလုံသည် သူ၏ သွေးအနှစ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ခွန်အားကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်ရှင်းထုံသည် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ကျူးလုံတွင် ဤမျှအထိ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ယီယွင်ကို အန္တရာယ်အဖြစ်မခံနိုင်သဖြင့် သူမ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များမှာ ဓားပေါ်သို့ စုရုံးလာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ကြယ်တာရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
"လမင်းအလင်းမှ လေပြည် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ စီးဆင်းခြင်း"
လင်ရှင်းထုံက ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကြယ်တာရာများစွာ ပါဝင်သော ငွေရောင်ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ကျူးလုံထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
ကျူးလုံမှာ ရူးသွပ်သွားသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အားလုံး သေကြစမ်း"
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယီယွင်၏ အနောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကြီးမှာ ဝုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင် ကျယ်ပြန့်လာခြင်းဖြစ်ရာ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လွန်းသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ယီယွင်သည် အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်း၏ ဆွဲငင်အားကို တောင့်ခံထားသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကိုယ်တိုင်က ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေပြင်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
ကောင်းကင်ရှိ လမင်းပင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး အရာရာမှာ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။
ဟင်...
ယီယွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤအခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်းက ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုနိုင်သည်လား။
မိမိကိုယ်တိုင် အခြားကမ္ဘာဦးသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သိလိုက်ရသော်လည်း ယီယွင်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ ကျူးလုံသည် ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်ပါက အဘယ်ကြောင့် အစောတည်းက ဤနည်းကို မသုံးခဲ့သနည်း ၎င်းမှာ ကျူးလုံ၏ နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တွင် အားနည်းချက် တစ်ခုခု ရှိနေပေလိမ့်မည်။
ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
"ရှင်းထုန် မမရှောင်ယု"
ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားခြင်းကြောင့် လင်ရှင်းထုံနှင့် ကျန်းရှောင်ယုတို့ပါ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်မှာ အသေအချာပင်။ သူတို့မှာ ယီယွင်၏ ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံးလူများ ဖြစ်သဖြင့် သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ခဏအကြာတွင် လင်ရှင်းထုံ၏ အာရုံကို ယီယွင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ ဥပဒေသများမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိနေသော်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မမြင်ရဘဲ စိတ်အာရုံဖြင့်သာ ဆက်သွယ်နိုင်ကြတော့သည်။
စိတ်အာရုံအရမူ သူတို့မှာ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။