အခန်း (၆၅၀-၆၅၂)

အခန်း ၆၅၀ - ကျိန်းစက်ရာမြေ

ကျူးလုံသည် တကယ့်ကို ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသများအပေါ် ကျူးလုံ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ ယခုလက်ရှိ ပြသနိုင်စွမ်းထက်ပင် ပိုမိုနက်နဲသည်။ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းကြောင့်သာ သူ နားလည်သမျှ ဥပဒေသအားလုံးကို အပြည့်အဝ ထုတ်မသုံးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ဝင်္ကပါပဲ"

ယီယွင်သည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် အာရုံစိုက်ကာ အမြင့်ဆုံး သတိဝီရိယဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"မမ ဘယ်မှာလဲ"

ယီယွင်က လင်ရှင်းထုံကို မေးလိုက်သည်။ ဤအခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လင်ရှင်းထုံသည် ကျန်းရှောင်ယုနှင့် ပို၍ နီးကပ်သောနေရာ၌ ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အာရုံက သူမနောက်ကို တောက်လျှောက် လိုက်နေတယ်" လင်ရှင်းထုံက ပြန်ဖြေသည်။

ယီယွင်က ကျန်းရှောင်ယုကို သူမလက်ထဲ အပ်ထားခဲ့သဖြင့် ကျန်းရှောင်ယုကို တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။ အမှန်စင်စစ် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုလိုက်စဉ်ကတည်းက လင်ရှင်းထုံသည် ကျန်းရှောင်ယုထံသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ကျန်းရှောင်ယုနှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာ၌ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှင်းထုန်... မမကို သေချာကာကွယ်ပေးထားပါ" ယီယွင်က သူ၏ စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် အမြန်မှာကြားလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ယုအတွက် စိုးရိမ်နေမိသလို၊ ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်မှာ ကျူးလုံက အတူတူသေရန် သုံးလိုက်သည့် နောက်ဆုံးလက်နက် ဖြစ်နေမလားဟု တွေးပူမိသော်လည်း ယီယွင်သည် အလွန်တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ ဘေးကင်းရေးကို လင်ရှင်းထုံက တာဝန်ယူထားသဖြင့် သူသည် ဤနယ်ပယ်၏ အားနည်းချက်ကိုသာ အာရုံစိုက် ရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်မှာ အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသာ ဖြစ်သည်။ ယီယွင် သူ၏ အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ အခြားလူအများကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ထိုလူများမှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် စစ်သည်များမှာ ဤအခြေအနေကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ အချို့က ယီယွင်နှင့် ကျူးလုံတို့၏ တိုက်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်နေကြပြီး၊ အချို့ကမူ သူတို့၏ ဘုရင်မ ကျန်းရှောင်ယုကို လိုက်လံရှာဖွေကာ အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ခဏတာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ကျူးလုံ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ဤတိုက်ကွက်က ယီယွင်ကို ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပိတ်မိသွားစေပြီး သေဆုံးသည်အထိ ထာဝရ လမ်းပျောက်နေစေမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူများကိုယ်တိုင်လည်း ဤနယ်ပယ်ထဲတွင် ရောက်နေခြင်းကြောင့် သူတို့ပါ ယီယွင်နှင့်အတူ သေဆုံးသွားရမည်လားဟု စိုးရိမ်နေကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ အပေါင်းအဖော်များကို လိုက်လံရှာဖွေကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဖုန်းမင်၊ ရှဲ့ကျိ နှင့် ချုံချီ တို့ကဲ့သို့သော ပြန်လည်ဝင်စားသူများနောက်သို့ လိုက်ပါရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သူတို့သည် မဟာမိတ်သိုင်းအဖွဲ့၏ အမာခံများဖြစ်၍ ကျူးလုံက သူတို့ကို ပစ်ပယ်ထားမည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အချို့သူများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဆွဲငင်အားတစ်ခု၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။

ထိုလူစုမှာ ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင်ကူးပြောင်းမှုကြောင့် ခေါင်းမူးဝေကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြသည်။ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတို့သည် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြန့်သည့် မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်တွင် သွေးလမင်းကြီး ရှိနေဆဲပင်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ... ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း မဟုတ်ပါလား

"ဒါ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းပဲ ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီ"

ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။ အခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်ထဲတွင် အချိန်ခဏလေးသာ ကြာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုမှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသည့် ခံစားချက်မှာ သူတို့အတွက် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းမင်တို့ အပါအဝင် လူအများအပြားမှာ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာမှာ ယီယွင်နှင့် ကျူးလုံတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နေရာမဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယီယွင် ဘယ်မှာလဲ အဲဒီ သစ္စာဖောက်ကောင် သေသွားပြီလား"

"သူ ဟိုဘက်နယ်ပယ်မှာ ပိတ်မိကျန်ခဲ့တာလား"

ပြန်လည်ဝင်စားသူများကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များက မေးခွန်းများ ဝိုင်းမေးကြတော့သည်။ ယီယွင်သာ သေသွားပြီဆိုလျှင် သူတို့ စိတ်အေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖုန်းမင်နှင့် ရှဲ့ကျိတို့မှာလည်း ဘာမှမသိကြချေ။ သူတို့သည်လည်း အခြားလူများကဲ့သို့ပင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ထဲသို့ ခဏရောက်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ယီယွင်ကတော့ အဲဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေမှာ အသေအချာပဲ။ မသေရင်တောင် သေဖို့ နီးစပ်နေပြီ။

အပြင်ပြန်ထွက်ဖို့ကတော့ ဘယ်လိုမှ မလွယ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် သခင်လေး ကျူးလုံက သူ့ရဲ့ သွေးအနှစ်တွေကို လောင်ကျွမ်းပြီး ဒီတိုက်ကွက်ကို ဘာလို့ သုံးမလဲ ငါတို့ကို ဒီကို ပို့ပေးဖို့သက်သက်ပဲ သုံးတာမှ မဟုတ်တာ" ဟု ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများကလည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။ ကျူးလုံသည် ယီယွင်၏ ခွန်အားကို သိထားပြီးဖြစ်ရာ ဤတိုက်ကွက်က ယီယွင်အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိလျှင် သူ သုံးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများမှာ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များသာ ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ တစ်ယောက်မျှ ပါမလာချေ။ ထို့ကြောင့် ကျူးလုံသည် ရန်သူအားလုံးကို ထောင်ချောက်ဆင်ကာ သူတို့ကို ကယ်တင်လိုက်ပြီဟု သူတို့က ယုံကြည်သွားကြသည်။

ဤအတောအတွင်း အခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်ထဲ၌ ယီယွင်သည် သူ၏ အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခံရပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒါက...

ယီယွင်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များမှာ သွေးလမင်းမှ ဂရုတစိုက် မွေးမြူထားသော ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ကျေက်နက်စမ်းသပ်ပွဲ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုခန္ဓာကိုယ်များကို ယင်မိစ္ဆာများထံသို့ ပို့ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျူးလုံသည် ထိုလူများကို ပစ်ပယ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ယခု ထိုလူများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ သူတို့ကို ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းရှိ အခြားတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။ ယီယွင်သည် သူတို့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်မပေးနိုင်ချေ။ သူသည် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် မှတစ်ဆင့် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် မီးခိုးရောင် စွမ်းအင်တစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်။ ၎င်းမှာ ယီယွင် ထိန်းချုပ်ထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ရှန်းထူနန်ထျန်း အသတ်ခံရပြီးနောက် မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ အပြင်သို့ ထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ယီယွင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုစွမ်းအင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ရှု"

မိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင် လူငယ်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ထိုလူငယ်သည် ဗိုက်ထဲတွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဘာဖြစ်မှန်း မသိခင်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုလူငယ်က သူ၏ ခေါင်းမူးဝေမှုကို ဖြေဖျောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူသည် အလွန်ထူးခြားသော တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်ကြားအတွင်း၌ ကျောက်တိုင်များစွာ ထောင်မတ်နေသည်။ ကျောက်တိုင်တစ်ခုချင်းစီ၏ အပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် ပိုးအိမ်ကြီးများ ကပ်တွယ်နေကြသည်။ အချို့သော ပိုးအိမ်များမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေကြပြီး ၎င်းတို့အတွင်း၌ မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို မသိရပေ။

"ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ" ထိုလူငယ်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

ထိုခဏ၌ အခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်အတွင်းရှိ ယီယွင်သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှတစ်ဆင့် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ရင်ထဲ လေးလံသွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ စတင်ပြီပေါ့..."

ယီယွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စွာ တောက်ပလာသည်။ သွေးလမင်းသည် သူတို့၏ အစွယ်များကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ပြလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုပိုးအိမ်ကြီးများစွာ ရှိနေသော နေရာမှာ ယင်မိစ္ဆာများ ကျိန်းစက်နေသောမြေ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၅၁ - ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲခြင်း

ကျေက်နက်စမ်းသပ်ပွဲတွင် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် ပါဝင်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျိန်းစက်နေသော ယင်မိစ္ဆာ များကို နှိုးရန်ဖြစ်သည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ ယင်မိစ္ဆာ ရာဂဏန်းရှိကြောင်း ယီယွင် သိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက် အချို့မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကြာအောင် အိပ်စက်နေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အိပ်စက်နေသည့် ရှေးဟောင်းယင်မိစ္ဆာများသည် သွေးကျောက်တုံးများ ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ နှင့် အလွန်အမင်းအေးစက်သော ယင်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားမှာ များစွာ အားနည်းလှသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားမှာ အပြင်လောကတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် စေလွှတ်ခံရသည့် အမှုဆောင်အဆင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်မိစ္ဆာများ၏ ရှေးဟောင်းသတ္တဝါကြီးများနှင့် ဘိုးဘေးများမှာမူ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဆက်လက်အိပ်စက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤယင်မိစ္ဆာများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် နိုးထလာပါက သွေးလမင်း၏ အင်အားမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။

ယီယွင်သည် ၎င်းကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

"ယီယွင်... ကျူးလုံဖန်တီးထားတဲ့ ဒီအခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်က ငါတို့ထင်သလောက် အစွမ်းမထက်ဘူးထင်တယ်။ ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးတွေက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေပြီ"

လင်ရှင်းထုံ၏ အသံမှာ ယီယွင်၏ နားထဲသို့ စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည်။

သူမသည် ကျန်းရှောင်ယုကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ဤနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်ရှင်းထုံသည် ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဤအတိုင်းသာဆိုလျှင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု၌ ဤနယ်ပယ်မှာ ပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

"အားနည်းလာနေတာ ဟုတ်တယ်"

ယီယွင်လည်း သတိထားမိသည်။ သူသည် အလွန်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်တစ်ခုချင်းစီ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ကျူးလုံက ငါတို့ကို ဒီထဲမှာ ထာဝရပိတ်လှောင်ထားဖို့ မရည်ရွယ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အတင်းအကျပ် ဟန့်တားထားနိုင်တဲ့ ခွန်အားမျိုး သူ့မှာ မရှိဘူး။ သူက ငါတို့ကို ခဏပိတ်ထားပြီး ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဘေးကင်းဘေးကင်းနဲ့ ဝေးရာကို ပို့ဆောင်ဖို့ပဲ ဒီနည်းကို သုံးတာနေမှာ။

အဲဒီလူတွေကို ယင်မိစ္ဆာတွေက ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ပြီးပြီဆိုရင် သူ့တာဝန် ပြီးမြောက်ပြီလေ။

အဲဒီအချိန်ကျမှ ကျူးလုံက အဲဒီရှေးဟောင်းယင်မိစ္ဆာတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းထဲမှာ အိပ်စက်နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်ဘုရင်တွေကိုတောင် နှိုးပြီး ငါတို့ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်"

ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာနှင့် ဖုတ်ကောင်ဘုရင်များ ရှိနေသည်။ သွေးလမင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်တို့သည် ဤအချိန်တွင် ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ ဤနေရာရှိ ယင်စွမ်းအင်များ အားနည်းနေချိန်ဖြစ်၍ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်တည်မှုများမှာလည်း အိပ်စက်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းယင်မိစ္ဆာအချို့သည် ဝိညာဉ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဖုတ်ကောင်ဘုရင်များနှင့်ပင် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်နိုင်ကြောင်း ယီယွင် သိထားသည်။ အကယ်၍ ဖုတ်ကောင်ဘုရင် အနည်းငယ်သာ နိုးလာပါက သူနှင့် လင်ရှင်းထုံသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် အမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ယီယွင်က "ငါတို့ ထပ်စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါ့အထင်တော့ ဒါက တကယ့်အခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ် မဟုတ်ဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါ တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးတွေကို ငါ ဖောက်ခွဲကြည့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာခြင်းက ယီယွင်ကို သံသယဝင်စေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျူးလုံသည် ယီယွင်၊ လင်ရှင်းထုံနှင့် ကျန်းရှောင်ယုတို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများကို တကယ့်အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုး မရှိပေ။

တကယ့်အပြိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းဘီလီယံချီ တည်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ စွမ်းအင်များမှာ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျူးလုံသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသများကို သုံး၍ ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါတစ်ခုကိုသာ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အားလုံးကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ယီယွင် ယူဆလိုက်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖြည့်တင်းပေးမည့် စွမ်းအင်မရှိသော ဤဝင်္ကပါမှာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီဝင်္ကပါကို ဖောက်ခွဲပစ်မလို့လား မင်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

လင်ရှင်းထုံအတွက်မူ ၎င်းမှာ ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်အခြားကမ္ဘာ မဟုတ်စေကာမူ ကျူးလုံက သူ၏ သွေးအနှစ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာဖြင့် အားစိုက်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ယီယွင်မှာ ကျူးလုံထက် အစွမ်းထက်နိုင်သော်လည်း၊ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာ သုံးထားသည့် ကျူးလုံနှင့် ယှဉ်လျှင် အခြေအနေမှာ တူညီနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ယီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ဥပဒေသများကို အသုံးမပြုဘဲ အကြမ်းထည် ခွန်အား ဖြင့်သာ ဖောက်ထွက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဘဝပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာသည့် ကျူးလုံ၏ ဥပဒေသများကို ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာရှိ မိုးမြေဧကရာဇ်အများစုပင် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု လင်ရှင်းထုံ ယုံကြည်သည်။ သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအင်များ ရက်အနည်းငယ်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကြရပေလိမ့်မည်။

"ငါ စမ်းကြည့်မယ်။ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်ရှိရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရှင်းထုန်... ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်အားလုံးကို မင်းအနားမှာ စုထားပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျန်မခဲ့စေနဲ့။ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပွင့်ထွက်သွားတဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာမယ့် ရိုက်ခတ်မှုက အရမ်းပြင်းထန်လိမ့်မယ်။

ဒီထဲက ကျောက်တုံးအစအနတွေက ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း တောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ခွန်အားမရှိတဲ့သူတွေဆိုရင် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားနိုင်တယ်"

ယီယွင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး နှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်ကာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိအောင် အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ" လင်ရှင်းထုံသည် ယီယွင်၏ စကားကို မသံသယမဖြစ်ပေ။ သူမသည် ဝင်္ကပါအတွင်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များကို ချက်ချင်း စတင်စုစည်းတော့သည်။ ၎င်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါက စိတ်အာရုံနှင့် လမ်းကြောင်းများကို ဝေဝါးစေသောကြောင့် သူမသည် စွမ်းအင်များစွာ အသုံးပြု၍ ရှာဖွေခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် အများစုမှာ စုစုဝေးဝေး ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သည်နှင့် ကျန်ရှိသူများကို ရှာရန် မခက်ခဲတော့ဘဲ လူအုပ်ကြီးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

လင်ရှင်းထုံ၏ အနားတွင် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ ပို၍ ပို၍ များပြားလာပြီး အားလုံး စုံလင်သွားခဲ့သည်။

"အားလုံး စုပေါင်းပြီး ကာကွယ်ရမှာလား"

ချန်ဖေး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီးနောက် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ အသက် ၂၀ အရွယ် ယွဲ့လု ဆိုသူ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်သည် သန်မာသူကို အလေးထားသူများဖြစ်ရာ အစွမ်းထက်သော လင်ရှင်းထုံ၏ ရှေ့တွင် ယွဲ့လုမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ကာကွယ်ထားရမှာလဲ"

"ယီယွင်က ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးတွေကို ဖောက်ခွဲဖို့ ပြင်နေတာ။ မင်းတို့အားလုံးကို မထိခိုက်အောင်လို့ပဲ" လင်ရှင်းထုံက ထပ်မံရှင်းမပြတော့ပေ။

ယွဲ့လု ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးတွေကို ဖောက်ခွဲမယ် ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးတစ်ခုမှာ မည်မျှ ခိုင်မာသနည်း။ ယီယွင်သည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြင့် ၎င်းကို ချိုးဖျက်ရန် ကြံစည်နေခြင်းလော။

ယခုမူ ယီယွင်၏ နည်းလမ်းများကို သံသယဝင်နေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ ယွဲ့လုက "ကျွန်မတို့ ဘာကူညီပေးရမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကူညီနိုင်တာ သိပ်မရှိပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘေးကင်းအောင် ဂရုစိုက်ရင် ရပါပြီ"

လင်ရှင်းထုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယွဲ့လုမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ "ကောင်းပါပြီ..." ဟုသာ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များသည် အကာအကွယ် စွမ်းအင်ဒိုင်းများကို စတင်ဖန်တီးကြသည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းက မည်မျှ ထိရောက်မည်နည်းဟု သူတို့ တွေးပူနေကြသည်။ အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးကို ဖောက်ခွဲရန် မအောင်မြင်ပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။

လင်ရှင်းထုံသည် သူမ၏ စွမ်းအားများကို ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ အကာအကွယ်ဒိုင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရာ အကာအကွယ် စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားတော့သည်။

"ငါတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"

လင်ရှင်းထုံက ယီယွင်ထံသို့ ယွမ်ချီပို့လွှတ်ကာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ယီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်နေသည်။ လင်ရှင်းထုံ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လျှပ်စီးများ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားသည့်အလားပင်။

သူက လက်ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ဓားကျိုးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မဟာဧကရီနှလုံးသားကျင့်စဉ် ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ယီယွင်၏ ယန်စွမ်းအင်အားလုံးမှာ သူ၏ နတ်အမြုတေအတွင်းသို့ စုစည်းသွားပြီး ပို၍ ပို၍ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသည်။

စွမ်းအင်များ ပိုမိုစုဆောင်းမိလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့ကို ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်အတွင်း သိုလှောင်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ယီယွင်၏ အနောက်တွင် ရွှေကျီးကန်း နှင့် ခေါင်းကိုးလုံးနဂါး ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှုထောင့်ပုံရိပ် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤစွမ်းအင်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ယီယွင်၏ ဦးခေါင်းထက်မှနေ၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

ရှုထောင့်ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ဝဲပျံနေကြပြီး တောက်ပသော အလင်းကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ရွှေကျီးကန်းက စူးရှစွာ အော်မြည်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုးလုံးနဂါးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ရွှေရောင်လမ်းမကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအင်များမှာ လည်ပတ်လာပြီး ရွှေရောင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာကာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်။

"ဘုန်း"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးအတွင်းမှနေ၍ နတ်မျှော်စင် ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အခန်း ၆၅၂ - ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း

ဤနတ်မျှော်စင်ကြီးသည် တက်လှမ်း၍မရနိုင်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ၎င်းသည် လည်ပတ်လျက် အောက်သို့ ဖိနှိပ်စီးဆင်းလာသည်။

မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး၌ အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လက်ကနဲဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ နတ်မျှော်စင်ကြီးထံမှ သက္ကတရွတ်ဖတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်သော ချိတ်တံဆိပ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများမှာ နတ်မျှော်စင်ဘေးတွင် စုစည်းလာကာ အရေအတွက်မှာလည်း တရိပ်ရိပ် တိုးပွားလာသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မှောင်မိုက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရွှေရောင်ချိတ်တံဆိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ လင်ရှင်းထုံအနားရှိ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များပင် ဤအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအင်ဒိုင်းများ အပြင်ဘက်တွင် ရွှေရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲလေးများ ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ ရွှေရောင်ချိတ်တံဆိပ်များက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ဒါက...

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင်များအားလုံး အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဤအခြားကမ္ဘာဦးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက အလင်းရောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါအတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ယိုင်နဲ့နေသဖြင့် နှစ်မီတာ၊ သုံးမီတာခန့်သာ ကွာဝေးသော လူနှစ်ယောက်ပင် တစ်ဦးတည်ရှိမှုကို တစ်ဦး အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ဟိုအဝေးမှာ ရွှေရောင်နတ်မျှော်စင်ကြီး တစ်ခုရှိတယ်"

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် လူငယ်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးက လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ တကယ့်ကိုပင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အစွန်းတစ်နေရာတွင် တောက်ပနေသော ရွှေရောင်နတ်မျှော်စင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်မျှော်စင်မှာ အလွန်ဝေးကွာလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူတို့မှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ထိုမြင်ကွင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများက ဝင်္ကပါကို ပုံပျက်စေပြီး အလင်းကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း အကြွင်းမဲ့ခွန်အားအောက်တွင် နတ်မျှော်စင်၏ အလင်းမှာ မှောင်မိုက်ခြင်းကို ခွဲထုတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ကခုန်နေကြသော ရွှေရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲလေးများ သည် နတ်မျှော်စင်ထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားပြီး ရွှေရောင်မျဉ်းတန်းများအဖြစ် ပုံဖော်ကာ မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင် အများအပြားမှာ ဤလှပသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေကြသည်။ မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေသော ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ အလင်းတန်းများသွန်းလောင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"ဘုန်း"

ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ရွှေရောင်ချိတ်တံဆိပ်များမှာ နတ်မျှော်စင်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး နတ်မျှော်စင်ကြီးထံမှ နေမင်း၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာသည်။

ထိုခဏ၌ သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်များသည် မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါကြီးမှာ တုန်ခါလာပြီး "ကလောက် ကလောက်" ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးများမှာ အကြီးအကျယ် ပြိုကျသွားတော့သည်။

အတားအဆီးများ ပေါက်ကွဲသွားသည့် ခဏ၌ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းအဖြစ် တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

အတားအဆီးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော တောင်တန်းများနှင့် တောင်ကြားများသည် ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားရသည်။ ကျောက်တုံးကြီးများမှာ အစအနများ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ စုပေါင်းထားသည့် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သည်။ ဒိုင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တောင်ကြီးများ ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာသေးမီကမှ သူတို့သည် အကာအကွယ်ဒိုင်း လုပ်နေခြင်း၏ အကျိုးအာနိသင်ကို သံသယဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ အကယ်၍သာ ဒိုင်းမရှိဘဲ ဤမုန်တိုင်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေခဲ့ပါက သူတို့မှာလည်း ဖုန်မှုန့်ဘဝ ရောက်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

လင်ရှင်းထုံ ရှိနေခြင်းကိုလည်း သူတို့ ကျေးဇူးတင်မိကြသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းပေးထားသဖြင့် မုန်တိုင်းကို ခုခံရန် ပို၍ လွယ်ကူသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီကျူးလုံရဲ့ ခွန်အားက... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"

လင်ရှင်းထုံက မုန်တိုင်းကို ကြည့်ရင်း သိလိုက်သည်။ ဤမုန်တိုင်းမှ စွမ်းအင်အများစုမှာ ယီယွင်ထံမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျူးလုံ၏ ခွန်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်အတားအဆီးများထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ဝင်စားသူ တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို အထင်သေး၍ မရပေ။ ယီယွင်သည် ယခင်က ကျူးလုံကို အနိုင်ရခဲ့ခြင်းမှာ လက်နက်သာလွန်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဓားကျိုးမှာ ကျူးလုံ၏ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် လက်အိတ်ကို အကောင်းဆုံး နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထက်ရှိ ရွှေရောင်နတ်မျှော်စင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်မုန်တိုင်းမှာလည်း အရှိန်လျော့သွားသဖြင့် လင်ရှင်းထုံက အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ရွှေရောင်နတ်မျှော်စင်၏ နောက်ဆုံးအလင်းစက်လေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်ရှင်းထုံ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ယီယွင်သည် မဟာဧကရီနက်နဲသောနယ်မြေတွင် ထိုနတ်မျှော်စင်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင်မူ ယီယွင်သည် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်မျှော်စင်၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှကိုသာ သုံးနိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အစပျိုးမှုပင်။

ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းများ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဝင်္ကပါမှာ လုံးဝဥဿုံ ကြေမွသွားတော့သည်။ ယီယွင်က နတ်မျှော်စင်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်နှာဖြူလျော်လျက်နှင့် အနက်ရောင် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

နတ်မျှော်စင်သည် ကျင့်ကြံရာဂူတစ်ခုသာမက လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံး အစွမ်းမှာ ဖိနှိပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကိရိယာပင်။

သို့သော်... စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကပင် ယီယွင်ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အလွန်အမင်း မောပန်းသွားစေသည်။ ကျူးလုံနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပို၍ အားကုန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ယခုအချိန်တွင် နတ်မျှော်စင်ကို သုံးရန်မှာ ယီယွင်အတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ဖြစ်နေသေးသည်။

အကယ်၍ ရန်သူကို သတ်ရန် သုံးလိုပါက ပို၍ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ငါသာ ယွမ်အဖွင့်အဆင့် ကို ရောက်သွားရင် ဒီနတ်မျှော်စင်ကို သုံးရတာ ပိုလွယ်လာမှာပဲ"

ယီယွင်သည် ထိုသို့တွေးရင်း ယွမ်အဖွင့်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပို၍ ဆန္ဒပြင်းပြလာသည်။

ထိုအတွေးများ ဝင်လာစဉ်မှာပင် သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် နီရဲသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို မျက်ရည်ဝဲလျက် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောက်ပလှပသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်လေးများထဲတွင် မျက်ရည်စများ ခိုတွဲနေသည်...။

"မမရှောင်ယု..."

ကျန်းရှောင်ယု၏ ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင်၏ ရင်ထဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့သည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် ခွဲခွာခဲ့ကြရသည်။

အမရှောင်ယုသည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်ဝင်များနှင့်အတူ ဘယ်လို ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလဲဆိုသည်ကို သူ ဘာမှမသိခဲ့ရချေ။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးသဖွယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန်းရှောင်ယုထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ တောင်ထိပ်နှစ်ခုကြား အကွာအဝေးကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီး...

သူသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျန်းရှောင်ယုကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်ယု၏ ဆံနွယ်ရှည်များကြားတွင် ခေါင်းကို ဝှက်ထားရင်း သူမ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ခံစားနေမိသည်။ ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော ဤခံစားချက်ကြောင့် ယီယွင်မှာ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာဖြင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲလာတော့သည်။

နူးညံ့နွေးထွေးသော ပခုံးပေါ်တွင် မှီတွဲရင်း သူမ၏ ညှပ်ရိုးလေးကိုပင် ယီယွင် ခံစားနေရသည်။ ကျန်းရှောင်ယုကို ပွေ့ဖက်ထားရခြင်းမှာ ပိုးသားလိပ်တစ်ခုကို ပွေ့ဖက်ထားရသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤနူးညံ့သော ပခုံးလေးသည်ပင် ယီယွင် ဤကမ္ဘာသို့ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ် အားနည်းငတ်မွတ်နေချိန်တွင် သူ့ကို အိမ်သို့ ကုန်းပိုးသယ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤပခုံးလေးသည်ပင် အစားအစာ ရှားပါးလှသော တိမ်တောင်တောရိုင်းမြေ၌ မိသားစု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းပိုးခဲ့သည်။ သူမသည် ရိက္ခာအနည်းငယ်နှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် တစ်ညလုံး မြားများနှင့် သားရေချပ်ဝတ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

လျှိုင်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌လည်း နှိမ်ချဆက်ဆံခံရမှုများကို တိတ်တဆိတ် သည်းခံခဲ့ရသည်။

ယခင်က ယီယွင်သည် ချူနယ်မြေမြို့တော်တွင် ကျန်းရှောင်ယုနှင့် ထာဝရခွဲခွာရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယနေ့တွင်မူ ကျန်းရှောင်ယုကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရသော ရင်းနှီးနူးညံ့သည့် အထိအတွေ့ကြောင့် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိရလိုက်သည်။ သူတို့၏ အနာဂတ်မှာ သူတို့၏ လက်ထဲတွင်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်နှင့် ကျန်းရှောင်ယုတို့သည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်လွှမ်းသော လပြည့်ဝန်းကြီး၏အောက်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပွေ့ဖက်ထားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သူမျှ စကားမပြောကြချေ။ အရာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ အေးစက်သော လေတိုက်သံလေးသာ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။