အခန်း (၃၁၁-၃၁၂)

အခန်း။ ၃၁၁

၎င်း၏ ထူးဆန်းသော ပယင်းရောင်မျက်လုံးအစုံမှာ မည်သည့်ခံစားချက်မျှ ကင်းမဲ့နေပြီး သွေးကဲ့သို့နီမြန်းသော အရောင်အဝါများ ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ ဆံပင်မရှိဘဲ ပြောင်တင်းနေသော ဦးခေါင်းထက်တွင် မည်းနက်သည့် မျဉ်းကြောင်းများစွာ ထူထပ်စွာ တည်ရှိနေခြင်းက ကြည့်ရသူကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

လုံအာသည် ယခင်ဘဝမှ ကြေးစားဘက်စကတ်ဘော ကစားသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ မြင့်မားထွားကျိုင်းလှပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ အသားအရည်မှာလည်း လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကကဲ့သို့ လူသေကဲ့သို့ ဖြူလျော်မနေတော့ဘဲ အဖြူနှင့် မီးခိုးရောင် ရောယှက်နေသော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တတိယမြောက် ဇီးပွင့်အမှတ်အသားမှာ ခပ်ရေးရေး ပေါ်ပေါက်နေပြီဖြစ်ရာ သံမဏိအလောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အကယ်၍ ဇီးပွင့်အမှတ်အသား သုံးခုဖြင့် သံမဏိအလောင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ချီစွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သခင်ဖြစ်သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းကိုလည်း ပြန်လည်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လုံယီသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

“လုံအာ... လုံအာ... ငါ့ကိုတော့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့ကွာ။ ငါ့အတွက်တောင် အကျိုးဆောင်မှတ်တွေက မလောက်မငဖြစ်နေတာဆိုတော့ မင်းအတွက် ကြယ်တာရာသံရိုင်းနဲ့ လဲပေးဖို့က တကယ်ကို မတတ်နိုင်သေးလို့ပါ"

ဝိညာဉ်အလောင်းတစ်ဦးကို သံမဏိအလောင်းအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သခင်ဖြစ်သူ၏ နေ့စဉ်ချီစွမ်းအားဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်မှုအပြင် ကြယ်တာရာသံရိုင်းကို ကျွေးခြင်းမှာလည်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြန်ဆန်စေမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကြယ်တာရာသံရိုင်းမှာ မပေါများပေ။ တစ်ကျပ်သားလျှင် အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀ မှတ်ခန့် ကုန်ကျသည်။ ထိရောက်သော ရလဒ်ရရှိရန်မှာမူ တစ်ကျပ်သား၊ နှစ်ကျပ်သားဖြင့် မလုံလောက်နိုင်ရာ လုံယီအနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် မတတ်နိုင်သေးချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ လုံအာသည် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအကြားရှိ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီနှင့် တူညီလှသည်။ ကြယ်တာရာသံရိုင်း၏ အကူအညီမပါလျှင်ပင် သူ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုနှုန်းမှာ တပည့်သစ်များ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်းများအကြားတွင် များစွာ သာလွန်နေသည်။ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့်အတွင်း သူသည် သံမဏိအလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လုံအာသည် သူ့ကို မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်ပြလိုက်ရာ ၎င်းမှာ မည်သို့မျှ စိတ်မရှိကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်းပင်။ လုံယီ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်း ဖြစ်သည်နှင့်အညီ လုံအာ၏ သိစိတ်မှာလည်း အားနည်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ အပိုင်းတွင်မူ အလွန်ပင် အနည်းငယ်မျှသာရှိပြီး အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ အစီရင်ခံကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သခင်ကို သစ္စာဖောက်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

“ကောင်းပြီလေ... နောင်ကျရင် ငါ့မှာ အကျိုးဆောင်မှတ်တွေ ပေါများလာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ဝေစုကို ငါမေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လုံယီက လုံအာ၏ ပုခုံးကို သဘောကျစွာ ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လုံယီသည် လက်ရှိတွင် အခြားထူးထူးခြားခြား လုပ်ဆောင်စရာမရှိသေးသဖြင့် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်တန့်လျက် စစ်မှန်သောခွန်အား၏ ဆန်းကြယ်မှုများကို ဆက်လက် လေ့လာနေခဲ့သည်။

တောက်ပလှသော အနီရောင် စစ်မှန်သောခွန်အားတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တိုးထွက်လာပြီး လုံယီ၏ လက်မောင်းကို ဝန်းရံလျက် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းကွင်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ ကစားစရာတစ်ခုပမာပင်။

ထိုစစ်မှန်သောခွန်အားကို မြင်သည်နှင့် လုံအာသည် အလိုအလျောက်ပင် လုံယီနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ဖယ်ခွာသွားသည်။ ၎င်းသည် ထိုစွမ်းအင်ကို သိသိသာသာပင် ကြောက်ရွံ့နေဟန်ရှိသော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌မူ တောင့်တခြင်း အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေခြင်းပင်။

လုံယီသည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်း ဒါကို ထိကြည့်ချင်သေးတာလား ထပ်ပြီး စမ်းကြည့်ချင်သေးလို့လား"

သူ၏ စကားအဆုံး၌ လုံအာမှာ ထိတ်လန့်သွားဟန်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ထပ်မံ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ အသက်သွေးကြောအလောင်းတစ်ခု၏ အဓိက တာဝန်တစ်ခုမှာ ကျင့်ကြံသူ စုပ်ယူလိုက်သော ယင်ချီစွမ်းအားထဲမှ အအေးဓာတ်နှင့် အညစ်အကြေးအားလုံးကို စုပ်ယူဖယ်ရှားပေးရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စစ်ထုတ်သည့် ကိရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပြီး သန့်စင်သွားသော ချီစွမ်းအားကိုမှ ကျင့်ကြံသူထံသို့ ပြန်လည် ပေးပို့ခြင်းပင်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုအလောင်းသည် အလွန်အမင်း ယင်ဓာတ်ကဲသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။

သို့သော် လုံယီ၏ စစ်မှန်သောခွန်အားမှာမူ အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသော ယန်ဓာတ်သဘောကို ဆောင်ထားရာ ထိုအရာနှစ်ခုမှာ ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြသည်။ လုံယီသည် ယခင်က ချီစွမ်းအား လွှဲပြောင်းပေးသကဲ့သို့ စစ်မှန်သောခွန်အားကို လုံအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက လုံအာကို အလွန်အမင်း နာကျင်ကာ ရုန်းကန်စေခဲ့သဖြင့် ထိုအချိန်မှစ၍ နောက်ထပ် မစမ်းသပ်ရဲတော့ခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း လုံအာသည် ထိုစွမ်းအင်အပေါ် အလွန်အမင်း တောင့်တနေဟန် ရှိနေခြင်းမှာ လုံယီအတွက် စဉ်းစားမရနိုင်သော ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အခြားအရာများကို အများကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ လယ်ကွင်းထဲတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် နေထိုင်ပြီးနောက် လုံအာကို ခေါ်ဆောင်ကာ တပည့်တောင်ထိပ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တပည့်တောင်ထိပ်၌ အလွန်ပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။ တောင်ထိပ်ရှိ အတွင်းစည်းတပည့်အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေကြသည့်အပြင် မရင်းနှီးသော မျက်နှာသစ်အချို့ကိုလည်း တွေ့မြင်နေရသည်။

"ထိုးစမ်း... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစမ်း"

"အဲ့ဒီကောင် ကွမ်းမင်းကို အသေသတ်စမ်း။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါမယုံဘူး"

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ခလွမ်း... ခလွမ်း... ခလွမ်း

မီးသွေးခဲဖြင့် ဝိုင်းပတ်ဆွဲထားသော စက်ဝိုင်းပုံစံ ကွင်းပြင်တစ်ခုအတွင်း၌ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော အလောင်းကြီးနှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လက်သီးချင်း ထိမှန်လိုက်တိုင်း သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်မိသကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများပင် လွင့်စင်နေကြရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှမာကျောကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာမူ တစ်ဖက်သတ် အသာစီးရနေဟန်ပင်။

အရွယ်အစား အနည်းငယ်ပိုသေးငယ်သော ထိုအလောင်းကြီးမှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ခွာနေရပြီး တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်သော်လည်း အရာမထင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုအလောင်းသည် စက်ဝိုင်းပြင်ပသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး တိုက်ပွဲအစမှ အဆုံးအထိ လုံးဝ အသာစီးရယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“တောက်... ထပ်ရှုံးပြန်ပြီ ငါ့ရဲ့ ငွေတွေတော့ သွားပါပြီကွာ...”

“အာဖေးရဲ့ သံမဏိအလောင်းက အသွင်ပြောင်းလဲနေတာ နှစ်နဲ့ချီနေပြီလေ။ သူတောင်မှ ကွမ်းမင်းကို မနိုင်ဘူးဆိုတော့ ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေထဲက ဘယ်သူမှ နိုင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး”

ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ တပည့်အများအပြားသည် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဆရာတူညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို လေးနက်သော မျက်နှာပေးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးစိစိနှင့် အသားအရေ ကြမ်းတမ်းသူဖြစ်ကာ အသက် ၂၀ ကျော် ၃၀ နီးပါးအရွယ် ရှိပုံရသည်။

သူက ဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ... ငါ့ရဲ့ သံမဏိအလောင်းဟာ မူလအခြေခံကတည်းက ထူးခြားပြောင်မြောက်ခဲ့တာပါ။ ငါ့ရဲ့ ဆရာသခင်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုပြီး သွေးသားတွေကို ကျစ်လျစ်အောင် ပြုလုပ်ထားတာမို့ အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ပေါင်ချိန် ၃၀,၀၀၀ ကျော်အထိ ရှိနေပြီ။ ခင်ဗျားတို့လည်း လက်လျှော့လိုက်ကြပါတော့ဗျာ နိုင်တာ ရှုံးတာလေးအတွက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေကြတာလဲ”

သူသည် စကားပြောဆိုရာတွင် ဆရာသခင်နှင့် မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ဟူသော စကားလုံးများကို အထူးအလေးပေး ပြောဆိုသွားရာ တပည့်တောင်ထိပ်ရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

“တောက်... ဆရာရှိတာနဲ့ပဲ ဒီလောက်တောင် အထက်စီးလုပ်နေရလား။ ဝမ်သောက်တောင်ထိပ်ကို ရောက်သွားတာနဲ့တင် ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာလားကွာ”

“အရင်က ငါ ကွမ်းမင်းကို အကူအညီတွေ အများကြီး ပေးခဲ့ဖူးတာ။ အခုကျတော့မှ မောက်မာနေလိုက်တာ ငါ့မျက်လုံးကို ငါပဲ ထိုးဖောက်လိုက်ချင်တော့တယ်”

“မတတ်နိုင်ဘူးလေကွာ ခွန်အားရှိသူက အမှန်ပဲပေါ့။ တပည့်တောင်ထိပ်မှာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူမှ မရှိတာ”

လူအုပ်ကြီးမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။ လုံယီသည် ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများကို နားထောင်ကာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တွက်ဆနေမိသည်။

ဝမ်သောက်တောင်ထိပ်မှ ဆင်းလာသော ကွမ်းမင်းသည် အလောင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရပုံရသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မသင့်တော်သော စကားများကို ပြောကာ လူတိုင်းကို ရန်စလိုက်ခြင်းပင်။ အဓိကအားဖြင့် သူ ဆိုလိုသည်မှာ တပည့်တောင်ထိပ်၌ ကျန်ရှိနေသော အတွင်းစည်းတပည့်များအားလုံးမှာ အရည်အချင်းမရှိသူများဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူမှန်သမျှ ဝမ်သောက်တောင်ထိပ်သို့ အကုန်ပြောင်းသွားကြပြီဟူ၍ပင်။

ထိုစကားများက လူအုပ်ကြီးကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ တပည့်တောင်ထိပ်ရှိ အတွင်းစည်းတပည့်များက သူ့ကို မနေနိုင်ဘဲ စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း အားလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ကွမ်းမင်း ပြောဆိုသွားသည်များမှာ များသောအားဖြင့် အမှန်တရားများဖြစ်ကြောင်း လုံယီ နားလည်ထားသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၏ အပြင်တပည့်များအားလုံးသည် တပည့်တောင်ထိပ်၌သာ အခြေချနေထိုင်ကြရသည်။ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ရောက်ရှိသွားသူအချို့မှာမူ ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲများ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရကာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းခံရလေ့ရှိပြီး ထိုအခါမှသာ တပည့်တောင်ထိပ်မှ ပြောင်းရွှေ့ခွင့်ရကြခြင်းပင်။

သို့သော် ပါရမီကန့်သတ်ချက်ရှိသူ အများစုမှာမူ အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မရရှိကြဘဲ တပည့်တောင်ထိပ်၌သာ နှစ်ရှည်လများ ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေထိုင်ကြရသည်။ ကွမ်းမင်း ပြောဆိုခဲ့သော အကြောင်းပြချက်များမှာ ယုတ္တိတန်သည်ဆိုစေဦးတော့ သူ၏ ပွင့်လင်းလွန်းသော စကားလုံးများမှာ လူအများ၏ စိတ်ကို နာကျင်စေခဲ့ပြီး ဒေါသအိုးကို ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤကိစ္စရပ်များသည် လုံယီနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် သူသည် ဘေးမှနေ၍ ဇာတ်လမ်းကြည့်သကဲ့သို့သာ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ကွမ်းမင်းက ဆက်လက်၍ "ဟူး... ခင်ဗျားတို့ကို ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ရှုံးနိမ့်တာကိုလည်း ဝန်မခံချင်ကြဘူး။ ကောင်းပြီလေ... ငါ ခင်ဗျားတို့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါ့မယ်။ ငါ့ရဲ့ နွားကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူရှိရင် ငါ့မှာရှိတဲ့ အလောင်းထည့်အိတ်တစ်လုံးကို ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ရှုံးခဲ့ရင်တော့ အဲ့ဒီဟာနဲ့ တန်ဖိုးတူညီတဲ့ ရတနာတစ်ခုခုကို ငါ့ကို ပြန်ပေးရမယ်"

"ဟေ့... ဘယ်သူမှမရှိဘူးလား တပည့်တောင်ထိပ်မှာပဲ နေနေရလို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သတ္တိတွေကပဲ သိမ်ငယ်သွားတာလား စုဖေး... မင်းရော လာဦးမလား"

မြက်ပင်တစ်ပင်ကို ပါးစပ်တွင် ကိုက်ထားသည့် လူငယ်လေး စုဖေးမှာ အမည်တပ်ခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော်လည်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ သူသည် လူမိုက်တစ်ယောက်မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ ရတနာများကို ကွမ်းမင်းထံ အလကားသက်သက် ပေးအပ်ရန် အစီအစဉ်မရှိချေ။

ငါ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောအလောင်းက သံမဏိအလောင်းအဆင့်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာကလည်း မကြာသေးဘူး။ ဒီတော့ ပြိုင်ဘက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။

အခြားသူများ၏ အတွေးမှာလည်း စုဖေးနှင့် ထပ်တူပင်။ အလောင်းထည့်အိတ်တစ်လုံးမှာ အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀၀ ခန့် တန်ဖိုးရှိရာ ၎င်းမှာ အသေးအဖွဲ ပမာဏမဟုတ်ပေ။ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်လာချိန်တွင် အသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်လေသည်

"ငါ စိန်ခေါ်မယ်"

လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အထင်အသား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ဒါ... သူပဲ ဂျူနီယာညီလေးလုံယီ မဟုတ်လား"

"သူ့ရဲ့ အလောင်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်အလောင်းဆိုတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲ့ဒီအလောင်းက သံမဏိအလောင်းအဆင့် ရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုနေသေးတယ် မဟုတ်လား"

"ညီလေးလုံက အလောင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပွဲတွေမှာ လောင်းကြေးထပ်တာ တော်တယ်။ ရှုံးခဲတယ်ဆိုတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာက လောင်းကြေးထပ်တာနဲ့ မတူဘူးလေ။ အကဲခတ်ကောင်းရုံနဲ့ မရဘူး။ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အသက်သွေးကြောအလောင်းက တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမှာဆိုတော့ ပေါ့ဆလို့ မရဘူးလေ"

ဝမ်သောက်တောင်ထိပ်မှ ဆင်းလာသော ကွမ်းမင်းသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ စိုးရိမ်သည်မှာ လုံယီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ပါးမှုအတွက် မဟုတ်ပေ။

"ညီလေး... ငါက အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀၀ နဲ့ ညီမျှတဲ့ အလောင်းထည့်အိတ်ကို အပေါင်ပစ္စည်းအဖြစ် ထားတာ။ မင်း ငါနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ချင်ရင်တော့ အဲ့ဒီနဲ့ တန်ဖိုးတူတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိဖို့ လိုမယ် မဟုတ်လား"

"ဒီအရာဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

လုံယီက ပြုံးလျက် ပန်းရောင်ပိုးဖဲအိတ်ငယ်လေးတစ်ခုကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးခန့်သာရှိပြီး လက်ရာမြောက်လှသော ထိုအိတ်ငယ်လေးမှာ နေရောင်အောက်တွင် ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းလေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒါက... သိုလှောင်အိတ်လား"

အခန်း။၃၁၂

ကွမ်းမင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးရဲ့ တန်ဖိုးက အကျိုးဆောင်မှတ် ၈၀ ကနေ ၉၀ ဝန်းကျင် ရှိတာဆိုတော့ လောင်းကြေးချင်းက သိပ်မကွာပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ညီလေး... မင်း သေချာစဉ်းစားပါဦး။ ငါ့ရဲ့ နွားကြီးဟာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာဖြစ်သလို မိုးကြိုးကျင့်စဉ်နဲ့လည်း သန့်စင်ထားတာမို့ အခုဆိုရင် ကြေးနီအလောင်းအဆင့်ရောက်ဖို့တောင် သိပ်မလိုတော့ဘူး"

ကွမ်းမင်းက လုံယီ၏နောက်ကွယ်ရှိ လုံအာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အသက်သွေးကြောအလောင်းကတော့ ဝိညာဉ်အလောင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ နွားကြီးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ နှစ်ကွက်တောင် ခံနိုင်ပါ့မလားပဲ"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို ဖျောင်းဖျနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ"

လုံယီက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤသိုလှောင်အိတ်မှာ ယခင်က သူ့ကို လိုက်လံလုပ်ကြံခဲ့ဖူးသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖွင့်၍မရသေးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ လောင်းကြေးအဖြစ် အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးပင်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အလောင်းထည့်အိတ်မှာ သူ လက်ရှိ အလွန်လိုအပ်နေသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ငါ မကြာခင် တောင်အောက်ဆင်းဖို့ ပြင်နေတဲ့အချိန်မှာ လုံအာကို ဘယ်လိုခေါ်သွားရမလဲဆိုပြီး ပူပန်နေတုန်း ဒီအလောင်းထည့်အိတ်က အချိန်ကိုက်ကြီး ပေါ်လာတာပဲ။

လုံယီ၏ စကားအဆုံး၌ လုံအာသည် ကွင်းပြင်အတွင်းသို့ တက်ကြွစွာ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး အရပရှည်လှသော သံမဏိအလောင်းကြီးနှင့် ငါးပေပင်မကွာဝေးသော နေရာ၌ ရင်ဆိုင်ကာ ရပ်လိုက်သည်။

"ကဲ... လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ လောင်းကြေးထပ်ချင်သူတွေ အခုပဲ ထပ်နိုင်ပါပြီ"

စိမ်းပြာရောင် တိမ်တိုက်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အနက်ပြာရောင် ဝတ်စုံဝတ် တပည့်ကြီးတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်းဟောင်းအတိုင်းပါပဲ... လုံယီရဲ့ အလောင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ငွေစင်တွေကို ဘယ်ဘက်ဗန်းထဲမှာ ထည့်ပေးပါ။ ကွမ်းမင်းရဲ့ အလောင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ညာဘက်ဗန်းထဲမှာ ထည့်ပေးပါ။ ရလဒ်ထွက်လာရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က နိုင်တဲ့ငွေထဲက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ကော်မရှင်အဖြစ် ယူပါ့မယ်။ ကျန်တဲ့ငွေကိုတော့ မူလထည့်ဝင်ထားတဲ့ အချိုးအစားအလိုက် အများကြီးထည့်သူက အများကြီးရ၊ နည်းနည်းထည့်သူက နည်းနည်းရ ဆိုတဲ့အတိုင်း ခွဲဝေပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကွင်းပြင်ရှိ လူအများမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ စိတ်ခံစားချက်အရဆိုလျှင် သူတို့ တပည့်တောင်ထိပ်မှ လုံယီကိုသာ အားပေးလိုကြသော်လည်း အသိဉာဏ်ကမူ ကွမ်းမင်းသာ ဧကန်မလွဲ အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သတိပေးနေသည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်က ဝိညာဉ်အလောင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှာမူ မိုးကြိုးကျင့်စဉ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသည့် သံမဏိအလောင်းများအကြားတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးအဆင့်၌ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

"ငါကတော့ လုံယီနိုင်မယ်လို့ လောင်းတယ်"

ပြာလဲ့လဲ့ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ရွှေအရွက်အနည်းငယ်ကို ဘယ်ဘက်ဗန်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြတ်သားမှုကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ရှည်၊ ကိုယ်လုံးပါးပါးနှင့် အသားဖြူသူဖြစ်ကာ မျက်လုံးအနည်းငယ် သေးသော်လည်း တည်ငြိမ်၍ ပညာတတ်ဆန်သော အရှိန်အဝါရှိရာ သူကား အခြားသူမဟုတ်ဘဲ အတန်ကြာ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သော ရုံရွှယ်ကျန်းပင်။

"ငါလည်း လုံယီဘက်ကပဲ"

"မဖြစ်နိုင်တာ... ငါကတော့ ကွမ်းမင်းဘက်ကပဲ လောင်းမယ်"

နောက်ဆုံးတွင်မူ လူအုပ်စု၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ လုံယီဘက်မှ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ကြပြီး ကျန်ရှိသူအများစုမှာမူ ကွမ်းမင်းဘက်မှသာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ မည်သူမျှ သူတို့၏ ငွေကြေးဥစ္စာကို အဆုံးရှုံးမခံလိုကြသည်မှာ သဘာဝပင်။

ကွင်းပြင်အတွင်း၌မူ လုံအာနှင့် ကွမ်းမင်း၏ ဝိညာဉ်အလောင်း နွားကြီးတို့မှာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှူး...

နွားကြီးသည် ရှေ့သို့ ဖြောင့်တန်းသော လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွားသော အသံမှာ အထင်အရှားပင်။ ထိုလက်သီး၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လက်သီးဆုပ်ရှေ့တွင် ဖြူလွလွ လေလှိုင်းအဟုန်များကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော် လုံအာမှာမူ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်မြဲရပ်နေဆဲပင်။

“သွားပြီ... အကုန်သွားပြီ။ ငါ သိသားပဲ မျက်နှာနာနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ကွမ်းမင်းဘက်ကပဲ လောင်းလိုက်ရမှာ”

လူအုပ်ထဲမှ ပိန်ပိန်ပါးပါး အသားမည်းမည်းနှင့် လူတစ်ဦးက ညည်းတွဲစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လုံအာမှာမူ သူတို့ ထင်သလောက် လွယ်လွယ်နှင့် လဲပြိုသွားသူ မဟုတ်ပေ။ နွားကြီး၏ သံမဏိလက်သီးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်

သူသည် ဘယ်ဘက်ခြေဖျားကို အသာအယာ ထောက်လျက် ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းဝက်ပုံသဏ္ဌာန် လှပစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တိမ်းစောင်းကာ နွားကြီး၏ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ဘူးဟု ထင်ရသော လက်သီးချက်ကို အလွယ်တကူပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် နွားကြီး၏ ခြေသလုံးကို အားပြင်းသော ကန်ချက်တစ်ချက် ပေးလိုက်ရာ နွားကြီးမှာ ဟန်ချက်ပျက်ကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ကွမ်းမင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် “နွားကြီး... သူ့ကို ဖမ်းစမ်း” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်း နွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ဖျော့တော့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လျှပ်ခနဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်ကာ လုံအာကို မရပ်မနား စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေအလား ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များဖြင့် တိုက်စစ်ဆင်တော့သည်။ သို့သော်လည်း လုံအာမှာမူ နောက်သို့သာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာရင်း တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲနေခဲ့ရာ တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့သကဲ့သို့ပင်။

မီးသွေးခဲဖြင့် ဆွဲထားသော စက်ဝိုင်းအစွန်းသို့ ရောက်ရှိခါနီး အချိန်တွင်မူ

လုံအာသည် သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန်နင်းချလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ ထိုမှရရှိသော ကြီးမားလှသည့် အဟုန်နှင့် ရိုက်ခတ်အားကို အသုံးချကာ သူသည် နွားကြီး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် တိုးဝင်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

နွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှရာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံးဝလဲကျမသွားဘဲ နောက်သို့ အနည်းငယ် ယိုင်သွားကာ ဟန်ချက်ထိန်းရန် ကြိုးစားနေရသည်။ ထိုခဏ၌ပင် လုံအာမှာ ပါးနပ်စွာဖြင့် နီးကပ်စွာ တိုးဝင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ညာလက်က နွားကြီး၏ ပုခုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တင်ပါးကို နိမ့်ချလျက် ခါးကို အားကုန်လွှဲလိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းဖြစ်ပေါ်လာသော လိမ်ကျစ်အားကြောင့် နွားကြီး၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားပြီး လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းဝက်ပုံသဏ္ဌာန် ရေးဆွဲကာ မြေပြင်နှင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

ဝုန်း

မြေပြင်မှာ လူတစ်ကိုယ်စာ နက်ဝင်သွားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း ဟိုဒီလွင့်စင်သွားကြသည်။

လောကီသား ကိုယ်ခံပညာရှင်များ အသုံးပြုလေ့ရှိသော ဤပုခုံးကျော်လွှဲချနည်းကို လုံအာက မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ပြုလုပ်သွားခြင်းဖြစ်ရာ သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်များထက်ပင် ပိုမိုကျွမ်းကျင် ချောမွေ့နေသည်။ နွားကြီးမြေပြင်မှ ပြန်လည် ထကြွလာချိန်တွင်မူ လုံအာက ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လေထဲ၌ ဆက်တိုက် ကန်ချက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ကန်ချက်တိုင်းမှာ နွားကြီး၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားတော့သည်။ နွားကြီးမှာ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်သွားရပြီး ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရရှိတော့ချေ။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... ဂျူနီယာညီလေးလုံရဲ့ အသက်သွေးကြောအလောင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖျတ်လတ်နေရတာလဲ။ ဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုတောင် လုပ်နိုင်နေတယ်လား”

“တောက်... သူ့အလောင်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါ့အလောင်းက ငတုံးတစ်ယောက်ကျနေတာပဲ”

ကြည့်ရှုနေကြသော တပည့်များမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရသည်။ အသက်သွေးကြောအလောင်းများမှာ လူသားများမဟုတ်ဘဲ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ တောင့်တင်းလှသည်ကို လူတိုင်း သိထားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှမှာ ပိုင်ရှင်၏ လမ်းညွှန်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပြီး များသောအားဖြင့် ရိုးရှင်းသော အခြေခံ လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ကြခြင်းပင်။

ယခု လုံအာ ပြုလုပ်သွားသော ပုခုံးကျော်လွှဲချခြင်းနှင့် လေထဲ၌ ဆက်တိုက်ကန်ခြင်းမျိုးကို သာမန်လူများပင်လျှင် အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်မှသာ အောင်မြင်နိုင်မည့် အတတ်ပညာမျိုး ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့ ခံစားနေရသော အံ့အားသင့်မှုမှာ ယခင်ဘဝက စက်ရုပ်များ ကခုန်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့် အံ့အားသင့်မှုထက် အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမိုပြင်းထန်နေပေလိမ့်မည်။

“ဟေ့ကောင်... အဲ့ဒီမှာတင် ကြောင်ရပ်မနေနဲ့လေ မြန်မြန်ရှောင်စမ်း”

ကွမ်းမင်းက ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် သူ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်းနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတော့သည်။ သူသည် လုံယီ၏ အသက်သွေးကြောအလောင်းတွင် အားနည်းချက် လုံးဝမရှိနိုင်ဘူးဟု မယုံကြည်ဘဲ အားကိုးချက် တစ်ခုခုရှိနေဦးမည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲပင်။ အသက်ရှူချောင်မည့် အခိုက်အတန့်လေး တစ်ခုသာ ရရှိပါက သူ၏ နွားကြီးကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ လုံအာကို အင်အားချင်း ဖိနှိပ် အနိုင်ယူရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

ကွမ်းမင်း၏ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် လုံအာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ဘာမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခင်မှာပင် လုံအာမှာ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာဆရာကြီး တစ်ဦးအလား ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်များကို တရစပ် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ဖိနှိပ်ခြင်း၊ တွန်းထုတ်ခြင်း၊ တုန်ခါစေခြင်းနှင့် လွှဲချခြင်းတို့မှာ တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးအဆစ်များနှင့် ကြွက်သားအားလုံးမှာ တစ်သားတည်းကျစွာ ဟန်ချက်ညီညီ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြင်းထန်လှသော ပင့်လက်သီးတစ်ချက်မှာ နွားကြီး၏ လည်ပင်းတည့်တည့်သို့ ဝုန်းခနဲ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ဖြောင်း

မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ စူးရှသော အသံကြီးမှာ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

နွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အမြောက်ဆန်တစ်ခုပမာ ကွေးဝိုက်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး စက်ဝိုင်းပြင်ပသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

အလောင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ လုံအာ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အထွတ်အထိပ် လက်သီးဂိုဏ်း၏ အထွတ်အထိပ် လက်သီးပညာရပ်နှင့် ထိုလက်သီးပညာကို ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်ကြောင်း သက်သေထူသည့် မီးရှူးမီးပန်းသံကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ်မြည်သံမှာ လုံယီ၏ အသက်မဲ့နေသော ဝိညာဉ်အလောင်းထံမှ ထူးဆန်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပြီး ရရှိလာသော အံ့အားသင့်မှုကို အချိန်အတော်ကြာအောင် မဖျောက်ပစ်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ အလောင်းတစ်လောင်းလား ဘာလို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီး ဖျတ်လတ်နေရတာလဲ။ လှုပ်ရှားမှုတွေကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်နေရတာလဲ”

“အလောင်းတစ်လောင်းကို ဒီလောက်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့... ဆွေးမြည့်နေတဲ့အရာကိုတောင်မှ မှော်ဆန်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဂျူနီယာညီလေးလုံရဲ့ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်က ဘယ်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး”

“အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ... ညီလေးလုံက တကယ်ကို မထင်မှတ်ရလောက်အောင် တော်တာပဲ။ ငါ ဒီနေ့ လူမှားကြည့်မိသွားတယ်”

ကွမ်းမင်းသည် မကျေမနပ်နှင့်ပင် သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ မီးခိုးရောင်အိတ်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူကာ လုံယီထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုကြီး”

လုံယီက ပြုံးလျက် အလောင်းထည့်အိတ်ကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။

လုံအာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သခင်ဖြစ်သူ လုံယီအတွက်တော့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ သူ၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ဂိုဏ်းလုံးတွင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သူ နောက်တစ်ယောက် ရှိနိုင်ဦးမလားဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်ပင်။ အလောင်းတစ်လောင်းကို အဆင့်မြင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာအောင် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းမှာ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာပင်။

ထို့ပြင် လုံအာသည် ခံစစ်အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သိသာထင်ရှားသော အားနည်းချက်လည်း မရှိပေ။ လုံယီ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ လုံအာ၏ လက်ရှိ စုစုပေါင်းအစွမ်းမှာ ဝါရင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်

တစ်ဦးထက် မနိမ့်ပါးချေ။ အကယ်၍ ချီစွမ်းအားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသူများနှင့် နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်ခွင့်ရမည်ဆိုပါက ထိုသူများကို “ပန်းတွေ ဘာကြောင့် ဒီလောက်နီနေရသလဲ” ဆိုသည်ကို ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်သွားအောင် ဆုံးမနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကွမ်းမင်းမှာ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ရုံရွှယ်ကျန်းမှာမူ ပြုံးလျက် လုံယီအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

“ငါ မင်းနဲ့ သိလာတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ လုံယီ... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ အထင်အမြင်အပြည့်အစုံနဲ့ မမြင်ခဲ့ဖူးဘူးပဲ”

“ဒီနေ့ ဘာကိစ္စရှိလို့ အားနေတာလဲ အာကျန်း”

သူတို့နှစ်ဦးသည် လုံယီ၏ ဂူဗိမာန်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလာခဲ့ကြသည်။

“ငါတို့ မတွေ့တာ ကြာပြီဆိုတော့ မင်းကို သတိရလို့ လာတာဆိုရင်ကော မင်း ယုံမလား”

“စကားကို အပိုတွေ ပြောမနေပါနဲ့ကွာ ရှိတာသာ အကုန်ပြောစမ်းပါ”

လုံယီသည် ရုံရွှယ်ကျန်းနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်ရာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“...”

ရုံရွှယ်ကျန်းသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။

“တာဝန်တစ်ခု ရှိလို့ပါ။ လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို အပ်ထားတာ။ အဲ့ဒီတာဝန်မှာ မင်းကို ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့”

“အနိမ့်ဆုံး တာဝန်တွေတောင်မှ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ၃ ရှိရမယ်လို့ ကန့်သတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“အဲ့ဒါက အခြေခံမူအရပါ။ အထူးအခြေအနေတွေရှိရင် အဆင့် ၂ နဲ့လည်း ပါဝင်လို့ ရပါတယ်။ နောက်ပြီး မင်းရဲ့ တကယ့်အစွမ်းက အဆင့် ၂ လောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အလောင်းက မိုးကြိုးနဲ့ မီးတောက်တွေနဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ သံမဏိအလောင်းကို အနိုင်ယူလိုက်တာမျိုးပေါ့”

“အဲ့ဒါက ဘယ်လိုမျိုး တာဝန်လဲ”

လုံယီက မေးလိုက်သည်။

ကျင့်စဉ်များ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ပါရမီအတွက် လိုအပ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ရတနာများကို အကျိုးဆောင်မှတ်များနှင့်သာ လဲလှယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနှေးနှင့်အမြန် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်ရာ စောစောစီးစီး အသားကျအောင် လုပ်ထားခြင်းက ကောင်းမွန်သော ကိစ္စပင်။ သို့သော်လည်း တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုအပေါ် မူတည်ပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များမည့်အရာကိုမူ သူ လက်ခံဦးမည် မဟုတ်ပေ။