လက်သီးသုံးချက်ဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးခြင်း
Vol. 62 Ch. 647
ဟုန်းယွင်တောင်က တိမ်တိုက်တောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။
ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပင်မတောင်ထိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် သိပ်မလျော့လှပေ။
၎င်းတောင်ပေါ်ရှိ တပည့်အရေအတွက်နှင့် ခွန်အားမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေအောက် တစ်ဆင့်နိမ့်သည့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့်ပင် ညီမျှနေသည်။
ဒါက ဒေသခံအင်အားစုတွေရဲ့ အားကောင်းတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် တိမ်တိုက်တောင်မှ လူများ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝူဟန်နှင့် အကြီးအကဲအချို့ ထွက်ကြိုသည်မှလွဲလျှင် ကျန်ရှိသောသူများမှာ အရေးတယူပင် မလုပ်ကြဘဲ အများစုမှာ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထင်ကြီးလွန်းသည့် တိမ်တိုက်တောင် မျိုးဆက်များက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်းယွင်တောင်၏ ခြေဖဝါးအောက်၌ မည်သို့သော ပုံစံမျိုးဖြင့် ဒူးထောက်အညံ့ခံကြမလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့ မြင်ချင်သည့်အရာကို မမြင်ခဲ့ရပေ။
ဝူဟန် အဖမ်းခံရပြီး အစွမ်းထက်သော အကြီးအကဲ အများအပြားကို ထန်ထျန်းက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် အဖြစ်မှန်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြဘဲ ပြန်လည်ခုခံရန် အင်အားစုစည်းဖို့ပင် မေ့လျော့နေကြ၏။
ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းတို့တစ်စုက ဟုန်းယွင်တောင်အတွင်းသို့ အလွန်အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဟုန်းယွင်တောင်၏ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ တောင်ထိပ်ပေါ်မှ လူရိပ်များစွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ထိုလူအုပ်ကြီး၏ အများစုမှာ ဟုန်းယွင်တောင်မှ အကြီးအကဲများဖြစ်ကြပြီး ဟွမ်ယွမ် တာအို အဆင့် ခွန်အားများ ရှိကြသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် တာအိုအရှင် များလည်း ပါဝင်နေ၏။
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ တာအိုအရှင် နှောင်းပိုင်း အဆင့်ရှိသည့် အစွမ်းထက်သော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားနှင့် အရှိန်အဝါအရ သူက ဟုန်းယွင်တောင်၏ တောင်ထိပ်သခင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။
သူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သိထားပုံရပြီး ထန်ထျန်းတို့တစ်စုကို မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“တိမ်တိုက်တောင်”
“မင်းတို့က ငါတို့နဲ့ တရားဝင် စစ်ခင်းချင်နေတာလား”
ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်သခင်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ သူ့ကို စကားအများကြီး ပြောရန် စိတ်မပါပေ။
“မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ”
“ငါတို့က ဟုန်းယွင်ကို လာရှာတာ”
“လမ်းဖယ်ပေးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စောနက ကောင်တွေလိုပဲ ဖြစ်ချင်လား”
ထန်ထျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
အလွန် မောက်မာလှသော ထိုစကားကြောင့် ဟုန်းယွင်တောင်မှ အစွမ်းထက်သူများ၏ ဒေါသမီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားတော့သည်။
နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအတွင်း ဤမျှ ရဲတင်းလှသောသူမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။
ခေတ်တစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် ချန်ဝူဟွေ့ တောင်မှ ဤမျှ မောက်မာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယခုမူ ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်သခင်ကိုပင် မျက်လုံးထဲမထည့်ဘဲ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်၏ နာမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ကာ တွေ့ခွင့်တောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီလို့ ထင်နေတာလား
“ရိုင်းလှချည်လား”
“ ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းမှာ နည်းလမ်းလေး နည်းနည်းရှိတာနဲ့ လောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့၊ မင်း ဒီနေ့ သေခြင်း ကို ရှာ လိုက်တာပဲ”
“ထပ်ပြီး တစ်လှမ်းတိုးရဲရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမှာ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဟုန်းယွင်တောင် အကြီးအကဲများက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသည်။
ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်သခင်လည်း မျက်နှာပျက်ယွင်းနေ၏။ သူသည်လည်း ဤမျှ မောက်မာသော ကောင်လေးမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။
“မင်းတို့နဲ့ စကားပြောနေရတာ အချိန်ကုန်တယ်ဆိုတာ သိသားပဲ”
ပြောပြီးနောက် သူက စကားများများ ထပ်မဆိုတော့ဘဲ ရှေ့ရှိ တာအိုအရှင်နှင့် အကြီးအကဲ ပေါင်းစည်းထားသော အင်အားစုကြီးထံသို့ သူ၏ ယနေ့အတွက် တတိယမြောက် လက်သီး ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ကျိကျွင်း အဆင့်အောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။
ကျိ တာအို ၊ ဟွမ်ယွမ် တာအို ၊ သို့မဟုတ် ဝူကျိ တာအို ဆိုသည်မှာ ဘာကွာခြားမှု ရှိပါ့မည်နည်း
လောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် အော်ရာက ထန်ထျန်း၏ လက်သီးပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ထန်ထျန်း၏ ဤလက်သီးကို တကယ်တမ်း ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင်မှ ဟုန်းယွင်တောင်မှ အစွမ်းထက်သူများမှာ ဤလူငယ်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ မောက်မာရဲသလဲဆိုသည်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြတော့သည်။
သူ့မှာ မောက်မာနိုင်စွမ်းရှိသော ခွန်အား တကယ်ရှိနေသည်လေ
ထိုအော်ရာ မှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
အတွေ့အကြုံများလှသော သူတို့က ဤလက်သီးမှာ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေပြီဖြစ်ကာ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင် သို့မဟုတ် ချန်ဝူဟွေ့ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း တာအိုအရှင် အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခွဲခြားသိလိုက်ကြသည်။
အကယ်၍ ကမ္ဘာ့စွမ်းအား ကို ခံစားမိခြင်း မရှိပါက သူတို့သည် ထန်ထျန်းအား ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားပြီးပြီဟုပင် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျိကျွင်း အဆင့် သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင် ၎င်းက သူတို့ ခုခံနိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။
ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်သခင်က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အားကုန်အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံး၍ ထန်ထျန်း၏ လက်သီးစွမ်းအားကို ဟန့်တားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ကျန်ရှိသော ဟုန်းယွင်တောင် အစွမ်းထက်သူများလည်း သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါကာ အသီးသီး အားကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ကြသည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်ထက်၌ တာအို များ မြည်ဟည်း သွားတော့သည်။
ဤမျှများပြားသော အစွမ်းထက်သူများ တစ်ပြိုင်နက် အားကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်တာအို လည်ပတ်မှုကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိသွားကာ တာအိုလှိုင်းများ မှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည်ပင် ထိုရင်တုန်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာငယ်လေးမှာပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမျှများပြားသော အစွမ်းထက်သူများ ပေါင်းစည်းထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိသာလှသည်။
သို့သော်လည်း ဟုန်းယွင်တောင်မှ အစွမ်းထက်သူများ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်အေးသွားသည့် ပုံစံမျိုး တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။
ထန်ထျန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ဤသည်မှာ သူတို့ အစွမ်းကုန် လုပ်နိုင်သည့် အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ခွန်အားများမှာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြတော့သည်။
“ဘုန်း”
လောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဟုန်းယွင်တောင် ထိပ်၌ ဟိန်းထွက်သွားသည်။
ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများက ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးက ဤပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး လူတိုင်းက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင် ကပ်ဘေးက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။
လူများမှာ မသိစိတ်မှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဟုန်းယွင်တောင် ဘက်သို့ ကြည့်ကာ မျက်နှာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုဘက်တွင် မည်သို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ကြပေ။
လျိုထျန်းဟုန် တို့ပင်လျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကို မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဟန်ချက်ပျက်ကာ လွင့်စင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ထန်ထျန်းက သူတို့ကို အကာအကွယ် မပေးခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာရသွားပေလိမ့်မည်။ ခွန်အား အနည်းဆုံးဖြစ်သော ကျန်းဖုန်း ဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားနိုင်ပြီး အလောင်းပင် ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင်လည်း မည်သို့သော စကားလုံးနှင့် ဖော်ပြရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။
သူတို့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သော ဟုန်းယွင်တောင်မှ အစွမ်းထက်သူများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တာအိုအရှင် နှောင်းပိုင်း အဆင့်ရှိသည့် ဟုန်းယွင်တောင် တောင်ထိပ်သခင်လည်း အပါအဝင်ပင်
ထို့ပြင် သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဟုန်းယွင်တောင်မှာလည်း ထန်ထျန်း၏ အစောက လက်သီးတစ်ချက်အောက်တွင် တောင်တစ်ဝက်ခန့်မှာ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အလင်းအကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု၏ အောက်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခုသာ လျှို့ဝှက်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း မျောလွင့်နေကာ အစောပိုင်းက ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။
ဟုန်းယွင်တောင်က ထန်ထျန်း၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ဝက်ခန့်မှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီပင်
ဟုန်းယွင်တောင် စတင်တည်ထောင်ချိန်ကစ၍၊ မဟုတ်ဘူး... ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ စတင်တည်ထောင်ချိန်ကစ၍ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖူးပေ
သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ အရေးမပါသော ကိစ္စလေးတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် မျောလွင့်နေသော ခန်းမကြီးကို ကြည့်ပြီး သူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။
“လမ်းပြဖို့ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်”
ခန်းမကြီးကို ကာကွယ်ထားသော အလင်းအကာအကွယ်မှာ အလွန် ထူးခြားသော အကာအကွယ် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤအစီအရင်မှာ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်က သူ၏ အသန့်စင်ဆုံးသော သွေး ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အစောပိုင်းက ထိုကဲ့သို့သော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင်ပင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံသည့် နေရာမှာ ထိုခန်းမကြီးအတွင်းမှာပင် ဖြစ်ရမည်။
အလင်းအကာအကွယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာများအရ ထန်ထျန်းက ထိုနေ့က သူ့အား တိုက်ခိုက်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တာအိုအရှင်မှာ ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင် ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ အတည်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ ဤအကာအကွယ် အလွှာ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို အသုံးမပြုပါက ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် မလွယ်ကူပေ။
သို့သော် သူသာ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် သူက ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟူသော သတင်းမှာ သေချာပေါက် ပျံ့နှံ့သွားပေလိမ့်မည်။
တာအိုအရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ဆိုလျှင် ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်းမှာသာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျိကျွင်း တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာလျှင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို သေချာပေါက် ရရှိစေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဟုန်းယွင်တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အစွမ်းထက်သော လူရိပ်အချို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ထိုလူများက ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်နှင့် မည်သို့မျှ မနိမ့်ကျသော သူများဖြစ်ကြပြီး ထိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထန်ထျန်းက ရင်းနှီးနေသော အော်ရာ တစ်ခုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ချန်ဝူဟွေ့
ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ”
“ဒါဆို ဒီနောက်ဆုံး အတားအဆီးကိုတော့ အတင်း မကျော်ဖြတ်တော့ဘူး”