လီ တစ်သောင်း သတ္တုတွင်း ဧရိယာ
Vol. 39 Ch. 381
တောင်တန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေ သတ္တုတွင်းသည် မိုင်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသော သတ္တုတွင်းကွင်းပြင်တစ်ခုပင်။
နေထွက်လာသည်နှင့်အမျှ နေမင်းကြီး၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များက သတ္တုတွင်း အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ကျုံးချင်နှင့်ရှန်ဖေးတို့ကို အစောင့်အကြပ်များဖြင့် သတ္တုတွင်း၏အထက်မှ ပျံသန်းကာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
သတ္တုတွင်းတစ်ခုလုံးတွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။
ပထမဆုံး မျက်စိကျစရာမှာ ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များပင်။
သူတို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ယွီဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်များနှင့် ထက်ရှသောဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ တည်ကြည်လေးနက်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဟန်ပန်များ ရှိကြသည်။
ထို့နောက် အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာသော သတ္တုတွင်းကျွန်များပင်။
ထိုသတ္တုတွင်းကျွန်များသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လူတချို့သည် ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်တွင်ရှိကာ လူတချို့ကမူ ယန်သုံးပါး နယ်ပယ်တွင် ရှိကြသည်။
သို့သော် လူတစ်ဦးစီတိုင်းသည် ဖြူရော်ပြီး ပိန်ချုံးနေကာ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့နေသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် ညစ်ပတ်နေပြီး လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းများနှင့် တူညီနေပေ၏။
သတ္တုတွင်းတလျှောက်လုံးတွင် ဆယ်မီတာခန့် အကွာအဝေးတိုင်း၌ သတ္တုတွင်းဝင်ပေါက်တစ်ခုရှိပြီး လူများ အဆက်မပြတ် အဝင်အထွက် ရှိနေခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် ကျုံးချင်အတွက် အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခု ရှိနေပေ၏။
ဤသည်မှာ စည်ကားမှုကြားတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်းပင်။
သတ္တုတွင်းဝင်ပေါက်တစ်ခု၏ရှေ့တွင်....
ဖုန်းယွီဂိုဏ်းတပည့်တချို့က သတ္တုတွင်းကျွန် တချို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်။
"အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ... မင်းတို့က သတ္ထုတူးဖော်ဖို့ နေ့စဉ်အခြေခံခွဲတမ်း ကိုတောင် မပြည့်မီနိုင်ဘဲနဲ့ အပါးခိုရဲတယ်ပေါ့... မင်းတို့က သေချင်နေတာလား..."
သူ စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူ၏လက်ထဲရှိ ကြာပွတ်ရှည်ကြီးကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လူများအားလုံး၏ခန္ဓာကိုယ်များအပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
ထိုကြာပွတ်ရှည်သည် လျှပ်စီးဥပဒေသ၏ စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားပေ၏။
ဤသည်မှာ မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
အရိုက်ခံရသူများအားလုံးသည် အသားများစုတ်ပြဲပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေကာ သူတို့၏ မျက်နှာများ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံမဲ့နေသည်။
အချိန်တခဏအတွင်းတွင် နေရာတိုင်းမှ ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လူတချို့က အဆက်မပြတ် သနားခံနေကြ၏။
"သနားပါ အရှင်"
"ကျွန်တော်တို့က ပျင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က အိပ်ချိန်နဲ့စားသောက်စရာမရှိဘဲနဲ့ သုံးလဆက်တိုက် အဆက်မပြတ် သတ္ထုတူးဖော်နေခဲ့ရလို့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းနေပါပြီ... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ခွဲတမ်းကို မပြည့်မီခဲ့တာပါ..."
"ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ အရှင်က သနားညှာတာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ရက်လောက် နားခွင့်ပေးပါ... မနက်ဖြန်ကျရင် လိုနေတဲ့ခွဲတမ်းကို သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်..."
သို့ရာတွင် ထိုစကားများက ပို၍ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှုကိုသာ ခံရစေပေ၏။
"မင်းတို့က အခြေခံခွဲတမ်းကိုတောင် မပြီးနိုင်ဘဲနဲ့ နားချင်သေးတာလား..."
"မင်းတို့ ရုပ်ဆိုးပေမဲ့ အိပ်မက်ကတော့ ကြီးသားပဲ..."
ကြာပွတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် သတ္တုတွင်းကျွန်သည် နောက်ဆုံးထွက်သက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။
ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် ထိုမြင်ကွင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် မည်သည့်သနားညှာတာမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။
"သူ့ကို ဆွဲထုတ်သွားလိုက်... ဒီနေ့အတွက် သူ့ရဲ့ ခွဲတမ်းကို နှစ်ဆတိုးမယ်... တကယ်လို့ သူ မလုပ်နိုင်ရင် သွေးပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံး သူ့ကို တိုက်လိုက်... အဲ့ဒါကလည်း အမှိုက်ကို ပြန်အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ..."
ထိုစကားများကြောင့် တခြားသတ္တုတွင်းကျွန်များအားလုံး၏မျက်နှာအမူအယာများ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။
သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ယုန်သေသဖြင့် မြေခွေးငိုကြွေးသည့်အလား သူတို့ကိုယ်တိုင် မဟုတ်လျှင်ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မပြသဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။
သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဒေါသမထွက်ရဲကြပေ။
ကျုံးချင်သည် မိုးကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း လက်တွေ့မဆန်သော ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ထိုလူများသာ အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းကို အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်သခင်တစ်ဦးဟု ယူဆနိုင်ပေ၏။
သူတို့အနက်မှ မည်သူမဆို အရှေ့ပိုင်းဒေသ၌ မုန်တိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် အနိမ့်ကျဆုံးနှင့် အကြမ်းတမ်းဆုံး အလုပ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။
သူတို့သည် အမိန့်ပေးခံရကာ ရိုက်နှက်ကျိန်ဆဲခံနေရသည်။ သူတို့သည် လွတ်လပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတို့၏အသက်ကိုပင် လွယ်လင့်တကူ ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံထားရပေ၏။
ထို့ပြင် အိပ်ချိန်နှင့် စားသောက်စရာ မရှိဘဲ သုံးလဆက်တိုက် အဆက်မပြတ် တူးဖော်ရခြင်းက မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။
ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်နှင့်ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများတွင် အားကောင်းသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိသော်လည်း....
စက်ရုပ်များပင်လျှင် စွမ်းအင်ကုန်သွားချိန်တွင် ဆက်လက်၍ အလုပ်မလုပ်မီ အားပြန်သွင်းပြီးအနားယူရန် လိုအပ်ပေ၏။
ထို့ထက်ပို၍ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ်နှင့် ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများထံတွင် အသွေးအသားများ ရှိနေဆဲပင်။
သူတို့သည် လူသားနယ်ပယ်မှ မလွတ်မြောက်ကြသေးချေ။
အထူးသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများစွာကို အသုံးပြုရသည့် ထိုကဲ့သို့ သတ္တုတွင်း တူးဖော်မှုမျိုးပင်။
ဤသည်က သူတို့သည် လူ့အသက်များကို တန်ဖိုးမထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေ၏။
ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သည့်လူသားတစ်ယောက်မဆို ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သေချာပေါက် ငိုကြွေးပေလိမ့်မည်။
ကျုံးချင်သည် အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆန်းသစ်သော လူများနှင့်အရာများစွာကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ သူ၏ပထမဆုံး မှတ်တိုင်က ဤမျှထိ မှောင်မိုက်သော မြင်ကွင်း တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြသလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
သူသည် အဆင်ခြင်မဲ့ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘဲ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်ခံရခြင်းကို အလိုက်သင့် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ခရီးသွားပြီးနောက်...
နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်သံက သူ၏စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားသွားပေ၏။
"သတ္တုတွင်းကျွန်တချို့ ထွက်ပြေးသွားတယ်... သူတို့ကို ဖမ်းကြစမ်း..."
အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူနှစ်ဦးမှာ သတ္တုတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ဟန်ပြင်ရင်း မိုးကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ အစွမ်းကုန် ပျံသန်းနေကြ၏။
ဤသည်မှာ ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးပင်။
သို့ရာတွင် လူဆယ်ဦး ပါဝင်သော ကင်းလှည့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ လျှင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူတို့သည် ထိုလူနှစ်ဦးကို အလွန်ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ယန်သုံးပါးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သော သူတို့သည် အလွန်အားနည်းနေပုံရပေ၏။ သူတို့၏အထွတ်အထိပ်အခြေအနေတွင်ပင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့၏ရှေ့တွင် မည်သည့်လှိုင်းဂယက်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ချေ။
သူတို့၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေတွင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။
သူတို့နှစ်ဦးသည် မည်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုစေကာမူ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ် အတွင်းမှာသည် သူတို့သည် ဖိနှိပ်ခြင်းခံလိုက်ရပေ၏။
"အောက်တန်းစား ကောင်တွေ... ဒီနယ်မြေထဲကို ရောက်လာတာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့အသက် တွေက ဖုန်းယွီဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ..."
"ပြေးချင်တာလား..."
"လာကြစမ်း... သူတို့ကို ဆွဲထုတ်သွားပြီး မြေအောက်ကျောက်လွှာထဲကို ပို့လိုက်တော့... သွေးပေါက်ကွဲမှု ဆေးလုံးကို တိုက်လိုက်စမ်း..."
"သူတို့က အသက်မရှင်ချင်မှတော့ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အသုံးဝင်မှုလေးကို အသုံးချခွင့် ပေးလိုက်တာပေါ့..."
ဆူပူအုံကြွမှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အစောင့်များသည် ထိုကိစ္စကို လျှင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။
မိုးကောင်းကင်ယံတွင်....
ရှန်ဖေးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လုံးလုံးလျားလျား ကြက်သေသေနေပေ၏။
"ဟူး မဟုတ်သေးဘူး..."
"ဒါက ရိုးရိုးသတ္တုတူးဖော်တာလို့ပဲ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ..."
"အခု ကြည့်ရသလောက် ဒါက နဂါးကန်နဲ့ ကျား ဂူထဲကို ဝင်သွားတာပဲ..."
ထိုမြင်ကွင်းက သူ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
ကျွန်း တစ်ကျွန်းပေါ်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သော ရှန်ဖေး အနေဖြင့် သတ္တုတူးဖော်ခြင်းနှင့် ပတ်သတ်ပြီး စိမ်းသက်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျွန်းပေါ်တွင် အရင်းအမြစ်များသည် အလွန်အမင်း ရှားပါးပေ၏။
ထို့ပြင် သတ္တုတူးဖော်ခြင်းသည် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မဟုတ်လျှင်ပင် အကြီးမားဆုံး အရင်းအမြစ်များ ရရှိရာနေရာဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်ဖေး၏ အကြာဆုံး အလုပ်လုပ်ချိန်မှာ နေ့နှင့်ညဆယ်ရက်ဆက်တိုက်သာ ရှိခဲ့သည်။
ထိုထက် ပိုလာလျှင် သူ တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။
သူ သည်းခံနိုင်ကောင်း သည်းခံနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဆက်လက်၍ သတ္ထုတူးဖော်နေခြင်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုစား၍ မရနိုင်သော အတွင်းဒဏ်ရာများကို ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သတ္ထုတွင်းကျွန်တိုင်းသည် တစ်ကြိမ်လျှင် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည်အထိ အလုပ်လုပ်နေရသည်။
ထို့ပြင် သူတို့ကို သွေးပေါက်ကွဲမှု ဆေးလုံးများ အဆက်မပြတ် တိုက်ကျွေးနေပေ၏။ ထိုအရာကို မည်သူက ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။
သွေးပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးသည် အလွန်အရိုင်းဆန်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အဆိပ် ဆေးလုံးတစ်မျိုးပင်။
တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူ၏သွေးများကို လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းစေပြီး နက်နဲသိမ်မွေ့ချီကို နောက်ပြန်လည်ပတ်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် လူကို ပေါက်ကွဲသွားစေနိုင်သည်။ ထိုအရာ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် လူသားဗုံးတစ်လုံးနှင့် ဆင်တူပေ၏။
ထိုလူများသည် ဤမျှထိ ရူးသွပ်နေလိမ့်မည်ဟု ရှန်ဖေး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
သူ၏ အနာဂတ်နေ့ရက်များကို သူ ဝိုးတဝါး ကြိုတင်မြင်တွေ့မိသည်။
အစပထမတွင် သူသည် နေ့ရောညပါ သတ္တုတူးဖော်ရကာ မှောင်မိုက်ပြီး နေရောင် မရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖိနှိပ်ခိုင်းစေခြင်း ခံရပေမည်။
နောက်ဆုံးတွင် သွေးပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးဖြင့် လမ်းခရီးသို့ အပို့ခံရကာ အရိုးအစအနများ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ပင် မကျန်ရစ်ဘဲ အသုံးပြုခံရခြင်းပင်။
ထိုအခြေအနေကို သူ တွေးတောမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပေ၏။
နံဘေးရှိ ကျုံးချင်သည် ရှန်ဖေး၏ ကြောက်ရွံမှုများနှင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုများကို အာရုံခံမိသည်။
သူက ရှန်ဖေးကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
"အခြေအနေတွေက မင်း ထင်ထားသလောက် မဆိုးရွားနိုင်ပါဘူး...စိတ်ဓာတ် မကျပါနဲ့...ကျားးက တောင်ပေါ် ရောက်ရင် လမ်းဆိုတာ ရှိလာမှာပါ..."
"လူတွေက ကံဆိုးမှုဆိုတာ ကံကောင်းမှုရဲ့ မှီခိုရာ လို့ ပြောကြတယ်... အဲ့ဒါက ကံဆိုးမှု လား ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းမှု လားဆိုတာ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်အထိ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ..."
"အစ်ကိုကျုံး... ဒီလို အချိန်မျိုးမှာတောင် ခင်ဗျားက ဒီလိုစကားတွေကို ပြောနေတုန်းပဲလား..."
ရှန်ဖေးက ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။
ကံကောင်းမှုက မည်သည့်နေရာမှ လာမည်ကို သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။
"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ ပြောနေတာကို ရပ်လိုက်တော့... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ရိုးရိုးသားသား နေကြစမ်း..."
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးကို စောင့်ကြပ်၍ ခေါ်ဆောင်လာသော ဖုန်းယွီဂိုဏ်းတပည့်က ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ပြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူတို့ကို ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်စေကာ အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မှတ်ပုံတင်ရုံးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေ သတ္တုတွင်းသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ကာ ဤနေရာတွင် သောင်းနှင့်ချီသော သတ္တုတွင်းကျွန်များ ရှိနေခဲ့သည်။
လူများစွာရှိနေသဖြင့် ဝန်ဆောင်မှုရုံးတစ်ခု ရှိနေရန်လည်း လိုအပ်သည်။
ဖမ်းဆီးရမိသော သတ္တုတွင်းကျွန်များအားလုံးကို တူညီစွာ မှတ်ပုံတင်ရပေမည်။ ထို့နောက် သူတို့ကို စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့မှ လိုအပ်သောနေရာများသို့ ဖြန့်ဝေပေးရပေမည်။
ဝန်ထမ်းများကို နယ်မြေအလိုက် သင့်လျော်စွာ နေရာခွဲဝေပေးထားသည်။
ဤသည်မှာ လစ်ဟာသွားသော သတ္တုတွင်း ကျွန်များ၏နေရာများကို ဖြည့်တင်းရန် သို့မဟုတ် သတ္တုတွင်းအသစ်များကို တူးဖော်ရန် အတွက်ပင်။
စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများသည် အလွန်ပြည့်စုံပေ၏။
ဤသည်မှာ သတ္တုတွင်းကျွန်များ၏ အလားအလာ အပြည့်အဝကို ထိရောက်စွာ အမြတ်ထုတ်နိုင်ရန်အတွက် သေချာစေရန်ပင်။
ထိုလုပ်ရပ်များအားလုံးက တခြားသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ အပြည့်အဝ အမြတ်ထုတ်သည့် အရင်းရှင်များ၏လုပ်ရပ်ကို အမှန်တကယ် သရုပ်ပြနေသည်။