အခန်း (၈၈၁-၈၈၂)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၈၈၁ + ၈၈၂)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

မီတာငါးဆယ်ခန့် မြင့်မားလှသော ဤမသေမျိုးသခင်ကြီး၏ စွမ်းအား မည်မျှကြီးမားမည်ကို တုပိုင် ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် သာမန် မသေမျိုးခေါင်းဆောင်တစ်ကောင် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်းကိုတော့ တုပိုင် ကောင်းကောင်းကြီး သိထား၏။ သာမန် သုံးလေးထပ် တိုက်အိမ်တစ်လုံးသည် ထိုခေါင်းဆောင်၏ လက်တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အစအနမကျန်အောင် ကြေမွသွားနိုင်သည်။ ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ရပ်တန့်နေသော မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ စွမ်းအားကား ထိုမသေမျိုးခေါင်းဆောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြီးမားနေ၏။

ဤမသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အရိုးစုများနှင့် အရေခွံများ မည်မျှအထိ မာကျောခိုင်ခံ့နေမည်ကိုလည်း တုပိုင် မသိနိုင်ချေ။ လန်ဟူနယ်မြေ တိုက်ပွဲ၌ သာမန်ရိုင်ဖယ်ကျည်ဆန်များသည် မသေမျိုးတပ်မှူး၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ထိမှန်သည့်တိုင် အရာမယွင်းဘဲ ပြန်ကန်ထွက်သွားခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။ အလွန်စွမ်းအားပြင်းသည့် ဂေါက်စ်ရိုင်ဖယ် ကျည်ဆန်များသာလျှင် သူ၏ အပြင်ဘက်အရေခွံကို အနည်းငယ် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသည်ကလည်း အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

အလားတူပင် ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ မသေမျိုးသခင်ကြီးသည်ကား ထိုမသေမျိုးတပ်မှူးထက်ပင် ဆယ်ဆမက ပို၍ မာကျောနေမည်မှာ ကျိန်းသေလှ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် တုပိုင် ကြိုတင်ချမှတ်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်အချို့မှာ သဲထဲရေသွန်သကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

ဧရာမ မသေမျိုးသခင်ကြီးက တုပိုင်အား လွယ်ကူစွာ ဆွဲဖမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော လိုဏ်ဂူကြီးအလား ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပစ်သွင်းကာ ဝါးမျိုလိုက်၏။

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးသည် သာမန်လူတစ်ယောက်က အာလူးချောင်းကြော်တစ်ချောင်းကို ကောက်စားလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းမြန်ဆန်လှပြီး တုပိုင်မှာ မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အစာအိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် မျိုချခံလိုက်ရလေတော့သည်။ တုပိုင်၏ မူလအစီအစဉ်ကား မျောက်မင်းဆွန်းဝူခုန်းက သံယပ်တောင်မင်းသမီး၏ ဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကလီစာများကို မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်အခွံသည် အလွန်တရာ မာကျောလှသော်ငြား အစာအိမ်ကဲ့သို့သော ကိုယ်တွင်းကလီစာများမှာမူ နူးညံ့အားနည်းနေမည်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ တွက်ဆထားခဲ့သည်။ ပုံရိပ်ယောင်ဓားသွား မိစ္ဆာကဲ့သို့ပင် အပြင်ဘက်အခွံအား ဂေါက်စ်ရိုင်ဖယ်ဖြင့် ပစ်ခတ်၍မရနိုင်ခဲ့သော်လည်း သာမန်သေနတ်ပြောင်းဝကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းကာ ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါ အူများကို တိုက်ရိုက်ပျက်စီးသွားစေပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ဤမသေမျိုးသခင်ကြီး၏ ကလီစာများသည်လည်း အပြင်ဘက်အရေခွံကဲ့သို့ပင် မာကျောနေမည်ဟု တုပိုင် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

တုပိုင် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်၏။ သို့သော် အရာမထင်သည့်အပြင် ဓားရာတစ်ချက်မျှပင် ထင်မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။

တုပိုင်၏ လက်ထဲရှိ သံဓားမှာ ထိုက်ခန်အင်ပါယာမှ အထူးသွန်းလုပ်ထားသော လျှို့ဝှက်ရွှေသံဓားတစ်လက် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။ ဤဓားသည် သံတုံးများကိုပင် ရွှံ့စေးများကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော်ငြား ဤမသေမျိုး၏ အစာအိမ်ကိုမူ တစ်ချက်လေးမျှ ခုတ်မဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

လက်ရှိအချိန်တွင် တုပိုင်ထံ၌ ငရဲမီးတောက် မရှိနေခြင်းက အလွန်ပင် နှမြောဖွယ် ကောင်းလှ၏။ အကယ်၍ ရှိနေခဲ့ပါက ဤမိစ္ဆာကောင်အား ပြာကျသွားသည်အထိ သေချာပေါက် လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တုပိုင်၏ နှာခေါင်းထဲသို့ အလွန်ဆိုးရွားပြင်းထန်လှသော အက်စစ်နံ့ကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာ၏။

မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အစာအိမ်အက်စစ်များက အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆန်တက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤပြင်းထန်လှသော အက်စစ်ရည်များ၏ ပြင်းအားကိုကား စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။ ထိုအက်စစ်ရည်သည် တာ့နင်အင်ပါယာတွင် တုချန် အသုံးပြုခဲ့သော အရာအားလုံးကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိသည့် အစွမ်းထက် အက်စစ်ရည်များနှင့် လုံးဝကို အလားသဏ္ဍာန်တူနေလေ၏။

မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အစွမ်းထက် အစာအိမ်အက်စစ်မြူခိုးများ လွှမ်းခြုံလာမှုကြောင့် တုပိုင်၏ လက်ထဲရှိ အလွန်မာကျောလှပါသည်ဆိုသော လျှို့ဝှက်ရွှေသံဓားပင်လျှင် ချက်ချင်း တိုက်စားခံလိုက်ရကာ ဓားသွားပေါ်၌ အပေါက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်ရသည်။

လျှို့ဝှက်ရွှေသံဓားပင်လျှင် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်စားခံလိုက်ရမည်ဆိုပါက တုပိုင်၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။ လက်ရှိအရေးပေါ်အချိန်တွင် တုပိုင်ထံ၌ မည်သည့် မိစ္ဆာဆေးလုံးမျှလည်း ရှိမနေတော့ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တုပိုင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော လောင်ကျွမ်းနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေတော့၏။

သူ ကမန်းကတန်းဖြင့်ပင် အတွင်းအား ရွှမ်းချီလှိုင်းလုံးများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ကာ ပြင်းထန်သော အက်စစ်မြူခိုးများကို အတင်းအဓမ္မ တွန်းထုတ်လိုက်ရသည်။ မဟုတ်ပါက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အက်စစ်စားခံရကာ ရွှံ့နှစ်ရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ပြဿနာ ရှိနေသေးသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် တုပိုင်၏ အတွင်းအား ရွှမ်းချီ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အလွန်တရာ နိမ့်ကျနေသေးသဖြင့် ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အများဆုံး နှစ်မိနစ် သို့မဟုတ် သုံးမိနစ်ခန့်သာ ခံနိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

အတွင်းအားများသာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မသေမျိုး၏ အစွမ်းထက် အစာအိမ်အက်စစ်မြူခိုးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆီးအတားမဲ့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ သူ့အား လုံးဝ အစာချေဖျက်ပစ်တော့မည် ဖြစ်၏။

နှစ်မိနစ်...။ သုံးမိနစ်...။ တုပိုင်အနေ​ဖြင့် ဤတိုတောင်းလှသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဤသေမင်းတမန် ငရဲခန်းမှ လွတ်မြောက်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကံဆိုးမှုများကား အဖော်နှင့်သာ လာလေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တုပိုင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အလွန်လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူမျိုချခံရနေသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် မသေမျိုးကြီးသည် တုပိုင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစာချေဖျက်နေရုံသာမက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမျိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် သူ၏ အတွင်းအား ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ပင် အားကောင်းနေသေးသော်ငြား မသေမျိုးသခင်ကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်သောအခါတွင်မူ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက်အလား မည်သည်မှမဟုတ်တော့ဘဲ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

မူလက တုပိုင်သည် ဤမသေမျိုးသခင်ကြီးကို သူကသာ ပြန်လည်ဝါးမျိုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူကသာ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်လည်ဝါးမျိုခံနေရလေ၏။

တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင်များသည် ရေကာတာ ကျိုးပေါက်သွားသော ရေလှောင်ကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တားဆီး၍မရနိုင်အောင် တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားကာ မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ နဖူးထက်ရှိ တတိယမြောက် မျက်လုံးထဲသို့ တောက်လျှောက် ဝါးမျိုခံလိုက်ရလေတော့၏။

တုပိုင်သည် ရှင်သန်လိုသော ဆန္ဒအားလုံးနှင့် ကျန်ရှိနေသေးသော နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြု၍ အံကြိတ်ကာ အစွမ်းကုန် ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။

ထိုအရေးပေါ်အချိန်၌ သူ၏ စနစ်ကလည်း အလိုအလျောက် ပွင့်လာကာ မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အစာအိမ်အက်စစ်မြူခိုးများကို ခုခံရန်အတွက် တုပိုင်၏ ရွှမ်းချီအား ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်၍ ရွှမ်းချီလှိုင်းလုံးတစ်ခုကို အစားထိုး ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် စနစ်သည် တုပိုင်အား မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ စိတ်စွမ်းအင် ဝါးမျိုခြင်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ကာ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း အရာအားလုံးကား အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ စားသုံးခံနေရဆဲဖြစ်ပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် တစ်စက်မျှမကျန် အကုန်အစင် စုပ်ယူခံလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်၏။

ငရဲမျှော်စင်၏ ဤပထမအထပ် စမ်းသပ်မှုကြီးသည် သာမန် ခက်ခဲနေသည်မျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ လုံးဝကို တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်ခံနေရခြင်း ဖြစ်ကာ တုပိုင်မှာ မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်ခြေမွခြင်းအောက်တွင် ကူရာကယ်ရာမဲ့နေလေတော့သည်။

သေမင်းတမန်၏ ခြေသံများက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်၏။ စိတ်စွမ်းအင်များအားလုံး ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တုပိုင် အသေအချာ သေဆုံးရတော့မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုပြီးသွားသည်နှင့် မသေမျိုးဖုတ်ကောင်ကြီးသည် တုပိုင်၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ စတင်ဝါးမျိုတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤသည်ကား အမှောင်မိုက်ဆုံးနှင့် မျှော်လင့်ချက် အမဲ့ဆုံးသော အခြေအနေပင် ဖြစ်လေ၏။ တုပိုင် သူ၏ ဦးနှောက်ကို အပြင်းအထန် အလုပ်ပေးကာ ဤငရဲတွင်းမှ လွတ်မြောက်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားလိုက်၏။

သို့သော် နည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။ ဝါးမျိုခံရပြီး အသက်ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စဉ်သွားခြင်းကသာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဇာတ်သိမ်း ဖြစ်ပုံရလေ၏။

သို့သော် ထိုအသည်းအသန် အချိန်မှာပင် တုပိုင်၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ လျှပ်စီးတစ်ခု လက်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အလင်းပွင့်သွားကာ အခြေအနေကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မည့် ရူးသွပ်ဖွယ် အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားလေတော့သည်။

ခုခံ၍ မရနိုင်မှတော့ အလိုက်သင့် လိုက်လျောပေးလိုက်ရုံပင် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် တုပိုင် မသေမျိုးသခင်ကြီးအား သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်မျိုချခွင့် ပြုလိုက်ရုံသာမက တတိယမြောက် မျက်လုံးဆီသို့ပါ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် တမင်သက်သက် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား အတင်းအဓမ္မ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အလွန်ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တုပိုင် အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

တုပိုင်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ နဖူးပေါ်ရှိ တတိယမြောက် မျက်လုံးမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ တတိယမြောက် မျက်လုံးအတွင်းပိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များနှင့် စိတ်စွမ်းအင်များဖြင့် အပြည့်အဝ ဖွဲ့စည်းထားကာ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော စိတ်စွမ်းအင် ရေကန်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေကြောင်းကို သူ သတိပြုမိလိုက်လေ၏။

တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင်များ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ထိုရေကန်ကြီးထဲမှ ကြည်လင်သော ဆောင်းဦးရေစီးကြောင်းလေးတစ်ခုသဖွယ် စီးဆင်းနေလျက်ရှိသည်။

ဆက်လက်၍ မသေမျိုးသခင်ကြီးသည် စိတ်စွမ်းအင်၌ အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားလှသော်ငြား ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာမူ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အဆင့်မျှသာရှိပြီး အရာအားလုံးသည် သတ်ဖြတ်လိုသည့် ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေကြောင်းကို တုပိုင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တုပိုင် ရလာသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အကူအညီရနိုင်မည့် အရာများရှိမရှိ ရှာဖွေရန် မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ တတိယမြောက် မျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် စူးရှစွာ စတင်အကဲခတ်လိုက်လေ၏။

သို့ရာတွင် ငရဲမျှော်စင်ကြီး၏ ဤပထမအထပ်သည် လုံးဝ ဗလာကျင်းနေပြီး အကူအညီယူရန် ပြင်ပအင်အားဟူ၍ တစ်စက်ကလေးမျှပင် ရှိမနေချေ။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် တုပိုင် ဒုတိယအထပ်သို့ တက်ရာ လှေကားထစ်များ ၊ အလွန်ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသော ကျောက်သားလှေကားထစ်ကြီးများကို ရုတ်တရက် လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

ထိုအခါ တုပိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အကြံဉာဏ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်ထွက်လာလေတော့၏။

“သွားမယ်...။ အခု ငရဲမျှော်စင်ရဲ့ ဒုတိယအထပ်ကို သွားမယ်...။ ပြီးရင် ဒီမသေမျိုးသခင်ကြီးကိုပါ ဒုတိယအထပ်ဆီကို အရောက်ခေါ်သွားမယ်...”

တုပိုင် စိတ်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်၏။

ထို့နောက် တုပိုင် မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ စိတ်စွမ်းအင် ရေကန်ထဲမှနေ၍ အချက်ပြမှုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ အတင်းအဓမ္မ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

“လှေကားထစ်ပေါ် တက်... လှေကားထစ်ပေါ် တက်... လှေကားထစ်ပေါ် တက်...”

မသေမျိုးကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များနှင့် စိတ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမျိုခဲ့သော်ငြား သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဝါးမျိုခြင်း ဟူသော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်နှစ်ခုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေဆဲဖြစ်ပြီး အခြားသော ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများ သိပ်မရှိလှချေ။ သူသည် အဆင့်ပိုမြင့်သော မသေမျိုးများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနေသည့် အသိမဲ့ စစ်စက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှင့်ပင် တူနေလေ၏။

တုပိုင်၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုခြင်းကို ခံနေရဆဲဖြစ်ပြီး တုပိုင်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အမိအရယူကာ အချက်ပြမှုများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် လှိုင်းလုံးများအလား ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

“အပေါ်တက်... အပေါ်တက်... အပေါ်တက်...”

အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍...။ ရာနှင့်ချီ၍...။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ မသေမျိုးသခင်ကြီးသည် အချက်ပြမှုကို လက်ခံရရှိသွားလေ၏။ သူသည် ထိုအသံများ မည်သည့်နေရာမှ လာမှန်း အတိအကျ မသိသော်ငြား ခေါင်းထဲ၌ ခပ်ရေးရေး ကြားယောင်နေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဧရာမခြေလှမ်းကြီးများက လှေကားထစ်များပေါ်သို့ မသိမသာ လျှောက်တက်သွားလေတော့၏။ မသေမျိုးသခင်ကြီသည် လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တစ်ထစ်ချင်း တစ်လျှောက်လုံး တက်သွားသည်။

တုပိုင်က သူ၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်... မြန်မြန်...”

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အတွင်းအားနှင့် ရွှမ်းချီများမှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းတော့မည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ အစာအိမ်အက်စစ်မြူခိုးများကြောင့် မကြာမီမှာပင် အရည်ပျော်ကာ စားခံရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာလည်း မကြာမီ တစ်စက်မျှမကျန် အကုန်အစင် မျိုချခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

“သောက်ကျိုးနည်း ငါသေတော့မယ်…”

“မြန်မြန်... မြန်မြန်... မြန်မြန်... မြန်မြန်...”

မသေမျိုးသခင်ကြီးသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အလျင်လိုနေသည့် အချက်ပြမှုများကို အဆက်မပြတ် လက်ခံရရှိနေသောကြောင့် ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် တုပိုင် ငရဲမျှော်စင်၏ ပထမအထပ်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးသခင်ကြီး၏ ဗိုက်ထဲမှနေ၍ ဒုတိယအထပ်ဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့၏။

သို့သော် ဤသည်က စမ်းသပ်မှုအား အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည်လော။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုလော​လောဆယ် ဒုတိယအထပ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

“အူးးး ဝါးးး”

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၈၈၁ + ၈၈၂) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။