ဒီဒုတိယတန်းစားပစ္စည်းက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ

အာဏာရှင်ကျီမန်အတွက် ကျုံးချင်မှာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်အလား တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ထိုလူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရန်ပင် ဒုက္ခခံမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အလွန် ဆိုးရွားစွာ ဒဏ်ရာရနေလေပြီ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူ၏စွမ်းအားများ လုံးလုံးလျားလျား ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏နောက်မှ လိုက်လာသူများက သူ့ကို ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခြင်းပင်။ ထိုကြောင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာရန်နှင့် သူ၏စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ဆေးလုံးများနှင့် အဖိုးတန်ဆေးဝါးတချို့ကို သူ အရေးတကြီးလိုအပ်နေသည်။

ထိုသို့ဖြစ်လာမှသာ သူသည် ဤဘေးအန္တရာယ်ကို အန္တရာယ်ကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပေမည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ၏လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအရ သူသည် အဝေးသို့ မည်သို့မျှ ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တခြားတစ်ဖက်တွင်....

ကျုံးချင်သည် အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားပေ၏။

သူသည် ပွဲကြည့်နေရုံသက်သက် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

"မင်း... ခုဏက ဘာပြောလိုက်တာလဲ..."

သူက သူ၏ နားများကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကလော်လိုက်သည်။

အာဏာရှင် ကျီမန်၏ မျက်လုံးများတွင် နတ်ဆိုး ဆန်သော အလင်းတန်းတစ်တန်း ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

"ကောင်လေး... မင်းက အကောင်းနဲ့အဆိုး ကို မခွဲခြားတတ်မှတော့ ငါကိုယ်တိုင် ယူလိုက်မယ်..."

သူသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ဖြုန်းတီးရန် အချိန်များစွာ မရှိသဖြင့် သူသည် သတ်ဖြတ်လုယက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

ကျုံးချင်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီခွေးအိုကြီးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ... ငါ့ဆီကနေ ဆေးလုံးတွေကို တောင်းဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက အခွင့်အရေး ပေးထားလို့လဲ..."

သူက လက်ပြန်ဖြတ်ရိုက်လိုက်၏။

"ဝုန်း..."

ဤရိုက်ချက်သည် အားကောင်းပြီး ပြင်းထန်ကာ လေဟာနယ်ကိုပင် ပြိုလဲကျသွားစေခဲ့သည်။

အာဏာရှင် ကျီမန်သည် အစပိုင်းတွင် များစွာဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ကျုံးချင်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးထင်ခဲ့ပေ၏။

ထိုလူငယ်သည် မည်ကဲ့သို့ လူမျိုးကို ရင်ဆိုင်နေရကြောင်းအား လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်ခဲ့ချေ။

ဤကဲ့သို့ နည်းလမ်းဖြင့် ထိုလူငယ်သည် သူ၏ အကာအကွယ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကိုပင် ချိုးဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် သူ၏မျက်နှာအမူအယာ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူ ကျုံးချင်ကို မဖမ်းဆီးနိုင်မီမှာပင် ထိုလူငယ်၏လက်ဝါးက ခြေတစ်လှမ်း ပိုမြန်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်မိသွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ အကာအကွယ် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း တိုက်ရိုက်ကြေမွှပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမက တစ်ဖက်လူ၏စွမ်းအားသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်လုံး ဆင်းသက်လာသည့်အလားပင်။

ကြီးမားသောစွမ်းအားတစ်ရပ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး အလွန်ပြင်းထန်ကာ သူ ခုခံ၍ မရနိုင်ချေ။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လို နည်းလမ်း မျိုးလဲ..."

အာဏာရှင် ကျီမန်၏မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီး သူ၏သက်စောင့်စွမ်းအင်များ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ခမ်းသွားကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြွေထည်တစ်ခုအလား တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

"အား... မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

အာဏာရှင်ကျီမန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဤအရာမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်စကားများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဝုန်း..."

မိုးခြိမ်းသံအလား ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ အာဏာရှင်ကျီမန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပေါက်ကွဲသွားပေ၏။

သူ၏ အရိုင်းဆန်ဆုံး အိပ်မက်များတွင်ပင် သူ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် အရှင်သခင်တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဖုန်းယွီဂိုဏ်းမှ အာဏာရှင်တစ်ဦးပင်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် သာမန်ထက် လွန်ကဲပြီး သူ၏ရာထူးသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော်လည်း ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် တူသော လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ပြောပြရန် အချိန်ကြာသော်လည်း အမှန်အားဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ကျုံးချင်သည် အာဏာရှင်ကျီမန်၏ ပေါက်ကွဲသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပေ၏။

"အမှိုက်တစ်ကောင်က ဘာတွေလာရှုပ်နေတာလဲ"

အာဏာရှင် ကျီမန်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော လူသုံးဦးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် သူတို့၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများအတွင်း၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသနည်း...

ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် အရှင်သခင်တစ်ဦးသည် ချက်ချင်းရိုက်သတ်ခံလိုက်ရသလော...

အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အရှင်သခင်များ ရှိပြီး အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူများသည် မိုးပေါက်များအလား များပြားသော်လည်း....

သို့သော် ဤဝေးလံခေါင်သီသောနေရာ၌ ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အရှင်သခင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေ၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ကို အလွန် ဂုဏ်သိက္ခာ ကင်းမဲ့စွာနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြကာ ကျုံးချင်၏အနီးသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ခေါင်းဆောင်က ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ကျုံးချင်ကိုကြည့်၍ သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကိုပူးဆုပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလူဆိုးက မကောင်းမှု တွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို တိုးတက်စေဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ မြို့တစ်မြို့လုံးက လူတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေကို နတ်ဘုရားတွေရော လူတွေပါ မုန်းတီးကြတယ်... သခင်က လှုပ်ရှားပြီး ဒီလူဆိုးကို ဒီနေရာမှာ ဖိနှိပ်ပေးခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်လို့ သူသာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရင် သက်ရှိတွေ ဘယ်လောက်များများက သူ့ရဲ့ဆိုးညစ်တဲ့လက်တွေကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ... ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်လည်း သူ့ရဲ့ရူးသွပ်တဲ့ လက်စားချေမှု ကို ခံရနိုင်တယ်... ကျွန်တော်က ဝူကျောက် ပါ... သခင်ရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျုံးချင်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ... လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံပါပဲ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး..."

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သုံးဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုများက အာဏာရှင် ကျီမန်ကို ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုပါက အမှန်တကယ်ကို အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်လူက အသည်းအသန် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လျှင် သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန် သို့မဟုတ် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို သူ့နှင့်အတူ ခေါ်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏အမြင်အရ ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာရှာတတ်သည့် ရန်သူတစ်ဦးကို ကျုံးချင်က ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာမှာ ကိစ္စသေးသေးလေး တစ်ခုဖြစ်ပြီး လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုနေသလော...

သူတို့သုံးဦးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောလိုသဖြင့် သူတို့၏ပါးစပ်များကို ဖွင့်ဟလိုက်ကြ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကျုံးချင်သည် အမှန်တရားကို ပြောနေကြောင်း သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ဤအရာမှာ အမှန်တကယ်ကို ကိစ္စငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။

အချိန်တခဏအတွင်း သူတို့သုံးဦးသား အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာက ကျုံးချင်၏ သာမန်ထက် သာလွန်ထူးကဲသော စွမ်းအားကို အတိအကျ ပြသနေပေသည်။

ထိုကြောင့် သူတို့သုံးဦးတွင် သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် အကြံအစည်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။

ဝူကျောက်က ကျုံးချင်ကိုကြည့်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"သခင်... ဘာလို့ ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားတာလဲ လို့ မေးခွင့်ပြုပါ... အာဏာရှင် ကျီမန်ကို သတ်ဖြတ်တာက သခင် အတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ...အဲ့ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာပဲ... တကယ်လို့ သခင်က အလျင်စလို ခရီးသွားဖို့ မလိုဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြဖို့အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် လိုက်ခဲ့ပါလား..."

ဤနွေးထွေးသော ဖိတ်ကြားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျုံးချင်သည် မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။

သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အရေးပေါ် ကိစ္စ မရှိပါဘူး... ငါ ဒီတစ်ကြိမ် မြို့ထဲဝင်လာတာ အရက်နည်းနည်း ရဖို့ သက်သက်ပါ... မင်းတို့ အိမ်မှာ အရက်ကောင်းရှိလားလို့ မေးခွင့်ပြုပါ..."

သူတို့သုံးဦးလုံး ပြုံးလိုက်ကြပြီး ဝူကျောက်က ပြောဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့အိမ်မှာ တခြားအရာတွေ သိပ်မရှိနိုင်ပေမဲ့ အရက်ကောင်းတွေတော့ အများကြီး ရှိပါတယ်... သခင် စိတ်ကြိုက် သောက်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်..."

လူလေးဦးအုပ်စုသည် အပြုံးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် အမည်များကို ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုလူသုံးဦးထဲတွင် ဝူကျောက်သည် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပြီး တခြားလူနှစ်ဦး၏အမည်များမှာ ကျုံးယင်နှင့် ချန်ချီတို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့သုံးဦးသည် ကျမ်းသစ္စာဆိုထားသော သွေးသောက်ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြပြီး လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများပင်။

သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းလိုင်မြို့တွင် သီးသန့်နေထိုင်ကြသည်။ သူတို့အုပ်စုသည် အတူတကွ လမ်းလျှောက်ကာ မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြ၏။

ဖုန်းလိုင် မြို့သည် အရွယ်အစားအားဖြင့် တော်တော်လေး သေးငယ်သော်လည်း မူလက စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဓမ္မသောင်းချီနယ်ပယ်၏ ကျင့်ကြံသူများ ပါဝင်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မြို့ တစ်မြို့လုံး၏ထက်ဝက်ခန့်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မြေကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ယှက်နွှယ်နေပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကျနေကာ အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအပျက်အစီးများမှ အနက်ရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပေ၏။

ဤသည်မှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး စုတ်ပြတ်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ထိုအရာကို မြင်ချိန်တွင် ဝူကျောက်သည် ခပ်ဖျော့ဖျော့သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကျင့်ကြံသူတွေက အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်ဖို့ ကျင့်ကြံကြတယ်... ပြီးတော့ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူတဲ့ လူတချို့က အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်တယ်... သူတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားကို အားကိုးပြီး သူတို့က မကောင်းမှုတွေကို ကျူးလွန်ကြတယ်... အဆင်ခြင်မဲ့ ပြုမူကြတယ်...အသက်တွေကို မြက်ပင်တွေလို သဘောထားကြတယ် ... ပြီးတော့ အားနည်းသူတွေကို ပုရွက်ဆိတ်တွေလို သဘောထားကြတယ်... ဒီအာဏာရှင်ကျီမန်က တကယ့်ကို သေသင့်တယ်..."

တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သေမျိုးအတော်များများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ထို့ပြင် ဤပဋိပက္ခကြောင့် သေဆုံးသွားသောလူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပေ၏။

ဤကိစ္စမျိုးရှိနေသည့်တိုင် မြို့ အတွင်းရှိ သေမျိုး အမြောက်အများက သူတို့အုပ်စုအား ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဝပ်တွားလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ဝူကျောက်တို့သုံးဦးသာ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါက မြို့ တစ်မြို့လုံး အသတ်ခံရပြီး သွေးစတေးခြင်းခံရမည်ကို သူတို့ သိထားကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးအတွက် အင်မော်တယ် သခင်တွေကို အရိုအသေပြုပါတယ်..."

မြို့ တလျှောက်လုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုသူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် ကျုံးချင်၏စိတ်နှလုံးသား နာကျင်သွားသည်။

မည်သည့်ခေတ်ကာလတွင်မဆို အားနည်းသူများသည် အမြဲတစေ ခြယ်လှယ်ခံရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေတတ်၏။

သူ့ထံတွင် အားနည်းသူများ၏ အသက်များအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန်ဟူသည့် မြင့်မြတ်သော စိတ်ခံစားချက်များ မရှိခဲ့ချေ။

သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ အားနည်းသူဟူသော အဆင့်အတန်းမှ လွတ်မြောက်ရန်ပင်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက်သူများအနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်ပင်။

ထိုလူသုံးဦးသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သူတို့၏ကျင့်ကြံဆင့်သည် မြင့်မားသော်လည်း သူတို့၏စိတ်နှလုံးသားများထဲတွင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော ယုံကြည်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြ၏။

အသက်များ ကြွေလွင့်သွားသည်ကိုမြင်တွေ့လျှင် သူတို့ ဝမ်းနည်းကြပေလိမ့်မည်။

မတရားမှုကိုမြင်တွေ့လျှင် သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

အခြေအနေသည် အနည်းငယ် လေးလံနေသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ကျုံးယင်က ပေါ့ပါးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး ကျုံးချင်အား ပြောဆိုသည်။

"သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က ဆင်းရဲတဲ့ ဘဝကနေ တက်လာတာ ဆိုတော့ သေမျိုးတွေရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီးနားလည်ပါတယ်... ဒီနေ့ လူတွေအများကြီးက သူတို့ ချစ်ရတဲ့သူတွေကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကို မြင်ရတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် မေ့ပစ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်... ကျွန်တော်တို့က သခင်ကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ..."

ကျုံးချင်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရယ်စရာ ဘာရှိလို့လဲ... မင်းတို့ရဲ့အကျင့်စရိုက်တွေက တကယ်ကို ချီးကျူးထိုက်ပါတယ်..."

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကျုံးချင်သည် ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ လာခဲ့ခြင်းပင်။ ဤလောကရှိ လူများထက် သည်းခံနိုင်စွမ်းနှင့် သနားကြင်နာမှု ပိုရှိသင့်ပေ၏။

သို့သော် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ၏ ကြီးမားသော ဆိုးဆေးအိုးကြီးအတွင်းတွင် လူအများစုမှာ သန့်စင်သော အတ္တသမားများအဖြစ် နေထိုင်ကြသည်။

ကျုံးချင်အတွက် သက်ဆိုင်မှုမရှိသော လူများ အပေါ် စာနာမှုခံစားရရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

Thank For Reading.