တောင်းပိုင်းဟုန်၏ သခင်ကား မည်သူနည်း

တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ နဂါးဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဆူးချွန်များပါသော အဝါရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် ထူထဲလှသော အပြာရောင်ကျောက်တုံးလွှာများကို ဖောက်ထွက်လာပြီး၊ ဖုန်များအခိုးအလူလွင့်တက်သွားလေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ကျယ်ပြန့်သော ကျောက်ပြားကြမ်းပြင်များသည် အထက်သို့ဖောင်းကြွတက်လာကာ၊ မြေကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်ညည်းတွားနေသကဲ့သို့ပင်။

ဝုန်း

အဝါရောင်အရိပ်သည် ရေနဂါးတစ်ကောင်ပမာ ကြမ်းပြင်ကျောက်ပြားများကို ဖောက်ထွက်လာပြီး၊ စားပွဲရှိ နန်ယန်ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာလေတော့သည်။

နေရာအနှံ့ပျံ့နှံ့နေသော နဂါးအရှိန်အဝါများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော အဝါရောင် အဆိပ်နဂါးများ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရစ်ပတ်လိမ်ယှက်နေသကဲ့သို့ အရိပ်ပေါင်းများစွာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နဂါးခေါင်းအသီးသီးသည် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးများကို ဟကာ၊ ဟိန်းဟောက်ရင်း ရှေ့သို့ ထိုးဟပ်လာကြလေသည်။

နဂါးဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ မင်းသားများစွာ၏ မျက်နှာများတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်သွားသည့် အမူအရာများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြကာ ကျယ်လောင်စွာကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

"

သားတော်တို့ ခမည်းတော်ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"

အဝါရောင်အရိပ်သည် ရှန်းယီ၏ မျက်ဆန်များအတွင်း တဖြည်းဖြည်းကြီးမားလာပြီးနောက်၊ အနီရောင်မြူခိုးတန်းတစ်ခုကြောင့် လျင်မြန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ရှန်းယီ၏ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံကေသာများကြားမှ၊ သူ၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ အကြည့်သည် အဝါရောင်အရိပ်အပေါ်သို့ စူးစိုက်တည်ရှိနေပြီး၊ သူ၏ လက်လှုပ်ရှားမှုမှာလည်း ဒုတိယမင်းသား၏ လည်ချောင်းထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်နေသည့်အတိုင်း အလေးအနက် ရှိနေကာ၊ ယခုအချိန်အထိ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိချေ။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌မူ၊ ခယ်ရှစ်စန်း ဦးဆောင်သော ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ခန်းမသခင် သုံးဦးတို့သည် သူတို့၏ သခင်အတွက် အချိန်မရွေး အသေခံရန် အသင့်ရှိနေကြပေသည်။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် သုံးခုကို စတေးရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ရှန်းယီသည် ယနေ့တွင် ဒုတိယမင်းသား၏ အသက်ကိုနုတ်ယူရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များကို တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်ပြုပြင်၍ ရနိုင်သော်လည်း၊ ခယ်ရှစ်စန်းအနေဖြင့် ရှေ့သို့ ထပ်မံတက်လှမ်းနိုင်ရန် အခွင့်အရေးများမှာ ရှားပါးလှပေသည်။

ထို့ပြင် ဤဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားများအများစုမှ ပေါ်လွင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော် သည် သေချာပေါက် ပိုမို သတိထားလာကြတော့မည်။

လက်လွတ်ခံ၍မဖြစ်သော အခွင့်အရေးပင်။

အသက်ရှူကျပ်နေသော ဒုတိယမင်းသားသည် တွေဝေထိတ်လန့်နေသောမျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်လေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

တစ်ဖက်လူ မည်သည့်အရာများ တွေးနေသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။

၎င်း၏ခမည်းတော်သည် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာပင်၊ ဤလူငယ်လေးက ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားဘဲ သူ့အသက်ကို ယူဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတုန်းလော။

ထိုအချိန်မှာပင်၊ ခန်းမသခင် သုံးဦးစလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

အကြောင်းမူကား အဝါရောင်အရိပ်သည် ကျောက်စားပွဲနှင့် သုံးမီတာအကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေ၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံသည် ဒေါသတကြီး လွင့်ခါနေပြီး၊လက်တစ်ဖက်က ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ရှေးဟောင်း တာအိုဓားမှာ ဓားအိမ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဓားအိမ်၏ အလယ်ပိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ နှုတ်ခမ်းကို အေးစက်စက်တွန့်ကွေးလိုက်ရင်း၊ အဝါရောင်အရိပ်ကို သုံးမီတာအကွာတွင် အတင်းအဓမ္မပိတ်ဆို့ဟန့်တားထားလေသည်။

အဝါရောင်အရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြလာ၏။ တောင်တန်းများပမာကြွက်သားများ အဖုအထစ် ထနေပြီး၊ ရေညှိများဖုံးလွှမ်းနေသော မှေးမှိန်သည့် အကြေးခွံများနှင့်အတူ၊ ဆွေးမြည့်နေသော အငွေ့အသက်များကို ခပ်ရေးရေးထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ တောင့်တင်းခိုင်မာလှသော နဂါးလက်မောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လက်ဖျံတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် စစ်မှန်သော အဝါရောင်အဆိပ်နဂါးတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်ရာ၊ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ မည်မျှပင်ကြီးမားမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

"ဟက်" ဓားအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယဲ့ကျိုး သည် အေးစက်စွာလှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာခါရမ်းလိုက်ကာ၊ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် နဂါးလက်သည်းကြီးကို ပေအတော်အတန် နောက်ဆုတ်သွားစေရန် တွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဤမြင်ကွင်းက သူတို့အားလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည်။

အထူးသဖြင့် ချီကျောက်ယီ နှင့် ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ် ထံသို့ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်တကြားကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယဲ့ကျိုးသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အထင်အမြင်သေးလှသောအသံသည် ခန်းမဆောင်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတရားကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆို လောင်းကြေးကို လေးစားလိုက်နာမယ်ဆို" ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ သေမတတ်တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေမှုက ဓားဖြင့် အသားကို လှီးဖြတ်နေသော အသံကို ပို၍ပင် ထင်ရှားပီသသွားစေသည်။

ဒုတိယမင်းသားသည် သူ၏ လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဓားကိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ နားလည်၍မရနိုင်သောညည်းတွားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

၎င်းမှာ သနားညှာတာရန် တောင်းပန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့သော နဂါးလက်မောင်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ လက်သည်းများကို လက်သီးဆုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။

နက်ရှိုင်းသောအသံကြီးတစ်ခုသည် ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ "ငါ ဒီစကားကို တစ်ခါပဲ ပြောမယ်။"

"ရပ်လိုက်စမ်း။"

တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခွင်တွင်သာမက၊ ဟုန်ကျယ် တစ်ခုလုံးတွင်ပင် တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကြီး၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုရဲသူဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုလို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေအတွင်းတွင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်များစွာသည် ဤရန်သူဟောင်းကြီးအပေါ်သို့ရှုပ်ထွေးလှသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်လေးထံသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြလေ၏။

သို့သော် ရှန်းယီကလည်း နဂါးလက်မောင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဓားကို အောက်သို့ ခပ်တင်းတင်း ဖိချလိုက်လေတော့သည်။

ဂျွတ်

ရွှေရောင်သင်္ကေတများသည် သွေးရည်ကြည်များဖြင့် နီရဲစွန်းထင်းသွားပြီး၊ အနည်းငယ်ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သလိုပင်။

နက်မှောင်သောဓားရှည်သည် ဒုတိယမင်းသား၏ လည်ပင်းကို အလုံးစုံ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ ကျောက်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။

[ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဝါရောင် အဆိပ်နဂါးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၆၉၀၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၂၇၀၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူပြီး။]

ထွက်ပေါ်လာသော အသိပေးချက်နှင့်အတူ၊ ရှန်းယီသည် ဓားရိုးကို အေးအေးလူလူလွှတ်ပေးလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်သင်္ကေတပါနက်မှောင်သောဓားရှည်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

မြေပြင်တွင် ဝပ်တွားနေကြသော မင်းသားများစွာဖြစ်စေ၊ အရိုအသေပေးဦးညွှတ်နေသော ခယ်မိသားစုအိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံး၏ မျက်ခွံများမှာ တစ်ခဏမျှတွန့်လိမ်သွားပြီး၊ သူတို့၏ ပခုံးများသည် အနည်းငယ် စတင်တုန်ရီလာလေသည်။

ရှန်းယီ၏ ရဲတင်းလှသော လုပ်ရပ်များကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည့်အပြင်၊ သူတို့သည် ခမည်းတော်ထံမှ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်မှုများကိုပါ ခံစားသိရှိလိုက်ရ၏။

"..."

ရှန်းယီသည် ဒုတိယမင်းသား၏ ဝတ်ရုံမှ အစတစ်ပိုင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ပေါ်ရှိ သွေးရည်ကြည်များကို အလျင်စလိုမရှိ သုတ်ပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် အကြည့်ကို အနည်းငယ်ပင့်လိုက်ကာ စိုစွတ်နေသောသွေးစွန်းအဝတ်စကို ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ခြေရင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သည်။ "သေချာသိမ်းထားလိုက်ပါ။ မင်း လိုချင်နေတဲ့ ရှင်းလင်းချက်က ဒါပဲ။"

တည်ငြိမ်ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သော အသံသည် သူတို့၏ နားအနီးတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူတို့သည် မသိမသာပင် မော့ကြည့်လိုက်မိရာ၊ သူ၏ ရွှေချည်မျှင်များဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ နန်ယန်ကနုတ်ပန်းများကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားရပြီး၊ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ယဲ့ကျိုး၏ မျက်နှာပေါ်မှ မောက်မာမှုများမှာ အလွန်ပင်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခဲ့သည်။

တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ရှေ့နောက် ရပ်နေကြသောသူတို့နှစ်ဦးသည် နဂါးနတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးအား လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းခန့်က အခြေအနေကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားစေသည်။

ထို အရှက်ရဖွယ် အတိတ်ကာလကြီး။

ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ တော်ဝင်သရဖူများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိစုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် လျင်မြန်စွာတုန်ခါနေပြီး၊ သူ၏ လည်ချောင်းမှလည်း ဒေါသတကြီးတုန်ရီသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော် ခမည်းတော် ရှိနေကာ၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စကားပြောဆိုခွင့် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို အတင်းအဓမ္မမျိုသိပ်ထားကာ၊ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလျက်နေရာတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရလေတော့သည်။

"ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက အတော်လေး သိသာလာတာပဲ။" တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်သည် အချိန်အတန်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာစကားဆိုလာ၏။

သူမည်မျှပင် ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားစေကာမူ၊ သူ၏ အသံထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသောအငွေ့အသက်ကိုမူ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"အများကြီး လိုနေသေးတာပါ။" ယဲ့ကျိုးသည် ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းကို အဲဒီအသိုက်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး မင်းခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြတ်ပစ်ဖို့ကတော့ လိုနေသေးတာပေါ့။"