အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း ၁၇၅:နောက်ထပ် ကြယ်ငါးပွင့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် ပေါ်လာခြင်း

ချန်ရှိုယွမ် က မေးလိုက်သည်။

"ဟွာကျန်းဂိုဏ်း အကြောင်း ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်... အရင်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ အကြီးဆုံး ဂိုဏ်းဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ညတွင်းချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့တာတဲ့... အခု ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မှတ်မိတဲ့သူ သိပ်မရှိတော့ဘူး... ပြီးတော့ ဘယ်လို ပျက်စီးသွားလဲဆိုတာကိုလည်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး... အဲဒါက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကြောင့်များလား..."

ယွီချီဖုန်း က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် က အရမ်း အစွမ်းထက်ပေမဲ့ အားနည်းချက်တွေက အရမ်း သိသာလွန်းတယ်... ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေက လူလည်း မဟုတ် တစ္ဆေလည်း မဟုတ် ဖြစ်သွားကြတာ... အရေးအကြီးဆုံးက ရေခဲအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ သွေးကို ရေရှည် သောက်သုံးဖို့ လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု အဆင့် ပိုနက်ရှိုင်းလေလေ လူသွေး ပိုလိုလေလေပဲ...

အဲဒီတုန်းက ဟယ်ချန်ချင်း က လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို စတင် ကျင့်ကြံပြီးတဲ့နောက်မှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကြီးက အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်လာခဲ့တယ်... အစတုန်းကတော့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြဘူး... ရွာတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရတာတွေ ဖြစ်လာတော့မှ အင်အားစု မျိုးစုံက သတိထားမိလာပြီး စတင် စုံစမ်းစစ်ဆေးကြတာ...

အဲဒီတုန်းက ဟယ်ချန်ချင်း ကို ဘယ်သူမှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြဘူး..." ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ သိုင်းလောက ခေါင်းဆောင်လေ... ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံးနဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် က လူသတ်သမားကို တက်တက်ကြွကြွ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ဟယ်ချန်ချင်း အပေါ်မှာ အဓိက အာရုံစိုက်ထားတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရလဒ်ထွက်လာမှာလဲ... အဲဒီကိစ္စက တစ်နှစ်လုံးလုံး ကြာခဲ့ပြီး တံခါးခြောက်ချပ် က ငွေတစ်သောင်း ဆုကြေးထုတ်ခဲ့တယ်...

ချန်ရှိုယွမ် က ပြောသည်

"တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေထဲမှာ ကျွန်တော် ဒါကို မြင်ဖူးတယ်... သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ငါးဆယ်အတွင်း မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဒေသမှာ အလိုအရှိဆုံး ရာဇဝတ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့နာမည်က 'ဖုတ်ကောင်' တဲ့..."

ယွီချီဖုန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ဖုတ်ကောင် ပဲ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ရေခဲဝိညာဉ် ရွှေခန္ဓာကိုယ် သိုင်းပညာအကြောင်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူးလေ... သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေရဲ့ အလောင်းတွေက ဒဏ္ဍာရီလာ ဖုတ်ကောင် သွေးစုပ်ခံထားရသလို ဖြစ်နေတာကို အခြေခံပြီး သူတို့ကို ဖုတ်ကောင် လို့ နာမည်ပေးခဲ့ကြတာ...

တစ်နှစ်ကျော်ကြာပြီးမှ ချုံးဆန်းဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ပိုင်ချီလျောင် က ဒီ 'ဖုတ်ကောင်' ဆိုတာ တကယ်တော့ ဟယ်ချန်ချင်း ဆိုတာကို သိသွားခဲ့တာ... သူက ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံးကို တိတ်တဆိတ် အကြောင်းကြားခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက ပါဝင်ခဲ့တဲ့ သိုင်းဆရာကြီး ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက် ရှိခဲ့ပြီး ကျွန်တော်လည်း ပါခဲ့တယ်..." ဒီစကားကို ကြားသောအခါ...

ချန်ရှိုယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောသည်

"ခင်ဗျားတို့က ဟွာကျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းလိုက်တာလား..."

ယွီချီဖုန်း က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အပြတ်မရှင်းခဲ့ပါဘူး... အဲဒီတုန်းက သတင်းမပေါက်ကြားအောင် ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်စလုံး တိတ်တဆိတ် စုဝေးခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ ဟယ်ချန်ချင်း က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး... သူက ငွေဖုတ်ကောင် အဆင့်ကနေ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရွှေဖုတ်ကောင် အဆင့်ကို တက်သွားခဲ့တာလေ... ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သူက သူ့ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကိုတောင် သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးခဲ့ဘူး...

ကျွန်တော်တို့ ရောက်သွားတဲ့အခါ မြေပြင်ပေါ်မှာ အလောင်းတွေ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဟယ်ချန်ချင်း က အသွင်ပြောင်းနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်... သူက ကျွန်တော်တို့ကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားခဲ့တယ်..." "ခေါ်လာတဲ့ ဆရာကြီး ပိုင် အပါအဝင် ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ဆယ့်ကိုးယောက်က ဟယ်ချန်ချင်း ကို ဝိုင်းတိုက်ခဲ့ကြတာ...

အဲဒီတုန်းက ဟယ်ချန်ချင်း က နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်... ကျွန်တော်တို့ထဲက ဆယ်ယောက်ကျော်လောက်ကပဲကျန်ရှိပြီး သူ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာ... နောက်ပိုင်းမှာ ဟွာကျန်းဂိုဏ်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဟယ်ချန်ချင်း ရဲ့ မှတ်စုတချို့ကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ပြီး အဲဒီတော့မှ သူ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ သိသွားခဲ့တာ...

အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ဟာ သဘာဝတရားနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတယ်လို့ သဘောတူခဲ့ကြပြီး အဲဒါကို နေရာမှာတင် မီးရှို့ပစ်ခဲ့တယ်... ဘယ်သူမှတောင် မကြည့်ခဲ့ကြဘူး... ဒါကြောင့် ဒီ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် က လောကမှာ ဆက်ရှိမနေသင့်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာပေါ့..."

ချန်ရှိုယွမ် က မေးလိုက်သည်

"ခင်ဗျားတို့ အဲဒါကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီဆိုတာ သေချာလား..."

"ဟုတ်တယ်..."

ယွီချီဖုန်း က ပြောသည်

"ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲကို ကျွန်တော်တို့ ဝင်သွားတုန်းက အားလုံး အတူတူပဲလေ... လျှို့ဝှက်ကျမ်းက သေတ္တာထဲမှာ ရှိနေတာ... ကျွန်တော်တို့ အဲဒါကို ထုတ်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဘယ်သူမှ မဖွင့်ခဲ့ဘူး... အဲဒါကို တိုက်ရိုက် မီးရှို့ပစ်လိုက်ပြီး အိမ်တစ်ခုလုံးကိုပါ မီးရှို့ပစ်လိုက်တယ်..."

သိုင်းလောကမှာ ဒီအကြောင်း သိတဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အတူတူ သွားခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ ခုနစ်ဆယ့်ကိုးယောက်ထဲမှာ ဆယ့်ခုနစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခဲ့တာကိုး... အဲဒီ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ သိုင်းလောကဟာ ကျဆင်းတဲ့ ကာလတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားခဲ့တယ်... ဂိုဏ်းအများအပြားရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေက ဆက်မခံနိုင်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လို့လေ...

တကယ်တော့ အခု မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီ တိုက်ပွဲကြောင့် အများကြီး ပါတယ်... ဖြောင့်မတ်တဲ့ သိုင်းဆရာကြီးတွေက လုံးဝနီးပါး သုတ်သင်ခံလိုက်ရလို့လေ... အရင်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကမှာ နာမည်တောင် မရှိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်လို လူတစ်ယောက်ကိုတောင် အခုချိန်မှာ သိုင်းလောကသားတွေက သိုင်းဆရာကြီး လို့ ခေါ်နေကြပြီလေ..."

ဒီနေရာမှာ ယွီချီဖုန်း က သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်သည့်အနေဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။ သူသည် နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် လာရောက်စဉ်က သူနှင့် သူ၏ တပည့် အများအပြား အသတ်ခံရလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းအတွက် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ချန်ရှိုယွမ် က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို... ခင်ဗျား ပြောပုံအရဆိုရင် ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသင့်တာပေါ့... ဘာလို့ ဒီ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ က သိနေရသေးတာလဲ..."

ယွီချီဖုန်း က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော်လည်း အံ့သြနေတာ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"ဒါဆို... မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်း မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကမှာ လူတွေ သွေးစုပ်ခံရတဲ့ အမှုတွေ ထပ်ဖြစ်သေးလား..."

ယွီချီဖုန်း က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ကျွန်တော် မသိဘူး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဲဒီ တိုက်ပွဲပြီးကတည်းက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့တာ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ပိုင်ချီလျောင် ရာထူးက ဆင်းပြီး သူ့နေရာကို လွှဲပေးလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာမှ လှည့်လည်သွားလာပြီး အင်အားစု အသီးသီး ကြားမှာ ဖျန်ဖြေပေးဖို့ အချိန်နည်းနည်း ရလာလို့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က နည်းနည်း ပိုငြိမ်းချမ်းလာတာ... ဂိုဏ်းကြီးတွေကြားမှာ တိုက်ပွဲတွေ နည်းသွားတယ်... အရင်ကတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေ သောင်းကျန်းနေတာတင် မဟုတ်ဘူး... ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေကလည်း နေ့တိုင်း အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေကြတာ...

အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဂိုဏ်းတိုင်းက ကိုယ့်အိမ်ရှေ့က နှင်းကိုပဲ ကိုယ်ရှင်းကြတာပေါ့..."

သိုင်းလောကထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် သွေးစုပ်ခံနေရတယ်ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သတိထားမိကြမှာလဲ... ရွာ ဒါမှမဟုတ် လူမျိုးစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရတာမျိုး ဆိုရင်လွဲလို့ပေါ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်ရင်တောင်မှ လုပ်နိုင်တာ သိပ်မရှိပါဘူး... ဥပမာအနေနဲ့ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ကိုပဲ ကြည့်... သူတို့က အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး အဲဒီဖြစ်နိုင်ချေကို မစဉ်းစားကြတော့ သွေးစုပ်တဲ့ ကိစ္စကို သတိမထားမိကြဘူးလေ... အခြေအနေတွေက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး... အဲဒီတုန်းက သိုင်းလောကက ငြိမ်းချမ်းနေတော့ လူတိုင်းက သေးငယ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုလေးကိုတောင် သတိထားမိကြတယ်လေ...

ချန်ရှိုယွမ် က ပြောသည်

"ဖြစ်နိုင်ချေ သုံးခု ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားတို့ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဟယ်ချန်ချင်း က လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို တခြားနေရာမှာ ချန်ထားခဲ့တယ်... ဒုတိယတစ်ခုက ဟယ်ချန်ချင်း မှာ ဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်... တတိယတစ်ခုက ဟယ်ချန်ချင်း မသေသေးဘဲ အသက်ရှင်နေသေးတယ်... သေချာတာကတော့ တတိယ ဖြစ်နိုင်ချေက အနည်းဆုံးပဲ..."

ခဏတာမျှ လူအချို့က ချန်ရှိုယွမ် ၏ စကားကို သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီး အချို့ကမူ စဉ်းစားနေကြ၏။

ယွီချီဖုန်း က ပြောသည်

"တတိယ ဖြစ်နိုင်ချေက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟယ်ချန်ချင်း အသတ်ခံရတာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရပြီး သူ့အလောင်းကိုတောင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် မီးရှို့ခဲ့တာလေ..."

"အစ်ကို... ဘယ်ဖြစ်နိုင်ချေလို့ ထင်လဲ..."

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်၏။

ကူမော့က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"တတိယ ဖြစ်နိုင်ချေ..."

"ဟင်... ဘာလို့လဲ..."

ကူချူတုန်းသည် ကူမော့၏ အဖြေကြောင့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ မည်သူ့အမြင်တွင်မဆို တတိယ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အလွန် နည်းပါးပြီး လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကူမော့က မဖြေခဲ့ချေ။ ဘယ်လိုဖြေရမှန်း သူ မသိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏:

[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိပါသည်]

[အလိုရှိနေသော ပစ်မှတ်—ဖုတ်ကောင်]

[တာဝန် အဆင့်—ကြယ်ငါးပွင့်]

[တာဝန် ဆုကြေး—အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကောင်းကင်ဓားမော့ လျှို့ဝှက်ချက်ရှစ်ပါး]

...

ဤတာဝန်မှာ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ ကူမော့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တတိယမြောက် ကြယ်ငါးပွင့် အဆင့် တာဝန်ဖြစ်ပြီး ဆုကြေးမှာလည်း ထူးကဲလှပေသည်။ ၎င်းမှာ စွယ်စုံရပြီး အလွန် ကြီးစိုးသော ဓားမော့ သိုင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုစီတွင် တိုက်ကွက် ဆယ်ကွက် ပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်း တိုက်ကွက် ရှစ်ဆယ် ရှိကာ...

လျှို့ဝှက်ချက် ရှစ်ပါး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် မှတ်သားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှစ်ပါးကို ကျော်လွန်သော နောက်ဆုံး တိုက်ကွက် ဖြစ်သည်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော တိုက်ကွက်တစ်ခု... ဒဏ္ဍာရီလာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဓားမော့.. ၎င်းကို မြင်ဖူးသူတိုင်း သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်ပေ၏。

...

ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ဘာကြောင့် ဆက်ရှိနေသေးသလဲ ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ထိုနေရာရှိ လူများကြားတွင် အငြင်းပွားမှု သိပ်မရှိခဲ့ချေ။ ပြီးတော့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားသော ယွီချီဖုန်း တွင် ဆက်ပြီး အလကား စကားပြောရန် စွမ်းအင် မရှိတော့ချေ။

ချန်ရှိုယွမ် က တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရန် ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်၏။

နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ၏ အလောင်းများကို သတင်းပို့ရန် သေချာပေါက် ပြန်ယူသွားရမည်ဖြစ်ပြီး တာဝမ်ကျွမ်း ရှိ အခြေအနေကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကူမော့က နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများတွင် မပါဝင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ မြင်းကို ဆွဲကာ တာဝမ်ကျွမ်း မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းကမူ ကူညီရန် သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင်...

ကူချူတုန်းသည် အပြင်းအထန် အန်ရင်း ပြေးထွက်လာခဲ့၏။

ကူချူတုန်း တစ်ယောက်တည်းသာမက တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး အချို့လည်း အပြင်းအထန် အန်ရင်း ပြေးထွက်လာကြသည်။

တကယ်တော့ ကူချူတုန်းရော ထောက်လှမ်းရေးမှူးတွေပါ အတော်လေး အတွေ့အကြုံရှိကြပြီး တိုက်ပွဲတွေမှာ မကြာခဏ ပါဝင်ဖူးကာ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြပေ၏။ သို့တိုင် သူတို့သည် ဒါဝမ်ကျွမ်း ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"အစ်ကို..."

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖွဖွလေး ပုတ်ကာ ပြောသည်

"ကျွန်မ ရက်တော်တော်ကြာ ထမင်းစားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... အရမ်း ရွံစရာကောင်းတာပဲ... အထဲမှာ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ အစ်ကို စိတ်ကူးတောင် ယဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဝေါ့..."

ကူချူတုန်းက နောက်တစ်ကြိမ် အန်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"လူခေါင်းပြုတ် ဟင်းချို အိုးကြီးတွေ... ခုတင်တွေပေါ်မှာ လူသားရေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ စောင်တွေ... ဆံပင်တွေနဲ့ လက်ချောင်းတွေက နေရာအနှံ့မှာပဲ... ပြီးတော့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဗိုက်တွေက ခွဲခံထားရတယ်..."

"ရပါပြီ... ရပါပြီ..."

ကူမော့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"တစ်ခါ ပြောပြီးရင် နင် နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေးနေရဦးမယ်... ခဏနေရင် သည်းခြေရည်တွေပါ အန်ထွက်လာတော့မယ်..."

ကူချူတုန်းက ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပလုတ်ကျင်းကာ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒီကောင် နှစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရတာ အရမ်း လွယ်လွန်းတယ်လို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်... အဲဒါ လူ လုပ်နိုင်တဲ့ အလုပ်မျိုးလား..."

ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ ပခုံးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"တချို့လူတွေက လူသားရေခွံခြုံထားတဲ့ သားရဲတွေပဲ... ဒီလောကကြီးက ကျယ်ဝန်းပြီး လူတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်... အရုပ်ဆိုးတဲ့ အရာတွေကလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်... လုပ်လို့မရတဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူး... စိတ်ကူးယဉ်လို့ မရတဲ့ အရာတွေပဲ ရှိတာပါ..."

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"အစ်ကို... ပြန်သွားကြရအောင်... ကျွန်မ ပြန်ကောင်းလာဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူဖို့ လိုတယ်... အထဲကို တကယ် မဝင်ခဲ့သင့်ဘူး..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ချန်လင်ခရိုင် ကို ပြန်သွားကြတာပေါ့... အချိန်ကိုက်ပဲ... အစ်ကိုကျိုး ကို ဟယ်ချန်ချင်း အကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းရမယ်..."

"အစ်ကို... ဟယ်ချန်ချင်း မသေသေးဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား..." ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။

ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ဟယ်ချန်ချင်း အသက်ရှင်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ် သေသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံထားတယ်ဆိုတာက အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုပြီးသွားပြီ... သူတို့ကလွဲပြီး တခြား ကျင့်ကြံထားတဲ့သူတွေ မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ... သူတို့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေဖို့ အရမ်း များတယ်...

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က သူ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လို့ ယွီရှစ်ကျူး က မပြောခဲ့ဘူးလား... အဲဒီနှစ်ယောက်က သန်မာရုံပဲ ရှိသေးပြီး ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို မသိသေးဘူးတဲ့... ဆိုလိုတာက သူတို့က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ရဲ့ ဒီအဆင့်ကို တစ်နှစ်အတွင်း ရောက်သွားတာပေါ့... သူတို့မှာ ဘာအကူအညီမှ မရှိဘဲနဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်း တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီလို အထူး သိုင်းပညာရပ်မျိုးကို စသင်ဖို့တောင် ဆယ်နှစ်လောက် ကြာနိုင်တယ်..."

"ပြီးတော့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ အပြင် တခြား သွေးစုပ်တဲ့ အမှုတွေ ရှိသေးလား ဆိုတာကိုလည်း အစ်ကိုကျိုး ကို စုံစမ်းခိုင်းရမယ်... ငါတို့ စုံစမ်းရမယ် မဟုတ်လား..."

"တကယ်ပဲ..."

...

တာ့ဝမ်ကျွမ်း ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရ၏။ ချန်ရှိုယွမ် သည် တံခါးခြောက်ချပ် မှ ထောက်လှမ်းရေးမှူးများနှင့်အတူ ကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးသွားသော ရွာသားများ၏ အလောင်းများအတွက် သင်္ချိုင်းများစွာ တူးပြီး မြှုပ်နှံပေးခဲ့ကာ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ၏ အလောင်းများကို ယူဆောင်လျက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထိုနေ့တွင် သူတို့သည် ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် မြို့သို့ အရင် ပြန်သွားကြပြီး နောက်နေ့ မနက်တွင် ချန်လင်ခရိုင် သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏。

မနက်စောစောတွင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး ပစ္စည်းများကို အလုပ်ရှုပ်စွာ သိမ်းဆည်းနေကြသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် စာအုပ်သေတ္တာကို လွယ်ထားသော ကူချူတုန်းက ပြောသည်။

"ရှစ်ကျူး... နင် ငါတို့နဲ့ ချန်လင်ခရိုင် ကို တကယ် မလိုက်တော့ဘူးလား..."

ယွီရှစ်ကျူး က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်၏။

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"တကယ်တော့ နင် တံခါးခြောက်ချပ် ကို မဝင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ့အစ်ကိုက နင့်ကို တကယ် အားကျပြီး လမ်းညွှန်ပေးချင်နေတယ် ဆိုတာကို ငါ သိနိုင်တယ်... နင် ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါလား..."

ယွီရှစ်ကျူး ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသော်လည်း ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ ချူတုန်း... ကျွန်တော် ဒီသဲကန္တာရထဲကနေ ထွက်မသွားနိုင်ဘူး..."

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ထွက်မသွားနိုင်ဘူး ဟုတ်လား... ဘာလို့လဲ... နင့်မှာ ဆွေမျိုး မရှိဘူးလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား... ဒီမှာ နင် ဂရုစိုက်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."

ယွီရှစ်ကျူး က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

အပြင်ဘက်ရှိ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှာ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကူမော့က ဟစ်ခေါ်လိုက်သည်

"သွားကြစို့ ချူတုန်း..."

ကူချူတုန်းက ယွီရှစ်ကျူး ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီရှစ်ကျူး က မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာကို ကောက်ယူကာ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့၏။

ယွီရှစ်ကျူး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းငယ်လေး၏ တံခါးဝသို့ ရောက်လာကာ မြင်းစီးနေသော ကူမော့ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

ကူမော့က ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ သူ၏ ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဖြုတ်ပြီး ယွီရှစ်ကျူး ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကာ ပြောသည်

"ညီလေး ယွီ... ဒီဓားက မင်းအတွက် အမှတ်တရပေါ့..."

"တကယ်တော့ မင်းက မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရှာတွေ့ပြီးသားပါ... ဒါပေမဲ့ မင်းက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေသေးတာပဲ... ဒီဓားက မင်းရှေ့က မြူခိုးတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်... ပြီးတော့ ငါတို့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါ မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရပြီလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ယွီရှစ်ကျူး က ကူမော့ ပစ်ပေးလိုက်သော ဓားရှည်ကို ဖမ်းလိုက်၏။ ၎င်းကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အားကောင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အုပ်စုမှာ အဝေးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အဝါရောင် သဲများက အဆုံးမရှိ ပြန့်ကျက်နေပြီး အနီရောင် နေမင်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကို... ရှစ်ကျူးရဲ့ ဓားလမ်းကြောင်းက ဘာလဲ..."

"နှလုံးသားရဲ့ အလိုအတိုင်း လိုက်ဖို့ပဲ..."

"ဒါဆို ဘာလို့ သူ ရှုပ်ထွေးနေတယ်လို့ အစ်ကို ပြောတာလဲ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားက တစ်ခုခုနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရလို့ပဲ... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ နှလုံးသား အလိုအတိုင်း သူ မလိုက်နိုင်တာ... သူ့မှာ လမ်းကြောင်း ရှိနေပေမဲ့ သူ အဲဒီလမ်းထဲကို မဝင်ရသေးဘူးလေ..."

အခန်း ၁၇၆: သွေးစုပ်ခြင်းနှင့် လူမျိုးစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရခြင်း

မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ၊ ချန်လင်ခရိုင်...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အုပ်စု ချန်လင်ခရိုင် သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တံခါးခြောက်ချပ် သည် ဤဖြစ်ရပ်ကို တမင်သက်သက် လူသိရှင်ကြား ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လမ်းလွှဲကာ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ၏ အလောင်းများကို လမ်းများပေါ်တွင် ဟန်ရေးပြကာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ၏ အလောင်းများမှာ အတော်လေး အသုံးဝင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ပူပြင်းသော မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင်ပင် လဝက်ကြာပြီးနောက် ဆွေးမြည့်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။ သူတို့ကို ဖုတ်ကောင်များဟု ခေါ်ခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဖုတ်ကောင်များက နေရောင်ကို ကြောက်သော်လည်း နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ၏ အလောင်းများက နေရောင်ခြည်ကို မကြောက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လဝက်ကြာပြီးနောက်...

အုပ်စုသည် ချန်လင်ခရိုင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

စုစုပေါင်း တစ်လနီးပါး ကြာသွားခဲ့ပြီး ချန်လင်ခရိုင် မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်က ချန်လင်ခရိုင် ၏ ခရိုင်မြို့တော်ပင်လျှင် အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့နေပုံရသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်လင်ခရိုင် မှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကူမော့နှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြ၏။

စည်ကားသော နေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့နှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း လူအဝင်အထွက်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆကျော် ပိုများလာခဲ့သည်။ လမ်းများပေါ်တွင် သိုင်းပညာရှင်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း စည်းကမ်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

တံခါးခြောက်ချပ် အစိုးရရုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပို၍ပင် စည်ကားနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး သိုင်းပညာရှင်များ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြကာ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အုပ်စုလိုက်များစွာကို တွေ့ရပေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ... အပြောင်းအလဲကြီးတွေ မဟုတ်လား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်

"အစ်ကိုကျိုး... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... တစ်လအတွင်းမှာပဲ ချန်လင်ခရိုင် က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အနိစ္စ တစ္ဆေအိုကြီး နဲ့ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း ကြောင့်ပေါ့... အရင်တုန်းက သရဲငို တောင်ကြော မှာ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း က တပည့်တွေကို ငါ ဖမ်းမိခဲ့တယ်လေ... ပြီးတော့ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ နာမည်နဲ့ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း ကို ရာဇသံ ပေးလိုက်တယ်...

ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်းချုပ် ဟန်ရှီးရန် မှာ အဲဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ချန်လင်ခရိုင် ကို လာရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး... လူတွေနဲ့ အလောင်းတွေကို သူ့ဆီ ငါ ပြန်ပေးလိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို လက်ခံတဲ့ စာချုပ် အများအပြားကိုလည်း ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း ကို ငါ လက်မှတ်ထိုးခိုင်းခဲ့တယ်... တကယ်တော့ ဒါက ယွင်ပြည်နယ် ဒါမှမဟုတ် ချင်းပြည်နယ် ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို အရမ်း ပုံမှန် ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်လန် ဓားဂိုဏ်း နဲ့ လက်ရှိ ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက မဟာမိတ်အဖွဲ့ တောင်မှ စီမံခန့်ခွဲမှုကို လိုက်နာဖို့ စာချုပ်တွေ လက်မှတ်ထိုးထားရတာပဲလေ...

ပုံမှန်အားဖြင့် သိုင်းဂိုဏ်းတွေနဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ အားလုံးက တံခါးခြောက်ချပ် မှာ မှတ်ပုံတင်ဖို့ လိုအပ်တယ်..." စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖွင့်ဖို့အတွက် မှတ်ပုံတင်ဖို့ လိုအပ်ပြီး တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ အမြဲတမ်း ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ ရှိကာ နှစ်စဉ် စစ်ဆေးမှုတွေ လိုအပ်တယ်... ဒါပေမဲ့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပဲ... တံခါးခြောက်ချပ် က နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးမှုတွေ မလုပ်ခဲ့ဘူး... ပြီးတော့ အရင်က ထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ တည်ဆောက်ခွင့် စာချုပ်တွေနဲ့ တည်ထောင်ခွင့် သဘောတူညီချက်တွေကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီလေ...

ဒီတစ်ခေါက်တော့ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း က စာချုပ်တစ်ခု လက်မှတ်ထိုးပြီး စစ်ဆေးမှု အသစ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံလိုက်ရတယ်... ဒါက ပတ်ဝန်းကျင် သရဲငို တောင်ကြော ဒေသက ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ သိုင်းလောက အင်အားစုတွေ အားလုံးကို စာချုပ်လာရောက် လက်မှတ်ထိုးပြီး စစ်ဆေးမှု ခံယူဖို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်လာသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့... ဒါ့အပြင် အနိစ္စ တစ္ဆေအိုကြီး ကို ဖမ်းဆီးရမိမှုနဲ့အတူ သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးရှိနေတဲ့ သိုင်းလောက အင်အားစု အများအပြားကို သူ့ရဲ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို လာရောက် ကြည့်ရှုဖို့ ငါ ဖိတ်ကြားခဲ့တယ်...

အခု အဲဒီဂိုဏ်းတွေ ဒီကို ရောက်နေမှတော့ ချန်လင်ခရိုင် မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး တည်ဆောက်သင့်တယ် မဟုတ်လား... အင်း... ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု စလုံး သူတို့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေကို ပြန်စတဲ့အထိ စောင့်မယ်ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က ကမောက်ကမ ဖြစ်မှု အများစု ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်

"ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း က ဒီတစ်ခေါက် ကံကောင်းသွားတာပဲ... ဟန်ရှီးရန် ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့တပည့်တွေက တံခါးခြောက်ချပ် အရာရှိတွေကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အဲဒါက မတော်တဆ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်

"အဲဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ဒေသမှာ တံခါးခြောက်ချပ် က လုံးဝနီးပါး မရှိသလောက်ပဲလေ... မျိုးဆက်သစ်တွေကို မပြောနဲ့... မျိုးဆက်ဟောင်းတွေတောင် သူတို့ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြဘူး...

အခု မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တံခါးခြောက်ချပ် ကို တည်ထောင်လိုက်ပြီး ဒီလောက် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လည်ပတ်နေတော့ အဲဒီ ဂိုဏ်းကြီးတွေက တပည့်တွေနဲ့ အနှေးနဲ့အမြန် ထိပ်တိုက်တွေ့မှာ သေချာတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေက တံခါးခြောက်ချပ် ကို လေးစားမှု မရှိကြဘူးလေ... ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း မဟုတ်ရင်လည်း တခြား ဂိုဏ်းတွေ ဖြစ်မှာပဲ... တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ပြဿနာထဲ ဝင်သွားမှာ သေချာတယ်...

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း က ဓားသွားပေါ် ပြေးတက်သွားတာပဲ... အဲဒါက တခြား ဂိုဏ်းတွေကို သေချာပေါက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်စေမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ပြဿနာရှာဖို့ အများကြီး ပိုခက်ခဲသွားစေလိမ့်မယ်..."

ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်

"ကျွန်မ သေချာ နားမလည်ဘူး... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က အခု အရမ်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာလေ... တံခါးခြောက်ချပ် က စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းပေးတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒီဂိုဏ်းတွေက..." "သူတို့ အားလုံးက ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေချည်းပဲ... အရမ်း ထောက်ခံသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ တံခါးခြောက်ချပ် ကို ဒီလောက် ဆန့်ကျင်နေကြတာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်

"လူတိုင်းသာ မင်းလို တွေးမယ်ဆိုရင် ချူတုန်း... သိုင်းလောကကြီးက ငြိမ်းချမ်းနေတာ ကြာလှပေါ့... ကံမကောင်းစွာပဲ သိုင်းလောကဆိုတာ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု နေရာတစ်ခုပဲ... ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ဆိုတာ ယုံကြည်ချက် တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရဖို့အတွက် ကိရိယာတွေ သက်သက်ပဲ...

ကိုယ့်ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ လောကလေးထဲမှာ ဒေသခံ အာဏာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ အရမ်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိတာလေ... ကိုယ့်ခေါင်းပေါ်မှာ ဓားတစ်လက် တွဲလောင်းကျနေပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ထိန်းချုပ်ခံရတာကို ဘယ်သူက သဘောကျမှာလဲ... တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုတာ စကားလုံး သက်သက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မင်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်... ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်...

ပိုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်... တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ ထိန်းချုပ်ခံရတယ်ဆိုတာ အဲဒီဂိုဏ်းတွေရဲ့ သံသယဖြစ်ဖွယ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေရဲ့ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်လောက် ပိတ်သိမ်းခံရပြီး သူတို့ရဲ့ ဝင်ငွေ အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ဒါ့အပြင် အရင်ကဆိုရင် သူတို့ သိုင်းလောကထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပြီး သာမန် ပြည်သူတွေဆီကနေတောင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ကောက်ခံနိုင်သေးတယ်..."

"အခွန်တွေလေ... ဒါပေမဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ဝင်လာတော့ ဘယ်သူက သာမန် ပြည်သူတွေကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အနိုင်ကျင့်ရဲတော့မှာလဲ... အဲဒီ အထက်စီးကျတဲ့ ခံစားချက်က ချက်ချင်း လျော့ကျသွားမှာပေါ့...

ဒါတွေက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်... တခြား ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ သူတို့က အစိုးရကို နှစ်စဉ် အခွန်ပေးဆောင်ရဦးမယ်... အဲဒီတော့ အဲဒီ သိုင်းဂိုဏ်းတွေက တံခါးခြောက်ချပ် ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မငြင်းပယ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အော်... နားလည်ပါပြီ..."

ကူမော့က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"စကားစပ်မိလို့... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စုံစမ်းဖို့ ခင်ဗျားဆီ လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်သေးတယ်လေ... စုံစမ်းပြီးပြီလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အဲဒီအကြောင်း ငါ မင်းကို ပြောပြမလို့ပဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက စားပွဲပေါ်တွင် သေတ္တာတစ်လုံး တင်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ရွှမ် စက္ကူ တစ်ထပ် ရှိနေခဲ့၏။ သူက ပြောသည်

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း သွေးစုပ်ခံရလို့ သေဆုံးခဲ့တယ်လို့ ယူဆရတဲ့ လူတွေအားလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မကြာသေးခင်က ငါ စုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေပဲ..."

"ပြောရရင် အချိန်တွေ ကြာလာတာရယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ခက်ခဲတာရယ်ကြောင့် အချက်အလက် တော်တော်များများက မတိကျဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ သေချာတာကတော့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ဒေသအသီးသီးမှာ သွေးစုပ်ခံရလို့ သေဆုံးသွားတဲ့ အမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်... အရင်တုန်းက ဖုတ်ကောင် အမှုတွေလောက် အကြီးအကျယ်တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ဒါတွေက များသောအားဖြင့် သီးခြား ဖြစ်ရပ်တွေဖြစ်ပြီး အကြီးစား ရွာတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်ခံရတာမျိုးတွေ မရှိဘူး... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ လို ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ နေရာမျိုးမှာဆိုရင် သူတို့က ဘယ်သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"အစောဆုံး ဘယ်လောက်အထိ ခြေရာခံလို့ ရလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အဲဒါက ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပါဘူး... ဟွာကျန်းဂိုဏ်း အပြတ်ရှင်းခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ သွေးစုပ်တဲ့ အမှုတွေက အဆက်မပြတ် ရှိနေခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အရမ်း ကြာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ကောလာဟလ တချို့ကိုပဲ ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ မှန်ကန်မှုကို အတည်မပြုနိုင်ဘူး... အစောဆုံး အတည်ပြုနိုင်တဲ့ အမှုကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကပဲ..."

ဒါ့အပြင် နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို အခြေခံပြီး ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို သူတို့ နှစ်ယောက်တည်း ကျင့်ကြံခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်... နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မိစ္ဆာ သိုင်းသမား အတော်များများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ရွာတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာတွေ၊ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းတာတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းကတော့ နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ လိုပဲ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်းတချို့ သုံးခဲ့ကြတော့ သူတို့ သွေးစုပ်နေလားဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ကြဘူး...

ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် အနည်းဆုံး မိစ္ဆာ သိုင်းသမား ဆယ်ယောက်လောက်က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးနိုင်တယ်... အဲဒီလူတချို့က နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ လိုပဲ ရွာတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာတွေ၊ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းတာတွေ အတွေ့အကြုံ ရှိကြပြီး တချို့ကတော့ သာမန် မီးရှို့၊ လူသတ်၊ လုယက် တာတွေ လုပ်ကြတယ်... ခြွင်းချက်မရှိ အဲဒီလူတွေ အားလုံးကို လက်တစ်ထောင် လူသတ်သမား စီခုန်းရှောင် နဲ့ မရဏကိုးထပ် တစ္ဆေမယ်တော် ယင်ကျိုနန် တို့လို သွေးစုပ်တဲ့ အမှုတချို့နဲ့ ဆက်စပ်လို့ ရနိုင်တယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျား အခု ဘာအစီအစဉ် ရှိလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်။

"ဒါက တံခါးခြောက်ချပ် အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုလို့ ငါ ထင်တယ်... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် အကြောင်းကို ငါတို့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြေညာသင့်တယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ... အဲဒီတော့မှ တံခါးခြောက်ချပ် က ဒါကို အကြောင်းပြပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရမှာ... အဲဒီလူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကြိုးကိုင်နေတဲ့သူ တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါတို့ ရှာဖွေနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ... အဲဒါက တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ အာဏာကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်... ရှာမတွေ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါတို့က အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ နယ်မြေတွေထဲ ဝင်ရောက်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အာဏာကို ကျင့်သုံးကာ သူတို့ကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖိနှိပ်သွားလို့ ရတယ်... အချိန် နည်းနည်းတော့ ပိုယူရလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီကိစ္စကို..."

"ခင်ဗျားရဲ့ အမှုကို ကျွန်တော် အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်... သဲလွန်စတစ်ခုခု ရတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြော..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း မပြောရင်တောင် ငါ မင်းကို ဆက်သွယ်မှာပါ... ငါ မအပါဘူး... မင်းလို သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကို အသုံးမချဘူးဆိုရင် အကြောင်းပြချက် အားလုံးနဲ့ ဆန့်ကျင်နေမှာပေါ့..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်လောက်ပြီ... အခကြေးငွေ ရှင်းကြရအောင်... တစ်ခုက အမြဲမရှိသော တစ္ဆေအိုကြီး အတွက်... နောက်တစ်ခုက နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ အတွက်လေ... အရင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ... ဆုကြေးငွေ က တစ်ပြားမှ မလျော့ရဘူးနော်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မင်း လျော့ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး... စိတ်မပူပါနဲ့... ယွင်ပြည်နယ် ဌာနချုပ်ကို တရားဝင် စာတစ်စောင် တင်ထားပြီးပါပြီ... ရန်ပုံငွေတွေ မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်... အော်... ဒါနဲ့... ငါ မင်းကို ကူညီခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စကရော ဘယ်လိုနေလဲ..."

"ယွီရှစ်ကျူး ကို ပြောတာလား..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"သူနဲ့ ငါ ရက်အနည်းငယ် အတူနေခဲ့ဖူးတယ်... သူက တံခါးခြောက်ချပ် နဲ့ မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ ငါ အတော်လေး သေချာတယ်... သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းက တာအို ထဲ ဝင်နေပြီလေ... မင်းလည်း ဓားသမား တစ်ယောက်ပဲ... ဓားသမား တစ်ယောက်ရဲ့ တာအို က တံခါးခြောက်ချပ် နဲ့ ဆန့်ကျင်နေရင် သူတို့ဆီ ဝင်လို့မရဘူးဆိုတာ မင်း နားလည်သင့်တယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"နှမြောစရာပဲ... အဲဒီကောင်လေးက ပါရမီ အရမ်း ပါတယ်... အဲဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ သူက ပထမတန်းစား သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ... ဒါ့အပြင် သူက အရမ်း ဇွဲကောင်းပြီး တရားမျှတမှုကိုလည်း အရမ်း မြတ်နိုးတယ်... သူက အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ..."

ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်

"သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်တော့ ပထမတန်းစားထက် ပိုပါတယ်... သူ့ရဲ့ စိတ်က ချည်နှောင်ခံထားရလို့ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကန့်သတ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ကို အသုံးမချနိုင်အောင် တားဆီးထားလို့ပါ... တစ်နေ့ကျရင် သူက သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ် ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိလာမှာပါ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ

"မင်း အဲဒီလို ပြောလေလေ... ပိုနှမြောစရာ ကောင်းတယ်လို့ ငါ ခံစားရလေလေပဲ..."

...

ချန်လင်ခရိုင် သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကူမော့သည် တံခါးခြောက်ချပ် ရုံးတော်တွင် တည်းခိုခဲ့၏။

တာဝမ်ကျွမ်း ကိစ္စကြောင့် ကူချူတုန်းမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ခဲ့ပြီး ခဏလောက် အနားယူရန် လိုအပ်ပေသည်။ ကူမော့သည်လည်း ဤအချိန်ကို အသုံးပြု၍ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားမော့သိုင်း ကို ကူချူတုန်းအား သင်ကြားပေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့၏။

အရင်က သဲကန္တာရထဲမှာ...

ကူချူတုန်းသည် ရွှမ်ရွှီးဓားသိုင်း ၏ ပြုပြင်ထားသော ဗားရှင်းကို ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကောချန်မိစ္ဆာဓား သည်လည်း ကူချူတုန်း၏ မင်ယွီကျင့်စဉ် နှင့် တစ်ခါတစ်ရံ သဟဇာတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓား‌ေမာ့သိုင်း ကို သင်ယူရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အစီအစဉ်များမှာ မကြာခဏ လွဲချော်တတ်ပေ၏။

တတိယမြောက်နေ့ မနက်စောစောတွင် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ခြံဝင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေခဲ့သည်။

"ညီအစ်ကိုကူ... တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီ..."

ကူမော့သည် မနက်စာ စားနေပြီး မေးလိုက်သည်

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ထိုင်ချလိုက်ပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် မှာ မင်းတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဓားမကြီးဂိုဏ်း ကို မှတ်မိသေးလား..."

"သိပ်မကြာသေးပါဘူး... သေချာပေါက် မှတ်မိတာပေါ့..."

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"သူတို့ အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရတယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောဆိုသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ဖြစ်သွားတာ... ဂိုဏ်းဝင် ၁၂၄ ယောက်စလုံးရယ်... ပြီးတော့ အစေခံ ၇၀ ကျော်ရယ် ညတွင်းချင်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး... အရေးအကြီးဆုံးက သူတို့ အားလုံး သွေးစုပ်ခံထားရတာပဲ..."