အခန်း (၁၇၉-၁၈၀)

အခန်း ၁၇၉:နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ

ကျိုးချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောသည်

"လုံးဝ ရှာမရဘူး ဟုတ်လား..."

လင်းသွမ့်ယွင် က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"လုံးဝ ရှာမရဘူးလို့တော့ ပြောလို့မရပါဘူး... ကျွန်တော့်ဆရာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်သွားလာရတာကို သဘောကျပေမဲ့ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ နယ်နိမိတ်ထဲမှာပဲ အမြဲ ရှိနေခဲ့တာလေ... သူ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ထဲကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုတင် အကြောင်းကြားလေ့ရှိတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း သူ ဘာစာမှ မပို့ခဲ့ဘူးဆိုတော့... သူ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ရှိနေရမယ်... ကျွန်တော် ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပြီး သူ့ကို ကူရှာပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ရဲ့ လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ လူတွေ အားလုံးကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

ချက်ချင်းပင် ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များကလည်း ပိုင်ချီလျောင် ကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီရန် သူတို့၏ ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့ကြ၏။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဤလူများက အပြင်ပန်းတွင်သာ လိုက်နာသလို ဟန်ဆောင်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဆန့်ကျင်ကြလိမ့်မည်ဟု ကျိုးချင်းဖုန်း မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းမှာ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နှင့် ဤဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု ၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။ အကယ်၍ ဟယ်ချန်ချင်း သာ လက်စားချေရန် အသက်ရှင်နေသေးသည် ဆိုပါက ပြဿနာမှာ ကြီးမားလှပေမည်။ ဓားမကြီးဂိုဏ်း ၏ ဥပမာမှာ ရှင်းလင်းသော သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

နာမည်ကျော် သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားက ပိုင်ချီလျောင် ကို ရှာဖွေရန် ကူညီမည်ဟု ဖော်ပြပြီးနောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်

"ဆရာကြီး ပိုင် ကို ရှာဖွေတာက တစ်ပိုင်းပါ... ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ တံခါးခြောက်ချပ် က မကြာသေးခင်က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ သံသယရှိရတဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းသမား အုပ်စု တစ်စုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်... သူတို့ကို ရှာဖွေဖို့ ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံးရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်... လူတိုင်းက သတင်းအချက်အလက်တွေ မျှဝေပြီး သတင်းတစ်ခုခု ရတာနဲ့ အချင်းချင်း အကြောင်းကြားကြပါ..."

ချက်ချင်းပင် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေသည်ဟု သံသယရှိရသော မိစ္ဆာ သိုင်းသမားများအတွက် အလိုရှိ ကြေညာစာ များကို ဂိုဏ်းချုပ်များထံ ဖြန့်ဝေရန် လူများကို လွှတ်လိုက်၏။

ထို့နောက်...

လူတိုင်းက မိစ္ဆာ သိုင်းသမားများ အကြောင်း ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် လူစုခွဲသွားကြသည်။

ကူမော့သည် ဓားမကြီးဂိုဏ်း ၌ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့်အတူ ရက်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဓားမကြီးဂိုဏ်း မှ သေဆုံးသွားသူများကို မြှုပ်နှံပြီးမှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လာရောက် ဂါရဝပြုကြသော သိုင်းဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူများလည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အုပ်စုသည် ချန်လင်ခရိုင် သို့ မပြန်ခဲ့ဘဲ ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် တွင် တံခါးခြောက်ချပ် ရုံး တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဗဟိုချက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ထိုဒေသရှိ သိုင်းလောက အင်အားစုများနှင့် ရောထွေးအောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဓားမကြီးဂိုဏ်း အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် ရှိ သိုင်းလောက အင်အားစုများမှာ ခေါင်းဆောင်မဲ့ ဖြစ်နေကာ တံခါးခြောက်ချပ် က အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

ကူမော့သည် မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ကူချူတုန်းအား ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားမော့သိုင်း ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ကူချူတုန်းသည် မင်ယွီကျင့်စဉ် ၏ သတ္တမ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့၏။

သူမ၏ ဓားမော့သိုင်း ပါရမီနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားမော့သိုင်း ၏ အရေးကြီးသော အချက်အချို့ကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင်...

ကူချူတုန်းသည် ခြံဝင်းထဲတွင် သူမ၏ ဓားသိုင်း ကို လေ့ကျင့်နေခဲ့၏။ သူမသည် မြင်းစီးဟန်ပန်ဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ၎င်းတို့၏ အဓိက အချက်များအတိုင်း တိုက်ကွက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဓားမကြီး လွှဲယမ်းမှု တစ်ခုစီတိုင်းမှာ သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံး စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

တောက်ပနေသော ဓားများကြားတွင် မှေးမှိန်သော ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ဓားစွမ်းအင်များ လည်ပတ်ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဤစွမ်းအင်များမှာ ပါးလွှာပြီး ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ကာ လေထဲတွင် တုန်ခါနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

အမိုးအောက်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့က သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ကူချူတုန်းဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်၏။

ကူချူတုန်းက သူမ၏ ဓားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခုတ်ချလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက သစ်သားတုတ်ကို အပိုင်းလေးပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် ခွဲဖြတ်လိုက်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားသိုင်း ရဲ့ အနှစ်သာရက သူ့ရဲ့ ရက်စက်မှု၊ ပြတ်သားမှုနဲ့ ကျစ်လျစ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ တည်ရှိတယ်... တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ပြတ်သားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ပါဝင်ပြီး အမှားလုပ်ဖို့ နေရာမချန်ထားဘဲ ပြိုင်ဘက်ကို အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းနဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ပေးဖို့ ရည်ရွယ်တယ်...

တိုက်ကွက်တွေက များသောအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းတာတွေနဲ့ အလျားလိုက် ခုတ်တာတွေဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်းပုံရပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်က မကာကွယ်နိုင်လောက်အောင် အရမ်း မြန်ဆန်တယ်... သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းပညာတွေကနေတစ်ဆင့် ဓားစွမ်းအင်တွေက ကြက်ခြေခတ် လိမ်ယှက်သွားပြီး ပြိုင်ဘက် မကာကွယ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ရုံသာမက ဓားစွမ်းအင်ရဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ ထောင့်ကလည်း ခန့်မှန်းရခက်တယ်...

ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ လက်ရှိ ဓားစွမ်းအင်က ဓားသိုင်း ရဲ့ အနှစ်သာရကို လုံးဝ မဖမ်းဆုပ်နိုင်သေးဘူး... အဲဒါက အဓိကအားဖြင့် စကားလုံး နှစ်လုံး အပေါ်မှာ အာရုံစိုက်တယ်... အမြန်နှုန်း နဲ့ ခန့်မှန်းရခက်မှု... အမြန်နှုန်း က ပြတ်သားပြီး ရှင်းလင်းရမယ်... ခန့်မှန်းရခက်မှု က ထူးဆန်းပြီး လှည့်စားတတ်ရမယ်..."

စကားပြောနေစဉ်...

ကူမော့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကူချူတုန်း၏ လက်ထဲမှ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ယူလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဓားသွားမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့၏။

သူ အနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ရာ ခြံဝင်းထဲရှိ ထင်းပုံမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဓားစွမ်းအင်များက မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်လာသော အဆိပ်ပြင်းသည့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လိမ်ကောက်သွားပြီး ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ အေးစက်သော အလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသော ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ အရှေ့နှင့် အနောက်သို့ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သို့တိုင် ထိုလိမ်ကောက်နေသော လိုင်းများက ထင်းတုံးတိုင်းကို ရစ်ပတ်သွားပြီး မိုးရွာသံကဲ့သို့ နူးညံ့သော အသံဖြင့် ကျိုးကြေသွားကာ သစ်သား အပိုင်းအစများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျဆင်းမီမှာပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားသိုင်း က မညှာမတာတဲ့ ဓားတစ်လက်ပဲ..."

ကူမော့က ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ကူချူတုန်း၏ လက်ထဲတွင် ပြန်ထားပေးရင်း ပြောလိုက်သည်

"မညှာမတာတဲ့ ဓားတစ်လက်က သနားညှာတာမှု ပြသရင် သူ့ရဲ့ အစွမ်းအပြည့်ကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းထဲ၌ ဓားစွမ်းအင်များက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသော တစ္ဆေအုပ်စု တစ်စုကဲ့သို့ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပေသည်။

ကူချူတုန်းသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အတွေးထဲ နစ်မြောနေခဲ့၏။

ကူမော့ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခြံဝင်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားကာ ကူချူတုန်းကို စဉ်းစားရန် ထားခဲ့လိုက်သည်။

သူ တံခါးအပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းက သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။

ကူမော့က ပြောသည်

"ခုနက ခြံဝင်းထဲမှာ ခင်ဗျား အလျင်စလို ပြေးလွှားနေတာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်တယ်... ကျွန်တော် ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် သွေးစုပ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ ထင်တယ်... ပြီးတော့ သေးသေးလေးလည်း မဟုတ်ဘူးထင်တယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မင်း ထင်တာ မှန်တယ်... ဓားမကြီးဂိုဏ်း ကနေ အပြန်လမ်းမှာ ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ခုစလုံး ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရတယ်ဆိုတဲ့ သတင်း အခုလေးတင် ရတယ်... ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာတွေက အရမ်း တိကျတယ်... ကျားငါးကောင် ဂိုဏ်း၊ အေးစက်မြစ်ဂိုဏ်း နဲ့ စုရှင်းသီလရှင်ကျောင်း တို့က လုံးဝနီးပါး အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရတယ်... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း၊ နဂါးတံခါးဂိုဏ်း၊ ရွှေလက်ဝါးဂိုဏ်း နဲ့ ထုံဆန်းတောင် ဂိုဏ်း တို့ကလည်း အသီးသီး ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်... သူတို့ အခု ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ မှာ စုဝေးနေကြတယ်... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်ကို အရှင်ဖမ်းမိထားပြီး သိုင်းဂိုဏ်း အများအပြားက ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ ဆီကို အလျင်စလို သွားနေကြတယ်..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ဘယ်သူ အဖမ်းခံရတာလဲ... နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို သူတို့ သိသွားပြီလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ဖမ်းမိထားတဲ့ ဖုတ်ကောင်က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းသမား မရဏကိုးထပ် တစ္ဆေမယ်တော် ယင်ကျိုနန် ပဲ..."

ကူမော့သည် ယင်ကျိုနန် ဆိုသော နာမည်ကို မှတ်မိနေ၏။

သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်စနစ်ထဲတွင် သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်:

[အလိုရှိသော ပစ်မှတ်: ယင်ကျိုနန်]

[တာဝန် အဆင့်: ကြယ်နှစ်ပွင့်]

[တာဝန် ဆုကြေး: ရွှမ်သံမဏိဓားမြှောင်]

[မှတ်ချက်: တာဝန် သက်တမ်းကုန်သွားပါပြီ]

ထိုမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပြီး ယင်ကျိုနန် မှာ တံခါးခြောက်ချပ် ၏ လက်ထဲ ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ သိလိုက်သည်။ သူ၏ စနစ်ထဲတွင် အလိုရှိသော ရာဇဝတ်ကောင် အများအပြား ပါဝင်နေသောကြောင့် ဤအခြေအနေမျိုးကို အရင်ကလည်း သူ ကြုံဖူးခဲ့ပေ၏။

ပြီးတော့ အဲဒီ အလိုရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တွေ အဖမ်းခံရတာနဲ့ စနစ်က

"တာဝန် သက်တမ်းကုန်သွားပါပြီ" ဆိုတဲ့ မှတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မယ်...

ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံနှိမ့်ကာ ဆက်ပြောသည်

"သူတို့ဆီကနေ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုမှ ထုတ်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ချုံးဆန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်းသွမ့်ယွင် လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေရဲ့ အဆိုအရ ဖုတ်ကောင်က ပုံမှန်လူ ဖြစ်ပေမဲ့ ပုံမှန်လည်း မဟုတ်ဘူးလို့ သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်တဲ့... သူ့ရဲ့ စိတ်နဲ့ ဆန္ဒက ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး ကျွန်ပြုခံထားရတော့ သူ့ဆီကနေ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ထုတ်ယူလို့ မရဘူးတဲ့..."

"ဝိညာဉ်ကျွန်ပြုခြင်းလား..."

ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာ တွေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"သိုင်းလောကမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝိညာဉ်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း မဟာပညာရပ် လိုမျိုးပဲ... ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ပြောင်းရွှေ့ခြင်း မဟာပညာရပ် မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို အချိန်တိုအတွင်းပဲ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး သူတို့ကို လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားစေကာ ဘာမှတ်ဉာဏ်မှ မရှိဘဲ နိုးလာစေတယ်လေ...

ဒါပေမဲ့ ဒီ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် က မတူဘူး... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က သတင်းပို့တဲ့ တပည့်ရဲ့ အဆိုအရ ယင်ကျိုနန် က သာမန်လူ တစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှမကွာဘူးတဲ့... ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်း သစ္စာရှိပြီး သူ့နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ဖော်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်...

ဒါပေမဲ့ ရွှေလက်ဝါးဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှာ လျှို့ဝှက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ် တစ်ခု ရှိတယ်လေ... ယင်ကျိုနန် ရဲ့ အသိစိတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... အဲဒါက လုံးဝ ချိုးဖျက်လို့မရတဲ့ အမျိုးအစားပဲ... အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ သေသွားလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ဒါဆို အကျဉ်းသားကို ဖမ်းမိခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူးပေါ့..."

"အသုံးမဝင်ဘူးလို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်

"မင်း ဒီမှာ ရှိနေလို့ အသုံးဝင်တာပါ..."

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ယင်ကျိုနန် ရဲ့ အသိစိတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ရှိနေတယ်ဆိုတာကို နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက သေချာပေါက် သိမှာပဲ... ဒါကြောင့် သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိသွားလည်း သူ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ယွင်ပြည်နယ် သူရဲကောင်းကြီးနဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး ကူမော့ က ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ကို ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ရင် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက စိုးရိမ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

"သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အပေါ် သူ ဘယ်လောက်ပဲ ယုံကြည်မှု ရှိနေပါစေ... နာမည်ကျော် မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ စကားတွေရှေ့မှာ သူ တုန်လှုပ်သွားမှာပဲ... သူ သေချာပေါက် သည်းခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ အဲဒါကို အတည်ပြုဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်... ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်... သူ မလှုပ်ရှားမှာကိုပဲ ငါတို့က စိုးရိမ်တာ... သူ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြမိသွားမှာပဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"သူ လာမယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာလား..."

"သေချာတာပေါ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် တိုက်ခိုက်သူက ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ခုရဲ့ တည်နေရာတွေနဲ့ ထွက်ခွာမယ့် အချိန်တွေကို တိတိကျကျ သိနိုင်ခဲ့တယ်လေ... ဆိုလိုတာက တိုက်ခိုက်သူဟာ ဓားမကြီးဂိုဏ်း ရဲ့ စာပို့ဖို့ တာဝန်နဲ့ လာခဲ့တဲ့ လူတွေထဲမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာက သာမန် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ...

ပြီးတော့ အခု ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ခုက လူတွေတင် မကဘူး... တာဝန်မှာ ပါဝင်ဖို့ လာခဲ့ကြတဲ့ သိုင်းလောက အင်အားစု အသီးသီးက လူတွေ အားလုံးကလည်း ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ ကို ပြန်လာနေကြပြီ... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ပြန်လာတဲ့သူတွေက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နဲ့ သက်ဆိုင်ချင်မှ သက်ဆိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ ပြန်မလာဘူးဆိုရင်တော့ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သေချာတယ်... ဒါကြောင့် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကလည်း ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ ကို သေချာပေါက် အလျင်အမြန် လာလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"အဲဒါက ယုတ္တိတန်ပါတယ်... ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဖိအားပေးဖို့ ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ဆိုတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးချသင့်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကျစ်ပါစေ... တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လောက်ပဲ ယုံကြည်မှု ရှိနေပါစေ..." "နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းကြီး က ဘာစိုးရိမ်စရာမှ မရှိဘဲ အဲဒါတွေကို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး... ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနိုင်တယ်လို့ ငါ မယုံဘူး..."

ကူမော့က ရယ်မောလိုက်သည်

"သူတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်

"သူတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေရင်တော့ ငါတို့ အဆင့်လိုက် ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားရမှာပေါ့... ယင်ကျိုနန် ကို ဖမ်းမိတာက သူမ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်ပြီး ငါတို့ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ အရင် ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... မိစ္ဆာ သိုင်းသမား အုပ်စု တစ်စုက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေကြတယ်လေ... ငါတို့ ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားမယ်...

ဒီလူတွေ အားလုံးက ယင်ကျိုနန် လို ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား တွေ ရှိနေနိုင်ပြီး နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စ တစ်ခုလေးတောင် ထုတ်ဖော်ပြောမှာ မဟုတ်ပေမဲ့...

သူတို့ ကိုယ်တိုင်က သဲလွန်စတွေပဲ... သူတို့မှာ အမြဲတမ်း တူညီမှုတွေ၊ ဆုံမှတ်တွေ ရှိကြတယ်... ဖြည်းဖြည်းချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားရင် နောက်ဆုံးမှာ သဲလွန်စတချို့ကို ငါတို့ သေချာပေါက် ရှာတွေ့လာမှာပါ..."

ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဒါဆို... ငါတို့ အခု ထွက်သွားကြမလား..."

"သေချာတာပေါ့... မြန်လေ ကောင်းလေပဲ..."

ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ သည် ဟန်ယာကူးတို့ဆိပ် နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ အတော်လေး ကြီးမားသော စီးပွားရေး မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပေ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် အတော်လေး စည်ကားလေ့ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သိုင်းလောက အင်အားစုများ စုဝေးနေကြသဖြင့် အနည်းဆုံး သိုင်းပညာရှင် လေးငါးရာခန့် ရှိနေပြီး ပို၍ပင် စည်ကားနေပေသည်။

လက်ရှိ အာရုံစိုက်မှု ဗဟိုချက်မှာ ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ ရှိ လု မိသားစု စံအိမ် ဟုခေါ်သော စံအိမ်တစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

ကူမော့၊ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် တံခါးခြောက်ချပ် မှ ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်စုတို့သည် နေ့ရောညပါ ခရီးသွားခဲ့ကြပြီး ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သိုင်းလောကမှ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာက သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ရောက်လာကြပြီး ကူမော့အား လု မိသားစု စံအိမ် ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချုံးဆန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်းသွမ့်ယွင် နှင့် ရွှေလက်ဝါးဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်တို့က ကူမော့နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့ကို သီးသန့် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

အထဲတွင် လက်နှစ်ဖက် ပြတ်နေသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို တုတ်ခိုင်သော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး လက်မခန့် တုတ်သော သံကြိုး လေးချောင်းကို ကျောက်တုံးကြီး လေးတုံးတွင် ရစ်ပတ်ထားပေ၏။

အမျိုးသမီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အေးစက်သော ရောင်ဝါများ ထုတ်လွှတ်ကာ တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေကာ ရေခဲအဆိပ် မိနေသည့် လက္ခဏာများ ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခဲ့သည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာ သိုင်းသမား မရဏကိုးထပ် တစ္ဆေမယ်တော် ယင်ကျိုနန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကူမော့ ရှေ့တိုးသွားပြီး ယင်ကျိုနန် ၏ နဖူးကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှု သဲလွန်စများကို သူ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ သိုင်းပညာများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ မသိသောကြောင့် ၎င်းကို သဘာဝကျကျ မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပေသည်။

ကူမော့ ခေါင်းခါသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချင်းဖုန်း၊ လင်းသွမ့်ယွင် နှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသော်လည်း အရမ်းကြီး စိတ်ပျက်မသွားကြချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မလာခင်ကတည်းက ကူမော့အနေဖြင့် ယင်ကျိုနန် ၏ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ကို မချိုးဖျက်နိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ချေအတွက် သူတို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ အခန်းထဲတွင် ခဏတာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်...

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် လင်းသွမ့်ယွင် တို့ အပြင်ထွက်လာကာ ကူမော့ကလည်း ယင်ကျိုနန် ၏ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ကို ချိုးဖျက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး ယင်ကျိုနန် မှာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်ရာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပေ၏။

သို့သော်လည်း ထိုညတွင် အကဲခတ်တတ်သော လူအချို့က တံခါးခြောက်ချပ် ၏ ထိပ်တန်း အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ် အချို့ လု မိသားစု စံအိမ် တွင် မရှိကြကြောင်း သတိထားမိခဲ့ကြသည်။

ညဉ့်နက်ချိန်တွင် လု မိသားစု စံအိမ် ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခု၌...

အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်သည် စိုးရိမ်မှုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဟိုဘက်ဒီဘက် လမ်းလျှောက်နေခဲ့၏။

သူရဲကောင်းများ စုဝေးရာ လု မိသားစု စံအိမ် တွင် ဤလူအား သီးခြား ခြံဝင်းတစ်ခု ပေးထားသဖြင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သဘာဝကျကျ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူသည် မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ၏ သခင် ခယ်ဝမ်ရွှေ ဖြစ်ပေ၏။ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု လောက် မမြင့်မားသော်လည်း ၎င်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု ပြီးလျှင် ဒုတိယ အကြီးဆုံး အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သခင် ခယ်ဝမ်ရွှေ သည် လက်ရှိ ချုံးဆန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်းသွမ့်ယွင် နှင့် တန်းတူဖြစ်သော လူငယ် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လင်းသွမ့်ယွင် ၏ နောက်ကွယ်တွင် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ရှိနေသောကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုမို ကြီးမားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သခင်..."

ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာရှိသည့် ခါးကုန်းနေသော အဘိုးအို တစ်ဦး တံခါးဝတွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤလူမှာ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ၏ အိမ်တော်ထိန်းချုပ် ဖြစ်ပြီး ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော လူယုံ ဖြစ်ပေသည်။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခယ်ဝမ်ရွှေ က သူ့ကို အလျင်အမြန် အထဲသို့ ဝင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် တံခါးကို ပိတ်ကာ အသံလွှင့်ရန် အတွင်းအားကို အသုံးပြု၍ မေးလိုက်သည်

"ဘယ်လိုနေလဲ..."

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး ကလည်း အသံလွှင့်၍ ပြန်ဖြေသည်

"သခင်... သခင် ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပါပဲ... နေ့လယ်က သတင်းက သူတို့ လွှင့်လိုက်တဲ့ အခိုးအငွေ့ ဗုံး တစ်ခုပါပဲ... ကူမော့၊ ကျိုးချင်းဖုန်း နဲ့ လင်းသွမ့်ယွင် တို့ အခု လု မိသားစု စံအိမ် မှာ မရှိကြပါဘူး..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး သူက ဆက်လက်၍ အသံလွှင့်လိုက်သည်

"ဒါက ဒုက္ခရောက်ပြီပဲ... ကူမော့ဆီမှာ ငါ ထည့်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ကို ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တကယ် ရှိနေလောက်တယ်...

သူတို့က နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ လု မိသားစု စံအိမ် မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိသွားလို့ တမင်သက်သက် လူသိရှင်ကြား လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..." ကူမော့က အမှတ်အသားကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတာက ငါတို့ရဲ့ သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်တာပဲ... အမှန်တရားကတော့ ကူမော့က အဲဒါကို ချိုးဖျက်နိုင်ပေမဲ့ အရမ်း ခက်ခဲပြီး လမ်းတစ်ဝက်မှာ အနှောင့်အယှက် ခံခဲ့ရလို့ သူတို့က အမှတ်အသား ချိုးဖျက်တာ ကျရှုံးသွားတယ်လို့ ပြောပြီး ယင်ကျိုနန် ကို အမှတ်အသား ချိုးဖျက်ဖို့ တိတ်တဆိတ် ရွှေ့ပြောင်းသွားတာပဲ...

ဒါပေမဲ့ သူတို့ အမှားလုပ်သွားတယ်... ယင်ကျိုနန် သေသွားပြီလို့ သူတို့ မပြောခဲ့သင့်ဘူး... သူတို့သာ အဲဒီလို မပြောခဲ့ရင် သူတို့က အခိုးအငွေ့ ဗုံး တစ်ခု လွှင့်လိုက်တယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက အဝေးကနေ သူ့ကို နှုတ်ပိတ်လို့ မရပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတော့ ငါ ခံစားနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူးလေ... အခု ယင်ကျိုနန် ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား က ရှိနေသေးတယ်ဆိုတော့ ယင်ကျိုနန် မသေသေးဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ...

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး က မေးလိုက်သည်

"သခင်... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ က ပြောသည်

"စီခုန်းရှောင် နဲ့ တခြားသူတွေကို ယင်ကျိုနန် ရဲ့ နေရာကို ငါ ရှာနိုင်ပြီး လှုပ်ရှားလို့ရတယ်လို့ သတင်းပို့လိုက်... ဝိညာဉ်ကျွန် အမှတ်အသား ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကူမော့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက အရမ်း ခက်ခဲပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်တွေကို အများကြီး ကုန်ခန်းစေမှာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဆယ်ပုံတစ်ပုံအောက်တောင် လျော့ကျသွားမှာ သေချာတယ်... သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက် ရွှေ့ပြောင်းမှုက တကယ်တော့ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ... သူတို့သာ လု မိသားစု စံအိမ် မှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး က အနည်းငယ် သံသယဖြင့် ပြောသည်

"သခင်... မြို့ထဲမှာ သိုင်းဆရာကြီးတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လေ... တိုက်ပွဲ စဖြစ်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ စစ်ကူတွေ အရမ်း မြန်မြန် ရောက်လာမှာပဲ... အဓိက ပြဿနာက ကူမော့က မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်လေ... အဲဒါက..." "စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုတွေကိုတောင် ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲမှာပဲ... ကျွန်တော်တို့သာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး သူက ပြောသည်

"အခု ငါတို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလို့လား... စွန့်စားရုံပဲ ရှိတော့တာ... ယင်ကျိုနန် ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချုပ်နှောင်မှုကို ကူမော့ ချိုးဖျက်မယ့် အချိန်ကို ဒီမှာ ထိုင်စောင့်နေတာထက်စာရင် ပိုကောင်းပါတယ်... ငါတို့သာ ဝိုင်းတိုက်ခံရရင် သေချာပေါက် သေမှာပဲ...

ငါတို့ရဲ့ ကံကို စမ်းကြည့်ဖို့ အရင် လှုပ်ရှားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်... မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်း ရှိနိုင်သေးတယ်လေ... ငါတို့သာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရရင် လူသတ်ပွဲကြီး လုပ်ပစ်လိုက်မယ်... ရန်သူ အားလုံးကို သတ်ပြီး ငါ့အဖေအတွက် လက်စားမချေနိုင်ရင်တောင် အဲဒါက လုံလောက်ပါတယ်... ငါ သေသွားရင်တောင် တမလွန်မှာ ငါ့အဖေကို တွေ့ဖို့ မျက်နှာ ရှိမှာပါ..."

အခန်း ၁၈၀: ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင်

ညဉ့်နက်ချိန်တွင် ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ ရှိ မထင်ရှားသော ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခု၌...

ညအမှောင်ကျလာပြီး ကြယ်ရောင်များက မြေပြင်ကို အလှဆင်ထား၏။

အထဲတွင် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားသော တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး အချို့က သတိကြီးစွာဖြင့် ကင်းလှည့်နေကြသည်။ သူတို့ဘေးတွင် ကိုယ်ကျပ်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော ချုံးဆန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်များက အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်ကာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလေးကိုတောင် မလွတ်တမ်း ကြည့်နေကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ ညအမှောင်ထဲမှ လင်းနို့များကဲ့သို့ အနက်ရောင် ပုံရိပ် ခုနစ်ခုက ခြံဝင်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အမိုးများပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မှိုင်းညို့နေသော လရောင်က သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို မင်ရည်ကဲ့သို့ အမည်းရောင် ဖြစ်နေစေ၏။

အလယ်ရှိ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားက သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်ကာ သိမ်မွေ့သော အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျန် ခြောက်ယောက်က လေးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားများကဲ့သို့ ခြံဝင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းလာကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပြင်းထန်ပြီး ရုတ်တရက်ဆန်ကာ အတွင်းရှိ တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူးများနှင့် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

"ရန်သူ လာပြီ..."

ဉာဏ်မြန်သော တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်ဦးက သူ၏ ဓားကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ တောက်ပမှုက ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်နေသော ညကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြား ထောက်လှမ်းရေးမှူးများကလည်း သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ဓားများ တောက်ပသွားခဲ့၏။ ချုံးဆန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်များကလည်း သူတို့၏ ဓားများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ ဓားဝင်္ကပါ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ချိန်တွင် ဓားချင်း ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်း ခြံဝင်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော သားရဲများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ဓားများကို အကြောက်အလန့် မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဓားများနှင့် ဓားမော့များက သူတို့ကို ထိခိုက်မိသောအခါ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ချွင် ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားသော်လည်း သူတို့၏ အရေပြားမှာ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းကို အပြာရောင် ကြေးဝါရောင် အလင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး ဓားများနှင့် လှံများကို အမှန်တကယ်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိပုံ ရပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူးများနှင့် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ဂရုတစိုက် တည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ပြိုကွဲသွားပြီး လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့၏။ သို့သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးမှာ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။ သူတို့သည် ထောက်လှမ်းရေးမှူးများနှင့် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း တပည့်များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး ပင်မခန်းမဆောင် တံခါးကို အလျင်အမြန် ချိုးဖျက်ကာ အထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြ၏။

အထဲတွင် လက်နှစ်ဖက် ပြတ်နေသော ယင်ကျိုနန် သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး လဲနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သလို အော်လည်း မအော်နိုင်ဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကူမော့သည် ခန်းမအလယ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်နေကာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများကို လုံးဝ သတိမထားမိသည့်အလားပင်။ ကူချူတုန်းသည် သူ၏ ဘေးတွင် ကပ်ရပ်နေပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ သွေးနီရောင် အလင်းဖြင့် တောက်ပနေကာ ၎င်း၏ ဓားသွားမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့်အလားပင်။ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် လင်းသွမ့်ယွင် တို့သည် ခန်းမ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဓားရှည်များကို ဆွဲထုတ်ထားကာ ဓားသွားများမှာ ထက်မြက်ပြီး အေးစက်နေကာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ငါတို့ သူတို့ ထောင်ချောက်ထဲ မိသွားပြီ... ဆုတ်..."

ခါးကုန်းနေသော ဆံပင်ဖြူ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား တစ်ဦးက အလျင်စလို ဟစ်အော်လိုက်၏။

လုံးဝနီးပါး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးစလုံးက မီးခိုးဗုံးများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး မြေပြင်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေသော ကူမော့သည် သူ၏ ခြေဖျားများကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်ရာ အားကောင်းသော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုက ကြမ်းတမ်းသော ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ မြေပြင်မှ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဤအားကောင်းသော အတွင်းအားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိကျပြီး မြေပြင်သို့ မကျသေးသော မီးခိုးဗုံးများကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေကာ ခြံဝင်းနံရံကို ကျော်လွန်၍ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေပြီး အသုံးမဝင်သော အခွံများ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူချူတုန်း၊ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် လင်းသွမ့်ယွင် တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

ကူချူတုန်းသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓား ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဆန်းပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သွေးနီရောင် မီးတောက်တစ်ခုက ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းကာ ထက်မြက်လှပေ၏။

ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဓားသိုင်းမှာ သမားရိုးကျ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ တိုက်ကွက်များက ကောက်ကျစ်ပြီး ရက်စက်ကာ ထိုးချက်တိုင်းက ပြိုင်ဘက်၏ အရေးကြီးသော နေရာများကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေခဲ့သည်။ လင်းသွမ့်ယွင် ၏ ဓားသိုင်းမှာမူ မျှတပြီး တည်ငြိမ်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးပြီး အဆက်မပြတ်ဖြစ်ကာ တိုက်ကွက်တိုင်းက နောက်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်နေခဲ့၏။

ဓားအလင်းရောင်များနှင့် အရိပ်များ၏ တောက်ပမှုများက အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အေးစက်သော ဓားစွမ်းအင်နှင့် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံကာ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ခန်းမထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့၏။

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် တံခါးခြောက်ချပ် ထောက်လှမ်းရေးမှူးများသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အချက်ပြမီး တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ "ဝှီး" ဟူသော အသံနှင့်အတူ အချက်ပြမီးက ညကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားကာ ၎င်း၏ အရောင်စုံ အလင်းရောင်က မြို့အထက် ကောင်းကင် တစ်ဝက်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ခြံဝင်းဘေးရှိ အမိုးပေါ်တွင် နောက်ဆုံး မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား၏ သူငယ်အိမ်များတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူသည် တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး အမိုးပေါ်မှ ဆင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ပတ်တီးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသော လူငယ်လေး တစ်ယောက် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကူမော့ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကြောက်လန့်မှု တစ်ချက်က သူ၏ သူငယ်အိမ်များကို ဥက္ကာပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ တုန်ခါမှုလှိုင်းက အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အမိုးမှ အုတ်ကြွပ်များကို မြှောက်တင်လိုက်ကာ ကူမော့အပေါ်သို့ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မိုးရွာချလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချိတ်များကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းများက လက်မဝက်ခန့် ချက်ချင်း ရှည်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်သည်းများက ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်ကာ အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကူမော့၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့သည်။ လက်သည်းများက လေထုကို ဆွဲဖြဲပစ်မည့်အလား အူဝဲနေခဲ့၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကူမော့က ဖွဖွလေး နှာမှုတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသွားကာ လေထုကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ ဤအေးစက်သော နှာမှုတ်သံနှင့်အတူ လွင့်စင်လာသော အုတ်ကြွပ်များမှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်ကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။

အနှောင့်အယှက် မရှိဘဲ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ ရောင်ဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခု သို့မဟုတ် ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသထွက်နေသည့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူသည် နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ အားကောင်းသော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော နဂါးပုံစံ စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏ လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ထားကာ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားက လေထုကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အပူလှိုင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားစေခဲ့၏။

"ဝုန်း..."

နဂါးပုံစံ စွမ်းအင်သည် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား၏ လက်သည်းများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားကာ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုက ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားမှာ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း..."

မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားသည် မီတာအတော်များများ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် သူ၏ ကျောက ခြံဝင်းနံရံကို ပွတ်တိုက်သွားကာ အပျက်အစီး ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုကို လွင့်စင်သွားစေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မီတာအတော်များများ နက်သော တွင်းကြီးတစ်ခုထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားချိန်တွင် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ဥက္ကာပျံတစ်စင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည့်အလား နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အပြာရောင် အုတ်ခဲများ ကြေမွသွားပြီး ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ ဖုန်မှုန့်များက အဝါရောင် နဂါးတစ်ကောင် သုံးကိုက်ခန့် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားသည့်အလား မြင့်တက်လာပြီး ကျောက်အုတ်များ ပြိုကျကာ မြေကြီးများ လွင့်စင်သွားပြီး မီးခိုးများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ခြံဝင်းထဲရှိ တိုက်ပွဲမှာလည်း တူညီစွာ ပြင်းထန်နေခဲ့၏။

မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးသည် ကူချူတုန်း၊ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် လင်းသွမ့်ယွင် တို့ ဦးဆောင်သော တိုက်ခိုက်မှုအပြင် တံခါးခြောက်ချပ် မှ ထောက်လှမ်းရေးမှူး အများအပြားနှင့် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အထူးသဖြင့် ကူချူတုန်းမှာ ထင်ရှားနေခဲ့၏။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကူချူတုန်း၏ သိုင်းပညာများမှာ ဓားသိုင်းတွင် သိုင်းလောက၌ ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရှိသော ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် လင်းသွမ့်ယွင် တို့ထက် နိမ့်ကျပေသည်။ ကူချူတုန်းမှာ သူတို့ထက် တစ်ဆင့် နိမ့်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကောချန်မိစ္ဆာဓား မှာ ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးမှာ ဓားများနှင့် လှံများကို ခံနိုင်ရည် ရှိကြသော်လည်း ကောချန်မိစ္ဆာဓား ရှေ့တွင်မူ တိုဟူး ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြ၏။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ၏ ပြင်းထန်သော မီးတောက် လက္ခဏာမှာ ဖုတ်ကောင် သိုင်းပညာ၏ အေးစက်သော စွမ်းအားကို တန်ပြန်ရာတွင် အလွန် ထိရောက်မှု ရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ခြံဝင်းထဲရှိ လက်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် ကူချူတုန်း တစ်ယောက်တည်းက ဖိအား တစ်ဝက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။ သူမ ပိုတိုက်လေလေ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ကောချန်မိစ္ဆာဓား ၏ တိုးမြှင့်မှုနှင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် မှ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော အတွင်းအားများဖြင့် သူမသည် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားများကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားများ၏ ခေါင်းဆောင်ကို လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ ထုချလိုက်စဉ် အခြား မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသား ခြောက်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားကြ၏။

"ဝုန်း..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိ တွင်းထဲမှ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကူမော့၏ မြေကြီးထဲသို့ ထုချခံလိုက်ရသော မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားသည် မတ်တတ်ရပ်လာပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ ငွေရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

သူ၏ မျက်နှာဖုံး ကျွတ်သွားပြီး သူ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

လင်းသွမ့်ယွင် က သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ မှတ်မိသွားပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်

"ခယ်ဝမ်ရွှေ... မင်းပဲ..."

ချက်ချင်းပင် အခြား မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသားများက ခယ်ဝမ်ရွှေ ဆီသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့ အားလုံးမှာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေကြပြီး သူတို့ထဲမှ သုံးယောက်မှာ လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်နေခဲ့သည်။ သူတို့ ကူချူတုန်းကို ကြည့်နေသော မျက်လုံးများထဲမှ မုန်းတီးမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကူချူတုန်း လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ခယ်ဝမ်ရွှေ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ လည်ပင်းမှ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သွေးမြူများက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရှည်လျားသော အစွယ်နှစ်ချောင်းက သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်များတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက လင်းသွမ့်ယွင် ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"လင်းသွမ့်ယွင်... မင်းရဲ့ ဆရာ အဲဒီ လူယုတ်မာကြီးကသာ အဲဒီတုန်းက ငါ့အဖေကို မသတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းက ငါနဲ့ တန်းတူဖြစ်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိုက်တန်မှာလဲ..."

လင်းသွမ့်ယွင် က အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်

"မင်းက ဟယ်ချန်ချင်း ရဲ့ သားလား..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်

"ငါ့အဖေမှာ အသက်ရှင်နေသေးတဲ့ သားတစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ မင်း မထင်ထားခဲ့ဘူး မဟုတ်လား... အဲဒီ အရေခြုံတွေက အဲဒီတုန်းက ဟွာကျန်းဂိုဏ်း ကို အပြတ်ရှင်းခဲ့ပြီး ငါတို့ ဟယ် မိသားစု ကိုပါ အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အရေခြုံတွေက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် သူတို့ အောင်မြင်ပြီလို့ ထင်ခဲ့ကြတာ... ..." "ငါ့အဖေမှာ ငါ... သူ့ရဲ့ သား ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြဘူး... အဲဒီတုန်းက ငါက အသက် နည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ငါ့အဖေက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ငါ့ဆီ တိတ်တဆိတ် ပေးခဲ့တယ်... အဲဒါကို ငါ ကြီးလာမှ ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တာ... ဟားဟားဟား... မင်းကို ငါ ပြောမယ်... မင်းရဲ့ ဆရာ... အဲဒီ အရေခြုံ ပိုင်ချီလျောင် ကို ငါ ဖမ်းမိတုန်းက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ဆက်ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို သူ မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး... ဟားဟားဟား..."

လင်းသွမ့်ယွင် က ထိတ်လန့်သွားပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်

"ငါ့ဆရာကို မင်း ဘာလုပ်လိုက်လဲ..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်

"သူ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သေသွားတယ်... သူ့အသားတွေကို အပိုင်းပိုင်း လှီးပြီး ပြုတ်လိုက်တာ... ငါ သူ့အသားတွေကို ချက်နေတာကို သူ့ကို ကြည့်ခိုင်းထားတယ်... အဲဒီ အဘိုးကြီးက တော်တော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်... သူ မသေခင် တစ်ရက်နဲ့ တစ်ညလုံးလုံး သည်းခံသွားခဲ့တယ်..."

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်..."

လင်းသွမ့်ယွင် က ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ ဓားကို ခယ်ဝမ်ရွှေ ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

သူ၏ ဓားမှာ မြန်ဆန်လှပြီး ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ နှလုံးကို ချက်ချင်း ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဓားမှာ ကွေးသွားပြီး ကျိုးသွားခဲ့ပေသည်။

ခယ်ဝမ်ရွှေ က အထင်သေးစွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လင်းသွမ့်ယွင် ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်၏။

လင်းသွမ့်ယွင် က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ ချွင် ဟူသော အသံနှင့်အတူ...

သံတုံးနှစ်တုံး ရိုက်ခတ်သွားသည့်အလား သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လင်းသွမ့်ယွင် မှာ မီတာအတော်များများ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပေ၏။

ခယ်ဝမ်ရွှေ က အေးစက်စွာ ပြောသည်

"မင်းက ပိုင်ချီလျောင် အဘိုးကြီးရဲ့ ဗာဂျရာသံမဏိအင်္ကျီ သိုင်းကို တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း သင်ယူထားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး... ဒီနေ့ မင်းတို့ အားလုံး သေရမယ်... ပြီးတော့ ငါ့အဖေအတွက် မင်းတို့ အားလုံး နောင်တရရမယ်..."

သူက ကူမော့ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်

"အထူးသဖြင့် မင်း... သူများကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်တဲ့ မင်းက အသေသင့်ဆုံးပဲ..."

ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အသံလှိုင်းမှာ တူကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အမိုးပေါ်မှ အုတ်ကြွပ်များကို တုန်ခါသွားစေကာ မီတာအတော်များများ အတွင်းရှိ သစ်ကိုင်းများကို ပြုတ်ကျသွားစေခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားပြီး သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ ကျုံ့သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အရေခွံနှင့် အရိုးများသာ ကျန်တော့ပြီး သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏。 ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ငွေရောင် သံချပ်ကာတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ သူ့ကို ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သေခြင်းတရား၏ ထူထဲပြီး စူးရှသော အနံ့ဆိုးကြီး လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ခြေထောက် တစ်ချက် ဆောင့်လိုက်မှုနှင့်အတူ မြေကြီးမှာ ပွင့်ဟသွားပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ကူမော့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကာ သူ၏ လမ်းကြောင်းရှိ လေထုကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံကဲ့သို့ပင်။

လင်းသွမ့်ယွင် သည် ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ လက်နက်များ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို ခုနကတင် မြင်တွေ့ထားပြီး ယခု ခယ်ဝမ်ရွှေ က ပိုမို အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်သောအခါ အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်း ကူ... တစ်ယောက်တည်း မတိုက်နဲ့... အတူတူ သွားကြရအောင်..."

သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ကူမော့က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ရောင်ဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ အားကောင်းသော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏ နေမင်းအစစ်အမှန်ချီ ကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ တွန်းပို့လိုက်ပြီး နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်သည့် "လေကိုစီးနင်းသော နဂါးခြောက်ကောင်" ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားသော အပူချိန်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် နဂါးပုံစံ စွမ်းအင် ခြောက်ခုက အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲမှ ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားကာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားကြ၏။

စွမ်းအင်သည် ဖုတ်ကောင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားပြီး နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် မှာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ နောက်ကွယ်ရှိ အိမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်သွားခဲ့၏။ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အိမ်မှာ အလေးချိန်ကြောင့် ပြိုကျသွားပြီး အုတ်ခဲများနှင့် ကျောက်တုံးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း..."

အပျက်အစီးများကြားမှ ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် သည် မနည်း ရုန်းကန်ထလာပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း ဤဟိန်းဟောက်သံတွင် ယခင်က လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အား မပါဝင်တော့ဘဲ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး သူ၏ ငွေရောင် သံချပ်ကာပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ အက်ကွဲကြောင်းများမှာ သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ပိုမိုကျယ်လာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် တုံးအသည့် "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ ကလီစာများမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကြောင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကာ လောကကြီးထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။