အခန်း (၈၉-၉၀)

အပိုင်း(၈၉)

ယီရင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် မာဒြာများကို လှည့်ပတ်လိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ နဂါး တစ်ကောင်ကို လေးကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းနှင့် တူနေသည်။ ဤ အကောင်စုတ်များမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ဂုဏ်သိက္ခာ ကင်းမဲ့နေသည်။ သူတို့တွင် လူအင်အားနှင့် စွမ်းအား ရှိနေပါလျက်နှင့် သူတို့ထက် အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်မျှ ငယ်ရွယ်သော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို ချုံခို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ယီရင် သူမ၏ ဒေါသနှင့် ဝိညာဉ်ကို အမှတ်တစ်ခုဆီသို့ စုစည်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်က ပိုမို ထင်ရှား ရှင်းလင်းလာသည်။ ဤတိုက်ပွဲက သွေးထွက်သံယိုများဖြင့် အကျည်းတန်တော့မည်ကို သူမ သိထားသည်။ အထွတ်အမြတ် တောင်ကြားတွင် သူမသည် အခြားသူများနှင့် အပြတ်အသတ် ကွာဟလောက်အောင် အသန်မာဆုံးသော သက်ရှိ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ အပြင်ဘက် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင်မူ သူမကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ များမှာ ခွေးသေကောင် ပေါ်မှ ယင်ကောင်များထက်ပင် ပေါများလှသည်။ ကျွမ်းကျင်မှု ဆိုသည်မှာ လူအင်အား အမြောက်အမြားနှင့် ယှဉ်လာပါက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ အရေးပါတော့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမသည် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသော ဤတောခေါင်ခေါင်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိနေသည်။ ထိုအတွေးကြောင့် သူမ၏ သွေးအရိပ်က လူးလွန့်သွားလေသည်။ အကယ်၍ သူမ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင်၊ သူမ၏ ရန်သူများကို သူမနှင့်အတူ သေချာပေါက် ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းထံမှ အကူအညီ ရယူရန် ဆိုသော အတွေးဖြင့် သူမ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ ထိုကောင်စုတ်လေးကို ဤလူများနှင့် တိုက်ခိုက်စေခြင်းမှာ သမင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို ဝံပုလွေများထံသို့ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။

မျက်နှာကို ထုတ်ဖော် ပြသပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အကြာတွင် လှံကိုင်သမားက သူမထံသို့ ခုန်အုပ်လာခဲ့သည်။

သူမက ဝက်ဝံကြီးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ သူက သတိလွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်နက်လည်း အပြည့်အစုံ မရှိသေးပေ။ ထို့ပြင် လူနှစ်ယောက်၏ ညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံယူခြင်းမှာ သေချင်၍ တောင်းဆိုနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

ဝှစ်…

ဝက်ဝံကြီးက သူမ၏ ထိုးချက်ကို ရှောင်တိမ်းရန် အောက်သို့ ငုံ့ချလိုက်သော်လည်း၊ ဓားက သူ၏ ပခုံးသားကို ခုတ်ပိုင်းမိသွားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း… အလကားတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဝက်ဝံကြီး၏ ဧရာမ ဘွတ်ဖိနပ်ကြီးက သူမ၏ ခြေထောက် အပြင်ဘက်ကို ကန်မိသွားလေသည်။

ယီရင်သည် မာဒြာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို သန်မာစေရန် အခြေခံ 'ကာကွယ်သူ' နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသော်လည်း၊ ထိုကန်ချက်က ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သူမ၏ ပေါင်တွင် နာကျင်မှုက ရုတ်တရက် ထိုးတက်လာပြီး ဟန်ချက်ပျက်ကာ ယိမ်းယိုင်သွားလေသည်။

သူမသာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပါက နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုများ အောက်တွင် သေဆုံးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် အတွေးနှင့်အတူ၊ သူမက ဓားထဲရှိ အော်ရာကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

အော်ရာက ထိုလူ၏ ပခုံးအတွင်းပိုင်း၌ ပေါက်ကွဲကာ အသားစများကို လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားစေသည်။ ဝက်ဝံကြီးမှာ အော်တောင် မအော်နိုင်ဘဲ၊ ပက်လက် လဲကျသွားကာ လူးလွန့်နေတော့သည်။ ပခုံးရှိ အပေါက်မှတစ်ဆင့် လေများ အားလုံး ယိုစိမ့် ထွက်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ပါးစပ်က ပွင့်ချည်ပိတ်ချည် ဖြစ်နေလေသည်။

ယီရင်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျမသွားမီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ခြေထောက်က မီးစနှင့် ထိုးခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ အခြား ဒဏ်ရာများကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ပေါ်လာလေရာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ သူမကို မူးဝေသွားစေသည်။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ကြွက်နှင့်တူသော လှံကိုင်သမားက သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးများက သူမ၏ မျက်လုံး တစ်ဖက်ထဲသို့ စီးကျလာသဖြင့် စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်ကာ ထိုမျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ရလေသည်။

ထိုအခိုက်၌ သူမသည် မျက်လုံး တစ်လုံးတည်း၊ ခြေထောက် တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဒုက္ခိတ တစ်ယောက်နီးပါး ဖြစ်နေကာ... အထီးကျန်နေလေသည်။ သူမ၏ ဒေါသများက ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက အော်ဟစ်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ ယိမ်းယိုင် ချီတက်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သည် မတ်တတ်ရပ်လျက် ရှင်သန်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လျက်သာ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ကြွက်နှင့်တူသော လူက မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ လှံကို ရှေ့သို့ အတင်းအကျပ် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ထိုထိုးချက်နှင့်အတူ မည်သည့်နေရာမှန်း မသိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင် ပုံရိပ်ယောင် ခြောက်ခုက ပေါင်းစပ် ပါဝင်လာသည်။ ၎င်းမှာ လှံ ခုနစ်လက်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် ခြောက်ခုမှာ မာဒြာများဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မည်သည့်အရာမဆို သူမကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူမ သံသယ ဝင်မိလေသည်။

ယီရင် ဓားထဲသို့ မာဒြာများ ဖြည့်သွင်းလိုက်ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်၏ လက်နက်များ အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချိုးနိုင်ပါစေဟု ကောင်းကင်ဘုံထံသို့ ဆုတောင်းလိုက်သည်။ သူမ လုပ်နိုင်ခဲ့ပါက အသက်ရှင်မည်။ လွဲချော်သွားပါက သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။

ဓား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဘဝသည် သင်တုန်းဓားသွားပေါ်တွင် ဟန်ချက်ညီညီ ရပ်တည်နေရခြင်းနှင့် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

ထိုစဉ် သူမ၏ ဝိညာဉ်က သတိပေးချက် အဖြစ် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာပြီး၊ ၎င်းက ဘာကို ဆိုလိုနေသနည်း ဟူသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သမင်ပေါက်လေးက ဝံပုလွေများထံသို့ သူ့ကိုယ်သူ ပစ်ချလိုက်လေပြီ။

လင်းတုန်းသည် ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ထားလျက် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ပေါ်တွင် မှောက်ခုံ အနေအထားဖြင့် လှဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းက သူ စုဆောင်းနိုင်သမျှသော သနားစရာ မာဒြာ အနည်းငယ်လေးဖြင့် သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆွဲခေါ်ကာ တဖျတ်ဖျတ် မြည်ရင်း လွင့်မျောနေသည်။

သူ၏ ကြေးအဆင့် ဝိညာဉ်က သိသိသာသာ ပိုမို ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေပြီး၊ ယခင်ကထက် ပို၍ မြန်ဆန် ဝေးကွာစွာ သွားလာနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့်တက်ပြီးနောက်တွင် သူ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်း အတွင်းက စခန်းပတ်လည်တွင် လွင့်မျောသွားလာရင်း ခရမ်းရောင် အလံ ခြောက်ခုကို စိုက်ထူရန် သူ မာဒြာ အများစုကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော အလံကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်၊ တိမ်တိုက်ကို ယီရင်နှင့် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ အလျင်စလို မောင်းနှင်သွားလေသည်။

သေလုမြောပါး အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံများက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယီရင်နှင့် လှံကိုင်ထားသော ညစ်ပတ်သည့် ကြွက်စုတ်တို့ကမူ အာရုံလွှဲမသွားခဲ့ကြပေ။ လင်းတုန်းက နောက်ထပ် မာဒြာ တစ်စက်ကို တိမ်တိုက်ထဲသို့ ဖြည့်သွင်းကာ ခုန်အုပ်သွားချိန်တွင်၊ သူတို့က တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ယီရင်က သူမ၏ အဖြူရောင် ဓားကို ရမ်းခုတ်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ လှံကလည်း ရှေ့သို့ လင်းလက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် အက်စစ်လို အစိမ်းရောင်ရှိသော ပုံရိပ်ယောင် ခြောက်ခုက တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လင်းတုန်းသည် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားပြီး၊ မျက်စိမှိတ်ပစ်ချင်သော ဆန္ဒကို တောင့်ခံထား၏။ ယီရင်နှင့် ကြွက်စုတ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှ ရိုက်ခတ်လာမည့် အရှိန်က သူ့ကို သေဆုံးမသွားစေရန် အသည်းအသန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

သေမင်းအလား အေးစက်လှသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုက သူ၏ ဂုတ်ပိုးကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင်၊ လင်းတုန်း တစ်ယောက် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော မာဒြာများနှင့်အတူ အစီအရင် အလံကို မြေကြီးထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

အဖြူရောင် မြေခွေး နယ်နိမိတ် ကို ခရမ်းရောင် အဝတ်စဖြင့် ယက်လုပ်ထားပြီး အဖြူရောင် အစီအရင် များဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော အလံ ခုနစ်ခုဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စက်ဝိုင်းပုံစံ စီစဉ်၍ အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ၊ အဆိုပါ အစီအရင်က အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အလင်းနှင့် အိပ်မက် အော်ရာ များကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး၊ ပုံရိပ်ယောင် တိမ်တိုက် တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလေသည်။

ဤသည်မှာ ကြေးအဆင့် တစ်ဦးအနေဖြင့် နယ်နိမိတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အလွန်အမင်း ပို၍ အထင်ကြီးဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အားအနည်းငယ် စိုက်ထုတ်လိုက်ရုံဖြင့်၊ တောက်ပနေသော အော်ရာများက နေရောင်ကျနေသော တိမ်တိုက် တစ်ခုကဲ့သို့ လိမ့်ဝင်လာ၏။ ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းများတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြစ်တည်နေသော ပုံရိပ်များက ပြောင်းလဲ လိမ်ယှက်နေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းတုန်းသည် နောက်ဆုံး အလံကို ယီရင်နှင့် သူမ၏ ရန်သူကြားတွင် စိုက်ထူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စက်ဝိုင်းက လှံကိုင်သမား၏ ဘက်တွင် ရှိနေလေသည်။ ကြွက်နှင့်တူသော လူသည် နယ်နိမိတ်၏ အစွန်းတွင် ပိတ်မိသွားသင့်ပေသည်။

လင်းတုန်းက ပက်လက် အနေအထားသို့ လိမ့်သွားပြီး၊ သူ၏ လောင်းကြေး အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မြင်နိုင်ရန် ကျောပိုးအိတ်ကို မှီကာ ကိုယ်ကို ထူလိုက်သည်။

လှံကိုင်သမားက နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ သူ၏ မာဒြာ လှံ ခြောက်ချောင်းမှာ ယီရင်၏ ရိုက်ချိုးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ တွားသွားသတ္တဝါ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တဖျပ်ဖျပ် ကြည့်ရှုနေလေသည်။

လင်းတုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ထိုအခါမှသာ သူ မောဟိုက်နေကြောင်းကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ၎င်းက အသက်ရှူ စည်းချက်ကို ပြန်လည် မထိန်းချုပ်နိုင်မချင်း သူ၏ လှည့်ပတ်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ချွေးစေးများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ သေဘေးနှင့် ဆံခြည်တစ်မျှင် အကွာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းက တောင်တက်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။

လင်းတုန်းက ယီရင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမ၏ ခြေထောက်က သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကန်ချက်များထဲတွင် ၎င်းမှာ ညင်သာလှသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ကွဲကြေသွားစေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ရိုက်ခတ်မည့်အစား၊ သူမ၏ ခြေထောက်က သူ၏ ခေါင်းဘေးဘက်ကို ချိတ်ကာ ဘေးသို့ ကော်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် နှင့် ဝေးရာသို့ လိမ့်ထွက်သွားစေသည်။

လင်းတုန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်မြစ်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို ဖြတ်ကျော် လိမ့်ကျသွား၏။ သူ အပိုဆောင်း နာကျင်မှုများကို ဖြတ်သန်း ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ကျောပိုးအိတ်က ကျောရိုးထဲသို့ တိုးဝင်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

သူသည် လေထဲတွင် လွင့်နေသော ဖရိုဖရဲ သစ်ရွက်များကို မော့ကြည့်နေမိပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူနှုန်း ပြန်လည် မှန်ကန်လာရန်နှင့် မာဒြာများ ဆက်လက် လှည့်ပတ်နေစေရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

လင်းတုန်း ယီရင်ဘက်သို့ သူ ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်၊ သူမက ခါးအမြင့်လောက်၌ ဓား မာဒြာ တံစဉ် တစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ညစ်ပတ်နေသော ကြွက်စုတ်က အရိုးများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ အောက်သို့ အလွန်နိမ့်ကျစွာ ငုံ့လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး လှံကို မြေကြီးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းခြမ်း ပုံသဏ္ဍာန် ရမ်းခုတ်လိုက်လေသည်။

အစိမ်းရောင် မာဒြာ လှံများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ အရိုင်းဆန်စွာ ထိုးစိုက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ချောင်းက အဖြူရောင် မြေခွေး နယ်နိမိတ် အလံကို ချိတ်မိသွားပြီး အဝတ်စကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အခြား တစ်ချောင်းက ယီရင်ထံသို့ ထိုးစိုက်လာသဖြင့် သူမကို ဘေးတစ်ဖက်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားစေသည်။

ထို့နောက် ကြွက်စုတ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အား တစ်ခုလုံးကို လှံပေါ်တွင် စုစည်း ပစ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ကောက်လိုက်လေတော့သည်။

***

အပိုင်း(၉၀)

လင်းတုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် မအီမသာ ဖြစ်ဖွယ် ခံစားချက်ကြီး တစ်ခုက လေးလံစွာ တွယ်ကပ်နေ၏။ ထိုနယ်နိမိတ်က ထိုလူကို အနည်းဆုံး နှေးကွေးသွားစေရန် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသော အန္တရာယ် အကင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခင်က သူ၏ နယ်နိမိတ်ထဲတွင် သူ ဖမ်းဆီး ဖူးသမျှထဲ၌ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ သံမဏိအဆင့် သာ ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။ ယီရင် ပြောခဲ့သော 'အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့်' ဆိုလျှင်တောင်မှ ရွှေအဆင့် တစ်ဦးမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော မွန်းစတား တစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ပြောရလျှင်… သူသည် ယုန်ဖမ်းသော ထောင်ချောက်ဖြင့် ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် လက်ရှိအခြေအနေအတွက် သော့ချက်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန်၊ စာအုပ်စင် တစ်ခုပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်ဆွဲ ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် စဉ်းစားနေလိုက်သည်။

ယီရင်သည် ဒဏ်ရာရထားပြီး သိသိသာသာ ရုန်းကန်နေရသဖြင့် သူ့ဘက်က တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကူညီရန် လိုအပ်နေသည်။ သူ၏ ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင်က ရွှေအဆင့် တစ်ဦးအပေါ်တွင် ထိရောက်နိုင်ကောင်း ထိရောက်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ထိုအရာကို အသုံးပြုနိုင်ရန် သူက အလုံအလောက် နီးကပ်စွာ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းစာ အကွာအဝေး အတွင်းသို့ သူ မရောက်မီမှာပင် ထိုလူ၏ လှံက သူ့ကို အဆုံးသတ် ပစ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

နောက်တစ်ခုက ကပ်ပါး လက်စွပ်…

ထိုပစ္စည်းတွင် ပါဝင်သော ငွေတစ်ဝက် သတ္တုက ထိုလူကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ သူ၏ ၎င်းကို ထိုလူ့ထံ ပစ်ပေါက်နိုင်ကောင်း ပစ်ပေါက်နိုင်ပေမည်။ သို့သော်လည်း… ကျောက်ခဲများ ပစ်ပေါက်နေသည်နှင့် ဘာမျှ ထူးခြားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကရော တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်မည်လား။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယီရင်က ကောင်းမွန်နေသေးသော သူမ၏ ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများနှင့် မျက်လုံးထဲသို့ စီးကျနေသော သွေးများ ရှိနေလင့်ကစား ထို လှုပ်ရှားမှုက ကျက်သရေ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကြွက်စုတ်က သူ၏ မြွေစွယ် လှံသွားကို မြှောက်ကာ ယီရင်ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သော်လည်း၊ သူမက အခြား 'တိုက်ခိုက်သူ' နည်းစနစ် တစ်ခုဖြင့် ခုတ်ပိုင်း လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော အစိမ်းရောင် မာဒြာများက ကြွက်စုတ်၏ လှံ ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြရာ လင်းတုန်း၏ ကြေးအဆင့် အာရုံများတွင် ပိုးဝင်နေသော ဒဏ်ရာ တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယီရင်သာ ထို နည်းစနစ်များထဲမှ တစ်ခုခုဖြင့် အထိခံလိုက်ရပါက သူမကို ကယ်တင်ရန် သူတို့ထံတွင် ဆေးဝါး ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဓားသူတော်စင် ၏ တပည့်ကို အထင်သေးမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြွက်စုတ် သူ၏ နည်းစနစ်ကို အပြည့်အဝ မစုစည်းရသေးမီမှာပင် ယီရင်က သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော စွမ်းအင်လှိုင်း တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သူမ၏ ဓားသွားမှနေ၍ အောက်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်သွားပြီး၊ အစိမ်းရောင် စွမ်းအားများကို ထိုးဖောက်ကာ မြေကြီးထဲသို့ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ ငွေရောင် ဓားလက်တံက တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ တူညီသော ဒုတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းခွံဆီသို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းက သူ၏ ဦးခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မရှိဘဲ ခုတ်ပိုင်းသွားလေတော့သည်။

ဘုန်း…

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ ပုံကျသွားတော့သည်။ လင်းတုန်းသည် ထို သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းမှ မျက်လုံးများကို အမြန်လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ယီရင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းကျလာခြင်းထက် ပြုတ်ကျလာသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ချုံပုတ်တစ်ခုထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးကျသွားလေသည်။ ကျောပိုးအိတ်ကို လက်တစ်ဖက်တွင် လွယ်ချိတ်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် သူ အမြန် သွားရောက်လိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ပတ်တီးများ ကုန်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အပို အဝတ်အစားများကို ပတ်တီးစများအဖြစ် ဖြတ်တောက်နိုင်သေးသည်။ ထိုအရာများက အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာများ အတွက် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း… သူမသာ အရိုးကျိုးသွားခဲ့ပါက ကျပ်စည်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ရန်အတွက် သူ့တွင် ဝေဝါးသော အသိပညာမျှသာ ရှိလေသည်။

အကယ်၍ ယီရင်သာ ကြွက်စုတ်၏ အဆိပ်ပြင်းသော မာဒြာ ကို ထိမှန်သွားခဲ့လျှင်၊ သို့မဟုတ် အတွင်းကလီစာများ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့လျှင်မူ လင်းတုန်းထံတွင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည့်အရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။ ဆေးကုသမှု ခံယူရန်အတွက် အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား သို့ ပြန်လည် သွားရောက်ရမည့် ခရီးစဉ်ကို စွန့်စားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူမကို တောအုပ်ထဲရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးခွင့် ပြုလိုက်ခြင်းထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ ဘေးကင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်း ယီရင်ထံသို့ ပြေးသွားနေစဉ် ထိုအတွေးများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနေ၏။ သူ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ အဖြူရောင် အပြင်ဝတ်ရုံ တစ်ထည်နှင့် ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင်ကို နှိုက်ယူ ရှာဖွေနေလိုက်သည်။

သူ သူမ၏ ဘေးတွင် ဒူးထောက် ကျဆင်းလိုက်ချိန်၌ ထိုနှစ်ခုစလုံးကို သူ ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ပစ္စည်းများကို ဘေးသို့ချထားလိုက်ပြီး လက်များဖြင့် သူမကို ဂရုတစိုက် ထိတွေ့လိုက်သည်။

ကျောပြင်က နိမ့်ချည် မြင့်ချည် ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ယီရင် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အဖြူရောင် ဓားမှာ ဆန့်တန်းထားသော သူမ၏ လက်နှင့် တစ်လက်မခန့် အကွာတွင် ရှိနေ၏။ အနီးအနားရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များပေါ်တွင် နှင်းခဲများ စတင် စုဝေးနေပြီး အေးခဲနေသော အပိုင်းအစများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ကြေမွသွားသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမ၏ အရေပြားက စေးကပ် အေးစက်နေသော်လည်း သွေးခုန်နှုန်းက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံက လှည့်ပတ်ခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခု၏ ရင်းနှီးနေသော စည်းချက်အား ပြန်လည် ရရှိလာသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

ယီရင်က တဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလာပြီး ထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ လင်းတုန်း သူမကို ကူညီရန် အတွက် သူမ၏ ပခုံးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူမ အလွန်အမင်း မလှုပ်ရှားမိစေဖို့ အတွက်လည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်လိုက်သနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ သူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။

"ဘယ်နေရာက အဆိုးဆုံးလဲ…"

၎င်းမှာ အသင့်တော်ဆုံး မေးခွန်းဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူက မေးလိုက်သည်။ အဆိုးရွားဆုံး ဒဏ်ရာကို သူ ပတ်တီးစည်းပေးနိုင်ပါက သူမ သွေးထွက်လွန်၍ သေဆုံးသွားမည့် နှုန်းကို အနည်းဆုံးတော့ သူ နှေးကွေးသွားစေနိုင်သည်။

ကင်းမြီးကောက် လက်မ တစ်ခုကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်မှုမျိုးဖြင့် သူမက သူ့ကို လည်ပင်းမှ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို သူ့အနီးသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးမှာ သွေးများ ပေကျံ ပိတ်စို့နေပြီး၊ အခြား မျက်လုံး တစ်ဖက်မှာလည်း ယိမ်းယိုင်ကာ အာရုံစိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လင်းတုန်းတစ်ယောက် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွားတော့မလို ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ သူ တားဆီးထားလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တွေ..."

သူမက ညည်းတွားလိုက်ပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်က မြေကြီးထဲရှိ သူမ၏ ဓားရိုးကို စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် ရှာဖွေနေလေသည်။

"နင် ပြေးတော့… "

ထိုအချိန်တွင်ပင် အခြားတစ်ဖက်ရှိ သေလုမြောပါး အမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထို ကွက်လပ်ကလေးကို အသက်တစ်ဝက်ရှူစာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် မြွေတစ်ကောင်၏ တရှူးရှူး အသံနှင့် ရေနွေးအိုး တစ်လုံး၏ လေမှုတ်သံတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ စူးရှသော အသံကြီး တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ခွဲထွက်သွားလေသည်။

ကြွက်နှင့်တူသော ဓားပြ၏ ဆုတ်ဖြဲခံထားရသည့် အသားစများ အလယ်မှနေ၍ အက်စစ်လို အစိမ်းရောင် ပုံသဏ္ဍာန် တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ္ဆေကို သေချာ မမြင်တွေ့ရသော်လည်း၊ အစိမ်းရောင် မြွေပွေးနှင့် ကင်းခြေများ ကပြား တစ်ကောင်ကဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အင်းဆက် လက်တံများ ပါရှိပြီး လိမ်ယှက်နေသော မြွေပုံစံ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုအဖြစ် သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းကို ကြည့်ရှုနေရန် သူ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။

လင်းတုန်း အပို ဝတ်ရုံကို လက်တွင် အမြန် ရစ်ပတ်လိုက်၏။ ထိုလက်ဖြင့် ယီရင်၏ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ အဝတ်အစား သုံးထပ်ခံထားသည့်တိုင်အောင် အအေးဒဏ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း… ရေခဲများက အလွန်အမင်း မကိုက်ခဲမီမှာပင် ဓားကို သူမ၏ ဘေးရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ သူ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ထိုအရာ ပြီးစီးသွားသည်နှင့်၊ သူက ဝတ်ရုံနှင့် ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင်ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ယီရင်၏ ပခုံးအောက်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို လျှိုသွင်းလိုက်သည်။

လင်းတုန်း သူမကို မတင်လိုက်ချိန်တွင် မိန်းကလေးမှာ အံကြိတ်ထားရင်းမှ တရှူးရှူး ညည်းတွားလိုက်၏။ အခြား အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုပါက သူမ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများ ပိုဆိုးသွားစေမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း… ယခုက စိုးရိမ်နေရန် အချိန်ကောင်း မဟုတ်ပါချေ။

လင်းတုန်း မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ဆီသို့ ယိမ်းယိုင် ချီတက်သွားချိန်တွင်၊ ယီရင်၏ အလေးချိန်က ကြေးအဆင့် သို့ လောလောလတ်လတ် အဆင့်တက်ထားသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပိုမို သိသာစေသည်။ ကောင်းကင်သို့ ပျံ့လွင့်သွားသော စူးရှသည့် လေမှုတ်သံ နောက်တစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ ဒုတိယမြောက် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ္ဆေ တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

လင်းတုန်း အနောက်သို့ လှည့်ကာ ပထမဆုံး တစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ကြည့်ရပို၍ ဆိုးရွားလှသည်။

အခြားသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ္ဆေများ အားလုံးကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် လောကကြီးပေါ်တွင် အရောင်လိုင်းများဖြင့် ဆွဲချယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဤတစ်ကောင်တွင်မူ မည်သည့် ဆေးကမျှ အတုမခိုးနိုင်သော တောက်ပသည့် အဝါနှင့် အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေမှု ရှိလေသည်။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းက မြွေတစ်ကောင်၏ ပုံစံမျိုး ရှိ၏။ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြွေကဲ့သို့ ရှည်လျားကာ အဆစ်များ ပါရှိသော အင်းဆက် ခြေထောက် အတန်းလိုက်ဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် တွန်းကန် သွားလာနေသည်။ ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော အမြီးအဆုံးတွင် အဆိပ်ဆူး တစ်ခု ပါရှိနေခြင်းပင်။

၎င်းက သူတို့ ရှိရာဘက်သို့ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းစွာ တွားသွား ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ္ဆေများသည် မွေးဖွားလာချိန်တွင် မကြာခဏဆိုသလို လမ်းကြောင်း ပျောက်ဆုံးနေတတ်ကြသည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အချို့သည် မွေးဖွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေတတ်ပြီး အချို့မှာမူ ဦးတည်ရာမဲ့စွာဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားတတ်ကာ အချို့မှာမူ လုံးဝ ရူးသွပ် သောင်းကျန်းသွားတတ်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဤတစ်ကောင်မှာ လမ်းကြောင်း ပျောက်ဆုံးနေလွန်းသဖြင့် မူးယစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ မြေကြီးနှင့် သစ်ရွက်များကြားတွင် အချိုးမကျစွာ ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။

သို့သော် ၎င်းက ၎င်းတို့ဆီသို့ မလွဲမသွေ ဦးတည်လာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် သံချေးရောင် တိမ်တိုက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှဖြင့် ရောက်ရှိသွားသော်လည်း၊ ခြေလှမ်းတိုင်းက လူသတ်သမား တစ်ဦး၏ ဓားသွားအောက်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူ၏ အမြုတေ နှစ်ခုစလုံးမှာ ဖယောင်းတိုင် မီးတောက်များကဲ့သို့ မှေးမှိန် တုန်ခါနေသော်လည်း၊ ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ ယီရင်ကို ပွေ့ချီလျက် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားချိန်တွင် အမြုတေ တစ်ခုထဲမှ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော မာဒြာ အနည်းငယ်ကို သူ ညှစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်… တိမ်တိုက်သည် တောင်ကုန်းအောက်ဘက် မှောင်မိုက်နေသော တောအုပ်ထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ယိမ်းယိုင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ယီရင်၏ အသက်ရှူငွေ့များက သူ၏ ကော်လာပေါ်တွင် ပူနွေးနေ၏။ သူမက မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ အသံက တုန်ယင်နေ၏။

"အခြေအနေ အရဆိုရင်တော့... ငါ ပြောချင်တာက... ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်မနေသင့်တော့ဘူး"

ထိုအခိုက်တွင်ပင် သစ်ပင်များ ကြားမှနေ၍ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ပုံသဏ္ဍာန် နှစ်ခုက သူတို့နောက်သို့ ကပျာကယာ လိုက်ပါလာကြတော့သည်။

***