အခန်း (၉၉-၁၀၀)

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 99

အခန်း ၉၉ ။ ချင်းရှန်းရွာမှာ အပြီးတိုင် အခြေချခြင်း

လီရှောင်ချီး ရောက်လာခြင်းက ချင်းရှန်းရွာအတွက် ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကို သေချာပေါက် ယူဆောင်လာပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပရိသတ်များစွာလည်း ရောက်လာကြမည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ဗီဒီယိုများ ရိုက်ကူးထွက်ပေါ်သွားပြီးပါက၊ ဤတောင်ကြားရွာလေးအကြောင်းကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက သိသွားကြလိမ့်မည်။

ချင်းရှန်းရွာကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကတော့... ဖြစ်နိုင်တော့မည် မထင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းယန်သာ ဗီဒီယိုကင်မရာရှေ့တွင် ပါသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ ဤနေရာတွင် ရှိနေမှန်းကို လူအများက ချက်ချင်း သိသွားကြမည်သာ။

"ချင်းရှန်းရွာက ပုန်းအောင်းနေဖို့အတွက် သိပ်ကောင်းတဲ့ နေရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီမှာပဲ ရိုက်ချင်ရတာလဲ?" ဟု လင်းယန်က မေးလိုက်သည်။

စစ်သားတွေရှိနေလို့ လုံခြုံသည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ကိုတော့ သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပါချေ။

ဘေးတွင်ရှိနေသော ယန်ကျင်းလီမှာ မျက်လုံးပြူးကာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်မိသည်။

'ဒါတောင် မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား? နင့်ဆီကို လာတာ သေချာနေတာပဲကို! ဒီလူက သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်လို့ လုံးဝကို သတိမထားမိဘူးပဲ။ အစ်မကြီး ဘယ်နှစ်ယောက်များများက သူ့လိုပုံစံမျိုးကို သဘောကျနေလဲဆိုတာ သူ မသိရှာဘူးလေ' ဟု ယန်ကျင်းလီ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွေးနေမိသည်။

လီရှောင်ချီးကတော့ ပြုံးရင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဒီနေရာက တောရွာလေးရဲ့ အေးချမ်းမှုလည်း ရှိတယ်။ အပြင်ထွက်ဖို့ကလည်း အရမ်းလွယ်ကူနေတယ်လေ။ ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံပြီး သဘာဝအတိုင်းရှိနေတဲ့ နေရာမျိုးကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲတယ်။"

လီရှောင်ချီး ပြောသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှောင်ဝူလေးက လင်းယန်၏ အင်္ကျီလက်ကို အနောက်မှ ရုတ်တရက် လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ကိုကို... မမရှောင်ချီးကို ဒီမှာ နေခိုင်းလိုက်ပါ။ သမီး မမဆီကနေ ဟင်းချက်နည်းတွေ သင်ချင်လို့" ဟု ရှောင်ဝူက ပူဆာလေသည်။

လင်းယန် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။ ရှောင်ဝူလေးလည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

'ဒါပေမဲ့ 'ရှောင်ဝူ' နဲ့ 'ရှောင်ချီး' ဆိုတဲ့ နာမည်လေးတွေက တော်တော်လေး လိုက်ဖက်နေသလိုပဲ'

စူးရို့ရို့ကလည်း ပြုံးရင်း ဝင်ပြောသည်။

"ရှောင်ဝူလေးက အားနေရင် အစားအသောက် ချက်ပြုတ်တဲ့ ဗီဒီယိုတွေကို အမြဲ ကြည့်နေတာလေ။"

လင်းယန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ရှောင်ဝူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဝါသနာက 'စားဖို့' ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါက ငယ်ငယ်တုန်းက ဝဝလင်လင် မစားခဲ့ရသည့် အကျိုးဆက်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် စားဝတ်နေရေး မပူရတော့ဘဲ ပညာဗဟုသုတများစွာကို သင်ယူနေရပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ အနှစ်သက်ဆုံး လုပ်ချင်သည့်အရာကတော့ ဟင်းချက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အစားအသောက်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်၊ စာသင်သည်ထက် အဆပေါင်း သောင်းချီ၍ ပိုမို အာရုံစိုက်တတ်လေသည်။

လီရှောင်ချီးကတော့ သေချာပေါက်ကို အကျော်ကြားဆုံး အစားအသောက် ဘလော့ဂါတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမ၏တင်ဆက်ပုံက ထူးခြားသော်လည်း၊ ချင်းရှန်းရွာ၏ ဘဝနေထိုင်မှု ပုံစံနှင့်တော့ အလွန် ကိုက်ညီမှု ရှိနေသည်။ လင်းယန်တို့အိမ်တွင် ယခုအခါ သဘာဝဓာတ်ငွေ့များ သုံး၍ ရနေပြီ ဆိုသော်လည်း... ရှောင်ဝူကတော့ ထင်းမီးဖြင့် ချက်ရသည်ကိုသာ သဘောကျနေဆဲပင်။ ထင်းမီးဖြင့် ချက်သော ထမင်း၏ ထူးခြားသည့် ရနံ့လေးကို ကြိုက်နှစ်သက်၍သာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျင့်ပါနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဖျောက်ဖျက်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

လင်းရှောင်ဝူလေး၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် လင်းယန်လည်း ဘာမှမတွေးနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

"ချင်းရှန်းရွာကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။"

လီရှောင်ချီး သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး-

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ရွာထဲမှာ အိမ်ဟောင်းလေးတွေများ ရှိမလား? ကျွန်မ ဝယ်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ငှားတာဖြစ်ဖြစ်လုပ်ပြီး ရိုက်ကူးရေးနေရာအတွက် သုံးချင်လို့ပါ။ ဘယ်လောက်ပဲ ပျက်စီးနေပါစေ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ကျွန်မဘာသာ ပြန်ပြင်လို့ ရပါတယ်။ နည်းနည်းလေး သီးသန့်ဖြစ်တဲ့နေရာမျိုးဆိုရင် ပိုကောင်းပါတယ်။" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယန် ခနစဉ်းစားပြီးနောက် သူမ တောင်းဆိုချက်နှင့် ကိုက်ညီသော နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ရွာထဲမှာ အိမ်လွတ်တွေ တော်တော်များများ ထွက်လာတယ်။ တချို့ကို ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး သင့်တော်သလို ပြင်ခိုင်းထားပေမဲ့၊ ကိုယ်တိုင် ပြင်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒါတွေက ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံတွေဆိုတော့၊ ပြင်တဲ့အခါ သံမှိုလိုမျိုး ခေတ်ပေါ် ပစ္စည်းတွေ သုံးပြီး မဖျက်ဆီးမိစေနဲ့ပေါ့။"

လီရှောင်ချီး အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

"ကျွန်မ လိုချင်တာလည်း အဲ့ဒီလို ခံစားချက်မျိုးပါပဲ။ စိတ်ချပါ... ကျွန်မက ဒီအိမ်လေးကို ပိုပြီး ရှေးဆန်သွားအောင်ပဲ လုပ်မှာပါ။ ခေတ်ပေါ် နည်းလမ်းတွေနဲ့ လုံးဝ မဖျက်ဆီးပါဘူး။ အတိတ်ကာလနဲ့ ပိုနီးစပ်လေလေ၊ ကျွန်မရဲ့ဗီဒီယိုတွေကို ကြည့်ချင်တဲ့သူ ပိုများလေလေပါပဲ။"

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူမ၏ ဗီဒီယိုများသည် 'လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု' ကို ရောင်းစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူများစွာကို ဗီဒီယိုမှတစ်ဆင့် ကျေးလက်တောရွာ၏ အလှတရားများကို ခံစားရစေသည်။ သေချာသည်မှာ... မြို့ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော လူတော်တော်များများက ဤသို့သော ကျေးလက်ဘဝကို ပို၍ တမ်းတတတ်ကြသည်။

သို့သော် လင်းယန်ကတော့ သေချာ သပါသည်။ ကျေးလက်ဘဝဆိုတာ ကြည့်ရသည်မှာ သာယာလှပသော်လည်း၊ တကယ်တမ်း လက်တွေ့ နေထိုင်ရသည်က အလွန်ကို ခက်ခဲလှသည်။ ဗီဒီယိုထဲကလို အေးအေးဆေးဆေး သက်သောင့်သက်သာ နေနိုင်ရန်အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခံရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ တကယ်တမ်း မြို့ပေါ်မှ တောရွာသို့ ပြောင်းလာကြသော သူများအနက်... စမတ်ဖုန်းကို လုံးဝချထားပြီး၊ ပျင်းရိမှုများကို ဖျောက်ဖျက်ကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်းကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် အလုပ်ကြိုးစား ဖြတ်သန်းနိုင်သူ ဘယ်လောက်များ ရှိလို့လဲ?

လုံးဝကို မရှိသလောက်ပါပဲ။

စူးရို့ရို့တို့တောင်မှ ဖုန်းကို လက်က မချနိုင်ကြသေးဘူး မဟုတ်လား။ သူတို့အတွက် ဖုန်းဆိုတာ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကမ္ဘာကြီးနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသော ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ ဘယ်လောက်ပဲ ခေါင်ကျသည့် နေရာတွင် ရောက်နေပါစေ၊ ဤလွယ်ကူရိုးရှင်းသော စက်လေးမှတစ်ဆင့် မိမိသိချင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်သည်။ ဤသည်က ဘဝကို အများကြီး ပို၍ အဆင်ပြေစေသည်။

သို့သော် ဖုန်းက အဆင်ပြေမှုများ ယူလာပေးသလို၊ စိတ်ညစ်စရာများလည်း ယူလာပေးသည်ကို လင်းယန် သေချာသိသည်။ ဥပမာ - လိမ်လည်သည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများပေါ့။ လင်းယန်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များ ဘယ်အချိန်က ပေါက်ကြားသွားမှန်းကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပါချေ။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဖုန်းသုံးရတာကို သိပ်မကြိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာတာကတော့... ချင်အဖေတို့လို လူမျိုးတွေတောင် ဖုန်းကို သိပ်မသုံးချင်ကြပါဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ချင်လျှင် အတွင်းရေးမှူးများကတစ်ဆင့်သာ လုပ်ခိုင်းကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့ ဖုန်းနံပါတ်များဆိုလျှင်တောင် လိမ်လည်သည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရတတ်သည်။ တကယ်ကို နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပါပဲ။

လီရှောင်ချီး ချင်းရှန်းရွာတွင် အခြေချမည့်ကိစ္စက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် အတည်ဖြစ်သွားသည်။ ရှုချင်ကလည်း အရမ်း ပျော်နေသလို၊ ရှောင်ဝူကတော့ ရှုချင်ထက်တောင် ပို၍ ပျော်နေသေးသည်။

"မမရှောင်ချီး... အိမ်ကို နီးနီးလေး ရွေးနော်၊ ဒါမှ သမီး လာဆော့လို့ ရမှာ။"

"ရတာပေါ့... အချိန်မရွေး လာခဲ့ပါ။"

လီရှောင်ချီးက ရှောင်ဝူလေးကို တိုက်ရိုက်ပင် ကောက်ပွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ အနည်းငယ် ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်လေးတွင် ခွန်အားက တော်တော်လေး ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားခဲ့ပေ။ ရှောင်ဝူလေးကို ပွေ့ချီထားတာတောင် ဘာအားမှ မစိုက်ရသည့် ပုံစံမျိုးပင်။

"မမက နင့်ကိုကိုဆီကနေ ဗီဒီယိုတချို့ ရိုက်ပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းချင်တာ။ နင် သဘောတူလား?" ဟု လီရှောင်ချီးက မေးလိုက်သည်။

"သမီး လက်နှစ်ဖက်လုံးမြှောက်ပြီး သဘောတူပါတယ်။ သမီးလည်း မမရှောင်ချီးကို ကူညီပေးလို့ ရတယ်နော်!"

လင်းရှောင်ဝူလေးက သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူအား ချက်ချင်းပင် ရောင်းစားပစ်လိုက်လေသည်။

လင်းယန် အကူအညီမဲ့စွာ လက်ဖြန့်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

'ငါ့မှာ ဒီလို ညီမလေး တစ်ယောက်တည်း ရှိတာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? သဘောတူရတော့မှာပေါ့။'

အားလုံးကို သူ သဘောတူလိုက်သည်။ ညီမလေး ပျော်ရွှင်ဖို့က အဓိကပါပဲ။ တခြားအရာတွေက သိပ်အရေးမကြီးလှပါဘူး။ ဗီဒီယို နှစ်ခုလောက် ရိုက်ပေးရုံနှင့် ဘယ်လောက်တောင် ဂယက်ရိုက်သွားမှာမို့လို့လဲ? ထို့အပြင်... အခုချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်၏ နာမည်ကလည်း တော်တော်လေး ဟော့ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်မှ လူပြောအများဆုံး အကြောင်းအရာများကလည်း သူနှင့်သာ ပတ်သက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် လီရှောင်ချီး၏ ဗီဒီယိုများကြောင့် ထပ်တိုးလာမည့် နာမည်ကျော်ကြားမှုကိုလည်း သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

နောက်ပြီး... လီရှောင်ချီး၏ ဗီဒီယိုတစ်ခု ရိုက်ကူးရန် အချိန်က တော်တော်ကြာတတ်သည်။ ဗီဒီယို တကယ်ထွက်လာမည့် အချိန်ဆိုသည်မှာ... ဘယ်တော့လောက် ဖြစ်မလဲတောင် မသိနိုင်သေးပေ။

"ကောင်းပြီလေ... ချင်းရှန်းရွာမှာ ဘာအခက်အခဲပဲရှိရှိ ကျွန်တော့်ကို လာပြောလို့ ရပါတယ်။ လယ်စိုက်ဖို့အတွက်ဆိုရင်လည်း ဧကနည်းနည်းလောက် ဖယ်ပေးထားလို့ ရတယ်။ ကျောင်းသားတွေ လာမနှောင့်ယှက်အောင်လည်း လုပ်ပေးထားမယ်။" ဟု လင်းယန်က ကတိပေးလိုက်သည်။

လီရှောင်ချီး၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ လှုပ်ရှားသွားသည်က လင်းယန်၏ စကားများကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ၊ လင်းယန်ဆိုသည့် လူကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။ လင်းယန်က စကားများ အများကြီး မပြောခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ဆီမှရရှိသော ခံစားချက်က အလွန်ကိုတည်ငြိမ်ပြီး ရင့်ကျက်သည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။ သူမ၏အိမ်မက်ထဲက အနာဂတ် လက်တွဲဖော် ပုံစံနှင့် လင်းယန်က အတိအကျကို ထပ်တူကျနေလေသည်။ ပြောရရင်... သူမ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည်ထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး ပြီးပြည့်စုံနေသေးသည်။

'နှမြောစရာကောင်းတာက... သူ မွေးဖွားလာချိန်မှာ ငါက အရွယ်မရောက်သေးဘူး၊ ငါ အရွယ်ရောက်လာတော့ သူက မွေးဖွားလာတယ်' လီရှောင်ချီးက ဒီကဗျာလေးကို အလိုလို သတိရသွားသည်။ သို့သော် သေချာ ပြန်တွေးကြည့်တော့... အသက် ဆယ်နှစ်တောင် မကွာပါဘူး။ အဲ့ဒါက အသက်ကြီးတယ်လို့ ခေါ်လို့ရလား?

အသက်အရွယ်က ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက လင်းယန် အနားမှာ အရည်အသွေးမြင့်တဲ့ မိန်းကလေးတွေ လုံးဝ မရှားပါဘူး။ ပြီးတော့... အဲ့ဒီ မိန်းကလေးတွေ အကုန်လုံးက သူ့အိမ်မှာတောင် လာနေနေကြပြီလေ!

'ထားလိုက်ပါတော့... သူနဲ့ ဒီရွာလေးမှာ အတူတူ အလုပ်တွဲလုပ်ရရင်ကိုပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ငါ့တစ်သက်မှာ... လက်ထပ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကြီး မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူးလေ'

နေရာချထားပေးခြင်း ခံရသော လီရှောင်ချီးသည် သူမကိုယ်သူမ အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ သူမက လက်တွေ့ကျသော လူတစ်ယောက်ပါ။ အရင်က 'ပလေတိုနစ် အချစ်' (ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မပါသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အချစ်သက်သက်) ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလဲလို့ သူမ ထင်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် အခုတော့... ရယ်စရာကောင်းနေသည်က သူမကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေပါပြီ။

ပိုပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ကတော့... ဤသည်မှာ သူမ၏ တစ်ဖက်သတ် ဆန္ဒလေး သက်သက်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

***

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 100

အခန်း ၁၀၀ ။ ပျက်စီးသွားသော ဂေဟစနစ်

လီရှောင်ချီး ရောက်လာခြင်းက အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်နေသော တောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျောင်းသားများစွာမှာ ဤကိစ္စအတွက် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားကြသည်။

သေချာသည်မှာ၊ စိုက်ပျိုးရေးကို အဓိက သင်ယူနေကြသူများဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လီရှောင်ချီး၏ Short Video ရိုက်ကူးသည့် ပုံစံက သူတို့၏ အနာဂတ်အလုပ်အကိုင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ရနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအလွန်လှပသော ဗီဒီယိုများကို သူတို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက်တောင် အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့ကြပြီလဲ ဆိုတာ မသိနိုင်တော့ပေ။

ကျောင်းသားအချို့၏ ဘွဲ့ယူစာတမ်းများတွင်ပင် လီရှောင်ချီးနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို အသေးစိတ်လေ့လာရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

သေချာသည်မှာ... လက်ရှိတွင် စာတမ်းအများစုက လင်းယန် စိုက်ပျိုးထားသော လယ်ထွက်ကုန်များနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက ပြောစရာအကြောင်းအရာများစွာ ရှိနေပြီး၊ လက်ရှိ စိုက်ပျိုးရေးလောကတွင် လူပြောအများဆုံးနှင့် ဟော့အဖြစ်ဆုံး ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျောင်းသားများသာမက လမ်းညွှန်ဆရာများနှင့် ပါမောက္ခများကိုယ်တိုင်လည်း လင်းယန်၏ ထွက်ကုန်များကို လေ့လာခြင်းအား မရပ်တန့်ကြသေးပေ။

သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်း အများအပြားတွင် ထိုလယ်ထွက်ကုန်များ၏ အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေကြသည်။ အခြား သာမန် လယ်ထွက်ကုန်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရလွန်း၍ ရိုးအီသွားခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ထုတ်ကုန်အသစ်များအပေါ်တွင် အားလုံးက အလွန် ကြီးမားသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ ရှိနေကြသည်။

အလားတူပင်။ လီရှောင်ချီးဆိုသည်မှာလည်း ဤခေတ်ကြီးက မွေးထုတ်ပေးလိုက်သော ရလဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်ရှိ Short Video များ၏ ရေပန်းစားမှုက နိုင်ငံတကာတွင်ပါ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိလာစေသည့် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာလည်း သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင်။

ထိုနည်းတူ လင်းယန်သည်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု ပပျောက်ရေး မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်က သူ့ကို လူထုမြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာစေခဲ့သည် ဆိုသော်လည်း... တကယ်တမ်း သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို နေရာအနှံ့ ပြန့်နှံ့သွားစေသည်က Short Video များပင် ဖြစ်သည်။

ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ... ထိုပျံ့နှံ့သွားမှုက အပျက်သဘောဆောင်သော သက်ရောက်မှုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လင်းယန်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။

"မမရှောင်ချီးပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ပါမောက္ခလင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သူတို့ နာမည်စကြီးလာတုန်းက အငြင်းပွားစရာတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တာချည်းပဲ။"

"အထူးသဖြင့် ပါမောက္ခလင်းရဲ့ ဟို ယွမ်ငါးထောင်တန် ဖရဲသီး ကိစ္စလေ! တကယ်လို့ စူပါမုန်ညင်းစေ့နဲ့ ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး မုန်လာဥနီတို့နဲ့သာ လုံးဝ သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်... အခုချိန်ထိ ပါမောက္ခလင်းကို သံသယဝင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေဦးမှာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ သီးနှံနှစ်ခုကြောင့်ပဲ၊ အင်တာနက်ပေါ်က လူတွေက အဲ့ဒီ မိုးပျံမတတ် ဈေးကြီးတဲ့ ဖရဲသီးကို ပိုပြီး မြည်းကြည့်ချင်နေကြပြီ။"

"ငါတို့လို ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသားတွေကတော့ ဝယ်မစားနိုင်ပါဘူး။ ကံကောင်းတာက ကိုယ်တိုင် စိုက်လို့ရနေလို့ပဲ!"

"တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် သွားရည်ကျလာပြီ။ ငါ့ရဲ့ ဘွဲ့ယူစာတမ်းကို အဲ့ဒီ ဖရဲသီးအကြောင်း သုံးမလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ ပါမောက္ခလင်းက ဖရဲသီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမပြောပြတော့ ငါ ဘယ်လို ဆက်ရေးရမလဲဆိုတာ ခေါင်းစားနေတယ်။"

"သေစမ်း... ငါလည်း အဲ့ဒီ ဖရဲသီး ခေါင်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးထားတာ!"

"ငါကတော့ မုန်ညင်းစေ့။"

"မင်းတို့က ဒီသုံးခုကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြတာလား? ဟို မြေပဲတွေကလည်း သာမန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မသတိထားမိဘူးလား?"

"စစ်သားတွေ ဒီလောက်အများကြီး လာစောင့်နေပြီး ကိုယ်တိုင် လယ်စိုက်နေတာ... အရူးတောင် သိတယ်၊ ဒါက စစ်တပ်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတာကို။"

"ဒါပေမဲ့ ဘာအတွက် သုံးလဲဆိုတာကိုတော့ သတင်းနည်းနည်းလေးတောင် မထွက်လာဘူး။"

"စူပါလက်နက်တစ်ခုခုများ ထုတ်ဖို့အတွက် အရေးကြီး ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေမလား?"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ? ဒါပေမဲ့ ကြားရသလောက်ကတော့... မြေပဲဆီနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်တဲ့။"

"အနောက်ဘက်ကို လက်တွေ့သွားဆင်းတဲ့ ကျောင်းသားတချို့က အဲ့ဒီအကြောင်း သိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းမထုတ်ပြန်ဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတယ်တဲ့။ စစ်ရေးလျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ပတ်သက်နေလို့ နေမှာ။"

"ဒါက လူတွေကို ပိုပြီး သိချင်စိတ်ဖြစ်စေတာပဲ။ အဲ့ဒီ မြေပဲကို ငါ စားဖူးတယ်၊ အရသာရှိတာကလွဲရင် ခွန်အားတွေ တိုးလာတာမျိုးတော့ မရှိပါဘူး။"

"ဒီမြေပဲရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က... နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာမှပဲ သိရတော့မယ် ထင်တယ်။"

"နှစ်အနည်းငယ်ဆို တော်သေးတာပေါ့... နိုင်ငံတော်က လျှို့ဝှက်ချက် အဆင့်လျှော့ချတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်ရမယ်ဆိုရင်တော့..."

"ပြည်တွင်းမှာက လျှို့ဝှက်ချက် အဆင့်လျှော့ချတယ် ဆိုတာမျိုး သိပ်မရှိဘူးလေ။ တစ်သက်လုံး မသိရဘဲ သေသွားဖို့က များတယ်။"

"ပါမောက္ခလင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ဖြစ်သလို စိုက်ထားတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့၊ ထွက်လာတဲ့ အရာတွေက အကုန်လုံး အစွမ်းထက်နေတာချည်းပဲ... မယုံနိုင်စရာပဲ။"

"အခု ကျောင်းကလည်း မျိုးစေ့တွေကို အရမ်းတင်းတင်းကျပ်ကျပ် စီမံနေပြီ။ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားရင် နိုင်ငံရဲ့ စိုက်ပျိုးရေး အားသာချက်တွေ ဆုံးရှုံးသွားမှာ စိုးလို့လေ။"

"တကယ်လို့သာ အမေရိကန် လက်ထဲ ရောက်သွားရင်... သူတို့ရဲ့ အကြီးစား စိုက်ပျိုးရေး စနစ်ကြီးနဲ့ ပြည်တွင်းရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးကို အကြီးအကျယ် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်မှာ သေချာတယ်။"

"ဘယ်သူ ပေါက်ကြားအောင်လုပ်လဲ... အဲ့ဒီကောင် ခွေးပဲ!"

"မှန်တယ်... ပါမောက္ခလင်းကို ကာကွယ်ဖို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခု ဖွဲ့သင့်တယ်။"

"ဘယ်လိုလဲ... 'သစ်တောစောင့်သူများ' (လင်း/သစ်တောကို ကာကွယ်သူများ) လို့ နာမည်ပေးရအောင်?"

"ပါမောက္ခလင်းကို ကာကွယ်မယ့်သူတွေ! အရမ်း မိုက်တယ်!"

"ဒီလိုပဲ သတ်မှတ်လိုက်!"

ကျောင်းသားများကြားတွင် တိတ်တဆိတ်ဖြင့် 'သစ်တောစောင့်သူများ' ဆိုသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို လင်းယန် လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ဤနာမည်က သစ်တောကို စောင့်ရှောက်သည့်အဖွဲ့နှင့် တူသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏ လယ်ထွက်ကုန်များ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားအောင် တားဆီးရန် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ... ဤ 'သစ်တောစောင့်သူများ' အဖွဲ့က အနာဂတ် စိုက်ပျိုးရေး သုတေသန လောကတွင် မည်မျှလောက်အထိ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ကြီးမားလာမည် ဆိုသည်ကိုလည်း သူ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဤသည်တို့မှာ အနာဂတ် ဇာတ်လမ်းများသာဖြစ်သည်။

……

ယခုအချိန်တွင်တော့ လင်းယန်သည် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ခြံဝင်းထဲတွင် အလုပ်ရှုပ်နေကြသော မိန်းကလေးများကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

အမြင့်တွင် ထိုင်နေသဖြင့် အတွင်းအိမ်ဝင်းကိုသာမက၊ အလယ်အိမ်ဝင်းနှင့် အပြင်အိမ်ဝင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပါ လှမ်းမြင်နေရသည်။ ထို့အပြင်... အသစ် ထပ်မံတိုးချဲ့နေသော နေရာများကိုပါ မြင်တွေ့နေရသည်။

'ရှေးခေတ် အိမ်ဝင်းတွေက အဲ့ဒါ ကောင်းတာ။ ပိုက်ဆံရှိရင် ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို ချဲ့လို့ ရတာပဲ။'

'အစက အိမ်ဝင်း တစ်ဆင့်တည်းကနေ၊ ပိုက်ဆံရှိလာရင် နှစ်ဆင့်၊ သုံးဆင့် အထိ ချဲ့သွားလို့ ရတယ်။ ငါ့အိမ်ကိုတော့ ငါးဆင့်လောက် ထားရင် လုံလောက်ပါပြီ။

အဲ့ဒါဆိုရင် ရိတ်သိမ်းပြီးသား သီးနှံတွေထားဖို့ ပြဿနာလည်း ပြေလည်သွားမှာပဲ' ဟု လင်းယန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

လင်းယန်သည် အသစ်ဆောက်လုပ်နေသော အိမ်ဝင်းများကို တော်တော်လေး မျှော်လင့်နေသည်။

အကြောင်းကတော့ ထပ်တိုးမည့် အိမ်ဝင်း နှစ်ဆင့်မှာ တစ်ဆင့်ချင်းစီကိုပင် အရင်က သုံးဆင့်ပေါင်းထားသည့် အကျယ်လောက် ရှိသောကြောင့်ပင်! အလွန်ကို ကျယ်ဝန်းလင်းထိန်နေမည် ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်ကဆိုလျှင် ဤမျှကျယ်ဝန်းသော အိမ်မျိုးကို သာမန်လူများ နေခွင့်မရှိပေ။ အနည်းဆုံး ပထမအဆင့် အရာရှိကြီးလောက်မှသာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်တွင်ဆိုလျှင်လည်း ဤမျှကျယ်သော အိမ်မျိုးက အလွန် ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က အနည်းငယ် ကျပ်သိပ်နေခဲ့သော လင်းယန်၏ အိမ်ဝင်းကြီးမှာ ယခုအချိန်တွင်မူ လုံးဝ ကျယ်ဝန်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တောင်အောက်ရှိ အဆောက်အအုံအချို့လည်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှု ပြီးစီးသွားလေပြီ။

ကျောင်းသားတော်တော်များများက ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြပြီ ဖြစ်ရာ ကျောင်းသားများ၏ နေထိုင်ရေး အခက်အခဲကို ကြီးမားစွာ လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။

တပ်ခွဲ (၆) မှ စစ်သားအချို့မှာမူ ခြံဝင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြသည်။ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူပေးသည့်အပြင်၊ မူလက အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော ခြံဝင်းကြီးကို လွန်မင်းစွာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်ကြသည်။

'ဒီလို တောခေါင်ခေါင် နေရာလေးမှာ... ဘာအန္တရာယ်ကများ ရှိနေနိုင်မှာလဲ မသိပါဘူး။ အနီးအနားက သားရဲကြီးတွေတောင် အသတ်ခံရတာက ခံရ၊ မောင်းထုတ်ခံရတာက ခံရနဲ့' ဟု လင်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လူသားများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက တိရစ္ဆာန်များ၏ ရှင်သန်ရာနေရာကို ဖိအားပေး ကျုံ့ဝင်စေသည်မှာ သေချာလှသည်။ မူလက ချင်းရှန်းရွာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောဝက်များ၊ တောခွေးများ အများအပြား ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သီးနှံအထွက်မကောင်းသော နှစ်များတွင် ရွာသူရွာသားများအနေဖြင့် အမဲလိုက်၍ အသက်မွေးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသားရဲကြီးများကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်၊ ကျန်ရစ်သော တိရစ္ဆာန်ကြီးများက ဤနေရာ၏အန္တရာယ်ကို အလိုလို သိရှိသွားကြပြီး တောနက်ထဲသို့သာ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။ ဤသည်က ချင်းရှန်းရွာတွင် တိရစ္ဆာန်များဘက်မှ လာသော အန္တရာယ်ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

'ဒါပေမဲ့... ဒီလို အသားစား သားရဲကြီးတွေ ပျောက်သွားတာက၊ ဒီနေရာရဲ့ သဘာဝ ဂေဟစနစ်ကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်' ဟု လင်းယန်တွေးကာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။

'အသားစား တိရစ္ဆာန်တွေ မရှိတော့ရင်၊ သေးငယ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေက ရန်သူမရှိတော့လို့ အဆမတန် ပေါက်ပွားလာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီ သတ္တဝါလေးတွေက အပင်စား တိရစ္ဆာန်တွေလေ... အဲ့ဒီအခါကျရင် လယ်ထဲက သီးနှံတွေ ဒုက္ခရောက်ကုန်တော့မှာပဲ။'

လင်းယန်သည် ဤအရာများအားလုံးကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိနေပြီဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ဂေဟစနစ် ပျက်စီးသွားပြီဆိုလျှင်၊ သီးနှံအထွက်နှုန်း ကျဆင်းသွားရန် သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဂေဟစနစ်သစ်တစ်ခု ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာရန် ဆိုသည်မှာလည်း လုံလောက်သော အချိန်များစွာ လိုအပ်လှသည်။ နှစ်အနည်းငယ်မျှပင် ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

"တပ်ခွဲမှူးယန်... တောထဲကို သားရဲတွေ သွားမောင်းထုတ်တာတွေ ထပ်မလုပ်ပါနဲ့တော့။ တောင်ပေါ်က ကျားတွေ ဆင်းလာရင်တောင် ကျွန်တော့်ကို ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ပါဘူး။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာတော့... တောထဲက သားရဲတွေကလည်း အလိုလိုသိနေကြပါပြီ။ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အချိန်ကလွဲရင် ရွာတွေ၊ လယ်ကွင်းတွေကို လုံးဝ လာမနှောင့်ယှက်ကြပါဘူး။

ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သေနတ်တွေက သားရဲကြီးတွေကို မောင်းထုတ်နိုင်တယ်၊ သေးငယ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒါတွေ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်လို့ ကျိုင်းကောင်တွေ အများကြီး ထွက်လာရင်ရော... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျည်ဆန်တွေက အသုံးဝင်ပါဦးမလား?" ဟု လင်းယန်က သတိပေး ပြောကြားလိုက်လေသည်။

***