အခန်း (၁၀၇-၁၀၈)

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 107

အခန်း ၁၀၇ ။ ဝေခွဲရခက်နေသော ရှုချင်

ထမင်းကျွေး၊ ရေတိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အသေးအဖွဲ ကျေးဇူးပြုခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုသို့သော အသေးအဖွဲလေးများက ပို၍ပင် ထိရောက်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတတ်ကြသည်။

ရှုချင်သည် လင်းရှောင်ဝူ၏ ကျောပြင်လေးကို ကြည့်ရင်း အလေးအနက် တွေးတောနေမိသည်။ ရှောင်ဝူ လုပ်ဆောင်သမျှ အရာအားလုံးက သူမ၏ တန်ဖိုးထားမှု အားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သလိုပင်။

မူလက သူမသည် ရှောင်ဝူက အသက်ငယ်လွန်းသဖြင့် စိတ်မချ၍သာ နောက်က လိုက်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယခုအခါ သူမသည် ရွာအုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို လာရောက်ကြီးကြပ်ပြီး အလုပ်သမားများက ပစ္စည်းများကို ခိုးဝှက်ခြင်း သို့မဟုတ် စံမမီသော ပစ္စည်းများသုံးခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် တာဝန်ရှိသည်လေ။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်များတွင် ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင်ရိုးအီနေသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ပိုလျှံသော ပစ္စည်းများကို အပြင်ထုတ်ရောင်းသူများပင် အများအပြား ရှိတတ်သည်။

ဤကိစ္စကို တားဆီးရန် သူမ သိထားသော နည်းလမ်းမှာ 'တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ကြီးကြပ်ခြင်း' သာ ဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေး အဖွဲ့-၂ ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့မှာလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် မည်မျှပင် စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော ကုမ္ပဏီဖြစ်ပါစေ၊ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို လုံးဝအမြစ်ပြတ် တားဆီးရန် ခက်ခဲကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။

သို့သော် ယခု မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော အရာများက သူမ၏ သိမြင်နားလည်မှုများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

'ဪ... ဒီလိုလည်း လုပ်လို့ရတာပဲ!'

'လင်းယန်က သူ့ညီမလေးကို တောဆန်တယ်၊ ဘာမှမသိဘူးလို့ပြောပြီး ငါ့ကို သင်ပေးပါဦးလို့ ပြောခဲ့တာ။ ဒါက လုံးဝ လိမ်ပြောတာပဲ!'

'ဒီကလေးမလေးက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထက်မြက်လွန်းတယ်။'

'ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ ကျေးဇူးပြုမှုလေးကနေတစ်ဆင့် အလုပ်သမားတွေကို ရင်ထဲကနေ ကျေးဇူးတင်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ စောင့်ကြည့်နေစရာ မလိုဘဲ စံချိန်စံညွှန်းတွေကို အတိအကျလိုက်နာစေပြီး အဆင့်မြင့်ဆုံး အရည်အသွေးကို ထိန်းထားနိုင်စေခဲ့တာပဲ...'

'ဒါတင်မကဘူး၊ အလုပ်လုပ်နှုန်းကလည်း အများကြီး မြန်လာတယ်။ ရက် ၃၀ ကြာမယ့် အလုပ်ကို ၂၅ ရက်လောက်နဲ့တင် ပြီးသွားနိုင်တဲ့ အနေအထားပဲ!'

ရှုချင်သည် ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှ ပေးလာသော အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကို စကားလုံးဖြင့်ပင် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေတော့သည်။

အလုပ်ချိန် ရက် ၃၀ ဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းခြေသာ ဖြစ်တတ်သည်။ များသောအားဖြင့် အချိန်မီ မပြီးဘဲ တစ်ပတ်ခန့် နောက်ကျတတ်ကြသည်။ ၎င်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးလောကတွင် လူတိုင်း လက်ခံထားကြသော အချက်ပင်။

ရှုချင်သည် ဘဏ္ဍာရေး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ငွေနှင့် ကိန်းဂဏန်းများတွင် အလွန်ထက်မြက်သည်။ ပိုထွက်လာသော ထိုရက်များအတွက် အလုပ်သမားများကို လုပ်အားခ အပိုပေးရမည်ကို သူမ သေသေချာချာ တွက်ချက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ရက်ပိုမယူဘဲ ရက် ၃၀ အတွင်း အပြီးလုပ်မည်ဆိုပါက အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေမည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ဝူကမူ ရိုးရှင်းသော အိမ်ချက်ထမင်းတစ်နပ်ဖြင့် ထိုအရာကို ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

'ဒီထမင်းတစ်နပ်ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က အပြင်ကဝယ်ရတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ယွမ်ရာဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာ။ ကျန်တာတွေက အိမ်ကထွက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေဆိုတော့ တန်ဖိုးတောင် တွက်လို့မရဘူး။'

'လင်းယန်က မုန်ညင်းဆီနဲ့ မြေပဲကို အမြင့်ဆုံးဈေးနဲ့ ရောင်းမယ်ဆိုရင်တောင်၊ အခု ကုန်ကျတဲ့ ပိုက်ဆံက အလုပ်သမားတွေရဲ့ တစ်ရက်စာ လုပ်အားခတောင် မရှိဘူး!'

'လင်းရှောင်ဝူက ဒီလို ရံဖန်ရံခါ လာပို့ပေးတဲ့ ထမင်းဟင်းတွေက လင်းယန်အတွက် အနည်းဆုံး အသုံးစရိတ် ရှစ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကို သက်သာစေတာပဲ!'

ရှုချင် တစ်ယောက်တည်း တအံ့တဩ တွေးနေမိသည်။

'ငါ ကျောင်းမှာ သင်လာသမျှတွေက တကယ်ပဲ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ။ စည်းကမ်းတွေ၊ နည်းဥပဒေတွေပဲ သိခဲ့တာ။'

'ဒီကလေးမလေးဆီကနေ ဒီလောက်အများကြီး သင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။'

'သူ့ညီမလေးတောင် ဒီလောက်ဆိုရင်၊ သူ့ဆီမှာဆိုရင်ကော...'

ရှုချင်၏ မျက်လုံးများက ပို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။

'ဒီအမျိုးသားက တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်။'

'ချင်းရှန်းရွာကို လာခဲ့တာ တကယ်ကို မမှားဘူးပဲ။'

ချက်ချင်းပင် သူမသည် သူမနှင့်အတူ အမြဲပါလာသော မှတ်စုစာအုပ်လေးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤမှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဘဏ္ဍာရေး ပရောဂျက်များနှင့် ဂန္ထဝင်မြောက်သော ဘဏ္ဍာရေး ဖြစ်ရပ်လေ့လာမှုများကို ရေးမှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာသော ငွေကြေးများကို ဤမှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် တစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် ရေးမှတ်ထားလေ့ရှိသည်။ စာမျက်နှာတိုင်းတွင် ငွေကြေးကို ကိုယ်စားပြုသော ကိန်းဂဏန်းများစွာ ရှိနေသည်။ သေချာသည်မှာ အချို့ငွေများမှာ သူမ ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော ငွေများဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာမူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်ငြားလည်း အခြားသူတစ်ယောက် မြင်တွေ့လျှင် ထိတ်လန့်သွားလောက်သော ပမာဏများ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် စာမျက်နှာအသစ် တစ်ခုကို လှန်လိုက်ပြီး စာတစ်ကြောင်းကို လေးလေးနက်နက် ရေးသားလိုက်သည်။

"ကြွယ်ဝမှု အနည်းငယ်ရရန် 'ဝီရိယ' လို၍၊ အလယ်အလတ် ကြွယ်ဝရန် 'သီလ' လို၏။ ကြီးစွာသော ကြွယ်ဝမှုမှာမူ 'ကံတရား' ပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။"

ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကျေးလက်ဒေသများတွင် ပြောလေ့ရှိသော စကားပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပညာတတ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် ယခင်က ထိုစကားကို အထင်သေးခဲ့ပြီး ရယ်စရာပင် ထင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုမှသာ ရှေးလူတို့၏ လက်ဆင့်ကမ်းအသိဉာဏ်ကို လေးလေးနက်နက် နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် အနောက်တိုင်းမှလာသော ဘာသာရပ်များဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော အရာပင်။

ရှုချင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီး မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် မှတ်စု ရေးရသည်ကို ဝါသနာပါသော်လည်း သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ကို အခြားသူများ မြင်မည်ကိုတော့ ကြောက်တတ်သည်။ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါနေ၍တော့ မဟုတ်ပေ။ အခြားသူများက သူမ၏ ရုပ်ရည်ကိုကြည့်ပြီး 'လူကသာ လှတာ... လက်ရေးကတော့... နည်းနည်း ရုပ်ဆိုးလိုက်တာ' ဟု ထင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက ရှောင်ဝူလေးဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားပြန်သည်။ ချင်းရှန်းရွာသို့ လာနေကြသော မိန်းကလေးများတွင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတူညီသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘဏ္ဍာရေးလောကထဲမှာပဲ နစ်မွန်းနေသူဖြစ်ပြီး၊ စည်းကမ်းကြီးကာ အနည်းငယ် ခေါင်းမာသူ ဖြစ်သည်။ တစ်သက်လုံး ကိန်းဂဏန်းတွေကြားမှာပဲ နေရမည်ဟု တွေးထားပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းကသာ သူမ၏ အကြီးမားဆုံး ဝါသနာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ဝူမှာမူ လုံးဝ မတူပေ! သူမ၏ အရာရာတိုင်းမှာ 'နေထိုင်မှု ဘဝ' အတွက် ဖြစ်သည်။ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အပြုအမူများမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လွန်းသည်။

ဤသည်မှာ ခေတ်သစ် ပွင့်လင်းသော လူ့အဖွဲ့အစည်းက ပေးစွမ်းနိုင်သော အရည်အသွေးမျိုး မဟုတ်ပေ။ ရှေးခေတ်ကဲ့သို့ သိုသိုသိပ်သိပ်ရှိသော လူ့အဖွဲ့အစည်းမှသာ ဤကဲ့သို့သော စရိုက်မျိုးကို ပုံဖော်ပေးနိုင်သည်။

လင်းရှောင်ဝူတွင် ပါမောက္ခအိုကြီးများစွာက ပညာသင်ပေးနေသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သူမ၏ အရိုးထဲက စရိုက်ကတော့ ချင်းရှန်းရွာမှာကတည်းက အခြေတည်နေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ဝူသည် အရာရာကို ရှေးရိုးအတိုင်း လုပ်ဆောင်သော်လည်း၊ သူမ၏ မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကြောင့် လူအများ၏ အမြင်ကပ်မှုကို မခံရဘဲ အားလုံး၏ ချစ်ခင်မှုကိုသာ ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

'အင်း... ငါ ဒီကလေးမလေးကို ချစ်တာက သူလှလို့တင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို သဘောကျလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။'

ရှုချင်သည် ရှောင်ဝူ၏ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို ဆွဲညှစ်ချင်သော စိတ်ကို အောင့်ထားလိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်လိုက်လျှင်လည်း ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်နှင့်တော့ သိပ်မကိုက်ညီသလို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ သူမသည် ချင်းရှန်းရွာတွင် ရောက်နေစဉ် အရာရာတိုင်းမှာ ဝိရောဓိဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမ၏ အကျင့်စရိုက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအရာများကပင် သူမကို လေပြေလေး တိုက်ခတ်ခံရသကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာရှိပြီး စိတ်အေးချမ်းစေပြန်သည်။

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် လူပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ယောက် အားပြိုင်နေသလိုပင်။

တစ်ယောက်က 'ဒီလို အေးချမ်းလွန်းတဲ့ ဘဝက နင့်ကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်၊ နင်က စိန်ခေါ်မှုတွေ ရှိတဲ့နေရာကို သွားသင့်တယ်' ဟု ပြောနေသည်။

သို့သော်... ဤဘဝက တကယ်ကို နေလို့ကောင်းလွန်းနေသည် မဟုတ်လား!

'ချင်အဖေနဲ့ အမေက ပိုတောင် ထူးဆန်းသေးတယ်။'

'အိမ်မှာ အခြေအနေ အများကြီး ကောင်းနေတာတောင် ဒီမှာပဲ လာနေဖို့ ရွေးချယ်ကြတယ်။ ချင်စုစုဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကလည်း အရည်အချင်း တော်တော်ရှိတာကို၊ သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကတော့... လုံးဝကို အံ့ဩစရာပဲ!'

'လင်းယန်ရဲ့ မယားငယ်ဖြစ်ဖို့ နည်းမျိုးစုံ ကြိုးစားနေတဲ့သူမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ပြီးတော့ လင်းယန်အတွက်ဆိုရင် လိုလိုလားလားနဲ့ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးချင်နေသေးတာ။'

ရှုချင် နဖူးကို လက်နှင့်အုပ်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝကို ရှုပ်ထွေးလှသော ပတ်သက်မှုများ ဖြစ်နေသည်ဟု သူမ ပြောချင်နေသော်လည်း...

လင်းယန်က အစိုးရအရာရှိမှ မဟုတ်တာ။ ထို့အပြင်... သူတို့ကြားတွင်လည်း လောလောဆယ် ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိသေးပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ ဘာမှ ရှာမတွေ့သေးပါ။

'ပိုပြီး ထူးဆန်းတာက... ချင်အဖေက ဒါကို အရှက်လို့ မမြင်ဘဲ၊ ဂုဏ်ယူစရာလို့တောင် ထင်နေသေးတာပဲ!'

'အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ သူ့သမီး အရင်း ဟုတ်ရဲ့လား?' ရှုချင် ဘဝကိုတောင် သံသယဝင်လာမိသည်။

'ယန်ကျင်းလီကတော့ တက်ကြွပြီး ပွင့်လင်းတဲ့ စရိုက်ရှိပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက လင်းယန်နဲ့ နည်းနည်း ဝေးလွန်းသလိုပဲ။'

'လီရှောင်ချီး ချင်းရှန်းရွာကို လာတာကလည်း လင်းယန်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါက ရွာအတွက်တော့ ကြော်ငြာကောင်းတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက နာမည်ကြီးလွန်းတော့ ဆက်ဆံရေး သိပ်မရှိသေးဘူး။ သူမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဟဇာတဖြစ်မှုကိုပဲ အလေးထားတဲ့ ပုံစံမျိုးလား... Platonic အချစ်မျိုးလား မသိဘူး?'

'ဟို ထမင်းစားဖို့ပဲ သိပြီး လမ်းခဏခဏ မှားတတ်တဲ့ စူးရို့ရို့ ကျတော့ရော...'

'ငါ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဘူး။'

'ဒါပေမဲ့ လင်းယန်ကတော့ သူမကို သဘောကျနေပုံပဲ။'

ရှုချင်သည် ဤကိစ္စအတွက် အကြာကြီး စဉ်းစားနေမိပြီး၊ သူမ၏အကြည့်များက ရွာထဲမှ အဘိုးအဘွားများဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စစ်စီးသလို အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

'ဒါမှမဟုတ်... သူမက လူကို သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရစေလို့များလား?'

***

စူပါ-ဖမ်း(SFS)

SFS 108

အခန်း ၁၀၈ ။ စိုက်ပျိုးရေး ယဉ်ကျေးမှု ပြတိုက်

လင်းယန်သည် လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီ၏ရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားရင်း စက်ကိရိယာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်တွယ်ကြည့်နေသော်လည်း၊ သူ့ရင်ထဲရှိ စိတ်ပျက်မှုကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

ဈေးကြီးပေးဝယ်ထားရသည့်၊ လက်ရှိတွင် စိတ်ကူးယဉ်အဆင့်သာ ရှိသေးသည့် အလိုအလျောက် မောင်းနှင်သော စက်ကိရိယာများပင်လျှင်...

စနစ်က ပေးထားသည့် ဒီဇိုင်းပုံစံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက အမှိုက်သရိုက်များသာ ဖြစ်နေတော့သည်!

လမ်းတွင် ရောက်ရှိနေဆဲဖြစ်သော မှာယူထားသည့် စက်ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ထိုအရာများမှာလည်း ဤမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ထိုစက်ပစ္စည်းများကို ရိုးရှင်းသော တဲကြီးတစ်ခုအတွင်း ထားရှိထားသည်။

ထိုခေတ်မီ စက်ကိရိယာများအပြင်၊ ရွာထဲမှ ရှေးကျသော လယ်ယာသုံး ကိရိယာများလည်း ရှိနေသည်။ အချို့မှာ မင် နှင့် ချင်မင်းဆက် နှစ်ခုစလုံးကို ဖြတ်သန်း လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်ထိ ဆွေးမြည့်မသွားဘဲ ကျန်ရှိနေသည်မှာပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုကိရိယာများ ပြုလုပ်ရာတွင် သုံးထားသော သစ်သားမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သဖြင့် ယခုတိုင် တည်ရှိနေခြင်းပင်။

ထို့အပြင် ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှလည်း ပညာရှင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းကာ ရှေးခေတ် လယ်ယာသုံး ကိရိယာ အများစုကို ပုံတူ ပြန်လည်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အသုံးဝင်ပုံများကိုပါ မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။

သို့သော် လင်းယန်က ထိုမှတ်တမ်းများကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသောအခါ ဟာကွက်အချို့ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

"လယ်ယာသုံး ကိရိယာတွေဆိုတာ စိုက်ပျိုးရေး ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ ရှိသေးတာပါ။ တကယ်တော့ ရှန်းချင်းခေတ်တုန်းက နွားနှစ်ကောင်နဲ့ ထွန်ယက်တဲ့ စနစ်က အရမ်းတိုးတက်တယ် ဆိုပေမဲ့၊ အဲ့ဒါက အရေးအကြီးဆုံးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ပိုပြီး အရေးကြီးတာက 'ဆည်မြောင်း တာတမံ စီမံကိန်း' တွေပါ။ ချင်နိုင်ငံရဲ့ မြို့ဝန် လီပင်းက တူကျန်းယန့်ဆည်ကို တည်ဆောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ပါရှုဒေသမှာ ရေဘေးအန္တရာယ် လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး 'ပါရှုမှာ သီးနှံဖြစ်ထွန်းရင် တစ်ကမ္ဘာလုံး စားနပ်ရိက္ခာ ဖူလုံပြီ' ဆိုတဲ့ စကားတောင် ရှိခဲ့တာ။"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ချင်နိုင်ငံက အကြီးကျယ်ဆုံး စီမံကိန်းဖြစ်တဲ့ 'ကျန့်ကော်မြောင်း'ကိုလည်း တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ ရွှံ့နွံတောတွေကို မြေဩဇာကောင်းတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်ကြီးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီကရတဲ့ ပိုလျှံတဲ့ ရိက္ခာတွေကြောင့်ပဲ သူတို့မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးကို စည်းလုံးအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် အင်အားတွေ ရှိလာခဲ့တာပေါ့။"

လင်းယန်၏ ရိုးရှင်းသော စကားနှစ်ခွန်းက သူ၏ မြင့်မားသော ဗဟုသုတ အရည်အသွေးကို ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းသည် ပါမောက္ခအိုကြီးများစွာကို အထင်ကြီး လေးစားသွားစေခဲ့သည်။

"ပါမောက္ခရှောင်လင်း ပြောတာ တကယ့်ကို မှန်တာပဲ။ မင်းသာ မပြောရင် ငါတို့ ဒါတွေကို လျစ်လျူရှုထားမိတော့မှာ။"

"ဒါက တကယ့်ကို အတွေးသစ် အမြင်သစ်ပဲ။ ရှေးခေတ်မှာ ငါတို့ကို အလေးအနက် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်စေတဲ့ တခြား စီမံကိန်းကြီးတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ။ ငါတို့က ဒီ ရေတင်တဲ့ စက်တွေ၊ ထွန်တုံးတွေလောက်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေမိတာ... အမြင်ကျဉ်းနေခဲ့တာပဲကွာ။"

"အဲ့ဒီ နာမည်ကြီး ဆည်မြောင်း စီမံကိန်းတွေကို ပုံဆွဲပြီး စာအုပ်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ရမလား?" ဟု ပါမောက္ခတစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုပါမောက္ခအိုကြီးများသည် မသိမသာဖြင့် လင်းယန်ကို သူတို့၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သိပ္ပံပညာဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ် စုန့်မင်းဆက်က ပညာရှင် ကျူရှီး တင်ပြခဲ့သည့် 'ကဲဝုကျိကျီး' (အရာဝတ္ထုများကို လေ့လာစူးစမ်းခြင်းဖြင့် အသိပညာ ရယူခြင်း) နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အရာတစ်ခု၏ အနုစိတ်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းအထိကို အကုန် နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းပင်!

သတ်မှတ်ထားသော နယ်ပယ်အသေးလေး တစ်ခုအတွင်းတွင်တော့ သူတို့သည် တကယ့် 'ဆရာကြီး' များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုနယ်ပယ်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ သူတို့၏ ဗဟုသုတမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်လောက်ပင် မရှိနိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အားအင်အားလုံးကို ထိုနယ်ပယ်တစ်ခုတည်းအတွက်သာ ပေးဆပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခ အများစုမှာ လယ်ယာထွက်ကုန် မျိုးစပ်ခြင်းကိုသာ လုပ်ဆောင်ကြသဖြင့်၊ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သိရှိမှု နည်းပါးကြသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယန်က ထိုအကြောင်းများကို ပြောပြလိုက်သောအခါမှ သူတို့ မျက်စိပွင့်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လယ်ယာသုံး စက်ကိရိယာ သက်သက်ပဲ လုပ်မည်ဆိုပါက အမြင်ကျဉ်းလွန်းသည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယန်တွင်မူ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကြံပြုချက် ရှိနေသည်။

စာအုပ်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းက ကောင်းသော်လည်း၊ လူတွေအတွက် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရသည်လောက် မထိရောက်ပေ။

"ပုံစံတူ မော်ဒယ်တွေ လုပ်ပြီး ပြသကြတာပေါ့။"

ပန်းချီကားများထက်စာလျှင် မော်ဒယ်များက လူတွေကို ပိုမို ပြည့်စုံစွာ နားလည်စေနိုင်သည်။ သေချာသည်မှာ ထိုမော်ဒယ်များ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တည်ဆောက်ပြီးစီးရန် အချိန်များစွာ ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ပါမောက္ခအိုကြီးများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒီအတွက် ကုန်ကျစရိတ်က..."

လင်းယန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံလိုရင် ကျွန်တော် ထုတ်မယ်။"

ပြတိုက်တစ်ခု ဆောက်တာပဲ... ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်များ ကုန်မှာမို့လို့လဲ?

ထို့အပြင် ပြတိုက်ဆောက်လုပ်ပြီးစီးပါက၊ သူ့အတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရှိသည်။ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို တိုက်ရိုက်ကျသော အသိပညာများကို ရရှိနိုင်သည်။

ထို့ပြင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရာများကို ဝါသနာပါလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ အချို့လူများက ရှူးဖိနပ် စုဆောင်းရသည်ကို ကြိုက်သလို၊ အချို့က Anime တွေ၊ Figures တွေ စုဆောင်းရတာကို ကြိုက်သကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ကြိုက်နှစ်သက်သည့် အရာမှာမူ... ပို၍ တန်ဖိုးကြီးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူကများ 'စုဆောင်းလိုသည့် ဝါသနာ' မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ?

တံဆိပ်ခေါင်း စုဆောင်းခြင်းမှစ၍၊ လူသားများသည် မိမိနှစ်သက်သော အရာများကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းထားရသည်ကို သဘောကျကြသည်။ ဂိမ်းအများအပြားတွင်ပင် အချို့ ကစားသမားများသည် Level တက်ရန် သို့မဟုတ် Monster များကို သတ်ရန်ထက်၊ လှပသော အရာများကို စုဆောင်းရန်အတွက်သာ ကစားကြသည် မဟုတ်လား။

လင်းယန်အနေဖြင့်လည်း ဤသို့ ဖြစ်သင့်သည်ဟု ယူဆသည်။ ပြတိုက် ဆောက်မည်ဆိုမှတော့ အစုံလင်ဆုံး ဖြစ်အောင် ဆောက်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့တွင် ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် ရှိနေသည်လေ။

"ဒီပြတိုက်အတွက် ကုန်ကျစရိတ်အားလုံးကို ကျွန်တော် ထုတ်ပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပြတိုက် အမည်ပေါက် ဖြစ်ရမယ်။ ကျန်းနန်စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ကိုတော့ သင်ကြားရေးအတွက် အသုံးပြုပိုင်ခွင့်ပေးပါ့မယ်။"

လင်းယန်က ကိုယ်ပိုင်ပြတိုက်အဖြစ် တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက ဤပိုက်ဆံလေးကို နှမြောနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

"လယ်ယာသုံး စက်တွေနဲ့ ဆည်မြောင်း မော်ဒယ်တွေတင်မကဘူး... ရှေးခေတ်ကနေ အခုခေတ်အထိ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဂန္ထဝင်စာအုပ်တွေကိုလည်း အကုန်စုဆောင်းရမယ်။

ရှန်းချင်းခေတ်က 《လူ့ရှီးချွမ်းချူး》, 《ယွီကုန်း》တို့ကနေစပြီး၊ 《ချီမင်ယောင်ရှု》၊ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းက 《နုံကျန့်ချွမ်းရှူး》စတဲ့ စာအုပ်တွေ အကုန်လုံး... ပြီးတော့ ခေတ်သစ်ဂန္ထဝင် စာအုပ်တွေအထိပေါ့။ ကျွန်တော် အကုန်လုံး လိုချင်တယ်။"

ပါမောက္ခအိုကြီးများမှာ အလွန်ပင် မှင်တက်သွားရသည်။

စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ မော်ဒယ်တွေဆိုတာကတည်းက အလွန် ကြီးမားလှသော စီမံကိန်းကြီးဖြစ်နေပြီ။ သို့သော် လင်းယန်က အားမရသေးပေ။ ဤစာအုပ်များကိုပါ စုဆောင်းချင်နေသေးတာလား!

ထိုစာအုပ်များကို ရှာဖွေရန် မခက်ခဲသော်လည်း၊ ဤပြတိုက်သည် လယ်ယာသုံး စက်ပစ္စည်း ပြသသည့် အဆင့်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်ကျော်က စိုက်ပျိုးရေးယဉ်ကျေးမှုကို ဖော်ညွှန်းပြသနေခြင်းပင်!

ရှေးခေတ်မှ ယနေ့တိုင် စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ စာပေများစွာ ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ လင်းယန်၏ စိတ်ကူးအတိုင်းသာ တကယ် လုပ်ဖြစ်မည်ဆိုပါက... ဤနေရာသည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်သာမက၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင်ပင် အစုံလင်ဆုံး စိုက်ပျိုးရေး ယဉ်ကျေးမှု ပြတိုက် ဖြစ်လာပေတော့မည်!

သို့သော်လည်း...

လင်းယန်၏ ဤစိတ်ကူးမှာ အစပြုခြင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

"နောက်ထပ် အပင်မျိုးစေ့တွေ၊ အပင် နမူနာတွေ အကုန်လုံးကို စုဆောင်းပြီး နံရံတွေပေါ်မှာ ပြသထားရမယ်။ ဒါမှ သာမန်လူတွေက ဒီသီးနှံတွေအကြောင်းကို ပိုပြီး တိုက်ရိုက်မြင်သာအောင် သိနိုင်မှာ။ ဒါ့အပြင် ခေတ်အဆက်ဆက်က လယ်သမားတွေရဲ့ နေအိမ်တွေကိုလည်း မော်ဒယ်တွေနဲ့ ပြသထားလို့ ရသေးတယ်လေ။"

"……"

ထိုပါမောက္ခအိုကြီးများသည် လင်းယန်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း လုံးဝ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

မူလကတော့ သူတို့က လင်းယန်ဆီမှာ စက်တွေ အများကြီးရှိနေလို့၊ အဲ့ဒါတွေကို ပြသရင်း ကျောင်းသားတွေကို ပညာပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ။

ယခု လင်းယန် စဉ်းစားထားသည့်အတိုင်းဆိုလျှင်... စိုက်ပျိုးရေး ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ဤပြတိုက်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားတော့မည် မဟုတ်လား။

ဤအတွက် လူအင်အား၊ ပစ္စည်းအင်အား ဘယ်လောက်တောင် အများကြီး လိုနေလိမ့်မလဲ? တွေးကြည့်ရုံနှင့်တင် ကြက်သီးထစရာပင်။

အစောပိုင်း အချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းတင် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမည်။ အရာအားလုံး အစုံအလင် စုဆောင်းရန်မှာမူ အခက်ခဲဆုံးအပိုင်း ဖြစ်သည်။ ငါးနှစ်၊ ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် လူများစွာ၏ တစ်သက်တာလုံး ပေးဆပ်ရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်နိုင်သည်မှာ...

အကယ်၍သာ ဤပြတိုက်သည် လင်းယန်၏ စိတ်ကူးအတိုင်း တကယ် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားခဲ့လျှင်...

ဤနေရာသည် စိုက်ပျိုးရေး လောကသား အားလုံးအတွက် 'မြင့်မြတ်သော ဗိမာန်' တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်!

ဘဝမှာ ဤနေရာကို တစ်ခေါက်မှ မရောက်ဖူးလျှင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိုက်ပျိုးရေး လုပ်နေသူတစ်ယောက်ဟု ပြောရန်ပင် ရှက်စရာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ...

လင်းယန် လုပ်ချင်သည့် ကိစ္စဆိုလျှင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်သူ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ကြည့်ပါဦး... ယွမ်ကျင့်ဂရုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးတောင်မှ လင်းယန်နဲ့ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဖို့အတွက် ကျောင်းကို သုတေသန ရန်ပုံငွေတွေ အတင်းပေးနေတာလေ။

နိုင်ငံခြားက အဖွဲ့အစည်းတွေ၊ ကုမ္ပဏီတွေဆိုရင်လည်း ပိုက်ဆံအိတ်ကြီးတွေကိုင်ပြီး လင်းယန်နားကို ကပ်နိုင်ဖို့ အမျိုးမျိုး ကြိုးစားနေကြတာ။ ကျောင်းကသာ ကြားကနေ ပိတ်ထားပေးနေရတာပါ။

အကယ်၍သာ လင်းယန်က ပြတိုက်ဆောက်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင်...

ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအနှီးတွေက သွေးနံ့ရတဲ့ ဝံပုလွေတွေလိုမျိုး ပိုက်ဆံထုပ်ကြီးတွေနဲ့ သူတို့ဆီကို ဘယ်လောက်တောင် ပြေးဝင်လာကြမလဲ?

ပါမောက္ခအိုကြီးတစ်ဦး၏ လက်များပင် တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

"ပါမောက္ခရှောင်လင်း... ဒီအတွက် ကုန်ကျမယ့် စရိတ်က... အရမ်းကို များလိမ့်မယ်နော်..."

"စိတ်ချပါ... ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်" ဟု လင်းယန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

***