အခန်း (၈၁-၈၂)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 81

အခန်း ၈၁ ။ အလယ်ဗဟိုခန်းမမှ အပြောင်းအလဲ

ဂိုဏ်းထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ခွင့်ရရုံသာမက တရားဟောပြောခွင့်ရှိသော အဓိက ဂိုဏ်းဝင်အဖြစ်ပါ သတ်မှတ်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ကျန်းလီသည် ဆက်၍ ဟန်မဆောင်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ သိလိုသော အချက်အလက်များကို လုံလောက်စွာ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားကို ရရှိရန်အတွက် လိုအပ်ချက် နှစ်ခုရှိကြောင်း သိရသည် - ပထမတစ်ချက်မှာ လူသတ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်ကို တစ်ပါးတည်းသော တည်ရှိမှုအဖြစ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ရန် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ 《မဟာဆင်းရဲခံ ကျမ်းစာ》 ကိုလည်း နားထောင်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှင့် ဆက်ကစားနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်? မင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်က နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်ကို အိပ်မက်မက်ပြီး တွေ့ခဲ့တယ်ဆိုတော့... သူ ဘယ်လို ပုံစံနဲ့ အိပ်လို့များ အဲ့ဒီလို အိပ်မက်ကောင်း မက်တာလဲလို့ သိချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်လည်း စမ်းကြည့်ချင်လို့လေ။"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။" ဖုန်းကျန်းရန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒီလူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို စော်ကားရဲတယ်တဲ့လား။

သို့သော် သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် ကျန်းလီက လက်ကို အသာအယာ ဖိချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး အေးခဲသွားပြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ရုံသာမက မျက်တောင်ပင် ခတ်၍မရတော့ပေ။

ကျန်းလီ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ လူများသာမက၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားဖြင့် သူ အေးခဲပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဦးလေးကျန်း... သမီးတို့ ဂိုဏ်းထဲတောင် မဝင်ရသေးဘူးလေ။" ကျီခုံးခုံးက ပွဲမပြီးသေးသဖြင့် နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုသာ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခိုင်းလိုက်ရင်... မင်းအဖေက ငါ့နောက်ကို ဓားကြီးဆွဲပြီး လိုက်ခုတ်မှာပေါ့။ အဲ့ဒီကျရင် သူ့ကို ငါက ပြန်ရိုက်ရနဲ့... မင်းအဖေ အရိုက်ခံရတာကို မင်း မြင်ချင်လို့လား။"

ကျီခုံးခုံး မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။ ကျန်းလီ ပြောပြသော မြင်ကွင်းလေးမှာ တော်တော်လေး ရယ်စရာကောင်းမည်ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

"ကဲ... အချိန်ကို ပြန်လှန်ကြည့်လိုက်ဦး။ သမီး ခုနက မြင်ခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားက ဒီကိုရောက်ပြီးတော့ ဘယ်ကို ဆက်သွားလဲဆိုတာ ကြည့်ပေး။"

ကျီခုံးခုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပြန်ပေါ်လာကာ ကျန်းလီအား စိုးရိမ်တကြီး ပြောပြသည် - "အဲ့ဒီလူက ဒီခန်းမကြီးထဲကို ရောက်လာပြီးတော့... ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားတယ်..."

ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲပြီး ထွက်သွားတယ်?

ကျန်းလီ အတွေးနက်သွားသည်။ ကျီခုံးခုံး ပြောသည်မှာ လွယ်ကူသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ လုပ်နိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုကျိုးကမ္ဘာသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်ရောက်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဗလာနယ်အတွင်း၌ အလွန်ရှည်လျားသော ခရီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေစီးကြောင်းများနှင့် အစီအစဉ်မဲ့ စွမ်းအင်များကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ကျိုကျိုးသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်ရန် မသေချာပေ။

ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်သာ ရှိပြီး၊ သူ အားလုံးကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ဘယ်သူများ ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သို့မဟုတ် သူ မသိသေးသော အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များ ရှိနေသေးသလား။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန်အတွက် ကြီးမားသော ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးက သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ တိတ်တဆိတ် အဆင့်တက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

နေဦး... မဟုတ်သေးဘူး... နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။

ကျန်းလီ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပါက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ကောင်းကင်အတိဒုက္ခ မလိုဘဲ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ကောင်းကင်အတိဒုက္ခဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကုသိုလ်တော်စွမ်းအားမှာမူ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုသည် အချင်းချင်း ချေဖျက်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကျန်းလီ ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိချိန်မှာပင် ကျီခုံးခုံးက ဆက်ပြောသည် - "... ပြီးတော့... သမီး အနာဂတ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒီနေရာကြီးက ဗလာနယ်အဖြစ် ပြောင်းသွားတာကို တွေ့ရတယ်။"

ကျီခုံးခုံး စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှ 'ကလစ်' ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုတ်တရက် အက်ကွဲလာတော့သည်။

ဒုက္ခပဲ။

ကျန်းလီသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး၊ ကျီခုံးခုံးကို အမြန် ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူက နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းမှ လူကြီးပိုင်းများကိုပါ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင်မူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုကွဲသွားသော အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့်၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။

ကျန်းလီသည် ကျီခုံးခုံး တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ လူများနှင့် ပစ္စည်းများ အားလုံးမှာ ဗလာနယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လေစီးကြောင်းများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံလိုက်ရသည်။ အကူအညီတောင်းသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ထူးဆန်းလှသော နတ်ဘုရားသိုက် ဆရာတော်၏ အရိုးရုပ်တုကြီး တစ်ခုတည်းသာ ထိုလေစီးကြောင်းများကြားတွင် အနည်းငယ်မျှ မပျက်စီးဘဲ လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုနှင့် တူပြီး အလွန် ခိုင်ခံ့လှသည်။ ၎င်းကို ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားအောင် လုပ်ရန်မှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် အစောကြီးကတည်းက ကြိုတင် ကြံစည်ထားပြီး ပြင်ဆင်မှုများစွာ လုပ်ထားမှသာ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်မည်။

ကျန်းလီသည် ကျီခုံးခုံးကို ကာကွယ်ရင်း မျက်နှာမှာ အလွန် တည်ကြည်နေသည်။ သူသည် ကျိုကျိုးသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း၊ အရှိန်မှာ အလွန် နှေးကွေးနေသည်။

ဤသည်မှာ သူ့ကို ရည်ရွယ်ထားသော အကွက်ဆင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ယောက်တည်းသာဆိုလျှင် အလွယ်တကူ ပြန်သွားနိုင်သော်လည်း၊ ယခုမူ ဗလာနယ်၏ လေစီးကြောင်းများကြားတွင် ကျီခုံးခုံးကိုပါ ကာကွယ်နေရသဖြင့် အရှိန်လျော့သွားရခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူ ကျီမိသားစုကို အကူအညီသွားတောင်းမည်ကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျီကျစ်ဖြစ်စေ၊ ကျီခုံးခုံးဖြစ်စေ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့သည် ဗလာနယ်အတွင်း၌ ကျန်းလီ၏ အကာအကွယ်ကို မဖြစ်မနေ လိုအပ်မည် မဟုတ်လား။

တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို သတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ ကျိုကျိုးသို့ ပြန်ရောက်မည့် အချိန်ကို နောက်ကျသွားစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

...

"《ယွီယင်ကို ဖယ်ရှားခြင်း ကြေညာစာတမ်း》? တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ စာပဲနော်၊ အမတ်မင်းကျောက်။"

ထျန်းယွမ်ဧကရီ ယွီယင်သည် အေးစက်သော ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မားမားမတ်မတ် ထိုင်နေပြီး၊ ခန်းမအတွင်းရှိ အမတ်များကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ၊ ဝမ်းသာခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြသပေ။

လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က၊ ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးသည် ယွီယင်ကိုယ်စား အမိန့်ထုတ်ပြန်ကာ အမတ်များအားလုံးကို အလယ်ဗဟိုခန်းမသို့ ညီလာခံခေါ်ယူခဲ့သည်။

ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးမှာ ယခင် တော်ဝင်မိသားစုဟောင်းကို ထောက်ခံသူဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ ယွီယင်၏ အမိန့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘဲ တော်ဝင်မိသားစုဟောင်း၏ အကြံအစည်သာ ဖြစ်ရမည်။

ယနေ့သည် အားလုံး မျက်နှာဖုံးခွာပြီး အနိုင်အရှုံး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့်နေ့ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြသည်။ စစ်သူကြီးချုပ် ချယ်ဝူ သေဆုံးသွားသော်လည်း၊ သူ ခေါ်လာခဲ့သော စစ်တပ်ကြီးမှာမူ အခြား ဗိုလ်ချုပ်များက ဧကရာဇ်၏ အမိန့်စာဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအမိန့်စာမှာ အတုလား၊ အစစ်လား ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ညီလာခံဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်မှာ ဘက်ရွေးခိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ ညီလာခံ စတင်သည်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးက ထွက်လာကာ - နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ပြည်သူများက မိမိတို့ဆန္ဒအလျောက် 《ယွီယင်ကို ဖယ်ရှားခြင်း ကြေညာစာတမ်း》 ကို ကပ်ထားကြကြောင်း လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုကြေညာစာတမ်းကို ခန်းမအတွင်း၌ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖတ်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရီအနေဖြင့် ပြည်သူ့ဆန္ဒကို လိုက်နာကာ ရာဇပလ္လင်ကို 'တော်ဝင်မိသားစု' ထံသို့ ပြန်လည်အပ်နှင်းရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

သူက 'ယခင် တော်ဝင်မိသားစုဟောင်း' ဟု ထည့်မပြောခဲ့ပေ။

"ထျန်းယွမ်ဧကရီ ပြည်သူ့ဆန္ဒကို လိုက်နာပြီး ရာဇပလ္လင်ကို တော်ဝင်မိသားစုထံ ပြန်လည်အပ်နှင်းဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

"ထျန်းယွမ်ဧကရီ ပြည်သူ့ဆန္ဒကို လိုက်နာပြီး ရာဇပလ္လင်ကို တော်ဝင်မိသားစုထံ ပြန်လည်အပ်နှင်းဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီး ပြောပြီးသည်နှင့်၊ အခြားအမတ်အချို့ကလည်း ပြိုင်တူ လိုက်လံ အော်ဟစ်ကြသည်။ ကျန်အမတ်များမှာ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် သူတို့လည်း လိုက်အော်ကြတော့သည်။ ဧကရီ အားနည်းနေသည်ကို မျက်စိရှိသူတိုင်း မြင်နိုင်သည် မဟုတ်လား။

သို့သော် အချို့ကမူ ဘေးမှ အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဧကရီ သာ ဤပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပါက ပို၍ပင် သန်မာလာမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်။

သူတို့အတွက် မည်သူက ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ် ဖြစ်မည်ဆိုသည်မှာ အရေးမကြီးပေ။ သူတို့သည် အသန်မာဆုံးသူကိုသာ နောက်လိုက်လုပ်လိုကြသည်။

"ကျောက်နျန်။ မင်း ပုန်ကန်ချင်နေတာလား။" အရာရှိခန့်အပ်ရေး ဌာနဝန်ကြီး ထွက်လာပြီး ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ "အရင် တော်ဝင်မိသားစုဟောင်းက အရည်အချင်းမရှိ၊ ပျော့ညံ့တဲ့ကောင်တွေလေ၊ မင်းက အဲ့ဒီလိုလူမျိုးကို ဧကရာဇ် လုပ်ခိုင်းချင်နေတာလား။"

"ဒါက ငါ့ဆန္ဒ မဟုတ်ဘူး၊ ပြည်သူတွေရဲ့ ဆန္ဒပါ။" ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ " ဧကရီက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်။ အဲ့ဒီနေရာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ 'အန်းလင်မင်းသား' ကမှ ထိုက်တန်တာပါ။"

"ပြည်သူ့ဆန္ဒ?" ထျန်းယွမ်ဧကရီသည် ရှားရှားပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ဖျားနာနေသော်လည်း ထူးခြားသော အလှတရားတစ်ခုရှိနေ၏။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မည်သူကမျှ ထိုအလှတရားကို ခံစားနေရန် စိတ်မကူးအားပေ။

ဧကရီမှာ တကယ်ပဲ အားအနည်းဆုံး အခြေအနေ ရောက်နေပြီပဲ။ ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီး စိတ်အေးသွားသည်။ ပုံမှန်အချိန်သာဆိုလျှင် သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ဧကရီက ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာပြီး သူ့ကို ခန်းမထဲမှာတင် သတ်ပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းက ပြည်သူတွေကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်သလို၊ ငါကလည်း ပြည်သူ့ဆန္ဒကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာဟာ ကျိုကျိုးမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ တည်ရှိလာခဲ့တာ... အမြဲတမ်း ခွန်အားကြီးတဲ့သူကပဲ အုပ်စိုးခဲ့တာလေ။ ဘယ်တုန်းကများ ပြည်သူ့ဆန္ဒကို နားထောင်ဖူးလို့လဲ။"

ရွှေရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ခန့်ညားလှသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များမှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြပုံရသည်။ ထိုသူမှာ ညီလာခံ တက်ရောက်ခွင့် မရှိသော ယခင် တော်ဝင်မိသားစုဟောင်း၏ ခေါင်းဆောင်၊ အန်းလင်မင်းသားပင် ဖြစ်သည်။

"အမတ်မင်းကျောက်... ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြောသားပဲ။ ဧကရီက ဒီလို စကားတွေနဲ့ ပြောလို့မရဘူး၊ တိုက်ရိုက် အင်အားသုံးတာက ပိုကောင်းတယ်လို့။"

"အန်းလင်မင်းသား ပြောတာ မှန်ကန်လှပါတယ်။" ယဉ်ကျေးမှုဌာနဝန်ကြီးသည် အန်းလင်မင်းသားကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

"မင်းလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ တခြား ဘယ်သူတွေ ကျန်သေးလဲ လာခဲ့ကြလေ။" ယွီယင်သည် အန်းလင်မင်းသားကို ရွံရှာဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ တူညီသော ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အန်းလင်မင်းသားကို လုံးဝ အထင်မကြီးပေ။

အန်းလင်မင်းသား ဒေါသထွက်သွားသည် - "ဧကရီက ဖိတ်ခေါ်နေမှတော့၊ ခန်းအန်းက ငြင်းဆန်လို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။"

အန်းလင်မင်းသား၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ၊ လူရိပ်များစွာသည် အန်းလင်မင်းသား၏ဘေးတွင် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာကြသည်။

"မိုးကြိုးငါးပါး မန္တန်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ... ထျန်းယွမ်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"ပိုင်ဇီအင်ပါယာက ချုံချီဘုရင်... ထျန်းယွမ်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"ချန်ခုံးဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်... ထျန်းယွမ်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"ယွင်မုန့်ရေကန်က ကန်သခင်... ထျန်းယွမ်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"စစ်သူကြီး ရှန်ဝူ... ထျန်းယွမ်ဧကရီကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ထျန်းယွမ်ဧကရီ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဖြူလျော့လှပသော ပါးပြင်ပေါ်တွင် သွေးရောင်များ ဖြန်းပက်လာသည်။ ဤလူများ၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်လား၊ သို့မဟုတ် သူတို့ ရောက်လာသည့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်လား ဆိုသည်ကိုမူ ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 82

အခန်း ၈၂ ။ ထျန်းယွမ် (ဗဟိုချက်)

မြို့ပြင်ရှိ စစ်သည် တစ်သန်းခန့်သည် စစ်သူကြီး ရှန်ဝူ၏ အမိန့်ကို နာခံကာ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ စစ်စည်းကမ်းမှာ သံမဏိအလား တင်းကျပ်ပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်ပြေးညီတည်းဖြစ်ကာ လေ့ကျင့်မှု ပြည့်ဝနေကြောင်း သိသာလှသည်။

မြို့တော်ရှိ ပြည်သူများသည် စစ်တပ်ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အပြင်တွင် ဆက်မနေဝံ့ကြတော့ဘဲ အိမ်ထဲသို့ အမြန်ပြန်ပြေးကြပြီး တိုက်ပွဲ မြန်မြန် ပြီးဆုံးပါစေရန် ဆုတောင်းနေကြတော့သည်။

အချို့ကမူ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ပြတင်းပေါက် စက္ကူကို အသာဖောက်ကာ နန်းတော်ဘက်သို့ ခိုးကြည့်နေကြသည်။

ယခုအခါ နန်းတော်သည် မုန်တိုင်းများ ဆုံစည်းရာ နေရာဖြစ်နေသည်။ ရာသီဥတုမှာ အုံ့မှိုင်းလိုက်၊ လင်းလက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး၊ ယန်ဓာတ်များက မိုးကြိုးအဖြစ်၊ ယင်ဓာတ်များက လျှပ်စီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လှည့်လည်နေကြသည်။ တိမ်မြူများ အငွေ့ပျံတက်သွားပြီးနောက် မိုးအဖြစ် ပြန်လည်ရွာကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မြစ်ရေအလား စီးဆင်းနေသည်။ ကျောဘက်တွင် အနီရောင် အတောင်ပံများပါရှိသော ကျားရိုင်းကြီးတစ်ကောင်သည် မိုးရေထဲတွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ အုတ်ခဲများမှာ တုန်ခါနေသည်။ ၎င်းအပြင် ဧရာမ နတ်ဘုရားပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်ကာ ကြယ်များကိုပင် ရိုက်ချတော့မည့်အလား မောက်မာစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

အလယ်ဗဟိုခန်းမအတွင်း၌ နာမည်ကြီး ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးသည် ယွီယင်အား ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများမှာ သာမန်လူများကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရသော အမတ်များမှာ ကျင့်ကြံမှု မနိမ့်ကြသဖြင့် ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် သိပ်မထိခိုက်ကြသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် သူတို့လည်း မပါဝင်လိုကြပေ။

ယခု အားလုံးသည် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်များ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဧကရီသည် နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ရယူလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို သူတို့ သိကြသည်။ အန်းလင်မင်းသားအနေဖြင့်လည်း ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အနည်းငယ်ကိုသာ အားကိုး၍ ပုန်ကန်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဧကရီကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိထားမည်မှာ သေချာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤတိုက်ပွဲသည် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်များ၏ တိုက်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထိုအချိန်ရောက်မှ ထွက်ပြေးမည်ဆိုလျှင် လုံးဝ ပြေး၍လွတ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အမတ်များအားလုံး ခန်းမအတွင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြသော်လည်း၊ အမတ် နှစ်ဦးကမူ ခန်းမထဲတွင် ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

စစ်ရေးဌာနဝန်ကြီး နှင့် တာ့လီရုံးတော်ချုပ်... ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်... မိုးရွာတော့မယ်၊ အပြင်ထွက်ပြီး မိုးမခိုကြဘူးလား။"

ထိုနှစ်ဦး ကျန်ရစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အရာရှိခန့်အပ်ရေး ဌာနဝန်ကြီးသည်လည်း ခန်းမထဲတွင် ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ထိုနှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဆွန်းယွမ်... မင်း တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေလား။" တာ့လီရုံးတော်ချုပ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ သူနှင့် ဆွန်းယွမ်တို့သည် အစည်းအဝေးများတွင် အမြဲ အငြင်းပွားလေ့ရှိပြီး တာဝန်များတွင်လည်း ပွတ်တိုက်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ အစဉ်အလာအရ သူတို့နှစ်ဦး တစ်နေ့နေ့တွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို လူတိုင်း သိကြသော်လည်း၊ ထိုနေ့မှာ ယနေ့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

"အန်းလင်မင်းသားက အကုန်လုံး စီစဉ်ထားပြီးပြီ၊ ဧကရီကတော့ ပြီးသွားပြီ။ ဆွန်းယွမ်... အချည်းနှီး ခုခံမနေပါနဲ့တော့။" စစ်ရေးဌာနဝန်ကြီးနှင့် တာ့လီရုံးတော်ချုပ်တို့သည် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် နှစ်ဦး၏ အင်အားဖြင့် ဆွန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်ရန် ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဒီလောက်တောင် ကန်းနေမှတော့... ငါ ထုတ်ပြီး အရက်စိမ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်။"

အရာရှိခန့်အပ်ရေး ဌာနဝန်ကြီး ဆွန်းယွမ်သည် လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ဘဲ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန်းလင်မင်းသားတို့ အုပ်စုသည်လည်း ယွီယင်ကို အလစ်အငိုက်မိစေရန် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မိုးကြိုးငါးပါး မန္တန်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား ပြစ်ဒဏ်ပေးနေသည့်အလား၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိုးကြိုးများ တောက်ပနေပြီး ခန္ဓာတွင်းရှိ ဓာတ်ငါးပါး စွမ်းအင်များကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲငင်ကာ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ဖန်တီး၍ အလယ်ဗဟိုခန်းမကို ဖောက်ထွင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီး မရှိတော့တဲ့နောက်ပိုင်း... ငါတို့ မိုးကြိုးငါးပါး မန္တန်ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ။"

ယွင်မုန့်ရေကန်မှ ကန်သခင်နှင့် ချန်ခုံးဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်တို့လည်း ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ယွီယင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့ လုံးဝ အလျှော့မပေးရဲဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်များကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။

တိမ်မြူများက အိပ်မက်တစ်ခုအလား ဖုံးလွှမ်းလာပြီး လူများကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ကာ ဘဝ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားရစေသည်။ ချန်ခုံးဂိုဏ်းချုပ်၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်လာပြီး လေထုကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်သော လက်သီးချက်များဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းလီသာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့ရှေ့မှ အမျိုးသမီးမှာ လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား။ သူတို့ဘက်က လူများနေသည်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ယွီယင်ကို မည်သူမျှ အထင်မသေးရဲကြပေ။

"အန်းလင်မင်းသား... ကိစ္စပြီးသွားရင် ငါတို့ကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ နယ်မြေတွေကို မမေ့နဲ့နော်။"

ယွင်မုန့်ရေကန်နှင့် ချန်ခုံးဂိုဏ်းတို့သည် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရှိ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ယခု အနေအထားဖြင့် မကျေနပ်ကြဘဲ၊ အန်းလင်မင်းသားထံမှ နယ်မြေတစ်ခု တောင်းယူကာ ဂိုဏ်းကြီး (၆) ဂိုဏ်းကဲ့သို့ အင်ပါယာ၏ အုပ်ချုပ်မှုမှ လွတ်ကင်းသော သီးခြားဂိုဏ်းများအဖြစ် တည်ထောင်လိုကြသည်။

ချုံချီဘုရင်သည် သူ့အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ပေသုံးထောင်ခန့် ရှည်လျားကာ အတောင်ပံပါရှိသော ကျားရိုင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် လူစကား ပြောလိုက်သည် -

"ငါ့ကိုလည်း မမေ့နဲ့၊ မင်းရဲ့ အမြွှာသမီး နှစ်ယောက်ကို ငါနဲ့ ပေးစားမယ်ဆိုတာ။"

အန်းလင်မင်းသားက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ နယ်မြေဖြစ်စေ၊ သမီးများဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ပြင်ပအရာများသာ ဖြစ်သည်။ သူ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ပေးဆပ်ရကျိုး နပ်ပါသည်။

ယွီယင်သည် နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ရယူလိုက်ရာ၊ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါက တစ်ခန်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ယွင်မုန့်ရေကန်သခင်နှင့် ချန်ခုံးဂိုဏ်းချုပ်တို့၏ အစွမ်းထက် တိုက်ကွက်များမှာ ယွီယင်ကို မထိမီမှာပင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

မန္တန်အစွမ်းများ မသက်ရောက်နိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယွီယင်သည် သွယ်လျသော လက်ဖဝါးလေးကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးအတိဒုက္ခသည် ကြီးမားသော မျဉ်းကွေးပုံစံ ပြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည် ကွေးတက်သွားကာ၊ အောက်သို့ မဆင်းလာရသေးသော မိုးကြိုးများနှင့် ဝင်တိုက်မိပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

"ဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်... အတုလုပ်ထားတဲ့ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခက ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီးနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား။"

ယွီယင်သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံစွန်းလေးများ လှုပ်ခါသွားပြီး ပိုးသားခြေအိတ်အဖြူဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ခြေသလုံးလေးများ ပေါ်လာသည်။ သူမ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်တိုင်း၊ သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် မမြင်ရသော အထောက်အပံ့တစ်ခု အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လေထဲတွင် အလျားလိုက်၊ ဒေါင်လိုက် မျဉ်းကြောင်း (၃၈) ကြောင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ စစ်တုရင်ခုံကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယွီယင်သည် လက်လှမ်းကာ စစ်တုရင်ခုံ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်ရှိ ကြယ်နေရာ (ထျန်းယွမ်)သို့ အဖြူရောင် စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခုကို ချလိုက်ရာ "ကလစ်" ဟူသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာစစ်တုရင်ခုံ... ဗဟိုချက် (ထျန်းယွမ်) နေရာမှာ အရုပ်ချလိုက်ရင် ဒီနယ်မြေ တစ်ခုလုံးက သူမရဲ့အပိုင် ဖြစ်သွားမှာ။ သူမ လုံးဝ ဒဏ်ရာမရထားဘူး။" အန်းလင်မင်းသား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာစွမ်းအားမှာ ဝေချီစစ်တုရင်ခုံကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ စစ်တုရင်ခုံဖြစ်ကာ နိုင်ငံအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ စစ်တုရင်ရုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ စစ်တုရင်ရုပ်များ အချင်းချင်း စားကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သတ်ဖြတ်မှုများ များပြားလေလေ၊ နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားက ပိုမို အားကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ လွန်ကဲ၍ မရပေ။ လွန်ကဲသွားပါက နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်ကာ ပြိုကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အင်ပါယာကို အခြေခံထားသော စစ်တုရင်ခုံကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်ခုံ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့် နေရာကို ထျန်းယွမ် (ကောင်းကင်ဗဟို) ဟု ခေါ်သည်။ ထိုနေရာတွင် စစ်တုရင်ရုပ် ချလိုက်သည်နှင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာတစ်ခုလုံးသည် အင်ပါယာသခင်၏ စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သော နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထျန်းယွမ် နယ်မြေ။

"ငါ မင်းတို့နဲ့ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး။" ထျန်းယွမ်ဧကရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ထိုလူများ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံသာမက၊ ဤနယ်မြေအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုပါ အေးခဲပစ်လိုက်သဖြင့် သူမနှင့် ဆွန်းယွမ်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စုပ်ယူ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ အမြန် အဆုံးအဖြတ် မပေးနိုင်ပါက၊ တော်ဝင်မိသားစုဟောင်းဘက်မှ လူများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခန်းခြောက်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်အတွင်းရှိ စစ်သားများသည် စစ်ကြောင်းများ ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ စိတ်အာရုံများ ချိတ်ဆက်သွားကာ စနစ်တကျ ရှိလှသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး၊ နန်းတော်အတွင်းရှိ ယွီယင်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ခေါင်းပေါ်မှ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သူကြီး ရှန်ဝူထံသို့ စုစည်းသွားရာ၊ သူ့အစွမ်းမှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ယွီယင်ထက်ပင် ပိုမို သန်မာသွားခဲ့သည်။

"ချယ်ဝူကို ဘယ်သူ သတ်သွားလဲ မသိရပေမဲ့၊ ကံကောင်းတာက စစ်သူကြီး ရှန်ဝူ ရှိနေလို့ ချယ်ဝူနေရာမှာ အစားဝင်ပေးနိုင်တာပဲ။" အန်းလင်မင်းသားသည် စစ်သူကြီး ရှန်ဝူ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားသည်။

"လူသားဧကရာဇ်လောင်း နေရာကိုတောင် ဝင်မပြိုင်ရဲဘဲ အစောကြီး နှုတ်ထွက်သွားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။" အန်းလင်မင်းသားက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ယွီယင် ဒဏ်ရာမရထားခြင်းမှာ သူ့တွက်ချက်မှုအပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ အခြေအနေတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ အားသာချက်မှာ သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေဆဲပင်။

"အန်းလင်မင်းသား ဘာတွေများ ရယ်နေတာလဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ ဧကရီက သက်တူရွယ်တူတွေ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ လူသားဧကရာဇ်လောင်းတောင် ဖြစ်ခွင့်မရခဲ့တဲ့လူကများ။ အခုချိန်ထိ 'လူသတ်သမားကျန်း' (ကျန်းလီ၏ နာမည်ပြောင်) ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားတာနဲ့ ခြေထောက်တွေ တုန်နေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။ ကိုယ့်ရဲ့ ဘယ်လို အရှက်ရစရာကိစ္စတွေကို တွေးပြီး ရယ်နေတာလဲ။"

အရာရှိခန့်အပ်ရေး ဌာနဝန်ကြီး ဆွန်းယွမ်မှာ အရေးနိမ့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဒဏ်ရာရခံပြီး အန်းလင်မင်းသားကို လှောင်ပြောင်လိုက်သေးသည်။

အန်းလင်မင်းသား၏ ရယ်မောသံမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ အတိတ်က နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးတစ်ပါး ထျန်းယွမ်အင်ပါယာအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ဖြိုခွဲခဲ့စဉ်က၊ သူသည် အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းလီတစ်ယောက်တည်း ရူးသွပ်စွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့သည်အထိ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ပုံမှာ၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး တာအိုနှလုံးသားထားပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

မည်သူကမျှ သူ့ရှေ့တွင် ထိုကိစ္စကို မပြောရဲခဲ့သော်လည်း ယခု ဆွန်းယွမ်က လူပုံအလယ်တွင် ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကိစ္စပြီးသွားရင် ဒီပါးစပ်ဖွာတဲ့ကောင်ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်။ အန်းလင်မင်းသားမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မီးတောက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

စစ်တပ်ဆိုသည်မှာ အင်ပါယာ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ စစ်တပ်က ပုန်ကန်လိုက်သဖြင့် စစ်တုရင်ခုံကြီးတွင် ကြီးမားသော ဟာကွက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ထျန်းယွမ်နယ်မြေမှာလည်း အလိုလို ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်သွားသည့်တိုင်၊ ယွီယင်သည် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်တွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ "သတ်" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းသာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ မိမိထက် အရှိန်အဝါ ပိုမိုပြင်းထန်နေသော စစ်သူကြီး ရှန်ဝူနှင့် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ငါးဦးထံသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

***