အခန်း (၉၃-၉၄)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 93

အခန်း ၉၃ ။ မင်းက ငါ့ကို ဆေးဖော်နည်း သင်ပေးနေတာလား

နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဝင်အားလုံးသည် အပြစ်ကင်းသူများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်သူများချည်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းဟန်ကဲ့သို့ အစပိုင်းတွင် ခေါင်းဖြတ်အာဏာပါးကွက်သား အလုပ်ကိုသာ လုပ်ကိုင်သူများ၊ သို့မဟုတ် လူဆိုးများကိုသာ ရွေးချယ်သတ်ဖြတ်သူများလည်း ရှိကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းဝင်များအတွက် ကျန်းလီသည် သူတို့၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးရင်း၊ ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မပေါက်ကြားစေရန် တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိထားပြီးပင်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းဝင်မျိုးမှာ အလွန် နည်းပါးလှပြီး၊ အများစုမှာ လက်ရှိ ကျန်းဟန်ကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားသိုက် စွမ်းအားကို လိုချင်ဇောဖြင့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှာကာ လူသတ်သူများ၊ သို့မဟုတ် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ အလွယ်တကူ လူသတ်သူများသာ ဖြစ်နေကြသည်။

နောက်ပိုင်း လူအုပ်စုအတွက်မူ ကျန်းလီသည် တစ်ယောက်မကျန် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

နတ်ဘုရားသိုက်ဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းသည့် လုပ်ငန်းများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ၊ ယခု သူလုပ်ဆောင်ရမည်မှာ ကျိုကျိုးတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူ့အတွက် ဆေးလုံးတစ်လုံး လိုအပ်သည်။

...

ကျိုကျိုးတိုက်ကြီးတွင် ဆေးဖော်စပ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာမှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ အဂ္ဂိရတ်တောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီ၏ လက်ထဲတွင်ရှိနေသော သောက်သုံးလိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်သည့် 'အဆင့် ၉ ရွှေဆေးလုံး' မှာလည်း အဂ္ဂိရတ်တောင်မှ တောင်သခင်၏ လက်ရာပင် ဖြစ်သည်။

အဂ္ဂိရတ်တောင်သို့ မရောက်မီ အဝေးကတည်းကပင် တောင်သခင် စူးဝေ့ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်နေသံကို ကျန်းလီ ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ ဆေးဖော်လာတာ တစ်သက်လုံး ရှိနေပြီ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ဖော်စပ်နည်းတွေ မှားနေတယ်လို့ လာပြောရအောင်... မင်းက ငါ့ထက် ပိုကောင်းအောင် ဖော်နိုင်လို့လား။" ကျန်းလီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း သဘောကောင်းလေ့ရှိသော စူးဝေ့မှာ ယခုအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်။

သူ ဤသို့ ဒေါသထွက်နေသည်မှာလည်း မဆန်းပေ။ စူးဝေ့သည် တကယ်ပင် သဘောကောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်ကိစ္စကိုမျှ စိတ်မဝင်စားပေ။ ယခု သူ၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို အပြစ်တင် ဝေဖန်ခံနေရသဖြင့် မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။

"မင်းရဲ့ အဲ့ဒီ အမှိုက်လို ဖော်စပ်နည်းမျိုးလောက်ကတော့... ငါ မျက်စိမှိတ်ပြီး ဖော်ရင်တောင် မင်းထက် အများကြီး သာသေးတယ်။"

"ဒါဆို ငါတို့ ပြိုင်ကြတာပေါ့။ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ 'ဖေယွမ်ဆေး' (အခြေခံခိုင်မာစေသောဆေး) ကိုပဲ ဖော်မယ်။ ကုန်ကြမ်း အလုံး ၁၀၀ စီ သုံးပြီး ဘယ်သူ ဖော်တဲ့ဆေးက အရည်အသွေး ပိုကောင်းမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းသာ ငါ့ကို နိုင်ရင် ဒီတောင်သခင်နေရာကို မင်း ယူလိုက်။ အကယ်၍ ငါနိုင်ရင်တော့ မင်း ငါ့ကို ဆေးဖော်တဲ့နေရာမှာ သေသေချာချာ ကူညီပေးရမယ်။"

တစ်ဖက်လူက လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် - "ဘယ်သူကများ ဒီတောင်သခင် နေရာကို မက်မောနေလို့လဲ။ စည်းကမ်းချက် ပြောင်းမယ်... ငါသာ နိုင်ရင်၊ မင်း ငါ့ရဲ့ မီးခတ်ကလေး လာလုပ်ရမယ်။"

"သဘောတူတယ်။"

"သဘောတူတယ်။"

ကျန်းလီ အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ စူးဝေ့၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းများမှာ နတ်ဘုရားများပင် အံ့ဩရလောက်အောင် အဆင့်မြင့်မားလှပြီး၊ သူသည် ကျိုကျိုး၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လောကတွင် ထိပ်တန်း အာဏာပိုင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာကို သင်ယူလိုသော ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် စူးဝေ့ ရေးသားထားသော 《ဆေး》၊ 《မီးဖို》၊ 《မီး》 ဟူသော ကျမ်းစာ သုံးအုပ်ကို မဖြစ်မနေ ဖတ်ရှုလေ့လာကြရသည်။

စူးဝေ့၏ ဆေးဖော်စပ်မှုစွမ်းရည်ကို သံသယဝင်ရဲသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိလိမ့်မည်ဟု ကျန်းလီ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျန်းလီသည် စူးဝေ့၏ ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ဆေးမီးဖိုကြီး၏တံခါးမှာ ပွင့်နေပြီး အတွင်း၌ မီးတောက်များ အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းနေသည်။ စူးဝေ့သည် ထိုမီးဖိုကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ အသံကုန် အော်ဟစ်နေပြီး၊ မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်များကလည်း သူ့ကို ပြန်လည် လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

စူးဝေ့သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆေးမီးဖိုကြီးနှင့် ရန်ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ရန်ဖြစ်ရာတွင် အလွန်အာရုံစူးစိုက်နေသဖြင့် ကျန်းလီ ဝင်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။

"ဒါက ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။" ကျန်းလီသည် စူးဝေ့၏တပည့်လေးကို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တပည့်လေးမှာ အသက်အရွယ်ငယ်ငယ်၊ နှုတ်ခမ်းနီနီ၊ သွားဖြူဖြူလေးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးငယ်လေး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနီရောင် ရင်ဖုံးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို နှစ်ဖက်ခွဲကာ ကျစ်ထားသဖြင့် အလွန် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

တပည့်လေးသည် လူသားဧကရာဇ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဧည့်သည်ရှေ့တွင် အရှက်မကွဲစေရန် သူမ၏ဆရာကို လှမ်းတားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျန်းလီက ပွဲကြည့်ရသည်ကို ဝါသနာပါမှန်း လူတိုင်း သိကြသည်။ သူက တပည့်လေးကို ဆွဲထားကာ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းပြခိုင်းလိုက်သည်။

"ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ် ဘိုးဘေးကြီးက ရတနာတွေ အားလုံးကို အသိဉာဏ် ပေးလိုက်တဲ့အထဲမှာ... ဆရာ့ရဲ့ ဆေးမီးဖိုကြီး 'ချီဝူ' လည်း ပါသွားလို့လေ။"

"ချီဝူမီးဖိုကြီးက အဆင့်တက်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ပါးပါ။ ဆရာက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိကတည်းက ရခဲ့တာဆိုတော့၊ အခု ထိပ်တန်း တာအိုလက်နက်အဖြစ် ရောက်လာတဲ့အထိ ဆရာ့ဘေးမှာ ရှိနေခဲ့တာ အနှစ် ၁,၅၀၀ တောင် ရှိပြီလေ။"

"ချီဝူမီးဖိုကြီး အသိဉာဏ်ပွင့်လာတော့၊ သူများ ရတနာတွေလို 'ရတနာတွေက လွတ်လပ်ခွင့်ရှိတယ်၊ လွတ်လပ်ရေး ကြေညာမယ်' ဆိုပြီး နေ့တိုင်း မအော်ပါဘူး။ ဆရာ့ဘေးမှာပဲ ဆက်နေပြီး ဆေးဖော်တဲ့နေရာမှာ ကူညီပေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။"

"အစတုန်းကတော့ ဆရာလည်း အရမ်းဝမ်းသာနေတာ။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ အနှစ် ၁,၅၀၀ စာ ခင်မင်မှုရဲ့ သင်္ကေတပဲလို့ ထင်နေခဲ့တာလေ။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... ချီဝူမီးဖိုကြီးက ဆရာ ဆေးဖော်နေတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ စကားဝင်ပြောပြီး ဘယ်လို ဖော်ရမယ်ဆိုတာကို ဆရာလုပ်နေတော့တာပဲ။"

ထိုသို့ပြောရင်း တပည့်လေးသည် လည်ချောင်းကို ညှစ်ကာ ချီဝူမီးဖိုကြီး၏အသံကို တုပ၍ ပြောပြလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးစူး... အဲ့ဒီလို ဖော်ရင် ဆေးတွေ ပျက်ကုန်မှာပေါ့။"

"ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့များ... ဆေးတိမ်တိုက်ထွက်လာဖို့ မျှော်လင့်နေသေးတာလား။"

"လာ လာ... ဘယ်လို ဆေးဖော်ရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးမယ်။"

"မင်းက ငတုံးလား... အဲ့ဒီလိုလုပ်ရင် မရဘူးလို့ ငါ အစောကြီးကတည်းက ပြောထားတယ်မလား။ ငါ့စကား နားထောင်ရင် ပြီးနေပြီကို။"

"တပည့်လေး... မင်းက ငါ့ကို နေ့တိုင်း ကိုယ်သုတ်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးရှိလို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ အဲ့ဒီ ငတုံးဆရာ နောက်ကို မလိုက်နဲ့တော့၊ မင်းကို ငါ ဆေးဖော်နည်း သင်ပေးမယ်။"

"ဘာကြည့်နေတာလဲ... မျက်လုံးပြူးကြီးနဲ့။ မင်းရှေ့မှာတင် မင်းတပည့်ကို လုယူနေတာလေ။ ကိုယ်တိုင်လည်း သေချာ မသင်ပေးနိုင်ဘဲနဲ့ သူများ သင်ပေးမှာကိုလည်း မနာလိုဖြစ်နေသေးတယ်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လိုက်တာ။"

တပည့်လေးသည် ဆရာဖြစ်သူ ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျန်းလီ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောသည် - "အရင်က ဆရာက တိုက်ခိုက်ရေး မကျွမ်းကျင်ဘူးလို့ အမြဲ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ချီဝူမီးဖိုကြီး အသိဉာဏ်ပွင့်လာမှပဲ... ဆရာက ထိပ်တန်း တာအိုလက်နက်ကြီးကို အရှေ့အနောက် မခွဲခြားတတ်လောက်အောင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်ပစ်နိုင်တယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ သိလိုက်ရတော့တယ်။"

"အခုတော့ ချီဝူမီးဖိုကြီးက ဆရာနဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှု ပြိုင်မယ်၊ နိုင်တဲ့သူက နောက်ပိုင်း ဆေးဖော်တဲ့နေရာမှာ ဦးဆောင်ရမယ်ဆိုပြီး စိန်ခေါ်နေတာလေ။"

ထိုအချိန်တွင် စူးဝေ့နှင့် သူ၏ ဆေးမီးဖိုကြီးတို့၏ ပြိုင်ပွဲ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

စူးဝေ့က အရင် စတင်လိုက်သည်။ ဖေယွမ်ဆေး အလုံး ၁၀၀ စာ ကုန်ကြမ်းများကို ချီဝူမီးဖိုထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် မီးအပူချိန်ကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်ကာ၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များမှ အဆီအနှစ်များကို ထုတ်ယူပြီး အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပါးကွနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ...

"ဟေ့ ဟေ့... မီးနည်းနည်း လျှော့ဦးလေ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" စူးဝေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ လက်ရှိ အပူချိန်မှာ အနေတော်ဖြစ်ပြီး၊ မီးအတိုးအလျှော့ လုပ်လိုက်ပါက ဆေးအရည်အသွေး ကျဆင်းသွားမည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

"ငါ့ အစာအိမ် ပူလောင်နေပြီကွ။"

စူးဝေ့၏ နဖူးမှ သွေးကြောများပင် ထောင်တက်လာသည်။ သူသာ ဆေးကောင်းကောင်း ဖော်ချင်သည့် စိတ်မရှိလျှင်၊ ဤမီးဖိုစုတ်ကြီးကို မီးအပြင်းဆုံးတင်ပြီး ပြာကျအောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာသည်။

မကြာမီ မီးတောက်များထဲမှ ဆေးတိမ်တိုက်များ ပါဝင်သော ဖေယွမ်ဆေး အလုံး ၁၀၀ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆေးတိမ်တိုက်များမှာ ညနေဆည်းဆာချိန်မှ တိမ်တိုက်များအလား နီရဲကာ လှပလွင့်မျောနေပြီး၊ အနုပညာလက်ရာ တစ်ခုအလား အလွန် လှပလှသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့် ဖေယွမ်ဆေးများပင် ဖြစ်သည်။

"ဟက်... ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားထားကို လာနှောင့်ယှက်ချင်နေတာလား၊ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။" စူးဝေ့က ခုနက ဒေါသထွက်ခဲ့သူမှာ သူ မဟုတ်သည့်အလား တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ။" သူ၏ ဆေးမီးဖိုကြီးက သူ့ထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ချီဝူမီးဖိုကြီးကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ၊ ဖေယွမ်ဆေး အလုံး ၁၀၀ စာ ကုန်ကြမ်းများကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။ မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း လောင်ကျွမ်းလာပြီး၊ အစားအစာ ဝါးစားနေသကဲ့သို့ "ပလပ်... ပလပ်" ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အော့—"

ချီဝူမီးဖိုကြီးသည် ဖေယွမ်ဆေးများကို ပြန်အန်ထုတ်လိုက်ရာ၊ မြင်ရသူ သုံးဦးစလုံးမှာ ရွံရှာလွန်းသဖြင့် ဗိုက်ထဲမှပင် ကလိကလိ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါဆိုရင် ဆေးလုံးတွေ အားလုံးက ဆေးမီးဖိုကြီးရဲ့ အန်ဖတ်တွေလို့ ခေါ်ရမှာပေါ့? ဒီလိုဆိုရင် နောက်ပိုင်း ဘယ်သူက ဆေးလုံးတွေ စားရဲတော့မှာလဲ။

"ကဲ... ပြီးပြီ။"

ခေါင်းလုံးခန့် အရွယ်အစားရှိသော ဖေယွမ်ဆေးကြီး တစ်လုံးသည် စူးဝေ့၏ ခြေရင်းသို့ လိမ့်လာသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ။" စူးဝေ့သည် ထိုအရာကို ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပင် ဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် တူပြီး အပေါ်တွင် အနီရောင် ဆေးတိမ်တိုက်များလည်း ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ချီဝူမီးဖိုကြီးသည် ခဏရပ်သွားပြီး၊ မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် ခုန်ပေါက်နေရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည် - "ဒါက အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ ဖေယွမ်ဆေးပဲ။ 'မဟာ ဖေယွမ်ဆေး' လို့ ခေါ်လို့ရတယ်။"

"လူတစ်ယောက်က အများဆုံး အဆင့်မြင့် ဖေယွမ်ဆေး အလုံး ၅၀ ပဲ စားလို့ရတယ်လေ၊ အဲ့ဒီထက် ပိုစားရင် အကျိုးမရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မဟာ ဖေယွမ်ဆေးကတော့ တစ်လုံးစားရင် အလုံး ၁၀၀ စာ အာနိသင်ရှိတယ်။ မင်းဖော်တဲ့ ဆေးထက် အများကြီး ပိုကောင်းတာ သေချာတယ်။"

"နောက်နေတာလား။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အရာကြီးကို လူတွေ စားဖို့ ဖော်ထားတာလား။" စူးဝေ့က ဘောလုံးလောက်ကြီးနေသော မဟာ ဖေယွမ်ဆေးကြီးကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက မင်း အပူတပြင်း စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး။ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ကျွေးလိုက်လို့ ရတာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖာရှန်းထျန်းတီလို မန္တန်မျိုးကို အရင်လေ့လာပြီးမှ စားခိုင်းလိုက်ပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဖော်လိုက်တဲ့ ဖေယွမ်ဆေးက မင်းဖော်တာထက် အရည်အသွေး ပိုကောင်းတယ်။ မင်း ငါ့ရဲ့ မီးခတ်ကလေး လုပ်ဖို့သာ ပြင်ထားတော့။"

"ဒါကို ဖေယွမ်ဆေးလို့ ငါ အသိအမှတ် မပြုနိုင်ဘူး။"

"ဟေ့... အဘိုးကြီး... မင်း လိမ်ချင်နေတာလား။"

"ငါ..."

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြိုင်ပွဲပြီးသွားပြီဆိုရင်... ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလောက် ကူညီပါလား။" ကျန်းလီသည် လူနှင့် မီးဖိုတို့ ငြင်းခုံနေကြသည်မှာ အဆုံးသတ်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသဖြင့် ကြားဝင် တားဆီးလိုက်ရသည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်း။"

"အစ်ကိုကြီးကျန်း။"

ထိုအခါမှသာ လူနှင့် မီးဖိုတို့သည် ကျန်းလီ ရောက်နေကြောင်းကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ယာယီ စစ်ပြေငြိမ်းလိုက်ကြသည်။ အပြင်လူများရှေ့တွင် လေးစားခံရသော အဂ္ဂိရတ်ဆရာကြီးနှင့် လေးစားခံရသော ဆေးမီးဖိုကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားရမည် မဟုတ်လား။

"ကျွန်တော် 'ချွန်းရွှဲ့ဆေး' (သွေးသန့်စင်ဆေး) တစ်လုံး ဖော်ချင်လို့ပါ။ ဖော်လို့ ရမလား။"

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 94

အခန်း ၉၄ ။ ပိုင်ဇီ၏ သွေး

စူးဝေ့က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည် - "လူသားဧကရာဇ်ကလည်း နောက်နေပြန်ပါပြီ။ ကျွန်တော် စူးဝေ့ မဖော်နိုင်တဲ့ ဆေးဆိုတာ မရှိပါဘူး။"

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည် - "ချွန်းရွှဲ့ဆေး ဖော်ရတာက လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခက်အခဲက တချို့ ရှားပါးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ လိုအပ်နေတာပဲ။ ဥပမာ - မြောက်ဘက်စွန်းက နှစ်တစ်သောင်း နှင်းတွေအောက်မှာ ပေါက်တဲ့ ပိုင်လင်းကျစ်အမြစ် မျိုးပေါ့။ အဲ့ဒီအမြစ်က တစ်ခုလုံး ဖြူဖွေးနေပြီး နှင်းတွေနဲ့ ရောနေတော့ နတ်ဘုရားအာရုံနဲ့တောင် ခွဲခြားလို့ မရဘူး။ တစ်နေရာချင်းစီ တူးပြီး မျက်စိနဲ့ သေသေချာချာ လိုက်ရှာမှရတာ။ ကျွန်တော် နှင်းတောထဲမှာ တစ်နှစ်လောက် လိုက်ရှာခဲ့ဖူးတာတောင် တစ်ပင်မှ မတွေ့ခဲ့ဘူး..."

"ပိုင်လင်းကျစ်အမြစ်။"

နှင်းလို ဖြူဖွေးနေသော ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်ကို စူးဝေ့ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ရွှေကျီးကန်းရဲ့ သွေးနဲ့ လောင်းမှ ပေါက်နိုင်တဲ့ ယန်မြက်လည်း လိုသေးတယ်။ အခုချိန်မှာ ရွှေကျီးကန်း သွေးဆိုတာ နေမင်းပေါ်မှာပဲ ရှိတော့တာ၊ အဲ့ဒီမှာမှ ယန်မြက် ရှိနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ယန်မြက်ကို နုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်တိုင်း ရွှေကျီးကန်းရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်က ထွက်လာတတ်တယ်။ အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်ကို နိုင်မှသာ..."

"ယန်မြက်။"

နီရဲနေသော ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်ကို စူးဝေ့ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်ပြန်သည်။

"မြေကြီးရဲ့ အဆီအနှစ်လည်း လိုသေးတယ်။ အဲ့ဒီအရာက အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ဗီဇရှိလို့ ရှာရ အရမ်းခက်တယ်..."

မည်းနက်နေသော ရွှံ့စေးတုံး တစ်တုံးကို စူးဝေ့ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်ပြန်သည်။

"နဂါးအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားတဲ့ ကျောင်းလုံရဲ့ အခွံအပြည့်အစုံလည်း လိုသေးတယ်။ ဒီလို အခွံမျိုးက ရှာဖို့ အရမ်း..."

ကျောင်းလုံပုံစံ အပြည့်အစုံပါရှိသော အခွံတစ်ခုကို စူးဝေ့ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျန်းလီက ဆက်ပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဘာတွေ လိုသေးလဲ... ပြောစမ်းပါ။ စနစ်အရောင်းဆိုင်မှာ အကုန်ရှိတယ်။

"... တခြားကတော့ သိပ်မလိုပါဘူး၊ အကုန်လုံးက ပုံမှန် မြင်တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ အရာတွေချည်းပါပဲ။ ဘယ်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကို သန့်စင်ချင်တာလဲ။" စူးဝေ့သည် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ကျန်းလီထံတွင် ဤမျှ ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အကုန်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

တပည့်လေး၏ နှုတ်ခမ်းများပင် မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားသည်။ ချွန်းရွှဲ့ဆေး ဖော်စပ်ရာတွင် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို သူမလည်း သိထားသည်။ သူမ၏ ဆရာ ပြောသွားသော 'ပုံမှန် မြင်တွေ့ရလေ့မရှိတဲ့ အရာတွေ' ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြင့် ဝယ်ယူ၍မရဘဲ ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်မှသာ ရနိုင်မည့် အရာများ၊ သို့မဟုတ် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများသို့ သွားရောက်ရှာဖွေမှသာ ရနိုင်မည့် အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

'ပုံမှန် မြင်တွေ့ရလေ့ရှိတယ်' ဆိုတာက အဂ္ဂိရတ်တောင်ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် သိုလှောင်ရုံထဲမှာ အလွယ်တကူ တွေ့ရတတ်တာကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

"ပိုင်ဇီရဲ့ သွေး။"

စူးဝေ့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ကျန်းလီ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

လက်ရှိလောကတွင် ပိုင်ဇီ၏ သွေး စီးဆင်းနေသော မိစ္ဆာသားရဲဆို၍ တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသည်။

သွေးနှောနေသော ပိုင်ဇီဧကရာဇ်။

ချွန်းရွှဲ့ဆေးတွင် အသုံးဝင်မှု တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ သွေးမျိုးရိုးကို သန့်စင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် လူသားများကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အမြစ်ဖြင့် ကျင့်ကြံကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သွေးမျိုးရိုးကို အခြေခံ၍ ကျင့်ကြံကြခြင်းဖြစ်သည်။ သွေးမျိုးရိုး၏ အရင်းအမြစ်က ပိုမို အင်အားကြီးလေလေ၊ မိမိ၏ သွေးမျိုးရိုးက ပိုမို သန့်စင်လေလေ၊ သူတို့က ပို၍ သန်မာလေလေဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ သွေးမျိုးရိုး၏ အကူအညီသည် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အထိသာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက်မူ မိမိဘာသာ အားထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများထဲတွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦးမျှ မရှိသေးပေ။

"ဒါကတော့ ခက်သွားပြီ။" စူးဝေ့က အခက်တွေ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ချွန်းရွှဲ့ဆေး ဖော်ဖို့အတွက် ဓာတ်ကူပစ္စည်း လိုအပ်တယ်။ ဘယ်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကို သန့်စင်ချင်လဲဆိုရင်၊ အဲ့ဒီမျိုးနွယ်ရဲ့ 'သန့်စင်တဲ့ သွေးတစ်စက်' လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီသွေးက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်လာတာ ၁၂ နာရီ မကျော်သေးတဲ့ သွေး ဖြစ်ရမယ်။"

အကယ်၍ ခွန်းဖုန်၊ ချုံချီ၊ လုဝူ၊ စစ်မှန်သောနဂါး၊ ချီလင် တို့သာဆိုလျှင် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ထိုသန့်စင်သော သွေးမျိုးရိုးရှိသည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို ရှာတွေ့နိုင်ပြီး၊ ကျန်းလီက သွားရောက်တောင်းဆိုပါက သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သွေးတစ်ကန်စာလောက်ပင် ဖောက်ပေးကြမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ပိုင်ဇီအတွက်မူ... ကျိုကျိုးတွင် သန့်စင်သော ပိုင်ဇီ သွေးမျိုးရိုး မရှိတော့ပေ။

ကျန်းလီသည် စနစ်အရောင်းဆိုင်ကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း မတွေ့ရပေ။

သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က၊ စနစ်က တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

【တာဝန် ထုတ်ပြန်ခြင်း - ကျောင်းတော်၏ အမှတ်များ ရရှိရန်အတွက် သင်သည် ကျောင်းတော်၏ တာဝန်တစ်ခုကို သွားရောက် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ မဟာဝေ့အင်ပါယာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သင်နှင့် အတူခရီးသွားသူများနှင့် ရန်ငြိုးဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူက လူအင်အားများသဖြင့်၊ သင်သည် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သင်္ချိုင်းဂူ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူ၏ အမွေအနှစ်ကို ရယူပါ။】

【ဤတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အကြံမပြုပါ။】

【ဆုလာဘ် - လတ်ဆတ်သော ပိုင်ဇီ သွေးတစ်စက်၊ ချက်ချင်း ခွန်အားပေါက်ကွဲစေနိုင်သော ကျင့်စဉ်စာအုပ်တစ်အုပ်၊ တိုက်ဟွမ်ဆေး တစ်လုံး။】

"စွန့်လွှတ်ရန် အကြံမပြုပါ" ဟူသော တာဝန်မျိုးကို ကျန်းလီ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤတာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤတာဝန်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

အမွေအနှစ်ကို ရယူရန်ဆိုသည်မှာ ကျန်းလီအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ... ဘယ်ကျင့်ကြံသူရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရယူရမလဲဆိုတာ သရဲမှ သိမှာပေါ့။

မဟာဝေ့အင်ပါယာတွင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မည်မျှ မြှုပ်နှံထားသည်ကို မဟာဝေ့အင်ပါယာကိုယ်တိုင်ပင် မသိနိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက တိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှုပ်နှံထားကြလျှင် ဘယ်သူက သိနိုင်မလဲ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်မှ တပ်မှူးအချို့ကို လူများခေါ်ဆောင်၍ ချောက်ကမ်းပါးများအောက်ရှိ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ သင်္ချိုင်းဂူများကို လိုက်လံရှာဖွေခိုင်းထားပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ထိုသင်္ချိုင်းဂူများထဲတွင် တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ရှာရမည်ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းကတော့ ကျန်းလီသည် စပ်စုရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ သူ ပို၍ သံသယ ဝင်လာမိသည်။ ဤတာဝန် ပေါ်လာပုံမှာ အလွန်တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။ သူ လိုအပ်မည့်အရာကို စနစ်က ကြိုတင် သိရှိနေပြီး တာဝန်ကို ကြိုတင် ထုတ်ပြန်ပေးခဲ့သလားဟုပင် သူ သံသယ ဝင်နေမိသည်။

ဒါပေမဲ့လည်း မဟုတ်သေးပါဘူး... အရင်က တာဝန်တွေတုန်းက အသုံးဝင်တဲ့ ဆုလာဘ်တွေ သိပ်မပေးခဲ့ဘူးလေ၊ အခုမှ စနစ်က အသိဉာဏ် ပွင့်သွားတာလား။

ကျန်းလီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှ အသံမြည်လာသည်။

ကျန်းလီ ကိုင်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်သည် - "လောင်ပိုင် (ပိုင်ဟုန်ထူ)... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။ ငါ မင်းတို့ တာအိုဂိုဏ်းမှာ ရှိနေတယ်လေ။"

ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်မန္တာန်၏ တစ်ဖက်မှ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ "ကျွန်မပါ... ကျန့်ရှင်း” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဪ... တောင်းပန်ပါတယ်။ ခုနက အတွေးလွန်သွားလို့။ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ။"

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် ကျန်းလီ၏ဘေးတွင် အခြားသူများ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းလီ သဘောပေါက်သွားပြီး၊ ပိုင်ဇီ၏သွေးကို သူ နည်းလမ်းရှာမည်ဟု စူးဝေ့အား ပြောဆို နှုတ်ဆက်ကာ အဂ္ဂိရတ်တောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။"

"ဟုန်ချန်း ဘိုးဘေးကြီး အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးသွားပြီ။"

"???"

"ဒါက ဘိုးဘေးကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ စာလေးပါ။"

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းသည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး ချန်ထားခဲ့သော စာကို ကျန်းလီအား ပြသလိုက်သည်။

ငါ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ဦးမယ်။ ရက်အနည်းငယ်နေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်။ မစိုးရိမ်ကြနဲ့နော်၊ ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အလုံအလောက် ယူသွားတယ်။ —— ဟုန်ချန်း

သူတော်စင်ကျန့်ရှင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရှင်းပြသည် - "ဘိုးဘေးကြီးက အမြဲတမ်း အပြင်ထွက်လည်ချင်နေတာလေ။ ကျွန်မတို့က သူ အပြင်ထွက်ရင် ပြဿနာတွေ တက်မှာစိုးလို့ အမြဲတမ်း တားထားခဲ့တာ။ ဘိုးဘေးကြီး စိတ်ဆိုးသွားပြီး အတင်း မထွက်ချင်တာနဲ့၊ ခိုးပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်မယ်။"

နတ်ဘုရားတစ်ပါးက သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာရန်ဆိုသည်မှာ၊ အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များ မရှိတော့လျှင်တောင်မှ အလွန် လွယ်ကူလှသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ဆွဲဆောင်မှု မည်မျှ ကြီးမားကြောင်းကို ကျန်းလီ မြင်ဖူးထားပြီးဖြစ်သည်။ လူသားများ၏ ဆွဲဆောင်မှု နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီး၊ ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကိုပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေနိုင်စွမ်းရှိသည်။

"မင်း စောင့်နေဦး၊ လူရှာတဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူဆီ သွားမေးလိုက်ဦးမယ်။"

ကျန်းလီသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို သွားရှာကာ၊ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ကံတရားကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေခိုင်းလိုက်သည်။

"ဟုန်ချန်းနတ်သမီးလား? နည်းနည်းတော့ မှတ်မိသလိုပဲ။"

ဟုန်ချန်းနတ်သမီး ကျိုကျိုးသို့ ရောက်လာချိန်တွင်၊ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်မှာ အသိဉာဏ် မပွင့်သေးသဖြင့် ဝိုးတဝါး မှတ်ဉာဏ်များသာ ရှိသေးသည်။

၎င်းသည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ အလှတရားကို အထင်သေးလှသည်။ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ဆွဲဆောင်မှုဆိုသည်မှာ လူသားများအပေါ်၌သာ အလုပ်ဖြစ်မည်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုပါ စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နိုင်မည်လားဟု တွေးနေမိသည်။

"ချဲ့ကားပြောနေတာပါ။ ဘယ်သူကိုမဆို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ လှတဲ့သူဆိုတာ ကျွန်တော် လုံးဝ မယုံဘူး။"

၎င်းက ထိုသို့ပြောရင်း ကံတရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ ကံတရားစွမ်းအား အလုပ်ဖြစ်သွားပြီး ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကို အလွယ်တကူပင် ရှာတွေ့သွားသည်။

"မဟာဝေ့အင်ပါယာရဲ့ ဖုန်းမြို့မှာ။"

ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏အလှကို သွားရောက် ကြည့်ရှုချင်သေးသော်လည်း၊ ကျန်းလီကမူ ဟုန်ချန်းနတ်သမီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို လောင်းကြေးမထပ်ဝံ့ပေ။ အကယ်၍ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ခုခုကို အသိဉာဏ်ပေးလိုက်ပါက ပြဿနာ အကြီးအကျယ်တက်မည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို တာအိုဂိုဏ်းတွင်သာ အေးအေးဆေးဆေးနေရန်နှင့် ဟုန်ချန်းနတ်သမီး ကိစ္စကို အပြင်သို့ လုံးဝ မပြောရန် တင်းကျပ်စွာ မှာကြားခဲ့သည်။

ယခင်က ကျန်းလီ၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံထားရဖူးသဖြင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် ကျန်းလီ၏ စကားကို သေချာနားထောင်ကာ တာအိုဂိုဏ်းတွင်သာနေပြီး ရတနာများ၏ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ရေးဆွဲနေရတော့သည်။

စပ်စုလိုစိတ်ထက် ကိုယ့်အသက်က ပိုအရေးကြီးသည် မဟုတ်လား။

တည်နေရာအကြမ်းဖျင်းကို သိရှိသွားပြီးနောက် ကျန်းလီသည် ဖုန်းမြို့၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် တစ်ချက် အာရုံခံလိုက်ရာ ဟုန်ချန်းနတ်သမီးကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။

သူမ ဈေးဝယ်နေတာပဲ။

***