အခန်း (၂၅၁-၂၅၂)

အခန်း ၂၅၁ မင်းဆရာရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအကြောင်းကိုလည်း မင်း မသိသေးပုံရတယ်

ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော သွေးချီများက ရုပ်လုံးပေါ်လာသည့်အလား ချန်ဖန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ဖန်းက ရန်သူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားကာ အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူက မီးလျှံကျောက်စိမ်း ဖီးနစ်ငှက်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏ လှံရှည်ကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်မိုဆီသို့ အပေါ်စီးမှ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ခုတ်ချလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ဧရာမ ကြက်သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းကြီးက အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ချန်ဖန်းက ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ၎င်းကို ခုခံရန် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည့် ခွက်တစ်ခုကို အလျင်စလို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ ခုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းကပင် ဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့်အလား ထိုမှော်ရတနာကို ထက်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုက ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။ ဆက်လက်၍ သူက အလျားလိုက် နောက်ထပ် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထက်မြက်သော ဓားချီများက ဖြတ်သန်းသွားပြီး မီးလျှံကျောက်စိမ်း ဖီးနစ်ငှက်က အော်ဟစ်သံ တစ်ချက်ပင် မပြုလိုက်နိုင်ခင် ချက်ချင်းပင် သွေးမြူတိမ်တိုက်အဖြစ်သို့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သားရဲ သေဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချန်ဖန်း၏ စိတ်နှလုံးက ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လတ်ဆတ်သော သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သွေးမျက်ရည် နှစ်ကြောင်းက သူ၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ချန်ဖန်း... မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့။"

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ဟူကူက အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ကြက်သွေးရောင် လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဓားချီတစ်ခုက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ ချန်ဖန်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ဖန်းက အနိုင်မရနိုင်မှန်း သိသော်လည်း အရှုံးမပေးချင်သေးပေ။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် ရုန်းကန်သည့်အနေဖြင့် သူ၏ လှံကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

သွေးချီ ဓားချီက လှံအလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ချန်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ဤအရေးကြီးသော အချိန်လေးမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အသက်ကယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့က အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာပြီး တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားကာ သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး ချန်ဖန်းကို အတင်းအဓမ္မ ရွှေ့ပြောင်းပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူ့ကို ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးခွင့်ပြုပါ့မလား။

ရှောင်မိုက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးက ကြက်သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လွှမ်းမိုးနေသော သွေးချီများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ခေါင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းက ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ မျိုချလိုက်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ အလင်းတန်းနှင့်အတူ ချန်ဖန်းကိုပါ စားသုံးပစ်လိုက်သည်။

ချန်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က သိပ်သည်းသော သွေးမြူတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကို ဘေးဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာက စုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဟင်္သာပြဒါးရည်နှစ်ကာ ဘေးသို့ ညင်သာစွာ ခါထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် အနီရောင် လင်းလက်မှုတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ဟူကူကို ထားလိုက်ပါ။

နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ထိုနေရာရှိ အကြီးအကဲများပင်လျှင် ဤအမျိုးသားကို အံ့သြမှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။

သူက မာနကြီးတဲ့ ချန်ဖန်းကို ဓားချက် အနည်းငယ်နဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်လား။

"သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်း..." ဟူကူက ရှောင်မိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက သွေးမိစ္ဆာရဲ့ တပည့် ရှောင်မိုလား။"

ဟူကူ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် နဂါးနက်ဂိုဏ်း တပည့်များက ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူက ရှောင်မိုလား။

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကတည်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်း အများအပြားကို တစ်ကိုယ်တော် ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ အဲဒီ ရှောင်မိုလား။

ကျန်းရှန်းဟန်နှင့် လိုထိုက်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း တွေဝေမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်မို" ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို သူတို့ မကြားဖူးခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအချိန်မတိုင်မီအထိ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ ရှောင်မိုသည် သူတို့၏ ညီငါးနှင့် နာမည်တူရုံ သက်သက်သာဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောကကြီးထဲမှာ "ရှောင်မို" လို့ နာမည်ရတဲ့လူတွေက နည်းမှမနည်းတာပဲလေ။

ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

အဲဒီ ရှောင်မိုက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ညီငါး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့။

ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ရှောင်မိုပါ။ ဒါပေမဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းကို ဒီနေ့မှ စပြီး ဝင်ခဲ့တာလေ။ စီနီယာလော့... မဟုတ်ဘူးလား။"

နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ရှောင်မိုက ငါ့ရဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ တရားဝင် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။"

"..."

ဤသောက်ရှက်မရှိစွာ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး တမင်သက်သက် လုပ်ကြံပြောဆိုနေသော စကားများကြောင့် ဟူကူမှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီး ဘယ်လို ချေပရမည်ကို မသိတော့ပေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ သံသယများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဒီရှောင်မိုက နဂါးနက်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်သွားရတာလဲ။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာကို ထားလိုက်ပါတော့။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ ယခင် ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်ဆိုတဲ့ ရန်ငြိုးဟောင်းကတင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အရိုးကြေမတတ် မုန်းတီးဖို့ လုံလောက်နေပြီလေ။

"တက်လာပြီး စမ်းကြည့်ချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား။" ရှောင်မိုက ဟူကူ၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက ဘေးရှိ ချန်ယွင်ရှီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ အကြည့်က သူ့ထံ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချန်ယွင်ရှီးက အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ စီးကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားခဲ့သည်။

တကယ်လို့ သူသာ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပါက နောက်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခေါင်းက ပခုံးမှ ပြုတ်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဆိုသည်ကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် သံသယမရှိတော့ပေ။

"ယွင်ရှီး... သွားကြစို့။" ချန်ယွင်ရှီးက မဆင်မခြင် လုပ်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဟူကူက ပြတ်သားစွာ လှည့်ကာ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချန်ယွင်ရှီးက ရှောင်မိုကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်က မာနတရားနှင့် ထက်မြက်သော စိတ်ဓာတ်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့်သာ အစားထိုးသွားခဲ့သည်။ သူက နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ အကြီးအကဲ၏ နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

"ညီငါး..."

ကျန်းရှန်းဟန်နှင့် လိုထိုက်တို့က ရှောင်မို၏ အရှေ့သို့ ပျံသန်းလာကြပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုနှင့် တွေဝေမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခဏတာမျှ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံပါတယ်။" ရှောင်မိုက သူ၏ သွေးသောက်အစ်ကို နှစ်ယောက်ကို လေးနက်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "နဂါးနက်ဂိုဏ်းနဲ့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကြားမှာ ရန်ငြိုးဟောင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပါ။ အစ်ကိုတို့ကို လှည့်စားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါဘူး။"

"ရန်ငြိုးတွေကတော့ တချို့တလေ ရှိခဲ့တာ သေချာပါတယ်။"

ထိုအချိန်မှာပင် နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က ဒဏ်ရာများ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်သော လုယွီရှို့ကို တွဲကာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ လေသံက အတော်လေး ပွင့်လင်းနေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အရင်မျိုးဆက်တွေက ကိစ္စဟောင်းတွေပါ။ အဲဒါနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေ့ မင်းကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပည့်ရဲ့ အသက်... အဲဒီ ကျေးဇူးကို ငါတို့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းက အခုအချိန်မှာ အမှတ်ရဆုံး ဖြစ်သင့်တယ်။ ငါ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီငယ်။"

"ကျွန်တော်က လုယွီရှို့ပါ။ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုရှောင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လုယွီရှို့က တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ကာ ရှောင်မိုကို လက်ယှက်၍ လေးနက်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုလု... အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ။" ရှောင်မိုက လက်ယှက်၍ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက အေးချမ်းနေခဲ့သည်။ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို လက်ခံစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဒီနေ့ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်က သင့်လျော်ပြီး မှန်ကန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးကို ရသွားမှာကိုလည်း ကျွန်တော် မလိုလားပါဘူး။"

ရှောင်မိုအတွက်တော့ သူက အနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ဟွန်တွန်းသားရဲကြီးကို ရရှိသွားပါက ဒုက္ခများနိုင်ပေသည်။

လော့ကျဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုရှောင်... နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဖို့အတွက် ဒီအဘိုးကြီးနဲ့အတူ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် လိုက်သောက်မလား။"

"ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်လော့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရတော့မှာပဲ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုရှောင်... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"

လော့ကျဲက စကားပြောအပြီးတွင် ရှောင်မိုကို ဦးဆောင်ကာ အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းအိမ်တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းနှင့် စစ်လီတို့ကတော့ ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးတပည့်များ၏ အကူအညီဖြင့် ဧည့်သည်တော် တောင်ထွတ်ဆီသို့ အနားယူရန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ငါ တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး..." သပ်ရပ်လှပသော ခြံဝင်းထဲတွင် လော့ကျဲက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရှောင်မိုအတွက် ရေနွေးကြမ်း တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း အဆုံးအစမဲ့ သက်ပြင်းချသံများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက သူမက အခု တပည့်တစ်ယောက်ကို လက်ခံထားပြီး အဲဒီတပည့်ကလည်း အရမ်းကို ထူးချွန်ပြီး အံ့မခန်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့။"

"ဂိုဏ်းချုပ်လော့က ကျွန်တော့်ဆရာကို သိတာလား။" ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများတွင် စပ်စုလိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟီးဟီးဟီး..." လော့ကျဲက သူ၏ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အဝေးမှ အမှတ်တရတစ်ခုထဲတွင် နစ်မြောသွားသည့်အလားပင်။ "သိတာထက်ကို ပိုပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ဆရာကို အနောက်ဘက်ဒေသက အလှဆုံး မိန်းမချောတွေထဲက တစ်ယောက်အဖြစ် လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုထားကြတာ။ သူမကို သဘောကျတဲ့သူတွေက မြစ်ကိုဖြတ်ကူးတဲ့ ငါးတွေလိုပဲ ရေတွက်လို့မရနိုင်အောင် များပြားပြီး ငါ ဒီအဘိုးကြီးကလည်း တစ်ခါတုန်းက အဲဒီ လူများစွာထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။"

လော့ကျဲက ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းကြားက အပြင်မှာ ကောလာဟလထွက်နေတဲ့ ရန်ငြိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ငါ့ရဲ့ဆရာနဲ့ မင်းတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အရင်ဂိုဏ်းချုပ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မင်းရဲ့ ဆရာဘွားဘွားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သဘောကျသွားလို့ပဲ။"

"သူတို့နှစ်ယောက်က မနာလိုမှုတွေနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းရဲ့ ဆရာဘွားဘွားက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို လက်မခံခဲ့ဘူး။"

"..." ရှောင်မိုက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ကိစ္စဟောင်းတွေကို ပြန်ပြောနေလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။" လော့ကျဲက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြန်ပြောင်းလိုက်ကာ သူ၏ အကြည့်က လေးနက်သွားခဲ့သည်။ "ရှောင်မို... မင်း ဒီကိုလာတာ ဟွန်တွန်းအတွက် ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရိုးသားပွင့်လင်းနေခဲ့သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ် ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဒီကိုလာတဲ့ ဂျူနီယာရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို လာတွေ့ဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ ဟွန်တွန်း ကိစ္စကို နောက်မှ ကြားခဲ့ရတာပါ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" လော့ကျဲက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက အတော်လေး ပွင့်လင်းနေခဲ့သည်။ "တကယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ဟွန်တွန်း အတွက် လာခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာမှ မှားယွင်းတာ မရှိပါဘူး။ "

"ဂိုဏ်းချုပ်လော့... အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"သွေးမိစ္ဆာက မင်းကို ဘာမှမပြောပြခဲ့တာ သေချာသွားပြီပဲ။"

လော့ကျဲက ရှောင်မိုကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ မင်းဆရာရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအကြောင်းကိုလည်း မင်း မသိသေးပုံရတယ်..."

အခန်း ၂၅၂ ရှောင်မိုက တကယ်ကို သေသင့်တဲ့လူပဲ

"ဂိုဏ်းချုပ် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်။"

ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက ပြောရရင်တော့ ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပဲ။"

လော့ကျဲက ရေနွေးကြမ်း တစ်ငုံသောက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးထောင်က အနောက်ဘက်ဒေသက ကြီးမားတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ လေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အရိုးဖြူ တားမြစ်နယ်မြေက လှုပ်ရှားလာခဲ့တယ်။ အနောက်ဘက်ဒေသက အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက အခွင့်အလမ်းကို ရှာဖွေဖို့ သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အကြီးအကဲတွေနဲ့ တောင်ထွတ်သခင်တွေကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အရိုးဖြူ တားမြစ်နယ်မြေဆီကို သွားခဲ့ကြတယ်။"

"အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ဆရာဘွားဘွားနဲ့ ငါ့ရဲ့ဆရာလည်း သွားခဲ့ကြတယ်။"

"ဂိုဏ်းပေါင်း ရာချီပြီး အရိုးဖြူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာ အဲဒီတုန်းက ဂိုဏ်းချုပ်တွေ၊ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူလေးထောင်ကျော်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ လူတစ်ထောင်ကျော်လေးပဲ အပြင်ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။"

"အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးက အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေ သူတို့ရဲ့ မူလချီတွေ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်။"

"သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်နဲ့ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အထဲမှာ သူတို့ ဘာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိကြတော့ဘူး။"

"မသေမျိုးအဆင့်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကတော့ အရာအားလုံးကို မှတ်မိနေကြပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ကမှ အဲဒီအကြောင်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ကြဘူး။"

"လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ကြပြီး စကားတစ်ခွန်းတောင် မဟဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ကြတယ်။"

"ငါလည်း ငါ့ဆရာကို မေးကြည့်ခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါပြရုံကလွဲရင် ဘာမှ မပြောပြချင်ခဲ့ဘူး။"

"မင်းရဲ့ဆရာဘွားဘွားက အရိုးဖြူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသွားတဲ့ ခရီးစဉ်မှာ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြတော့ဘူး။"

လော့ကျဲက မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "အဲဒီနောက် မင်းရဲ့ဆရာက မင်းဆရာဘွားဘွားရဲ့ ခြေရာတွေကို လိုက်ရှာခဲ့တယ်။"

"အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ဆရာက အသက်နှစ်ရာပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူမက ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ သူမက ရဲရင့်ပြီး စိတ်အားထက်သန်တဲ့အတွက် ယောကျ်ားပေါင်း ရေတွက်လို့မရနိုင်အောင်ကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့တယ်။"

"ငါလည်း အဲဒီတုန်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

"အဲဒီအကြောင်းပြောရရင် တိုက်ဆိုင်တာလို့ ဆိုရမယ်။ မင်းရဲ့ဆရာနဲ့ ငါက တိုက်ခိုက်ရင်းနဲ့ ရင်းနှီးသွားခဲ့ကြတာ။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ငါက မိန်းမတွေကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး။"

"နောက်ပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ဆရာအကြောင်း ပုံပြင်တွေ ကြားလာရတယ်။ အနီရောင် ဝတ်စုံနဲ့ ဓားကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က သူမနဲ့ ရွယ်တူတွေကြားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်နီးပါး ဖြစ်နေတယ်လို့လေ။"

"အဲဒီတုန်းက ငါက ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတာ။ ရွယ်တူတွေကြား ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ကြွေးကြော်နေတဲ့ ဒီမာနကြီးတဲ့ မိန်းမက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲလို့ ငါ တွေးမိတယ်။"

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ဆရာကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ငါ သွားရှာခဲ့တယ်။"

"သုံးရက် သုံးညတိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ မင်းရဲ့ဆရာရဲ့ ခုတ်ပိုင်းတာကို ခံလိုက်ရတယ်။"

"မင်းရဲ့ဆရာက အနီရောင် စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမရဲ့ ဆံပင်ရှည်တွေက ကျဆင်းနေပြီးတော့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်စေ့အင်္ကျီလိုမျိုး အနီရောင် ဖဲကြိုးလေးတစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ ဆံနွယ်တွေကိုစည်းနှောင်ထားတာကို အခုထက်ထိ ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်။"

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..." နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က အတိတ်ကို ပြန်လည်ပြောပြနေစဉ် ရှောင်မိုက ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်ကာ သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... လိုရင်းကိုပဲ ပြောပါတော့။"

"ဟားဟားဟား... တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်။"

လော့ကျဲက မျက်နှာကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါက မင်းရဲ့ဆရာနောက်ကို တစ်ကောက်ကောက် လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူမက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ တစ်ခါက ငါ မင်းရဲ့ဆရာ၊ ပြီးတော့ တခြား ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်နဲ့အတူ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုထဲကို ဝင်ခဲ့တယ်။"

"ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေထဲမှာ မင်းရဲ့ဆရာက သိသာထင်ရှားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့ပေမဲ့ သူမက ဒါကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။"

စကားပြောနေရင်း လော့ကျဲက သူ၏ အင်္ကျီလက်စထဲမှ စာလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ဆရာက ဒီစာလိပ်ကို အဲဒီတုန်းက ငါ့ကို ပေးခဲ့တာ။ ဒီစာလိပ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ သော့ချက်ပဲ။"

"အဲဒီ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနယ်မြေထဲမှာ ဒီပန်းချီကားက ဦးတည်သွားတဲ့နေရာဟာ ရှေးဟောင်း သားရဲဆိုးကြီး ဟွန်တွန်း အနားယူရာ နေရာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတယ်။"

"မင်းရဲ့ဆရာက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို မယုံကြည်ခဲ့သလို ဟွန်တွန်းကိုလည်း စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူးလေ။ မင်းတို့ရဲ့ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ် မျိုးဆက်က ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့လက်ထဲက ဓားကိုပဲ ယုံကြည်ကြတာ။"

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ဆရာက အဲဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ငါရခဲ့တဲ့ ဟွန်တွန်း နတ်ဘုရားသံမဏိ တစ်တုံးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ဒါကို ငါ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာ။"

"ငါလည်း မင်းရဲ့ဆရာနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်။"

"ထပ်ပြောရရင် အနာဂတ်မှာ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကများ ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ချင်လာခဲ့ရင် ငါက ခွင့်ပြုပေးရမယ်လို့လည်း သဘောတူခဲ့ရတယ်။"

လော့ကျဲ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်မိုက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဆရာက ဘာလို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို မယုံကြည်ခဲ့တာလဲ။"

"အဓိကကတော့ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကြောင့်ပါပဲ။" လော့ကျဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သွေးမိစ္ဆာက သူမရဲ့ဆရာ ဒုက္ခကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းတို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လက်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကြောင့်လို့ သံသယဝင်နေခဲ့တာ။"

"..." ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အတွေးထဲ နစ်မြောသွားခဲ့သည်။

"မူလကတော့ ငါက ဒီစာလိပ်ကို ရတနာတိုက်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားပြီး ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဘာအခွင့်အလမ်းကိုမှ မရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။ အထူးသဖြင့် ငါက ပန်းချီကားကို ဖြတ်သန်းပြီး ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုဖို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားလို့ပဲ။"

"ဒီအချက်က အထဲမှာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲဆိုတာကို ပြသဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူသိမှာလဲ... မကြာသေးခင်က ဒီစာလိပ်က လှုပ်ရှားလာပြီး သူ့ဘာသာသူ ပွင့်တော့မလို ဖြစ်နေတယ်။"

လော့ကျဲက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားသော စာလိပ်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"ဘာမတော်တဆမှုမှ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ဒီစာလိပ်က နောက်နှစ်လနေရင် သူ့ဘာသာသူ ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို သိသွားကြလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။"

"နဂါးနက်ဂိုဏ်းမှာ သစ္စာဖောက် ရှိနေတာလား။" ရှောင်မိုက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့။" လော့ကျဲက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဘယ်ဂိုဏ်းကများ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းနေလို့လဲ။ ဘယ်အကြီးအကဲ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါ အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကို ငါ ရှင်းလင်းလိုက်မယ်။"

"ဒါဆိုရင် စီနီယာက အခု ဘာရည်ရွယ်ထားတာလဲ..." ရှောင်မိုက ဆက်မေးလိုက်သည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် လော့ကျဲက သူ့ကို ဤအကြောင်းများ ပြောပြနေခြင်းမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေခြင်း သက်သက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ဟွန်တွန်းကို ရယူမယ့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။"

လော့ကျဲက ရှောင်မိုအတွက် ရေနွေးကြမ်း နောက်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းအကြောင်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမလဲ။ ငါ့ရဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်း တပည့်တွေက ချန်ဖန်းနဲ့ ချန်ယွင်ရှီးကို အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင် ဘာထူးမှာလဲ။"

"အသုံးမဝင်ပါဘူး။ သူတို့က အရှုံးပေးဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီလို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ကြွေးကြော်လာတဲ့အတွက် ငါ လက်ခံရမှာပဲလေ။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းတပည့်တွေကြားမှာ စုပုံနေတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေက ဂိုဏ်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေရုံသာမက လူငယ်ကျင့်ကြံသူ တချို့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတွေကိုပါ လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မယ်။"

"ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားက စစ်ပွဲကတော့ ငါမကြောက်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး၊ တချို့တလေ ပျက်စီးသွားတာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"တကယ်လို့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းကသာ ငါ့လက်ထက်မှာ ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုရင် ယခင်ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို မျက်နှာပြရမှာ ငါ ရှက်မိလိမ့်မယ်။"

လော့ကျဲက အင်္ကျီလက်စများကို စုစည်းလိုက်ပြီး အဝေးသို့ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ဟွန်တွန်းကို အလိုရှိတယ် မဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း တကယ်လို့ သူတို့ ယူနိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုရင် ငါ သူတို့ကို ပေးလိုက်မယ်။"

နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ မိုင်သုံးဆယ် အကွာအဝေးတွင်။

ဟူကူက ချန်ယွင်ရှီးကို ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်း၏ ပင်မစခန်းဆီသို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်အား အခြေအနေကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို ဟူကူ စဉ်းစားနေချိန်လေးမှာပင်။

အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟူကူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်လာခဲ့သည်။

"လက်အောက်ငယ်သားက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"တပည့်က ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ဟူကူနှင့် ချန်ယွင်ရှီးတို့က သူ့ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"အင်း" ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းချုပ် ထန်ပေဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ချန်ဖန်း သေသွားပြီလား" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်..." ဟူကူ၏ နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။ "မူလက အရာအားလုံးက အဆင်ပြေချောမွေ့နေခဲ့တာပါ။ ချန်ဖန်းက ပြိုင်ပွဲမှာ အကုန်လုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီး နဂါးနက်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တပည့်တောင်မှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

"သူက အဲဒီ ရှောင်မိုနဲ့ သွားတိုးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူသိမှာလဲ။" ထန်ပေဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သားကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်။" ဟူကူက အလျင်အမြန် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ "လက်အောက်ငယ်သားက ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သော့ချက်ကို သေချာပေါက် ပြန်ယူလာပေးပြီး ချန်ဖန်းအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ရှောင်မိုကို သတ်ပစ်ပါ့မယ်။"

"ရှောင်မိုက တကယ်ကို သေသင့်တဲ့လူပဲ။ ဒီလူက ရိုးရှင်းတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သော့ချက်ကို ယူလာပေးဖို့ မလိုတော့ဘူး။" ထန်ပေဖုန်းက ဟူကူ၏ အရှေ့သို့ စာတစ်စောင် ပစ်ချပေးလိုက်သည်။ "ကြည့်လိုက်။ ဒါက နဂါးနက်ဂိုဏ်းက သတင်းပေးဆီက စာပဲ။"

ဟူကူက စာအိတ်ကို အလျင်အမြန် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးခဲသွားခဲ့သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက..."

"လော့ကျဲက တကယ်ကို မအပါဘူး။"

ထန်ပေဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ပါဝင်ဖို့နဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို မျှဝေဖို့ အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးက ဂိုဏ်းတွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနား ကို သူက ကျင်းပတော့မယ်တဲ့။"