အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)
Vol. 26 Ch. 253-254
အခန်း ၂၅၃ သူလျှောက်တဲ့လမ်းက ငါ့ရဲ့ခရီးစဉ်ပဲ
နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က သတင်းဖြန့်လိုက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ဆုတ်ခွာရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းအတွက် ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။
မူလက ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းသည် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ သော့ချက်ကို သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားသရွေ့ သူတို့နှင့် မည်သူမျှ ယှဉ်ပြိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဟွန်တွန်းကို ရယူရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအခါ နဂါးနက်ဂိုဏ်းက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို မျှဝေခံစားရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းမှာ လက်လျှော့ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
မဟုတ်ပါက ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းသည် နဂါးနက်ဂိုဏ်းကို အချိန်တိုအတွင်း အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာမည့် ဂိုဏ်းအသီးသီးကြောင့် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းသာလျှင် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။
နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ် လော့ကျဲ၏ ဤလုပ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဟူကူအနေဖြင့် အကဲဖြတ်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
သို့သော် လောလောဆယ်တွင် ဤသည်က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပုံရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်း ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် နဂါးနက်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများလည်း စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားပျံသဝဏ်လွှာများကို ဂိုဏ်းအသီးသီးထံ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး နဂါးနက်ဂိုဏ်းက "ဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနား" ကို ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို အသိပေးလိုက်သည်။
နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမဆို အခွင့်အလမ်းကို ရှာဖွေရန် ပါဝင်နိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
သို့သော် နဂါးနက်ဂိုဏ်းက စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပါဝင်မည့် ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှေအမြူတေအောက် မနိမ့်ကျစေရပေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း စာလိပ်မှတစ်ဆင့် နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်းကို လေ့လာသိရှိခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ ဥပဒေသများက အလွန် ကွာခြားနေကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင် ဥပဒေသများကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ရွှေအမြူတေသို့ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြူတေအောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ သွေးမြူတိမ်တိုက်အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနားအကြောင်းကို သိရှိသွားကြပြီး နဂါးနက်ဂိုဏ်းဆီသို့ ခရီးစတင် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
နဂါးနက်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကလည်း ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။
သူတို့ကဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနားကို ကြီးမားသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် တကယ်ပင် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အကြီးအကဲများစွာ၏ အမြင်တွင် သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က တကယ်ကို လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိနေခြင်းပင်။
သူတို့၏ နဂါးနက်ဂိုဏ်းက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လက်ဝါးကြီးမအုပ်နိုင်သည့်တိုင် လူတိုင်းကို မျှဝေခံစားခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။
သူတို့ နစ်နာမှု ရှိသော်လည်း ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းနှင့် သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်ရခြင်းထက်မူ ပိုကောင်းနေဆဲပင်။
ထို့အပြင် ဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနားကို အိမ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကျင်းပခြင်းက အနောက်ဘက်ဒေသတွင် နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ရှောင်မိုကမူ ဤအရာတစ်ခုကိုမျှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
ဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနားကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်း၊ စစ်လီတို့နှင့်အတူ တူညီသော ခြံဝင်းတစ်ခုတည်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။
ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ နေ့စဉ်ဘဝကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေးတစ်ပါးနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ ဇနီးငယ်လေးတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေခဲ့သည်။
စစ်လီကတော့ ရှောင်မို၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မောင်းမငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူ၏အရှေ့တွင် အမြဲတမ်း မြူဆွယ်သွေးဆောင်ရန် ကြိုးစားနေပြီး ညဘက်များတွင် ဟင်းလင်းပွင့်နေသော အဝတ်အစားများဖြင့် လျှောက်သွားနေတတ်သည်။
သို့သော် ရှောင်မိုက အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။
သို့တိုင်အောင် စစ်လီက ပို၍ပို၍ လွန်ကျူးလာခဲ့သည်။
တစ်ညတွင် စစ်လီက ရှောင်မို၏ အခန်းကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်မိုက သူမ၏ ခေါင်းတစ်လုံးသာ အပြင်ထွက်နေစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို မြေကြီးထဲသို့ တကယ်ကြီး စိုက်ပျိုးထားလိုက်သည်။
နံနက်ခင်းရောက်သောအခါ ဝမ်ရှင်းကပင် စစ်လီကို မြေကြီးထဲမှ ပြန်တူးဖော်ပေးခဲ့ရသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ ရှောင်မိုက သူ၏ အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ သေရည်သွားသောက်လေ့ရှိသည်။
ထို့အပြင် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုတော့သဖြင့် ရှောင်မိုက သူ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ဒုတိယအစ်ကိုတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ မှော်ရတနာများနှင့် ဆေးလုံးများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးရှိစေမည့် အရာများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထပ်ပြောရလျှင် ရှောင်မိုကြောင့် ကျန်းရှန်းဟန်နှင့် လိုထိုက်တို့သည်လည်း တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များအဖြစ် လက်ခံခြင်းခံခဲ့ရသည်။
ကျန်းရှန်းဟန်နှင့် လိုထိုက်တို့သည် သူတို့၏ ညီငါးကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် တစ်အိမ်သားလုံး ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းကို အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ဖူးပေ။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပိုဖြစ်လာလေလေ သူတို့က ပိုပြီး စိတ်ထိခိုက် ဝမ်းနည်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ အစ်ကိုလေးသာ လမ်းမှားပေါ်ကို မရောက်သွားခဲ့ဘူးဆိုရင်...
ညီငါးက သူတို့ကိုလည်း နဂါးနက်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်နိုင်အောင် သေချာပေါက် ကူညီပေးခဲ့မှာပဲ။
အခုဆိုရင် သူတို့ ညီအစ်ကို ငါးယောက်စလုံး ပြန်ဆုံစည်းနေကြရပြီ မဟုတ်လား။
အတွေးထဲ နစ်မြောနေရင်း ကျန်းရှန်းဟန်က သူ၏ သေရည်အိုးကို မြှောက်ကာ အားရပါးရ ထပ်သောက်လိုက်သည်။
ရှောင်မိုနှင့် လိုထိုက်တို့က သူတို့၏ အစ်ကိုကြီး ဘာကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသလဲဆိုတာကို သိကြသော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဘာမှမပြောဘဲ သူနှင့်အတူတကွ သေရည်သာ ဆက်သောက်နေခဲ့ကြသည်။
သူတို့သုံးယောက်စလုံးက မူးယစ်ခြင်းကို တွန်းလှန်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုခဲ့ကြဘဲ မကြာမီမှာပင် ရှောင်မိုက စားပွဲပေါ်တွင် မူးမေ့လဲကျသွားခဲ့သည်။
ရှောင်မို မူးသွားတိုင်း ဝမ်ရှင်းက သူ၏အနားသို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ခြံဝင်းထဲသို့ ကျောပိုးကာ ပြန်ခေါ်သွားတတ်သည်။
ရှောင်မိုကို ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပေးပြီးနောက် ဝမ်ရှင်းက သူ၏ သေရည်များ စိုရွှဲနေသော အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးကာ ရေတစ်ဇလုံ ယူလာပြီး သူ၏ ကိုယ်ကို သုတ်သင်ပေးတတ်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို စောင်ဖြင့် သေချာစွာ ခြုံပေးပြီး စောင်စွန်းများကို ဖိသိပ်ပေးတတ်သည်။
ထို့နောက် မိန်းကလေးက ရှောင်မို၏ ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးလေးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေတတ်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူမ၏ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက သူ့ကိုသာ ဗဟိုပြု လည်ပတ်နေသည့်အလားပင်။
"ရှောင်မိုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကံကောင်းနေရတာလဲ။"
စစ်လီက တံခါးပေါင်ကို မှီကာ အခန်းထဲရှိ လူနှစ်ယောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။
အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်မလေး တစ်ပါးက ယခုအခါ မိစ္ဆာဂိုဏ်း သူတော်စင်တစ်ဦးကို အစေခံမလေးတစ်ယောက်လို ပြုစုယုယနေခဲ့သည်။
တကယ်လို့ ဒီသတင်းသာ အပြင်ထွက်သွားရင် ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်က ဘုန်းကြီးတွေ အားလုံး သွေးအန်ကုန်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
စစ်လီက ဝမ်ရှင်းအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မကြာခင်မှာ နင့်ရဲ့ ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်က အကြီးအကဲတွေနဲ့ တပည့်တွေကို ဟွန်တွန်း မဟာအခမ်းအနား တက်ရောက်ဖို့ စေလွှတ်လာတော့မှာ။ အဲဒီကျရင် နင်က ရှောင်မိုနဲ့ အတူရှိနေတာကို သူတို့ မြင်သွားရင် နင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"အစ်မစစ်လီ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်ဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းလှည့်ကာ စစ်လီကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"တခြား ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိရဦးမှာလဲ။" စစ်လီက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နင်က မဟာယာနဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်က၊ သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကလေ။ နင်တို့ အတူတူ ပေါင်းဖက်လို့ မရဘူး။ နင်တို့က နောက်ဆုံးမှာ ခွဲခွာကြရမှာပဲ။"
"အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..." ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ ရှောင်မိုနဲ့ ခွဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"နင် အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေတာလား။" စစ်လီက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။
"နင်တို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက လူငယ်မျိုးဆက်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ဖို့ တပည့်တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်တော့မယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ နင့်ရဲ့ ဗုဒ္ဓတာအို အောင်မြင်မှုက ဗုဒ္ဓဘာသာ အသိုင်းအဝိုင်း တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးနေပြီး နင့်မှာ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ နှလုံးသား ရှိနေတဲ့အတွက် လူအများစုက အံ့ဖွယ်ကြာပန်း သူတော်စင်မလေးဖြစ်တဲ့ နင့်ကို ဒီခေါင်းဆောင်နေရာ ယူဖို့ အဆိုပြုနေကြတယ်။"
"အနာဂတ်မှာ နင်က ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ သေချာသလောက်ရှိနေသလို ဒဏ္ဍာရီလာ သူတော်စင်ဗုဒ္ဓအဆင့်ကိုတောင် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ရှောင်မိုအတွက်နဲ့ နင့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို တကယ်ကြီး စွန့်လွှတ်လိုက်တော့မလို့လား။"
ဝမ်ရှင်းက စစ်လီကို ရိုးသားစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အဲဒီ အနာဂတ်ကို ရဖို့အတွက် ငါက ရှောင်မိုကို ထားခဲ့ရမယ်ဆိုရင်... ငါ အဲဒါကို မလိုချင်ဘူး။"
"ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဆိုတာ အရာအားလုံးပဲဆိုတာ နင် သိရဲ့လား။ နင့်ကို ဒီလောက်တောင် စိတ်လွင့်စင်သွားစေတဲ့အထိ ဒီယောကျ်ားဆီမှာ ဘယ်လို ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေလို့လဲ။ နင့်ရဲ့ အနာဂတ်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ရတဲ့အထိလေ။" စစ်လီက အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဤမိန်းကလေးက ပေးဆပ်လွန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ငါ စိတ်လွင့်စင်နေတာ မဟုတ်သလို ဗုဒ္ဓတာအိုကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စူလိုက်သည်။ "ငါက ရှောင်မိုကို ဂရုစိုက်ပေးနေရုံ သက်သက်ပါ။ သူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးရင်းနဲ့လည်း ငါ သေချာ ကျင့်ကြံနေတုန်းပါပဲ..."
စစ်လီ - "..."
"ဒါပေမဲ့ အစ်မစစ်လီက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို အတင်းသိချင်တယ်ဆိုရင်တော့..." ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့သည်။ "ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ရှောင်မို ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် နေမှာပါ..."
"စကားတစ်ခွန်း။"
"အင်း။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ သတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ လူတွေကို သူ သတ်ပေးမယ်၊ ယိုဖိတ်ရမယ့် သွေးတွေကိုလည်း သူ ကိုယ်တိုင် စွန်းထင်းခံပေးမယ်လို့ ရှောင်မိုက ငါ့ကို တစ်ခါက ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ငါက အရင်ကအတိုင်းပဲ ဆက်နေဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်တဲ့။"
မိန်းကလေးက ခေါင်းမော့ကာ ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။
"ရှောင်မိုကို လူမသတ်စေချင်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ရပ်တန့်အောင် ငါ ဖျောင်းဖျလို့မရဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါ သိတယ်...
သူ့ကို ဖျောင်းဖျလို့ မရမှတော့ ငါ သူ့အနားမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေပေးမှာပဲ။
အနာဂတ်မှာ... သူ ကျူးလွန်တဲ့ အပြစ်တွေကို ငါ ထမ်းပိုးမယ်။
သူ စွန်းထင်းလာတဲ့ သွေးတွေကို ငါ ဆေးကြောပေးမယ်။
သူလျှောက်တဲ့လမ်းက ငါ့ရဲ့ ခရီးစဉ်ပဲ။"
အခန်း ၂၅၄ သခင်လေး... ဒီအစေခံမလေးကို မကယ်တော့ဘူးလား
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လနီးပါး အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ရန် သုံးရက်သာ လိုတော့သည်။
နဂါးနက်ဂိုဏ်းဆီသို့ ကျင့်ကြံသူများ ပို၍ပို၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။
နဂါးနက်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များက ဧည့်သည်တော် တောင်ထွတ်များတွင် တည်းခိုကြသည်။
သို့သော် နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်တော် တောင်ထွတ်များတွင် ခြံဝင်းများများစားစား မရှိသောကြောင့် သာမန်ဆက်ဆံရေးသာရှိသော ဂိုဏ်းများက နဂါးနက်ဂိုဏ်းအနီးရှိ မြို့လေးတွင်သာ တည်းခိုနိုင်ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။
မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းများ သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ဆိုကြသော ဂိုဏ်းများဖြစ်စေ လူတိုင်းက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်မည့်နေ့ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သားရဲဆိုးကြီး ဟွန်တွန်းကို ရနိုင်၊ မရနိုင်ဆိုတာကို ထားလိုက်ပါတော့။
အရင်က ဘယ်သူမှ မစူးစမ်းဖူးသေးတဲ့ ဒီလို လျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုးမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာ အမျိုးမျိုး ရှိနေမှာ သေချာသည်။
ရှောင်မို၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူက ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လုံးဝ စိတ်ထဲထားပုံမရဘဲ နေ့စဉ် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
လောကကြီးထဲ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရသော ဒီရက်ပိုင်းတွေအပြီးတွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မည်ဟု ခပ်ရေးရေး ခံစားနေရသည်။
မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်မည့်နေ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများက နဂါးနက်ဂိုဏ်း၏ တောင်ခြေရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်ကလည်း သူတို့၏ တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်လာရန် အကြီးအကဲများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။
သူတို့က ဝမ်ရှင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး မှင်တက်သွားကြပြီး အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှင်းက သွေးချီများ ပျံ့နှံ့နေသော ရှောင်မိုနှင့် အတူရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သို့သော် သူတို့အားလုံးက ဝမ်ရှင်းကို မမှတ်မိဟန် ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။
ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီးက ဒီခုန်းနျန်ကျောင်းတော်မှ တပည့်များကို တစ်ခုခု မှာကြားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ရှောင်မို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်အချို့အပြင် သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အားလုံးကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ရှောင်မိုနှင့် စစ်လီတို့မှလွဲ၍ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းတွင် ယခုအခါ သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း လေးယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
သူတို့က ရှောင်မိုက စစ်လီနှင့်အတူ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခဏတာ မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မနာလိုဝန်တိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးက စစ်လီသည် မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ပါရှိပြီး နေနှင့်လ ပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း သိထားကြသည်။
တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ စစ်လီနှင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံနိုင်ပါက အိပ်ရာထက်တွင် မည်မျှ ကြည်နူးသာယာမည်ကို မဆိုထားနှင့်၊ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည့်အပြင် သစ္စာရှိသော တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်ကိုပါ ရရှိနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါ စစ်လီက ရှောင်မို၏ ဘေးတွင် ယှဉ်လျှောက်နေခဲ့သည်။
စစ်လီက သူတို့၏ အကြည့်များကို ခံစားမိသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး ရှောင်မိုဘက်သို့ တမင်တကာ မှီချလိုက်ကာ သူမ၏ နူးညံ့သော ရင်အုံက ရှောင်မို၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဖိကပ်သွားစေသည်။
ရှောင်မိုက စစ်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်လီက အနည်းငယ် ခွာလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ပါးပြင်ထက်ရှိ ရှက်သွေးဖြာမှုက ပိုမို ညို့ငင်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီး ထိုကျင့်ကြံသူများကို ပို၍ပင် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ်က လူအုပ်ကြီးရှေ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး သူတို့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"တာအိုရောင်းရင်းတို့နဲ့ တွေ့ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာက အပျက်အစီးနယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ စာလိပ်တစ်ခုကို ကျွန်တော် ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိခဲ့ပါတယ်။"
"ဒီစာလိပ်က ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သော့ချက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။"
"ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ နဂါးနက်ဂိုဏ်းကသာ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ထားမယ်ဆိုရင် လွန်ကျူးရာကျလွန်းပါတယ်။"
"ဒါကြောင့် သေချာစဉ်းစားပြီးတဲ့နောက် ဒီဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ခင်ဗျားတို့ အားလုံးနဲ့ မျှဝေပြီး ဒီမဟာအခမ်းအနားကြီးမှာ အတူတကွ ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။"
"ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ကို ဖြောင့်မတ်တာပဲ။"
ကျင့်ကြံသူ များစွာက ပြိုင်တူ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးက အမှန်တရားကို သိကြပြီး နဂါးနက်ဂိုဏ်းက မတတ်သာလို့သာ ဒီလိုလုပ်ရမှန်း သိထားကြသော်လည်း နဂါးနက်ဂိုဏ်းကို မျက်နှာ အများကြီး ထောက်ပေးခဲ့ကြသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားကြပါ။" လော့ကျဲက အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "စကားများမနေတော့ပါဘူး... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ဖို့ အချိန်ကျရောက်ပါပြီ။"
စကားပြောနေရင်း လော့ကျဲက စာလိပ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။
"ရွှမ်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ စာလိပ်က လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။
စာလိပ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပုံစံမှ မရှိဘဲ အရာအားလုံးကို စုပ်ယူချင်နေသည့်အလား ပုံပျက်နေသော အပြာရောင် အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
"သွားကြစို့။"
"ငါတို့လည်း သွားမယ်။"
ကျင့်ကြံသူများက အခြားသူများ ဦးရာလူ ယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တန်းစီ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်ပင် မပြည့်မီမှာ ချိုင့်ဝှမ်းထဲရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
ခဏတာ ခေါင်းမူးဝေသွားပြီးနောက်။
ရှောင်မို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်က လူသူကင်းမဲ့နေသော ကမ္ဘာမြေတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဖြစ်စေ၊ မြေကြီးဖြစ်စေ အားလုံးက ကြက်သွေးရောင် လွှမ်းနေသည်။ မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင်တောင်မှ သက်စောင့်ချီ အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲနေသော မီးတောင်များ၊ ကွဲအက်နေသော မြေကြီးများနှင့် မည်းခြောက်နေအောင် လောင်ကျွမ်းထားသော သစ်ပင်များသာ ရှိနေခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်မိုက အခြားမည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမှ မတွေ့ရပေ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ လူတိုင်း ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ဖရိုဖရဲဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက နေရာတစ်ခုခုဆီသို့ ကျပန်း ရွှေ့ပြောင်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ရှောင်မို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဤကမ္ဘာမြေတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရှောင်မိုက နလင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားသွားကို ဓားအိမ်ထဲမှ အနည်းငယ် ဆွဲထုတ်ထားကာ အချိန်မရွေး ခုတ်ပိုင်းရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။
အကြောင်းရင်းကို ရှောင်မို မသိသော်လည်း ဤနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို သူ အမြဲ ခံစားနေရသည်။
ရှောင်မိုက ပျံသန်းချင်သော်လည်း ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင် ပျံသန်းခြင်း မှော်ပညာရပ်များ အားလုံးကို တားမြစ်ထားခဲ့သည်။
ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ခုနစ်နာရီ၊ ရှစ်နာရီခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ယံက အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။
ဤနေရာတွင် နေ့နှင့် ည ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။
သို့သော် ရှောင်မိုက တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် တောင်ခြေမှ တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှောင်မိုက အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် စစ်လီက ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ထဲတွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း တစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။
တကယ်လို့ ရှောင်မို မှတ်မိသည်က မှန်ကန်ပါက သူ၏ နာမည်မှာ ချန်ယွင်ချန် ဖြစ်ပုံရသည်။
လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် စစ်လီက မှန်မှန် နောက်ဆုတ်နေရပြီး အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
"ဘုန်း"
ချန်ယွင်ချန်က ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်ခုဖြင့် စစ်လီထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ စစ်လီက သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ခုခံလိုက်သော်လည်း ကြီးမားလှသော အင်အားကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် သွားရောက် ရိုက်မိသွားခဲ့သည်။
"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်..." စစ်လီက နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော သူမ၏ ရင်အုပ်ကို သွယ်လျသော လက်လေးဖြင့် အုပ်ကိုင်ကာ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။
"စစ်လီ... ငါ နင့်ကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးမယ်။ ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်၊ ပြီးရင် ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတူ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံပြီး လမ်းစဉ်ကို အတူတကွ လျှောက်လှမ်းကြမယ်။ ထပ်ပြောရရင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်သခင် နေရာမှာ ငါ ထိုင်ရတဲ့အခါ နင်က သူတော်စင်သခင်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ချန်ယွင်ချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ စစ်လီကို လောဘတကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"နင်" စစ်လီက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "နင့်လို အမှိုက်ကောင်မျိုးနဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံရမယ်။ ခွေးတစ်ကောင်ကိုပဲ ရှာလိုက်တာက ပိုကောင်းဦးမယ်။"
"ဟီးဟီးဟီး..." ချန်ယွင်ချန်က ဒေါသမထွက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ "နင်က ဆန္ဒမရှိမှတော့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့။"
စကားပြောအပြီးတွင် ချန်ယွင်ချန်က ဝင်္ကပါအလံ အနည်းငယ်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
စစ်လီ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် ပိုမို ဖြူရော်သွားခဲ့သည်။
ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်၏ တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို သူမက အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။
ဤဝင်္ကပါအလံများကို ဝိညာဉ်မြူဆွယ် အလံများဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဝင်္ကပါအလံ လေးခုက အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများ၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန္ဒများကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည့် "ဝိညာဉ်မြူဆွယ် ဝင်္ကပါ" တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။
စစ်လီက ဝိညာဉ်မြူဆွယ် ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သံကြိုးလေးချောင်းက သူမထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူမ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်မြူဆွယ် ဝင်္ကပါက စတင် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ စစ်လီက သူမ၏ အသက်ရှူနှုန်း ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ သတိတရားများက စတင် ဖရိုဖရဲဖြစ်လာကာ ရင်ဘတ်ထဲရှိ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ရိုင်းစိုင်းသည့် စိတ်ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုချန်က ဒီလောက် အရှက်မရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။"
စစ်လီ၏ ရင်အုပ်က ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ နဖူးမှ ချွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ လှည့်ကွက်လေးက အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုချန်က ထင်နေတာလား။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့အပေါ် နေနဲ့လ ပညာရပ်ကို ငါ အသုံးပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဟီးဟီး"
ချန်ယွင်ချန်က သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောဘက်တွင် ယှက်ထားလျက် စစ်လီထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။
"နင် သုံးသည်ဖြစ်စေ၊ မသုံးသည်ဖြစ်စေ နင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အရှုံးပေါ်မှာမှ မဟုတ်တာ။"
"နင်က ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံတဲ့အခါ နေနဲ့လ ပညာရပ်ကို အသုံးမပြုဘူးဆိုရင် နင် ဘယ်တော့မှ ပြန်သုံးလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါ သိတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့အတွက်လည်း နင့်မှာ ဘာတန်ဖိုးမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
ချန်ယွင်ချန်က စစ်လီကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သွားရည်ကျနေကြသော သူ၏ အဖော်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ "နင့်မှာ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့မှတော့ နင့်ကို ငါ့သူငယ်ချင်းတွေဆီ လွှဲပေးလိုက်မယ်။ ဒါကြောင့် ညီမလေးစစ်လီ... နင် သေချာ စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။"
စစ်လီက သူမ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်သော်လည်း ဤသံကြိုးများက သူမ၏ ဝိညာဉ်ချီ စီးဆင်းမှုကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သည်။
ချန်ယွင်ချန်က စစ်လီနှင့် သုံးကျန်း အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်လေးမှာပင် သူ၏ စိတ်က တင်းကျပ်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားတိုက ဦးတည်ရာ တစ်ခုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။
မဝေးလှသော သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ရှောင်မိုက ထိုးစိုက်လာသော ဓားတိုကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး စစ်လီကို အေးတိအေးစက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ခဏလောက် မတွေ့ရတာနဲ့ပဲ ကြိုးတုပ်ခံထားရတာလဲ။"
ရှောင်မိုကို မြင်သောအခါ စစ်လီက လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားက ရုတ်တရက် ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့သည်။
"သခင်လေး... နောက်မနေပါနဲ့တော့..." စစ်လီက မောဟိုက်နေပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော သွားလေးများက ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ထားကာ ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဒီအစေခံမလေးကို မြန်မြန် မကယ်တော့ဘူးလား။"