အခန်း (၂၅၉-၂၆၀)

အခန်း ၂၅၉ ကျွန်မ သူ့ကို သဘောကျတာက ကျွန်မ ကိစ္စပဲ... သူ့ကို ဘာသွားပူရမှာလဲ

"သခင်လေး... ဒီအစေခံမလေး ထွက်သွားပြီးရင် သေချာစားပြီး သေချာ အနားယူပါနော်~"

"ထွက်သွားစမ်း"

"သခင်လေး~ ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကို တကယ် လွမ်းနေတော့မှာပဲ။"

"မလိုပါဘူး။"

"သခင်လေး... တကယ်လို့ သခင်လေး ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ အချိန်မရွေး ဒီအစေခံမလေးကို အလိုရှိတယ်ဆိုရင် ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးကို စောင့်နေပါ့မယ်~ ဒီအစေခံမလေးက သခင်လေးရဲ့ အပိုင်ပါပဲ။ ပြန်ရောက်သွားရင်လည်း သခင်လေးကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်အကျွေးပြုနိုင်အောင်လို့ ဒီအစေခံမလေးရဲ့ ဗဟုသုတတွေ တိုးပွားလာဖို့ စာအုပ်တချို့ ဖတ်ရဦးမယ်။"

"ထွက်သွားလို့ ပြောနေတယ်လေ။"

နဂါးနက်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး လေးရက်မြောက်နေ့တွင် စစ်လီသည်လည်း အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုကို တစ်ခါက ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးသော အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှ အဘိုးကြီးအိုများ၏ စာရင်းကို ရှောင်မိုအတွက် သူမ ပြုစုပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ရှောင်မို ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူက ထိုသူများကို ရှင်းလင်းပေးလိမ့်မည်။

သို့သော် ခွဲခွာရမည့်အချိန်တွင် စစ်လီက မျက်လုံးထောင့်များတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းနေလျက် အလွန် တွယ်တာနေသည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် စစ်လီ၏ တွယ်တာမှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှောင်မိုက အရင်ကလိုပင် အေးစက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် သခင်လေး... ဒီအစေခံမလေး သွားတော့မယ်နော်။ သခင်လေး မြန်မြန် ပြန်လာရမယ်နော်။" စစ်လီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများက သနားစရာကောင်းအောင် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်း ပြောစရာ မလိုပါဘူး။" ရှောင်မိုက ကျောက်စိမ်းတိုကင်ပြား တစ်ခုကို စစ်လီထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့ရဲ့ အထောက်အထား ကျောက်စိမ်းတိုကင်ပြားပဲ။ မင်း ဒါကို သိမ်းထားလိုက်။ တကယ်လို့ ငါ့ဆရာက မင်းကို မယုံရင် သူမကို ဒါ ပြလိုက်... နားလည်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး..."

စစ်လီက အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ရှောင်မိုကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်၍ ခြေနှစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း တစ်ခါ လှည့်ကြည့်ရင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် စစ်လီက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စစ်လီအတွက်တော့ သူမက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို အနည်းငယ်မျှပင် သဘောမကျခဲ့ပေ။

ဤဂိုဏ်းက လူကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားတတ်သော နေရာတစ်ခုထက် မပိုပေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ အပြန်တွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ တောင်ထွတ်အသီးသီးကို ကြည့်ရင်း စစ်လီက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်ရှိ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှောင်မို၏ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ရှောင်မိုက နောက်ဆုံးတွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း သူမ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း စစ်လီ ပထမဆုံး လုပ်ခဲ့သည့်အရာမှာ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ဆီသို့ သွားရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်၏ ထိပ်တွင် ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ဆရာအတွက် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးနေပြီး အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။

"ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က စစ်လီ အကြီးအကဲ သွေးမိစ္ဆာနဲ့ ညီမလေးယွီ တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

စစ်လီက သွေးမိစ္ဆာ၏ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး စစ်လီကို ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "အို... ရှားပါး ဧည့်သည်ပါလား။ မင်းက ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အရိုးခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာလား။"

"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲသွေးမိစ္ဆာ။" စစ်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး စစ်လီက ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က တပည့်တစ်ယောက်သက်သက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။"

"အို" သွေးမိစ္ဆာက စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ "ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့လဲ။"

"စစ်လီက အခု သခင်လေးရှောင်ကို သစ္စာခံထားပြီး သခင်လေးရှောင်ရဲ့ လူ ဖြစ်နေတာ ကြာပါပြီ။"

စစ်လီက သူမနှင့် ရှောင်မိုကြားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးအပြင် ရှောင်မို သူမကို ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်များကိုပါ အမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မို သူမကို ပေးခဲ့သော ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ် အထောက်အထား ကျောက်စိမ်းတိုကင်ပြားကို တင်ပြလိုက်သည်။

အနာဂတ်တွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် စစ်လီက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ကူညီပေးမည်ဟု ကြားသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်မှောင်များက ကြုတ်မသွားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်မ စစ်လီက အမှောင်ထုကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလင်းရောင်ဆီ ကူးပြောင်းလာနိုင်တာက သဘာဝကျကျပဲ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ကို ကူညီပေးဖို့အတွက် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းတူအစ်မ စစ်လီကို ဒုက္ခမပေးချင်တော့ပါဘူး။"

ယွီယွင်ဝေ့၏ ရန်လိုမှုကို စစ်လီက ဘယ်လိုလုပ် မကြားဘဲနေမည်နည်း။

အနန္တတာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို သဘောကျပြီး တစ်နေ့လုံး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေချင်သည်ကို ဘယ်သူမသိဘဲ နေမည်နည်း။ "ညီမလေး ယွင်ဝေ့... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက ဒီလောက်ကြီးတာ... ညီမလေး ယွင်ဝေ့ တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် စီမံနိုင်မှာလဲ။" စစ်လီက ပြုံးလိုက်သည်။ "အတူတကွ အလုပ်လုပ်မှသာ သခင်လေးရှောင်ကို သက်သောင့်သက်သာ အလုပ်အကျွေးပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ထပ်ပြောရရင် ဒီအချိန်အတွင်း သခင်လေးက ဒီအစေခံမလေးရဲ့ ပြုစုယုယမှုကို အရမ်း သဘောကျနေတာ။"

ဤအရှက်မရှိသော မိန်းမ၏ မြူဆွယ်ညို့ငင်နေသည့် အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ လက်သီးများကို မဆုပ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒီအရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမနဲ့အတူတူ ဘယ်သူက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ကို ပြုစုပေးချင်မှာလဲ။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ငါ့အပိုင်ပဲ။

ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက နင့်ရဲ့ ပြုစုယုယမှုကို သဘောကျတယ်ပေါ့လေ။

ဒါပေမဲ့ နင့်ကိုယ်ပေါ်က ထွက်နေတဲ့ အပျိုစင်ရနံ့က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို နင့်ကို လက်ဖျားလေးနဲ့တောင် မထိရသေးဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။

"ထွီ... အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမ။"

ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ထိုသို့ ပြောထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့က ငြင်းဆန်၍မရပေ။ မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူမအပေါ် ဒေါသထွက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူမကို ဘယ်လို နှင်ထုတ်ရမလဲ။

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ရှောင်မိုရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို မျှဝေခံစားပေးနေကြတာပဲ။ နှစ်ယောက်စလုံးက စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ လက်ထောက်တွေပါ။"

ယွီယွင်ဝေ့ အတွေးထဲ နစ်မြောနေချိန်လေးမှာပင် ဘေးမှ ကြည့်နေသော သွေးမိစ္ဆာက ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးရန် စကားစလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တပည့်က အဲဒီလို ပြောထားမှတော့ အခုကစပြီး စစ်လီ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က လူဖြစ်သွားပြီ။ ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ဝတ်ထားလိုက်။ ဘာကိစ္စဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဆီ တိုက်ရိုက် လာခဲ့လို့ရတယ်။"

သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မို၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို စစ်လီထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ချိန်လေးမှာပင် ယွီယွင်ဝေ့က ၎င်းကို အလျင်အမြန် လုယူလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ကျွန်မပဲ သိမ်းထားလိုက်မယ်။ ဂိုဏ်းတူအစ်မ စစ်လီက ကျွန်မဟာကို သုံးလို့ရပါတယ်။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ချွတ်ကာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီမလေးယွီ။"

စစ်လီက ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

လောစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါက မျက်နှာသာပေးမှုရဖို့ ပြိုင်ဆိုင်ရုံ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ရှေ့ဆက်သွားရမယ့် လမ်းက အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။

သူမက သူနဲ့အတူ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဘာဖြစ်သေးလဲ။

နင်က ငါ့ထက် ပိုပြီး မြူဆွယ်ညို့ငင်နိုင်လို့လား။

သွေးမိစ္ဆာနှင့် သူမ၏ တပည့်တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စစ်လီက ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်၏ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေစဉ် စစ်လီ၏ နှလုံးသားက အနည်းငယ် လေးလံနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမက သူမ၏ဆရာကို မတွေ့ချင်သော်လည်း သူမ၏ဆရာထံသို့ ပြန်လည် အစီရင်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ... တပည့် ပြန်ရောက်ပါပြီ။"

သူမ၏ဆရာ၏ ခြံဝင်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း စစ်လီက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

တရားထိုင်နေသော ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် ဖန်ယန်ယွီက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ အဂုဏ်ယူရဆုံး တပည့်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ထင်းဖုန်းဂေဟာကနေ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာတယ်။ သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဆယ်ယောက်ထဲမှာ ရှောင်မိုနဲ့ မင်းပဲ ကျန်တော့ပြီး တခြားသူတွေ အားလုံး သေကုန်ပြီတဲ့။ အဲဒီအကြောင်း မင်း သိလား။"

"တပည့် သိပါတယ်။" စစ်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီ သူတော်စင်ကိုယ်စားလှယ်လောင်း အများစုက ရှောင်မိုရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက တပည့်က ရှောင်မိုနဲ့ အတူတူ ရှိနေခဲ့တာပါ။"

"အင်း" ဖန်ယန်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်း သားရဲဆိုးကြီး လေးကောင်ထဲက တစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ဟွန်တွန်းကို ရှောင်မို ရခဲ့တယ်လို့လည်း ငါ ကြားတယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ်။" စစ်လီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန်တွန်းက ရှောင်မိုကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သားအဖတွေလိုပဲ။"

"မင်းက ရှောင်မိုကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းဖို့လည်း ကြိုးစားခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုနေလဲ။" ဖန်ယန်ယွီက ထပ်မေးလိုက်သည်။

စစ်လီက ခါးသီးစွာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "သခင်လေးရှောင်က ကျွန်မကို လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က သူ့ကို သစ္စာမဖောက်ဘဲ သခင်လေးရှောင်ကို သေချာ အလုပ်အကျွေးပြုမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ သူက ငါတို့ကို မျက်နှာငယ်အောင် ထားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တပည့်ကို ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။"

"ဟုတ်လို့လား။ အဲဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။" ဖန်ယန်ယွီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ချန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။ သူက မင်းကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေတာ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ။"

"ဆရာ... ချန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်လို အခြေအနေတွေ ကမ်းလှမ်းခဲ့သလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား။" ဆရာဖြစ်သူက သူမကို ရောင်းစားချင်နေသည်ကို စစ်လီ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။

"ဒီအနန္တတာအိုဂိုဏ်းက နေရာကောင်း မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်က တပည့်တွေ အပြင်ထွက်သွားတဲ့အခါ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ ချန်ရှန်းဂိုဏ်းက ငါတို့ကို ကူညီပေးလိမ့်မယ်။" ဖန်ယန်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ ကျွန်မကို ရောင်းလိုက်တဲ့ ဈေးနှုန်းက ဒီလောက်တင် မကလောက်ဘူး ထင်တယ်နော်။" စစ်လီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဆရာက မသေမျိုး အစောပိုင်းအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ အမြဲ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ။ အဲဒီ ချန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က ဆရာ့ကို ကူညီပေးမယ် မဟုတ်လား။"

ဖန်ယန်ယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "စစ်လီ... မင်း အရမ်း ရိုင်းစိုင်းလွန်းနေပြီ။"

"ဟီးဟီးဟီး... ရိုင်းစိုင်းတယ်ပေါ့။ ဆရာ ကျွန်မကို တောင်ပေါ် ခေါ်လာပြီးကတည်းက တစ်နေ့ကျရင် ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းစားဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။" စစ်လီက ခေါင်းမော့ကာ ဖန်ယန်ယွီ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဆရာ... တပည့်က။ ငြင်းတယ်။"

"စစ်လီ... ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်က ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံရတာက မင်းရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ။" ဖန်ယန်ယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ်..." ဖန်ယန်ယွီက တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည့်အလား "မင်းက ရှောင်မိုကို သဘောကျသွားတာလား။"

စစ်လီက အကြောင်းမပြန်ဘဲ သူမကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းမပြန်ခြင်းက သွယ်ဝိုက်သော ဝန်ခံမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"စစ်လီ... မင်း သေချာ စဉ်းစားဖို့ လိုမယ်။" ဖန်ယန်ယွီ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ "မင်းက သူ့ကို သဘောကျတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။ သူက မင်းကိုမှ သဘောမကျတာ။"

"ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။"

စစ်လီက သူမ၏ အင်္ကျီလက်စထဲမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို ထုတ်ယူကာ လက်ချောင်းများကြားတွင် လှည့်ကစားနေခဲ့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဖန်ယန်ယွီ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

မူလက သူမက စစ်လီ သဘောမတူလျှင်တောင်မှ ကြိုးတုပ်ပြီး ခေါ်သွားရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၌ ဤကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုး ရှိနေခြင်းက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က သူမ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရပ်တည်နေကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ သူမကသာ စစ်လီကို ဒုက္ခပေးမိလျှင် ထိုအရူးမက ဓားတစ်လက်ကိုင်ပြီး ရောက်လာလိမ့်မည်။

"နောက်လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တပည့်က ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှာ နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆရာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ ဂရုစိုက်ပါ။"

စစ်လီက လှည့်ကာ တောင်အောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဖန်ယန်ယွီက သူမ ထွက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ပြီး တားဆီးရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

"အို... ဒါနဲ့။"

စစ်လီက လှည့်ကာ သူမ၏ဆရာကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးရှောင်က ကျွန်မကို သဘောမကျဘူးလို့ ဆရာ အခုလေးတင် ပြောခဲ့တယ်နော်။"

"သခင်လေးရှောင်က ကျွန်မကို သဘောမကျရင်တောင် ဘာဖြစ်သေးလဲ။"

"ကျွန်မ သူ့ကို သဘောကျတာက ကျွန်မ ကိစ္စပဲ... သူ့ကို ဘာသွားပူရမှာလဲ။"

အခန်း ၂၆၀ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မျက်နှာလေးတော့ လိုသေးတယ်

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်း။

မသေမျိုးအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းသည် နဂါးနက်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြဿနာ မရှာတတ်သော်လည်း ပြဿနာကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဤနေ့တွင် ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ ခြံဝင်းထဲ၌ ငှက်များကို ပျော်ရွှင်စွာ ကျီစယ်နေချိန်တွင် အကြီးအကဲတစ်ဦးက အလျင်စလို ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဂိုဏ်းချုပ်... ပြဿနာကြီး တက်နေပြီ။"

"ဘာကိစ္စဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ပျာယာခတ်နေရတာလဲ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ကြီးများ ပြိုကျလာလို့လား။"

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းကို လာပြီး စိန်ခေါ်တဲ့သူ ရှိတယ်။" အကြီးအကဲက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ နားကြားမှားသွားသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို စိန်ခေါ်တယ်ပေါ့။ ဘယ်သူလဲ။"

"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက... ရှောင်မို... အို... ရှောင်မို... သူ့ကို ငါ သိတယ်။ သူက ဘယ်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ။"

"ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ပါ။"

"ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါတို့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"သူ တစ်ယောက်တည်းလား။"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲကွာ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ မျက်လုံးထောင့်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းကို လာပြီး စိန်ခေါ်တယ်ဆိုတော့ သူ ရူးနေတာလား။ အကြီးအကဲ နည်းနည်းလောက် လွှတ်ပြီး သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်စမ်းပါ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ လွှတ်ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံး ရှုံးသွားကြတယ်။"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်။ မင်းတို့ သူ့ကို မနိုင်ဘူးပေါ့။"

"မနိုင်ပါဘူး။" အကြီးအကဲ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာကြီးက နီရဲသွားခဲ့သည်။ "အဲဒါ... သူက ဂိုဏ်းချုပ်ကို သီးသန့် တောင်းဆိုနေတယ်။"

"ငါ့ကို ရှာနေတာလား။ ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်။ ငါ့ကို ရှာနေတယ်ပေါ့လေ။ အခုခေတ် လူငယ်လေးတွေကတော့... လူငယ်တွေရဲ့ မာနက တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမယ်ဆိုတာကို သူ့ကို ငါ သိအောင် လုပ်ပြမယ်။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ ဓားရှည်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ "သွားကြစို့... ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ကို သွားတွေ့မယ်။"

အချိန်ခဏအကြာတွင်။

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က တောင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အကြီးအကဲများနှင့် သင်းထောက်များ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အဆက်မပြတ် ညည်းတွားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသားကမူ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားထိုင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ဘေးတွင် အမျိုးသမီး ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ရပ်နေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး ဘုန်းကြီးက သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ပွေ့ဖက်ထားခဲ့သည်။

ဒါက ကြီးမြတ်သော သားရဲဆိုးကြီး လေးကောင်အနက်မှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ဟွန်တွန်း ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းမိကာ ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ရှောင်မို... ငါ့ရဲ့ ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းမှာ လူတွေကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာက ဘာသဘောလဲ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ဓားရဲ့ တာအိုကို လာရှာဖွေရုံ သက်သက်ပါ။" ရှောင်မိုက မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဟွန်တွန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် အဲဒီအရာက ခင်ဗျားအပိုင်ပဲ။"

"မိကူ" ဟွန်တွန်းလေးက ဝမ်ရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ပျံထွက်လာပြီး ရှောင်မို၏ ခေါင်းကို ရိုက်ပုတ်ကာ ကိုက်ခဲနေခဲ့သည်။

"မင်း အဲဒီလို ပြောလိုက်ပြီနော်။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာလိုချင်တာလဲ။"

"ခင်ဗျားဆီက ဘာမှမလိုချင်ပါဘူး။ ခင်ဗျား ရှုံးသွားတဲ့အခါ ဒီကိစ္စကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သတင်းဖြန့်ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်။ ပြီးတော့ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျေနပ်မှု မရှိဘူးဆိုရင်လည်း အချိန်မရွေး ကျွန်တော့်ဆီ လာရှာလို့ရပါတယ်။" ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မာနကြီးလိုက်တာ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ငါ သဘောတူတယ်။ တခြားသူတွေက ငါ အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မပြောစေဖို့အတွက် မင်းကို အရင် စတင်ခွင့်ပေးမယ်။"

"တကယ်လား။"

"တကယ်ပေါ့။"

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားသံ အဆုံးမှာပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးရှေ့မှ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နံ့သာတိုင်တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

ရှောင်မိုနှင့် ဝမ်ရှင်းတို့က ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ဟွန်တွန်းလေးက ရှောင်မို၏ ခေါင်းကို ကိုက်ခဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အတောင်ပံသေးသေးလေးများက ရှောင်မိုကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

စောစောက ရှောင်မိုက ၎င်းကို အလောင်းအစားတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းက ဒေါသမပြေသေးသည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။

ရှောင်မို ထွက်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က ဖရိုဖရဲ အသွင်အပြင်ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လာခဲ့သည်။

သူက မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို ကြည့်ရင်း စောစောက တိုက်ပွဲကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ အိပ်မက်မက်နေသလားဟုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့သည်။

အချီနှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်မီမှာ သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက မသေမျိုးအဆင့်မှာ ရှိနေပြီး ရှောင်မိုက ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ...

"ဂိုဏ်းချုပ်..." အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ "အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါက ဘာဖြစ်နိုင်လို့လဲ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ငါက နည်းနည်း ပေါ့ဆသွားလို့ပါ... ပေါ့ဆသွားလို့ပါ... နားလည်လား။"

"နားလည်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်... နားလည်ပါတယ်။" အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်... ရှောင်မိုနဲ့ အလောင်းအစား ကိစ္စကကော..."

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံရသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ထားလိုက်ပါတော့လေ။" ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အလောင်းအစားဆိုတာ အလောင်းအစားပဲ။ ဒီသတင်းကို လောကတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်လိုက်ပါ။ ငါတို့က အရှုံးကို လက်မခံနိုင်ဘူးလို့ လူတွေ မပြောစေနဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်။"

"နေဦး။"

အကြီးအကဲက ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်"

"အဲဒါ... ဒီတိုက်ပွဲအကြောင်း ပြောပြတဲ့အခါ ငါက အချီတစ်ရာကျော်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ပေါ့ဆမှုကြောင့်သာ ရှုံးသွားတာလို့ ပြောလိုက်။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မျက်နှာလေးတော့ လိုသေးတယ်... နားလည်လား။"

အကြီးအကဲ : "..."

ချမ်ဝေ့ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဂိုဏ်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုသို့ လှည့်လည်သွားလာကာ ဓား၏ တာအိုကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

တကယ်လို့ သူတို့က ပုံမှန်ဂိုဏ်းများဖြစ်ပါက ရှောင်မိုက သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရုံသာ ယှဉ်ပြိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တကယ်လို့ သူက ပုံမှန်မဟုတ်သော ဂိုဏ်းအချို့၊ သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော သူများနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ရှောင်မိုက ယဉ်ကျေးနေမည်မဟုတ်ဘဲ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့ကို ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးပစ်လေ့ရှိသည်။

ရှောင်မိုက မသေမျိုးအဆင့်အောက်ရှိ ဂိုဏ်းများဆီသို့ သွားမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သွားခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ရှောင်မိုက မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက သေချင်စိတ် မရှိသရွေ့ သူ့ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိသလောက်ပင်။ ထို မသေမျိုးအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များက သူတို့၏ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများကို အသက်သွင်းလျှင်တောင်မှ အသုံးမဝင်ပေ။

ဤအဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲများအတွင်းမှာပင် ရှောင်မို၏ ဓားသိုင်းများက ပိုမို သန့်စင်လာပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း ပိုမို တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

သူ လမ်းမှန်ပေါ် ရောက်နေပြီဟု ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခု သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အင်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လက်တွေ့တိုက်ပွဲများကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဤအနောက်ဘက်ဒေသတွင် သူ မသွားနိုင်သော နေရာဆိုတာ ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူက ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားပြီး အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုက်ရိုက် ဆင်းပေးရန် ဖိအားပေးနိုင်ပေသည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ သွားရာလမ်းတွင် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများကလည်း ရှောင်မိုကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

နဂါးနက်ဂိုဏ်းချုပ် ပြောခဲ့သလိုပင်။

သူတို့က ဟွန်တွန်းကို မရနိုင်လျှင်တောင်မှ ရှောင်မိုကိုလည်း မရစေချင်ကြပေ။

ထန်ပေဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရှောင်မိုက ဝူချင်းဖုန်းကို ခုတ်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ခဲ့သည်ကို ထည့်မပြောဘဲထားလျှင်ပင်၊ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက သေချာပေါက် မျက်နှာပြန်ဆယ်ချင်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ အနည်းငယ်က ရှောင်မိုကို ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကြံခြင်းဖြင့် သူ့ကို မြေမြှုပ်စရာ နေရာတောင် မရှိအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ သူတို့ မှားယွင်းနေကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက ရှောင်မို၏ လက်ထဲတွင် အချီဆယ်ချီပင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ရှောင်မိုကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့လည်း ခုတ်ပိုင်းခံရပြီး အချီတစ်ရာအတွင်း ထွက်ပြေးခဲ့ကြရသည်။

တကယ်လို့ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အရမ်းများနေပြီး ရှောင်မိုက သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူးဆိုရင် သူက ဝမ်ရှင်းနဲ့အတူ ဒီတိုင်း ထွက်သွားလိုက်မှာဖြစ်ပြီး သူတို့က လိုက်မီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် သူတို့ ရှောင်မိုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့သောအခါ သူ၏ အင်အားက နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားပြီး အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ယင်းကို သိလိုက်ရသောအခါ ထန်ပေဖုန်းက အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားချင်စိတ်များ ပေါက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထန်ပေဖုန်းက သူ၏ အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲပင်။

သူ့လို ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်တာဟာ အနောက်ဘက်ဒေသ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပြောမထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရာ ရောက်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူ သိထားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်ကျရင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းတို့က သူသေကိုယ်သေ ဂိုဏ်းလုံးကျွတ်တိုက်ခိုက်ကြဖို့ များတယ်။

ထန်ပေဖုန်း ပိုတွေးလေလေ ပိုဒေါသထွက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထန်ပေဖုန်းက ဘဝကိုပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

ဒီလောကကြီးမှာ ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို အချီတစ်ရာအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။

ရှောင်မို၏ အင်အား အကန့်အသတ်က ဘယ်လောက်လဲ။

ရှောင်မို ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ သူ မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလာလိမ့်ဦးမယ်။

ထို့ကြောင့် ထန်ပေဖုန်း၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း အများအပြားက ရှောင်မိုကို ပြဿနာရှာရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့လူများစွာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ ရှောင်မိုကို ထပ်မရှာရဲကြတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အထက်သုံးဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက အလွန်တရာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူထားရသော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုများဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ စိတ်အလိုကျ အလဟဿ ဖြုန်းတီးနိုင်သော အရာများ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့...

သူတို့က ရှောင်မိုကို သွားမရှာရုံနဲ့ ရှောင်မိုက သူတို့ကို သွားမရှာဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။

ရှောင်မိုက ထိုဂိုဏ်းများကို မှတ်ထားပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

သူ ရှင်းလင်း၍ မရနိုင်သော ဂိုဏ်းများကိုတော့ သူက ယာယီ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ရှောင်မိုက ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုကို မကြာခဏ ပြဿနာရှာလေ့ရှိသည်။

အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းမှ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို ရှောင်မို မြင်တွေ့ပါက အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မသိမသာဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်များ ပို၍ပို၍ ရှောင်မို၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဂိုဏ်းများ ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း နောက်ထပ် မသေမျိုးအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ရှောင်မို၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သတင်းများက အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ့ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုမသေမျိုးအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်များသည် ရှောင်မိုနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အချီအနည်းငယ် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းကိုပင် ဂုဏ်ယူလာကြသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်...

မသိမသာဖြင့် နှစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤနှစ်နှစ်အတွင်း သူ လူမည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို ရှောင်မို မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ရှောင်မို၏ အတွင်းရှိ သွေးချီများက ပို၍ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ အကြိမ်များစွာ နီးကပ်လာကာ ထိန်းချုပ်မရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်က အမျိုးသမီး ဘုန်းကြီးတစ်ပါးနဲ့ အတူရှိနေပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ အတောင်ပံပါတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲဆိုးလေးတစ်ကောင် ပါလာခဲ့ရင် အဝေးကနေ ရှောင်သွားဖို့ သေချာပါစေ။"

ဒါက အနောက်ဘက်ဒေသက လူတိုင်းနီးပါးကြားမှာ အများသဘောတူ လက်ခံထားတဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ရှောင်မို ပိုမို နာမည်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟလများကလည်း ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

အချို့က ရှောင်မိုကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်တတ်သော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဟု ပြောကြသည်။

အချို့က ရှောင်မိုသည် နေ့စဉ် လူသွေးသောက်ရသည်ဟု ပြောကြသည်။

အခြားသူများကမူ ရှောင်မိုသည် လမ်းလွဲသွားပြီး ဘီလူးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ လက်အောက်ရှိ အမျိုးသမီး ဘုန်းကြီးကို အဆက်မပြတ် အတင်းအဓမ္မ ပြုကျင့်နေသည်ဟု ပြောကြသည်။

ရှောင်မိုက ဤကောလာဟလများကို ဘယ်လိုလုပ် ဂရုစိုက်နေနိုင်မည်နည်း။

"ဆရာ... ဆရာ... ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ဆီက စာရောက်လာပြီ။"

တစ်နေ့တွင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်၌။

ယွီယွင်ဝေ့က တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် စာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူမ၏ဆရာ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။