ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး

ဝူယွဲ့မြို့တော်ရှိ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေစိုက်စခန်းမှာ တော်တော်လေး ကြီးမားလှသည်။ ယနေ့ ရောက်ရှိလာသော လူပေါင်းရာချီအတွက် တစ်ယောက်လျှင် အခန်းတစ်ခန်းစီ အသုံးပြုနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးထားသည်။

အခန်းတိုင်းမှာ ထူးထူးခြားခြား ကွာခြားမှုမရှိသော်လည်း ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်၏ စီစဉ်ပေးမှုကြောင့် ထန်ထျန်းက မြင်ကွင်းအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး သူမနှင့်လည်း အလွန်နီးကပ်သော အခန်းတစ်ခန်းကို ရရှိခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ တာအိုအရှင် အထွက်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်နေလျှင်ပင် လောက စည်းမျဉ်း များကိုတော့ မရှောင်လွှဲနိုင်သေးပေ။

နေရာချထားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်ကာ ဤကမ္ဘာ ကြီးနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကောင်းကင်ယံမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုခံစားနေလိုက်သည်။

သူက အပြင်သို့ထွက်ရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ ဤနေရာတွင်ပင် လင်းယွင်တောင်တန်း ပွင့်မည့်အချိန်ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ဤသို့ဖြင့် ဆယ်ရက်တာ အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း ဝေ့ချန်က သူ့ထံသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လာရောက်ခဲ့ပြီး မြို့လယ်ဧရိယာရှိ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အကြောင်းအရာအချို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်ရာ ထိုဘက်တွင် အလွန်စည်ကားနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။ ထိုကိစ္စများမှာ သူ့အတွက်တော့ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး ယခုအခါ သူက မည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်မပါတော့ချေ။

ယနေ့တွင်မူ သူ၏အခန်းတံခါးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အခေါက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ဝင်ခဲ့"

ရောက် လာသူမှာ ဝေ့ချန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိပြီးသားဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အတူရှိခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်ရာ ဝေ့ချန်မှာလည်း အစပိုင်းကကဲ့သို့ အနေမခက်တော့ပေ။

ထန်ထျန်းက ပြတင်းပေါက်နားတွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ချန်က အံ့သြသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး ထန်... ဒီနေ့လည်း အပြင်မထွက်ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အသီးသီးမှ တပည့်များ စုဝေးနေကြသဖြင့် ပဋိပက္ခများ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ သူကတော့ ထိုကိစ္စများထဲသို့ အလွယ်တကူ မပါဝင်လိုပေ။

သူ့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မလျော်ညီဟု သူ ခံစားရသည်။

ဝေ့ချန်က ထိုသို့မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ရှေ့လာမယ့် လင်းယွင်တောင်တန်း ခရီးစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ မလုပ်တော့ဘူးလား"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ "ဘာပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ရမှာလဲ"

ဝေ့ချန်က ရှင်းပြသည်။ "လင်းယွင်တောင်တန်းက အခြေအနေက ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးနဲ့ တော်တော်လေး တူပါတယ်"

"ကံကောင်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသလို 'ပျက်စီး ခြင်းအော်ရာ' တွေလည်း ပြည့်နေတတ်တယ်။ အဲဒါက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေအနေကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"

"ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးမှာတော့ 'ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး' လို့ခေါ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက အဲဒီအော်ရာတွေရဲ့ တိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်"

"လင်းယွင်တောင်တန်းကို သွားမယ့်သူတိုင်း အဲဒါကို အနည်းငယ်စီ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်လေ"

ထန်ထျန်း ခဏတာ ကြောင်သွားပြီး "ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့အရာကို မြင့်မြတ်နယ်မြေက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားဘူးလား"

ဝေ့ချန်က ပြုံးကာ "မြင့်မြတ်နယ်မြေက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးရဲ့ လက္ခဏာကြောင့် အများကြီး ပြင်ဆင်ထားလို့ မရတာပါ"

ထို့နောက် ဝေ့ချန်က ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဤအရာမှာ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး၏ ထွက်ကုန်ဖြစ်ပြီး အခြား မည်သည့်နေရာတွင်မှ မရှိချေ။

၎င်းအပြင် ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးက ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးမှ ထွက်သွားသည်နှင့် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန် ကျောက်တုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။

ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးမှ မထွက်ခွာလျှင်ပင် တူးဖော်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်း၏ စွမ်းရည်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားတတ်သည်။ အရည်အသွေး အကောင်းဆုံး ကျောက်တုံးပင်လျှင် တစ်လအတွင်းမှာပင် သာမန် ကျောက်တုံးအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေအနေဖြင့် ကြိုတင်စုဆောင်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်းပင်။

"ဝူယွဲ့မြို့တော်ထဲက ကျင့်ကြံသူ ထက်ဝက်ကျော်ဟာ ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးကို အထူးတလည် ရှာဖွေပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပြန်ရောင်းပြီး အကျိုးအမြတ် ရှာကြတာ"

"လင်းယွင်တောင်တန်း ပွင့်မယ့်အချိန် နီးလာလေလေ၊ ဒီအရာရဲ့ တန်ဖိုးက ပိုမြင့်လာလေလေပဲ"

"ဒါကြောင့်... ကျွန်တော်တို့လည်း ကြိုပြီး စုဆောင်းထားတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ဝေ့ချန်က ပြောသည်။

ထိုအခါမှ ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

လင်းယွင်တောင်တန်း မပွင့်မီ ဆယ့်ငါးရက်အလိုမှ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးသို့ ထွက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤအချက်ကြောင့်လည်း ပါဝင်နေသည်။

ထူးဆန်းသော အော်ရာများအပြင် စောစောရောက်လာလျှင်လည်း ထူးခြားမှု မရှိသောကြောင့်ပင်။

"မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဘာလို့ လူအများကြီးထပ်လွှတ်ပြီး ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး ရှာခိုင်းတာမျိုး မလုပ်တာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးသို့ လာသူများမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ကို ဤမျှ အပင်ပန်းမခံစေသင့်ပေ။

သို့သော် ဝေ့ချန်က ရှင်းပြသည်မှာ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အားလုံး သဘောတူညီထားသည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူတို့လူများကို ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး သွားရှာခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အမည်ကို သုံး၍ အလုံးအရင်းနှင့် ဝယ်ယူခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ရဟု ဆိုသည်။

ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံး ထွက်နှုန်းမှာ မများလှသဖြင့် အကယ်၍ ထိုသို့ ခွင့်ပြုလိုက်ပါက အင်အားကြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေများက အကုန်လုံးကို သိမ်းပိုက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မလိုအပ်သော ပဋိပက္ခများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အားလုံးမှာ လင်းယွင်တောင်တန်းမှ ကံကောင်းမှုများအတွက် လာကြခြင်းဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် အချိန်မဖြုန်းလိုကြပေ။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် တပည့်များက သူတို့ဘာသာ ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်မျှ ရရှိမည်ကတော့ သူတို့၏ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ ဤအရာကို သိပ်စိတ်မဝင်စားသေးပေ။ သူက ကျိကျွင်းဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပမှ တိုက်စားမှုများက သူ့အပေါ် မည်သို့မျှ မသက်ရောက်နိုင်ချေ။

ရှိရှိ မရှိရှိ အတူတူပင်။

၎င်းအပြင် ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်က သူ့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးသား ဖြစ်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ယခု ရက်ပိုင်းအတွင်း ထိုတာအိုအရှင်ထံမှ သူ အထူးအခွင့်အရေးများစွာ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဝေ့ချန်၏ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကတော့ ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးဟာ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အဓိက ဗဟိုချက်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ ဖြစ်ပြီး ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး ဖြစ်တည်လာတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတယ်တဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ဘယ်သူမှ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သဲလွန်စကိုတော့ မတွေ့ဖူးကြသေးဘူး"

ဝေ့ချန်က ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရစဉ်ကပင် သူ ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုခံစားချက်မှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးက ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး၏ ဖြစ်တည်မှုနှင့် ပတ်သက်နေလျှင်တော့ ကြည့်ရှုရန် တန်ဖိုးရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်း ပြတင်းပေါက်နားမှ ထလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို သွားကြတာပေါ့"

ခဏအကြာတွင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူပေါင်း ဒါဇင်အနည်းငယ်က အခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လူအုပ်ကြားတွင် လျှောက်လှမ်းနေသော ထန်ထျန်းက ဤအဖွဲ့၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

ဝေ့ချန်နှင့် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသော 'ချန်ရှန်းတာအို' တပည့် အနည်းငယ်မှအပ ကျန်လူအားလုံးမှာ တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်နေသည်။ အတူပါလာသော တာအိုအရှင် အကြီးအကဲ ရှစ်ဦးအနက် ထက်ဝက်မှာ ဤအဖွဲ့တွင် ပါဝင်နေသည်။

၎င်းအပြင် သူတို့က ထန်ထျန်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံထားပြီး သူ့ကို အလုံခြုံဆုံးနေရာတွင် အကာအကွယ် ပေးထားကြသည်။

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။ ၎င်းမှာ ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်၏ စီစဉ်မှု ဖြစ်ရမည်။

ယခု သူ၏ပုံစံမှာ မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ သခင်လေးတစ်ဦး အပြင်ထွက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ သူတို့လုပ်ချင်သလို လုပ်ပါစေဟုသာ သဘောထားလိုက်သည်။

ဝူယွဲ့မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟို ဧရိယာသို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာမှာ သိသိသာသာ စည်ကားလာခဲ့သည်။

နေရာအနှံ့တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေပြီး သူတို့မှာ အခြားသော မြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ ပါရမီရှင် တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

၎င်းအပြင် ခွန်အားမနိမ့်လှသော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာလည်း ဤနေရာတွင် ဆိုင်ခန်းလေးများ ဖွင့်လှစ်ထားကြသည်။ ဆိုင်ခန်းများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်း မျိုးစုံကို တင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့မှာ လင်းယွင်တောင်တန်းတွင် အသုံးဝင်နိုင်မည့် အရာများ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးတွင် အဓိကကျသော ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးတော့ ရှိပုံမရပေ။

ရှိလျှင်ပင် အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန် ပြောပြချက်အရ အရည်အသွေး အကောင်းဆုံး ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးမှသာ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်တုံးများကို ဝူယွဲ့မြို့တော်ရှိ အင်အားစု အနည်းငယ်ကသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

၎င်းတို့အနက် အကြီးဆုံးတစ်ခုမှာ ထျန်းလဲ့မျှော်စင် ဖြစ်ပြီး ယနေ့ သူတို့ သွားမည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၏ အခြေအနေမှာလည်း ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ပင်။

ပါရမီရှင် လူငယ်များ စုဝေးနေကြသဖြင့် ပဋိပက္ခများနှင့် တိုက်ပွဲများမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။

လမ်းမနှစ်ခုစာခန့် လျှောက်ရုံဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအချို့ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဝူယွဲ့မြို့တော်အတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးမှုများ ပြုလုပ်ခွင့် မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက တာအိုနယ်ပယ်အထက်ရှိ ဤပါရမီရှင်များ၏ ခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤမြို့ငယ်လေးမှာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုလူများအနက် အချို့မှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေကို လာရောက် နှောင့်ယှက်လိုကြသော်လည်း တာအိုအရှင် လေးဦး ပါဝင်နေသဖြင့် အကျိုးမရှိသော ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ ပတ်ပတ်လည်တွင် သံမဏိတံတိုင်းကဲ့သို့ အကာအကွယ်များ ရှိနေခြင်းမှာလည်း မဆိုးလှဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝေ့ချန်က ရှေ့ရှိ မီးရောင်စုံများဖြင့် လင်းထိန်နေသော အဆောက်အအုံကြီးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုမှာ... အဲဒါ ထျန်းလဲ့မျှော်စင် ပဲ"

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကံကောင်းတာပဲ၊ ဒီနေ့မှာ ထျန်းလဲ့မျှော်စင် ရဲ့ နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပွဲထွက်မယ့်နေ့ပဲ"

"အဲဒီနေရာကတော့ တကယ့်ကို စည်ကားနေမှာပဲ"