← Chapters

ဘလိုင်းသေတ္တာ ဖွင့်ခြင်း

Vol. 63 Ch. 662

ဘလိုင်းသေတ္တာ ဖွင့်ခြင်း

Vol. 63 Ch. 662

တေးသံ၏ ပဲ့တင်သံမှာ နားထဲတွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအင်မော်တယ်တေးသံတစ်ပုဒ်က ခန်းမထဲရှိ တာအိုနယ်ပယ်အထက် ကျင့်ကြံသူများကို မိန်းမောတွေဝေသွားစေခဲ့သည်။

ဤနတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ ဂီတပညာရပ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးဂီတသံစဉ်အဆုံးသတ်သွားသောအခါ ခန်းမအတွင်း၌ လက်ခုပ်သံများ ဟိန်းထွက်သွားပြီး တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးစကားများ ဆိုကြသည်။

ပါရမီရှင် လူငယ်တပည့်များအကြောင်းကိုတော့ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

အားပေးသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အချို့သော သတ္တိရှိသူများဆိုလျှင် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်အပေါ် သူတို့၏ မြတ်နိုးမှုကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

"ဒီနေ့သာ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရမယ်ဆိုရင် နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ လင်းယွင်တောင်တန်းထဲ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီဘဝက တန်ပြီကွာ"

"ဒီလောကမှာ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်တစ်ယောက်တည်းသာ အစစ်အမှန် နတ်မိမယ်လို့ ခေါ်ဆိုထိုက်တာ"

"နောက်မှ နတ်မိမယ်ရဲ့ တိုကင်ကို ကံကောင်းလို့ ရသွားတဲ့သူ ရှိခဲ့ရင် အိပ်ရင်တောင် မျက်စိတစ်ဖက် ဖွင့်အိပ်ဖို့ အကြံပေးပါရစေ၊ မဟုတ်ရင် လင်းယွင်တောင်တန်းကိုတောင် ရောက်အောင် သွားနိုင်ပါ့မလားလို့ စိုးရိမ်မိလို့ပါ"

လူငယ်တပည့်များက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အော်ဟစ်နေကြသည်။

ထန်ထျန်းမှာလည်း မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်။

ဤနတ်မိမယ် ရဲ့မင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကျိကျွင်း၏ ထောက်လှမ်းမှုကိုပင် တားဆီးနိုင်သော ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးမှာ လောကတွင် အလွန်ရှားပါးသည်။

၎င်းအပြင် သူမ၏ ဂီတပညာရပ်မှာလည်း လေ့လာစရာ ကောင်းလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပညာရပ်မှာ ဤခေတ်ကာလနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ အလွန်ရှေးကျသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ရှိနေပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထျန်းလဲ့မျှော်စင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များထဲမှ တစ်ခုလားဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိနိုင်ပေ။

တေးသံပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ခန်းမအတွင်းရှိ အငွေ့အသက်မှာ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ ထျန်းလဲ့မျှော်စင်၏ တာဝန်ခံက ယနေ့ည၏ အဓိကပွဲစဉ် စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။

ဘလိုင်းသေတ္တာ ဖွင့်ခြင်းပင်။

သေတ္တာတစ်လုံးလျှင် ကောင်းကင် တာအို ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကောင်းကင်ဘုံက ဈေးနှုန်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ချမ်းသာသော တပည့်များအတွက်ပင် မသက်သာလှပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး ရှိကြသည်မဟုတ်ပေ။ အရင်က ဝမ်ချုန်းကဲ့သို့သော ထိုက်ယိတာအို၏ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူပင်လျှင် တစ်နှစ်စာ လစာမှာ ခရစ်စတယ် ထောင်ဂဏန်းမျှသာ ရှိသည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ လျော့ကျမသွားပေ။

ဘလိုင်းသေတ္တာ ဖွင့်သည့် အစီအစဉ် စတင်သည်နှင့် လူအချို့ ချက်ချင်းပင် လက်မနှေးတော့ပေ။

"ကျွန်တော့်ကို အရင် ငါးလုံးပေးပါ"

"ငါက မွေးကတည်းက ကံတရား ကောင်းတဲ့သူပဲ၊ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ရဲ့ တိုကင်ကို ငါ ရမှာ အသေအချာပဲ"

တပည့်တစ်ဦးက အကျယ်ကြီး အော်လိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် နောက်တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ငါးလုံးတည်းနဲ့ တိုကင်ကို ရချင်နေတာလား၊ မင်း မနေ့ညက မက်တဲ့ အိပ်မက်က မနိုးသေးဘူး ထင်တယ်"

"ရိုးသားမှုတောင် မရှိဘူး"

"ငါက သိပ်မချမ်းသာပေမဲ့ သေတ္တာ အလုံးနှစ်ဆယ်ကိုတော့ အားပေးနိုင်ပါတယ်"

ထိုလူမှာ တစ်ခါတည်း သေတ္တာ အလုံးနှစ်ဆယ်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ခရစ်စတယ် နှစ်သန်း ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာ မနည်းလှသဖြင့် လူများစွာက လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

ထို့ပြင် သူ့ကိုယ်သူ ကမ္ဘာကြီး၏ ဇာတ်လိုက်ဟု ယုံကြည်နေသူများလည်း ရှိသေးသည်။

"ဟဲဟဲ၊ ငါ ကတော့ တစ်လုံးတည်းပဲ ယူမယ်"

"ငါက ကံတရားရဲ့ သားတော်ပဲ၊ ကြည့်ထားလိုက်... တစ်ချက်တည်းနဲ့ တန်းမိစေရမယ်"

သူက ပြုံး ရင်း သေတ္တာတစ်လုံး ဝယ်လိုက်သည်။

သုံးဦးစလုံး၏ အတွေးနှင့် နည်းဗျူဟာများမှာ မတူညီကြဘဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေကြသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ အလုံးနှစ်ဆယ် ဝယ်သူရော၊ တစ်လုံးတည်း ဝယ်သူရော နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ တိုကင်ကို မရရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ထို "ကံတရား၏ သားတော်" မှာတော့ အမှန်ပင် မှားမသွားပေ။ တိုကင် မရသော်လည်း သူဝယ်လိုက်သည့် သေတ္တာထဲရှိ ရတနာမှာ ခရစ်စတယ် တစ်သိန်းထက် တန်ဖိုးရှိနေသဖြင့် အမြတ်အနည်းငယ် ထွက်သွားသည်။

အလုံးနှစ်ဆယ် ဝယ်သူမှာတော့ ထိုမျှ မကံကောင်းပေ။

သူရလိုက်သည့် ပစ္စည်းအများစုမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သဖြင့် အရင်း၏ ထက်ဝက်ခန့် ရှုံးသွားခဲ့သည်။ ခရစ်စတယ် တစ်သန်းခန့်မှာ ရေထဲမျောသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူက ပိုက်ဆံမနှမြောသယောင် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်မှ နှမြောတသဖြစ်မှုကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။

ထိုသုံးဦးပြီးနောက် အခြား မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များလည်း စတင် ဝယ်ယူကြတော့သည်။

သို့သော် လူအများစုမှာ ထင်သလောက် မချမ်းသာကြသဖြင့် အနည်းငယ်မှ ဒါဇင်အနည်းငယ်အထိသာ ဝယ်ယူကြသည်။ အလုံးတစ်ရာ ထက်ပို၍ ဝယ်ယူသူတိုင်းမှာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည်။

ခရစ်စတယ် ဆယ်သန်းဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သည့် ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

ဤအတောအတွင်း ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်အချို့လည်း ဝယ်ယူကြသည်။ ဝေ့ချန်မှာလည်း အံ့ ကြိတ်၍ သေတ္တာနှစ်လုံး ဝယ်လိုက်သော်လည်း ဘာဆုကြီးမှ မပေါက်သည့်အပြင် ဆုအသေး ပင် မပါသဖြင့် မျက်ရည်ကျမတတ် ရှုံးသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သေတ္တာပေါင်း ထောင်ဂဏန်းခန့် ရောင်းထွက်သွားသော်လည်း နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ တိုကင်မှာမူ ပေါ်မလာသေးပေ။

ထန်ထျန်းကတော့ အလျင်စလို မလုပ်သေးပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုဘလိုင်းသေတ္တာများ ထည့်ထားသည့် ခရမ်းရောင် သေတ္တာကြီးပေါ်တွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်ပန်းတွင် တရားမျှတသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ပထမဆုံး ထွက်လာမည့် သေတ္တာ အလုံးနှစ်သောင်းထဲတွင် ယနေ့ည၏ အရေးအကြီးဆုံး အရာမှာ ပါဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤလှည့်ကွက်မှာ သိပ်မသိသာလှသဖြင့် ကျွင်းယာ တာအိုအရှင် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဆိုလျှင် မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထျန်းလဲ့မျှော်စင်က ဤသို့လုပ်ခြင်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့် သဘောတူညီချက် ရထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့လည်း စီးပွားရေးလုပ်နေခြင်းဖြစ်ရာ ဤအလုံးနှစ်သောင်းမှ ရလာမည့် ခရစ်စတယ်များကို အခမ်းအနား ကျင်းပစရိတ်အဖြစ် ပြန်လည်ရယူခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခု စည်ကားနေသည်မှာ ကလေးကစားစရာသာ ရှိပါသေးသည်။

တိုကင်ကို အမှန်တကယ် ရည်မှန်းထားသူများမှာ အလျင်စလို မလုပ်ကြသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းလည်း ခေတ္တစောင့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သို့သော် ထိုစဉ် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အတူပါလာသော အကြီးအကဲတစ်ဦး ထန်ထျန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။

"သခင်လေး ထန်၊ မင်းလည်း ကစားကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် စမ်းကြည့်ပါလား"

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံအိတ်ထဲကနေ အနည်းငယ် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"

သူက လေသံပျော့ပျော့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဝူယွဲ့မြို့တော်အတွင်း အသုံးပြုခွင့် မရှိခြင်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အားလုံး လက်မှတ်ထိုး ထားသည့် သဘောတူညီချက် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက မြင့်မြတ်နယ်မြေများ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် ဝူယွဲ့မြို့တော်မှာ ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤသဘောတူညီချက်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျိကျွင်းများ ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ မချိုးဖောက်ရဲကြပေ။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ချမ်းသာမှုကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။

သို့သော် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပိုက်ဆံချေးငှားခြင်းကိုတော့ ခွင့်ပြုထားသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီး တိုက်ရိုက်မပါဝင်သရွေ့ ဝူယွဲ့မြို့တော်၏ ပုံမှန်လည်ပတ်မှုကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။

ဤအကြီးအကဲမှာ ထန်ထျန်း လက်မနှေးသေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့တွင် ပိုက်ဆံမရှိသဖြင့် မဝင်ပါနိုင်ဟု ထင်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက စေတနာပြရင်း ရင်းနှီးမှု ရယူရန် လာရောက်ကူညီခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လောက စည်းမျဉ်းများကို ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်ပင် မရှောင်လွှဲနိုင်ရာ သာမန်အကြီးအကဲများအဖို့တော့ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထန်ထျန်းက သူ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ငြင်းပယ်ရန် ကြံသော်လည်း ငြင်းပြီးလျှင် ပြန်ရှင်းပြနေရမှာ ပျင်းသဖြင့် လက်ခံ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အဓိကပန်းတိုင်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော ဟေးယွဲ့ကျောက်တုံးသာ ဖြစ်ပြီး နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ တိုကင်မဟုတ်သဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ဝယ်ဝယ် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

အကြီးအကဲမှာ ချက်ချင်းပင် ပြုံးသွားသည်။

ထန်ထျန်းမှာ ယခု မြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် အလွန်ရေပန်းစားနေသူဖြစ်ရာ ရင်းနှီးမှု ရယူထားနိုင်လျှင် သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး များစွာရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ပိုက်ဆံကို မည်မျှ သုံးစွဲမည်ကိုလည်း သူ မစိုးရိမ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထန်ထျန်းမှာ အောက်ကမ္ဘာမှ တက်လာသည်မှာ ခြောက်လ ခန့်သာ ရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အကျွံ သုံးစွဲလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထန်ထျန်း၏ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းက သူ၏အပြုံးကို မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် တောင့်ခဲသွားစေခဲ့သည်။

"ငါ အလုံးတစ်ထောင် ယူမယ်"

ထန်ထျန်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

All Chapters