အခန်း (၆၅၈)

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၊ ပင်မတောင်ထိပ်

တပည့်ပေါင်း ရာချီက ပင်မ ခန်းမရှေ့ရှိ ရင်ပြင်ကျယ်ပေါ်တွင် စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းမှ အသေအချာ ရွေးချယ်ထားသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော တပည့်များဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ လင်းယွင်တောင်တန်း၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးသို့ အတူတူသွားရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ပေါ်လာသောအခါ လူတိုင်းနီးပါး၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဟုန်းယွင်တောင် ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ နာမည်မှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ကိစ္စများကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားလေ့မရှိသော ဝူရှန့်ကျိကျွင်းက အောက်ကမ္ဘာမှ တက်လာကာစ ဤပါရမီရှင်လေးကို မကြုံစဖူး ထူးကဲစွာ နှစ်သက်သဘောကျပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ရှောက်ပေးထားကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ပြင် ထန်ထျန်းက လက်သီးသုံးချက်ဖြင့် ဟုန်းယွင်တောင်ကို အနိုင်ပိုင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် လူတိုင်းက သူ့ကို ရှိန်နေကြသည်။

အင်အားအကြီးဆုံး နောက်ခံရှိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်သည့် ဤပါရမီရှင်လူငယ်ကို မတော်တဆ ရန်သွား စမိမှာကို လူတိုင်း ကြောက်လန့်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် မည်သူမျှ ထန်ထျန်းကို အနားကပ်ပြီး စကားပြောရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ အဝေးမှသာ ကြည့်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်နေကြတော့သည်။

ထန်ထျန်းကတော့ ဤသို့ အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေသည်ကို သဘောကျပါသည်။ သူက ဤတပည့်များနှင့် ပြောစရာ စကား မရှိသဖြင့် အဖွဲ့ကြီး ထွက်ခွာမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သို့သော် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် တပည့်တစ်ဦးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သကဲ့သို့ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူက လက်သီးဆုပ် ကာ ဂါရဝပြုရင်း အထူးသတိထားသည့် လေသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ "သခင်လေး ထန်"

ထန်ထျန်းက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဆန်းစစ်ကြည့်ရာတွင် 'ချန်ရှန်းတာအို' အဆင့်ကို ရောက်နေ ပြီး အသက်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးသော ထူးချွန်သည့် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

"ကိစ္စရှိလို့လား"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်က ပြန်လည် ဂါရဝပြုရင်း ပြော၏။ "ကျွန်တော် လာတာက သခင်လေးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်လို့ပါ"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "အို... "

"ဘာအတွက် ကျေးဇူးတင်မှာလဲ"

လူငယ်က "ကျွန်တော့်နာမည်က ဝေ့ချန် ပါ၊ မင်ယွမ်ထျန်းဖူ နန်းတော် ရဲ့ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော်ကမှ အထက်ကမ္ဘာကို တက်လာတာပါ"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အောက်ကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ် ရတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအရင်းဖြစ်သူ ဝေ့ယုံက ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်မှာ သခင်လေး ထန်ကြောင့် အသက်ဘေးက လွတ်ခဲ့ရတယ်လို့ သိခဲ့ရပါတယ်"

"ကျွန်တော့်မှာ ဒီညီလေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ ဒီအသက်ကယ်ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး"

"အခု သခင်လေးရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အလှမ်းဝေးသွားပြီ ဆိုပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ပြောထားချင်ပါတယ်"

"အကယ်၍ တစ်ခုခု အကူအညီ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် အားမနာဘဲ ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်၊ ဝေ့ချန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"

ဝေ့ချန်က ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူက လူသိများသူတစ်ဦး၏ အစ်ကို ဖြစ်နေခြင်းပင်။

တိမ်တိုက်ထျန်းဖူ နန်းတော်နှင့် မင်ယွမ်ထျန်းဖူ နန်းတော်တို့မှာ အမြဲတမ်း ရင်းနှီးခဲ့ကြပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေတွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ တိမ်တိုက်တောင် အင်အားကြီးလာပြီးနောက် သူတို့ ပထမဆုံး ကူညီခဲ့သည်မှာ မင်ယွမ်နှင့် ပေဟန် ထျန်းဖူနန်းတော် မျိုးဆက် များကိုပင် ဖြစ်သည်။

"မတော်တဆ ကူညီခဲ့တာပါ၊ အဲဒီလောက်အထိ စိတ်ထဲ ထားမနေပါနဲ့"

"မင်ယွမ်ထျန်းဖူနန်းတော်ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်က ပြုံးလျက် "သခင်လေး ထန်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် မင်ယွမ်နန်းတော်လည်း အကျိုးအမြတ်တွေ ရနေပါတယ်"

"အရင်က ခက်ခဲခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေ အကုန် ပြေလည်သွားပါပြီ"

"အခု လင်းယွင်တောင်တန်း စမ်းသပ်မှုမှာတောင် မူလက ကျွန်တော်တို့အတွက် နေရာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှ တစ်နေရာ ရအောင် ကြိုးစားပေးခဲ့ကြတာပါ"

"မင်ယွမ် မျိုးဆက် တစ်ခုလုံးက သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကို မမေ့ပါဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ လက်ကာပြလိုက်သည်။

တစ်ယောက်က ဉာဏ်အလင်းပွင့် လျှင် ကျန်သူများပါ အကျိုးရှိသည်ဟူသော စကားအတိုင်း မင်ယွမ် မျိုးဆက် များ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရသည်မှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ယခုစမ်းသပ်မှုတွင် တိမ်တိုက်တောင်အတွက်လည်း နေရာအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း ထန်ထျန်းက လျိုထျန်းဟုန်ကို ငြင်းပယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ယခုအကြိမ် လင်းယွင်တောင်တန်း ခရီးစဉ်က သာမန်မဟုတ်သဖြင့် သူတို့ကို အလဟဿ အန္တရာယ် မပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိပါသေးသည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းနှင့် ဝေ့ချန်တို့မှာ စကားစမြည် ပြောရင်း ရင်းနှီးသွားကြသည်။

"သတင်းတွေကတော့ တကယ် မယုံရဘူးပဲ၊ သခင်လေး ထန်ရဲ့ စရိုက်က အေးအေးဆေးဆေး လေးပါပဲ "

ဝေ့ချန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "သတင်းတွေက ငါ့အကြောင်း ဘာတွေ ပြောထားကြလို့လဲ"

ဝေ့ချန်က "ကျွန်တော် ပြောရင် သခင်လေး စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဟုန်းယွင်တောင် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် လူအတော်များများက သခင်လေးဟာ စိတ်တိုလွယ်ပြီး ပေါင်းသင်းရ ခက်ခဲတဲ့သူလို့ ထင်နေကြတာ"

"အပြောအများဆုံး စကားလေးလုံးကတော့ 'ရိုသေစွာဖြင့် အဝေးကရှောင်' ဆိုတာပါပဲ"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စောစောက လူအုပ်ကြားက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောသံများထဲတွင် သူ၏ စရိုက်က ဆိုးဝါးလှကြောင်း၊ စိတ်မမှန်ကြောင်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း စသည့် အသုံးအနှုန်းများကို သူ ကြားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

တချို့ဆိုလျှင် ကလေးများကို စားတတ်သည်ဆိုသည့်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိ ပြောနေကြသေးသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... သူတို့ပြောချင်သလို ပြောပါစေ"

"ငါကတော့ အေးအေးဆေးဆေး နေရတာကိုပဲ ကြိုက်တယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ပြော၏ ။

ဝေ့ချန်က "သခင်လေးက ရာထူးအာဏာ ကို မက်မောခြင်းမရှိတာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

"ဒါနဲ့ လင်းယွင်တောင်တန်း စမ်းသပ်မှုအကြောင်း သခင်လေး ဘယ်လောက် သိထားလဲ"

သူက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ကံကောင်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ပဲ သိထားတယ်"

ထန်ထျန်းက ဖြေသည်။

ဝေ့ချန်က ပြုံးကာ "ကျွန်တော်ကတော့ ကြိုတင်ပြီး လေ့လာထားတာလေးတွေ ရှိပါတယ်"

"ကျွန်တော် သိထားတာတွေကို သခင်လေးကို ပြောပြရမလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝေ့ချန်၏ ပြောပြချက်အရ ထန်ထျန်းက မြင့်မြတ်နယ်မြေများ လင်းယွင်တောင်တန်းသို့ သွားသည့် အကြောင်း များကို သိလိုက်ရသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုချင်းစီက တပည့်များကို ရွေးချယ်ပြီး တာအိုအရှင် အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လင်းယွင်တောင်တန်း၏ ကြားမှတ် ဖြစ်သော ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးသို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

အချို့သော မြင့်မြတ်နယ်မြေများတွင် နယ်မြေအရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် လိုက်ပါလာတတ်သော်လည်း များသောအားဖြင့် ကျိကျွင်းအဆင့်ရှိသူများမှာ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးမှတစ်ဆင့် သွားလေ့မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးမှာ ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် မြင့်မြတ်နယ်မြေများ စုဝေးရာ နေရာကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် "ဝူယွဲ့မြို့တော်" ဟု အမည်ရသော မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ထားသည်။

ဤမြို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို လျော့ကျစေသည့် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား များကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများက ဝူယွဲ့မြို့အတွင်း၌သာ နေထိုင်လျှင် ဘေးကင်းနိုင်သော်လည်း အချိန်အကြာကြီး မနေသင့်ပေ။

မဟုတ်လျှင် ထိုဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံရပြီး မိမိတို့၏ တာအိုလမ်းစဉ်ကို ထာဝရ ထိခိုက်သွားစေနိုင်သည်။

လင်းယွင်တောင်တန်း တရားဝင်ပွင့်လာသောအခါ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အသီးသီးမှ လူများက သီးသန့် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင် များမှတစ်ဆင့် စမ်းသပ်ပွဲ နေရာသို့ သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

လင်းယွင်တောင်တန်းက ကံကောင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ အန္တရာယ်လည်း အလွန်များလှသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများစွာ ရှိပြီး အချို့သော သားရဲကြီးများမှာ ကျိကျွင်းပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြသည်။

ထို့ပြင် တောင်တန်းဧရိယာက သိပ်မကျယ်လှဘဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှ သောင်းနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်လာပါက ပဋိပက္ခများမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။

နှစ်စဉ် တခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရသော တပည့်ဦးရေမှာ သားရဲများကြောင့် သေဆုံးရသူထက် ပို၍ပင် များပြားသည်။

"လင်းယွင်တောင်တန်းရဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာကတော့ 'ဝမ်လင်ကျုံး' ( ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သင်္ချိုင်း) လို့ ခေါ်တဲ့ တားမြစ်နယ်မြေပဲ"

"အဲဒီနေရာက တကယ့် ဖုန်းဆိုး နယ်မြေပဲ၊ သားရဲတွေတောင် အနားမကပ်ရဲကြဘူး၊ ကျိကျွင်းတွေတောင် အဲဒီထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ လင်းယွင်တောင်တန်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းမှုကလည်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သင်္ချိုင်းမှာပဲ ရှိနေတာ"

"အဲဒီမှာ 'သဘာဝမျက်ရည်' လို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်း ရှိတတ်တယ်၊ အဲဒါက တာအိုနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် အလွန် အသုံးဝင်တယ်"

"ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သင်္ချိုင်းရဲ့ အစွန်အဖျား နေရာတွေက လူအစည်ကားဆုံးနဲ့ တိုက်ပွဲ အပြင်းထန်ဆုံး နေရာတွေပဲ၊ တာအိုအရှင် တွေတောင် အဲဒီမှာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြတာ"

"အကယ်၍ ကိုယ့်ခွန်အားကို ကိုယ်မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် အဲဒီနေရာနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ဝေ့ချန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သင်္ချိုင်းလား...

ဒါက သဘာဝမိခင် သေဆုံး ခဲ့တဲ့ နေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။