အခန်း (၈၉၇-၈၉၈)

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၈၉၇ + ၈၉၈)

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ငရဲမျှော်စင်ကြီး၏ ဆဋ္ဌမအထပ်၌ အတိအကျ မည်သည့်အရာများ ရှိနေမည်နည်း။

တုပိုင် အပေါ်သို့ ဆက်တက်ရမည်လား ၊ သို့မဟုတ် မတက်သင့်တော့ဘူးလား ဆိုသည်ကို ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ တုံ့ဆိုင်းနေမိလေ၏။

လူဆိုသည်ကား ရောင့်ရဲတင်းတိမ်တတ်ရန် လိုအပ်လှသည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့စံချိန်ကိုပင် ချိုးဖျက်ကာ ပဉ္စမအထပ်၏ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသင့်နေပြီပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ ပြင်းပြလှသော စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုမူ အမှန်တကယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် မှောင်မိုက်နေသော လှေကားထစ်များအတိုင်း အပေါ်သို့ ဆက်လက် လျှောက်တက်သွားလေတော့၏။

လှေကားအဆုံး၌ကား အမိုက်မှောင်အတိ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာတစ်ခုရှိလေပြီး ထိုနေရာကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆဋ္ဌမအထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအထပ်၌ အတိအကျ မည်သည့်အရာများ ရှိနေမည်နည်း။ တုပိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့က အပြည့်အနှက် နေရာယူလာလေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအမှောင်ထုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်လေတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်လှသော ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ဝေခွဲမရမှုတို့က သူ၏ စိတ်အာရုံထံသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်လာတော့၏။

အမှန်တကယ်တွင် တုပိုင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပရမ်းပတာအခြေအနေကြီးထဲသို့ ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး... လုံးဝ ဝင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး..."

သူ၏ စိတ်ထဲမှ အလိုအလျောက် သတိပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဆဋ္ဌမအထပ်သို့ ခြေမချမိစေရန်အလို့ငှာ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို တုပိုင် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်ပစ်လိုက်၏။ ခြေတစ်လှမ်း ထပ်ချလိုက်သည်နှင့် အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားမည်ဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ သေချာနေသည်။

ဤဆဋ္ဌမအထပ်ဝည် သူ၏ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်းအား လုံးလုံးလျားလျား ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်၏။ သူသိထားသော သီအိုရီများနှင့် အသိပညာများက ဤအရာကို နားလည်နိုင်ရန်အတွက် လုံးဝ အထောက်အကူပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ ဝင်ရောက်သွား၍ မဖြစ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သေဆုံးခြင်းကပင်လျှင် သူ၏ အကောင်းဆုံး ဇာတ်သိမ်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

တုပိုင် အလျင်အမြန်ပင် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို လေးလံစွာ ချလိုက်မိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အကြောသေသွားသကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားရ၏။ ဤသည်ကား ကြီးမားလှသော အကြောက်တရား၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

ထို့နောက် တုပိုင် တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာလိုက်ကာ ပထမအထပ်ရှိ ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့လေတော့၏။

ရှည်လျားလှသော အမှောင်ထုကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျင့်သားရသွားချိန်တွင် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာသို့ သူ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ အပြည့်အနှက် နေရာယူနေကြသော မျက်နှာသုံးခုကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

တုရှောင်က တုပိုင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝုန်းကနဲ ပြေးဝင်လာရင်း ပြောလာလေ၏။ "ဖေဖေ... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပေါ့။ သမီးတို့ ဖေဖေ့ကို စောင့်နေတာ ၃၅ ရက်တောင် ရှိနေပြီ။ ပြန်ထွက်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့တောင် ထင်နေခဲ့တာ..."

တုပိုင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ၃၅ ရက်တောင် ရှိသွားပြီလားဟူ၍သာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။ "ဟုတ်တယ်... ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ ၃၅ ရက်ရှိသွားပြီ။ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းကို တစ်လတိတိပဲ စောင့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာ။ တစ်လအတွင်း ပြန်ထွက်မလာဘူးဆိုတာ စမ်းသပ်မှု ကျရှုံးပြီး အထဲမှာ သေသွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရလို့လေ။ တစ်လပြည့်လို့မှ မင်းထွက်မလာရင် ငါတို့ လက်လျှော့ပြီး ထွက်သွားတော့မလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဆုံးအထိ လက်မလျှော့ချင်တာနဲ့ ဆက်စောင့်နေခဲ့ကြတာ..."

ထို့နောက် သူက လေးနက်စွာဖြင့် ထပ်မံ ဆိုလိုက်၏။ "မင်း တကယ် ပြန်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ဤစကားကြောင့် တုပိုင် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာချိန်၌ သတိလစ်နေခဲ့ရသော အချိန်များကို ထည့်ပေါင်းလျှင်ပင် ပထမငါးထပ် စမ်းသပ်မှုအတွက် အချိန် ၅ ရက်ထက် မပိုခဲ့ပေ။ ယခုမူ ၃၅ ရက်တောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီတဲ့လား။ ဤသည်က မည်သို့ဖြစ်ရသနည်း။

ဆဋ္ဌမအထပ်တွင် သူ ခေတ္တမျှ ရပ်နေခဲ့ရသော အခိုက်အတန့်လေးကပင် ရက်ပေါင်း ၃၀ ကို ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လား။

သိသိသာသာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်စာမျှသာဖြစ်ပြီး တုပိုင်၏ ခံစားချက်အရ အများဆုံး ကြာလှ စက္ကန့်ပိုင်းလောက်သာ ရှိမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဧကရာဇ်ထိုက်ခန် ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ မျှော်စင်အတွင်းရှိ အချိန်သည် အပြင်ဘက်ထက် များစွာ ပို၍ နှေးကွေးကြောင်း ဖြစ်၏။ အထဲတွင် တစ်လကြာလျှင်ပင် အပြင်ဘက်၌ တစ်ရက် ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ထက် မပိုနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ အထဲတွင် အခိုက်အတန့်လေးမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်၌ တစ်လတိတိ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ခြင်းမှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း ငရဲမျှော်စင်ရဲ့ စတုတ္ထအထပ်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီလား..."

တုပိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ပဉ္စမအထပ်ကိုပါ ပြီခဲ့တယ်..."

ရုတ်ခြည်းဆိုသလိုပင် ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်၏ မျက်လုံးအစုံက အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားရသည်။

ဤကမ္ဘာလောကတွင် မည်သူမျှ ပဉ္စမအထပ်၏ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော်... တုပိုင်က အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီလော။ သူ့ထံ၌ ထိုမျှလောက် ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်လော။ ဤသည်ကား ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသော စံချိန်သစ်တစ်ခုကို တင်လိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

ငရဲမျှော်စင်၏ ပဉ္စမအထပ် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ရန်အလို့ငှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အကြိမ်ရာနှင့်ချီ၍ ကြိုးစားခဲ့ပြီး မျှော်စင်၏ အချိန်နှင့် တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ၁၀ နှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ရုပ်သေးမျိုးနွယ်စု စစ်သေနာပတိနှင့် လေလွင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်သေနာပတိချုပ်တို့မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့သုံးဦး တညီတညွတ်တည်း သဘောတူညီထားခဲ့ကြသည်မှာ အိပ်မက်ဆိုးဧကရာဇ် စိတ်မိစ္ဆာ၏ စိုးမိုးမှုအောက်တွင် ဤငရဲမျှော်စင် ပဉ္စမအထပ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းပင်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ တုပိုင်ကမူ အောင်မြင်ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ထိုက်ခန်က လေးနက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပဲ... ကဲ... အချိန်က အရမ်းကို ကပ်နေပြီ။ အိပ်မက်ဆိုးမင်းသမီးကို လက်ထပ်ဖို့အတွက် အိပ်မက်ဆိုးအင်ပါယာကို အမြန်ဆုံး သွားကြရအောင်။ လေလွင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်နဲ့ ရုပ်သေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်သေနာပတိတို့က အဲဒီကို ရောက်နေကြလောက်ပြီ။ ငါတို့က ရက်အနည်းငယ်တောင် နောက်ကျနေပြီ..."

**--**--**--**--**--**--**--**

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်သည် တုပိုင်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှ ကိုယ်တိုင်ပျံသန်းသွားရန် မလိုတော့ချေ။ အကြောင်းရင်းကား ထိုက်ခန်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်မှ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော စစ်တပ်သုံးရဟတ်ယာဉ်ကြီးတစ်စင်း ရောက်ရှိလာသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထို့နောက် သူတို့လေးဦးသည် ဧရာမရဟတ်ယာဉ်ကြီးပေါ်သို့ တက်ကာ မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားကြလေတော့သည်။

တုပိုင် ငရဲမျှော်စင်ထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ရုံသာမက ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသော ပဉ္စမအထပ် စမ်းသပ်မှုကိုပါ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်သည် နန်းတော်အတွင်းရှိ အရာရှိများကို ဦးစွာဆင့်ခေါ်ကာ တုပိုင်အား ထိုက်ခန်အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအဖြစ် တရားဝင် ကြေညာပေးခဲ့လေ၏။

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က ရှင်းပြလေ၏။ "ငါ့သားက ငယ်ပါသေးတယ်... ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ရဲ့ ညီတော်ဖြစ်တယ်လို့ အပြင်လူတွေကို ကြေညာလိုက်မယ်။ ဒါက မင်းကို အခွင့်အရေးယူလိုက်တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ငါက မင်းထက် တစ်နှစ်လောက်တော့ ကြီးနေသေးတာပဲလေ..."

မိဘမဲ့ဂေဟာမှစ၍ တက္ကသိုလ်အထိ လီရှောင်ချန်သည် အမြဲတမ်း တုပိုင်၏ အားထားရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက တုပိုင်ထက် တစ်နှစ်ပိုကြီးသော်ငြား တုပိုင်၏ ညီငယ်လေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် နေခဲ့၏။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူက အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် အမှန်တကယ် ရပ်တည်လာပြီ ဖြစ်၏။

တုပိုင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မဟာအိပ်မက်ဆိုးက နဂါးသွေးတိုက်ကြီးကနေ လာတာလား..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေလိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်... နဂါးသွေးတိုက်ကြီးဆိုတာ ကမ္ဘာမြေကို ကျူးကျော်လာတဲ့ အခြားဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ အဲဒီကမ္ဘာမှာ အစက သူ့ကိုယ်ပိုင် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး အုပ်ချုပ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုကို နဂါးသွေးနွယ်ဖွားလို့ ခေါ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကြောင့် နဂါးသွေးတိုက်ကြီးက ပျက်စီးသွားခဲ့ရတာပဲ။ မိစ္ဆာတွေက စွမ်းအင်တွေ အားလုံးကို စုပ်ယူပစ်ခဲ့ကြတာကြောင့် နှစ်ထောင်ပေါင်းအနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် နဂါးသွေးတိုက်ကြီးက လုံးဝ သေဆုံးသွားတဲ့ ဂြိုဟ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်..."

တုပိုင် ဆက်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "နဂါးသွေးတိုက်ကြီးရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့် သတ်မှတ်ချက်အရဆိုရင် ဝူရှန်းအထက်မှာ ငရဲနယ်ပယ် ရှိနေတာလား..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က ရှင်းပြ၏။ "ငါရယ်... ရုပ်သေးမျိုးနွယ်စု စစ်သေနာပတိရယ်... လေလွင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်တို့ အားလုံးက ငရဲနယ်ပယ်မှာ ရှိကြတာချည်းပဲ။ အားလုံးနီးပါးက အထွတ်အထိပ် ငရဲနယ်ပယ်အဆင့်တွေပဲ..."

တုပိုင်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငရဲနယ်ပယ်က ခင်ဗျားတို့အတွက် အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေလို့လား..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က သက်ပြင်းချကာ ဝန်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ သွေးကြောတွေကို မဟာအိပ်မက်ဆိုးက နိုးထလာအောင် ဖန်တီးပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခြေခံကတော့ လူသားတွေရဲ့ သွေးကြောတွေပဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။ ဒါကြောင့် အထွတ်အထိပ် ငရဲနယ်ပယ်အဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ ကျော်လွန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပေါ့..."

တုပိုင် စပ်စုလိုက်မိသည်။ "ဒါဆို မဟာအိပ်မက်ဆိုးကရော ဘယ်အဆင့်လဲ..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သူက နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ ငါတို့ကမ္ဘာမှာတော့ နံပါတ်တစ် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ..."

တုပိုင်က ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ငရဲမျှော်စင်ရဲ့ ပဉ္စမအထပ် စမ်းသပ်မှုကိုတောင် မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲနဲ့... သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ငရဲနယ်ပယ်ကို ဘယ်လိုများ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာလဲ..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန် တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလေ၏။ "ငါတို့က အိပ်မက်ဆိုး အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် လေ့လာကျင့်ကြံခဲ့ကြလို့ ငရဲနယ်ပယ်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတာပဲ..."

တုပိုင် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အိပ်မက်ဆိုး အက်ကွဲကြောင်းဆိုတာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလား..."

ဧကရာဇ်ထိုက်ခန်က ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်လိုက်၏။ "မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက လူလုပ်ဖန်တီးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အစစ်အမှန် တခြားကမ္ဘာတစ်ခုကနေ ကွဲထွက်လာတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာတစ်ခုလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ငရဲမျှော်စင်ကို တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် စမ်းသပ်လို့ ရနိုင်ပေမယ့်... အိပ်မက်ဆိုး အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာတော့ ဘာတွေရှိနေလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိနိုင်ဘူး။ အိပ်မက်ဆိုး အက်ကွဲကြောင်းထဲမှာ ၅ နှစ်တာ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်နေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ငါက ဘဝပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုမျိုး ခံစားခဲ့ရတယ်..."

တုပိုင် ထပ်မံမေးလိုက်၏။ "ဒီတစ်ခါ အိပ်မက်ဆိုးအင်ပါယာကိုသွားပြီး လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတဲ့နေရာမှာ... ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေက ဘယ်လောက်ရှိလဲ..."

ကမ္ဘာပျက်ကြီး၏နဂါးဧကရာဇ်။ အပိုင်း (၈၉၇ + ၈၉၈) ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်၏ ဒုတိယအတွဲ။