အခန်း (၁၁၅-၁၁၆)

အခန်း ၁၁၅ - အမှောင်ထုထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုဆန္ဒ တစ်ခု ရှိနေသည်

ပိုင်ယွီနှင့် ဝက်အူချောင်းခွေး တို့သည် အချိန်အကြာကြီး မတွေ့ရသော ချစ်သူများကဲ့သို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အချိန်အကြာကြီး စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြလေ၏။

ရင်းနှီးသော်လည်း စိမ်းသက်နေသော အသံတစ်ခုသည် ပိုင်ယွီ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တာအိုစည်းချက် မျှင်တန်းများသည် အသံနှင့်အတူ သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော ပိုင်ယွီသည် ထိုနေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားလေ၏။

သူသည် ဤအသံနှင့် အလွန် ရင်းနှီးလွန်းနေပေသည်။ ပိုမှန်အောင် ပြောရလျှင် သူ၏ ယခင်ဘဝက လီတိုက်ပိုင် သည် ဤအသံနှင့် အလွန် ရင်းနှီးလွန်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ပိုင်ရှင် သူ၏ ယခင်ဘဝက သူ မဖြေဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော နောင်တ ပင် ဖြစ်သည်။

အိုးယဲ့ကျီ…

ထို့ပြင် ထို တာအိုစည်းချက် မျှင်တန်းများသည် လက်ရှိတွင် ပိုင်ယွီ ကျင့်ကြံနေသော ဥပဒေသ နှင့် သိမ်မွေ့စွာ ကိုက်ညီနေပြီး ပိုင်ယွီ ဆယ်နှစ်နီးပါးကြာအောင် သန့်စင်နေခဲ့သော ပြီးပြည့်စုံသည့် ဓားနှလုံးသား ကို တာအိုစည်းချက် နှင့်အတူ ခုန်ပေါက်လာစေခဲ့ပေသည်။

နက်နဲပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲသော မဟာ တာအို ၏ တာအိုစည်းချက် သည် ပိုင်ယွီ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို အပေါ် နားလည်မှုကို အလျင်အမြန် တိုးတက်သွားစေခဲ့လေ၏။

သူ၏ နယ်ပယ် မတိုးတက်လာသော်လည်း တာအို ဥပဒေသ အပေါ် နားလည်မှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာခဲ့ပေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် များသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီဖြစ်သော အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင် ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ များကို မဟာကျင့်ကြံသူ များဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် ကျင့်ကြံခြင်း ၏ နယ်ပယ် ကိုးခုတွင် တစ်ခုစီတိုင်း၌ အထင်ကရ တိုးတက်မှုများ ရှိကြပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်...

ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် သည် စစ်မှန်သောချီ ကို ကျင့်ကြံခွင့်ပြုပြီး ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း ၏ အစ လည်း ဖြစ်လေ၏။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သည် စစ်မှန်သောချီ ကို စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ အဖြစ် စုစည်းခွင့် ပြုပေသည်။

ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် သည် စစ်မှန်သောအနှစ်သာရ ကို ရွှေအမြုတေ အဖြစ် စုစည်းခွင့် ပြုလေ၏။

ဤ နယ်ပယ် သုံးခုသည် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပြီး အစောပိုင်း အဆင့် တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ များအတွက် ပါရမီ နှင့် အုတ်မြစ် တို့ကို အများဆုံး လိုအပ်ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ လုံလောက်စွာ ရှိပြီး အချိန် လုံလောက်စွာ ရှိသရွေ့ ခွေးတစ်ကောင်ကိုပင် ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်အောင် ပို့ပေးနိုင်လေ၏။

သို့ရာတွင် ရွှေအမြုတေ မှ အခြေတည်စဝိညာဉ် သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ များအတွက် ပထမဆုံး အတားအဆီး ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ပါရမီ နှင့် အုတ်မြစ် ကို စမ်းသပ်ရန် သုံးဆမိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှိရုံသာမကဘဲ...

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေအမြုတေ သည် အခြေတည်စဝိညာဉ် အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာလည်း အရေးကြီးပေသည်။

အကယ်၍ ကျရှုံးသွားပါက ရွှေအမြုတေ သည် အက်ကွဲသွားကာ အခြေတည်စဝိညာဉ် အဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ရုံသာမက အက်ကွဲသွားသော ရွှေအမြုတေ ကြောင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ပင် ပြန်လည် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မှ အစကနေ ပြန်လည် စတင်ရမည် ဖြစ်လေ၏။

အခြေတည်စဝိညာဉ် ကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ၏ တည်ရှိမှုကို ကနဦး အာရုံခံသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်း၏ အထက်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် သည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို အဓိကထားလေ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မှ ထွက်ခွာခွင့် ပြုနိုင်ပေသည်။

ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းနယ်ပယ် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ယင် ဝိညာဉ် နှင့် ယန် ဝိညာဉ် အဖြစ် ခွဲခြားနိုင်လေ၏။

ဤ နယ်ပယ် သုံးခုသည် သာမန် ကျင့်ကြံသူ များနှင့် မဟာကျင့်ကြံသူ များကို ခွဲခြားပေးသော အထင်ရှားဆုံး အမှတ်အသားများ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို အာရုံခံသိရှိနိုင်ခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မှ ထွက်ခွာခွင့် ပြုနိုင်ခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတွင် အပို 'ရှင်သန်ရေး အကြွေစေ့' တစ်စေ့ ရှိနေခြင်းနှင့် တူလေ၏။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖျက်ဆီးခံရလျှင်တောင်မှ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု ဆက်လက် မတိုးတက်နိုင်တော့သော်လည်း သူတို့သည် အနည်းဆုံးတော့ ရှင်သန်နိုင်ပေသည်။ ပူးကပ်ခြင်း သည် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရန် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို အသုံးပြုရုံ သက်သက်ဖြစ်ပြီး လင်းဖုန်း ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် အထူးခြားဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ခွင့် ပြုပြီး သူတို့သည် တာအို ၏ တည်ရှိမှုကို ကနဦး အာရုံခံသိရှိနိုင်ပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ တိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို ကနဦး နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း စွဲလမ်းသော သက်သေပြချက် တစ်ခု ရှိကြပေသည်။

ထို့ပြင် မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို သန့်စင်သည့် ရှည်လျားသော လုပ်ငန်းစဉ် တွင် ရှိနေကြလေ၏။

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် တာအို ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဥပဒေသ ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းကြပေသည်။

ဤ နယ်ပယ် သုံးခုသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အထွတ်အထိပ် မဟာကျင့်ကြံသူ များကို ကိုယ်စားပြုလေ၏။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်သော အရာများ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

အကယ်၍ နယ်ပယ် များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မိမိ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံသိရှိနိုင်ခြင်းကို အံ့မခန်း ပါရမီ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါက...

ဥပဒေသ ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သန့်စင်သည့် ရှည်လျားသော လုပ်ငန်းစဉ် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထို့ပြင် ဥပဒေသ ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အခြေအနေမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အာရုံခံသိရှိရန် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို လိုအပ်ပေသည်။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် မထွက်ပေါ်လာပါက တာအို ၏ တည်ရှိမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိချေ။

ဥပဒေသ ကို အကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင် ရှိသော ပိုင်ယွီသည် ဥပဒေသ ၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံသိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုပင် အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဤသည်က အံ့အားသင့်စရာ မကောင်းတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်ကြံသူ များအတွက် ဤကိစ္စကို ဖော်ပြရန် မည်သည့် ဘာသာစကား မှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟာ တာအို ၏ တာအိုစည်းချက် မျှင်တန်းများသည် ဝက်အူချောင်းခွေး နှင့် ပိုင်ယွီတို့ကြားတွင် လည်ပတ်နေလေ၏။ တာအိုစည်းချက် အောက်တွင် ပိုင်ယွီသည် နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ် တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

ခွေးကို ကိုင်ထားသော အိုးယန်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသော ပိုင်ယွီနှင့် လျန်ကျိုက်၊ လူတစ်ယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင် တို့ကို ဝေခွဲမရသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

အိုးယန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်ချေ။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် မန္တန်များကိုပင် နားမလည်နိုင်သော အိုးယန်သည် ဤမျှ နက်နဲသောအရာများကို လုံးဝ ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထို့ပြင် အိုးယန်က အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ ပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့သော ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အင်မော်တယ် တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သော အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ကူးပြောင်းခံရသော အိုးယန်သည် ဤမျှ နိမ့်ကျသော နယ်ပယ် ရှိနေပြီး တိုက်ဆိုင်စွာပင် ပိုင်ယွီ ကျင့်ကြံနေသော ဥပဒေသ သည် ထို အင်မော်တယ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အမွေအနှစ် နှင့် ကိုက်ညီနေခဲ့လေသည်။

အိုးယန် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချန်ချန်ရှန်းက သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှု မှတစ်ဆင့် အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... မလှုပ်နဲ့... ရှောင်ပိုင် က တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်နေတယ်... သူ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့..."

မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း အနာဂတ်တွင် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိမည့် ချန်ချန်ရှန်းသည် ပိုင်ယွီက တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်နေကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်လေ၏။

ဤ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ခွေးကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူသည် တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည်လော။

ချန်ချန်ရှန်းသည် ဤခွေး၏ သရုပ်မှန် နှင့် ပတ်သက်၍ ပို၍ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

အိုးယန်အတွက်မူ ခက်ခဲလှပေသည်။ သူ့ကို မလှုပ်ရှားရန် ပြောလေလေ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ယားယံလာသလို ခံစားရလေလေ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ပိုင် က တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် လုပ်နေသဖြင့် သူသည် မလှုပ်မယှက်သာ နေနိုင်တော့သည်။

သူ ငြိမ်ငြိမ်နေလေလေ ပုရွက်ဆိတ် သန်းပေါင်းများစွာက သူ၏ အပေါ်တွင် တွားသွားနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

အိုးယန်က ခွေးကို ကိုင်ထားပြီး ချန်ချန်ရှန်းက ခွေး၏ ရှေ့ခြေများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားကာ ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနေလေ၏။

အချိန်များ တစ်စတစ်စ ကုန်လွန်သွားပြီး နေ့ဘက်မှ ညဉ့်နက်ပိုင်းအထိ ရောက်လာခဲ့ပေသည်။ အိုးယန်သည် သူ၏ ခြေသလုံး ကြွက်သားများ စတင် ကြွက်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ယွီ၏ အငွေ့အသက် များ စတင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာပြီး ပူဖောင်း ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်ရာမှ နိုးထလာပြီး သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အငွေ့အသက် များမှာ ဖြည်းညင်းစွာ အစစ်အမှန် ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကိစ္စပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်လေ၏။

သူသည် ခွေးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တတိယညီငယ်... ရေနွေးနည်းနည်းလောက် ကျိုပြီး စားစရာ တစ်ခုခု လုပ်ပေးပါဦး... ငါ ဆက်မခံနိုင်တော့ဘူး..."

ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို မှတ်မိပုံ မရဘဲ နေ့ဘက်မှ ညဘက်သို့ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသနည်း ဆိုသည်ကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပုံ ရပေသည်။

"ကံကြမ္မာ ရဲ့ လှည့်စားမှုပဲ... အဲဒါက တကယ်ပဲ အိုးယဲ့ကျီ ရဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

မူလက သူသည် သူ၏ အတိတ်နှင့် လုံးဝ ကင်းကွာစေရန်အတွက် သူ၏ ယခင်ဘဝက အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓားတာအို ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် ယခုအခါ သူ ကျင့်ကြံနေသော တာအို သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အိုးယဲ့ကျီ ကျင့်ကြံခဲ့သော တာအို နှင့် အတိအကျ တူညီနေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အင်မော်တယ် အမွေအနှစ် ကို အသက်သွင်းပေးခဲ့ပြီး အိုးယဲ့ကျီ က ပိုင်ယွီထံသို့ တာအို ကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မူလ ဆက်ခံသူ ဖြစ်သော အိုးယန်သည် သူ၏ နယ်ပယ် နိမ့်ကျလွန်းသောကြောင့် အင်မော်တယ် ၏ တာအို သင်ကြားမှု ကို လွဲချော်သွားခဲ့ပြီး ပိုင်ယွီ၏ ကျင့်ကြံထားသော တာအို ကမူ သူ့ကို သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပေသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ရန်နှင့် ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် နှင့် သူ၏ ဆက်သွယ်မှုကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်ရန် ကြိုးစားမှုတွင် သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အိုးယဲ့ကျီ ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဒါတွေ အားလုံးက ကံကြမ္မာ ပဲလား။

ပိုင်ယွီသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ကောင်းကင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူ ပြန်လည်မွေးဖွား လာကတည်းက သူသည် စစ်တုရင်ခုံ ပေါ်မှ စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မမြင်ရသော လက်ကြီး တစ်စုံက သူ့ကို သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် သိမ်မွေ့စွာ ချိတ်ဆက်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

အရာအားလုံးသည် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုမှ ဖန်တီးထားသည့်အလား ဖြစ်နေလေ၏။

အခန်း ၁၁၆ - အမွေအနှစ်

ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝမှာ ငါက အထက်မြက်ဆုံး ဓား တစ်လက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ခေတ်တစ်ခေတ်ကို အဆုံးသတ်ပေးခဲ့တယ်...

ဒီဘဝမှာရော ဘယ်လိုလဲ...

ပိုင်ယွီသည် ဝေခွဲမရမှုများထဲတွင် နစ်မွန်းသွားလေ၏။ သူသည် သူ၏ တာအို ကို ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ပေသည်။ ၎င်းမှာ သူ ရွေးချယ်ခဲ့သော တာအို အတိအကျ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝနှင့် ရှုပ်ထွေးနေဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ဤသည်မှာ သူနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ဆက်လက် တွန်းအားပေးနေသော မမြင်ရသည့် လက် များ ဖြစ်နိုင်ပါသလော။

"တတိယညီငယ်... မင်း သူ့ကို ဘယ်လို ဖမ်းလိုက်တာလဲ... ခွေးက ထွက်ပြေးသွားပြီ..."

အိုးယန်၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများက ပိုင်ယွီ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကြက်များ ပျံသန်းပြီး ခွေးများ ခုန်ပေါက်နေသည့်အလား ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အိုးယန်နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် ဝမ်ကျန့် ရေကန် ပတ်လည်တွင် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို လိုက်ဖမ်းနေကြလေ၏။

တာအိုရတနာ တစ်ခုအနေဖြင့် ဝက်အူချောင်းခွေး သည် အိုးယန်က ၎င်း၏ အတွေးများကို ထိုကဲ့သို့ စူးစမ်းလေ့လာနေခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရရှိသွားသဖြင့် ၎င်းသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ကာ အိုးယန်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ထုတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားလေတော့၏။

အိုးယန်သည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုရင်း ချန်ချန်ရှန်းနှင့်အတူ ၎င်းနောက်သို့ လိုက်ဖမ်းနေကြပေသည်။

သစ်သား ဆံထိုး နှင့် အင်မော်တယ် မှတ်စု ကို တွေးတောဆင်ခြင်နေသော လန်ချင်းဆုန်း သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များသည် သူ၏ ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားချီ များသည် ထွက်ပြေးနေသော ဝက်အူချောင်းခွေး ဆီသို့ လွင့်ပျံသွားကြပေသည်။

ဓားချီ ၏ လွှမ်းခြုံမှု အတိုင်းအတာထဲတွင် အိုးယန်နှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့လည်း ပါဝင်နေလေ၏။

လွင့်စင်နေသော သဲများနှင့် လိမ့်ကျနေသော ကျောက်တုံးများ လန်ချင်းဆုန်းကို ဦးတည်ထားသော အိုးယန်၏ ဆဲဆိုသံများနှင့် ရောနှောကာ မြင်ကွင်းမှာ ပို၍ပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားလေသည်။

ပိုင်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဝေခွဲမရမှုများကို မောင်းထုတ်လိုက်လေ၏။

"ဒီဘဝမှာ ငါဟာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓားတာအို ကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် မဟုတ်တော့ဘူး... ဒီဘဝမှာ ငါဟာ ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝကထက် ပိုများတဲ့ အရာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်..."

သူ အိုးယန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့စဉ်က သူသည် အိုးယန်ကို သူ၏ ယခင်ဘဝက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် အဖြစ် သဘောထားခဲ့လေ၏။

သူတို့၏ ရုပ်ရည်များ ကွာခြားသော်လည်း သူတို့၏ စရိုက်၊ အမူအရာနှင့် စကားပြောဆိုပုံတို့မှာ အလွန် ဆင်တူလှပေသည်။

တူညီစွာပင် ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့ပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးကြလေ၏။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ယွီ ပြန်လည်မွေးဖွား လာပြီးနောက် သူ အိုးယန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ကာ အိုးယန် စကားပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်များမှာ အိုးယန်ထံမှ မခွာခဲ့ချေ။

သို့ရာတွင် နေ့ရက်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ အိုးယန်နှင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် တို့၏ ပုံရိပ်များသည် လုံးဝ ခွဲထွက်သွားခဲ့လေပြီ။

ထိုနှစ်ဦးသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော လူနှစ်ဦး ဖြစ်ကြပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် မှန်းဆ၍မရသော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာ အလွန် ကိုင်းရှိုင်းပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်ထက်ပင် ပိုမို ကိုင်းရှိုင်းလေ၏။

အိုးယန် မှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။ ၎င်းတို့ မည်သို့ ကွာခြားသနည်း ဆိုသည်ကို ပိုင်ယွီ သေချာ မရှင်းပြနိုင်သော်လည်း အိုးယန်ကို အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ လူဝင်စား အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းမှသည် ယခုအခါ အိုးယန်ကို သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လုံးဝ လက်ခံခြင်းအထိ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်လာသနည်း ဆိုသည်ကို ပိုင်ယွီ မပြောနိုင်ချေ။

ပိုင်ယွီ အတည်ပြုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အကယ်၍ သူသာ တစ်နေ့နေ့တွင် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ခဲ့မည် ဆိုပါက သူ၏ စီနီယာအစ်ကို သည် သူ့ကို အရင်ဆုံး ပါးရိုက်ပေမည် ပြီးနောက် သူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်တည်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ၏ အရိပ် ဖြစ်သော်လည်း အိုးယန်မှာမူ ပိုင်ယွီ၏ စီနီယာအစ်ကို ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည်လည်း ကောင်းကင်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် သူ၏ ဓားကို တစ်ကိုယ်တော် မြှောက်ကိုင်ခဲ့သော လီတိုက်ပိုင် မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုအခါ သာမန် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့် ပိုင်ယွီသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခု ထပ်ဖြစ်လာလျှင်တောင်မှ ဘာဖြစ်သနည်း။ လီတိုက်ပိုင် သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါးအနေဖြင့် ကောင်းကင်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် သူ၏ ဓားကို မြှောက်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပါက ယခုဘဝတွင် ပိုင်ယွီ က အဘယ်ကြောင့် မလုပ်နိုင်ရမည်နည်း။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခုအဖြစ် သဘောထားပါက သူသည် စစ်တုရင်ခုံ ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုလုပ်ရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုမည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေကာ ယခင်က ကြောက်ရွံ့ပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သော သူ၏ တာအို နှလုံးသား မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

သူ၏ ယခင်ဘဝက အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ရွေးချယ်ခဲ့သော တာအို နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ တာအို နှလုံးသား ကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သောအရာမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လန်ချင်းဆုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် လက်တစ်ဖက်တွင် သူ၏ ဒိုင်ယာရီကို ကိုင်ထားပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်တွင်မူ သူ အိုးယဲ့ကျီ ကို ပေးခဲ့သော သစ်သား ဆံထိုး ကို ကိုင်ထားလေ၏။

ဤပစ္စည်း နှစ်ခုစလုံးသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက တာအို ကို ထိန်းသိမ်းထားပေသည်။

ဆရာ ဟူယန် သည် လန်ချင်းဆုန်းကို သူ၏ ယခင်ဘဝက လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းစေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံ ရလေ၏။

ထို့ပြင် ပိုင်ယွီ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူ၏ ယခင်ဘဝက အိုးယဲ့ကျီ ၏ လမ်းကြောင်းကို ယူဆောင်ထားခဲ့ပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည်လည်း အနာဂတ်တွင် အိုးယဲ့ကျီ ကဲ့သို့သော ရွေးချယ်မှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရမည်လော။

ပိုင်ယွီ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။

ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပါဘူးလေ…

ဤဘဝတွင် သူသည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။ သူ့တွင် ဆရာ တစ်ယောက် စီနီယာအစ်ကို များနှင့် အဆော့မက်သော ဂျူနီယာညီမလေး တစ်ယောက် ရှိနေလေသည်။

.....

အိုးယန်သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး သူ့ကို ဖိထားကာ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဘာလို့ ပြေးနေတာလဲ... မင်းမှာ တခြား ဘာလှည့်ကွက်တွေ ရှိသေးလဲ ဆိုတာ ငါ ကြည့်ပါရစေဦး..."

သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ကို ရုတ်တရက် တာအို ကို နားလည်သဘောပေါက်စေနိုင်ခြင်းနှင့် ခွေးပုံစံ အလိုအလျောက် မောင်းနှင်နိုင်သော အမြောက် တစ်လက် ဖြစ်နေခြင်းက လျန်ကျိုက် တွင် သူ မသိသေးသော စွမ်းရည်များ ရှိနေရမည်ကို ညွှန်ပြနေပေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ ခွေးတစ်ကောင်တွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။

၎င်းကို သေချာစွာ မစူးစမ်းသင့်ဘူးလော။

အရူးအမူး တွန့်လိမ်နေသော လျန်ကျိုက် သည် အိုးယန်၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးချင်နေလေ၏။ တာအိုရတနာ တစ်ခုအနေဖြင့် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး မှော်ရတနာ တစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်းကို စနစ်တကျ မပူဇော် မကိုးကွယ်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား ၎င်း၏ နောက်ခြေများကို အကြိမ်များစွာ ဆွဲခွာခံနေရပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ... ခွေးတစ်ကောင်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသင့်ဘူးလော။

ဝက်အူချောင်းခွေး က ထပ်မံ ခုခံရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် နွေးထွေးမှု တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုရင်းနှီးနေသော ဖောင်းပွသည့် ခံစားချက်က ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို နောက်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များသည် ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးပြီး ဖြစ်လေသည်။

အိုးယန်၏ နောက်ပြောင်သော အကြည့်အောက်တွင် ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် သည် ခါးကုန်းသွားပြီး 'ဝေါ့' ဟူသော အသံဖြင့် ပျို့အန်လိုက်ကာ အမြောက်ဆံ ကဲ့သို့သော စစ်မှန်သောချီ အစုအဝေး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် စစ်မှန်သောချီ များကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း..."

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဝမ်ကျန့် ရေကန် တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေ၏။

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါနဲ့အတူ လိမ္မာစွာ နေပါ... အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် မအန်ချင်ဘူး မဟုတ်လား... ပြီးတော့ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်လွန်းလို့ ဟောင်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်အကြောင်းကို တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေချင်ဘူး မဟုတ်လား..."

လျန်ကျိုက် သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အိုးယန်၏ ခေါင်းမှ ဦးချို နှစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မရဏကမ္ဘာ မှ တွားသွား ထွက်လာသော မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက် ၏ နက်ရှိုင်းမှုများကို သေချာစွာ လေ့လာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ၏ အနောက်ရှိ ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်မှ လန်ချင်းဆုန်း သည် ရုတ်တရက် တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

လန်ချင်းဆုန်း၏ အနောက်တွင် ဧရာမ ကြာစိမ်း ဖူး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော ပိုင်ယွီသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က မြေပြင်ကို ထောက်ထားကာ အခြား လက်တစ်ဖက်က အရက်ဘူး တစ်ဘူးကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အရက်များကို အဆက်မပြတ် လောင်းထည့်နေလေ၏။

ပိုင်ယွီသည် အရက်၏ အာနိသင်များကို ဖယ်ရှားရန် စစ်မှန်သောချီ ကို အသုံးမပြုခဲ့သဖြင့် မကြာမီ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရက်ကြောင့် ဝေဝါးလာခဲ့ပေသည်။

အဝေးရှိ ကြာစိမ်း ဖူးထဲမှ လန်ချင်းဆုန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ယခင်ကိုယ်ပွား ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားမြည်သံ များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးသည် ဓားများ၏ မြည်ဟည်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကမ္ဘာလောက၏ ဓားတာအို သည် တစ်စုံတစ်ရာကို အောင်ပွဲခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်ရှိ လန်ချင်းဆုန်း သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြာစိမ်း ပန်း နှစ်ပွင့် ပွင့်အာလာခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ အနောက်ရှိ ကြာဖူး မှာ တုန်ယင်နေပြီး ၎င်း၏ ပွင့်ဖတ်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်နေလေ၏။ ချွေးသီးချွေးပေါက်များသည် လန်ချင်းဆုန်း၏ တင်းမာသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထူထပ်စွာ ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

အနည်းငယ် မူးယစ်နေပြီဖြစ်သော ပိုင်ယွီသည် ဖိုသီဖတ်သီ ဖြစ်နေသော အဝတ်အစားများဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ လန်ချင်းဆုန်းကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

"ငါ့ကို စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး... ပန်းပွင့်သင့်ပါပြီ..."

ပိုင်ယွီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လန်ချင်းဆုန်း၏ အေးစက်သော နှာမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်...

"ပွင့်စမ်း..."

ယခင်က တင်းကျပ်စွာ ပိတ်နေခဲ့သော ပွင့်ဖတ်များသည် ပွင့်အာလာသော ပန်းပွင့် တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပြန့်ကားထွက်လာခဲ့လေ၏။

ပန်းပွင့် သည် အဆင့် ဆယ့်နှစ်ဆင့် အထိ ပွင့်အာသွားပြီး ၎င်း၏ အပြည့်အဝ တောက်ပမှုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ကျန့် ရေကန် ထဲမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားပျံ များ ပျံထွက်လာခဲ့ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေထဲမှ ပျံထွက်လာသော်လည်း ယခုလေးတင် ပိုင်ယွီ ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ လေထဲတွင် လွင့်မျောမနေခဲ့ချေ။ ထိုအစား ၎င်းတို့သည် အသိဉာဏ် ရှိသည့်အလား ရေမျက်နှာပြင်တွင် ကပ်လျက် သူတို့၏ ဓားသွားများကို လန်ချင်းဆုန်းဆီသို့ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်ထားကြလေ၏။

ကြာစိမ်း ပန်း အဆင့် ဆယ့်နှစ်ဆင့် ပွင့်အာသွားသည်နှင့် ဓားတစ်သောင်း သည် သူ့ကို သူတို့၏စစ်မှန်သော သခင် အဖြစ် သတ်မှတ်ကြလေသည်။