အခန်း (၁၁၇-၁၁၈)

အခန်း ၁၁၇ - ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင်

ကြာစိမ်း ပွင့်အာလာပြီး ဓားများ အားလုံး ဂိုဏ်း သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

တာအိုစည်းချက် သည် ကြာစိမ်း ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေပြီး အလင်းချီ တစ်ခုက ၎င်းအတွင်းတွင် ရစ်ဝဲနေပေသည်။

အမည်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လန်ချင်းဆုန်း သည် ကြာစိမ်း ၏ ဝတ်ဆံ ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေပြီး ပြန်လည်မွေးဖွား လာသည့်အလား ဖြစ်နေလေ၏။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သဲ့သဲ့မျှ မြင်ရသော ကြာပန်း အပြာရောင်လေး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအိုစည်းချက် များ စီးဆင်းနေပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များသာ ထိတွေ့နိုင်ပြီး မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် တွင်မှသာ တာအိုစည်းချက် ကို စုစည်းနိုင်သော တာအို ပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော လန်ချင်းဆုန်း သည် တာအိုစည်းချက် ကို အတင်းအကျပ် စုစည်းရန် ပြင်ဆင်နေပေသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူသည် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်ထားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကိုပင် အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်များသို့ ထိတွေ့ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ တာအိုစည်းချက် မှာ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ကြာပန်း လေးမှာလည်း သိမ်မွေ့စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အရှုံးပေးခြင်းသည် လန်ချင်းဆုန်း၏ စရိုက် မဟုတ်ချေ။

သူ ကျရှုံးသွားလျှင်တောင်မှ တစ်စုံတစ်ရာကို သူ ချန်ရစ်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် လောက၏ သားတော် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်မှာ အလကား ဖြစ်မသွားပေဘူးလော။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စီးဆင်းနေသော တာအိုစည်းချက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လန်ချင်းဆုန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ထို လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော တာအိုစည်းချက် သဲလွန်စကို သူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေ၏။

သူသည် တာအိုစည်းချက် ကို မစုစည်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း လန်ချင်းဆုန်း သည် ထို တာအိုစည်းချက် သဲလွန်စကို ဖမ်းစုပ်နိုင်ခဲ့ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထို တာအိုစည်းချက် သဲလွန်စကို လန်ချင်းဆုန်း က သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ဖိသိပ်ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းတွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေသော အခြေတည်စဝိညာဉ် သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျိုးနေသော ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ထို တာအိုစည်းချက် သဲလွန်စသည် ကျိုးနေသော ဓားပေါ်တွင် ဓားသွား ပုံသဏ္ဍာန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ကျိုးနေသော ဓား၏ အောက်ပိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တာအိုစည်းချက် ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားသွား သည် အလွန် မှုန်ဝါးနေပုံ ရသော်လည်း ထိုအရာသည် မှုန်ဝါးနေလျှင်တောင်မှ လန်ချင်းဆုန်း ကိုယ်တိုင် ချိုးပစ်ခဲ့သော မွေးရာပါ ဓား သည် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ မူလက မှုန်ဝါးနေသော အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ရုတ်တရက် နိုးထလာသည့်အလား ၎င်း၏ အပြည့်အဝ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖော်ပြလာပြီး ဤကမ္ဘာ၏ အထက်တွင် ဧရာမ စက်ဝိုင်းပုံ နန်းတော် ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားရှိသော အင်မော်တယ် တစ်ပါးက ဖန်တီးထားသည့် ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး သည် အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ထိုအရာသည် ဤကမ္ဘာတွင် ထင်ရှားပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထို့ပြင် လန်ချင်းဆုန်း၏ အနောက်ရှိ ဧရာမ ကြာစိမ်း ကြီးသည် လန်ချင်းဆုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

ထိုက်အာသည် လေဟာနယ် ကို အလျင်အမြန် ဆုတ်ဖြဲကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ထိုင်နေသော လန်ချင်းဆုန်းကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"ဓားဂိုဏ်း ၏ ဘိုးဘေး လာပြီ... ဤ ကောင်လေး က ဘိုးဘေး ၏ လူဝင်စား တော့ မဖြစ်နိုင်ချေ... ခဏလောက်သာ ထွက်သွားသည်ကို ကောင်လေး က ဘိုးဘေး ၏ ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီလော..."

ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရှိသော ဓားဂိုဏ်းချုပ် ပင်လျှင် လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားလေ၏။ သူသည် အသက် ငါးနှစ် အရွယ်တွင် ဓားပညာ ကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်တွင် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ကာ လေးဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်တွင် မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဘိုးဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သော အင်မော်တယ်၏ မှတ်စု ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပေသည်။

သူသည် ရှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်တွင် ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် သို့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုအခါမှသာ ဓားဂိုဏ်း တွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည့် ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို မချိတင်ကဲ စုစည်းနိုင်ခဲ့လေ၏။

သူ၏ အရှေ့ရှိ လန်ချင်းဆုန်း သည် အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်လော။ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် လော။ ဓားဂိုဏ်း ဘိုးဘေး ၏ ကြာစိမ်း ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီလော။

သူ၏ အရှေ့ရှိ လန်ချင်းဆုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဓားဂိုဏ်း ၏ နှစ်တစ်သောင်းတွင် တစ်ခါသာ ပေါ်ထွက်တတ်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဟု ချီးကျူးခံခဲ့ရသော သူ၏ ဘဝသည် လုံးဝ အလကား ဖြစ်သွားပြီလော။

"မဖြစ်ဘူး... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဝမ်ကျန့် ရေကန် မှာ ဖွင့်လို့ မရဘူး..."

ထိုက်အာသည် ဤကမ္ဘာဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာနေသော အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေ၏။

ဤသည်မှာ ဓားဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဤနေရာတွင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးကို ဝမ်ကျန့် ရေကန် ဆီသို့ နေ့ချင်းပြန် ခရီးစဉ် အနေဖြင့် လာခွင့်ပြုရတော့မည်လော။

ငါ၏ ဓားဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ရှုခင်းလှသည့် နေရာတစ်ခုဟု ထင်နေကြသလော။

ထိုက်အာက အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ဒီ ကောင်လေးကို ကျူးကျန့်မြို့ ဆီ ငါ အရင် ခေါ်သွားမယ်... နောက်မှ မင်းတို့ကို အဲဒီကို ခေါ်လာပေးမယ့် လူတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ထိုက်အာသည် လန်ချင်းဆုန်း၏ အရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။ လန်ချင်းဆုန်း က ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုက်အာက သူ၏ ပခုံးကို ဖိလိုက်ရာ သူတို့သည် သူတို့၏ မူလ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့၏။

လန်ချင်းဆုန်း ကို ထိုက်အာ က ခေါ်သွားသော်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးဆီသို့ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပေသည်။

ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး သူတို့ဆီသို့ ယိမ်းယိုင်လာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးအပေါ် ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်ရာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ရပ်တန့်သွားပေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အနောက်တွင် ဧရာမ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

၎င်း၏ အမြင့်မှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်ဘဲ ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့ထားသော ဧရာမ လူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ထိုပုံရိပ်၏ လက်ထဲရှိ သလင်းကျောက် စက်လုံး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ထိုပုံရိပ်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းလာခဲ့လေ၏။

နှင်းထက် ဖြူစင်သော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများ၊ လေကဲ့သို့ လွင့်မျောနေသော အမည်းရောင် ဆံပင်များ။

တာအို အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး များပြားလှသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဝါရောင် ချီ များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

၎င်း၏ မျက်နှာမှာ မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ကြာစိမ်း အမှတ်အသား မှာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေ၏။

ထို့ပြင် အထင်ရှားဆုံးအရာမှာ ၎င်း၏ အနောက်တွင် အပြာရောင် ချီ တစ်မျှင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြာပန်း ဓားရှည် တစ်လက်သည် ၎င်း၏ ကျောပြင် အနောက်တွင် အနည်းငယ် စောင်းလျက် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ယွီသည် ဤပုံရိပ်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်လေ၏။ သူသည် သူ၏ ယခင်ကိုယ်ပွား ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှု အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဘေးရှိ ချန်ချန်ရှန်းကို ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ချန်... အကယ်၍ အစ်ကိုသာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် အသက်ရှင်ခွင့် ရမယ်ဆိုရင် အစ်ကို ဘာလုပ်မလဲ..."

အင်မော်တယ် ဆင်းသက်လာမှု၏ တုန်လှုပ်မှုထဲတွင် နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်သော ချန်ချန်ရှန်းသည် ပိုင်ယွီ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်တရက် တစ်ချက် ခုန်သွားလေ၏။ ဂျူနီယာညီလေး ပိုင် သည် သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သရုပ်မှန် ကို သိနေခဲ့ပြီလော။

ချန်ချန်ရှန်းသည် တံတွေးမျိုချကာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပိုင်ယွီသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဓားအင်မော်တယ် ၏ ပုံရိပ်ကိုသာ ငေးမောကြည့်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။ သူသည် သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး ဖြေကြားရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

သို့ရာတွင် အိုးယန်က ဝင်ပြောလိုက်ပြီး သီချင်းဆိုလိုက်ပေသည်။

"အကယ်၍ ငါသာ နောက်တစ်ကြိမ် လုပ်ခွင့်ရရင် လီတိုက်ပိုင် ကိုပဲ ငါ ရွေးချယ်မှာပဲ..."

ထူးဆန်းသော သံစဉ်က ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ကို ခွေးကို ကိုင်ကာ သီချင်းညည်းနေသော အိုးယန်ထံသို့ အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်မိစေခဲ့လေ၏။

သံစဉ်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော်လည်း နားထောင်ရတာ ကောင်းမွန်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤမြင်ကွင်းနှင့် အလွန် လိုက်ဖက်နေပေသည်။

"အကယ်၍ ငါသာ နောက်တစ်ကြိမ် လုပ်ခွင့်ရရင် လီတိုက်ပိုင် ကိုပဲ ငါ ရွေးချယ်မှာပဲ ဟုတ်လား..."

ပိုင်ယွီက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင် ရှေးဟောင်းခေတ် က သူ့ရဲ့ ကောင်းကွက်ဆိုးကွက် တွေကို ခန့်မှန်းနေတဲ့ လူတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့..."

ပိုင်ယွီ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သီချင်းညည်းနေဆဲဖြစ်သော အိုးယန်သည် လန့်ဖြန့်သွားပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပိုင်ယွီ သည် ရှေးဟောင်းဓားအင်မော်တယ် လီတိုက်ပိုင် ၏ လူဝင်စား ဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပါက သူသည် ပိုင်ယွီ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုများနှင့် မပြောင်းလဲမှုများ အကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့မည် ဖြစ်လေ၏။

ပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်ရာ ခမ်းနားပြီး တည်ကြည်သော အသံတစ်ခုက အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲ... ငါဟာ ကမ္ဘာကြီးပဲ... ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်... မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားတယ်... အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ရှိတယ်... အချောဆုံး... အစွမ်းအထက်ဆုံး... ဓားကျင့်ကြံသူ လီ... တိုက်ပိုင်..."

အလွန် တည်ကြည်သော အသံတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ စိတ်ကူးယဉ်လွန်ကဲမှု အပြည့်ရှိသော စကားများကို အော်ဟစ်ခြင်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော သုံးဦးကို ချက်ချင်း ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

ပုံရိပ်၏ အသံကို ကြားနိုင်သော မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ များ၏ မျက်နှာအမူအရာ မဆို ဤသုံးဦး၏ လက်ရှိ မျက်နှာအမူအရာများနှင့် ဆင်တူမည်ဟု ယူဆရပေသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် ၏ အမူအရာကို မြင်တွေ့ရခြင်းကြောင့် နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီမြန်းသွားလေတော့၏။

ဒီ သင်္ချိုင်းဂူကို ငါ့အတွက် ဘယ်သူများ တည်ဆောက်ပေးခဲ့တာလဲ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံး လူမှုရေးအရ အရှက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ။

သူ၏ ယခင်ဘဝက လူငယ်ဘဝတွင် ကြွားလုံးထုတ်ရန် မကြာခဏ အသုံးပြုခဲ့သော ကြွားလုံးထုတ်သည့် စကားများကို အဘယ်ကြောင့် ယခုမှ ထုတ်လွှတ်နေရသနည်း။

ဘေးလူ တစ်ဦး၏ အမြင်မှ နားထောင်ရသည်မှာ ၎င်းသည် နားကို တိုက်ခိုက်ခြင်း သက်သက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပေ၏။

"ဘယ်သူလဲ... ထိုသူက ဘယ်သူလဲ... သူ့ကို ငါ သတ်မယ်..."

အိုးယန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ချန်ရှန်းကို နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အို... ဒီ အဘိုးကြီး က ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ ဝင်လာတာက အထာကျပေမယ့် သူ့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု အဆင့်အတန်းကတော့ သေချာပေါက် မမြင့်မားဘူးနော်... ဒီလို ဝင်လာတာမျိုးကို ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အဖွင့်စကား နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာကတော့ ချန်ရှန်းရေ... ငါ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်..."

အနည်းငယ် ကျောက်ရုပ် ဖြစ်နေသော ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ထုံးစံနှင့်မတူဘဲ သဘောတူညီကြောင်း ဖော်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း ပဲပြားတုံး နဲ့ ခေါင်းကို ဆောင့်ပြီး သတ်သေလိုက်မှာပဲ... ရှောင်ပိုင်... မင်း သဘောမတူဘူးလား..."

များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်လေ့ရှိသော ပိုင်ယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါလည်း အဲဒီလို ထင်တယ်..."

အခန်း ၁၁၈ - ဓားသွန်းလုပ်သည့် မြို့

ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်သည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် စိတ်ကူးယဉ်လွန်ကဲမှု အပြည့်ရှိသော စကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ဆက်လက် မကျဆင်းတော့ဘဲ လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပေသည်။

သူတို့၏ အရှေ့ရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး နန်းတော် တံခါးပေါ်ရှိ သံမှိုများကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေ၏။

ရုတ်တရက် နန်းတော် တံခါးကြီး ပွင့်အာလာပြီး အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အောက်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာခဲ့ပေသည်။

ထို အပြာရောင် အလင်းတန်း သည် ကျောက်စိမ်းပြာ တိုင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ နှင့် ဤကမ္ဘာ အကြားတွင် ဒေါင့်ဖြတ် ကျဆင်းနေပြီး လှေကားထစ် တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေလေ၏။

"အဲဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ ဝင်ပေါက်လား..."

အိုးယန်သည် အလင်းတိုင် ကို ငေးမောကြည့်ရင်း ၎င်းမှာ သူ့ထံမှ အတော်လေး ဝေးကွာနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အဝေးမှ အလင်းတန်း တစ်ခု ပျံသန်းလာပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားချိန်တွင် ကျောပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားသော အဖြူရောင် တာအို ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် ထိုသုံးဦးအား လက်အုပ်ချီကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားတို့က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း က တာအိုရောင်းရင်း တွေလားလို့ မေးပါရစေ..."

အိုးယန်သည် နှုတ်ခွန်းဆက်စကားကို တုံ့ပြန်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် က စီနီယာ ကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာလား..."

"တာအိုရောင်းရင်း သုံးယောက်ကို ကျူးကျန့်မြို့ ဆီ ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ဆရာ က ငါ့ကို အမိန့်ပေးထားပါတယ်... လေးစားရတဲ့ စီနီယာအစ်ကို တွေ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကြွပါ..."

ဓားကျင့်ကြံသူ သည် သူ၏ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ဖိတ်ခေါ်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်လေ၏။ ထိုအရာမှာ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မာနထောင်လွှားသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ကြွားလုံးထုတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြလေ၏။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လောက တစ်ခုလုံးတွင် အများသိ နားလည်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ ဓားပျံ ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ထိုသုံးဦးသည် ဓားကျင့်ကြံသူ ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ ကျူးကျန့်မြို့ ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

သူတို့သည် ဓားဂိုဏ်း ၏ အတွင်းပိုင်း နယ်မြေ မှ ထွက်ခွာလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း စည်ကားလာခဲ့ပေသည်။

အိုးယန်နှင့် သူ၏ အဖော်များကဲ့သို့ပင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အလင်းတန်း များသည် ကျူးကျန့်မြို့ ဆီသို့ ပျံသန်းနေကြလေ၏။

ထိုသူများမှာ ဓားကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပေသည်။

အိုးယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ များနှင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို အလွယ်တကူ ခွဲခြားသိရှိနိုင်လေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် များသောအားဖြင့် သုံးယောက်မှ ငါးယောက်အထိ အုပ်စုဖွဲ့ကာ တူညီသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ပြီး အတူတကွ ခရီးသွားလေ့ ရှိကြပေသည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ များမှာမူ အတူတကွ ခရီးသွားလေ့ မရှိဘဲ အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း သွားလာလေ့ ရှိကြလေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အမြဲတမ်း မျက်နှာထား တင်းမာနေတတ်ပြီး လောကတွင် အတော်ဆုံး ကဲ့သို့ ပြုမူတတ်ကြရာ သူတို့သည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်နေပါက သူတို့တွင် သူငယ်ချင်း ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ အရေအတွက်မှာ ဂိုဏ်း ဓားကျင့်ကြံသူ များထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဓား ကို လေ့ကျင့်သူ အများစုမှာ စည်းကမ်းမဲ့သူများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့သည် ဂိုဏ်း တစ်ခုအတွင်းတွင် နေထိုင်ရသည်ကို မည်သို့ ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ များကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော စကားတစ်ခွန်းပင် ရှိသေးလေ၏။

"ဓားဂိုဏ်း က ဓားကျင့်ကြံသူ တွေက ဘာမှ ထူးခြားတာ မဟုတ်ပါဘူး... တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေက ခွေး အဖြစ် ခံရတာကို အထင်သေးကြတယ်..."

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေက အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဓား တွေက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ..."

ထို့ပြင် ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ အရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသည် အလင်းတန်း များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိထားသော ကျင့်ကြံသူ များမှသည် နယ်ပယ် ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်သော မဟာကျင့်ကြံသူ များအထိ နေရာအနှံ့ ရှိနေကြပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ကျူးကျန့်မြို့ တွင် စုဝေးနေကြလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

ဓားသည် လက်နက်အားလုံး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ဓားမ သည် လက်နက်အားလုံး၏ ဘုရင် ဖြစ်လေ၏။

ဓားမကျင့်ကြံသူ များသည် ဓားကျင့်ကြံသူ များထက် အမြဲတမ်း အနည်းငယ် ပိုမို အစွမ်းထက်သော်လည်း ဓားမကျင့်ကြံသူ များ၏ အရေအတွက်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ များထက် များစွာ နည်းပါးလှပေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာမူ ဓားကိုင်ဆောင်ခြင်းက ဓားမကိုင်ဆောင်ခြင်းထက် ပို၍ အထာကျသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ မထက်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးချေ။ ကြွားလုံးထုတ်ရန်ကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်လေ၏။

ခါးတွင် ဓားမရှည် တစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ သည် သုံးပေရှည်သော ချင်းဖုန်း ဓား တစ်လက်ကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမျှ ဆွဲဆောင်မှု မရှိနိုင်ချေ။

"ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ပါဝင်ဖို့ ကျူးကျန့်မြို့ ကို သွားကြတာလား... ဒီလောက် အများကြီးလား..." သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် အလင်းတန်း များကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်က လျှာသပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေက သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာကြွားတဲ့ လူအုပ်စု သက်သက်ပါ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲ ဝင်ဖို့အတွက် သူတို့က ငါ့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သေးတယ်..." သူ့ဘေးရှိ ဓားဂိုဏ်း တပည့် က အထင်သေးစွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အိုးယန်ကို ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် မာနထောင်လွှားသော အမူအရာ ရှိသည့် ဓားဂိုဏ်း တပည့် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အကယ်၍ သူတို့ သုံးဦးသည်လည်း မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်များ မဟုတ်ခဲ့ပါက သူသည် အိုးယန်နှင့် သူ၏ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးကို "သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာကြွားတဲ့" သူများထဲတွင် ထည့်သွင်းထားလောက်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

"ဓားဂိုဏ်း က ကမ္ဘာပေါ်က ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ရန်စမိမှာ မကြောက်ဘူးလား..." အိုးယန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ဓားဂိုဏ်း တပည့် က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"သူတို့ကို ကြောက်ရမယ် ဟုတ်လား... လက်ထဲက ဓားရှည် ကို သူတို့ မေးပြီးပြီလား..."

ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အကြောင်းပြချက် မပေးကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓား သည် သူတို့၏ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အလွန် မာနကြီးသော်လည်း သိပ်အစွမ်းမထက်ဘူး...

ဤစကားကို အိုးယန် က ပြောခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းကို စနစ် ဘုတ်ပြား ပေါ်တွင် ပြသထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။ အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ဓားဂိုဏ်း တပည့် ၏ စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်သာ ထိုအရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အမည် - စုန့်မူ (ဓားဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်)

ကျင့်ကြံမှု - အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အဆင့်ကိုး

အရိုးခံ - ၉

ဆွဲဆောင်မှု - ၇

ကံကြမ္မာ - ၈

ဓားတာအို စွမ်းရည် - ၉

သီးသန့် စွမ်းရည် - ကြာစိမ်း ဓားသီချင်း

အကဲဖြတ်ချက် - အလွန် မာနကြီးသော်လည်း သိပ်အစွမ်းမထက်ဘူး...

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ၏ တပည့် တစ်ဦးသည် ဤမျှသာ ဖြစ်သည်လော။

သူ၏ အချက်အလက်များမှာ လင်းဖုန်း၏ လက်ရှိ အချက်အလက်များ လောက်ပင် မကောင်းချေ။

ဤသည်က အားနည်းလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။

" ထိုက်အာ က ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ကို တပည့် အဖြစ် ချက်ချင်း လက်ခံချင်နေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဓားဂိုဏ်း က တကယ်ကို လူရှားပါးနေတာပဲ..."

အိုးယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တွေးလိုက်လေ၏။

အိုးယန် ညည်းတွားနေစဉ် ဧရာမ မြို့ကြီး တစ်မြို့သည် သူ၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဧရာမ အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဧရာမ မြို့ရိုးကြီးများသည် ဓားရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ ကျန်ရှိနေသဖြင့် ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် မျက်လုံးများကို စူးရှစေလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့ပင်လျှင် ဤမြို့ရိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဖိအား အချို့ကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အိုးယန် တစ်ဦးတည်းသာ ဂရုမစိုက်ပုံ ရလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ နယ်ပယ် မှာ နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် မည်သည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကိုမျှ မခံစားနိုင်သောကြောင့် ဖိအား လုံးဝ မခံစားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နယ်ပယ် နိမ့်ကျခြင်းကလည်း အားသာချက်များ ရှိပေသည်။

ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နေသော မြို့ရိုးများကို ကြည့်ရင်း အိုးယန်သည် သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့လေ၏။

ဤ ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ယဉ်ကျေးမှု မရှိကြချေ။ သူတို့သည် ခွေး တစ်ကောင်က ဓာတ်တိုင်ကို မြင်လျှင် ခြေထောက်မြှောက်ကာ ဆီးသွားသကဲ့သို့ ဤမျှ ကောင်းမွန်သော မြို့ရိုးကို ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နေအောင် ခြစ်ရာများ ထင်စေခဲ့ကြလေ၏။

စုန့်မူ မှာမူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာဖြင့် မြို့ရိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီ မြို့ရိုးဟာ နှစ်သောင်းချီကြာအောင် ဓားဂိုဏ်း ကို လာလည်ခဲ့ကြတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေ ရေတွက်လို့မရနိုင်အောင် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဓားရာတွေကို သယ်ဆောင်ထားတယ်... ကမ္ဘာပေါ်က ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးဟာ ဓားဂိုဏ်း ကနေ ဆင်းသက်လာကြတာ... ငါ့ရဲ့ ဓားဂိုဏ်း ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် သန့်စင်သော မြင့်မြတ်မြေ တစ်ခုပဲ..."

သူ၏ မျက်နှာမှာ မာနများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး "ငါ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာ မင်းတို့ မြင်လား" ဟု မေးနေသည့်အလား ဖြစ်နေလေ၏။

အိုးယန်က လက်ကို မြှောက်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ထောက်ခံလိုက်ပေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူသည် အရူးများနှင့် ငြင်းခုန်ရန် အချိန်မဖြုန်းချေ။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ကျူးကျန့်မြို့ ၏ မြို့ရိုးသို့ ပျံသန်းလာကြပြီးနောက် သူတို့၏ ဓားများကို ဆင်းသက်စေကာ မြို့ထဲသို့ လမ်းလျှောက် ဝင်သွားကြပြီး မြို့တံခါးဝတွင်လည်း အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားဂိုဏ်း တပည့် များ စောင့်ကြပ်နေကြပေသည်။

ဤ ကျူးကျန့်မြို့ တွင် ဓားများဖြင့် ပျံသန်းခြင်းကို ခွင့်မပြုချေ။

အိုးယန်နှင့် သူ၏ အဖော်များသည်လည်း ဆင်းသက်လာကြပြီး အခြား ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များနှင့်အတူ ကျူးကျန့်မြို့ ထဲသို့ လမ်းလျှောက် ဝင်သွားကြလေ၏။

သူတို့ အားလုံးသည် ဓားကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းတွင် ဓားတစ်လက်စီ ကိုင်ဆောင်ထားကြကာ အချို့က ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး အချို့က ရင်ဘတ်တွင် ကိုင်ထားကာ အချို့က ကျောပေါ်တွင် လွယ်ထားကြပြီး အများစုမှာ အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားကြပေသည်။

လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်စေရန်အတွက် ချန်ချန်ရှန်းသည်လည်း သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲတွင် မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် သူ ပိုင်ဆိုင်သော ဓားတစ်လက်မှာ ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်စဉ် အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲတွင် ကျိုးသွားခဲ့ကြောင်း သတိရသွားပေသည်။

သူသည် အပို ဓားတစ်လက် ယူမလာခဲ့ချေ။ အိုးယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ကြိုးကို ထုတ်ယူကာ ခွေးကို သူ၏ ခါးတွင် ချည်နှောင်လိုက်လေ၏။

လျန်ကျိုက် မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ အိုးယန်က ကောက်ကိုင်ကာ သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲပြီး ဖြစ်နေလေ၏။

လျန်ကျိုက် ခုခံရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြိုးတွင် သူ၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ထားသည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံ ရကြောင်း အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါ ခွေးကို အနိုင်ကျင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

လျန်ကျိုက် သည် ကန့်ကွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အိုးယန်က ခွေး၏ ပါးစပ်ကို ညှစ်ထားပြီး ပိတ်ထားလိုက်လေသည်။ အကယ်၍ မကျေနပ်ပါက အိုးယန်က သူ့ကို ပေါက်ကွဲစေမည် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများက ခါးတွင် ဓားများ ချိတ်ဆွဲထားကြသော်လည်း အိုးယန်တွင်မူ သွယ်လျသော အညိုရောင် ဝက်အူချောင်းခွေး တစ်ကောင်ကို သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝက်အူချောင်းခွေး မှာ အလွန် ပိန်ပါးပြီး လူတိုင်းသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရန် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြသဖြင့် မည်သူကမျှ သတိမထားမိကြချေ။

သို့ရာတွင် ထိုအရာမှာ ဝံပုလွေ အုပ်တစ်အုပ် ကြားတွင် ဟက်စကီး (ခွေးမျိုးစိတ်) တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။ သိသာထင်ရှားမှု မရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းနှင့် ပိုင်ယွီတို့သည် အိုးယန်နှင့် အနည်းငယ် အကွာအဝေးတစ်ခု ဖန်တီးကာ အနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း အလိုအလျောက် ဆုတ်လိုက်ကြပြီး အခြားသူများက သူတို့ အိုးယန်နှင့်အတူ ပါလာကြောင်း သိရှိသွားမည်ကို ကာကွယ်လိုက်ကြလေ၏။

ပိုင်ယွီ၏ မျက်နှာတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရသော အမူအရာ ရှိနေပေသည်။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံ လုပ်ငန်းစဉ် သည် အခြားသူများနှင့် အမြဲတမ်း ကွာခြားနေလေ၏။

ချန်ချန်ရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဒီဘဝက အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို ကလည်း ယခင်ဘဝကလိုပဲ ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့နေတုန်းပဲ..."