အခန်း (၁၁၉-၁၂၀)

အခန်း ၁၁၉ - နောက်ထပ် ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် တစ်ယောက် ပေါ်လာခြင်း

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ဓားဂိုဏ်း ၏ ကျူးကျန့်မြို့ တွင် စုဝေးခဲ့ကြပြီး ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲကြီးတစ်ခုတွင် ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ရှိသော ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးတည်းသာ မြို့တံခါးဝတွင် ရပ်နေခဲ့ကြလေ၏။

သို့ရာတွင် သူတို့သည် ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် တပည့် နှစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အထက်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် ဖြတ်သွားသည့်အခါ သူတို့ကို စီနီယာအစ်ကို ဟု ခေါ်ဆိုရသေးပေသည်။

ဤသည်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ၏ အဆင့်အတန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲတွင် ဓားဂိုဏ်း သည် ဝင်ရောက်ရန် အခက်ခဲဆုံး ဂိုဏ်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးမှာ ဓားကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ဓားဂိုဏ်း မှ ထွက်ပေါ်လာသော တပည့် တိုင်းသည် အနာဂတ်တွင် ဓားတာအို ၌ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်လေ၏။

ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် ရှိသော ဓားကျင့်ကြံသူ တပည့် နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို ကောင်းကင်သို့ ထိလုနီးပါး မော့ထားကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များက သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လာလျှင်တောင်မှ သူတို့က တစ်ချက်လေးတောင် ပြန်ကြည့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဓားကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးသည် အရိုက်ခံချင်နေသည့် မျက်နှာမျိုး ရှိကြသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားလာတိုင်း ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အမြဲတမ်း ပထမဆုံး အရိုက်ခံရသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ရုတ်တရက် ကျူးကျန့်မြို့ ၏ တံခါးဝတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ အသံများ လွင့်ပျံလာခဲ့လေ၏။

ပြဇာတ် တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အိုးယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပေသည်။ သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ဖရဲစေ့ များကို ထုတ်ယူကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေ၏။

"မင်းတို့ ဓားဂိုဏ်း က ဘယ်လိုလုပ် လူတွေကို ဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်နိုင်ရတာလဲ... ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ရင် အထဲဝင်ခွင့် မရှိဘူး ဟုတ်လား..."

အပြာရောင် တာအို ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ဓားဂိုဏ်း တပည့် များကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ ကိုယ်ချင်းစာမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နာကြည်းမှုများနှင့် မျိုသိပ်ထားသော ရှိုက်သံများ ရောနှောနေပေသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သော ကျင့်ကြံသူ များ၏ နှလုံးသားများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူတို့သည် ဓားဂိုဏ်း ၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပြဿနာ မရှာရဲကြချေ။

ဓားဂိုဏ်း က လောကသို့ ကြေညာခဲ့စဉ်က အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်ပွဲသည် ဓားကျင့်ကြံသူ များအတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး ရောက်လာသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းမှာလည်း ဓားကျင့်ကြံသူ များသာ ဖြစ်ကြလေ၏။

သူတို့၏ ကံကြမ္မာ ကို စမ်းသပ်ချင်သော လူငယ်လေးကဲ့သို့ ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သော ကျင့်ကြံသူ များ အမှန်တကယ် ရှိနေသော်လည်း ချွင်းချက်မရှိဘဲ သူတို့ အားလုံးသည် ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦး၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ များကို ခွဲခြားသိရှိရန်မှာလည်း အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ဝင်ခွင့် လိုအပ်ချက်မှာ ဓားချီ ဖြစ်လေ၏။ ဓားချီ ကိုပင် မစုစည်းနိုင်သော သူတစ်ယောက်ကို ဓားကျင့်ကြံသူ ဟု မည်သို့ ခေါ်ဆိုနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဓားကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အလယ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသောအခါ အခြား လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် သူ့ကို တညီတညွတ်တည်း ဖယ်ရှားပစ်ကြမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လူတွေ အများကြီး ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သလို ပြိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ပြင်းထန်လှပေသည်။ မင်းက ဒီအလုပ်ကို လုပ်တဲ့သူ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ လာပြီး ဝင်ရှုပ်နေတာလဲ။

ပြိုင်ဘက် တစ်ယောက် ပိုများလာတာကို ဘယ်သူက လိုချင်မှာလဲ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူငယ်လေးမှာ စိတ်ပျက်သွားပုံ ရလေ၏။ သူက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

"မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ကလွဲရင် ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေ ဒီ ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ နေစရာ နေရာ မရှိတော့ဘူးလား..."

သူ၏ အသံမှာ တိုးညှင်းသော်လည်း အနီးအနားရှိ လူများ၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ဘဝတူ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များအနေဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကိုယ်ချင်းစာစိတ် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ ရရှိနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များမှာ အလွန် နည်းပါးလွန်းလှပေသည်။

သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး တစ်တုံးအတွက် ခွေးရူးများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေရချိန်တွင် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု သည် သူတို့၏ ကြမ်းပြင်များကို ခင်းရန် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံး များကို အသုံးပြုကြသည်ဟု သူတို့ ကြားခဲ့ရလေသည်။

ဒီလောကမှာ တရားမျှတမှု ဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား။

လူများသည် ရှားပါးမှုကို မပူပန်ဘဲ မညီမျှမှုကိုသာ ပူပန်တတ်ကြရာ လူငယ်လေး၏ စကားများသည် လူများစွာ၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူညံသံများသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လောင်လာပြီး ဓားဂိုဏ်း ၏ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုအပေါ် မကျေနပ်မှုများနှင့် ရောနှောနေလေ၏။

"ဟေ့... အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့ ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ 'လက်ဖက်ရည် အနုပညာ (ဟန်ဆောင်ကောင်းခြင်း)' မျိုး ရှိနေရတာလဲ..." အိုးယန်သည် သူ၏ ဖရဲစေ့ များကို ခွာရင်း လူငယ်လေး၏ စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား ကို စိုက်ကြည့်ကာ တစ်ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလေ၏။

အမည် - ကျောက်ချီယန်စွန်း (ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်)

ကျင့်ကြံမှု - ရွှေအမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် အဆင့်နှစ်

အရိုးခံ - ၆

ဆွဲဆောင်မှု - ၆

ကံကြမ္မာ - ၁၀+၂

ဗေဒင် စွမ်းရည် - ၁၀+၁

သီးသန့် စွမ်းရည် - ကောင်းကင်ယံ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း နည်းစနစ်

အကဲဖြတ်ချက် - ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ... သူ့ကို ရရှိပါက ကမ္ဘာကြီးကို ရရှိနိုင်ပေမည်

နောက်ထပ် ရွေးချယ်ခံရသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမှတ် ၁၂ မှတ် ပါရှိသော ဤမျှ အထင်ကြီးစရာကောင်းသည့် လူတစ်ယောက်ကို အိုးယန် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို အလိုအလျောက် မနှစ်မြို့မိချေ။ သူ့ကို ချင်းယွင်ဂိုဏ်း သို့ ပြန်ခေါ်သွားရုံဖြင့် သူ၏ စနစ် ၏ ပထမဆုံး တာဝန်ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်မှန်း သူ သိသော်လည်း အကြောင်းပြချက် မသိရဘဲ ဤလူငယ်လေးကို သူ လုံးဝ သဘောမကျနိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

လူငယ်လေး၏ ရုပ်ရည်မှာ ထူးခြားမှု မရှိသော်လည်း သူသည် ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနှင့် ချောမောလှပေသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ ဘယ်ညာ ဟိုဒီ ဝေ့ဝဲ ကြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများက အိုးယန်ကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေလေ၏။

ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ... ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် ဟုတ်လား။

ကောင်းကင်ယံ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း နည်းစနစ် လား။

သူ၏ အဘိုးကြီး တပည့် လက်ခံရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် အလွန် ကိုက်ညီပုံ ရလေ၏။ သူ၏ အဘိုးကြီး ၏ မဟာ ကောင်းကင်ယံ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း နည်းစနစ် သည် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ အဘယ်ကြောင့် ဤလူငယ်လေးကို သဘောမကျနိုင်ရသနည်း။

အိုးယန်က သူ့ကိုယ်သူ မေးလိုက်သော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို သူ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် လူငယ်လေးက ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု ရှိတယ်... ကမ္ဘာပေါ်မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေနဲ့ ဂိုဏ်း တွေကြားမှာ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု မရှိတော့ဖို့ မျှော်လင့်တယ်... ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးဟာ အင်မော်တယ် တာအို ကို အတူတကွ လိုက်စားကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်..."

သူ၏ အသံမှာ အားကောင်းပြီး ဟိန်းထွက်နေသဖြင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ နှလုံးသားများကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့လေသည်!

"ကောင်းတယ်..."

"ပြောတာ ကောင်းတယ်..."

.....

လူငယ်လေးသည်လည်း လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ကူးစက်ခံလိုက်ရပုံ ရလေ၏။ ကြေးပြား တစ်ပြားသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေရင်းသို့ ကျသွားကာ သူ့ကို လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဝက်ခန့် ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်တင်ပေးလိုက်လေသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်ပေ၏။

"ကမ္ဘာပေါ်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေ သူတို့ရဲ့ အသံတွေကို ကြားနိုင်ဖို့နဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေလည်း သူတို့ ရထိုက်တဲ့ လေးစားမှုကို ရရှိနိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ကောင်းတယ်..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သင့်တာ..."

....

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မည်သည့်နေရာတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသနည်း။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ကို သူတို့ကိုယ်စား အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လုံခြုံရေးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူ သည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ သူရဲကောင်း တစ်ဦး အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်လေး၏ စိတ်အားထက်သန်သော မိန့်ခွန်းသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး အချို့သည် သူ့ဘေးသို့ အလိုအလျောက် တိုးဝင်လာကာ သူ၏ သက်တော်စောင့် များအဖြစ်ပင် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြလေ၏။

လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေသော အိုးယန်သည် လူငယ်လေး၏ ဟိုဒီ ဝေ့ဝဲနေသော အကြည့်ကို ထက်မြက်စွာ ဖမ်းမိလိုက်ပေသည်။ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်သော အသံနှင့် အပြည့်အဝ စိတ်ခံစားမှုများ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူသည် သူ၏ တွက်ချက်တတ်သော နှလုံးသားကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလိုက်သလဲ..." အိုးယန်သည် သူ၏ ဖရဲစေ့ များကို စားပြီးနောက် လက်ခုပ်တီးကာ လူအုပ်ထဲမှ နောက်ဆုတ်သွားလိုက်လေ၏။

စုန့်မူ ၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် သူက အနည်းငယ် နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ဟေ့... စီနီယာအစ်ကို... အကယ်၍ ဓားဂိုဏ်း ကသာ အမြန် မပြောဘူးဆိုရင် ကျူးကျန့်မြို့ ကြီး ကျော်ဖြတ်ခံရတော့မယ်နော်..."

စုန့်မူ သည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ အရူးအမူး ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားသော လူငယ်လေးကို မာနထောင်လွှားစွာ ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... သူတို့ကို ပြဿနာရှာခွင့် ပေးလိုက်ပါ... ငါ လှုပ်ရှားလိုက်မယ်..."

"ဒီကောင့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကနေ လာတာလဲ... ကျူးကျန့်မြို့ တံခါးဝက သောင်းနဲ့ချီတဲ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေထဲမှာ အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ပေါ်ခြင်းနယ်ပယ် က မဟာကျင့်ကြံသူ တွေ အများကြီး ရှိတယ်... အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သက်သက်ဖြစ်တဲ့ စုန့်မူ က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးနေရတာလဲ..."

အိုးယန် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသော်လည်း လူငယ်လေးကို ကြည့်ရန် သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်ဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူငယ်လေးသည် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ မှော်ရတနာ များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ယာယီ စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ပင်မ တံခါးရှိ ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေပေသည်။

လူငယ်လေး၏ စိတ်အားထက်သန်ပြီး တက်ကြွဖွယ် ကောင်းသော စကားများသည် ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးအပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို လေထဲသို့ မော့ထားဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာ ရှိနေကြလေ၏။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိသည့် တောင်းဆိုချက်များကို လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရပြီး လူအုပ်ကြီးသည် မြို့တံခါးဝဆီသို့ စတင် တိုးဝင်လာကြပေသည်။ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဓားဂိုဏ်း ကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဥပဒေသည် လူအများအပြားကို အပြစ်မပေးနိုင်သလို သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များမှာလည်း အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိပေသည်။ ဓားဂိုဏ်း က သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အိုးယန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော စုန့်မူ သည် နောက်ဆုံးတွင် အရှေ့သို့ တည့်တည့် ကြည့်လိုက်လေ၏။ ကျူးကျန့်မြို့ ၏ တံခါးဝဆီသို့ တိုးဝင်လာသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေသည်။

စုန့်မူ သည် သူ၏ နောက်ကျောရှိ ဓားပျံ ကို ကိုင်လိုက်ရာ ဓားပျံ သည် အစိမ်းရောင် ချီ လမ်းကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားလေ၏။ သူက ခုန်တက်ကာ ဓားပျံ ပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါး အရှေ့တွင် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်ကာ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်...

"ငါ့ရဲ့ ဆရာက ဓားဂိုဏ်းချုပ် ထိုက်အာ ပဲ... နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်တက်ရဲတဲ့ သူတိုင်း... သေရမယ်..."

အခန်း ၁၂၀ - ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ

အိုးယန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ နောက်ထပ် ဖရဲစေ့ လက်တစ်ဆုပ်ကို ထုတ်ယူကာ စတင် ခွာစားနေလေ၏။

စီနီယာအစ်ကို စုန့် သည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသဖြင့် သူ့တွင် ဖဲချပ်ကောင်း တစ်ခုခု ရှိမည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ဒါပဲလား...

ငါ့ဆရာက ထိုက်အာ ဟုတ်လား...

အဲဒါက လူတွေကို ဖိအားပေးဖို့ နောက်ခံ ကို သုံးနေတာနဲ့ နည်းနည်း တူနေတယ်...

သို့ရာတွင် လူအုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤစကားတစ်ခွန်းက အလွန် ထိရောက်ပုံရပြီး မြို့တံခါးဝဆီသို့ မူလက တိုးဝင်လာခဲ့ကြသော ထို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြလေ၏။

သူ၏ ဓားပေါ်တွင် ရပ်နေသော အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဓားကျင့်ကြံသူ သည် ဓားဂိုဏ်းချုပ် ၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနေရာ သူသည် ဓားဂိုဏ်း ၏ အနာဂတ် ဂိုဏ်းချုပ် ဆက်ခံသူ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှ တစ်ခု ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် တစ်ခုတည်းကပင် ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ဓားဂိုဏ်း တပည့်ရင်း နောက်တစ်ဦး ပေါ်လာပြန်လေပြီ။ မည်သူကများ ရှေ့သို့ တက်ရဲမည်နည်း။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ၏ အကြည့်များသည် စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျောက်ချီယန်စွန်း ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။ မြို့တံခါးဝတွင် ဓားဂိုဏ်း တပည့်ရင်း တစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကျောက်ချီယန်စွန်း လည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်ချီယန်စွန်း က တရားမျှတဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တာအိုရဲဘော် တို့... ကျွန်တော်တို့က ဓားဂိုဏ်း ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့က အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိတဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကိုသာ တင်ပြနေတာပါ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က တံခါးရှေ့မှာ တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေဖို့ပဲ လိုပါတယ်... ဘာခုခံမှုမှ မလုပ်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေရုံပါပဲ... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဓားဂိုဏ်း က ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်..."

ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ စကားများကို လိုက်နာကာ ထိုင်သပိတ်မှောက်ရန် ပြင်ဆင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

"ငါ့ဆီကနေ ရှင်းပြချက် တောင်းနေတာ ဘယ်ကောင်လဲ..."

ထိုက်အာ၏ အသံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ ပြည့်နှက်နေသော ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည့် စစ်မှန်သောချီ များသည် မြို့ထဲမှ မြို့တံခါးဝဆီသို့ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့လေ၏။

ဓားဂိုဏ်း ၏ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ထိုင်သပိတ်မှောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ နယ်ပယ် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသော စစ်မှန်သောချီ ကြောင့် ဟိုဘက်ဒီဘက် လွင့်စင်သွားကြလေတော့၏။

စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် သူ၏ လက်များကို အရှေ့တွင် ထားကာ ခုခံရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူ၏ မိန့်ခွန်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာသည် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ အရှေ့သို့ ဝင်ရောက်လာကြပေသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ ဖြာထွက်နေသော ထိုက်အာသည် မြို့ရိုး မျှော်စင် ပေါ်တွင် ရပ်လျက် မြို့ပြင်ရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အိုးယန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့အပေါ်တွင် တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကာ အထင်သေးစွာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

"ကြက်တွေ ခွေးတွေ အုပ်စု တစ်စုပဲ..."

သူ၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားပေသည်။ အိုးယန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ထိုက်အာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်လေ၏။

သို့ရာတွင် သောင်းနှင့်ချီသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များသည် ထိုက်အာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မော့ကြည့်ရန်ပင် သတ္တိမရှိကြချေ။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယ အဆင့်ရှိသော ဤလူသည် သူ၏ ဒေါသကြီးမှုကြောင့် နာမည်ကြီးလေ၏။ သူသည် သူ၏ စိတ်ကူးပေါက်ရာ ဂိုဏ်း တပည့် များကိုပင် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဓားဂိုဏ်း က အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ အားနည်းတဲ့သူတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲက တစ်ခု ဖြစ်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်သလဲ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များက နောက်ဆုတ်ရန် သိမ်မွေ့စွာ စတင် စဉ်းစားလာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုက်အာ ပေါ်လာချိန်တွင် ကျောက်ချီယန်စွန်း က ချက်ချင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

ထိုက်အာသည် ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို ကြည့်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အာကာသ ပုံပျက်သွားပေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း လန့်ဖြန့်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ အရှေ့တွင် လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို ထားလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

စုပ်ယူအား တစ်ခုက ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ပေသည်။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် ထိုက်အာ၏ လက်ထဲတွင် လည်ပင်း အညှစ်ခံထားရပြီး ဖြစ်လေ၏။

ထိုက်အာသည် ထိုနေရာရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်လေ၏။

"ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ကိစ္စတွေကို တခြား ကျင့်ကြံသူ တွေက ဝင်ပါဖို့ လိုအပ်သွားတာလဲ... ဓားကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ လက်ထဲက ဓားတွေက သံချေးတက်နေပြီလား..."

ထိုက်အာ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ထဲရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း က ပြန်လည် ချေပရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုက်အာ၏ လက်ထဲတွင် လည်ပင်း အညှစ်ခံထားရသဖြင့် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။

ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ထိုက်အာ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကြောင့် သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောချီ များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှု မပါဘဲ ထိုနေရာရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ထိုက်အာ၏ ဖိအားအောက်တွင် လူစုကွဲမည့် အရိပ်အယောင်များ စတင် ပြသလာကြလေ၏။

ထိုက်အာသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်ပေသည်။

"ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟာ ငါတို့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဘိုးဘေး လီတိုက်ပိုင် ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူ ဖြစ်တယ်... ကမ္ဘာပေါ်က ဘယ် ဓားကျင့်ကြံသူ မဆို လာရောက်နိုင်တယ်... ငါတို့ ဓားဂိုဏ်း က သူတို့ကို ဘယ်တုန်းကများ တားဆီးခဲ့ဖူးလို့လဲ..."

ထိုက်အာ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားပြီး ယခုလေးတင် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးမှာ အလကား ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်လေ၏။

သို့ရာတွင် ထိုက်အာက ဆက်ပြောလေသည်။

"ငါတို့ ဓားဂိုဏ်း ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် စီစဉ်ပေးသင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေက တခြားသူတွေရဲ့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုတွေကို အလွယ်တကူ နားယောင်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်လာကြတယ်... မင်းတို့ ရှက်စရာ မကောင်းဘူးလား..."

"မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို ဟာ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်... တခြားသူတွေက ပေးတာလား... မင်းတို့ လက်ထဲက ဓားတွေကို မင်းတို့ ကိုင်နိုင်သေးရဲ့လား..."

ထိုက်အာ၏ အသံသည် အသံချဲ့ရန် စစ်မှန်သောချီ ကို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါ သက်သက်ဖြင့် လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ သူတို့ကြားတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေ၏။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့၏ ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြပြီး မြို့တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားကာ သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ပြီး အခြား လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကြပေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေ၏။ သူ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော အရှိန်အဟုန်သည် ထိုက်အာ၏ စကား အနည်းငယ်ကြောင့် လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဓားဂိုဏ်း သည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲတွင် အလွန် ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေလေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဓားဂိုဏ်း သည် ဓားကျင့်ကြံသူ များကိုသာ လက်ခံသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ စစ်မှန်သော ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အခြား တာအို များကို အထင်သေးကြပြီး သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓားကိုသာ ယုံကြည်ကြလေ၏။

ထို့ပြင် ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဓားဂိုဏ်း က ဓားကျင့်ကြံသူ များအတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးခြင်းမှာ လုံးဝ မှန်ကန်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျူးကျန့်မြို့ သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှု မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဓားချီ ကို စုစည်းနိုင်သရွေ့...

ဓားဂိုဏ်း သည် သင့်ကို ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့် ပြုမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဓားဂိုဏ်း ၏ လုပ်ရပ်မှာ မမှားယွင်းချေ။ ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် ဓားဂိုဏ်း ကို တရားမျှတမှုဖြင့် ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ တန်ပြန် သက်ရောက်သွားခဲ့လေပြီ။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များထဲမှ ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်သွားကြလေ၏။

ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို ကိုင်ထားသော ထိုက်အာသည် မြို့တံခါး ပေါ်သို့ တက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပေသည်...

"ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေဟာ ငါတို့ လက်ထဲက ဓား၊ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ရဲ့ တာအို နဲ့ ဓားတာအို ရဲ့ အခြေခံမူတွေကိုပဲ ယုံကြည်တယ်... တခြား ဘယ်အရာကမှ ငါတို့ လက်ထဲက ဓားလောက် အရေးမကြီးဘူး... မင်းတို့ အားလုံး နားလည်လား..."

"ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါမယ်..." မြို့တံခါး အရှေ့ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ များနှင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ မတ်မတ်ရပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြလေ၏။

ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် မာနကြီးကြပြီး အမြဲတမ်း သူတို့က အမိုက်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုမူတတ်ကြပေသည်။

ထို့ပြင် ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် မကြာခဏ အပြင်းထန်ဆုံး အရိုက်ခံရပြီး အများဆုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားရလေ့ ရှိကြလေ၏။

သို့ရာတွင် ဤသည်က ဓားကျင့်ကြံသူ များကို ကျင့်ကြံသူ အားလုံးထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား များ ဖြစ်လာစေခဲ့ပေသည်။

"မြို့တံခါးကို ဖွင့်လိုက်... ဓားကျင့်ကြံသူ တွေ... မြို့ထဲ ဝင်ကြ..." ထိုက်အာ က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

မြို့တံခါး ပြန်ပွင့်လာချိန်တွင် ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဓားများကို တညီတညွတ်တည်း ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ကြပြီး မြို့တံခါး အထက်ရှိ ထိုက်အာကို အနည်းငယ် ဦးညွတ်ကာ မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။

အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီနှင့် အခြားတစ်ယောက်၏ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဖရဲစေ့ များကို ခွာစားရင်း မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ပြောပါဦး... အဲဒီ အဘိုးကြီး ထိုက်အာ က ဘာလို့ အသာစီး ပြန်ရသွားတာလဲ..."

"စွမ်းအား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းလို့ပဲ..."

ပိုင်ယွီသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော သမိုင်းကြောင်းကို ဖွင့်ချခဲ့သည့် ဤ အဘိုးကြီး ကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဤ ဓားကျင့်ကြံသူ ၏ စကားများသည် ပိုင်ယွီ၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့ကြောင်းကို သူ ဝန်ခံရမည် ဖြစ်လေ၏။

"ဓားဂိုဏ်းချုပ် က အရင်ဆုံး စွမ်းအားနဲ့ ဖိနှိပ်တယ်... ပြီးတော့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု နဲ့... ပြီးတော့ စကားလုံးတွေနဲ့... ဒီအဆင့် သုံးဆင့် ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အရှုံးကို အနိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်..."

ချန်ချန်ရှန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အပြည့်စုံဆုံး အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါကာ မြို့တံခါးပေါ်ရှိ ထိုက်အာကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို စိုက်ကြည့်နေသော ထိုက်အာသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပေသည်။ ဤကောင်လေးသည် မကောင်းသော အကြံအစည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြင့်မားသော ပါရမီ ရှိလေ၏။ သူသည် ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး မဟုတ်သည်က နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤကောင်လေးကို ဓားဂိုဏ်း သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမှန်တကယ် နှစ်သက်လိမ့်မည် ဖြစ်လေ၏။

ထိုက်အာသည် ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အလျှော့မပေးသော ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း ဘယ်နေရာမှာ ရှုံးသွားလဲဆိုတာ မင်း သိလား ကောင်လေး..."

ကျောက်ချီယန်စွန်း က နှစ်ချက်မျှ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ကာ ထိုက်အာဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဓားဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ စွမ်းအားက ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပါတယ်... ဒီ ဂျူနီယာ ကတော့ သဘာဝကျကျပဲ ညံ့ဖျင်းပါတယ်..."

ထိုက်အာက အကြိမ်အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ စိတ်က အရမ်း ထက်မြက်တယ်... အနည်းဆုံးတော့ ဓားဂိုဏ်း က ကောင်လေးတွေထက် အများကြီး ပိုထက်မြက်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက အကြံအစည်တွေနဲ့ လှည့်ကွက်တွေက မင်းကို အဆုံးစွန်အထိ ရောက်အောင် ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း ဘယ်အဆင့်ကိုပဲ ရောက်ရောက်... နောက်ဆုံးမှာ မင်း ပြီးမြောက်ရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိတယ် ဆိုတာ မင်း သိဖို့ လိုတယ်...."

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ စကားနားမထောင်သော သားနှစ်ဦးကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ထိုက်အာ နှင့် တပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ကျောက်ချီယန်စွန်း ကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်...

"ပွင့်လင်းမြင်သာရမယ်..."

Book 12 end.