ထူးရှားသောဖြစ်စဉ်

နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ မသေမျိုး စစ်ရထားကြီးသည် မိုးမြေအကြားတွင် လွှင့်မျှောနေသော တောက်ပသည့် နေမင်းတစ်စင်းပမာဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏အောက်တွင် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ ရတနာမြေနယ်များ တည်ရှိနေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျံတက်လာကြပြီး၊ တောက်ပသောအလင်းရောင်များကြားတွင် ရံဖန်ရံခါပေါ်လာတတ်သော ပုံရိပ်များကို လှမ်းကြည့်နေကြ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်များသည် နဂါးနန်းတော်ရှိ ပွဲတော်သို့ တက်ရောက်ရန် စုဝေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် အရုဏ်တက်ချိန်၌ သူတို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သော ခမ်းနားသည့် ပွဲတော်မျိုးနှင့်တော့ အနည်းငယ် ကွာခြားနေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သောညက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော မိုးမြေအကြားရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားသော အရှိန်အဝါများက ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ခုနစ်ပါးစလုံးမှာ နက်နဲပြီးထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိသောအရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြရာ၊ ကျဆုံးသွားသောသတ္တဝါမှာ နဂါးနန်းတော်အတွင်းမှ အရှိန်အဝါကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ထူးဆန်းစွာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

သူတို့သည် အသံပင် မထွက်ရဲကြချေ။

ဤအတွေးက သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသောအခါ၊ကျင့်ကြံသူတစ်စုသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာမျိုချလိုက်ကြပြီး၊ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက်တိုးဝှေ့လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် မသေမျိုး စစ်ရထားကြီး၏အောက်တွင် ဦးညွှတ်နေကြသော်လည်း၊ ထူးဆန်းစွာပင် သူတို့၏ကျောရိုးများ မတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သားတော်ခုနစ်ပါး ရှေ့ထွက်လာပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန်ကို တင်းကျပ်စွာအုပ်စိုးလိုက်လေပြီ။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်လည်ကြွရောက်လာတာကို... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ" ညီညာထူးခြားပြီး ရှည်လျားလှသောအသံများသည် တောင်တန်းများကိုဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပဲ့တင်သွားပြီး၊မြူထုကြီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာတောက်ပနေသော နန်ယန်ကို ပိုမိုလင်းလက်သွားစေခဲ့၏။

"ဒီကလေးတွေ တော်တော်လေးပျော်နေကြပုံပဲ။"လင်းယွင်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ရင်း၊ ရှန်းယီ၏ အစောပိုင်း တုံ့ပြန်မှုအပေါ် သူ၏ ထောက်ခံမှုကိုဖော်ပြလိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းတွင် မတော်တဆမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း မည်သူက မသိဘဲနေမည်နည်း။

အထူးသဖြင့် အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တွင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ နဂါးမျိုးဆက်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ၊ အခြေအနေမှာ မည်မျှထိမတည်ငြိမ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် အလွန်အမင်း သူရဲဘောကြောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်နေရာတည်းတွင် အောင်းနေခြင်းဖြင့် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းမှာ အခြားသူများကခွင့်ပြုခြင်း ရှိ၊ မရှိ အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ လုပ်ရပ်များသည် စွန့်စားမှုကြီးမားသော်လည်း၊ အသာစီးရမှုကို မိမိလက်ထဲသို့ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့၏။

သူ့အနေဖြင့် အသက်ကို ရင်းရဲသောရှေးယခင်က သတ္တိများကိုပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရမည့် အချိန်ပင်။

"..."

ယဲ့ကျိုးသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း မည်သူကမျှဂရုမစိုက်ကြချေ။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်ကို သိသူတိုင်းသည် သူက သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်နှင့် ခဏတာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ ထိုနဂါးအိုကြီးနှင့် အသေတိုက်ရန်ဆွဲမထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကိုသာ နောင်တရနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ ယဲ့ကျိုးသည် တစ်စုံတစ်ခုသောအရပ်မျက်နှာသို့ ရုတ်တရက်မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သားတော်ခုနစ်ပါး၏ မသေမျိုး စစ်ရထားကြီးမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်တစ်ခုလုံးတွင် အတောက်ပဆုံးအရာဖြစ်နေသော်လည်း၊ ယဲ့ကျိုး ကြည့်နေသောအရပ်မျက်နှာတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ပျံတက်လာပြီး၊ တောင်ပိုင်စဟုန်ကို မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်လောက်သောအရှိန်ဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားကာ၊ နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရွှေရောင်ကန့်လန့်ကာကြီး သို့မဟုတ် ကော်ဇောကြီးတစ်ခုအလား အနောက်ပိုင်းဟုန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဆန့်တန်းသွားလေသည်။

၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုကြည့်ရသည်မှာ ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်သွားမည့် အလားအလာရှိနေသည်။

ဤရွှေရောင်အလင်းအောက်တွင်၊ မသေမျိုး စစ်ရထားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မှိန်ဖျော့သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဂိုဏ်းချုပ်အချို့သည် ရွှေရောင်အလင်းထွက်ပေါ်လာရာနေရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ အစောပိုင်းက ငြိမ်သက်နေသောရေပြင်မှာလည်း တစ်ခဏအတွင်း ပြင်းထန်စွာလှိုင်းထန်လာခဲ့ကာ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ စိတ်ခံစားချက်များကို သိမ်မွေ့စွာ ဖော်ပြနေခဲ့၏။

ယဲ့ကျိုးသည် သူ၏ ပလ္လင်ထက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို လှမ်းကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသောအမူအရာဖြင့် "ကမ္မကုသိုလ်အခြေပြုပြီး မသေမျိုးအဖြစ်တက်လှမ်းခြင်းလား" ဟု အတည်ပြုလိုသကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။

ကျိကျင့်ရှီး၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်ဟသွားပြီး၊ ချီယန်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။

ဤကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးပင် ဤကဲ့သို့အမူအရာများ ပြသနေကြလျှင်၊ အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်များကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

ရှန်းယီတစ်ယောက်သာလျှင် သူ၏ ပလ္လင်ထက်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ထိုင်နေရင်း၊ မျက်ခုံးပင့်ကာ "ကမ္မကုသိုလ်အခြေပြုပြီး မသေမျိုးအဖြစ်တက်လှမ်းခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျိကျင့်ရှီးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီး၊ ကျယ်ပြန့်လှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ "ဒီ လမ်းညွှန်ရွှေရောင်အလင်းက မသေမျိုးခုံရုံးဆီကို တိုက်ရိုက်ဦးတည်နေတာ" ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့ မျက်စိအောက်မှာတင် ဒီလိုမျိုးအဖိုးကြီးတစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေခဲ့တာလား" ယဲ့ကျိုးက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ ချီယန်ရှန်း၏ အကြည့်စူးစူးဖြင့် အကြည့်ခံလိုက်ရသည်။

နဂါးနန်းတော်တွင် ယဲ့ကျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခွန်းမျှမပြောခဲ့သော လင်းယွဲ့ဂိုဏ်းချုပ်သည် ယခုအခါတွင်မူ "စကားပြောတာ ယဉ်ကျေးစမ်းပါ" ဟု တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

မသေမျိုးခုံရုံးထံမှ ဤကဲ့သို့သောတုံ့ပြန်မှုကို ရရှိနိုင်သူမှာ အလွန်တရာကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးဒုက္ခများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသူဖြစ်ရပေမည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်အနေဖြင့် ဤမျှမြင့်မြတ်လှသော ကမ္မကုသိုလ်အခြေပြုခြင်း ရွှေရောင်အလင်းကိုဖန်တီးနိုင်လောက်သည့် ကပ်ဘေးဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ ၎င်းမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကပ်ဘေးဒုက္ခများကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် မရေမတွက်နိုင်သောဝိညာဉ်များကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုပျောက်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များထဲတွင် နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ညီနောင်များပင် ပါဝင်နေခဲ့၏။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ ဤသူမှာ သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ကျေးဇူးရှင်ပင်။

"..."

ယဲ့ကျိုးသည်လည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး၊ သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို မျိုသိပ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်း ထွက်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်၏။ "သင်က သဘောထားကြီးမြတ်သူပါ၊ ကျွန်တော် စကားမှားသွားမိပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ၊ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းတွင်၊ မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းမှာ ဘိုးဘေးဖြစ်ခြင်းထက် အရင်လာပေသည်။

ရှည်လျားလှသောနှစ်ပေါင်းများစွာတစ်ရှောက် ကျင့်ကြံလာခဲ့ကြပြီးနောက်၊ မိမိတို့ထက် အရင် ဤအောင်မြင်မှုကို ရရှိသွားသူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ အခု ဟုန်ကျယ်မှာ မသေမျိုး နှစ်ပါး ရှိသွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား" ရှန်းယီက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သောအခါမှ၊ လူတိုင်းသည် သူ ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိထားမိကြ၏။

ကျိကျင့်ရှီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို မသိမသာဆွဲထူလိုက်သည်။

ဦးမညွှတ်လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ အခြေခံ ရိုသေလေးစားမှုတော့ ရှိသင့်ပေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ၊ ယဲ့ကျိုးသည် ပါးစပ်ဟကာ အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ဤလူငယ် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို တကယ်ပင် သဘောကျသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ အနာဂတ် မသေမျိုးဖြစ်လာမည့်သူမှာ သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ကျေးဇူးရှင်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ သူလည်း ယဉ်ကျေးနေရန် အားထုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

နန်ယန် ပျက်စီးသွားကတည်းက၊ သူတို့ ညီအစ်ကိုတွေထဲမှာ မသေမျိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ချင်သည့်စိတ်မရှိသောသူ မည်သူရှိသနည်း။ ခွန်အားမရှိသောကြောင့်သာ အတွေးတစ်ခုဖြစ်နေခဲ့၏။

အားလုံးက ကျင့်ကြံသူတွေပဲ၊ ရိုသေလေးစားမှုဆိုတာ အပိုတွေ။

"အဲဒါကတော့ အမြဲတမ်းတော့မဟုတ်နိုင်ပါဘူး၊ တကယ်တော့ ငါတို့လည်း ကြားဖူးရုံပဲ ရှိတာပါ" ယဲ့ကျိုးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားကိုဆက်လိုက်သည်။

"တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းပြီးရင် မသေမျိုးခုံရုံးကို တက်လှမ်းပြီး မသေမျိုးတွေရဲ့ စားသောက်ဖွယ်ရာကို ခံစားပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းမှာတော့ အဲဒါက စကားသက်သက်ပါပဲ"

"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းလိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှိရင်၊ ဟုန်ကျယ်မှာ ရှိမနေခဲ့ရင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရောက်ပြီးရင် ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့ စီနီယာပညာရှင်တစ်ယောက်က မင်းကို မသေမျိုးအရာရှိတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပြီး တက်လှမ်းနိုင်အောင် လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်"

"ဒါမှမဟုတ် နောက်ခံအင်အား အားကောင်းရင်ပေါ့လေ။ အဲဒီအဆက်အသွယ်ရှိတဲ့ စီနီယာတွေမှာလည်း သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးတွေ၊ မျိုးဆက်သစ်တွေကို လိုအပ်တဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရောက်အောင်ပျိုးထောင်ပြီးဖြစ်နိုင်ရင် အပေါ်ကို ပို့ပေးချင်ကြတာပဲ မဟုတ်လား"